Συνωστισμό το λες εσυ αυτό κυρά μου;; Εγώ το λέω Χαλασμό !

αἰέν ἀριστεύειν

“Η Σμύρνη πήρε φωτιά, καίγεται… Εκεί, κορούλα μου, ήταν τα πλοία, τα γαλλικά και τα εγγλέζικα και πήγαινε ο κόσμος μπας και σωθεί. Και τους κόβανε τα χέρια και… πέφτανε στη θάλασσα οι κοπέλες και τα παλικάρια”.

..Διαβάζοντας  το προς στιγμή  νόμιζα πως άκουγα τη γιαγιά  μου την Αρτεμούλα , όταν, μικρό παιδί εγώ τότε,  την έβαζα να μου πει την ιστορία της ζωής της.

Η Μαρία- Αρτεμησία από τη Σμύρνη βρέθηκε στα μικράτα της   ( τριω χρονώ ήταν δεν ήταν) μόνη και αποκομένη απο γονείς και αδέρφια. Το πλοίο την “ξεβρασε” στο λιμάνι του Πειραιά  μαζί  με καμμια τριακοσσαριά άλλους που είχαν καταφέρει και είχαν στιβαχτεί στα σωθηκά του. Τα μόνα υπάρχοντα που έφερνε μαζί της  η Αρτεμούλα με το σγουρό ξανθό μαλλί και τα τρομαγμένα  καταγάλανα μάτια  ήταν ένας  χρυσός  βαφτιστικός σταυρός κρεμασμένος στο λαιμό της ( με χαραγμένα επάνω τα δυο της ονόματα και την ημερομηνία…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.223 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s