Daily Archives: 30/09/2017

Ένας οπιομανής μάρτυρας του Χριστού | Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου

Πηγή: pentapostagma.grΟ Μάρκος Ji Tianxiang υπήρξε ένας αξιοσέβαστος χριστιανός, που μεγάλωσε σε μια χριστιανική οικογένεια στην Κίνα του 19ου αιώνα. Ήταν ηγέτης της χριστιανικής κοινότητας, ένας καλός γιατρός που υπηρετούσε τους φτωχούς δωρεάν. Δυστυχώς όμως κάποια στιγμή αρρώστησε με πολλούς πόνους στο στομάχι, τους οποίους διαπίστωσε ότι μπορούσε να ανακουφίσει μόνο με όπιο. Λόγω της ιδιότητάς του, είχε πρόσβαση στο φάρμακο, το οποίο βέβαια εκείνη την εποχή δεν ήταν μία απαγορευμένη ουσία. Σύντομα όμως ο Τζι εθίστηκε στο φάρμακο, με τρόπο ντροπιαστικό και σκανδαλώδη για τη μικρή κοινότητά του.

Καθώς η εικόνα του επιδεινωνόταν ενώ παρέμενε πιστό μέλος της χριστιανικής κοινότητας, ο Τζι αγωνίστηκε να ξεπεράσει τον εθισμό του μέσα από το μυστήριο της εξομολόγησης. Δυστυχώς, όμως η κατάστασή του δεν παρουσίαζε καμιά βελτίωση. Σε μια προσπάθεια να τον συγκλονίσει και να επιτύχει κάποιο αποτέλεσμα, ο πνευματικός του του επέβαλε μετά από λίγα χρόνια το επιτίμιο της απαγόρευσης στην προσέλευση στα εκκλησιαστικά μυστήρια.
Αυτό υπήρξε ένα βαρύ πλήγμα για τον πιστό Τζι. Αποξενώθηκε έτσι από τους δικούς του, μιας και η υπόληψή του καταρρακώθηκε Μετά από μια περίοδο πειρασμού και έντονης δοκιμασίας, μέσα στη θερμή προσευχή του συνειδητοποίησε ότι ο Χριστός εξακολουθούσε να τον αγαπά, παρά την αδυναμία της σαρκός του. Πίστεψε μέσα του ότι ο Χριστός σταυρώθηκε και γι’ αυτόν επίσης, ανεξάρτητα από το πάθος από το οποίο δεν μπορούσε να απαλλαχτεί. Κι αυτό του έδωσε κουράγιο να παραμείνει στερεός στην πίστη του για τουλάχιστον 30 χρόνια! Για 30 χρόνια έμενε εκτός εκκλησιαστικής κοινωνίας, προσευχόμενος ωστόσο συστηματικά να μπορέσει να νικήσει το πάθος του, να παραμείνει στο δρόμο του Κυρίου και να του δοθεί η ευκαιρία να αποδείξει την αγάπη του στο Θεό. Και κάποια στιγμή προέκυψε αυτή η ευκαιρία.
Μεταξύ 1899-1901, το εθνικιστικό κίνημα των «Πυγμάχων» (Μπόξερς) στράφηκε εναντίον των αλλοδαπών και των χριστιανών που ζούσαν στην Κίνα. Η οικογένειά του (έξι εγγόνια, ο γιος του και δύο κόρες του) με δεκάδες άλλους χριστιανούς οδηγήθηκαν στη φυλακή. Ο Μάρκος Τζι αντιμετώπισε τη δοκιμασία με πλήρη καρτερία. Καθώς τους μετέφεραν στον τόπο του μαρτυρίου και άρχισε να προδιαγράφεται το μαρτυρικό τους τέλος, ένας εγγονός του τον ρώτησε με φόβο: «Παππού, που πηγαίνουμε;». «Πηγαίνουμε στο σπίτι, στο αληθινό μας σπίτι», ήταν η απάντηση του ήρεμου γέροντα.
Και στο δεσμωτήριο πάντως, η αντιμετώπιση που συνάντησε δεν άλλαξε ιδιαίτερα: οι ομόπιστοί του, ακόμη και οι συγγενείς του, τον είχαν απομονωμένο. Πίστευαν ότι εξαιτίας του εθισμού του και της έλλειψης του οπίου, θα «έσπαζε» και θα ήταν ο πρώτος που θα αρνούνταν τον Κύριο και θα έριχνε το ηθικό των υπολοίπων…
Οι θείες βουλές όμως είναι διαφορετικές: ενώ ο Τζι δεν ήταν ποτέ μέχρι τότε σε θέση να νικήσει τον εθισμό του, τελικά η επιμονή του συνοδεύτηκε με τη θεία χάρη. Κανένας κίνδυνος δεν μπόρεσε να τον κλονίσει, κανένα βασανιστήριο δεν τον έκανε να τρέμει. Άντεξε πλήρως καθώς ήταν αποφασισμένος να ακολουθήσει τον Κύριο που δεν τον είχε εγκαταλείψει ποτέ.
Ο Τζι παρακάλεσε τους δεσμώτες του να τον σκοτώσουν τελευταίο Ήθελε να συμπαρασταθεί στους δικούς του, την ώρα του μαρτυρίου τους. Η επιθυμία του έγινε σεβαστή και τους κατευόδωσε όλους, εμψυχώνοντάς τους. Στο τέλος, οδηγήθηκε κι εκείνος στο θάνατο, ψέλνοντας ύμνους της Παναγίας.
Η κοινότητα στην οποία ανήκε, παρόλο που του στέρησε τα μυστήρια για τρεις δεκαετίες, τον κατέταξε τελικά στους αγίους της και τον όρισε ως προστάτη των ναρκομανών.
Δρ. Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Υπεύθυνος Περιεχομένου Πεμπτουσίας

Πηγή: Ένας οπιομανής μάρτυρας του Χριστού | Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Ευαγγελική Περικοπή Κυριακής Β΄ Λουκά

Η εντολή της αγάπης


ΚΑΤΑ
ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 31 – 36

31 καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως.

32 καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι.

33 καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι.

34 καὶ ἐὰν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα.

35 πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς.

36 Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα 

31 Και όπως θέλετε να κάνουν και να συμπεριφέρωνται απέναντι σας οι άνθρωποι, έτσι και σεις να πράττετε και να συμπεριφέρεσθε προς αυτούς.

32 Εάν αγαπάτε μόνον αυτούς που σας αγαπούν, ποία χάρις του Θεού και αμοιβή σας αξίζει; Διότι και οι αμαρτωλοί αγαπούν εκείνους που τους αγαπούν.

33 Και εάν κάνετε το καλόν εις εκείνους μόνον που σας ευεργετούν, ποία ανταμοιβή εκ μέρους του Θεού σας ανήκει; Διότι και οι αμαρτωλοί το ίδιον κάμνουν.

34 Και εάν δανείζετε εις εκείνους, από τους οποίους περιμένετε να πάρετε πίσω τα δανεικά, ποία ευμένεια και ανταπόδοσις από τον Θεόν σας αρμόζει; Διότι και οι αμαρτωλοί δανείζουν τους αμαρτωλούς, δια να λάβουν από αυτούς ομοίας εξυπηρετήσεις εις την ανάγκην των.

35 Αλλά σεις να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευεργετήτε και να δανείζετε, χωρίς να αποβλέπετε εις καμμίαν ανταπόδοσιν και θα είναι ο μισθός σας πολύς και θα είσθε εις την βασιλείαν των ουρανών παιδιά του Υψίστου, διότι και αυτός είναι αγαθός και ευεργετικός και προς αυτούς ακόμη τους αχαρίστους και πονηρούς.

36 Γινεσθε λοιπόν εύσπλαχνοι στους γύρω σας ανθρώπους, όπως και ο Πατήρ σας είναι πολυεύσπλαγχνος προς όλους.

http://www.saint.gr

Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Ευαγγελική Περικοπή Κυριακής Β΄ Λουκά

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Ὀκτωβρίου 2017

Κυρ. ιζ΄ πιστολν (Β΄ Κορ. ς΄ 16-ζ΄ 1)

 

Αδελφοί, ὑμεῖς ἐστε ναὸς Θεοῦ ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­τοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. διὸ ­ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, ­λέγει Κύριος, καὶ ­ἀκαθάρτου μὴ ­ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς ­πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, ­λέγει ­Κύριος παν­το­κράτωρ. Ταύτας οὖν ­ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ­ἀγαπητοί, ­καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς ­μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ­­­­ἐπιτε­­λοῦν­τες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

  1. Προσοχ στν κκοσμίκευση

Στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ὁ ­ἀπόστολος Παῦλος ἀπευθύνεται στοὺς Κορινθίους καὶ τοὺς ἐφιστᾶ τὴν προσοχὴ στὶς σχέσεις τους μὲ τοὺς εἰδωλολάτρες, γιὰ νὰ μὴν ἐπηρεαστοῦν ἀρνητικὰ ἀπὸ τὴ συχνὴ ἐπικοινωνία μαζί τους. Γι̕ αὐτὸ τοὺς θυμίζει τὸν λόγο τῆς Γραφῆς: «Ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε»· βγεῖτε καὶ φύγετε μακριὰ ἀπὸ τοὺς ἀπίστους καὶ ξεχωριστεῖτε ἀπ’ αὐτούς, λέει ὁ Κύριος, καὶ μὴν ἀγ­γί­ζετε τίποτε ἀκάθαρτο. Τὴν παραγγελία τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐκλάβουμε τοπικὰ ἀλλὰ τροπικά. Ὁ Κύριος, ὅταν προσευχήθηκε στὸν οὐράνιο Πατέρα Του γιὰ τοὺς μαθητές Του, δὲν ζήτησε νὰ τοὺς βγάλει ἔξω ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλὰ νὰ τοὺς διαφυλάξει ἀνεπηρέαστους ἀπὸ τὸ κακό. Εἶπε: «οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ̕ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ» (Ἰω. ιζ΄ [17] 15). Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ζητᾶ νὰ φύγουμε ἀπὸ τὸν κόσμο, ἀλλὰ νὰ διαχωρίσουμε τὴ στάση μας ἀπ’ αὐτὸν καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε, ὥστε μὲ τὴ βοήθεια τῆς θείας Χάριτος νὰ μένουμε ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὸ κοσμικὸ πνεῦμα.

Πράγματι, ὑπάρχει μεγάλος κίνδυνος νὰ συνάπτουμε σχέσεις oἰκειότητος καὶ στενὸ σύνδεσμο μὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν φόβο Θεοῦ. Οἱ πονηροὶ ἄνθρωποι πιὸ εὔκολα μποροῦν νὰ παρασύρουν τοὺς ἀγαθοὺς παρὰ οἱ ἀγαθοὶ νὰ ἐπιδράσουν στοὺς διεφθαρμένους ἀνθρώπους. Ἡ μόλυνση εὔ­κολα μεταδίδεται, ὄχι ὅμως καὶ ἡ ὑγεία.

Βέβαια, αὐτὸ δὲν ἀπαγορεύει ἐν­τε­­λῶς τὴ συναναστροφὴ μὲ τέτοιους ἀν­­­θρώπους, ὅταν αὐτὸ ἐπιβάλλε­ται ἀπὸ τὶς συνθῆκες τῆς καθημερινῆς ζω­­­­ῆς καὶ ἐργασίας μας. Ἐκεῖνο ποὺ πρέ­­πει νὰ προσέξουμε εἶ­ναι νὰ μὴν ἔ­­­­χουμε στενὲς σχέσεις μὲ τὸν κόσμο τῆς ἁμαρτίας.

  1. ψιστη τιμ

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶς ­καλεῖ νὰ διακόψουμε κάθε σχέση μὲ τὸ πνεῦ­μα τοῦ κόσμου, μᾶς ­ἀποκαλύπτει στὴ συνέχεια τὸ ἄνοιγμα ἑνὸς δρόμου πρὸς μία ἀσύγκριτα ἀνώτερη ­σχέση καὶ κοινωνία. Τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεό: Βγεῖτε ἔξω, παραγγέλλει ὁ Θεός, ἀπὸ τὸν διεφθαρμένο κόσμο, «κἀγὼ ­εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ»· καὶ τότε ἐγὼ θὰ σᾶς δε­χθῶ μὲ πατρικὴ στοργή. Καὶ θὰ γίνω Πατέρας σας, κι ἐσεῖς θὰ εἶστε γιοί μου καὶ θυγατέρες μου, λέει ὁ Κύριος, ὁ Παν­τοκράτωρ.

Μάλιστα στὸ ἴδιο ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ἀναφέρεται καὶ ἄλλη ἀσύλληπτη συγκατάβαση τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁ­­­ποῖος λέει γιὰ τοὺς πιστοὺς δούλους Του: «ἐνοικήσω ἐν αὐ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­τοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός»· θὰ κατοική­σω μέσα τους καὶ θὰ ­περπατήσω ἀ­­­νά­με­σά τους, καὶ θὰ εἶμαι Θεὸς δικός τους κι αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου.

Τί μεγάλη τιμή! Ὁ Θεὸς ὀνομάζει τὸν ἑαυτὸ Του Πατέρα μας καὶ μᾶς ἀ­­ναγνωρίζει ὡς υἱοὺς καὶ θυγατέρες Του! Ἔρχεται νὰ κατοικήσει μέσα μας καὶ μετατρέπει τὴν καρδιά μας σὲ δικό Του ναὸ καὶ κατοικητήριο! Ὅταν ὁ παν­άγαθος Θεὸς μᾶς προσφέρει τέτοια δόξα καὶ εὐτυχία, δὲν εἶναι ἀχαριστία νὰ προτιμοῦμε τὸν βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς διαφθορᾶς, ὅπου μας τραβάει ὁ κόσμος;

  1. νάλογη εθύνη

Ἡ ὕψιστη τιμὴ τὴν ὁποία μᾶς προσ­φέρει ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ συνεπάγεται καὶ τὴν ἀνάλογη εὐθύνη. Τὸ λέει ὁ ἅγιος Ἀπόστολος:

«Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ­ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀ­­­πὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύ­ματος, ­ἐπιτελοῦντες ἁ­­­γιωσύνην ἐν φόβῳ Θε­οῦ»· ἀφοῦ λοι­πὸν ἔχουμε λάβει τόσο μεγάλες ὑποσχέσεις, ἀγαπητοί, ἂς καθαρίσουμε τοὺς ἑαυτούς μας ἀπὸ καθετὶ ποὺ μολύνει τὸ σῶμα καὶ τὸ πνεῦμα μας, κι ἂς τελειοποιούμαστε στὴν ἁγιοσύνη μὲ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ.

Κάθαρση καὶ ἁγιασμός. Αὐτὸ ­εἶ­ναι τὸ χρέος καὶ ἡ εὐθύνη μας. Νὰ ἀ­γω­νιζό­μαστε γιὰ νὰ διατηροῦμε μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ καθαρὴ τὴν ­καρδιά μας ἀπὸ τὰ σαρκικὰ πάθη ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλα – πιὸ δυσδιάκριτα ἀλ­λὰ ἐξίσου ­φοβερὰ πάθη – ὅπως ἡ φιλαυ­­τία καὶ ὁ ­ἐγωισμός, ἡ μνησικακία καὶ ἡ ­ζήλεια καὶ ὅ,τι ἄλλο μολύνει τὸν ἐσωτερικό μας κόσμο. Παράλ­ληλα, νὰ καλλιεργοῦμε τὶς ἅγιες ἀ­­­­­­ρετὲς τοῦ Χριστοῦ, τὴν ἀγάπη, τὴν πραό­τητα καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη, καὶ νὰ ­αὐξάνουμε τὸν σύνδεσμό μας μαζί Του, διότι μόνο Αὐτός, ποὺ εἶναι ὁ­­ ­μόνος καὶ ἀπολύτως Ἅγιος, μπορεῖ νὰ μᾶς μεταδώσει χάρη καὶ ἁγιασμὸ καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὸ δρόμο τῆς τελειότητας.

https://www.osotir.org

Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Ὀκτωβρίου 2017

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

H Eλλάδα «πυξίδα» του κόσμου – Ποια καλοριφέρ; Οι Έλληνες είχαν ενδοδαπέδια θέρμανση και βιοκλιματικά παλάτια το 7.000 πχ όταν οι «Ευρωπαίοι» δεν είχαν ούτε καλύβια – Έκτακτο Παράρτημα

Θαύμα αρχιτεκτονικής θεωρούνται τα βιοκλιματικά παλάτια του Μίνωα τα οποία είχαν ανέσεις του 2017 το 7000 πχ με ενδοδαπέδια θέρμανση και ανέσεις πρωτόγνωρες και κυρίως αδιανόητες ακόμη και σήμερα.

Στο δάπεδο, ακριβώς κάτω από το άνοιγμα, υπήρχε η εστία. Τα σπίτια αυτά δεν είχαν εσωτερικούς τοίχους και έτσι η όποια θερμότητα από την κεντρική εστία, μεταδιδόταν σε ολόκληρο το κτίσμα.   …

Πηγή: H Eλλάδα «πυξίδα» του κόσμου – Ποια καλοριφέρ; Οι Έλληνες είχαν ενδοδαπέδια θέρμανση και βιοκλιματικά παλάτια το 7.000 πχ όταν οι «Ευρωπαίοι» δεν είχαν ούτε καλύβια – Έκτακτο Παράρτημα

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Κυριακή Β’ Λουκά: Η εντολή του Χριστού για την αγάπη | Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για Κυριακή Β’ Λουκά: Η εντολή του Χριστού για την αγάπη

Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Πολλές φορὲς ὁ Χριστὸς μᾶς μιλάει στὸ Εὐαγγέλιο Του γιὰ τὴν νέα ἐντολὴ ποὺ μᾶς ἔδωσε. Τί καινούργιο ὑπάρχει σὲ τούτη τὴν ἐντολὴ τῆς ἀγάπης; Εἶναι ἡ ἁγνότητα καὶ ἡ σπουδαιότητα της. Δὲν εἶναι καινούργιο ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἀγαποῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον· οἱ ἄνθρωποι πάντοτε ἀγαποῦσαν κάποιους ἄλλους ἀνθρώπους. Αὐτὸ ποὺ εἶναι καινούργιο σ’ αὐτή τὴν ἐντολὴ εἶναι ν’ ἀποκτήσουμε μιὰ καρδιὰ μὲ τὸν Οὐράνιο Πατέρα μας, νὰ συμμετέχουμε στὴν ἀγάπη ΤουΑὐτὸ σημαίνει νὰ ἀγαπᾶμε μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἀγαπᾶ κι’ Ἐκεῖνος, – ποὺ δὲν ξεχωρίζει τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό, ποὺ δὲν ξεχωρίζει ἐκείνους ποὺ εἶναι εὐγνώμονες καὶ ἐκείνους ποὺ εἶναι ἀχάριστοι, νὰ μὴν ἀναφέρω ἐκείνους ποὺ ἴσως γοητεύουν κάποιον. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπέραντη καὶ βαθιὰ καὶ ἀγκαλιάζει τὰ πάντα· αὐτὸ ποὺ διαφέρει σ’ αὐτή τὴν ἀγάπη εἶναι μιὰ ἐσωτερικὴ ποιότητα: ὁ Θεός μπορεῖ νὰ χαίρεται καὶ μπορεῖ νὰ πληρώσει τὸ τίμημα τῆς ἀγάπης Του ἐπάνω στὸν Σταυρό.

Καὶ καλούμαστε νὰ κάνουμε τὸ ἴδιο· καλούμαστε νὰ ἀγαπᾶμε χωρὶς διάκριση– οἱ ἄνθρωποι ποὺ δὲν ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο θὰ ἔλεγαν ὅτι φερόμαστε ἀδιάκριτα, ἀνόητα, τρελά – καλούμαστε νὰ ἀγαπήσουμε ὁλόψυχα ἐκείνους ποὺ ἔχουν δίκιο καὶ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἄδικο. Ἡ διαφορὰ ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι ἴσως χαιρόμαστε μὲ τοὺς πρώτους καὶ πληγώνεται ἡ καρδιά μας μὲ τοὺς δεύτερους, ἀλλὰ ἡ ἀγάπη μας δὲν πρέπει νὰ παραπαίει. Ὅλοι γνωρίζουμε πὼς μποροῦμε νὰ ἀγαπᾶμε λίγο αὐτοὺς ποὺ ἀγαπᾶμε φυσικά, καὶ ἀναρωτιόμαστε πῶς μποροῦμε ἀπὸ τὴν μικρὴ ἀγάπη ποὺ ἔχουμε πρὸς τοὺς λίγους, νὰ καλλιεργήσουμε μιὰ ἀγάπη μεγαλύτερη, καὶ ἀγαπώντας ἐκείνους ποὺ εἶναι ἀξιαγάπητοι, νὰ ξεκινήσουμε νὰ ἀγαπᾶμε ἐκείνους ποὺ δὲν εἶναι.

Τὸ πρῶτο βῆμα ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε εἶναι νὰ ἀγαπήσουμε ἐκείνους ποὺ ἀγαπᾶμε αὐθόρμητα μ’ ἕνα καινούργιο τρόπο: νὰ τοὺς ἀγαπᾶμε πάντα, καὶ ὄχι μόνο τὶς στιγμὲς ποὺ μᾶς εἶναι εὔκολο, νὰ τοὺς ἀγαπᾶμε δίχως νὰ περιμένουμε τίποτα ἄλλο παρὰ τὴν χαρὰ νὰ τοὺς ἀγαπᾶμε καὶ νὰ δεχόμαστε τὴν κάθε ἀγάπη σὲ ἀπάντηση τῆς δικῆς μας ἀγάπης σὰν ἕνα δῶρο τέλειο, ἅγιο, ποὺ εἶναι ἕνα θαῦμα, ἀλλὰ ποὺ δὲν εἶναι ἀνταμοιβή, δὲν εἶναι κάτι στὸ ὁποῖο ἔχουμε δικαίωμα, ἀλλὰ κάτι ποὺ μᾶς ἔχει δοθεῖ ἐλεύθερα, τέλεια, κάτι ποὺ γεμίζει τὴν καρδιά μας μὲ θαυμασμὸ καὶ εὐγνωμοσύνη.

Πρέπει νὰ μάθουμε ν’ ἀγαπᾶμε χωρὶς νὰ περιμένουμε ἀνταμοιβή, ἁπλῶς νὰ χαιρόμαστε τὸ θαῦμα τῆς ἀγάπης ποὺ θὰ μᾶς ἐπιτρέψει νὰ χαιρόμαστε ὅταν συμβαίνει κάτι μὲ τὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ χαροῦμε καὶ νὰ χαιρόμαστε ξανὰ ὅταν ἐκεῖνοι ποὺ ἀγαπᾶμε θὰ ἔχουν χάσει τὰ πάντα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀγάπη μας, ποὺ θὰ τοὺς ἔχει τουλάχιστον ἀπομείνει, τουλάχιστον κάτι ποὺ ποτὲ δὲν θὰ τοὺς τὸ στερήσουμε.

Καὶ πρέπει νὰ μάθουμε ν’ ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου: ὄχι ἁπλῶς νὰ κάνουμε τὸ καλὸ σὲ κάποιους ἀνθρώπους, ἀλλὰ νὰ σκεφτόμαστε ποιὸ εἶναι ἀληθινὰ καλὸ γιὰ ἕνα πρόσωπο. Δὲν μιλάω γιὰ τὸν σκληρὸ τρόπο ποὺ συνεχῶς ὁρίζουμε στοὺς ἄλλους αὐτὸ ποὺ θεωροῦμε ὅτι εἶναι ἡ εὐτυχία τους καὶ τὸ καλὸ τους, καὶ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο πιέζουμε, ἤ ποὺ προσπαθοῦμε νὰ πιέσουμε προκειμένου νὰ εἶναι εὐτυχισμένοι μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἐμεῖς θέλουμε νὰ εἶναι. Ὄχι· σκέφτομαι κάποιον ἄλλο τρόπο προσεκτικῆς ἀναζήτησης γιὰ τὸ καλό τους: ποτὲ νὰ μὴν στηρίζουμε τὴν ἀδυναμία τους ἀφήνοντας τὰ πράγματα νὰ ἐξελίσσονται ὡς ἔχουν, ποτὲ νὰ μὴν κλείνουμε τὰ μάτια μας σὲ ὅ,τι εἶναι γι’ αὐτοὺς καταστροφικό, νὰ λέμε τὴν ἀλήθεια μὲ ἔλεος, νὰ τοὺς ἀγαπᾶμε ἔτσι ὥστε νὰ οἰκοδομοῦνται καὶ ὄχι νὰ καταστρέφονται.

Ἄν ξεκινήσουμε νὰ ἀγαπᾶμε καλύτερα ἐκείνους ποὺ ἀγαπᾶμε αὐθόρμητα καὶ φυσικά, ἡ καρδιὰ μας θὰ γίνει πιὸ καθαρή, πιὸ ἁγνὴ καὶ πιὸ μεγάλη, καὶ θὰ μάθουμε νὰ ἀγαπᾶμε τοὺς ἀνθρώπους, ἴσως μονάχα ἕνα πρόσωπο, καὶ μετὰ ἕνα ἄλλο, καὶ ξανὰ ἕνα ἄλλο, μὲ μεγαλύτερο τίμημα, μὲ μεγαλύτερη ἁγνότητα, μὲ λιγότερο ἐγωϊσμό, μὲ μιὰ μακρόθυμη καρδιά.

Ἄς ξεκινήσουμε ἀπὸ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς θὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν ἀγάπη ἐκείνη ποὺ μᾶς καλεῖ νὰ ἀποκτήσουμε καὶ νὰ μοιραστοῦμε, μιὰ ἀγάπη ποὺ εἶναι προσφορὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας, ποὺ εἶναι φῶς, χαρά, πίστη, ποὺ εἶναι τὸ ξεκίνημα τῆς αἰωνιότητας ἐδῶ καὶ τώρα. Ἀμήν.

πηγή: alopsis.gr

Πηγή: Κυριακή Β’ Λουκά: Η εντολή του Χριστού για την αγάπη | Σημεία Καιρών

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αποκαλύπτεται το σχέδιο «φωτιά» εξόδου στη Μεσόγειο

Σημεία Καιρών

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Το σχέδιο του μεγάλου Κουρδιστάν που θα περιλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις της Τουρκίας, προβλέπει σαν κύριο και βασικό στόχο την έξοδο στην Μεσόγειο, έτσι ώστε να έχουν θαλάσσια πρόσβαση οι πετρελαιοπηγές που θα περιέλθουν στην κουρδική κυριότητα.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 129 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ελληνορθόδοξος ο νέος Πρόεδρος της Συριακής Βουλής!

Σημεία Καιρών

Εξελέγη χθες πανηγυρικά πρόεδρος της Συριακής Λαϊκής Συνέλευσης (Βουλή της Συρίας) ένας… Χριστιανός Ορθόδοξος.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 240 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΚΑΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΙΑ… ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Για πρώτη φορά το 1996 είχα πληροφορηθεί αυτό το καταπληκτικό γεγονός πως χιλιάδες Τούρκοι μουσουλμάνοι, (;;;), προσκυνούν μια σπηλιά, («Ashab i Kehf»), κοντά στην Ταρσό της Τουρκίας όπου εκεί, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, είναι η ιερή σπηλιά των επτά χριστιανών μαρτύρων που κατέφυγαν εκεί κυνηγημένοι από τους διωγμούς των Ρωμαίων και μάλιστα αναφέρουν για πολλά θαύματα που γίνονται εκεί σε όσους αγρυπνούν προσευχόμενοι.

Ανάμεσα στην πόλη των Αδάνων όπου είναι το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Ανατολίας και την ιστορική πόλη του Καχραμάν Μαράς, ανατολικότερα, υπάρχει μια λοφώδη περιοχή όπου τα παλαιοτέρα χρόνια οι πρώτοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας είχαν δημιουργήσει πολλές εστίες λατρείας. Στην περιοχή αυτή, υπάρχουν και ορισμένες κατακόμβες όπου οι χριστιανοί  …

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΚΑΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΙΑ… ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αρέσει σε %d bloggers: