Daily Archives: 17/01/2018

Πως «εξαφάνισαν» δεκάδες χιλιάδες Έλληνες στα Σκόπια – Ιστορικές φωτογραφίες

Πως «εξαφάνισαν» δεκάδες χιλιάδες Έλληνες στα Σκόπια - Ιστορικές φωτογραφίες 

Το ξεπούλημα του ονόματος «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», κόντρα στην βούληση του Ελληνικού Λαού, γίνεται σε μία περίοδο, κατά την οποία οι Έλληνες, μετά τα απανωτά μνημόνια βρίσκονται
γονατισμένοι στο έδαφος.

Παραδίδουν το όνομα στους Σκοπιανούς, οι οποίοι είχαν φροντίσει νωρίτερα να αφανίσουν μεγάλο αριθμό Ελλήνων που ζούσαν στα υπό κατοχή εδάφη της βόρειας (γεωγραφικά) Μακεδονίας.

Οι βασικές ομάδες του ελληνισμού της περιοχής ήταν οι πατριαρχικοί σλαβόφωνοι, οι Βλάχοι που τους αποκαλούσαν Γκραικομάνους και οι ελληνόφωνοι Σαρακατσάνοι.

Ο σκοπιανός ιστορικός KrsteBitoski αναφέρει.

«Aυτοί οι Βλάχοι, βαθμιαία καθίστανται η κύρια δύναμη στο πλευρό της Μητρόπολης της Πελαγονίας για την προώθηση της Μεγάλης Ελληνικής Ιδέας. Οι ναοί και τα σχολεία του Μοναστηρίου ήταν σε ελληνικά χέρια κατά τα μέσα του 19ου αιώνα…».

Μετά τον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο, οι «φίλοι» Σέρβοι ακολούθησαν μια πολιτική εκσλαβισμού και εκσερβισμού. Απαγόρευσαν τη χρήση της ελληνικής γλώσσας και έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία και τις ελληνικές εκκλησίες. Σε ιδεολογικό επίπεδο, μετονόμασε τους κατοίκους σε «παλιούς Σέρβους» (stariiSrbrji).

Η πολιτική αυτή αντικαταστάθηκε με την πολιτική εκβουλγαρισμού κατά τη διάρκεια τόσο της περιόδου 1916-1918.

Εν συνεχεία, θα επανέλθει στην σερβική δικαιοδοσία και η επαρχία θα ονομαστεί Vardarska.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου θα υποστεί τη γερμανική κατοχή, με του Βούλγαρους να επιστρέφουν, ώστε να συνεχίσουν την πολιτική εκβουλγαρισμού.

Αυτό το σταμάτησε ο εβραϊκής καταγωγής κομμουνιστής δικτάτορας Τίτο, ο οποίος ανακάλυψε το ιδεολόγημα του μακεδονισμού.

Κατά την γιουγκοσλαβική περίοδο οι Έλληνες των Σκοπίων υπέστησαν την πολιτική της «μακεδονοποίησης».

Σύμφωνα με δηλώσεις Ελλήνων στα Σκόπια αλλά και του ίδιου του πρώην Προέδρου Γκλιγκόροφ, οι Έλληνες στα Σκόπια ανέρχονται σε 100-200.000!

Διαβάζουμε

Το 1913, όταν η περιοχή περιήλθε στη σερβική κατοχή, στο Μοναστήρι κατοικούσαν 14.000 Έλληνες σε σύνολο 42.000. Στο Κρούσοβο κατοικούσαν 3.218 Έλληνες σε σύνολο 4.918. Το Μεγάροβο ήταν αμιγές ελληνικό με 2.410 κατοίκους όπως και η Μιλοβίστα με 2.150, καθώς και η Νιζόπολη με 1890, το Τίρνοβο με 2.430, το Μπούκοβο με 1474, το Ντράγκος με 717, η Ρέσνα με 1000 κ.ά. Ακόμα και στα Σκόπια, σε κείμενο διαμαρτυρίας για τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878) συγκεντρώθηκαν 10.000 ελληνικές υπογραφές. Ενδιαφέρον έχει και η απογραφή που έκαναν το 1941 οι Γερμανοί κατακτητές. Απ’ αυτήν προκύπτει ότι σε σύνολο 800.000, το 12%, δηλαδή 100.000, ήταν Έλληνες. Στη συνέχεια, την τιτοϊκή εποχή, στην απογραφή του 1951 θα απογραφούν 158.000 Έλληνες στην περιοχή.
Απ’ αυτούς οι 25.000 ήταν γεγενείς Έλληνες κάτοικοι Μαναστηρίου, 100.000 βλαχόφωνοι και 32.000 πολιτικοί πρόσφυγες. Σε σύνολο 900.000 οι ελληνικής συνείδησης κάτοικοι ανέρχονταν στο 18%. Στη συνέχεια, οι αρχές θα εκπονήσουν πολιτική μείωσης του αριθμού των Ελλήνων. Αυτό θα το πετύχουν με την υποχρεωτική καταγραφή των Βλάχων ως «Αρομούνων» ή ως «Μακεδόνων». Αντίστοιχα θα επιχειρήσουν και με τους πολιτικούς πρόσφυγες, μικρό μέρος των οποίων προερχόταν από το σλαβομακεδονικό αυτονομιστικό κίνημα. Ο διωγμός των ελληνικής συνείδησης κατοίκων της περιοχής αυτής της τότε ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, πήρε το χαρακτήρα της υποχρεωτικής τους διάσπασης σε διαφορετικές εθνοτικές ομάδες: Βλάχοι, Σαρακατσάνοι, Μακεδόνες, Γιουγκοσλάβοι.
Γι αυτό και οι απογραφές του 1961 και του 1971 δίνουν τελείως ασαφή στοιχεία. Με μια έννοια, μόνο με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας κατά την εποχή της δημοκρατικής ευφορίας και πριν επικρατήσουν οι ακραίοι εθνικιστές που ανήγαγαν το μακεδονισμό σε κυρίαρχη και αποκλειστική ιδεολογία του νέου κράτους, μπορεί να θεωρηθεί ότι υπήρξε ελεύθερη διατύπωση του εθνικού συναισθήματος.
Και αυτό συνέβη μόνο στην απογραφή του 1991, στην οποία βασίστηκε ο Γκλιγκόροφ για να δημοσιοποιήσει την προσωπική του εκτίμηση.  Στην εποχή του έθνους-κράτους Πάντως, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την ανακήρυξη εθνικού κράτους, άρχισαν να δημιουργούνται σε αρκετές πόλεις ιδιωτικά φροντιστήρια εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας.

Οι Σαρακατσάνοι, ως πλέον τολμηροί, έχουν ιδρύσει από το 2003 στα Σκόπια ένα σύλλογο με την επωνυμία «Το Χελιδόνι», ο οποίος έχει έως σήμερα 320 μέλη. Ο πρόεδρος του συλλόγου Δημήτρης Αποστόλου περιέγραψε ως εξής την κατάσταση: «Εδώ υπάρχουν πολλές οικογένειες Σαρακατσάνων και πολλά νέα παιδιά, που θέλουν να μάθουν την ελληνική γλώσσα, αλλά δεν έχουμε δάσκαλο.
Τόσα χρόνια, υποσχέσεις μόνο στα λόγια. Σβήνουμε. Μην εκπλαγείτε αν δείτε Σαρακατσάνους με βουλγαρική υπηκοότητα. Η απόγνωση θα οδηγήσει πολλούς στην αγκαλιά της Βουλγαρίας…. Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 10.000 πολίτες της ΠΓΔΜ, έλαβαν την βουλγαρική υπηκοότητα, μεταξύ των οποίων και ο τέως πρωθυπουργός της χώρας (1998-2002) Λιούπσο Γκεοργκιέφσκι…. Ζητάμε από την Ελλάδα να μας παραχωρήσει διπλή υπηκοότητα, όπως έγινε με τους Βορειοηπειρώτες. Είμαστε Έλληνες και θέλουμε να παραμείνουμε Έλληνες, στα χώματα που γεννηθήκαμε.

Αντ’ αυτού το ελλαδικό Κράτος τείνει να αναγνωρίσει «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα», αγνοώντας αφενός τους Έλληνες που απέμειναν ζωντανοί ή δεν σλαβοποιήθηκαν, αφετέρου έρχεται σε πλήρη συμφωνία με την πολιτική αφανισμού των Ελλήνων, η οποία, κατά τα φαινόμενα, εξακολουθεί να εφαρμόζεται.

Γεωγραφικά, τα Σκόπια κατέχουν την βόρεια Μακεδονία και οι Έλληνες εκεί ζουν υπό κατοχή όπως εκείνοι της Βορείου Ηπείρου. Γιατί η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει από Ο.Η.Ε. αναγνώριση της ελληνικής μειονότητας, προκειμένου να ασκηθεί πίεση στα Σκόπια;

Τα συμπεράσματα δικά σας!

ΠΗΓΗ

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πρέπει να βροντούν και να αστράφτουν οι άμβωνες για την Μακεδονία…

Δημήτρης Νατσιός,δάσκαλος-Κιλκίς
«Σε θέματα της Πίστεως και της Πατρίδας δεν χωράνε υποχωρήσεις. Πρέπει να είναι κανείς αμετακίνητος, σταθερός» 
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Στον βιβλίο του αείμνηστου καθηγητή Λεων. Φιλιππίδου, «ο Σμύρνης Χρυσόστομος, ο μεγαλομάρτυρας Μητροπολίτης»-ο Φιλιππίδης διετέλεσε προσωπικώς γραμματέας του εθνοϊερομάρτυρος-διαβάζουμε στην σελ. 35: «Οι τελευταίοι του λόγοι προς τους προτρέποντας αυτόν να φύγει ήταν: ΟΧΙ! Παράδοσις του Έθνους και της Εκκλησίας μας δεν είναι η φυγή εν όψει κινδύνου, αλλ΄ ο αγών μέχρις εσχάτων και η θυσία. Εάν μεν ο εχθρός φεισθή (λυπηθεί)  του ποιμνίου μου, ποίος θα το περιθάλψη; Εάν δε σφαγή πως ημπορώ εγώ να επιζήσω; Είτε το ένα είτε το άλλο, η θέσις μου είναι εδώ, μαζί με το ποίμνιό μου». Αυτή είναι απάντηση Ορθοδόξου Ιεράρχη, η οποία υπογράφτηκε με το τίμιο αίμα του.
Χαρακτηριστικό της απηχήσεως που είχε παγκοσμίως το ηρωϊκό φρόνημα και το μαρτύριο του αγίου Χρυσοστόμου είναι το εξής γεγονός: ο Αρμένιος αρχιεπίσκοπος της Σμύρνης Γεβάντ Τουριάν, που διασώθηκε από τη σφαγή και κατέφυγε στην Αμερική, όταν έφθασε εκεί φονεύθηκε από ομοεθνείς του, γιατί εγκατέλειψε το ποίμνιό του και δεν τήρησε την γενναία στάση του Χρυσοστόμου, του και μακεδονομάχου Επισκόπου Δράμας και μετέπειτα Σμύρνης.

Μεγαλειώδες είναι και το συμβάν κατά την στιγμή της υποχρεωτικής αποχώρησης του Χρυσοστόμου από την Δράμα, στις 30 Αυγούστου του 1907. Πομπή χιλιάδων λαού προστατευτικά-διά τον φόβο των Τούρκων και των Κομιτατζήδων-συνόδευε τον μητροπολίτη μέχρι να επιβιβασθεί στο τραίνο. Τότε ο δημογέροντας Νίκας εν μέσω της συγκινήσεως και για να ανακουφίσει τον πόνο όλων, φώναξε δυνατά:
«-Δέσποτα, μας παρέλαβες λαγούς και μας έκανες λιοντάρια. Μείνε ήσυχος θα γίνει το θέλημά σου».
Αυτό έκαναν οι τότε Ιεράρχες-Εθνάρχες του Μακεδονικού Αγώνα. «Έπιαναν από το αυτί» τους καθημαγμένους Έλληνες της Μακεδονίας, σήκωναν όρθιους τους λαγόκαρδους και τους έκαναν λιοντάρια. Έτσι σώθηκε η Μακεδονία, σώθηκε η Ελλάδα κατά τον αειθαλή λόγο του Ίωνα Δραγούμη.
Σήμερα ακολουθούν οι ταγοί το παράδειγμα του Αρμένιου Αρχιεπισκόπου. Εγκαταλείπουν το ποίμνιο, χειροκροτούν άθεους, φοβούνται τους νεκροθάφτες της πατρίδας πολιτικούς. Ποιοι; ο κλήρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας που ο Ζαμπέλιος την ονομάζει ελληνοσώτειρα. Αντί να βροντούν και να αστράφτουν οι άμβωνες για το θέμα του ονόματος και της επικείμενης προδοσίας, ακούμε «ιερές μουρμούρες» για αυτοσυγκράτηση, χαμηλούς τόνους και λοιπά άνοστα καρυκεύματα του συμβιβασμού και της ευθυγράμμισης με τους μειοδότες. (Και αναφέρομαι ειδικά στον αρχιεπίσκοπο και τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, που απορρίπτουν τα συλλαλητήρια).
Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει!
Γίνονταν, προ καιρού, σεμινάρια για τα βλάσφημα βιβλία-φακέλους των θρησκευτικών, οι σύμβουλοι και παρασύμβουλοι «επιμορφωτές»,-κομισάριοι αναμασούσαν τα φληναφήματα του υπουργείου, σηκωνόμασταν κάποιοι και αποστομώναμε τους εισηγητές και μας αντίκρουαν με το εξής επιχείρημα, το οποίο μας έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση:
«Τι μιλάτε; Η Ιερά Σύνοδος δεν έβγαλε καμμιά ανακοίνωση που να τα καταδικάζει και να ζητά από τους γονείς την επιστροφή τους».
Και έχουν δίκαιο. Όχι μόνο δεν βοηθούν, ο αρχιεπίσκοπος και περί αυτόν επίσκοποι-ευτυχώς 15-20 μητροπολίτες δεν γονάτισαν-αλλά μας θέτουν προσκόμματα, μας προξενούν ζημιά και ακυρώνουν εν πολλοίς τον αγώνα μας για την προάσπιση της Ορθοδοξίας μας. (Καλά συμβουλεύουν κάποιοι να επιστρέφονται τα βιβλία στην Ιερά Σύνοδο…).
Τώρα με το συλλαλητήριο για την Μακεδονία γίνεται το ίδιο. Δεν συμφωνεί ο αρχιεπίσκοπος. Εισέπραξε και τα συγχαρητήρια του κ. Γαβρόγλου. (Τι έλεγαν οι αρχαίοι; «Επαινούμενος γαρ υπό των εναντίων αγωνιώ μη τι κακόν είργασμαι», όταν με επαινούν οι εχθροι, αγωνιώ μήπως κάνω κάτι κακό. Και ευτυχώς πολλοί Επίσκοποι δεν υπακούν).
Δυστυχώς και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος πήρε γραμμή και μπήκε στη γραμμή διαγράφοντας την μέχρι τώρα γενναία του στάση. (Και γι΄αυτόν έχουν κάτι οι αρχαίοι: «Προς γαρ το τελευταίο εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται», αυτό που πράττεις στο τέλος, καθορίζει και τα προηγούμενα. Στην ιστορία θα μείνει αυτή η τελευταία του στάση. Και ο Νενέκος καπετάνιος ονομαστός ήταν, όμως υπέκυψε στα φλουριά του Ιμπραήμ, κατάντησε προδότης και τον ξέκανε ο Κολοκοτρώνης, γιατί ούτε τα χώματα που πατούσε δεν τον άντεχαν). Και έχουμε τούτη την κρίσιμη εποχή το εξής απαράδεκτο φαινόμενο. Όλος ο λαός-πλήν των απάτριδων και εκκλησιομάχων -να βροντοφωνάζει και να υπερασπίζεται την ιστορία μας και η πνευματική ηγεσία της δύσμοιρης πατρίδος μας να υποσκάπτει τον αγώνα.
Ερωτώ: θα υπακούσουν οι απλοί ιερείς. Στην μια πλευρά της ζυγαριάς είναι η παράδοση του ελληνορθόδοξου κλήρου-«παράδοση είναι η ζωντανή φωνή των κεκοιμημένων»-και στην άλλη η…άψογος στάση του αρχιεπισκόπου.
Να υπενθυμίσω στους ορθοδόξους ιερείς μας τα λόγια του Μυριβήλη, είναι καθρέφτης: «Και σωστά το΄πανε, πως σε πολλές κρίσιμες ώρες το ράσο στάθηκε η εθνική σημαία της Ελλάδας στα χρόνια της σκλαβιάς… Συμπέρασμα αδιάσειστο. Αν υπάρχουμε σήμερα σαν ελληνική φυλή, είναι γιατί κρατηθήκαμε από το άμφιο της θρησκείας μας όλα αυτά τα χρόνια». (ομιλία του 1953, στο βιβλίο «Έλληνορθόδοξη Παράδοση», σελ. 231).
Στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης πρέπει να «κυματίζουν» και οι δύο σημαίες. Και η γαλανόλευκη με τον σταυρό και το ράσο της εκκλησίας μας. Αν λείψει το δεύτερο θα αποτελεί προδοσία…
Θα κλείσω με κάτι που διάβασα στο εξαιρετικό βιβλίο «Γράμματα και Άρματα στον Άθωνα» του Αγιορείτη Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσόστομου. Αναφέρεται στον Μακεδονομάχο, λεβέντη καπετάνιο Γ. Γιαγλή. Θεοσεβής και ευλαβέστατος ο ατρόμητος καπετάνιος, εξέφρασε την ύστατη επιθυμία του να καρεί μοναχός στο Άγιο Όρος, πράγμα που έγινε. Περιγράφει ο συγγραφέας την τελευταία εξομολόγηση του γέροντα καπετάνιου, μοναχού Γαβριήλ πλέον, στον συνονόματο πνευματικό του παπά-Γαβριήλ.
«Περίδακρυς και συντετριμμένος από μετάνοια τον παρακαλούσε: [Ο διάλογος δεν είναι… λογοτεχνικός. Είναι αληθινός και αυθεντικότατος. Τον απεκάλυψε-χρόνια αργότερα- ο Πνευματικός. Μου μεταφέρθηκε από μέλος της συνοδείας του (π.Μελέτιος)].
-Θέλω ν΄ακούσουνε τ΄αφτιά μου τη διαβεβαίωσί σου. Πνευματικέ, για ν΄αναθαρρήση και γλυκάνη η ψυχή μου από ελπίδα πως θα΄δώ πρόσωπο Θεού και Παράδεισο… Δεν σκότωνα για να σκοτώνω. Για την Πατρίδα και τ΄άγια της τόκανα. Με βαραίνει όμως και με πονάει, που στα γιουρούσια, στις μάχες και στο να προστατευθώ και προστατέψω, έκανα έτσι, που «χάθηκαν» κι΄ «άφταιγοι». Τα ξέρεις όλα. Σκληρός ο πόλεμος. Σου «πετρώνει» την καρδιά, σου «θολώνει το μάτι». Είχα, βλέπεις, στο λαιμό μου και την υπακοή μου και ένα σωρό παλικάρια. Αλλά για όλους και τα όλα ήμουν υπεύθυνος εγώ. Πες μου ο Θεός θα με σχωρέση;…
-Ο Χριστός σ΄ έχει ήδη σχωρεμένο και μάλιστα τώρα, που στα χέρια σου δεν κρατάς πιστόλι, αλλά τούτο το περίστροφο (κομποσχοίνι), που σώζει. Και για τους «άφταιγους» σε σχωρνάει ο Θεός, γιατί βλέπει τα δάκρυα και τον πόνο της καρδιάς σου. Όσο για τα άλλα σου… άξιος ο μισθός σου γιατί αν δεν ήσουν σύ, η Μακεδονία μας σήμερα θα ήταν Βουλγαρική κι οι συμπατριώτες μας βασανισμένοι, ξέκληροι, μακριά απ΄τις εκκλησίες στις οποίες βαπτίσθηκαν κι΄απ΄τα σπιτικά τους φευγάτοι. Δεν σκότωνες για να σκοτώνης. Επιδρομείς κυνηγούσες και σχέδια πονηρά ματαίωνες. Θεός σχωρές, άξιος ο μισθός σου…».
Τότε η Εκκλησία και οι πνευματικοί της ευλογούσαν τ’ άρματα των αντρειωμένων…
Τώρα…»φυγή εν όψει κινδύνου», από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τις μεγαλύτερες και πολυπληθέστερες μητροπόλεις, όπου θα γίνουν συλλαλητήρια.

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2018/01/blog-post_300.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Όσκαρ προδοσίας!

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Νίκος Ταμουρίδης       Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

   Έχουμε μείνει εμβρόντητοι! Έχουμε κοκαλώσει βλέποντας, ακούγοντας, διαβάζοντας όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα στην σημερινή Ελλάδα!

   Τα κόμματα της Βουλής των Ελλήνων κυριολεκτικά διαγκωνίζονται ποιο θα πάρει το μεγαλύτερο βραβείο προδοσίας.

   Οι κυβερνώντες ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ με τις συνεχείς ενέργειές τους είναι σαν να μας λένε:

   Παιδιά ξέρετε κάτι; Η Ελλάδα δεν ανήκει στους Έλληνες! Η Μακεδονία δωρίζεται, η Θράκη αφήνεται, το Αιγαίο ανήκει »στα ψάρια» του (γι αυτό και δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα!). Η περιουσία σας δεν σας ανήκει. Θέλετε δεν θέλετε θα σας γεμίσουμε με μουσουλμάνους, να μην μπορείτε ούτε καμπάνα να χτυπήσετε!

   Τελικά ποιες είναι οι »αξίες» της αριστεράς και που ελπίζουν οι σώφρονες κεντροαριστεροί;

   Η Νέα Δημοκρατία »σπουδαία» Ομάδα! Φοβερός προπονητής! Συνεχή αυτογκόλ από τα αποδυτήρια! Εθνικός λόγος μηδέν. Στους ανώμαλους νόμους λέμε ΝΑΙ. Στο μεταναστευτικό μούγκα. Στα θέματα παιδείας με ανοιχτό το στόμα. Επικοινωνιακή πολιτική της πλάκας. Τελικά, ποιες είναι οι »αξίες» της κεντροδεξιάς συντηρητικής παράταξης και που ελπίζουν οι οπαδοί της;

 Τα λοιπά κομματίδια ανάξια λόγου και προσοχής, ένας μικροσωρός από ερείπια, σέρνονται στην άμαξα της αντίχριστης και ανθελληνικής πολιτικής της συγκυβέρνησης, προσπαθώντας να εισπράξουν κι αυτά κάτι από τους πάτρωνές τους.

   Εμείς λοιπόν, οι εναπομείναντες αμετανόητοι Έλληνες, πιστεύοντας ακόμη στην κοινωνία των αξίων και των αξιών, τους κοιτάζουμε και τους λέμε: Μην στριμώχνεστε αγαπητοί. Μην στενοχωριέστε! Θα πάρετε το καλύτερο βραβείο!

   Αν καταφέρετε σε ένα χρόνο να ακρωτηριάσετε την Ελλάδα, ξαναγυρίζοντας στα σύνορα του 1911, τότε σας αξίζει πραγματικά το Όσκαρ προδοσίας!

   Τέλος, τους θυμίζουμε την περήφανη απάντηση των Αθηναίων αρχόντων στον απεσταλμένο των Περσών για συνθηκολόγηση το 479 π.Χ:  

»Εφόσον ο ήλιος πορεύεται τον ίδιο δρόμο, τον οποίο ακολουθεί και τώρα, εμείς δεν πρόκειται να έλθουμε σε συμβιβασμό με τον Ξέρξη. Αλλά θα αμυνόμαστε συνεχώς βασιζόμενοι στους ΘΕΟΥΣ και στους ΗΡΩΕΣ μας… Συ δε μη τολμήσεις να ξαναέρθεις!».

Και στα σωστά ελληνικά:

»Έστ’ αν ήλιος την αυτήν οδόν ίη, τήπερ και νυν έρχεται, μήκοτε ομολογήσειν ημέας Ξέρξη. Αλλά θεοίσι τε και ήρωσι επέξιμεν αμυνόμενοι… Συ τε του λοιπού μη επιφαίνεο!»

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized