Daily Archives: 31/01/2018

Ἔχει πολιτικό λόγο ἡ Ἐκκλησία;

Του Αλεξάνδρου Π. Κωστάρα

Ομότιμου Καθηγητή Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Θράκης*

Ένα από τα πιο παρεξηγημένα ζητήματα στην Ελλάδα της σύγχρονης εποχής είναι ο χαρακτηρισμός των συχνών παρεμβάσεων της Εκκλησίας σε θέματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας. Αυτό είναι πιο εμφανές στη σημερινή πολιτική συγκυρία, κατά την οποία την εξουσία κατέχει μια κυβέρνηση εθνομηδενιστών πολιτικών.

Έτσι, κάθε φορά που η Εκκλησία, δια των κατά τόπους Ιεραρχών ή δια της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, σχολιάζει δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών ή συμβάντα του δημόσιου βίου ή προβαίνει σε κάποιο ανακοινωθέν με αφορμή ορισμένο μελετώμενο ή ψηφισθέν κυβερνητικό μέτρο, ακολουθεί η αξιολόγηση της σχετικής εκκλησιαστικής αντίδρασης: «Αυτό που κάνει η Εκκλησία συνιστά ανεπίτρεπτη πολιτική παρέμβαση.

Η Εκκλησία, καθ’ υπέρβαση του θεσμικού της ρόλου, αρθρώνει πολιτικό λόγο. Εμείς δεν παρεμβαίνουμε στα του οίκου της».

Άλλοι το λένε και πιο χύμα: «Οι παπάδες να ασχοληθούν με τα καντήλια και τις εκκλησίες και να μη μετατρέπουν κάθε τόσο τους άμβωνες ή τα τηλεοπτικά “παράθυρα” σε πολιτικά μπαλκόνια». Αυτά όλα θέτουν επιτακτικά το ερώτημα του τίτλου, οι δε επακολουθούσες αναπτύξεις, εξηγούν, γιατί η απάντηση στο ερώτημα αυτό πρέπει να είναι καταφατική.

Οι διακριτοί ρόλοι Εκκλησίας και Πολιτείας

Η Εκκλησία και η Πολιτεία έχουν, όπως ορθά υποστηρίζεται, διακριτούς ρόλους. Εύλογα άλλωστε, αφού είναι προσανατολισμένες σε διαφορετικούς στόχους. Η Πολιτεία αποβλέπει στα εγκόσμια, ενώ η Εκκλησία στα υπερκόσμια.

Όταν όμως μιλούμε για «διακριτούς ρόλους» Εκκλησίας και Πολιτείας, εννοούμε άσκηση της δικαιοδοσίας του αντίστοιχου φορέα εξουσίας μέσα σε ένα χώρο αποκλειστικά δικής του δράσης σαφώς οριοθετημένο και απρόσιτο στις παρεμβάσεις του άλλου φορέα. Μέσα στον χώρο αυτό κάθε φορέας έχει αυτοδύναμη εξουσία.

Αποφασίζει δηλ. με δικά του κριτήρια για τα θέματα της αρμοδιότητάς του έχοντας ασφαλώς την αντίστοιχη ευθύνη για τις επιλογές του.

Ωστόσο κατά την άσκηση της σχετικής εξουσίας τους οι φορείς των διακριτών ρόλων δεν είναι «εμφιαλωμένοι» σε στεγανές γυάλες.

Η ενεργοποίηση των ρόλων τους συντελείται με δράση μέσα στην κοινωνία. Από την κοινωνία στρατολογεί τους πιστούς της η Εκκλησία, για να τους εκπαιδεύσει, ώστε να γίνουν πολίτες της Βασιλείας των Ουρανών. Και στην κοινωνία ζει ο λαός που αποτελεί την πηγή κάθε πολιτειακής εξουσίας.

Σημεία συνάντησης των διακριτών ρόλων

Στις κοινωνικές τους λοιπόν «διαδρομές» τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και της Εκκλησίας στο πλαίσιο της άσκησης των διακριτών τους ρόλων συναντώνται πολλές φορές σε ορισμένα κοινού ενδιαφέροντος σημεία. Ο Λαός π.χ. που είναι συστατικό στοιχείο του Κράτους, είναι παράλληλα και ποίμνιο της Εκκλησίας.

Αντίστοιχα η εδαφική έκταση της χώρας που είναι η οριοθετημένη περιοχή άσκησης των εξουσιών του Κράτους είναι ενταυτώ και χώρος της πνευματικής δικαιοδοσίας της Εκκλησίας.

Από την άποψη αυτή, όταν λ.χ. η Εκκλησία απορρίπτει τον νόμο ή το νομοσχέδιο για τις εκτρώσεις, προστατεύει και αυτή, όπως και η Πολιτεία, το δικαίωμα στη ζωή έχοντας όμως διαφορετική άποψη ως προς τος εύρος της προστασίας αυτού του αγαθού που είναι δώρο του Θεού. Επίσης, όταν η Εκκλησία επικρίνει τον νόμο για την αλλαγή φύλου ή τις περικοπές των επιδομάτων στους πολύτεκνους, εκφράζει με τον τρόπο αυτό την αγωνία της για την αλλοτρίωση ή την επιβίωση του λαού, δηλ. του ποιμνίου της.

Γενικότερα πάντως πρέπει να λεχθεί ότι η αυτοδυναμία του διακριτού ρόλου κάθε φορέα θέτει μεν φραγμό στις παρεμβάσεις τρίτων κατά την άσκηση της εξουσίας του, δεν αναιρεί όμως το δικαίωμα κανενός και συνεπώς και το δικαίωμα του άλλου φορέα στον έλεγχο και στην κριτική των έργων και των πράξεών του. Σε μια δημοκρατική κοινωνία ουδείς είναι στο απυρόβλητο της κριτικής.

Όποιος απαξιώνει με διάφορους τρόπους την κριτική του άλλου, δεν υπερασπίζεται την αυτοδυναμία του ρόλου του, αλλά προσπαθεί να παραμερίσει εμπόδια στην ανεξέλεγκτη άσκηση της εξουσίας του.

Είναι λοιπόν άστοχο να λέγεται από την μεριά της κυβέρνησης και όσων συντάσσονται με τις απόψεις της ότι κάθε φορά που η Εκκλησία αρθρώνει ενοχλητικό για την πολιτειακή εξουσία πολιτικό λόγο αντιποιείται την άσκηση εξουσίας που ανήκει στην Πολιτεία.

Χαρακτήρας του πολιτικού λόγου της Εκκλησίας

Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους ότι ο πολιτικός λόγος της Εκκλησίας δεν είναι λόγος κομματικός. Η Εκκλησία δεν αποτελεί κομματικό σχηματισμό, που αποβλέπει στην κατάληψη της πολιτικής εξουσίας μέσα από την αντιπαράθεση με τα άλλα κόμματα.

Ο πολιτικός λόγος της Εκκλησίας είναι λόγος πατριωτικός. Λόγος φροντίδας και αγωνίας για τον λαό, την πατρίδα και το Έθνος.

Όταν μιλάει η Εκκλησία για την Μακεδονία ή την Θράκη δεν αντιπολιτεύεται καμιά κυβέρνηση και κανένα κόμμα. Δεν σφετερίζεται κυβερνητικές ή κομματικές ιδιοκτησίες, διότι η Μακεδονία, η Θράκη και οι άλλες περιοχές της Ελλάδος δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Ανήκουν στην Πατρίδα.

Και δεν πρέπει να αδικούμε την ευαισθησία και τον πόνο της Εκκλησίας για αυτήν, αφού πρόσφερε αίμα και ψυχή για να την κρατήσει ζωντανή.

Όσοι λοιπόν επικαλούνται σήμερα αστόχως τον διακριτό ρόλο της Εκκλησίας, για να της κλείσουν το στόμα, καλό θα ήταν να ξαναδιαβάσουν πιο προσεκτικά την ελληνική ιστορία. Και τότε θα δουν καθαρά τον άλλο ρόλο της Εκκλησίας, στον οποίο οφείλουν την ελευθερία τους να ασχημονούν σε βάρος της.

Η Εκκλησία, όπως όλοι οι άλλοι φορείς και οι πολίτες αυτής της χώρας, έχει πολιτικό λόγο που θα μπορούσε μάλιστα υπό τις παρούσες συνθήκες να ήταν πιο σκληρός.

Έτσι, εάν η εκάστοτε Κυβέρνηση θέλει να μη την «μαστιγώνει» ο πολιτικός λόγος της Εκκλησίας, ας φροντίσει να πολιτεύεται, όπως υπαγορεύει η συνείδηση του Έθνους.

*Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα: ”Η Κιβωτός της Ορθοδοξίας”

ΠΗΓΗ: ΡΟΜΦΑΙΑ

http://enromiosini.gr/arthrografia/…%ce%b1/

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΤΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ

Τον μόνο που δεν μπορεί ο άνθρωπος να νικήσει είναι ο χρόνος. Όχι γιατί δεν μπορεί να τον νοηματοδοτήσει με την πίστη, τα λόγια και τα έργα του, αλλά γιατί ο καθένας μας έχει τον καιρό της εξόδου του από αυτόν. Οι υπόλοιποι βλέπουμε το πρόσωπο που φεύγει, αισθανόμαστε πιο φτωχοί με την απουσία του, εκτιμούμε το έργο του, αλλά και συνειδητοποιούμε ότι μόνο στον τρόπο της πίστης υπάρχει η υπέρβαση του χρόνου, η ήττα μετατρέπεται σε νίκη διά της κοινωνίας με τον Χριστό. Ο χρόνος βρίσκει το αληθινό περιεχόμενό του στην Εκκλησία. Και τα πρόσωπα διασώζονται είτε ως μνήμη, είτε ως νοσταλγία εντός της.          Πέρασαν δέκα χρόνια από την εκδημία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Το διάστημα δίνει την ευκαιρία να αποτιμήσουμε με νηφαλιότητα τι του οφείλουμε όσοι μαθητεύσαμε, εμπνευστήκαμε, διακονήσαμε κοντά του, αλλά και προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε τους δρόμους που εκείνος χάραξε, ιδίως στην ποιμαντική των νέων.       Του οφείλουμε την ανυποχώρητη πίστη στον Χριστό που μας δίδαξε. Ότι ο Χριστός είναι η  αρχή και το τέλος της ζωής μας, ότι είναι το Παν για μας, η πηγή της έμπνευσής μας, ο λόγος που ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε. Και τον Χριστό Τον βλέπουμε στα πρόσωπα των άλλων, αλλά και σε κάθε πτυχή της πορείας μας. Αυτός μας στηρίζει και γι’  Αυτόν μιλούμε. Αυτός μας τρέφει υπαρξιακά και Αυτός ζητάμε να γίνει η τροφή του κόσμου, με ελευθερία και όχι εξαναγκασμό.     Του οφείλουμε τον νεανικό ενθουσιασμό με τον οποίο προσέγγιζε όλους τους ανθρώπους, ιδιαίτερα τους νεώτερους. Ο νέος βγάζει ζωή από μέσα του και χαίρεται να μοιράζεται αυτό που είναι με τους άλλους. Ακόμη και στις διαφορετικές απόψεις ο ενθουσιασμός κάνει τον άνθρωπο να θέλει να ακουστεί η γνώμη του, η αλήθειά του, όχι για να επικρατήσει εγωιστικά, αλλά για να δείξει ότι υπάρχει η δική του όψη ζωής που έχει κάτι να πει.Του οφείλουμε την άδολο και νοσταλγικό πατριωτισμό, όχι μια στείρα εθνολατρία, αλλά την συγκίνηση να αισθάνεσαι Έλληνας, συνεχιστής μιας μοναδικής ιστορίας, παράδοσης, πολιτισμού, αξιών, ελπίδων, στηριγμένων και στο αίμα και στην θυσία και όχι μόνο στην θεωρία. Το να αισθάνεσαι Ευρωπαίος Έλληνας και όχι «ευρωλιγούρης», άρχοντας και όχι ζητιάνος. Ικανός να παρακολουθήσεις στην γλώσσα τους τους Ευρωπαίους, χωρίς όμως να ξεπουλάς τα δικά σου γλωσσικά πρωτοτόκια Του οφείλουμε τον ζήλο της ιεραποστολής. Την ανάγκη για ποιότητα και όχι την ραθυμία της επανάπαυσης. Το μέτρημα της Εκκλησίας όχι μόνο στην προοπτική της υλικής διακονίας των ανθρώπων, αλλά μέσα από τον διάλογο με όλες τις κοινωνικές ομάδες, από την γιαγιά που σταυροκοπιέται μέχρι τον υψηλής ευφυΐας επιστήμονα που αναζητεί την αλήθεια.Του οφείλουμε το αίσθημα ότι στην Εκκλησία δεν μπορείς να είσαι ουραγός, αλλά ηγέτης. Ότι δεν κρύβεσαι, αλλά αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου. Ότι δεν διασώζεις τα προνόμιά σου αφήνοντας τον κλήρο για τα δύσκολα στον επόμενο, αλλά παλεύεις με ό,τι συναντάς χωρίς φόβο.Του οφείλουμε το χαμόγελο, την αφελότητα της καρδιάς, την υπομονή στις δοκιμασίες, την όρεξη για ζωή μέχρι το τέλος. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος υπήρξε ο «ρομαντικός» ηγέτης που ήθελε την Εκκλησία να αφουγκράζεται την κοινωνία, να εκπληρώνει το χρέος του αεί χωρίς να αφήνει το νυν. Ο καθένας ας κρίνει αν χρειαζόμαστε το παράδειγμά του.
π. Θεμιστοκλής ΜουρτζανόςΔημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»Στο φύλλο της Τετάρτης 31 Ιανουαρίου 2018

Πηγή: http://themistoklismourtzanos.blogspot.com/2018/01/blog-post_31.html
Πηγή: https://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

«Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΥ ΞΑΝΑΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ» (Το προσωπικό βίωμα μιας Ελληνοπούλας που βρέθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 21/1/2018, με εκατοντάδες χιλιάδες πατριώτες)

Σημεία Καιρών

Σχετική εικόναΘεσσαλονίκη, 22/01/2018

Τι χαρά να ξυπνάς στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας την επομένη μιας ιστορικής μέρας για την πόλη, αλλά και για την Ελλάδα ολόκληρη και το έθνος μας!

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.060 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΑΝΣΤΡΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Σημεία Καιρών

Ελληνορθόδοξα Σωματεία Κρήτης

sfa-cryptochristian.blogspot.gr

Επικοινωνήστε για την έκπτωση – προσφορά στα εισιτήρια των πλοίων και ελάτε να γράψουμε ιστορία!

Δείτε την αρχική δημοσίευση 48 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΑΡΧΙΝΑ | Νέο ποίημα της Γερόντισσας της Αττικής για όλα αυτά που τεκταίνονται στην Ελλάδα.. (Μόρφου Νεόφυτος)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο ΑΓΩΝΑΣ ΑΡΧΙΝΑ | Νέο ποίημα της Γερόντισσας της Αττικής για όλα αυτά που τεκταίνονται στην Ελλάδα..

Νέο ποίημα τῆς γνωστῆς Γερόντισσας τῆς Ἀττικῆς γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ τεκταίνονται στὴν Ἑλλάδα (27-1-2018)

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες, ὅπου ὅλα καὶ ὅλοι δοκιμάζονται καί, εἰδικώτερα στὴν Ἑλλάδα μας, παζαρεύεται σὺν ἄλλοις καὶ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας, ὁ Τριαδικὸς Θεὸς φανερώνει  τὴν ἀγάπη Του καὶ τὴ  φροντίδα Του σ’ ἐμᾶς. Ἡ γνωστὴ Γερόντισσα τῆς Ἀττικῆς, ἕνας προσευχόμενος ἄνθρωπος μὲ φώτιση Θεοῦ, ποὺ μᾶς ἀξίωσε ὁ Χριστὸς νὰ ἐπικοινωνοῦμε μαζί της, μᾶς ἔστειλε τὸ πιὸ κάτω ποίημα, ὡς ἀποκάλυψη Θεοῦ, γιὰ τὴν ἐσωτερικὴ στάση ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἔχουμε σ’ αὐτὰ ποὺ τεκταίνονται γιὰ ἐμᾶς χωρὶς ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ γιὰ αὐτὰ ποὺ ἔρχονται στὸ ἄμεσο μέλλον. Νὰ ἐμπιστευτοῦμε τὸν πραγματικὸ Κυβερνήτη τοῦ γένους τῶν Ὀρθοδόξων καὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ ἐπιτέλους νὰ ἀξιοποιήσουμε τὴ δύναμη ποὺ ἔχουμε μέσα μας: τὴν προσευχή, τὴ μετάνοια καὶ τὴ βαθιὰ ἐμπιστοσύνη ὅτι ὁ Χριστὸς κυβερνᾶ τὸν τόπο καὶ ἐμᾶς. Καὶ νὰ ἔχουμε βέβαια τὴν ἐλπίδα ὅτι «ζῇ Κύριος», ποὺ μᾶς βοηθοῦσε, μᾶς βοηθᾶ καὶ θὰ μᾶς βοηθᾶ μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων. 

Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν
ὁ Μόρφου Νεόφυτος 
Ευρύχου 28.1. 2018

Ποίημα Γερόντισσας της Αττικής  (27-1-2018)

ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Έγινε τέκνα μου η αρχή
τώρα πανηγυρίστε,
γιατί ο αγώνας σας αρχινά
και για όλους τους εχθρούς σας θρηνείστε.
 
Ένα βήμα κάνετε εσείς
και Εγώ τα ενενήντα εννέα,
αγωνιστείτε για τη θρησκεία και της πατρίδας σας τα ιδανικά
και να μην φοβάστε κανέναν.
 
Παίζουν τα τελευταία τους χαρτιά
όλοι της γης οι μεγάλοι,
γιατί φοβούνται, το αίμα το Ελληνικό
μήπως, και τρέξει πάλι…
 
Φοβούνται την εξέγερση
και κάθε αντίστασή σας,
μα πάνω απ’ όλα τέκνα μου,
φοβούνται την προσευχή σας!
 
Γι’ αυτό ενωθείτε ειρηνικά
με προσευχή και αγάπη
και αφήστε την εκδίκηση
στου Θεού το κιτάπι…
 
Να είστε με μετάνοια
αλλά και με την προσευχή σας,
και τίποτα δεν θα πουληθεί
από την άγια γη σας.
 
Γιατί είμαι Εγώ ο Ισχυρός,
ο Κύριος και Θεός σας
και δεν θα αφήσω να χαθεί,
τίποτα από το βιό σας.
 
Και ας φαίνεται προς το παρών,
ότι ΟΛΑ είναι πουλημένα.
Όταν έβαζαν την υπογραφή,
δεν ρώτησαν ΕΜΕΝΑ!
 
Η κάθε χώρα τέκνα μου
που καιροφυλαχτούσε,
να πάρει γη Ελληνική,
με δόλο προσπαθούσε˙
 
τώρα θα το σκεφτεί καλά.
Αλλοίμονο στα κράτη.
Τώρα, όλα αυτά θα διαλυθούν
θα σβήσουν από το χάρτη.
 
Και δεν θ’ αργήσει ο καιρός,
να είστε ετοιμασμένοι,
γιατί πολλή χαρά θα πάρετε
απ’ αυτό που σας περιμένει.
 
Κάθε έδαφος Ελληνικό
που είχε κατακτηθεί,
τώρα θα ελευθερώνεται,
δίχως το αίμα σας να χυθεί!
 
Κύπρος, Βόρεια Ήπειρος,
Σμύρνη και τα παράλια,
Κωνσταντινούπολη, Αγιά Σοφιά,
όλα τα χώματα τα άγια…
 
Σιγά – σιγά θα φεύγουνε
όλοι οι κατακτητές,
σε σας πάλι θα έρθουνε,
όλες οι Ελληνικές περιοχές.
 
Για λίγο η Ελλάδα μας
όλη θα γκρεμιστεί,
για να την Χτίσω έπειτα,
Εγώ, από την αρχή.
 
Θα κάνετε υπομονή,
για λίγο σ’ αυτή τη μπόρα,
γιατί έπειτα θ’  αναδειχτεί,
η πιο ένδοξη χώρα!
 
Όλοι μαζί οι Έλληνες
ελάτε, ενωθείτε,
γιατί όπως πλέον βλέπετε,
δεν έχετε κυβερνήτες.
 
Αφού πρώτα πούλησαν
ολόκληρη την χώρα,
τώρα φοβούνται τέκνα μου
και την σκιά τους ακόμα.
 
Όμως, μπήκαν σε τροχιά
οι νόμοι οι πνευματικοί,
και αλλοίμονο σ’ αυτόν που κέρασε
της αδικίας το κρασί.
 
Δεν είμαι μόνο ο Θεός
του Ελέους και της Αγάπης,
είμαι και Δίκαιος Θεός
και όποιος δεν το ξέρει, ας το μάθει.
 
Βάλτε Εμένα οδηγό,
βάλτε με Κυβερνήτη,
να Κυβερνώ την Ελλάδα μας,
αλλά και κάθε σπίτι.
 
Σκύψτε όλοι με μετάνοια
κάτω από το πετραχήλι,
προσευχηθείτε δυνατά,
με πίστη και εμπιστοσύνη.
 
Τότε θα βρείτε ανάπαυση,
δύναμη και ανδρεία,
τότε θα δείτε, πως Εγώ,
θα διώξω τα θηρία.
 
Στα δύσκολα που έρχονται,
θα έχετε Εμένα,
θα σας φροντίζω όλους μαζί,
αλλά και τον καθένα.
 
Όλοι μαζί σαν μια γροθιά,
ο ένας για τον άλλον,
να θυσιάζεστε για τον αδελφό
μ’ αγάπη, δίχως άλλο.
 
Μείνετε πιστοί στις εντολές,
στο δόγμα, στα μυστήρια,
με βάση το Ευαγγέλιο
να έχετε, τα πνευματικά κριτήρια.
 
Εάν έτσι βαδίζετε
αυτή την δύσκολη εποχή,
να είστε σίγουροι τέκνα μου
ότι, θα είμαστε Μαζί.
 
«Ει ο Θεός μεθ’ υμών,  ουδείς καθ’ υμών».
 
Αυτό να έχετε πάντοτε στην καρδιά,
αλλά και στο μυαλό.
 
Να ξέρετε, σας Αγαπώ
και θέλω να σας σώσω,
γι’ αυτό ενημερώνεστε,
από Εμένα κάθε τόσο.
 
Βάλτε την πίστη σας εσείς
και Εγώ, όλα τα άλλα
και τότε θα δείτε τέκνα μου
πως θα σωθεί η ΕΛΛΑΔΑ! Αμήν.

πηγή: http://immorfou.org.cy

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ

https://simeiakairwn.wordpress.com/2018/01/31/….ore-25228

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αρέσει σε %d bloggers: