Daily Archives: 11/02/2018

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα καὶ τὸ ἄφθαρτο λείψανό της στὴν Κέρκυρα

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα γεννήθηκε τὸ 815 μ.Χ., στὴν Παφλαγονία τῆς Μικρᾶς Ἀσιᾶς.
Ἀπέκτησε μὲ τὸν εἰκονομάχο αὐτοκράτορα Θεόφιλο ἕναν υἱὸ τὸ Μιχαὴλ καὶ πέντε θυγατέρες τὴ Θέκλα, τὴν Ἄννα, τὴν Ἀναστασία, τὴν Πουλχερία καὶ τὴ Μαρία.
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν πολιτικὴ καὶ θρησκευτικὴ πάλη γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα τῆς λατρείας ἢ ὄχι τῶν εἰκόνων, ποὺ εἶχε ξεκινήσει ἤδη ἀπὸ τὸ 730 μ.Χ., ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴ τῆς δυναστείας τῶν Ἰσαύρων Λέοντα τὸν Γ. Ἡ διαμάχη αὐτὴ χώρισε τὸ Βυζάντιο σὲ δύο μέρη στοὺς εἰκονολάτρες καὶ στοὺς εἰκονομάχους. Ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀκολούθησε εἰκονομαχικὴ πολιτική. Μὲ βασανιστήρια, διώξεις καὶ καταστροφὴ ἱερῶν κειμηλίων καὶ εἰκόνων (π.χ. ἀσβέστωναν τὶς ἱερὲς Εἰκόνες).
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα ἔμεινε πιστὴ στὶς θρησκευτικὲς ἀρχὲς ποὺ εἶχε διδαχθεῖ ἀπὸ τοὺς γονεῖς της καὶ μαζὶ μὲ τὰ παιδία τῆς κρυφὰ στὰ διαμερίσματα τῆς ἀλλὰ καὶ σ’; ἐπισκέψεις στὴν μητέρα της, ἀπέδιδαν τὶς πρέπουσες τιμὲς στοὺς Ἁγίους. Ἀποκαλοῦσαν μητέρα καὶ παιδία τὶς ἱερὲς Εἰκόνες »καλά νινιὰ» γιὰ νὰ μὴν καταλάβει κάτι ὁ αὐτοκράτορας.
Τὸ 842 μ.Χ. ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀρρώστησε βαριὰ ἀπὸ δυσεντερία, τόσο ποὺ παραμορφώθηκε τὸ στόμα του καὶ ὁ λάρυγγάς του εἶχε βγεῖ ἔξω. Σὲ ὅραμά της ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα εἶδε, τὴν ἄχραντο Θεοτόκο μὲ τὸ θεῖο βρέφος ἀγκαλιά, περιστοιχισμένη μὲ λαμπροφορεμένους ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι ἔδερναν τὸ Θεόφιλο ἀνελέητα. Καθὼς ξύπνησε ἄκουσε τὸ σύζυγό της νὰ λέει ἀναστενάζοντας,’’Ἀλίμονο σὲ μένα τὸν ἄθλιο καὶ δυστυχῆ. Γιὰ τὶς ἁγίες Εἰκόνες μὲ κτυπᾶνε.’’; ἡ Θεοδώρα παρακαλοῦσε θερμὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶχε βγάλει ἀπὸ τὰ σεντούκια, νὰ τὸν λυπηθεῖ.
Ξαφνικὰ ὁ Θεόφιλος ἅρπαξε καὶ καταφιλοῦσε μία εἰκόνα, ποὺ σὰν ἐγκόλπιο εἶχε κρεμασμένη ἕνας ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους. Τὸ θαῦμα ἔγινε καὶ…

τὸ στόμα καὶ ὁ λάρυγγάς του ἐπανῆλθαν στὴ φυσιολογική τους κατάσταση.
Μὲ τὸ θάνατο τοῦ συζύγου της, τὸ 842, ἀνέβηκε στὸ θρόνο ὁ ἀνήλικος υἱὸς τῆς Μιχαὴλ σὲ ἡλικία τριῶν ἐτῶν. Ἡ Αὐγούστα, ὡς ἐπίτροπος τοῦ υἱοῦ της συγκρότησε καὶ ἐπικύρωσε τὰ πρακτικὰ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Νίκαιας (787), κατέβασε ἀπὸ τὸν πατριαρχικὸ θρόνο τὸν εἰκονομάχο Ἰωάννη, τὸν ἕβδομο καὶ ἀνέβασε τὸ Μεθόδιο. Ἐπίσης, ἀποφασίστηκε ἡ ὁριστικὴ ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν Εἰκόνων.
Ἔδωσε ἐντολὴ ν’ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὶς φύλακες καὶ νὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ τὶς ἐξορίες ὅσοι ἐξαιτίας τῶν εἰκόνων εἶχαν βασανισθεῖ καὶ διωχθεῖ. Μὲ ἀπόφαση Συνόδου το 842, συγκεντρώθηκαν στὴν Ἁγία Σοφία ὅσοι Πατέρες, μοναχοὶ, κληρικοὶ εἶχαν διασωθεῖ ἀπὸ τὴν αὐτοκρατορικὴ ὀργὴ καὶ μ’ἐπικεφαλῆς τὴν Αὐτοκράτειρα Θεοδώρα καὶ τὸν υἱὸ της Μιχαήλ, τέλεσαν λιτανεία τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων μὲ θυμιατά, λαμπάδες καὶ ἐπανέφεραν στοὺς ναοὺς τὶς ἱερὲς Εἰκόνες. Ἡ ἐκκλησία μας τιμᾶ καὶ ἑορτάζει αὐτὸ τὸ γεγονὸς κάθε χρόνο τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, ἡ ὁποία ὀνομάσθηκε Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Ὅμως κηδεμόνας τοῦ Μιχαὴλ ἦταν ὁ ἀδερφὸς της Βάρδας, ἄνθρωπος ποταπὸς καὶ ἀσεβής, ποὺ παρέσυρε σὲ ἀνόσιες πράξεις τὸν ἀνιψιό του. Ἀφοῦ συκοφάντησε γιὰ κατάχρηση τοῦ αὐτοκρατορικοῦ ταμείου τὴ Θεοδώρα καὶ πὼς ἐπιβουλευόταν τὸν υἱό της, κατάφερε νὰ ξεσηκώσει τὸ Μιχαὴλ ἐναντίον της καὶ τὴν ἔκλεισε στὸ μοναστήρι τῶν Γαστρίων μαζὶ μὲ τὶς κόρες της.
Ἐκεῖ ἐξανάγκασε τὸν Πάτρωνα, ἀδερφὸ τῆς Θεοδώρας νὰ τὶς κάρει μοναχές, χωρὶς τὴ θελήσή του, ἐνάντια στὴν ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου καὶ στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας. Ἔζησε ἕως τὴν κοίμηση τῆς ἐκεῖ, διαπρέποντας στὸ μοναχικὸ βίο ὅπως καὶ στὸν αὐτοκρατορικὸ μὲ τὶς ἀρετὲς καὶ τὴν πιστή της, στηρίζοντας τὶς κόρες τίς. H ἀληθινή της εὐσέβεια καὶ ἡ ὀρθόδοξη πίστη της, δὲν ἄφησαν τὴ Θεοδώρα νὰ παρασυρθεῖ ἀπὸ ἀλαζονεία, ματαιοδοξία γιὰ τὴν βασιλικὴ δόξα ποὺ εἶχε ζήσει, ἀλλὰ μὲ πραγματικὴ ταπείνωση ἔζησε ἐν Χριστῷ.
Κοιμήθηκε στὶς 11 Φεβρουαρίου τοῦ 867, μετὰ τὴν ἀνακομιδὴ τὸ ἱερὸ λείψανό της βρέθηκε ἄθικτο, εὐωδίαζε μύρο καὶ ἐπιτελοῦσε πολλὰ θαύματα, ἡ ἐκκλησία μας τὴν ἀνακήρυξε Ἁγία. Τὸ σεπτὸ σκήνωμα, φυλασσόταν ἕως τὸ 1456 στὴν Κωνσταντινούπολη, μετὰ τὴν πτώση της μεταφέρθηκε στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς Κέρκυρας.

Ἡ μνήμη τῆς τιμᾶται στὶς 11 Φεβρουαρίου
Κάθε χρόνο, μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Τιμοθέου Τριβιζᾶ τὸ 1984, τὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τελεῖται ἱερὰ λιτάνευση τοῦ σεπτοῦ σκηνώματος τῆς Ἁγίας Θεοδώρας στὴν πόλη τῆς Κέρκυρας.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον
Δωρεῶν τῶν ἐνθέων οὖσα ἐπώνυμος, τὴν Ἐκκλησίαν φαιδρύνεις βασιλικαὶς δωρεαίς, ὡς θεόγλυπτος εἰκὼν θείας φρονήσεως, τῶν γὰρ Εἰκόνων τῶν σεπτῶν, τὴν τιμὴν ὡς σχετικήν, ἐτράνωσας Θεοδώρα, τῶν Βασιλίδων ἄκρατης, τῶν Ὀρθοδόξων ἐγκαλλώπισμα

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Λες να…

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2018/02/blog-post_981.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία;

Αποτέλεσμα εικόνας για αλλαγή σωμάτων στη Δευτέρα Παρουσία

Αγ. Συμεών o Νέος Θεολόγος

Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώμάτα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! Το κείμενο λήφθηκε από το βιβλίο: «Άγιος Συμεών Ο Νέος Θεολόγος», ο βίος του Αγίου, από τον Νικήτα Στηθάτο, κριτική έκδοση του Αρχιμ Συμεών Κούτσα, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, σελ. 189-193.

Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών]  με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε  ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και  νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον νου του  το φως εκείνο που του  εμφανιζόταν. Αυτό μεγάλωνε λίγο –λίγο κι έκανε τον αέρα να φαίνεται  πιο λαμπερός κι αισθανόταν  τον εαυτό του μ’ ολόκληρο το σώμα του να βρίσκεται έξω από τα γήινα.

Αλλά επειδή εξακολουθούσε να λάμπει ακόμη περισσότερο εκείνο το φως και του φαινόταν σαν ήλιος που μεσουρανώντας έλαμπε από ψηλά, αισθανόταν σαν να στέκεται στο μέσο του φωτός και ότι ολόκληρος ο εαυτός του μαζί με το σώμα του ήταν γεμάτος από χαρά και δάκρυα λόγω της γλυκύτητας που του προξενούσε η παρουσία του. Παράλληλα έβλεπε ότι το ίδιο φως κατά τρόπο θαυμαστό ήρθε σε επαφή με το  σώμα του και σιγά-σιγά διαπερνούσε τα μέλη του. Η έκπληξη αυτής της οπτασίας τον απομάκρυνε από την προηγούμενη θεωρία και τον έκανε να αισθάνεται μόνο αυτό το εξαίσιο πράγμα που συνέβαινε μέσα του. Έβλεπε, λοιπόν, ότι το φως εκείνο σιγά-σιγά εισχωρούσε σ’ ολόκληρο το σώμα του, την καρδιά  και τα έγκατά του και τον έκανε ολόκληρο σαν φωτιά και φως. Και όπως προηγουμένως το οίκημα, έτσι και τώρα τον έκανε να χάσει την αίσθηση του σχήματος, της θέσεως, του βάρους και την μορφής του σώματος και σταμάτησε να κλαίει. Τότε ακούει μια φωνή από το φως να του λέει: «Κατά τον ίδιο τρόπο είναι αποφασισμένο ν’ αλλάξουν οι Άγιοι που θα ζουν και θα βρίσκονται ακόμη εδώ κατά την ώρα της έσχατης σάλπιγγας, κι έτσι μεταμορφωμένοι θ’ αρπαγούν, όπως λέει και ο απόστολος Παύλος».

Για πολλές ώρες όντας ο μακάριος σ’ αυτήν την κατάσταση, ανυμνώντας μυστικά και ακατάπαυστα το Θεό και κατανοώντας τη δόξα που τον περιέβαλλε και την αιώνια μακαριότητα που πρόκειται να δοθεί στου Αγίους, άρχισε να σκέφτεται και να μονολογεί μέσα του: «Άραγε θα ξαναγυρίσω πάλι στην προηγούμενη κατάσταση του σώματος μου ή θα ζήσω έτσι συνέχεια;» Μόλις έκανε τη σκέψη αυτή, αμέσως αισθάνθηκε να περιφέρει το σώμα του σαν σκιά ή σαν πνεύμα. Καταλάβαινε  ότι είχε γίνει, όπως είπαμε, ολόκληρος με το σώμα του φως χωρίς μορφή, χωρίς σχήμα και άυλο. Και το μεν σώμα του το αισθανόταν ότι υπάρχει, πλην όμως χωρίς υλικές διαστάσεις και σαν πνευματικό. Αισθανόταν δηλαδή να μην έχει καθόλου βάρος ή όγκο κι απορούσε βλέποντας τον εαυτό του που είχε σώμα να είναι σαν ασώματος. Και το φως που λαλούσε μέσα του, όπως και προηγουμένως, του έλεγε και πάλι: «Τέτοιοι θα είναι μετά την ανάσταση στον μέλλοντα αιώνα όλοι οι άγιοι περιβλημένοι ασωμάτως με σώματα πνευματικά ή ελαφρότερα και λεπτότερα και πιο αιθέρια ή παχύτερα και βαρύτερα και πιο γεώδη, από τα οποία θα καθορισθεί για τον καθένα η στάση και η τάξη και η οικείωση με το Θεό».

Αυτά όταν άκουσε ο θεοπτικότατος και θεόληπτος Συμεών κι αφού είδε το ανέκφραστο θεϊκό φως κι ευχαρίστησε  τον Θεό, που δόξασε το γένος μας και το έκανε μέτοχο της θεότητας και της βασιλείας Του, ξαναγύρισε πάλι στον εαυτό του και βρέθηκε ξανά μες στο κελί του  στην προηγούμενη ανθρώπινη φυσική κατάσταση. Όμως με όρκους διαβεβαίωνε εκείνους με τους οποίους είχε θάρρος και φανέρωνε τα μυστικά του, ότι «για πολλές ημέρες αισθανόμουν αυτή την ελαφρότητα του σώματος  χωρίς να καταλαβαίνω  καθόλου ούτε κόπο, ούτε πείνα, ούτε δίψα».

Επειδή, λοιπόν, με αυτά ενωνόταν μόνο με το Πνεύμα κι ήταν γεμάτος από τα θεϊκά χαρίσματά Του- και φυσικά είχε καθαρίσει και ο ίδιος πλήρως το νου του-, έβλεπε  οπτασίες και φρικτές αποκαλύψεις του Κυρίου όπως παλαιά οι Προφήτες. Έτσι, έχοντας  αποστολική διάνοια, επειδή την ύπαρξή του κατηύθυνε και κινούσε το θείο Πνεύμα, είχε και το χάρισμα του λόγου που έβγαινε από  τα  χείλη του και, ενώ ήταν όπως κι εκείνοι αγράμματος, θεολόγησε και με τα θεόπνευστα συγγράμματα του διδάσκει τους πιστούς την ακρίβεια της ευσεβούς ζωής. Έχοντας ανέλθει σ’ ένα τέτοιο πνευματικό επίπεδο, αρχίζει να συγγράφει  ασκητικούς λόγους κατά κεφάλαια για τις διάφορες αρετές και τα πάθη που αντίκεινται σ’ αυτές, από όσα  αυτός έμαθε από την προσωπική του ασκητική ζωή και τη θεία γνώση που του δόθηκε, και περιγράφει με ακρίβεια τη μοναχική ζωή για όσους την ασκούν και έτσι γίνεται για τον ισραηλιτικό λαό των μοναχών ποταμός Θεού γεμάτος πνευματικά νερά.

(Δακτυλογράφηση: Astrokatastro)

https://ellasnafs.blogspot.gr/2018/02/blog-post_572.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

«Γέροντα Παΐσιε, γιατί τα άγρια ζώα δεν πειράζουν τους Αγίους;»

Σημεία Καιρών

Σχετική εικόνα-Γέροντα, ο Χριστός χωράει σε όλες τις καρδιές;

Δείτε την αρχική δημοσίευση 280 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Χάνουμε το ραντεβού της ιστορίας – Ανύπαρκτη και νάνος η Ελλάδα την ώρα των μεγάλων γεωπολιτικών ευκαιριών

Greek National Pride

Του Στρατή Μαζίδη

Σημεία και τέρατα χαρακτηρίζουν την ευρύτερη γειτονιά μας τα τελευταία χρόνια.

Ο εισαγόμενος πόλεμος της Δύσης στη Συρία, ο πόλεμος των νεοναζί στην Ουκρανία, οι ονειρώξεις περί Μεγάλης Αλβανίας, η ξανοιγμένη σε πολλά μέτωπα Τουρκία με την εμπόλεμη νοτιο-ανατολική επικράτειά της, τα υπό διάλυση Σκόπια, η ανάξειξη του ενεργειακού χαρακτήρα της Ανατολικής Μεσογείου χάρη στην Κύπρο.


Και ποιος απουσιάζει από όλα αυτά;

Η Ελλάδα! 


Την ώρα των ανακατατάξεων της ευρύτερης περιοχής η Ελλάδα αλλά και των παραμονών τους, η χώρα στερήθηκε ικανών ανθρώπων που θα αναλάμβαναν με όραμα το τιμόνι της. Δε μιλάμε για αναμάρτητους αλλά με όραμα για την Ελλάδα ρε γαμώτο…


Για έναν Ελευθέριο Βενιζέλο της περιόδου 1909-1920.

Ένας ελληνικός λαός που αντί να δουλέψει, κοιτούσε να βολευτεί στο δημόσιο κι αφού βολεύτηκε, κοιτούσε πως θα βγει στη σύνταξη. Ένας ελληνικός λαός που έβλεπε τα σκάνδαλα και την ενδοτικότητα αλλά δεν την τιμωρούσε.

Κι έτσι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 254 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized