Daily Archives: 19/08/2017

Ἐξελίξεις καί τάσεις στή βιομηχανία τῶν θερμοκηπίων – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

*Τοῦ Χρήστου Δ. Κατσάνου

Τό γεγονός ὅτι οἱ σημερινοί καταναλωτές ἀπαιτοῦν κηπευτικά  προϊόντα ἀσφαλῆ καί φρέσκα δέν εἶναι πλέον κάτι πού προκαλεῖ ἐντύπωση. Τά προϊόντα ποιότητας δέν ἀναπτύσσονται ἀπό μόνα τους. Ἀπαιτοῦν μία συγκεκριμένη προσέγγιση πού μάχεται συνεχῶς νά πετύχει τή σωστή ἰσορροπία ἀνάμεσα στό περιβάλλον, τούς ἀνθρώπους καί τήν τιμή (ἀειφορία). Ἡ κοινωνία μᾶς ἐπιμένει οἱ ἐπιχειρηματίες νά φέρουν εὐθύνη γιά τό κληροδότημά μας στίς μελλοντικές γενιές. Οἱ θερμοκηπιακές ἐκμεταλλεύσεις μποροῦν νά ἀπαντήσουν θετικά στίς παραπάνω προϋποθέσεις.

 

1.0 Τί εἶναι τό θερμοκήπιο;

  • Γεωπονική προσέγγιση= Χῶρος ὅπου ἐπικρατοῦν συνθῆκες τῆς 5ης ἐποχῆς δηλαδή μιά ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΝΟΙΞΗ!!!
  • Οἰκονομική Προσέγγιση= Ἐπιχείρηση Ἐντάσεως Κεφαλαίου & Ἐντάσεως Ἐργασίας (πολλά χρήματα ἐπένδυση/ τ.μ = πολλά χρήματα τζίρος /τ.μ)
  • Κατεύθυνση= Ὄχι στή Γεωργία καί στόν παραγωγό ἀλλά στό ΤΡΟΦΙΜΟ καί τόν ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ!!!

 

2.0 Ἀειφόρες Πρακτικές Θερμοκηπίου

Χρήση μελισσῶν (bombus terrestris) γιά φυσική γονιμοποίηση τῶν ἀνθέων. Αὐτό ὁδηγεῖ σε:

  • Λιγότερα ἐργατικά
  • Ὁμοιομορφία καρπῶν
  • Μεγαλύτερο βάρος καρπῶν
  • Περισσότερο ἄρωμα καί καλύτερη γεύση

Ὁλοκληρωμένη Καταπολέμηση Ἐχθρῶν (IPM) μέ τή χρήση ὠφελίμων ἐντόμων γιά τόν ἔλεγχο τῶν ἐχθρῶν μέ ἄμεσα ἀποτελέσματα τήν ἐλάττωση τῶν φππ μέ ἄμεσα ἀποτελέσματα μιᾶς καί οἱ ὠφέλιμοι ὀργανισμοί ἐλέγχουν τούς ἐχθρούς:

  • Μείωση τοῦ κόστους παραγωγῆς
  • Λιγότερα ἐργατικά
  • Μεγαλύτερη παραγωγή μιᾶς καί σέ κάθε ἐφαρμογή τά φυτά μένουν στάσιμα γιά 2-3 ἡμέρες (2* 10 ἐφαρμογές = 20 ἡμέρες λιγότερες συγκομιδή)
  • Βελτίωση περιβάλλοντος μιᾶς καί δέν ἐκτοξεύονται στό περιβάλλον χημικές οὐσίες

Ἡ πολιτική καθαριότητας μέσα στό θερμοκήπιο ἐξασφαλίζει τή minimum ἐπαφή τῶν προϊόντων μέ τόν ἀνθρώπινο παράγοντα ἄρα καί μειώνει τίς πιθανότητες διασταυρούμενης μόλυνσης τῶν  προϊόντων.

Μεγαλύτερη ἀποτελεσματικότητα στή χρήση νεροῦ μιᾶς καί χρησιμοποιεῖται ἡ στάγδην ἄρδευση. Μάλιστα στήν περίπτωση τῶν ὑδροπονικῶν καλλιεργειῶν μπορεῖ νά ἐπιτευχθεῖ μείωση στήν κατανάλωση νεροῦ καί λιπασμάτων τῆς τάξης τοῦ 60-70% σέ σχέση μέ τίς ὑπαίθριες καλλιέργειες.

Στήν περίπτωση τῶν ὑδροπονικῶν καλλιεργειῶν τό ὑπόστρωμα εἶναι ἀπαλλαγμένο ἀπό ἀσθένειες.

Ὁ ἔλεγχος τοῦ κλίματος ἐπιτρέπει τήν μικρότερη κατανάλωση νεροῦ μιᾶς καί ὑπάρχει ἔλεγχος τῆς ἐξάτμισης σέ σχέση μέ τίς ὑπαίθριες καλλιέργειες. Στήν περίπτωση τῆς ὑδροπονικῆς καλλιέργειας σέ σχέση μέ αὐτή τῶν ὑπαίθριων καλλιεργειῶν μέ τή χρήση τῆς ἴδιας ποσότητας νεροῦ καί λιπασμάτων τά ἀποτελέσματα εἶναι 20-30 φορές μεγαλύτερα ἀπό αὐτά τῶν ὑπαίθριων καλλιεργειῶν.

Δέν χρειάζεται ἀμειψισπορά καί δέν ὑπάρχει διάβρωση ἐδάφους.

Σέ περίπτωση πού ἐφαρμόζεται διοξειδίο τοῦ ἄνθρακα (CO2) αὐτό συνεισφέρει στή μείωση τῶν ἰχνῶν διοξειδίου τοῦ ἄνθρακα (carbon footprints) στό περιβάλλον.

 

3.0 Ὁλοκληρωμένη Γεωργική Διαχείριση  (Integrated Crop Management);

Εἶναι τό σύστημα διαχείρισης τῆς ποιότητας στόν πρωτογενῆ τομέα πού στοχεύει στήν παραγωγή ἀσφαλῶν καί ὑγιεινῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, χωρίς ὑπολειμματικότητα φυτοφαρμάκων, μέ ὀρθολογική χρήση νεροῦ καί λιπασμάτων, μέ πλήρως ἐλεγχόμενες καί καταγεγραμμένες διαδικασίες, χωρίς νά διαταραχθεῖ τό περιβάλλον, μέ τήρηση τῶν νομικῶν ἀπαιτήσεων καί τῶν προδιαγραφῶν. Ὁ σκοπός λοιπόν εἶναι ἡ ἄσκηση τῆς γεωργίας μέ ὅρους πού σέβονται τήν ὑγεία καί ἀσφάλεια τοῦ παραγωγοῦ καί τοῦ καταναλωτῆ, τήν ποιότητα τῶν προϊόντων καί ταυτόχρονα προάγουν τό περιβάλλον.

 

4.0 Ὀφέλη τῆς Πιστοποίησης γιά τόν ΠΑΡΑΓΩΓΟ :

Κάτω ἀπό τό πρίσμα ὅτι ὁ παραγωγός εἶναι ἕνας ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ καί ἡ θερμοκηπιακή ἐκμετάλλευση εἶναι μιά ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ἡ ὁποία ὑπόκεινται στούς ἴδιους κανόνες μέ τίς  ἐπιχειρήσεις ἄλλων κλάδων, εἶναι κατανοητό ὅτι ἡ ὁποιαδήποτε ἐπέμβαση στούς συντελεστές παραγωγῆς μπορεῖ νά ἀποφέρει σημαντικά ὀφέλη στήν ἐπιχείρηση.

Πρίν τήν Πιστοποίηση, ὁ σχεδιασμός, ἡ ἐφαρμογή καί ἡ ἐκτέλεση ἑνός Συστήματος Ὁλοκληρωμένης Διαχείρισης (Σ.Ο.Δ.) ἀπό τόν παραγωγό, σημαίνει :

  1. Τήν παρουσία ἑνός ἐπιστήμονα Γεωπόνου ὁ ὁποῖος καί ἔχει τήν ἀποκλειστικά τήν ἐπίβλεψη τῆς διαχείριση τῆς ἐκμετάλλευσης καί ὁποῖος εἶναι ἐπιφορτισμένος νά ἐπιλύσει ὅλες τίς ἀπαιτήσεις τῶν καλλιεργειῶν (θρέψη, ἄρδευση, φυτοπροστασία, ἐργατικό δυναμικό κλπ), καί ὁ ὁποῖος μαζί μέ τόν ἐπιχειρηματία παραγωγό καταστρώνει ἕνα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΛΑΝΟ ΔΡΑΣΗΣ.
  2. Ἡ ἐπιχείρηση ἀρχίζει νά ἔχει ἱστορικό (καταγραφή στοιχείων τῆς ἐκμετάλλευσης) τό ὁποῖο εἶναι πολύτιμο κατά τό σχεδιασμό τῆς ἑπόμενης χρονιᾶς.
  3. Τά προϊόντα διασφαλίζονται ὅτι δέν θά ἔχουν ὑπολείμματα ΦΠΠ (ἀφοῦ δίνονται σωστές ὁδηγίες, γίνονται οἱ σωστές πρακτικές  καί διενεργοῦνται ἐσωτερικοί ἔλεγχοι)
  4. Ἀπό τήν πρώτη χρονιά τά ἔξοδα τοῦ συστήματος ἀποσβένονται μέ τή μείωση τῶν λιπασμάτων, φυτοπροστατευτικῶν προϊόντων, ἐργατικῶν (σωστές ἐπεμβάσεις) κλπ.

Ὅταν πλέον ὁ Παραγωγός προχωρήσει στήν ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ (διενέργεια ἐπιθεώρησης ἐλέγχου ἀπό ἐξειδικευμένο φορέα γιά τήν ἀπονομή Πιστοποιητικοῦ) τότε μπορεῖ νά ἔχει πρόσθετα ὀφέλη ὅπως :

  1. Τήν ἐμπειρία τοῦ φορέα πού μπορεῖ νά ἀξιολογήσει σωστά ἄν ἡ προσπάθεια εἶναι στή σωστή κατεύθυνση
  2. Τήν περαιτέρω ἀναγνώριση τόσο ἀπό τήν ὑπόλοιπη ἁλυσίδα ἐμπορίας τοῦ προϊόντος (λαχαναγορά, βιομηχανία μεταποίησης, super markets κλπ) ὅσο καί ἀπό τούς τελικούς καταναλωτές.
  3. Νά χρησιμοποιήσει τήν Πιστοποίηση ὡς διαβατήριο προσέγγισης νέων ἀγορῶν (Ἑλλάδα ἤ ἐξωτερικό)
  4. Νά ἀντεπεξέλθει ἐπιτυχῶς στόν ἀνταγωνισμό ἀπό τά εἰσαγόμενα προϊόντα.
  5. Νά ἔχει τή δυνατότητα νά σχηματίσει ὁμάδα(ἔς) μέ ἄλλους παραγωγούς μέ τήν ἴδια νοοτροπία, ὥστε νά προσεγγίσει νέες ἀγορές ἀλλά καί νά ἀναπτύξει πιό  εὐέλικτους τρόπους προμήθειας πρώτων ὑλῶν σέ πολύ ἀνταγωνιστικές τιμές.

Πιστοποίηση εἶναι συνώνυμή του Ἐπώνυμου Προϊόντος. Ἡ πιστοποίηση ἔχει στόχο τήν Ἐνδυνάμωση τῆς Ἐμπιστοσύνης τῆς ἐφοδιαστικῆς ἁλυσίδας καί τῶν καταναλωτῶν.

Μέσω τοῦ Πιστοποιητικοῦ ὁ καταναλωτής ἀποδέχεται ὅτι τά Πιστοποιημένα Προϊόντα ἔχουν σχέση μέ :

  • ΠΟΙΟΤΗΤΑ
  • ΑΣΦΑΛΕΙΑ
  • ΣΕΒΑΣΜΟ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Ἡ πιστοποίηση ἀπό μόνη της ΔΕΝ μπορεῖ νά ἐπιφέρει Πωλήσεις ἤ ὑψηλότερες  τιμές. Τά γεωργικά προϊόντα ἀκολουθοῦν κι αὐτά τούς κανόνες marketing ὅλων των ἄλλων προϊόντων. Ἐπιπροσθέτως χρειάζονται :

  • Ἑλκυστική Συσκευασία
  • Σταθερή παραγωγή στή μονάδα τοῦ χρόνου
  • Logistics
  • Προβολή
  • Στρατηγική
  • Ἐπιμονή

Ἡ Πιστοποίηση ὅμως εἶναι ἕνας δρόμος πού μπορεῖ νά ὁδηγήσει σέ νέες ἀγορές καί νά ἐξασφαλίσει καθεστώς προτίμησης ἀπό τούς καταναλωτές.

Ἡ ἐφαρμογή Πιστοποιημένων Συστημάτων Διαχείρισης Ποιότητας, Ἀσφάλειας καί Περιβάλλοντος στίς γεωργικές ἐκμεταλλεύσεις ἀποτελοῦν καταστάσεις κερδίζω – κερδίζεις (win-win situation) γιά ὅλους τους ἐμπλεκόμενους (Παραγωγό, Γεωπόνο, Ἔμπορο, Ἐξαγωγέα, Λιανέμπορο, Καταναλωτή) καί μποροῦν νά ὁδηγήσουν τά προϊόντα στήν ἀναγνωρισιμότητα καί προτιμησιμότητα ἀπό ὅλη τήν ἐφοδιαστική ἁλυσίδα ἐπιτυγχάνοντας τήν πολυπόθητη προστιθέμενη ἀξία (added value).

 

5.0 Ἀπαιτούμενα βήματα γιά θερμοκηπιακή ἐκμετάλλευση μέ θετικό οἰκονομικό ἀποτέλεσμα;

  1. Ἔρευνα ἀγορᾶς, ὥστε νά διαπιστωθεῖ ποιά προϊόντα εἶναι ἑλκυστικά γιά τόν καταναλωτή.
  2. Ἐκπόνηση ἑνός λεπτομεροῦς Business Plan.
  3. Ἀξιοποίηση τῶν δυνατοτήτων πού παρέχουν τά νέα ἐπενδυτικά προγράμματα.
  4. Πιστή τήρηση τοῦ χρονοδιαγράμματος τῆς ὑλοποίησης τῆς ἐπένδυσής του καί πιστή ἐφαρμογή τῶν πληροφοριῶν πού ἔχουν σχέση μέ τήν παραγωγικότητα.
  5. Ἐφαρμογή ὑδροπονικῆς μεθόδου.
  6. Ἀξιοποίηση τῆς ἤδη ὑπάρχουσας τεχνογνωσίας, ἀπό ἑλληνικές ἑταιρεῖες συμβούλων.
  7. Συνεχῆ ἐνημέρωση σέ παραγωγικά θέματα πού ἔχουν σχέση μέ τήν καλλιέργειά του.
  8. Τυποποίηση τῶν προϊόντων του σέ ἑλκυστικές συσκευασίες.
  9. Πιστοποίηση τῶν καλλιεργητικῶν πρακτικῶν του.

 

6.0 Τό μέλλον τῶν προϊόντων θερμοκηπίου

Ὁ δρόμος γιά τήν ἐπιβίωση στό μέλλον τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων στήν πρωτογενῆ παραγωγή περνάει ἀπό τήν ἱκανοποίηση τῶν πελατῶν τους εἴτε αὐτοί εἶναι οἱ τελικοί καταναλωτές, εἴτε αὐτοί βρίσκονται στά διάφορα στάδια τῆς ἐφοδιαστικῆς ἁλυσίδας. Ἡ ἱκανοποίηση τοῦ πελάτη ξεκινᾶ πρῶτα ἀπό τήν κατανόηση τῶν ἀναγκῶν τους.

τελικός καταναλωτής ἀπαιτεῖ τά γεωργικά προϊόντα πού φτάνουν στό πιάτο του νά διακρίνονται γιά τήν ἀσφάλεια (καθόλου ὑπολείμματα φυτοπροστστευτικῶν προϊόντων ἤ ἔστω μικρότερα ἀπό τά MRLs, ἀπουσία ἐπιβλαβῶν μικροοργανισμῶν) καί τήν ποιότητα ἀνάλογα μέ τήν ἀξία τούς (value for money) καί αὐτό νά συνοδεύεται μέ κάποιο πιστοποιητικό πού νά ἐξασφαλίζει σέ περίπτωση προβλήματος τήν ἰχνηλασιμότητα μέχρι τό θερμοκήπιο πού παραχθηκε τό προϊόν.

Οἱ ἐνδιάμεσοι φορεῖς τῆς ἐφοδιαστικῆς ἁλυσίδας (λαχαναγορά, λαϊκές ἀγορές, catering, mini markets γειτονιᾶς, supermarkets κλπ) ἐκτός των προαναφερθέντων γιά νά εἶναι ἱκανοποιημένοι ἀπαιτοῦν καί :

  • τήν ἀνάληψη τῆς εὐθύνης (product liability) ἀπό τόν παραγωγό σέ περίπτωση προβλήματος
  •  παραδόσεις προϊόντων στήν ὥρα τους,
  •  βολικές συσκευασίες ἀνάλογα μέ τίς ἀνάγκες τους,
  •  ἱκανοποίηση τῆς ἰχνηλασιμότητας σέ κάθε στάδιο

θερμοκηπιακή ἐπιχείρηση γιά νά ἐπιβιώσει καί νά ἀποφέρει  κέρδη θά πρέπει νά μειώσει τό κόστος τῶν εἰσροῶν τῆς (φυτοπροστστευτικᾶ προιόντα, λιπάσματα, νερό, κατανάλωση ἐνέργειας, ἐργατικά κλπ) καθώς καί νά προχωρήσει πρός τά μπρός τήν ὁλοκλήρωσή της σέ σχήματα πού ἔχουν σχέση μέ τήν ἐμπορία τῶν προϊόντων της.

Τό τρίπτυχο Παραγωγός μέ Κερδοφορία, Εὐχαριστημένος Πελάτης (ἐσωτερικός, ἐνδιάμεσος καί τελικός καταναλωτής), Σεβασμός στό Περιβάλλον, εἶναι πλέον ἀπαίτηση τῆς ἐπιχειρηματικῆς πραγματικότητας.

Η ΕΕ ἔχει ἤδη δρομολογήσει τήν ὑποστήριξη τῆς Ἀειφόρου Ἀνάπτυξης (Sustainable Development) μέ ταυτόχρονη στήριξη τῆς ὑπαίθρου. Προσφάτως ἡ ἀπόφασή της γιά μείωση τῶν ἐπιδοτήσεων, ἔδωσε καί τό ὁριστικό στίγμα γιά τή μείωση τῶν παραγωγῶν στή χώρα μας καί γιά τήν ἀνάπτυξη τοῦ μοντέλου Παραγωγός – Ἐπιχειρηματίας.

Τά Συστήματα Παραγωγῆς πού καλοῦνται νά δώσουν ἀπάντηση σέ ὅλα τα παραπάνω ζητούμενα συγκεντρώνοντας ὅλες τίς σύγχρονες ἀπαιτήσεις Ποιότητας καί Ἀσφάλειας μέ ταυτόχρονη εὐαισθησία γά τό περιβάλλον, εἶναι καί τά Συστήματα Διαχείρισης τῆς Ποιότητας καί Ὁλοκληρωμένης Διαχείρισης τῆς Παραγωγῆς.

Τό διαβατήριο ἐπικοινωνίας τοῦ παραγωγοῦ μέ τήν ὑπόλοιπη ἐφοδιαστική ἁλυσίδα (ἀναγνωρισιμότητα σέ ἐθνικό ἀλλά καί διεθνές ἐπίπεδο) εἶναι ἡ Πιστοποίηση αὐτῶν τῶν Συστημάτων μέ βάση διεθνῆ πρότυπα καί πρωτόκολλα (π.χ. AGRO 2-1&2-2, GLOBALG.A.P. (EUREPGAP), ISO, HACCP, BRC, IFS κλπ ) ἀπό Ἀνεξάρτητους Ἀξιόπιστους Φορεῖς πού νά εἶναι σέ θέση νά ἐγγυηθοῦν τήν πραγματική ὑλοποίηση τῆς παραπάνω δράσης (ἔχοντας φυσικά ἀποδεδειγμένη ἐμπειρία καί ἀνάλογο προσωπικό σέ θέματα Πιστοποίησης).

 

* Ὁ κ. Χρῆστος Δ. Κατσάνος (katsanos@dkggroup.com) εἶναι Σύμβουλος Ἐπιχειρήσεων καί ἀσχολεῖται μέ τόν κλάδο τῶν θερμοκηπίων πάνω ἀπό 25 χρόνια. Εἶναι Executive Director τοῦ DKG GROUP μέ δραστηριοποίηση στίς Βαλκανικές καί τίς χῶρες τῆς Νοτιανατολικῆς Εὐρώπης σέ ὅλη τήν ἁλυσίδα ἀξίας τῶν θερμοκηπιακῶν προϊόντων. Περισσότερες πληροφορίες στό www.christoskatsanos.com

Πηγή: Ἐξελίξεις καί τάσεις στή βιομηχανία τῶν θερμοκηπίων – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Οι εξισλαμισμοί των Ατζάρων και η μεγάλη επιστροφή | Πεμπτουσία

 

Ενώ ο κόσμος πορεύεται «κατά την οδόν αυτού» ο Θεός εργάζεται με τρόπους που μόνο η πανσοφία του γνωρίζει για την επιστροφή των ανθρώπων και τη συμμετοχή τους στο μεγάλο δείπνο της Βασιλείας του. Η περίπτωση του λαού των Ατζάρων, που θα μας απασχολήσει ευθύς αμέσως, αποδεικνύει την αλήθεια μέσα από τα πράγματα.

Ας έλθουμε στα γεγονότα. Για ν’ αντιληφθεί ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται μιλούμε για το λαό των Ατζάρων (Άτζιαρα) που κατοικεί στη Γεωργία, στα μέρη του Καυκάσου, προς τη μεριά του Ευξείνου Πόντου. Η περιοχή έχει στα δυτικά της τον Εύξεινο Πόντο, στα νότια συνορεύει με την Τουρκία και στα ανατολικά και βόρεια με τη Γεωργία, της οποίας αποτελεί σήμερα αυτόνομη περιοχή. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Μπατούμι (Βατούμ – Βαθύς Λιμήν των αρχαίων) της οποίας ο πληθυσμός ανέρχεται στις 180 χιλιάδες. Ο πληθυσμός ολόκληρης της περιοχής συμποσούται σήμερα στις τετρακόσιες χιλιάδες. Η Ατζαρία είναι ορεινή ως επί το πλείστον και υπήρξε χριστιανική από τότε που ο απόστολος Ανδρέας ο πρωτόκλητος έριξε το σπόρο του ευαγγελίου κατά τις αποστολικές του περιοδείες. Από εκεί πέρασε κι ο απόστολος Σίμων ο Ζηλωτής. Επίσης στα χώματά της είναι θαμμένος ο απόστολος Ματθίας (χωριό Γκόνιο, παραλία του Ευξείνου Πόντου). Στον εκχριστιανισμό της περιοχής συνετέλεσε αποφασιστικά και η Αγία Νίνα (328 μ.Χ.). Στα βυζαντινά χρόνια αποτελούσε τμήμα της Αυτοκρατορίας και μάλιστα εκεί, στα Κόμανα, παρέδωσε το πνεύμα ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ενώ τον οδηγούσαν στην εξορία στην Πιτυούντα.

Ποικίλες είναι οι περιπέτειες του λαού αυτού, αφού βρισκόταν στο στόχαστρο των Περσών, που γειτονεύουν με την περιοχή. Από τον 16ο αιώνα η Ατζαρία δεχόταν τις επιθέσεις των Οθωμανών Τούρκων. Οι τελευταίοι, μετά τη νίκη τους επί των Περσών κατέλαβαν μεγάλο τμήμα της νότιας και δυτικής Γεωργίας, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν η Ατζαρία, που έγινε τουρκική επαρχία. Για να κυριαρχήσουν μόνιμα στην περιοχή επιδόθηκαν, όπως συνήθιζαν, συστηματικά στο μαζικό εξισλαμισμό των κατοίκων, πράγμα που εντάθηκε κατά τις αρχές του 19ου αιώνα.

Ο Ζαχαρία Τσιτσινάτζε, βάσει διηγήσεως από ηλικιωμένο Ατζάρο, παραθέτει τα πιο κάτω στοιχεία για τον εξισλαμισμό των Ατζάρων:

«Στην Ατζαρία ο εξισλαμισμός αντιμετώπισε δυναμική αντίσταση. Πολλοί ηλικιωμένοι κι η πλειοψηφία των γυναικών επέμεναν στη χριστιανική πίστη κι ακόμα προκαλούσαν και συζητούσαν με τους Τούρκους μουλλάδες… Ο αριθμός τους ήταν μεγάλος. Στο τέλος ήρθε η διαταγή: Σύλληψη όλων των διαφωνούντων, βίαιος προσηλυτισμός κι εκτέλεση οποίου αντιστεκόταν. Ήδη όλοι όσοι πρόβαλλαν αντίσταση στο Ισλάμ είχαν φυλακιστεί. Τους οδήγησαν στη συνέχεια οι Τούρκοι στον ποταμό Ατσιαριστκάλι σ΄ ένα γεφύρι του 12ου αιώνος. Πάνω στο γεφύρι έστησαν αγχόνες και γκιλοτίνες. Έκοβαν τα κεφάλια των μαρτύρων κι έστειλαν τις άκρες των γλωσσών τους στον πασά, ενώ τα σώματά τους ρίχτηκαν στο ποτάμι. Από το πολύ αίμα το ποτάμι είχε κοκκινίσει… Τα γεγονότα αυτά συνέβηκαν στα 1790. Αναφέρεται επίσης ότι τους έβαζαν να καταστρέφουν τα εικονίσματα στο ποτάμι Τσοροχισκάλι.

Αγχόνες και γκιλοτίνες στήθηκαν στα χωριά Ατσιαριστκάλι, Κέντα, Τσιάκβι, Χούλο, Ματσακέλα και Γκόνιο. Τα ντοκουμέντα που φυλάσσονται στο μουσείο Ατσιαλτσίχε περιγράφουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τα μαρτύρια των χριστιανών της Ατζαρίας. Ζωντανούς τους έκοβαν στα τέσσερα. Τους κατάκοβαν σε κομμάτια με τα σπαθιά τους, τους έσκιζαν τις κοιλιές. Τους έψηναν ζωντανούς στη φωτιά. Τους τρυπούσαν με αναμμένες βέργες, τους έριχναν σε καζάνια με κοχλαστό νερό. Τους έχυναν καυτό μολύβι στο στόμα. Άλλους τους έριχναν σε λάκκους με ασβέστη. Η Εκκλησία της Γεωργίας εορτάζει τους νεομάρτυρες αυτούς στις 29 Μαΐου.

Μετά από αυτό το κύμα της δια του ξίφους πειθούς φάνηκε ότι όλα χάθηκαν. Οι Ατζάροι είχαν γίνει οπαδοί του «προφήτη». Όμως στα βάθη της καρδιάς τους παρέμειναν Χριστιανοί. Φορούσαν σταυρό, έβαφαν κόκκινα αυγά το Πάσχα και διατηρούσαν εικόνες στα σπίτια τους. Έφτιαχναν επίσης το μτσάντι, ψωμί μ’ ένα σταυρό στην επιφάνεια.

Στα 1878 η επαρχία της Ατζαρίας κατακτήθηκε από τη τσαρική Ρωσσία μετά τον ρωσσοτουρκικό πόλεμο του 1877-78. Τότε πολλοί Ατζάροι, μέλη της άρχουσας τάξης μετανάστευσαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Στα 1921 όταν η Γεωργία εντάχθηκε στη ΕΣΣΔ η Ατζαρία λόγω των πολλών σουννιτών μωαμεθανών ανακηρύχθηκε σε ΑΣΣΔ (δηλ. αυτόνομη σοβιετική δημοκρατία) εντός της σοβιετικής δημοκρατίας της Γεωργίας.

Όταν εξέλιπε το αθεϊστικό καθεστώς των σοβιετικών «ωσεί χωους ον εκρίπτει ο άνεμος από προσώπου της γης» (Ψαλμ. α’ 4) τότε η Ατζαρία, της οποίας οι κάτοικοι είναι γεωργιανοί και μιλούν μια διάλεκτο της γεωργιανής γλώσσας, αυτοανακηρύχθηκε σε ανεξάρτητη δημοκρατία με επικεφαλής το μωαμεθανό Ασλάν Αμπασίτζε, που κυβέρνησε δικτατορικά ως τα 2004. Τότε η περιοχή επανεντάχθηκε στη δημοκρατία της Γεωργίας ως αυτόνομη περιοχή με πρόεδρο τον Λεβάν Βαρσαλομίντζε.

Η πλειοψηφία των Ατζάρων, και συγκεκριμένα το 75%, δήλωσαν μωαμεθανοί στην απογραφή που έγινε στα 1991. Όταν στα 2006 έγινε ξανά απογραφή οι στατιστικές έβγαλαν ότι το 63% του πληθυσμού δήλωσαν τώρα Ορθόδοξοι Χριστιανοί! Κι όταν στα 2013 η απογραφή επαναλήφθηκε το 75% βρέθηκαν Ορθόδοξοι!!!

 Πηγή: Οι εξισλαμισμοί των Ατζάρων και η μεγάλη επιστροφή | Πεμπτουσία

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο νέος τύπος του τζιχαντιστή | Πεμπτουσία

Η Τρομοκρατία δεν ήταν ανέκαθεν εμπνευσμένη από την θρησκεία. Αντιθέτως, ήταν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα πολύ σπάνια Ισλαμική. Θρησκευτικά ορμώμενοι πρωταγωνιστές θέλησαν να εκμεταλλευθούν, να εφαρμόσουν και να εξελίξουν τις προαναφερθείσες μεθόδους για τις δικές τους επιδιώξεις.

Από την άλλη πλευρά, το Ισλαμικό Κράτος, έχει τις ρίζες του στο “θρησκευτικό κύμα”, όμως παρόλα αυτά αποτελεί κάτι νέο. Συγκεκριμένα, λειτουργεί σε ένα μοτίβο, με πολύ πιο παγκοσμιοποιημένους ιδεολογικούς στόχους, δημιουργεί νέους θεσμούς και μεταχειρίζεται πιο ακραίες μεθόδους.

Ωστόσο, αξίζει να αναφερθεί ότι ο νέου τύπου τζιχαντιστής του Ισλαμικού Κράτους διαφέρει από τον αντίστοιχο της Αλ Κάϊντα. Σε σύγκριση με την Αλ Κάϊντα, το Ισλαμικό Κράτος προσκολλάται περισσότερο στην θρησκεία και τις αποκαλυπτικές προφητείες και στόχος του ήταν ανέκαθεν να καθυποτάξει τους υπόλοιπους μουσουλμάνους και να εγκαθιδρύσει Κράτος.

Ασφαλώς δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στους λόγους στράτευσης και στις κατηγορίες των αποκαλούμενων “ξένων μαχητών”. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον David Rapoport, οι λόγοι στράτευσης είναι : α) Πραγματιστικοί : (Αυτοί που ανήκαν σε άλλες οργανώσεις, αλλά το ISIS τους φάνηκε πιο δυνατό και πειθαρχημένο), β) Θρησκευτικοi : (Τους υποκινεί το μίσος τους για την σιιτική κυβέρνηση της Βαγδάτης και το καθεστώς της Δαμασκού), γ) Οπορτουνιστικοί : ( Συμβιβάζοντες του ISIS, οι οποίοι το βλέπουν ως ευκαιρία προσωπικής ανάδειξης και εκπλήρωσης εγωιστικών φιλοδοξιών), δ) Μη Συμβιβάσιμοι : (Ξένοι μαχητές (Muhadschirum) από Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Σαουδική Αραβία, Μαρόκο, Τυνησία, πρώην Σοβιετική Ένωση, οι οποίοι προκαλούν θηριωδίες και δεν τους εκπροσωπεί η αφηρημένη ιδέα της Umma- παγκόσμια ένωση των μουσουλμάνων), ε) Υποστηρικτές της Δικαιοσύνης : (Προκρίνουν την δικαιοσύνη των δικαστηρίων του Ισλαμικού Κράτους με βασικό όργανο την Σαρία, καθώς για τους Σύριους και τους Ιρακινούς αποτελεί πρόοδο σε σύγκριση πάντα με τα διεφθαρμένα καθεστώτα των Άσαντ και Σαντάμ), ζ) Η απουσία εναλλακτικής πολιτικής λύσης : (Ο Άσαντ είναι τύραννος για τους Σύριους Σουνίτες και το Ισλαμικό Κράτος φαντάζει ως το μικρότερο κακό).

Τέλος, οι ξένοι μαχητές χωρίζονται α) σε αυτούς οι οποίοι θεωρούν ότι αυτό, το οποίο γίνεται στην Συρία αποτελεί για αυτούς υπαρξιακή απειλή της μουσουλμανικής τους ταυτότητας, β) σε αυτούς, οι οποίοι συνθέτουν μια νέα τζιχαντιστική αντικουλτούρα, προσπαθώντας να αντλήσουν από κάπου εξουσία, δύναμη, ισχύ, γ) σε αυτούς οι οποίοι δεν έχουν κοινωνικά ενσωματωθεί.

Είναι λάθος να συνδέεται το Ισλάμ με το Ισλαμικό Κράτος, διότι αφενός δεν υπάρχει ένα καθόλα αποδεκτό ‹‹σωστό›› Ισλάμ και αφετέρου η ερμηνεία του από το Ισλαμικό Κράτος ακόμα και για τους τζιχαντιστικούς κύκλους, θεωρείται ακραίος. Ακόμα και για την Αλ Κάϊντα, το Ισλαμικό Κράτος θεωρείται ως αποκαλυπτική σέχτα με ότι αυτό κι αν συνεπάγεται.

Οι διακρίσεις και η τρομοκρατία, δεν έχουν πατρίδα ούτε τόπο προελεύσεως. Μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε και οποτεδήποτε, μια πραγματικότητα την οποία δυστυχώς βιώσαμε και συνεχίζουμε να βιώνουμε. Κατ΄επέκτασιν τούτου, γεγονότα λύπης και αποτροπιασμού όπως αυτά στην Γαλλία και την Γερμανία δεν γέννησαν το φαινόμενο της τρομοκρατίας και φυσικά δεν προέκυψαν έτσι ξαφνικά αλλά υπάρχουν αιτίες και ένα παρελθόν να τα υποστηρίζει. Η λύση φυσικά θα προκύψει σταδιακά και κυρίως μέσω της συνεργασίας των Κρατών-μελών της Ε.Ε., ζήτημα βασικό  και απλό, αλλά συνάμα όπως διαπιστώνουμε ακόμα μη εφαρμόσιμο. Άλλωστε τα απλά είναι και τα πιο πολύπλοκα.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, οι περισσότεροι αναλυτές, οι οποίοι προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τα αίτια της έξαρσης της ριζοσπαστικοποίησης και κατ’επέκτασιν της τρομοκρατίας, χρησιμοποιούν την επισήμανση της έλλειψης  κοινωνικής ενσωμάτωσης των μελλοντικών τζιχαντιστών, ως την βασική αιτία. Ωστόσο, κατά την άποψη μου, η σημερινή κατάσταση είναι πολύ πιο επικίνδυνη, διότι το Ισλάμ αναδύεται ως μια νέα τάξη πραγμάτων, μια αντικουλτούρα έναντι της οποία η Ευρώπη παρουσιάζει μια γενικευμένη σήψη, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε ηθικό επίπεδο. Βλέποντας τα όρια μεταξύ των ιδεολογιών να εξαφανίζονται σταδιακά, είμαστε υποχρεωμένοι από τις καταστάσεις, να οδηγηθούμε άμεσα σε μια ριζική εκ βάθρων ανανέωση.

Αναμφίβολα, ζούμε σε μια εποχή βίας και μίσους, η οποία για να αλλάξει, αφετηρία πρέπει να είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Την επομένη της επίθεσης στο Βερολίνο, η Ημερησία Εφημερίδα του Βερολίνου είχε πρωτοσέλιδο ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο με τον τίτλο ‹‹Μη φοβείσθε›› (από το Κατά Λουκά Ευαγγέλιο, κατά την μεταφορά του χαρμόσυνου μηνύματος από τον άγγελο).

Ο ποιητής Ν. Εγγονόπουλος στο ‹‹Γλωσσάριο των ανθέων››, περιγράφει στο ποίημα του έναν κυκεώνα διλλημάτων, στα οποία η επιλογή του καθενός διαμορφώνει και την πορεία της ζωής του. Αναφέρει χαρακτηριστικά ‹‹τον πόλεμο ή την ειρήνη? Την ειρήνη. Να αγαπάς ή να αγαπιέσαι? Να αγαπάς››.

 

Πηγή: Ο νέος τύπος του τζιχαντιστή | Πεμπτουσία

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Γιατί η τρομοκρατία χτύπησε την Ισπανία

Greek National Pride

Η επιλογή της Βαρκελώνης και οι συνέπειες

Το υπόβαθρο και ο διακαής πόθος των μουσουλμάνων

Του Μάνου Χατζηγιάννη

Από τις 11 Μαρτίου του 2004 είχε να συγκλονισθεί η Ισπανία τόσο πολύ από την τρομοκρατία.

Τότε που η Αλ Κάιντα εν μέσω προεκλογικής περιόδου χτύπησε την Μαδρίτη, άφησε πίσω της 192 νεκρούς και ο βιαστικός δεξιός Αθνάρ απέδωσε την ευθύνη αρχικά στην ΕΤΑ και όταν αποδείχτηκε πως πίσω από την επίθεση ήταν το ριζοσπαστικό Ισλάμ εκτέθηκε, έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία και αργότερα και τις εκλογές.

Το νέο χτύπημα στη Βαρκελώνη, αλλά ώρες αργότερα και στην κωμόπολη Καμπρίλς, συγκεντρώνουν όμως άλλα δεδομένα.

Καταρχάς πρόκειται για το πρώτο τρομοκρατικό χτύπημα σε χώρα υποδοχής μεταναστών.

Την ίδια ημέρα που οι τρομοκράτες έβαφαν στο αίμα την περίφημη Ράμπλας στην καταλανική πρωτεύουσα η Ισπανία διέσωζε 600 ανθρώπους στην πιο πολυσύχναστη μέρα όσον αφορά τα μεταναστευτικά κύματα.

Παρόλα αυτά πυρήνες τρομοκρατίας και αφορμές για…δράση υπήρξαν.

Δεδομένου ότι το ισπανικό Υπουργείο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 872 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized