Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2018

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 18 Φεβρουαρίου 2018 (Κυριακή της Τυρινής)

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 18 Φεβρουαρίου 2018 (Κυριακή της Τυρινής)
Το Αποστολικό Ανάγνωσμα (Ρωμ. ιγ´ 11-ιδ´ 4)Αδελφοί, νύν γάρ εγγύτερον ημών η σωτηρία ή ότε επιστεύσαμεν. ῾Η νύξ προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν. ᾿Αποθώμεθα ούν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός. ῾Ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω, αλλ᾿ ενδύσασθε τον Κύριον ᾿Ιησούν Χριστόν, και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας.Τόν δε ασθενούντα τη πίστει προσλαμβάνεσθε, μη εις διακρίσεις διαλογισμών. ῞Ος μέν πιστεύει φαγείν πάντα, ο δε ασθενών λάχανα εσθίει.
῾Ο εσθίων τον μη εσθίοντα μη εξουθενείτω, και ο μη εσθίων τον εσθίοντα μη κρινέτω· ο Θεός γάρ αυτόν προσελάβετο. Σύ τις εί ο κρίνων αλλότριον οικέτην; Τώ ιδίω Κυρίω στήκει ή πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατός γάρ εστιν ο Θεός στήσαι αυτόν.

Απόδοση:Αδελφοί, τώρα η τελική σωτηρία βρίσκεται πιό κοντά μας παρά τότε που πιστέψαμε. ῾Η νύχτα όπου να ᾿ναι φεύγει, και η μέρα κοντεύει να ᾿ρθεί. Γι’ αυτό ας πετάξουμε από πάνω μας τα έργα του σκότους, κι ας φορέσουμε τα όπλα του φωτός. ῾Η διαγωγή μας ας είναι κόσμια, τέτοια που ταιριάζει στο φώς. ῍Ας πάψουν τα φαγοπότια και τα μεθύσια, η ασύδοτη κι ακόλαστη ζωή, οι φιλονικίες κι οι φθόνοι. Ντυθείτε τον Κύριό μας ᾿Ιησού Χριστό και μην αφήνετε τον αμαρτωλό εαυτό σας να σας παρασύρει στην ικανοποίηση των επιθυμιών σας.Νά δέχεστε όποιον έχει ασθενική πίστη, χωρίς να επικρίνετε τις απόψεις του. Για παράδειγμα, ένας πιστεύει πως μπορεί να φάει απ’ όλα, ενώ κάποιος άλλος, που έχει ασθενική πίστη, τρώει μόνο χόρτα. Αυτός που τρώει απ’ όλα, ας μην περιφρονεί εκείνον που δεν τρώει· κι εκείνος που δεν τρώει, ας μην κατακρίνει εκείνον που τρώει, γιατί ο Θεός τον έχει δεχτεί στην εκκλησία του. Ποιός είσαι εσύ που θα κρίνεις έναν ξένο υπηρέτη; Μόνο ο Κύριός του μπορεί να κρίνει αν στέκεται ή όχι στην πίστη του, γιατί ο Θεός έχει τη δύναμη να τον στηρίξει.

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα(Ματθ. στ´ 14-21)Είπεν ο Κύριος· εάν αφήτε τοίς ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο πατήρ υμών ο ουράνιος· εάν δε μη αφήτε τοίς ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσειτά παραπτώματα υμών.῞Οταν δε νηστεύητε, μη γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί· α-φανίζουσι γάρ τα πρόσωπα αυτών όπως φανώσι τοίς ανθρώποις νηστεύοντες· αμήν λέγω υμίν ότι απέχουσι τον μισθόν αυτών. σύ δε νηστεύων άλειψαί σου την κεφαλήν και το πρόσωπόν σου νίψαι, όπως μη φανής τοίς ανθρώποις νηστεύων, αλλά τώ πατρί σου τώ εν τώ κρυπτώ, και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τώ κρυπτώ αποδώσει σοι εν τώ φανερώ.Μή θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γής, όπου σής και βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται διορύσσουσι και κλέπτουσι· θησαυρίζετε δε υμίν θησαυρούς εν ουρανώ, όπου ούτε σής ούτε βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται ου διορύσσουσιν ουδέ κλέπτουσιν· όπου γάρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών.

Απόδοση:
Είπε ο Κύριος· αν συγχωρήσετε τους ανθρώπους για τα παραπτώματά τους, θα σας συγχωρήσει κι εσάς ο ουράνιος Πατέρας σας. ῍Αν όμως δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε κι ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα.
῞Οταν νηστεύετε, να μη γίνεστε σκυθρωποί, όπως οι υποκριτές, που παραμορφώνουν την όψη τους για να δείξουν στους ανθρώπους πως νηστεύουν. Σας βεβαιώνω πως έτσι έχουν κιόλας λάβει την ανταμοιβή τους. ᾿Εσύ, αντίθετα, όταν νηστεύεις, περιποιήσου τα μαλλιά σου και νίψε το πρόσωπό σου, για να μη φανεί στους ανθρώπους η νηστεία σου, αλλά στον Πατέρα σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις· και ο Πατέρας σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις, θα σου το ανταποδώσει φανερά.
Μή μαζεύετε θησαυρούς πάνω στη γή, όπου τους αφανίζει ο σκόρος και η σκουριά, κι όπου οι κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και τους κλέβουν. ᾿Αντίθετα, να μαζεύετε θησαυρούς στον ουρανό, όπου δεν τους αφανίζουν ούτε ο σκόρος ούτε η σκουριά, κι όπου οι κλέφτες δεν κάνουν διαρρήξεις και δεν τους κλέβουν. Γιατί όπου είναι ο θησαυρός σας εκεί θα είναι και η καρδιά σας

Πηγή: http://theomitoros.blogspot.com/2018/02/18-2018.html

Πηγή: https://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Quiz: Η χώρα με τον πιο αχάριστο λαό;

1. Δεν υπήρχαν λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος.

Ο ηλεκτρισμός ήταν δωρεάν για όλους τους πολίτες της.

2. Δεν υπήρχαν τόκοι στα δάνεια. Οι τράπεζες της ήταν κρατικές και τα δάνεια δίνονταν, σύμφωνα με το νόμο, σε όλους τους πολίτες της με μηδενικό (0%) επιτόκιο.

3. Η κατοικία θεωρείτο ένα ανθρώπινο δικαίωμα στη χώρα.

4. Όλα τα νεόνυμφα ζευγάρια λάμβαναν 60.000 δηνάρια (περίπου 50.000 δολάρια ΗΠΑ) από τη κυβέρνηση για να αγοράσουν το πρώτο τους διαμέρισμα και για να βοηθηθούν στο ξεκίνημα της οικογένειας τους.

5. Η παιδεία και οι ιατρική περίθαλψη ήταν δωρεάν. Πριν την άνοδο του ηγέτη τους στην εξουσία, μόνον το 25% των κατοίκων ήξεραν ανάγνωση και γραφή.
Σήμερα το ποσοστό αυτό είναι 83%.

6. Όσοι αποφάσιζαν να ακολουθήσουν το επάγγελμα του αγρότη, λάμβαναν δωρεάν αγροτική γη, δωρεάν αγροτική κατοικία και δωρεάν εξοπλισμό για να ξεκινήσουν τις φάρμες τους.

7. Όσοι δεν μπορούσαν να βρουν την εκπαίδευση ή την ιατρική περίθαλψη που χρειάζονταν στη χώρα, λάμβαναν χρηματοδότηση από τη κυβέρνηση για να πάνε στο εξωτερικό (συν 2.300 δολάρια/μήνα για έξοδα διαμονής και μετακινήσεων).

8. Η κυβέρνηση της χώρας επιδοτούσε το 50% του κόστους αγοράς ιδιωτικής χρήσης οχημάτων.

9. Η τιμή της βενζίνης ήταν 0,14 δολάρια/λίτρο.

10. Η χώρα δεν έχει εξωτερικό χρέος και τα συναλλαγματικά της αποθέματα φτάνουν τα 150 δισ. δολάρια (σήμερα, τα κεφάλαια αυτά έχουν «παγώσει» παγκοσμίως).

11. Αν κάποιος κάτοικος δεν μπορούσε να βρει εργασία μετά την αποφοίτηση του, το κράτος του κατέβαλε το μέσο μισθό του επαγγέλματος που θα λάμβανε αν ήταν εργαζόμενος, μέχρι ότου έβρισκε εργασία.

12. Ένα μέρος των πωλήσεων πετρελαίου της χώρας, πιστωνόταν απευθείας στους τραπεζικούς λογαριασμούς όλων των πολιτών.

13. Κάθε μητέρα που γεννούσε ένα παιδί λάμβανε 10.000 δολάρια ΗΠΑ.

14. Σαράντα καρβέλια ψωμί κόστιζαν 0,15 δολάρια.

15. Το 25% των κατοίκων έχουν πανεπιστημιακό πτυχίο.

16. Ο δολοφονημένος πια ηγέτης της είχε ξεκινήσει το μεγαλύτερο αρδευτικό έργο του κόσμου, γνωστό ως Great Man-Made River, ώστε να υπάρχει πρόσβαση σε νερό σε ολόκληρη την ερημώδη χώρα.

Και να η απάντηση:

Η «κακή» Λιβύη του «δικτάτορα» Καντάφι…
Αυτή η Χώρα λοιπόν έπρεπε να εκδημοκρατιστεί στα πρότυπα του Σιωνισμού…

και το χειρότερο είναι πως η προπαγάνδα των ΜΜΕ έπιασε τόπο..

Και ακόμη και σήμερα μερικοί νομίζουν ότι οι Λίβυοι απαλλάχθηκαν από έναν αιμοσταγή-δολοφόνο «φασίστα»…

πηγή

Όταν ο λαός δεν αξίζει κανένας ηγέτης και κανένα μέτρο δεν τον σώνει…

Όλα είναι στο Αίμα

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ζητά τη συμμετοχή των πολιτών στην Άμυνα της χώρας: Να καλούνται σε εκπαίδευση…

σχόλιο Γ.Θ : Τώρα το θυμηθήκανε αυτοί που μας έφεραν ως εδώ… Τώρα εδιαφερθήκανε και λένε τα αυτονόητα χωρίς να ζητήσουν μία συγνώμη για τα τραγικά λάθη στην Άμυνα, τις μίζες στα εξοπλιστικά και τις βάσεις των αμερικανοφονιάδων που υποτίθεται μας προστατεύουν

Τη συμμετοχή των πολιτών στην Άμυνα της χώρας, πρότεινε μιλώντας στον Realfm 97,8 και την εκπομπή των Άκη Παυλόπουλου και Μάνου Νιφλή ο βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ Θεόδωρος Φορτσάκης.

«Βλέπω ότι δεν είμαστε έτοιμοι ως λαός να κάνουμε ορισμένες θυσίες για να κρατήσουμε το Αιγαίο δικό μας. Οι θυσίες είναι να είμαστε απολύτως έτοιμοι, να κρατάμε το ετοιμοπόλεμο των Ένοπλων Δυνάμεών μας στο μέγιστο σημείο. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται και μεγαλύτερα έξοδα για την Άμυνά μας και περισσότερη συμμετοχή των πολιτών στην Άμυνα της χώρας. Το πρότυπο του Ισραήλ και της Ελβετίας να μας χρησιμεύσουν και εδώ για να δούμε πώς μπορούμε να έχουμε μια άμυνα συνεχή και διαρκή και να είμαστε σε συνεχή ετοιμότητα» τόνισε ο κ. Φορτσάκης και αναφέρθηκε στο παράδειγμα της Ελβετίας.

«Οι Ελβετοί καλούν τους πολίτες του μέχρι κάποια ηλικία ορισμένες μέρες κάθε χρόνο για να συμμετέχουν στην άμυνα της χώρας. Τους ενημερώνουν, τους εντάσσουν μέσα σε ένα πλαίσιο άμυνας και τους κινητοποιούν συνεχώς. Εδώ στην Ελλάδα αυτό δεν συμβαίνει. Εδώ κάνουμε σαν να μην μας ενδιαφέρει το θέμα του Αιγαίο» είπε, διευκρινίζοντας πως η παραπάνω πρόταση αποτελεί προσωπική του σκέψη.

Ερωτηθείς αν πρέπει να προετοιμαστούμε ακόμη και για μια εμπόλεμη κατάσταση, απάντησε: «Βεβαίως πρέπει να προετοιμαστούμε και για μια εμπόλεμη κατάσταση γιατί η κατάσταση της Τουρκίας είναι τέτοια που δείχνει ότι θα συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις και ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσεις την ειρήνη είναι να είσαι έτοιμος να δώσεις και μάχη αν χρειαστεί».

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η δύναμη της προσευχής και της νηστείας!

Αποτέλεσμα εικόνας για νηστεια και προσευχη

~ ΠΕΡΑΣΑΝ αρκετές μέρες. Κάποια νύχτα βλέπει ο μακάριος στ’ όνειρό του ότι βρισκόταν μέσα σ’ ένα πολύ μεγάλο στενόμακρο σπίτι.

Ξαφνικά , εκεί που στεκόταν σε μιαν άκρη, βλέπει δύο μαύρους και αγριωπούς άντρες να ορμούν εναντίον του, θέλοντας να τον σκοτώσουν.

Για να γλυτώσει, άρχισε να τρέχει αλαφιασμένος προς την άλλη άκρη του σπιτιού, ενώ οι μαύροι τον κυνηγούσαν από πίσω.

Τη στιγμή που άπλωναν τα χέρια τους να τον αρπάξουν, έφτασε απέναντι.
Βρήκε μια πόρτα, την άνοιξε σαν τρελός, χώθηκε μέσα και την έκλεισε πίσω του με δύναμη.

Είδε πως είχε μπει σ’ ένα ναό του θεού.
Ένιωσε ασφαλισμένος.
Πράγματι, οι διώκτες του δεν τόλμησαν να μπουν εκεί.
Ξαλάφρωσε και ηρέμησε.

Μετά από λίγο άνοιξε προσεκτικά την πόρτα και βγήκε έξω.
Προχώρησε αρκετά, οπότε οι μαύροι εκείνοι, που παραφύλαγαν σε κάποιες γωνίες του σπιτιού, εμφανίστηκαν ξαφνικά και άρχισαν πάλι να τον κυνηγούν. Μόλις τους είδε ο Νήφων, το ξανάβαλε στα πόδια, προς την άλλη άκρη τώρα. Κι εκεί βρήκε μια πόρτα , που τον έφερε και τον ασφάλισε σ’ έναν άλλο ιερό ναό. Οι μαύροι, απελπισμένοι, έπιασαν πάλι τις γωνίες.

Όταν λίγο αργότερα βγήκε δειλά-δειλά κι από κει, επαναλήφθηκε η πρώτη σκηνή.
Αυτό το όνειρο το έβλεπε κάθε νύχτα για μια ολόκληρη εβδομάδα. Και ενώ προσπαθούσε να κατανοήσει τη σημασία του, το Άγιο Πνεύμα μίλησε μυστικά μες τη διάνοιά του και του είπε:

–Είναι αδύνατο να ξεφύγεις από τις παγίδες των δαιμόνων, αν δεν καταφεύγεις στους ναούς του Θεού και δεν αγωνίζεσαι με προσευχές και με νηστείες.

Από τότε ο Νήφων σύχναζε στις εκκλησίες – έχει πολλές και πάντερπνες η Βασιλεύουσα- , ενώ συνάμα παραδόθηκε στην προσευχή και τη νηστεία.

Κάποτε τον βασάνισε ο εξής λογισμός:

«Μήπως, αντί να τρέχω στους ναούς , είναι καλύτερα να κάθομαι σ’ ένα μέρος και να ζητάω το έλεος του Θεού;».

Δεν άργησε ο φιλάνθρωπος Θεός να του αποκαλύψει και πάλι, ότι κάθε φορά που ένας άνθρωπος πάει σε εκκλησία, για να προσευχηθεί, είτε μέρα είναι είτε νύχτα, τα βήματά του μετριούνται από τους αγίους αγγέλους, για να μετατραπούν σε ουράνιο μισθό την ημέρα της Κρίσεως. Κι ακόμα, πως οι φύλακες άγγελοι των ιερών ναών, σημειώνουν ποιοι μπαίνουν μέσα, και κάθε βράδυ δίνουν αναφορά στις αγγελικές Δυνάμεις, που κυκλώνουν το ουράνιο Θυσιαστήριο. Τότε οι άγγελοι του ουρανού με περισσότερη προθυμία και χαρά ψάλλουν τους δοξολογικούς ύμνους , λέγοντας:

«Πόσο μεγάλο και τιμητικό είναι γι’ αυτούς τους ανθρώπους το ότι δεν παύουν μέρα και νύχτα να δοξάζουν τον υπεράγαθο Θεό, μολονότι ζουν μέσα στη ματαιότητα του κόσμου! Ας σπεύσουμε λοιπόν κι εμείς πρόθυμα να λατρεύσουμε την Παναγία Τριάδα, ψάλλοντάς Της τον τρισάγιο ύμνο».

Αφού πληροφορήθηκε ο Νήφων όλ’ αυτά από το Άγιο Πνεύμα, αγωνιζόταν να προσεύχεται αδιάλειπτα, καταφεύγοντας κάθε τόσο στις εκκλησίες.

Από το βιβλίο: «ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΟΣΙΟΣ ΝΗΦΩΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΝΗΣ»
ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2011

πηγή: talantoblog.blogspot.gr

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Το Δισκοπότηρο

Εξαιρετικό ψαλτοτράγουδο με θαυμάσιους στίχους.

Ἦταν μιὰ φορὰ κ᾿ ἕναν καιρὸ
μέσ᾿ στὴν ἐκκλησιὰ τὴν τρισυπόστατη,
ἦταν τὸ χρυσὸ καὶ τ΄ἀργυρὸ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο—
ἦταν μιὰ φορὰ κ᾿ ἕναν καιρό.

Κι᾿ ὅταν λειτουργοῦσεν ὁ παπᾶς,
τὴ στιγμὴ ποὺ μόνος ἐπροσκόμιζε,
κάποιος τοῦ τὸ πῆρε, —Ποῦ τὸ πᾷς,
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο;
στράφηκε καὶ ρώτησ᾿ ὁ παπᾶς.

Ποῦ τὸ πᾷς μ᾿ ὀρθάνοιχτα φτερά;
Μόνο ὁ Βασιλιᾶς μας ἐκοινώνησε·
κύτταξε τί πλῆθος καρτερᾷ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο!
Ποῦ τὸ πᾷς μ᾿ ὀρθάνοιχτα φτερά;

—Ἄχ! Ἡ Ὡραία Πύλη θὰ κλειστῇ
καὶ θὰ γκρεμιστῇ κι᾿ ἡ Ἅγια Τράπεζα,
καὶ θὰ λαχταρήσουν οἱ πιστοὶ
τ΄ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο,
ἡ Ὡραία Πύλη ὅταν κλειστῇ.

Ἔτσι, μὲ τὴν Θεία Κοινωνιὰ
θὰ τὸ κρύψω μέσα στὸν Παράδεισο
καὶ στὴν πειὸ κρινόσπαρτη γωνιὰ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο·
ἔτσι, μὲ τὴν Θεία Κοινωνιά.

Θὰ μεταλαβαίνουν οἱ ψυχὲς
τῶν μαρτύρων, ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμά των
καὶ θ᾿ ἀκούῃ ἀνήκουστες εὐχὲς
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο
ἀπὸ τῶν Μαρτύρων τὶς ψυχές.

Ὡς ποὺ νἄρθῃ ἡ ὥρα κ᾿ἡ στιγμὴ
ποὺ θὲ ν᾿ ἀκουστοῦν οἱ εὐχὲς οἱ ἀνήκουστες
νὰ τὸ ξαναφέρω μὲ τιμὴ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο.
—Πότε θἄρθῃ ἡ ὥρα κ᾿ ἡ στιγμή;

Βιαστικὸς στὰ σύννεφα πετᾷ
κι᾿ οὔτε στρέφει κἂν κι᾿ οὔτ᾿ ἀποκρίνεται.
Μὲ τὰ δυὸ τὰ χέρια του βαστᾷ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο
κι᾿ ἄφωνος στὰ σύννεφα πετᾷ.

Ποίηση : Ἰωάννης Πολέμης (Ἀθήνα,1862 – 1924).
Μουσικὴ: Γιάννης Νούσιας (Πρέβεζα, 1904 – Ἀθήνα,1971)

http://istologio.org/?p=8197&utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+istologio+%28Alive+blog%29

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Νέα αιτήματα: Παναγιώτης, Απόστολος και ενημέρωση για τον κ. Στέργιο

Αιτήματα Προσευχής

Ο Παναγιώτης, ένα νεαρό παλικάρι, έχει εμφανίσει εδώ και χρόνια μια σπανιότατη ασθένεια, η οποία τού έχει προκαλέσει φοβερές πληγές στα πόδια. Έχει ανάγκη την προσευχή μας, καθώς αισθάνεται ότι η ασθένεια του, του έχει πάρει τη ζωή. Μέχρι στιγμής κανένας γιατρός δεν έχει μπορέσει να τον θεραπεύσει, αν και έχει πάει στα καλύτερα νοσοκομεία του κόσμου.

Επίσης, ο κ. Απόστολος είναι ιατρός και βοηθάει όλο τον κόσμο, κάνοντας πολλές ελεημοσύνες. Ζητάει την προσευχή μας για να τον κρατάει ο Θεός δυνατό και ταπεινό, για να μπορέσει να βοηθήσει ακόμη περισσότερο κόσμο.

Ενημέρωση

Ο κ. Στέργιος (τελευταία ενημέρωση εδώ), ο μεγάλος σε ηλικία αδερφός μας για τον οποίο προσευχόμαστε, ενημερωθήκαμε ότι δεν είναι καθόλου καλά. Οι δικοί του πιστεύουν ότι ετοιμάζεται για την Ουράνια Βασιλεία. Παρακαλούν όμως τον Θεό να τον αφήσει, διότι τον χρειάζονται. Ας συνεχίσουμε τις έμπονες προσευχές μας και ας αφήσουμε την έκβαση στα χέρια του Κυρίου μας.

Παρακαλώ, ας μην ξεχνάμε και τα υπόλοιπα αδέρφια μας:

κλικ στην ετικέτα

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΜΟΥ

Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ (έτους 2018)
Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ (έτους 2017)
Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ [μέχρι το 2016]

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο περιπλανώμενος μοναχός ήρθε στην εκκλησία για να προσευχηθεί. Αντί του ιερέα κήρυττε ένας δαίμονας ντυμένος με τα ρούχα του ιερέα

 ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ! 

Ο περιπλανώμενος μοναχός ήρθε στην εκκλησία για να προσευχηθεί. Φαίνεται – αντί του ιερέα κήρυττε ένας δαίμονας, ντυμένος με τα ρούχα του ιερέα.

Ο μοναχός σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την ομιλία του δαίμονα για να τον πιάσει στη λέξη, όπου θα έλεγε ένα ψέμα. Αλλά ο δαίμονας μίλησε ακριβώς όπως στο Ιερό Βιβλίο, χωρίς να αλλάξει τίποτα. Και έτσι ήταν μέχρι το τέλος του κηρύγματος. Το κήρυγμα τελείωσε. Οι άνθρωποι διασκορπίστηκαν. Τότε ο μοναχός πλησίασε τον δαίμονα και είπε:
«Σας αναγνώρισα: είστε δαίμονας!»
«Αυτό είναι σωστό», απάντησε.
«Ήθελα να σας πιάσω τη λέξη, αλλά το είπατε σωστά!» Είπε ο μοναχός.
«Προσπάθησα», απάντησε ο κολακευμένος δαίμονας.
«Ποιο είναι το μυστικό σου;» Ο εκπληκτικός μοναχός ρώτησε.
– Μίλησα χωρίς αγάπη στην καρδιά μου και ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα ενεργούν σύμφωνα με αυτά που είπα. Και αυτό είναι αρκετό για μένα ήδη – εξήγησε ο ακάθαρτος.

Από αρχαία Πατερικό
http://apantaortodoxias.blogspot.gr

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ήρθε η ώρα να μιλήσει και ο Μωριάς – ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΑΔΑ (04/03 στις 14:00, Πλ. Βασιλέως Γεωργίου)

Έρχεται νέος ξεσηκωμός: Ποιοι διοργανώνουν το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην Πάτρα

Αίτηση άδειας στον δήμο Πατρέων για τη διεξαγωγή συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία, κατέθεσαν τη Δευτέρα εκπρόσωποι οργανώσεων.

Οι συγκεκριμένες οργανώσεις δηλώνουν υπεύθυνες για τη διοργάνωση του συλλαλητηρίου στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, στις 4 Μαρτίου και ώρα 2 το μεσημέρι.

Μάλιστα -όπως βλέπουμε- τυπώθηκε και η πρώτη αφίσα, στην οποία γράφεται χαρακτηριστικά «Ήρθε η ώρα να μιλήσει και ο Μοριάς».

Ενώ, στο κείμενο το οποίο κατατέθηκε στον δήμο, αναφέρεται πως οι διοργανωτές είναι οι ίδιοι των «ιστορικών συλλαλητηρίων» σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Το κείμενο αναφέρει τα εξής:

«Εν μέσω προσπαθειών αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης με το πολλοστό σκάνδαλο διαφθοράς της πολιτικώς γηρασμένης κομματικής αριστοκρατίας της Μακεδονίας σε ξένη κυβέρνηση, απλοί, δημοκρατικοί, ακομμάτιστοι και μη ακραίοι πολίτες κατέθεσαν στις 12/2 επισήμως αίτηση αδείας στον Δήμο Πατρέων για τη διεξαγωγή του μεγαλειώδους –ως αναμένεται– Συλλαλητηρίου κατά της χρήσεως του όρου «Μακεδονία», από τους γείτονες, σε οποιαδήποτε γλώσσα ή μορφή, καθώς και παραγώγων του, που θα διοργανωθεί την Κυριακή 4η Μαρτίου τρέχοντος και ώρα 14.00 στην κεντρική πλατεία Βασ. Γεωργίου Α’, από τον κόσμο των ίδιων ομάδων που διοργάνωσαν τα ιστορικά Συλλαλητήρια της 21η Ιανουαρίου και 4ης Φεβρουαρίου τρέχοντος, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Το εν λόγω Συλλαλητήριο συν-διοργανώνουν αρχικώς οι:
Επιτροπή Ενημερώσεως επί Εθνικών Θεμάτων (ιδρυθείσα εκ του πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας μεταπολιτευτικώς, κ.ου Μ.Δ. Στασινόπουλου),
Παμμακεδονική Ένωση Μακεδονικού Αγώνος Ελλάδας – Αυστραλίας,
Παμμακεδονική Ένωση Θεσσαλονίκης,
Παμμεκδονική Ένωση ΗΠΑ,
Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτωρίας,
«Australian Instityte of Macedonian Studies» όπως αυτές εκπροσωπούνται στην Ελλάδα, και οι δεκάδες πρωτοβάθμιες οργανώσεις και φορείς που οι ως άνω περιλαμβάνουν.

Δηλώνουμε δε κατηγορηματικώς, ότι καμία άλλη επιτροπή, φορέας ή σωματείο δεν μας εκπροσωπεί και σύντομα θα ορισθεί Υπεύθυνος Τύπου προς ενημέρωση των ΜΜΕ».

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

15 Φεβρουαρίου: Ο Άγιος Άνθιμος της Χίου και η Παναγία η Βοήθεια!

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος ανθιμος της χιου

Την 15η Φεβρουαρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Ανθίμου της Χίου, ο οποίος εκοιμήθη εν Κυρίω το 1960, στη νήσο Χίο που έχει ποτιστεί με το αίμα χιλιάδων μαρτύρων και Νεομαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Το μοναστήρι που ίδρυσε ο Άγιος Άνθιμος, η Παναγία η Βοήθεια, με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και την κάρα του Αγίου, αποτελεί ένα καταφύγιο των Ορθοδόξων Χριστιανών , των απανταχού της γης Χιωτών ( και όχι μόνο ) , που εκζητούν τις προσευχές και μεσιτείες του Αγίου Ανθίμου και της Παναγίας της Βοηθείας. Θεωρούμε τον Άγιο Άνθιμο και την Παναγία, προστάτες και ενισχυτές του μπλογκ της Ορθόδοξης Ιεραποστολής και εκζητούμε τις προσευχές και τις μεσιτείες τους, ώστε το μπλογκ αυτό να φέρει πλούσιους καρπούς για την ενίσχυση της Ορθόδοξης Εξωτερικής Ιεραποστολής.

Ο Όσιος Άνθιμος, κατά κόσμο Αργύριος Κ. Βαγιάνος, γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1869 στην περιοχή του Αγίου Λουκά Λειβαδίων Χίου. Οι ευσεβείς και ενάρετοι γονείς του, Κωνσταντίνος και Αργυρώ, φρόντισαν να δώσουν Χριστιανική αγωγή στο τέκνο τους. Και ο νεαρός Αργύριος δωρεοδέκτης του Αγίου Πνεύματος, με πνεύμα σοφίας, ήταν προορισμένος από τον Θεό να αναδειχθεί σκεύος εκλογής και να γίνει μέγας παιδαγωγός εις Χριστόν. Η όλη παιδιόθεν ανάπτυξη και ανατροφή του τελούσε προφανώς υπό την ισχυρή και βαθιά επίδραση του χριστιανικού οικογενειακού του περιβάλλοντος.

Γράμματα δεν έμαθε πολλά. Περιορίσθηκε στις απλές γνώσεις του δημοτικού σχολείου. Έτσι χωρίς τις θεωρητικές γνώσεις της εγκοσμίου καταξιώσεως, αλλά με ευφυΐα και διεισδυτικότητα πνεύματος και με ιδιαιτέρως έντονη την επιθυμία για βίο πνευματικό, προχωρά αταλάντευτος στην ενάρετη ζωή με την πολύτιμη δωρεά της ακλόνητης πίστεως.

Ο θείος έρως τον οδηγεί στην απάρνηση του κόσμου και της βοής του και στη μοναχική πολιτεία, από όπου εξέλαμψαν οι αρετές του. Αφορμή για να ακολουθήσει την μοναχική οδό υπήρξε η επίσκεψή του στη Σκήτη των Αγίων Πατέρων της Χίου για την επισκευή ιδιόκτητης εικόνας της Παναγίας. Με αυτή την εικόνα έκτοτε συνέδεσε άρρηκτα ολόκληρη την ζωή του. Η Παναγία έγινε για εκείνον πηγή ανεξάντλητης δυνάμεως στους μετέπειτα σκληρούς αγώνες του, αλλά και πηγή δροσιάς και ανακουφίσεως. Οδηγός του στον ασκητικό βίο υπήρξε ο σεβάσμιος Γέροντας της Σκήτης Παχώμιος, από τον οποίο εκάρη μικρόσχημος μοναχός και μετονομάσθηκε Άνθιμος.

panagia1

Υποτάσσεται στον Γέροντα Παχώμιο και με τις αδιάλειπτες προσευχές και νηστείες και με τους σκληρούς αγώνες του αναδεικνύεται, με την ευδοκία του Θεού, μεγάλος στην άσκηση και την αρετή. Με την σωματική και πνευματική του όμως αυτή άσκηση εξαντλήθηκε και ασθένησε. Τότε με την ευλογία του Παχωμίου επιστρέφει στο σπίτι του, όπου εγκαθίσταται για ανάρρωση. Όμως ο Όσιος Άνθιμος δεν εγκατέλειψε την άσκηση. Μόλις αποκαταστάθηκε μερικώς η υγεία του αποσύρθηκε σε μικρό απομονωμένο κελί μέσα στα πατρικά του κτήματα, στα Λιβάδια της Χίου, συνεχίζοντας τους πνευματικούς του αγώνες. Εκεί μόναζε ασκώντας ταυτοχρόνως και την τέχνη του υποδηματοποιού, για να βοηθά τους φτωχούς γονείς του και να ελεεί του πάσχοντες.

Στο κελί του αυτό με την αδιάλειπτη προσευχή και την μελέτη του βίου μεγάλων ασκητών λάμβανε δύναμη, προέκοπτε σε πνευματική οικοδομή, αλλά και προκαλούσε και τη δαιμονιώδη λύσσα του πονηρού. Ο Όσιος αγωνιζόταν σκληρά και αποτελεσματικά, διεξήγαγε πολυμέτωπους αλλά νικηφόρους αγώνες κατά του πονηρού με την πύρινη προσευχή και καθημερινά ανερχόταν την ευλογημένη κλίμακα των αρετών και της αγιότητας. Αργότερα, σε ηλικία 40 ετών, το έτος 1909, κείρεται μεγαλόσχημος μοναχός από τον διάδοχο του Παχωμίου, Ιερομόναχο Ανδρόνικο.

Ο ενάρετος όμως ασκητής Άνθιμος ήταν σκεύος εκλογής και έτοιμος για το αξίωμα της ιεροσύνης. Καλείται λοιπόν στο Αδραμύττιο της Μικράς Ασίας από τον ανάδοχό του Στέφανο Διοματάρη το 1910 για τον σκοπό αυτό. Η χειροτονία του Αγίου δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο. Στην περίπτωσή του είχαμε θεία συγκατάθεση που απεκάλυψαν οι θεοσημίες ευδοκίας κατά το τέλος της χειροτονίας. Σεισμός, αστραπές, βροντές, κατακλυσμιαία βροχή συμβαίνουν την ιερή εκείνη ώρα. Τα κανδήλια του ναού κινούνται, ενώ ένα από αυτά καταπίπτει. Μετά δε τη χειροτονία επικρατεί γαλήνη, ηρεμία, χαρά Θεού. Τα φυσικά αυτά φαινόμενα αποκαλύπτουν και μαρτυρούν την ευαρέσκεια του Θεού και τη θεία συγκατάνευση.

Όσο καιρό παρέμενε στο Αδραμύττιο, ακτινοβολούσε εκθαμβωτικά με την αρετή και την αγιότητά του, η οποία ίσχυσε να θεραπεύσει δαιμονιζόμενο της περιοχής, κάτι που δεν κατόρθωσαν οι συλλειτουργοί του. Αυτή λοιπόν η πνευματική του ακτινοβολία προκάλεσε το πάθος της αντιζηλίας των συλλειτουργών του. Εκείνος θέλοντας να τους ελευθερώσει από το πάθος αυτό, εγκατέλειψε το Αδραμύττιο το 1911 και μετέβη στο Άγιον Όρος, όπου οι Αγιορείτες μοναχοί του επιδαψίλευσαν πολλές τιμές.

Επιστρέψας στη Χίο τοποθετήθηκε ως εφημέριος στο Λεπροκομείο. Εκεί άνοιξε το νέο στάδιο των αρετών και της αγαθοεργού δράσεώς του. Η εικόνα της Παναγίας Υπαπαντής επικεντρώνει την όλη του ευεργετική δράση. Η Κυρία Θεοτόκος δια της μεσιτείας και της προσευχής του Αγίου Ανθίμου επιτελεί αναρίθμητα θαύματα θεραπείας ασθενών επωνύμων και ανώνυμων πιστών. Το ίδρυμα αυτό με τους δυστυχείς λεπρούς καθίσταται πνευματικό κέντρο σωματικής και πνευματικής υγείας. Η όλη διακονία του στο Λεπροκομείο καταδεικνύει τη βαθύτατη πίστη του και την πολύτιμη προσφορά του.

Εδώ φαίνεται και το μεγαλείο του Αγίου. Ο Άγιος Άνθιμος ως εφημέριος του ναού συμπαρευρισκόταν, συνέτρωγε και συνομιλούσε με τους λεπρούς, τους κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων και μετά τη Θεία Λειτουργία κατέλυε!

Τότε μέσα σε εκείνη την αγιάζουσα ατμόσφαιρα οραματίζεται την ίδρυση Μονής, για να στεγάσει πρόσφυγες καλόγριες προερχόμενες από την Μικρά Ασία. Και προχωρεί στην πραγμάτωση των οραματισμών του.

Υψώνει τον μεγαλοπρεπή Ιερό Παρθενώνα της Παναγίας Βοηθείας Χίου. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Μονή με πλήρη αφοσίωση στην Παναγία και εκεί κατηύγαζε με την ασκητική του βιοτή το πλήθος των αρετών και την αγιότητά του και τη μεσιτεία και βοήθεια της Θεοτόκου και ποίμαινε με πλεονάζουσα στοργή και αγάπη το ποίμνιό του, ενίσχυε και παρηγορούσε με τον γλυκύ και απλό του λόγο και θεράπευε ασθενείς και πάσχοντες που κατέφευγαν κοντά του.

Μέσα σε αυτή τη δια βίου διακονία, ώριμος πλέον, πλήρης ημερών, σε ηλικία 90 ετών, με οσιότητα που θύμιζε τους μεγάλους ασκητές της ερήμου, τέλεσε την τελευταία Θεία Λειτουργία την 27η Ιανουαρίου 1960 και λίγες ημέρες μετά κοιμήθηκε με ειρήνη.

πηγή: http://www.synaxarion.gr/

ierapostoli.wordpress.com

https://simeiakairwn.wordpress.com/2018/02/15/…cf%85/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αδύνατον να πιστέψετε ό,τι θα δείτε, αλλά είναι αλήθεια!

Αδύνατον να πιστέψετε ό,τι θα δείτε, αλλά είναι αλήθεια!

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πραγματικός πανικός στου Μαξίμου για τον νέο «όχλο» – Παμμακεδονικές Ενώσεις: Αν γίνει τρίτο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, θα είναι… τσουνάμι!

Στο μακεδονικό ζήτημα και την όνομα των Σκοπίων αναφέρονται με ανακοίνωση στη σελίδα τους στο Facebook οι Παμμακεδονικές Ενώσεις τονίζοντας πως αν χρειαστεί θα πραγματοποιηθεί και τρίτο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία προειδοποιώντας πως «δεν θα είναι απλώς λαοθάλασσα, θα είναι ένα τσουνάμι».
Η ανακοίνωση:

Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων και όλοι οι φορείς που διοργάνωσαν ή συνέβαλαν στα δυο προηγούμενα συλλαλητήρια, δηλώνουμε πως στις 21 Ιανουαρίου και στις 4 Φεβρουαρίου 2018, μίλησε ο Ελληνικός λαός ο οποίος ήρθε αυθόρμητα να διεκδικήσει τα δίκαιά του, να πει πως δεν δίνει το δικαίωμα σε κανέναν να εκχωρήσει στα Σκόπια το «Άνω Μακεδονία», «Νέα Μακεδονία», «Gornamakedonija» ή ο,τιδήποτε με αναφορά το «Μακεδονία».

Τα δυο συλλαλητήρια το ένα μετά το άλλο έγιναν ξαφνικά και βιαστικά, και όμως ο λαός ήρθε, την λαοθάλασσα των δυο συλλαλητηρίων δεν μπορεί κανένας να διαψεύσει. Ήταν υπεράνω κομμάτων, απλώς ο ελληνικός λαός ήρθε να βροντοφωνάξει το ΟΧΙ σε αυτούς που είναι έτοιμοι να παραδώσουν γη και και ιστορία στους παραχαράκτες.
Δηλώνουμε πως αν χρειαστεί και τρίτο συλλαλητήριο αυτή την φορά θα είναι οργανωμένο… Αν η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος εξακολουθήσει να επιμένει σε ανιστόρητες σύνθετες ονομασίες που θα περιέχουν τον όρο Μακεδονία ή παράγωγα του όρου αυτού προκειμένου να ονομαστούν τα Σκόπια, τότε το τρίτο αυτό συλλαλητήριο δεν θα είναι απλώς λαοθάλασσα, θα είναι ένα τσουνάμι.
Δυστυχώς μόνον ο ελληνικός λαός μπορεί να διασφαλίσει την εθνική του κυριαρχία όταν το πολιτικό σύστημα αποδεικνύεται ανίκανο. Εμείς γρηγορούμε…
Αδέλφια σας συγχαίρουμε και σας ευχαριστούμε…».
https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fmacedoniarally%2Fposts%2F1668697796547651&width=500

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Καλλιόπη Λύκα η θρυλική Μάνα του Στρατιώτη

 

 

Αντιναυάρχου ε.α. Δρα Στυλιανού Πολίτη

    Η Καλλιόπη Λύκα που ονομάσθηκε από το Βασιλιά Γεώργιο «Μάνα του Στρατιώτη» υπήρξε το πρότυπο της σύγχρονης Ελληνίδας. Σύζυγος ήρωα, μητέρα ήρωα, στοργική νοσοκόμα στο πλευρό του τραυματία και λέαινα στη μάχη! Σε ολόκληρη τη ζωή της συμμετείχε ενεργά σε όλους τους Εθνικούς Αγώνες και προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες απόλυτα αφοσιωμένη στο Ιερό Καθήκον. Το Ελληνικό Κράτος δυστυχώς όχι μόνο δεν τίμησε όπως θα έπρεπε την προσφορά της αλλά της αρνήθηκε ακόμα και την νοσοκομειακή φροντίδα στο στρατιωτικό νοσοκομείο όταν αυτή τη χρειάσθηκε.

    Ψηλή με ωραίο παράστημα, παρά την προχωρημένη ηλικία της και με την καλοσιδερωμένη της στολή γεμάτη παράσημα και μετάλλια, πάντα χαμογελαστή μιλούσε με ενθουσιασμό για την Πατρίδα. Έτσι θυμάμαι μικρό παιδάκι τότε στα Γιάννενα τη θρυλική Μάνα του Στρατιώτου. Αγαπούσε όλο τον κόσμο αλλά ειδικά το Στρατό. Κυριολεκτικά το λάτρευε και συχνά έλεγε: «όπου υπάρχει Στρατός είναι ελεύθερη η Πατρίδα!».

    Η Καλλιόπη Ζάγκλη, αυτό ήταν το πατρικό της όνομα, είχε γεννηθεί στις 30 Ιανουαρίου του 1889 στην Άρτα. Ο πατέρας της ονομαζόταν Κωνσταντίνος, η μητέρα της Αγγελική και καταγόντουσαν από τους Καλαρρύτες, ένα ορεινό χωριό κοντά στα Γιάννενα. Η οικογένεια της ήταν πολύ εύπορη αλλά και εξαιρετικά φιλάνθρωπος. Η σπλαχνική μητέρα της πάντρευε άπορα κορίτσια και μαζί με το γενναιόδωρο σύζυγο της διέθετε μεγάλα ποσά για συμπαράσταση στους φτωχούς της Άρτας και στους φυλακισμένους. Είχαν βαθιά Χριστιανική Πίστη και απέραντη αγάπη για την Πατρίδα. Όπως είναι φυσικό αυτά τα στοιχεία είχαν άμεση επίδραση στη ψυχοσύνθεση της μικρούλας τότε Καλλιόπης και σφυρηλάτησαν ένα χαρακτήρα που αποδείχθηκε αδαμάντινος.

    Ο Έρωτας όμως, ο πανάρχαιος Θεός που δεν σταμάτησε ποτέ τα θαύματα του ήρθε και για την όμορφη τότε ηπειρωτοπούλα. Ήταν μάλιστα μπαρουτοκαπνισμένος με τη μορφή του Υπολοχαγού Πεζικού Δημητρίου Γ. Λύκα. Οι δύο νέοι εκείνης της εποχής, αγαπήθηκαν και σύντομα παντρεύτηκαν. Απέκτησαν μόνο ένα παιδί που το βάφτισαν Γεώργιο. Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν εξαιρετικά δύσκολες. Είχαμε διαρκώς πολέμους. Ο Δημήτριος Λύκας δεν έλειψε από καμμία μάχη. Παντού έδινε το παρόν και έδειχνε την ανδρεία του. Το στήθος του γέμισε παράσημα καθώς και πολεμικά μετάλλια και το κορμί του πληγές.

    Παράλληλα η σύζυγος του Καλλιόπη δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή το φιλανθρωπικό της έργο. Μέρα και νύκτα μέσα στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία έδειχνε τη στοργή της σε κάθε τραυματία και στεκόταν δίπλα σε κάθε οικογένεια που την είχε ανάγκη, συμπαραστεκόμενη όχι μόνο ηθικά αλλά και υλικά. Μετά και από τη Μικρασιατική Εκστρατεία ο σύζυγος της έπαθε φυματίωση που ξεκίνησε από ένα από τα τραύματα του στους πνεύμονες. Αυτό τον οδήγησε σε πρόωρο θάνατο. Το 1930 ο Δημήτριος Λύκας σαν Συνταγματάρχης έφυγε από τον κόσμο μας, αφήνοντας χήρα τη σύζυγο του και ορφανό τον ανήλικο γιο του.

    Η γενναία Ηπειρώτισσα στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ανέθρεψε με στοργή και φροντίδα το μοναχογιό της εμπνέοντας του απέραντη αγάπη για την Πατρίδα. Ο Γιώργος της που μαθήτευσε στη Ζωσιμαία Σχολή ήταν εξαιρετικού ήθους και άρχισε να διακρίνεται σαν αθλητής. Ήταν Γενικός Αρχηγός Ομάδας του Αθλητικού Σωματείου ΑΒΕΡΩΦ και Πρωταθλητής Ηπείρου στο λίθο. Η Καλλιόπη Λύκα με μεγάλη της ευχαρίστηση παρακολουθούσε τις προόδους του ενώ συνέχιζε με αμείωτη ένταση το κοινωνικό και φιλανθρωπικό της έργο. Ήδη από το 1911 είχε ιδρυθεί η πρώτη Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων του Ερυθρού Σταυρού.

    Με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων είχε ξεκινήσει και ένα ανθρωπιστικό κίνημα συμπαραστάσεως στους τραυματισμένους μαχητές. Πλήθος κυριών από την καλή κοινωνία, είχαν σπεύσει τότε να ντυθούν τη στολή της εθελόντριας αδελφής νοσοκόμας για να φροντίζουν τους τραυματίες. Πρώτες και καλύτερες η Πριγκίπισσα Αλίκη η οποία οργάνωσε τις νοσηλευτικές μονάδες στις εκστρατείες, η Ασπασία Ράλλη, κόρη του Πρωθυπουργού Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, η οποία διακρίθηκε και για τις μαχητικές της ικανότητες στη Μάχη του Δρίσκου καθώς και η Άννα Παπαδοπούλου, αδελφή του Παύλου Μελά που είναι η πρώτη που ονομάσθηκε Μάνα του Στρατιώτου

    Το παράδειγμα των ευγενέστατων αυτών γυναικών ακολούθησαν και πολλές άλλες Ελληνίδες, γράφοντας μια ιστορία γεμάτη αγάπη στην Πατρίδα αλλά και στον συνάνθρωπο. Ενώ όμως οι πόλεμοι είχαν σταματήσει προσωρινά, η ιδέα του εθελοντισμού σε αυτό το θεάρεστο τομέα δεν είχε χαθεί. Η όμορφη εικόνα της εθελόντριας αδελφής εξακολουθούσε να γοητεύει τις Ελληνίδες του Μεσοπολέμου. Άρχισαν λοιπόν να συγκροτούνται πλήθος ομάδων εθελοντριών αδελφών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Μια τέτοια ομάδα ιδρύθηκε στα Γιάννενα το 1939. Πολλές Γιαννιώτισσες έτρεξαν πρόθυμα να καταταγούν. Ανάμεσα τους και η Καλλιόπη Λύκα που βρήκε άλλη μια ευκαιρία για να σταθεί όλο στοργή δίπλα σε όποιον είχε ανάγκη.   

Δεν πέρασε πολύς καιρός και ήρθε η 28η Οκτωβρίου με την επίθεση των Ιταλών. Άγρυπνη η στοργική αδελφή Καλλιόπη Λύκα, παρέμενε στο πλευρό των τραυματισμένων στρατιωτών προσφέροντας τους την αγάπη της. Αυτά που έζησε στα Νοσοκομεία και στα Ορεινά Χειρουργεία δεν περιγράφονται. Τα κρυοπαγήματα τότε ήταν κάτι φοβερό. Πολλές φορές όταν οι νοσοκόμες έβγαζαν τις αρβύλες των φαντάρων, τα δάκτυλα και άλλα μέρη των κάτω άκρων τους έμεναν μέσα σ’ αυτές. Η ίδια διηγήτο ότι είδε μέσα σε μια μέρα να ακρωτηριάζονται εκατό στρατιώτες.

    Το σπίτι της το είχε κυριολεκτικά διαλύσει. Σεντόνια, πετσέτες, σκεύη φαγητού, ρούχα τα είχε πάει στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο για να προσθέσει κάτι και εκείνη στον εξοπλισμό του. Συχνά έφευγε επικεφαλής σε αποστολές για συνοδεία τραυματιών σε Νοσοκομεία της ενδοχώρας. Η μεταφορές αυτές ήταν πολύ επικίνδυνες και εκτελούνταν μόνο τη νύκτα γιατί την ημέρα οι φάλαγγες βομβαρδίζονταν. Μέσα σε αυτοκίνητα που δεν ήταν προορισμένα για τέτοιες μεταφορές, οι τραυματίες μας υπέφεραν φρικτά από την έλλειψη των στοιχειωδών ανέσεων.

    Ο πόλεμος συνεχιζόταν και ο Στρατός μας νικούσε απελευθερώνοντας την Βόρειο Ήπειρο. Ο κόσμος πανηγύριζε και το ηθικό ακόμα και των τραυματιών ήταν ακμαιότατο. Η Καλλιόπη Λύκα πήγε στο Αργυρόκαστρο, στην Πρεμετή στο Λάμποβο, στο Καλαράτι και όπου αλλού ο Στρατός μας πολεμούσε. Στο Αργυρόκαστρο την περίμενε μια υπέροχη έκπληξη. Ο Βασιλεύς Γεώργιος την είχε ονομάσει «Μάνα του Στρατιώτου». Εκεί ήταν που την φώναξαν για πρώτη φορά οι στρατιώτες μας Μάνα ζητωκραυγάζοντας. Από τότε έφερε με υπερηφάνεια αυτό τον τίτλο και έτσι την αποκαλούσαν και την προσφωνούσαν όλοι οι στρατιωτικοί. Παράλληλα της ανατέθηκαν καθήκοντα υπεύθυνης για τη «Φανέλλα του Στρατιώτου», μιας οργανώσεως που φρόντιζε ηθικά και υλικά τον Έλληνα Στρατιώτη. Η οργάνωση αυτή στην περίοδο του Πολέμου με εντατική εθελοντική εργασία πολλών χιλιάδων Ελληνίδων απ’ όλη την επικράτεια μπόρεσε να στείλει στο μέτωπο 127.000 δέματα με μάλλινο ιματισμό για τις ανάγκες των στρατιωτών μας.

    Στις 31 Δεκεμβρίου 1940, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος έφθασε μέσα στους τραυματίες και ο γιος της, ο Ανθυπολοχαγός Γεώργιος Λύκας. Η γενναία Ελληνίδα Μητέρα αφού περιποιήθηκε στοργικά το τραύμα του παιδιού της, το έστειλε να πάρει αμέσως το φύλο πορείας για τη θέση του στο μέτωπο. Ο Διευθυντής του Νοσοκομείου θέλησε να τον κρατήσει μια μέρα για ιατρική παρακολούθηση. Την βρήκε όμως αντίθετη, και ήταν απόλυτη: «Το κρεβάτι έχω να το δώσω σε άλλον που είναι βαρύτερα τραυματισμένος!». Γιατί είναι αλήθεια ότι η Καλλιόπη Λύκα αισθανόταν Μάνα του κάθε Στρατιώτη και δεν ξεχώριζε κανένα ούτε βέβαια και το φυσικό της τέκνο.

    Ο νέος χρόνος, μετά τις νίκες της Πίνδου έφερε την εαρινή επίθεση των Ιταλών με ανασυγκροτημένες τις δυνάμεις τους. Ο Μουσολίνι που ήρθε ο ίδιος στην Αλβανία, είχε επιμεληθεί σχολαστικά αυτή την επιχείρηση. Τον περίμενε όμως άλλη μια αποτυχία και ταπεινωμένος επέστρεψε στη Ρώμη. Χιλιάδες οι νεκροί, άπειροι οι τραυματίες τόσο από τους Έλληνες όσο και από τους Ιταλούς, πολλοί μάλιστα από τους οποίους δεν είχαν μπορέσει να περισυλλέγουνε κατά τις αλλεπάλληλες υποχωρήσεις τους. Τους περίθαλψαν όμως με την πρέπουσα φροντίδα οι υγειονομικές υπηρεσίες μας. Πρώτη και καλύτερη η Μάνα που ο αλτρουισμός της δεν ξεχώριζε το δικό μας φαντάρο από τον εχθρό, φροντίζοντας κατά προτεραιότητα αυτόν που είχε μεγαλύτερη ανάγκη ανεξαρτήτως εθνικότητας.

    Μετά τη νέα αποτυχία του Ντούτσε, ο Χίτλερ αποφάσισε να αναλάβει εκείνος την κατάληψη της Ελλάδας. Ατέλειωτες ορδές Γερμανών έφθασαν στα σύνορα μας και στις 6 Απριλίου του 1941 μας επετέθησαν. Οι Έλληνες σε μικρό χρονικό διάστημα έγραψαν άλλο ένα έπος.

    Κάποια ώρα όμως ήρθε το μοιραίο και κατάρρευσε το μέτωπο. Η Μάνα του Στρατιώτου τότε έζησε τις φρικτότερες στιγμές της ζωής της μαζί με τους πυροβολητές της VIII Μεραρχίας που λόγω της συνθηκολογήσεως αναγκάσθηκαν να αποχωρισθούν τα πυροβόλα τους. Με δάκρυα στα μάτια και αναφιλητά τα στεφάνωσαν με αγριολούλουδα. Ο Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Βερσής, ήρωας από τη Μικρασιατική Εκστρατεία, Διοικητής της Μοίρας Πυροβολικού, αποφάσισε να τιμήσει με μεγαλειώδη τρόπο το Όπλο του. Συγκέντρωσε τους στρατιώτες του και αφού ασπάσθηκαν τα πυροβόλα, τους κάλεσε να στραφούν προς νότο με μέτωπο την υπόλοιπο Ελλάδα και να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο. Στην συνέχεια διέταξε την καταστροφή των πυροβόλων με δυναμίτιδα. Τη στιγμή που εσείετο το έδαφος από τις εκρήξεις, ο γενναίος Πυροβολάρχης θέλοντας να πεθάνει «στο κανόνι του επάνω» όπως λέει το εμβατήριο, στήριξε το περίστροφο στον κρόταφο του και πυροβολήθηκε. Ταυτόχρονα αυτοκτόνησαν και δύο Λοχίες, ενώ και πολλοί άλλοι ετοιμάσθηκαν να κάνουν το ίδιο.

    Ευτυχώς όμως που ακούστηκε η φωνή της Μάνας: «Σταματήστε! Η Πατρίδα δεν πέθανε και σας έχει ανάγκη! Αν χαθείτε εσείς ποιος θα την ελευθερώσει;». Ο σεβασμός που έτρεφαν οι στρατιωτικοί στο πρόσωπο της αλλά και το καθ’ όλα λογικό επιχείρημα της σταμάτησε το κακό. Πάντως είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο ηρωικός Ταγματάρχης με το τελευταίο γράμμα που είχε γράψει στην οικογένεια του προέτρεπε το Σωτηράκη τον μικρό του γιο, όταν μεγαλώσει να γίνει ένας καλός στρατιώτης και ευχόταν μια μέρα να πολεμήσουν μαζί.

    Η Κατοχή έπεσε βαριά στην Πατρίδα μας. Πείνα, δυστυχία αλλά και προδοσίες δυστυχώς! Η Μάνα δεν έμεινε με δεμένα χέρια. Αρχικά μέχρι το τέλος Αυγούστου 1941 ασχολήθηκε με την περίθαλψη των τραυματιών. Στην συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στην Εθνική Αντίσταση. Ξεκίνησε εκστρατεία για στρατολόγηση αγωνιστών. Ταξίδευε σε όλα τα χωριά ξεσηκώνοντας με πύρινα λόγια τους συμπατριώτες της.

     Ήδη από τις 9 Σεπτεμβρίου 1941 είχε ιδρυθεί ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (Ε.Δ.Ε.Σ.). Ιδρυτής και Γενικός Αρχηγός ήταν ο Στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας, γόνος της ηρωικής οικογένειας των Ζερβαίων του 1821. Αυτός ήταν ένας πραγματικός Έλληνας! Μπροστά στο συμφέρον της Πατρίδας δεν δίσταξε καθόλου να παραμερίσει την ιδεολογία του, δεχόμενος στις Τάξεις του κάθε έναν αγωνιστή με πατριωτικό φρόνημα, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Αν και αντιβασιλικός με έντονη δράση, αισθανόμενος την ανάγκη απόλυτης ομοψυχίας μπροστά στον εχθρό του Έθνους είχε δηλώσει: «Προκειμένου ν’ αποτραπεί ο εμφύλιος πόλεμος και ο τόπος μας να βρει, κατά την ώρα της συμμαχικής νίκης, την δικαίωση που του αξίζει, δεν θα είχα την παραμικρή αντίρρηση να ξαναγυρίσει ο Βασιλεύς Γεώργιος στην Ελλάδα». Τέτοιο ήταν το ήθος του και ο πατριωτισμός του!

    Οι Τάξεις του ήρωα Στρατηγού Ζέρβα δεν άργησαν να πυκνώσουν. Πολλοί πατριώτες κυρίως από την Ήπειρο βγήκαν στα βουνά για να πολεμήσουν τον κατακτητή. Ανάμεσα τους βέβαια και η Καλλιόπη Λύκα όχι τώρα μόνο σαν εθελόντρια νοσοκόμα αλλά σαν μάχιμη Αντάρτισσα. Ντυμένη πάντα στο χακί, φορώντας αρβύλες και με το όπλο στο χέρι ορμούσε πρώτη στη μάχη. Ήταν ήδη πενήντα τριών χρονών και είχε περάσει μια δύσκολη ζωή απόλυτα ταυτισμένη με την έννοια του Καθήκοντος. Η καρδία της όμως ήταν όλο φλόγα και αγάπη για την Πατρίδα αλλά και για το συμπολεμιστή της. Μετά τη μάχη ξαναγινόταν νοσοκόμα και η αγνή φίλη καθενός που ήθελε να ακούσει μια καλή κουβέντα εκείνα τα δύσκολα χρόνια.

    Όταν απελευθερωθήκαμε από τους Γερμανούς διαλύθηκαν οι αντιστασιακές οργανώσεις μη έχοντας λόγο υπάρξεως, αφού ο αντίπαλος τους είχε αποχωρήσει νικημένος από το Ελληνικό έδαφος. Έτσι λοιπόν και οι γενναίοι Αντάρτες του Ζέρβα αφού παρέδωσαν τον οπλισμό τους, επέστρεψαν στα καθημερινά τους έργα. Η Καλλιόπη Λύκα επέστρεψε στις Τάξεις του Ελληνικού Στρατού ξαναπαίρνοντας πάλι τη θέση της σαν Μάνα του Στρατιώτου.

    Δυστυχώς όμως για την Πατρίδα μας τα βάσανα δεν είχαν τελειώσει. Όπως γνωρίζουμε, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, ο αποκαλούμενος «Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός» των Κομουνιστών επισήμως είχε διαλυθεί. Ένα μέρος του όμως είχε φύγει στα όμορα Κομουνιστικά Κράτη. Τα Κράτη αυτά που ήταν εχθρικά για την Ελλάδα έχοντας ακόμα και εδαφικές βλέψεις σε βάρος μας, δέχθηκαν πρόθυμα τους Κομουνιστές. Στη συνέχεια τους εξόπλισαν και άρχισαν σχολαστικά τη στρατιωτική τους εκπαίδευση.

    Την άνοιξη του 1946 με το πέρας της εκπαιδεύσεως, οι Κομουνιστές κατά ομάδες άρχισαν να περνούν τα σύνορα μας και να διασκορπίζονται στα βουνά ακολουθώντας πιστά ένα άριστα καταστρωμένο σχέδιο. Παραμονή λοιπόν των εκλογών που είχαν προκηρυχθεί για τις 31 Μαρτίου 1946, μια Κομουνιστική Ομάδα που «έδρευε» στον Όλυμπο, επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στο Σταθμό Χωροφυλακής του Λιτόχωρου. Στη μάχη σκοτώθηκαν δεκατρείς Χωροφύλακες και αιχμαλωτίστηκαν άλλοι τρεις. Η Κυβέρνηση προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός, όμως το κακό συνεχίσθηκε και πήρε τρομακτικές διαστάσεις. Με αυτή την επίθεση οι Κομουνιστές είχαν ξεκινήσει μια ολέθρια ανταρσία με σκοπό να επιβάλουν βίαια στη Χώρα μας ένα καθεστώς ίδιο με αυτό που υπήρχε μέχρι πρότινος στην Αλβανία, στη Βουλγαρία, Σοβιετική Ένωση και στα άλλα κράτη του Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Όλοι μας γνωρίζουμε πόσους νεκρούς, πόση δυστυχία, τι καταστροφές έφεραν στην Πατρίδα μας τα γεγονότα που επακολούθησαν και το πόσο ακριβά τα πλήρωσε όλα αυτά ο Λαός μας.

    Σε όλο αυτό το διάστημα η Μάνα του Στρατιώτη συνέχισε με αυταπάρνηση τον αγώνα της. Πιστή στο Καθήκον βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή του πυρός ενθαρρύνοντας τους φαντάρους στη μάχη και παρηγορώντας ή περιθάλπτωντας τους τραυματίες στην ανάπαυλα των επιχειρήσεων.

    Στις φονικές μάχες που διεξήχθησαν στο Νεστόριο τραυματίσθηκε ξανά ο μοναχογιός της. Επειδή μάλιστα της είπαν ότι είναι σοβαρά βρήκε λίγο χρόνο να τρέξει να τον δει. Όταν έμαθε τις ηρωικές του πράξεις που προηγήθηκαν του τραυματισμού του, η καρδία της γέμισε υπερηφάνεια. Το αγκάλιασε και του είπε: «Τώρα είσαι παιδί μου! Θα σε φιλήσω σαν Μάνα του Στρατιώτου και το φιλί αυτό θα είναι το εύγε της παλικαροσύνης σου!». Και αμέσως έφυγε τρέχοντας για να γυρίσει στους συμπολεμιστές της. Ο γιος της τελικά επέζησε αλλά έμεινε τυφλός από το ένα μάτι για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του! Δεν άργησε όμως και η σειρά της. Στις 9 Μαΐου του 1948 στην Κοίτη Βροντού τραυματίσθηκε και η Μάνα από νάρκη. Η ηρωίδα μας όμως με δεμένα τα τραύματα της συνέχισε το έργο της, πολεμώντας αλλά και προσφέροντας την αγάπη της στον συμπολεμιστή της μέχρι το τέλος των επιχειρήσεων.

    Όταν τελείωσαν όλα αυτά η Καλλιόπη Λύκα γύρισε στο σπίτι της στα Γιάννενα. Το βρήκε λεηλατημένο. Δεν υπήρχε ούτε καρέκλα να καθίσει. Την περίμεναν και άσκημα νέα. Είχαν σκοτώσει την αγαπημένη της ανιψιά, μια όμορφη γιατρίνα που είχε προσφέρει τόσα πολλά στους συνάνθρωπους της εκείνη τη φρικτή περίοδο. Παρ’ όλα αυτά η γενναία Ηπειρώτισσα δεν λύγισε. Στάθηκε όρθια και σαν γνήσια Ελληνίδα συνέχισε το έργο της δίπλα στον στρατιώτη και γενικά σε κάθε συνάνθρωπο της που είχε ανάγκη.

    Στις 25 Ιουνίου 1950 ξέσπασε ο πόλεμος στην Κορέα με εισβολή Κομουνιστών από στο βόριο τμήμα της στο νότιο. Η Ελλάδα δέχθηκε έκκληση για στρατιωτική βοήθεια και ανταποκρίθηκε με την αποστολή ενός ενισχυμένου Τάγματος Πεζικού καθώς και ενός Σμήνους Μεταφορών. Σε αυτόν τον πόλεμο που κράτησε μέχρι τις 27 Ιουλίου του 1953 δεν ήταν δυνατόν να λείψει η Μάνα του Στρατιώτου. Ήταν και εκεί παρούσα προσφέροντας τις πολύτιμες υπηρεσίες της.

    Μετά και απ’ αυτό τελείωσαν οι πόλεμοι και οι ανταρσίες, αλλά οι πληγές τους δεν είχαν επουλωθεί. Παντού υπήρχαν τραυματίες, μαυροφορεμένες γυναίκες και ορφανά παιδάκια. Η ρημαγμένη ύπαιθρος είχε εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους της που είχαν αναζητήσει συνθήκες ασφαλέστερης ζωής στις πόλεις. Η Μάνα βρέθηκε πάλι στην πρώτη γραμμή του Καθήκοντος, από το πρωί μέχρι το βράδυ στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία και στα Στρατόπεδα. Ανέλαβε και Πρόεδρος στη «Φανέλλα του Στρατιώτου», επικεφαλής πληθώρας γυναικών που προσέφεραν εθελοντικά πολύτιμες υπηρεσίες στον υπό αναδιοργάνωση Στρατό μας.

     Ποιος δεν θυμάται εκείνη την εποχή και τις «παιδουπόλεις» πλημμυρισμένες από τα ορφανά παιδιά, θύματα της Κομουνιστικής Ανταρσίας που ήταν η πιο φονική περίοδος της ιστορίας μας. Ακούραστη η Μάνα του Στρατιώτη προσέφερε και εκεί την αγάπη της ακολουθώντας τη Βασίλισσα Φρειδερίκη που ήταν η οργανώτρια τους. Πέρα απ’ αυτά οι Γιαννιώτες συχνά την έβλεπαν να περιφέρεται στις φτωχογειτονιές για συμπαράσταση στους δυστυχείς και για να μοιράζει ότι μπορούσε να αγοράσει με τα δικά της χρήματα. Το φτωχικό της σπίτι δεν είχε ποτέ θέρμανση και πολλές φορές διαθέτοντας όλα της τα χρήματα σε φιλανθρωπίες, έφθασε στο σημείο να μην έχει η ίδια ούτε να φάει!   

Τα χρόνια περνούσαν και αλύπητα γέρασαν τη Μάνα. Τα κουρασμένα από τις αρβύλες πόδια της άρχισαν να πιάνονται και οι πόνοι ήρθαν στο ταλαιπωρημένο κορμί της. Μεγάλη όμως η δύναμη της ψυχής της. Τακτική στην Εκκλησία παρακολουθούσε με κατάνυξη τη λειτουργία. Μοναδική της παρηγοριά η Παναγία την οποία πάντα παρακαλούσε, όχι για τον εαυτό της αλλά πάντα για την Ελλάδα, την Πατρίδα που τόσο πολύ αγάπησε αυτή η αξιολάτρευτη Ηπειρώτισσα. Σιγά σιγά άρχισαν να εξαντλούνται οι δυνάμεις της και κάποια στιγμή χρειάστηκε νοσοκομειακή φροντίδα. Δυστυχώς όμως δεν τη δέχθηκαν στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο, εκεί που εκείνη όλα τα δύσκολα χρόνια είχε προσφέρει τόσα πολλά!

     Ξεχασμένη παντελώς από την Πολιτεία αλλά περιτριγυρισμένη από πολλούς φίλους, συμπολεμιστές αλλά και από τους ευεργετηθέντες της, στις 15 Φεβρουαρίου του 1982, πλήρης ημερών σε ηλικία 93 ετών, η ηρωίδα έφυγε απ αυτόν τον κόσμο. Ανάλαφρη η ψυχή της πέταξε πάνω από το Γράμμο, την Πίνδο και τα άγρια βουνά της Βορείου Ηπείρου για να επιστρέψει στο Θείο Δημιουργό, πλάι στις ψυχές τόσων άλλων ηρωίδων που μόνο η δική μας ιστορία έχει να επιδείξει.

    Η αείμνηστος Καλλιόπη Λύκα υπήρξε το πρότυπο της Ελληνίδας. Σύζυγος ήρωα, μητέρα ήρωα, στοργική νοσοκόμα στο πλευρό του τραυματία και λέαινα στη μάχη!

    Το φέρετρο της σκεπάσθηκε με τη γαλανόλευκο και τα παράσημα της πήραν την θέση τους. Όμως δεν της απενεμήθησαν οι τιμές που θα έπρεπε και δεν ακούσαμε τίποτα γι’ αυτή από τα «μέσα μαζικής ενημέρωσης»

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/2018/02/blog-post_192.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Το πρόγραμμα HELIOS: Ξεκινά η αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού;

Αποτέλεσμα εικόνας για πρόγραμμα HELIOS 

Μνημόνιο συνεργασίας για την υλοποίηση πιλοτικού προγράμματος με τίτλο «HELIOS» (Hellenic Integration System) υπέγραψαν  η πολιτική ηγεσία του
υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, οι δήμαρχοι Θήβας και Λιβαδειάς και ο επικεφαλής του ελληνικού γραφείου του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στην έδρα του υπουργείου.

Το πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει την 1η Μαρτίου και θα έχει διάρκεια έξι μήνες, με δυνατότητα παράτασης για άλλους έξι μήνες.

Αρχικά θα εφαρμοστεί αρχικά σε επιλεγμένο δείγμα 80 προσφύγων στη Λιβαδειά και 40 στην Θήβα, θα αξιοποιήσει παροχές που ήδη προσφέρονται, όπως στέγαση, χρηματική βοήθεια,εκπαίδευση και θα τις συνδυάσει με νέες υποστηρικτικές δράσεις, όπως η συμβουλευτική εργασίας, η κοινωνική υποστήριξη, η τεχνική κατάρτιση και η διευκόλυνση της πρόσβασης σε τοπικές υπηρεσίες.

Στους επιλεγμένους πρόσφυγες θα υπάρξει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα ένταξης, θα γίνει καταγραφή του επαγγελματικού και εκπαιδευτικού προφίλ τους και θα υπάρξει παρακολούθηση όσον αφορά στην εκπαίδευσή τους.

Τα αποτελέσματα εφαρμογής του προγράμματος θα καταγραφούν και θα αξιολογηθούν, προκειμένου να γίνουν βελτιώσεις και τελικά να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο αποκεντρωμένο μοντέλο ένταξης αλλοδαπών που θα μπορεί να εφαρμοστεί στο σύνολο της χώρας.

Αναρωτιόμαστε λοιπόν:

Την ώρα που:

  • η χώρα φτωχοποιείται,
  • υπάρχει δημογραφικό πρόβλημα,
  • κόβονται τα επιδόματα στους πολυτέκνους,
  • νέοι Έλληνες εγκαταλείπουν την Ελλάδα για το εξωτερικό και το 75 % εκείνων που έχουν μείνει πίσω σκέφτονται εξίσου να μεταναστεύσουν,
  • ο πληθυσμός της Ελλάδας γερνάει

ποια είναι η πολιτική αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος;

Η αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού;

Τραβηγμένο;

Θυμίζουμε την δήλωση του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μουζάλα, ο οποίος πριν περίπου δύο χρόνια υποστήριξε πως η παρουσία των μεταναστών και των προσφύγων θα λύσει το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα:

«Είναι επιστημονική αλήθεια ότι το μεταναστευτικό ρεύμα σώζει δημογραφικά τις περιοχές που πηγαίνει».

Υπενθυμίζεται πως την ίδια άποψη είχε εκφράσει και ο τότε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Ξυδάκης, ενώ αυτό αποτελεί σχέδιο των εκπροσώπων της παγκοσμιοποίησης στην Ευρώπη, όπως θα δείτε στο δεύτερο βίντεο.

ΠΗΓΗ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα καὶ τὸ ἄφθαρτο λείψανό της στὴν Κέρκυρα

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα γεννήθηκε τὸ 815 μ.Χ., στὴν Παφλαγονία τῆς Μικρᾶς Ἀσιᾶς.
Ἀπέκτησε μὲ τὸν εἰκονομάχο αὐτοκράτορα Θεόφιλο ἕναν υἱὸ τὸ Μιχαὴλ καὶ πέντε θυγατέρες τὴ Θέκλα, τὴν Ἄννα, τὴν Ἀναστασία, τὴν Πουλχερία καὶ τὴ Μαρία.
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν πολιτικὴ καὶ θρησκευτικὴ πάλη γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα τῆς λατρείας ἢ ὄχι τῶν εἰκόνων, ποὺ εἶχε ξεκινήσει ἤδη ἀπὸ τὸ 730 μ.Χ., ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴ τῆς δυναστείας τῶν Ἰσαύρων Λέοντα τὸν Γ. Ἡ διαμάχη αὐτὴ χώρισε τὸ Βυζάντιο σὲ δύο μέρη στοὺς εἰκονολάτρες καὶ στοὺς εἰκονομάχους. Ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀκολούθησε εἰκονομαχικὴ πολιτική. Μὲ βασανιστήρια, διώξεις καὶ καταστροφὴ ἱερῶν κειμηλίων καὶ εἰκόνων (π.χ. ἀσβέστωναν τὶς ἱερὲς Εἰκόνες).
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα ἔμεινε πιστὴ στὶς θρησκευτικὲς ἀρχὲς ποὺ εἶχε διδαχθεῖ ἀπὸ τοὺς γονεῖς της καὶ μαζὶ μὲ τὰ παιδία τῆς κρυφὰ στὰ διαμερίσματα τῆς ἀλλὰ καὶ σ’; ἐπισκέψεις στὴν μητέρα της, ἀπέδιδαν τὶς πρέπουσες τιμὲς στοὺς Ἁγίους. Ἀποκαλοῦσαν μητέρα καὶ παιδία τὶς ἱερὲς Εἰκόνες »καλά νινιὰ» γιὰ νὰ μὴν καταλάβει κάτι ὁ αὐτοκράτορας.
Τὸ 842 μ.Χ. ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀρρώστησε βαριὰ ἀπὸ δυσεντερία, τόσο ποὺ παραμορφώθηκε τὸ στόμα του καὶ ὁ λάρυγγάς του εἶχε βγεῖ ἔξω. Σὲ ὅραμά της ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα εἶδε, τὴν ἄχραντο Θεοτόκο μὲ τὸ θεῖο βρέφος ἀγκαλιά, περιστοιχισμένη μὲ λαμπροφορεμένους ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι ἔδερναν τὸ Θεόφιλο ἀνελέητα. Καθὼς ξύπνησε ἄκουσε τὸ σύζυγό της νὰ λέει ἀναστενάζοντας,’’Ἀλίμονο σὲ μένα τὸν ἄθλιο καὶ δυστυχῆ. Γιὰ τὶς ἁγίες Εἰκόνες μὲ κτυπᾶνε.’’; ἡ Θεοδώρα παρακαλοῦσε θερμὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶχε βγάλει ἀπὸ τὰ σεντούκια, νὰ τὸν λυπηθεῖ.
Ξαφνικὰ ὁ Θεόφιλος ἅρπαξε καὶ καταφιλοῦσε μία εἰκόνα, ποὺ σὰν ἐγκόλπιο εἶχε κρεμασμένη ἕνας ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους. Τὸ θαῦμα ἔγινε καὶ…

τὸ στόμα καὶ ὁ λάρυγγάς του ἐπανῆλθαν στὴ φυσιολογική τους κατάσταση.
Μὲ τὸ θάνατο τοῦ συζύγου της, τὸ 842, ἀνέβηκε στὸ θρόνο ὁ ἀνήλικος υἱὸς τῆς Μιχαὴλ σὲ ἡλικία τριῶν ἐτῶν. Ἡ Αὐγούστα, ὡς ἐπίτροπος τοῦ υἱοῦ της συγκρότησε καὶ ἐπικύρωσε τὰ πρακτικὰ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Νίκαιας (787), κατέβασε ἀπὸ τὸν πατριαρχικὸ θρόνο τὸν εἰκονομάχο Ἰωάννη, τὸν ἕβδομο καὶ ἀνέβασε τὸ Μεθόδιο. Ἐπίσης, ἀποφασίστηκε ἡ ὁριστικὴ ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν Εἰκόνων.
Ἔδωσε ἐντολὴ ν’ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὶς φύλακες καὶ νὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ τὶς ἐξορίες ὅσοι ἐξαιτίας τῶν εἰκόνων εἶχαν βασανισθεῖ καὶ διωχθεῖ. Μὲ ἀπόφαση Συνόδου το 842, συγκεντρώθηκαν στὴν Ἁγία Σοφία ὅσοι Πατέρες, μοναχοὶ, κληρικοὶ εἶχαν διασωθεῖ ἀπὸ τὴν αὐτοκρατορικὴ ὀργὴ καὶ μ’ἐπικεφαλῆς τὴν Αὐτοκράτειρα Θεοδώρα καὶ τὸν υἱὸ της Μιχαήλ, τέλεσαν λιτανεία τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων μὲ θυμιατά, λαμπάδες καὶ ἐπανέφεραν στοὺς ναοὺς τὶς ἱερὲς Εἰκόνες. Ἡ ἐκκλησία μας τιμᾶ καὶ ἑορτάζει αὐτὸ τὸ γεγονὸς κάθε χρόνο τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, ἡ ὁποία ὀνομάσθηκε Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Ὅμως κηδεμόνας τοῦ Μιχαὴλ ἦταν ὁ ἀδερφὸς της Βάρδας, ἄνθρωπος ποταπὸς καὶ ἀσεβής, ποὺ παρέσυρε σὲ ἀνόσιες πράξεις τὸν ἀνιψιό του. Ἀφοῦ συκοφάντησε γιὰ κατάχρηση τοῦ αὐτοκρατορικοῦ ταμείου τὴ Θεοδώρα καὶ πὼς ἐπιβουλευόταν τὸν υἱό της, κατάφερε νὰ ξεσηκώσει τὸ Μιχαὴλ ἐναντίον της καὶ τὴν ἔκλεισε στὸ μοναστήρι τῶν Γαστρίων μαζὶ μὲ τὶς κόρες της.
Ἐκεῖ ἐξανάγκασε τὸν Πάτρωνα, ἀδερφὸ τῆς Θεοδώρας νὰ τὶς κάρει μοναχές, χωρὶς τὴ θελήσή του, ἐνάντια στὴν ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου καὶ στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας. Ἔζησε ἕως τὴν κοίμηση τῆς ἐκεῖ, διαπρέποντας στὸ μοναχικὸ βίο ὅπως καὶ στὸν αὐτοκρατορικὸ μὲ τὶς ἀρετὲς καὶ τὴν πιστή της, στηρίζοντας τὶς κόρες τίς. H ἀληθινή της εὐσέβεια καὶ ἡ ὀρθόδοξη πίστη της, δὲν ἄφησαν τὴ Θεοδώρα νὰ παρασυρθεῖ ἀπὸ ἀλαζονεία, ματαιοδοξία γιὰ τὴν βασιλικὴ δόξα ποὺ εἶχε ζήσει, ἀλλὰ μὲ πραγματικὴ ταπείνωση ἔζησε ἐν Χριστῷ.
Κοιμήθηκε στὶς 11 Φεβρουαρίου τοῦ 867, μετὰ τὴν ἀνακομιδὴ τὸ ἱερὸ λείψανό της βρέθηκε ἄθικτο, εὐωδίαζε μύρο καὶ ἐπιτελοῦσε πολλὰ θαύματα, ἡ ἐκκλησία μας τὴν ἀνακήρυξε Ἁγία. Τὸ σεπτὸ σκήνωμα, φυλασσόταν ἕως τὸ 1456 στὴν Κωνσταντινούπολη, μετὰ τὴν πτώση της μεταφέρθηκε στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς Κέρκυρας.

Ἡ μνήμη τῆς τιμᾶται στὶς 11 Φεβρουαρίου
Κάθε χρόνο, μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Τιμοθέου Τριβιζᾶ τὸ 1984, τὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τελεῖται ἱερὰ λιτάνευση τοῦ σεπτοῦ σκηνώματος τῆς Ἁγίας Θεοδώρας στὴν πόλη τῆς Κέρκυρας.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον
Δωρεῶν τῶν ἐνθέων οὖσα ἐπώνυμος, τὴν Ἐκκλησίαν φαιδρύνεις βασιλικαὶς δωρεαίς, ὡς θεόγλυπτος εἰκὼν θείας φρονήσεως, τῶν γὰρ Εἰκόνων τῶν σεπτῶν, τὴν τιμὴν ὡς σχετικήν, ἐτράνωσας Θεοδώρα, τῶν Βασιλίδων ἄκρατης, τῶν Ὀρθοδόξων ἐγκαλλώπισμα

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Λες να…

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2018/02/blog-post_981.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία;

Αποτέλεσμα εικόνας για αλλαγή σωμάτων στη Δευτέρα Παρουσία

Αγ. Συμεών o Νέος Θεολόγος

Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώμάτα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! Το κείμενο λήφθηκε από το βιβλίο: «Άγιος Συμεών Ο Νέος Θεολόγος», ο βίος του Αγίου, από τον Νικήτα Στηθάτο, κριτική έκδοση του Αρχιμ Συμεών Κούτσα, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, σελ. 189-193.

Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών]  με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε  ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και  νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον νου του  το φως εκείνο που του  εμφανιζόταν. Αυτό μεγάλωνε λίγο –λίγο κι έκανε τον αέρα να φαίνεται  πιο λαμπερός κι αισθανόταν  τον εαυτό του μ’ ολόκληρο το σώμα του να βρίσκεται έξω από τα γήινα.

Αλλά επειδή εξακολουθούσε να λάμπει ακόμη περισσότερο εκείνο το φως και του φαινόταν σαν ήλιος που μεσουρανώντας έλαμπε από ψηλά, αισθανόταν σαν να στέκεται στο μέσο του φωτός και ότι ολόκληρος ο εαυτός του μαζί με το σώμα του ήταν γεμάτος από χαρά και δάκρυα λόγω της γλυκύτητας που του προξενούσε η παρουσία του. Παράλληλα έβλεπε ότι το ίδιο φως κατά τρόπο θαυμαστό ήρθε σε επαφή με το  σώμα του και σιγά-σιγά διαπερνούσε τα μέλη του. Η έκπληξη αυτής της οπτασίας τον απομάκρυνε από την προηγούμενη θεωρία και τον έκανε να αισθάνεται μόνο αυτό το εξαίσιο πράγμα που συνέβαινε μέσα του. Έβλεπε, λοιπόν, ότι το φως εκείνο σιγά-σιγά εισχωρούσε σ’ ολόκληρο το σώμα του, την καρδιά  και τα έγκατά του και τον έκανε ολόκληρο σαν φωτιά και φως. Και όπως προηγουμένως το οίκημα, έτσι και τώρα τον έκανε να χάσει την αίσθηση του σχήματος, της θέσεως, του βάρους και την μορφής του σώματος και σταμάτησε να κλαίει. Τότε ακούει μια φωνή από το φως να του λέει: «Κατά τον ίδιο τρόπο είναι αποφασισμένο ν’ αλλάξουν οι Άγιοι που θα ζουν και θα βρίσκονται ακόμη εδώ κατά την ώρα της έσχατης σάλπιγγας, κι έτσι μεταμορφωμένοι θ’ αρπαγούν, όπως λέει και ο απόστολος Παύλος».

Για πολλές ώρες όντας ο μακάριος σ’ αυτήν την κατάσταση, ανυμνώντας μυστικά και ακατάπαυστα το Θεό και κατανοώντας τη δόξα που τον περιέβαλλε και την αιώνια μακαριότητα που πρόκειται να δοθεί στου Αγίους, άρχισε να σκέφτεται και να μονολογεί μέσα του: «Άραγε θα ξαναγυρίσω πάλι στην προηγούμενη κατάσταση του σώματος μου ή θα ζήσω έτσι συνέχεια;» Μόλις έκανε τη σκέψη αυτή, αμέσως αισθάνθηκε να περιφέρει το σώμα του σαν σκιά ή σαν πνεύμα. Καταλάβαινε  ότι είχε γίνει, όπως είπαμε, ολόκληρος με το σώμα του φως χωρίς μορφή, χωρίς σχήμα και άυλο. Και το μεν σώμα του το αισθανόταν ότι υπάρχει, πλην όμως χωρίς υλικές διαστάσεις και σαν πνευματικό. Αισθανόταν δηλαδή να μην έχει καθόλου βάρος ή όγκο κι απορούσε βλέποντας τον εαυτό του που είχε σώμα να είναι σαν ασώματος. Και το φως που λαλούσε μέσα του, όπως και προηγουμένως, του έλεγε και πάλι: «Τέτοιοι θα είναι μετά την ανάσταση στον μέλλοντα αιώνα όλοι οι άγιοι περιβλημένοι ασωμάτως με σώματα πνευματικά ή ελαφρότερα και λεπτότερα και πιο αιθέρια ή παχύτερα και βαρύτερα και πιο γεώδη, από τα οποία θα καθορισθεί για τον καθένα η στάση και η τάξη και η οικείωση με το Θεό».

Αυτά όταν άκουσε ο θεοπτικότατος και θεόληπτος Συμεών κι αφού είδε το ανέκφραστο θεϊκό φως κι ευχαρίστησε  τον Θεό, που δόξασε το γένος μας και το έκανε μέτοχο της θεότητας και της βασιλείας Του, ξαναγύρισε πάλι στον εαυτό του και βρέθηκε ξανά μες στο κελί του  στην προηγούμενη ανθρώπινη φυσική κατάσταση. Όμως με όρκους διαβεβαίωνε εκείνους με τους οποίους είχε θάρρος και φανέρωνε τα μυστικά του, ότι «για πολλές ημέρες αισθανόμουν αυτή την ελαφρότητα του σώματος  χωρίς να καταλαβαίνω  καθόλου ούτε κόπο, ούτε πείνα, ούτε δίψα».

Επειδή, λοιπόν, με αυτά ενωνόταν μόνο με το Πνεύμα κι ήταν γεμάτος από τα θεϊκά χαρίσματά Του- και φυσικά είχε καθαρίσει και ο ίδιος πλήρως το νου του-, έβλεπε  οπτασίες και φρικτές αποκαλύψεις του Κυρίου όπως παλαιά οι Προφήτες. Έτσι, έχοντας  αποστολική διάνοια, επειδή την ύπαρξή του κατηύθυνε και κινούσε το θείο Πνεύμα, είχε και το χάρισμα του λόγου που έβγαινε από  τα  χείλη του και, ενώ ήταν όπως κι εκείνοι αγράμματος, θεολόγησε και με τα θεόπνευστα συγγράμματα του διδάσκει τους πιστούς την ακρίβεια της ευσεβούς ζωής. Έχοντας ανέλθει σ’ ένα τέτοιο πνευματικό επίπεδο, αρχίζει να συγγράφει  ασκητικούς λόγους κατά κεφάλαια για τις διάφορες αρετές και τα πάθη που αντίκεινται σ’ αυτές, από όσα  αυτός έμαθε από την προσωπική του ασκητική ζωή και τη θεία γνώση που του δόθηκε, και περιγράφει με ακρίβεια τη μοναχική ζωή για όσους την ασκούν και έτσι γίνεται για τον ισραηλιτικό λαό των μοναχών ποταμός Θεού γεμάτος πνευματικά νερά.

(Δακτυλογράφηση: Astrokatastro)

https://ellasnafs.blogspot.gr/2018/02/blog-post_572.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

«Γέροντα Παΐσιε, γιατί τα άγρια ζώα δεν πειράζουν τους Αγίους;»

Σημεία Καιρών

Σχετική εικόνα-Γέροντα, ο Χριστός χωράει σε όλες τις καρδιές;

Δείτε την αρχική δημοσίευση 280 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Χάνουμε το ραντεβού της ιστορίας – Ανύπαρκτη και νάνος η Ελλάδα την ώρα των μεγάλων γεωπολιτικών ευκαιριών

Greek National Pride

Του Στρατή Μαζίδη

Σημεία και τέρατα χαρακτηρίζουν την ευρύτερη γειτονιά μας τα τελευταία χρόνια.

Ο εισαγόμενος πόλεμος της Δύσης στη Συρία, ο πόλεμος των νεοναζί στην Ουκρανία, οι ονειρώξεις περί Μεγάλης Αλβανίας, η ξανοιγμένη σε πολλά μέτωπα Τουρκία με την εμπόλεμη νοτιο-ανατολική επικράτειά της, τα υπό διάλυση Σκόπια, η ανάξειξη του ενεργειακού χαρακτήρα της Ανατολικής Μεσογείου χάρη στην Κύπρο.


Και ποιος απουσιάζει από όλα αυτά;

Η Ελλάδα! 


Την ώρα των ανακατατάξεων της ευρύτερης περιοχής η Ελλάδα αλλά και των παραμονών τους, η χώρα στερήθηκε ικανών ανθρώπων που θα αναλάμβαναν με όραμα το τιμόνι της. Δε μιλάμε για αναμάρτητους αλλά με όραμα για την Ελλάδα ρε γαμώτο…


Για έναν Ελευθέριο Βενιζέλο της περιόδου 1909-1920.

Ένας ελληνικός λαός που αντί να δουλέψει, κοιτούσε να βολευτεί στο δημόσιο κι αφού βολεύτηκε, κοιτούσε πως θα βγει στη σύνταξη. Ένας ελληνικός λαός που έβλεπε τα σκάνδαλα και την ενδοτικότητα αλλά δεν την τιμωρούσε.

Κι έτσι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 254 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Μηδική [B’ μέρος]

-η ζημία που επέφεραν στο γεωργικό προϊόν (μηδική) οι ποσοστώσεις της Ε.Ε.

-ποσοτικά στοιχεία για την παραγωγή της Μηδικής μετά τις ποσοστώσεις

-η ζημία που επιφέρουν στον γεωργικό και κτηνοτροφικό τομέα της Ελλάδας οι ποσοστώσεις της Ε.Ε.

Στο πρώτο μέρος (βλέπε εδώ) σχετικά με την Μηδική, το γνωστό σε όλους μας τριφύλλι, είδαμε τις δυνατότητες που έχει η πατρίδα μας στην παραγωγή της. Η Ελλάδα έφθασε να παράγει έως και 2,5 εκατομμύρια τόνους έχοντας σημαντικό πλεονέκτημα έναντι άλλων χωρών δεδομένου ότι η Μηδική τρώγεται –ως ζωοτροφή- και από τα μονογαστρικά και από τα μηρυκαστικά. Η περιεκτικότητά της σε πρωτεΐνες στον καρπό από 17-23% την καθιστά πολλή καλή ζωοτροφή.

Επιπλέον με την βοήθεια του πονήματος του Σωτήρη Σοφιανόπουλου: ‘’Οι ‘’Άγνωστες’’ πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία’’ είδαμε τον τρόπο επεξεργασίας της Μηδικής, του μπαλιάσματος,  κάποιες καινοτόμες παρατηρήσεις που κάνει σχετικά αλλά και την σημασία της ως ζωοτροφή και ως λίπανση του εδάφους με άζωτο.

Παρακάτω θα δούμε πως οι παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα πλαίσια της Κ.Α.Π. (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής) επέφεραν πλήγμα στην παραγωγή και της Μηδικής στην πατρίδα μας.

Χρήζει όμως, πριν από αυτό να κάνουμε μια παρατήρηση. Σκοπός των γραφομένων είναι να γνωρίσουμε την πατρίδα μας, τις οικονομικές δυνατότητές της, τα επιτεύγματα –προηγούμενων περιόδων- στον γεωργικό τομέα (ή διαφορετικά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας μας στους τομείς αυτούς) καθώς και τον κτηνοτροφικό, βιομηχανικό, ναυπηγικό τομέα κλπ. Επομένως είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κράτη της δύσης (βλέπε σύμμαχοί μας), μεγάλες πολυεθνικές και υπερεθνικοί οργανισμοί (βλέπε ευρωπαϊκή ένωση) υπονόμευσαν ξεκάθαρα την οικονομική και όχι μόνον πορεία της χώρας μας. Ωστόσο το γεγονός ότι το πέτυχαν με την συνεργασία των κυβερνώντων των τελευταίων 4-5 δεκαετιών θλίβει μεν δεν μας απογοητεύει δε.

Ανιχνεύουμε την ταχτική και τον τρόπο με τον οποίο έκαναν την υπονόμευση. Όταν οι συνθήκες αλλάξουν, όταν -κατά το κοινώς λεγόμενο- νοικοκυραίοι, σοβαροί και πατριώτες πολιτικοί αναλάβουν την πορεία της χώρας μας θα ξέρουμε και θα ξέρουν τις δυνατότητες της πατρίδας μας, το τι πετύχαμε (βλέπε εκβιομηχάνιση της Ελλάδας κατά την 20ετία 1950-1970) και πως είναι δυνατό να το ξανακάνουμε. Επομένως, διδασκόμαστε από την οικονομική ιστορία που μας έκρυψαν, ενεργούμε στο παρόν και ετοιμαζόμαστε να διαμορφώσουμε το μέλλον της Ελλάδας μας όπως της πρέπει.

***

Μηδική και ποσοστώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Στο ανωτέρω πόνημα του ‘’Οι ‘’Άγνωστες’’ πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία [1]’’ ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος –σχετικά με το θέμα της Μηδικής- καταγράφει μια σημαντική σημείωση, προϊόν βέβαια της παρακολούθησης του των οικονομικών τεκταινομένων, τότε στην πατρίδα μας. Σημειώνει, λοιπόν, (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

‘’…Για να μοιράσει τις ποσότητες που θα παράγει κάθε χώρα, η Ε.Ε. εζήτησε να αναφέρουν οι χώρες τις ποσότητες μηδικής τις οποίες παράγουν. Δυστυχώς στην Ελλάδα, επειδή κανείς δεν ξέρει την πραγματικότητα και ο αρμόδιος υπουργός Γεωργίας ήταν προφανώς άσχετος με το θέμα (—ή προδότης;), εδήλωσε 30.000 τόνους, ενώ παρήγαμε 2.500.000 τόνους (1) και έτσι η Ε.Ε. μας έδωσε ποσόστωση 50.000 τόνους. Έτσι δεν επιτρέπεται πλέον να παράγουμε πάνω από 50.000, τα εργοστάσια ζωοτροφών που άρχισαν να γίνονται στην Ελλάδα αδράνησαν και παρέμειναν ελάχιστα. Με αποτέλεσμα τα εργοστάσια ζωοτροφών να εισάγουν τριφύλλι από την Ιταλία και την Ισπανία (1), γιατί δεν έχουν δικαίωμα να παράγουν το δικό μας!…’’

Σ.Σοφιανόπουλος: … ο Υπ. Γεωργίας ήταν προφανώς άσχετος με το θέμα ή προδότης…”

***

Ποσοτικά στοιχεία για την Μηδική (μετά την επιβολή ποσοστώσεων)

Η Ελλάδα πριν υπογραφεί από τον τότε υπουργό η ποσόστωση παρήγαγε, σύμφωνα με τον Σ. Σοφιανόπουλο 2.500.000 τόνους τριφύλλι. Σύμφωνα με στοιχεία του Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για το 2013 οι συνολικά καλλιεργούμενες εκτάσεις τριφυλλιού για ζωοτροφή ανήλθαν σε 28.302,67 εκτάρια ή αλλιώς 283.026,7 στρέμματα [2]. Για το ίδιο έτος οι καλλιεργούμενες εκτάσεις για σανό μηδικής (για ζωοτροφή) ανήλθαν σε 495.110 στρέμματα ενώ οι εκτάσεις για ξηρική μηδική για ζωοτροφή και χλωρά νομή σε 127.231 στρέμματα.

Σε Στατιστικό Δελτίο του Δεκεμβρίου 2012, που η Ελληνική Στατιστική Αρχή έχει ανηρτημένο στο site της φαίνεται ότι η συνολικά καλλιεργούμενη έκταση το 2007 για σανό στην Ελλάδα, μεταξύ αυτών και το σανό που προέρχεται από τη μηδική, ανέρχεται σε καλλιεργούμενη έκταση των 2.471.000 στρεμμάτων. Στοιχεία για την αντίστοιχη παραγωγή σε τόνους δεν δίνονται [3].

Σύμφωνα με την Στατιστική Επετηρίδα, ομοίως της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (2009 & 2010) οι καλλιεργούμενες εκτάσεις με μηδική ανήλθαν το 2006 σε 1.228.000 στρέμματα και το 2007 σε 1.376.000 στρέμματα. Σύμφωνα τώρα με τα ίδια στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής του 2006 και 2007 η παραγωγή μηδικής για τα ανωτέρω έτη ανήλθε σε 1.333.000 τόνους (κατ’ έτος).

Σύμφωνα, τέλος, με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2015 οι καλλιεργούμενες εκτάσεις της πατρίδος μας γενικά σε τριφύλλια (σημ. υπάρχουν πάνω από 22 διαφορετικά είδη) ανήλθαν σε 1.131.894 στρέμματα για τα πολυετή ψυχανθή (μηδική κλπ.) και σε 348.461 στρέμματα για την μονοετή. Αντίστοιχα η παραγωγή του 2015 για τα πολυετή ψυχανθή ανήλθε σε 1.282.233 τόνους και για την μονοετή μηδική σε 348.350 τόνους. Αθροιστικά για πολυετή και μονοετή μηδική η παραγωγή ανήλθε σε 1.630.583 τόνους [4].

Βλέπουμε λοιπόν ότι η παραγωγή μηδικής (τριφυλλιού) στην Ελλάδα από τους 2.500.000 τόνους που ανερχόταν – περίπου στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του 1980 -όπου πιστεύουμε ότι αναφέρεται ο Σ. Σοφιανόπουλος – το 2006 μειώθηκε στους 1.333.000 τόνους ήτοι μείωση 46,7% ενώ σε σύγκριση με το 2015 η ποσοστιαία μείωση ήταν 34,8%.

Επομένως, η παρέμβαση της Ε.Ε. με τις ποσοστώσεις ήταν βλαπτική για το εν λόγω γεωργικό προϊόν και όχι μόνο. Ανάλογα συμπεράσματα μπορούμε να εξάγουμε για την ζημία που επέφεραν οι ποσοστώσεις τόσο για πολλά είδη της γεωργικής μας παραγωγής όσο και της κτηνοτροφικής. Ας θυμηθούμε τις ποσοστώσεις στο αγελαδινό και κατσικίσιο γάλα κλπ που σήμαιναν απαγόρευση επιπλέον παραγωγής από αυτή που επέβαλαν οι ποσοστώσεις και επιβολή προστίμων. Δηλαδή με απλά λόγια η Ελλάδα τιμωρείτο για την επιπλέον παραγωγή ή την προσπάθεια επίτευξης αυτάρκειας σε βασικά αγαθά γεωργικού και ζωϊκού κεφαλαίου. 

***

Πως οι ποσοστώσεις και η Κ.Α.Π. της Ε.Ε. καταστρέφουν την γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή και κατ’ επέκταση την οικονομία μας

Σχετικά με τις ποσοστώσεις που επέβαλε η Ε.Ε. και αποδέχτηκαν οι Έλληνες πολιτικοί στο γάλα αντλούμε κάποια στοιχεία από σχετική εκπομπή του Σωτ. Σοφιανόπουλου με τον δημοσιογράφο Κώστα Χούντα το 1995 [5]:

Το Βέλγιο είχε λάβει ποσόστωση γάλακτος 309 κιλά ανά κάτοικο, η Δανία 865 κιλά, η Γερμανία 340 κιλά, η Ελλάδα 61 κιλά ανά κάτοικο, η Ισπανία 133 κιλά, η Γαλλία 413 κιλά, η Ιρλανδία 1.487 κιλά, η Ιταλία 160 κιλά, η Ολλανδία 731 κιλά, η Πορτογαλία (που μπήκε μετά την Ε.Ε. στην Ελλάδα) 192 κιλά ανά κάτοικο, το Ηνωμένο Βασίλεο 162 κιλά. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα τι ωφελήθηκε η Ελλάδα -τουλάχιστον στον τομέα που μελετάμε- εντασσόμενη στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Για να αντιληφθούμε τον πολλαπλασιαστή στην (βιομηχανική-βιοτεχνική) παραγωγή και επομένως στο Α.Ε.Π. της χώρας που επιφέρει η ανάπτυξη του κτηνοτροφικού τομέα μπορούμε να σκεφτούμε τα εξής: παίρνουμε σαν παράδειγμα την Γερμανία με ποσόστωση 340 κιλά ανά κάτοικο, σαν σύνολο χώρας μπορεί να παράγει δηλαδή περίπου 27.000.000 τόνους αγελαδινού γάλακτος. Αν υπολογίσουμε ότι η αγελάδα μάς δίνει 5-6 τόνους ετησίως τότε η Γερμανία διαθέτει περίπου 6 εκατ. αγελάδες. Για να δώσει η αγελάδα το γάλα της πρέπει να γεννήσει. Υπολογίζουμε λοιπόν 5.5 με 6 εκατ. μοσχάρια. Επί θεωρητικής βάσεως, αν σφάξουμε αυτά τα μοσχάρια, υπολογίζοντας 200 εργάσιμες ημέρες τότε ημερησίως σφάζονται 30.000 μοσχάρια. Αν υποθέσουμε ότι το δέρμα κάθε μοσχαριού είναι περί τα 50 κιλά, έχουμε ημερησίως 1.500 τόνους δέρματα, ενώ στις 200 εργάσιμες έχουμε 300.000 τόνους. Υπολογίστε τώρα την ανάγκη μεταφορικής ικανότητας 1.500 τόνων ημερησίως με φορτηγό χωρητικότητας 20 τόνων, έχουμε ανάγκη 75 μεγάλων φορτηγών. Στις 200 εργάσιμες ημέρες χρειαζόμαστε 15.000 φορτηγά ή δρομολόγια από τα ίδια φορτηγά (θεωρητικά).

Συνυπολογίστε, για παράδειγμα για την βιομηχανία δερμάτων ότι θέλουμε άλλα φορτηγά που θα μεταφέρουν τα χημικά επεξεργασίας των δερμάτων, φορτηγά για την αποθήκευση κλπ. Και όλα αυτά χωρίς να έχουμε συνυπολογίσει το ανθρώπινο δυναμικό για: την μεταφορά ζωοτροφών, παραγωγή και μεταφορά του γάλακτος, τον σφαγιασμό των ζώων, την μεταφορά του κρέατος και των υποπροϊόντων του κλπ.

Παίρνοντας το αντίστροφο σενάριο τώρα π.χ. ότι η Ελλάδα έπαιρνε εξ’ αρχής ή αργότερα (από το 1984) μια ποσόστωση σαν π.χ. της Ισπανίας με 133 κιλά, αυτό σημαίνει συν 630.000 τόνους αγελαδινού γάλακτος παραγωγή, που προϋποθέτει τουλάχιστον 100.000 αγελάδες (που άνετα μπορεί να συντηρήσει η χώρα μας εδαφολογικά, κλιματικά και από πλευράς ζωοτροφών και ακόμη περισσότερο αν αφεθεί ελεύθερη να παράγει σόγια). Οι 100.000 αυτές αγελάδες σημαίνουν περίπου 100.000 μοσχάρια, που δίνουν 25.000 τόνους κρέας το οποίο θα καταναλώνεται εγχώρια και θα επιφέρει μείωση των εισαγωγών των πολυεθνικών των βορείων κρατών που αυτές δεν θέλουν. Υπολογίστε τώρα επεξεργασία κρέατος, παραγωγή γάλακτος, μεταφορά και αποθήκευση προϊόντων, παρασκευή τυριών, γιαουρτιού, ειδικών τύπου γάλακτος, επεξεργασία και προώθηση δερμάτων, παρασκευή αλλαντικών κλπ. Η ανεργία αρχίζει να σβήνει…

Παράρτημα   

Σημείωση 1: Τα κτηνοτροφικά ψυχανθή, μεταξύ αυτών και η μηδική καταλαμβάνουν στην Ευρώπη κάθε χρόνο έκταση 15 εκατομμυρίων στρεμμάτων. Μάλιστα η μηδική κατέχει στην Ευρώπη την δεσπόζουσα θέση μεταξύ των άλλων ψυχανθών η οποία καταλαμβάνει σημαντικές εκτάσεις στην Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Ρουμανία, Ουγγαρία και Πολωνία.

Η καλλιέργειά της συγκεντρώνεται σήμερα σε ζώνες στο Βόρειο Ημισφαίριο, κυρίως Η.Π.Α., Καναδά, Ιταλία, Γαλλία, Κίνα, Ρωσία, και σε ορισμένες χώρες στο νότιο ημισφαίριο όπως Αργεντινή, Χιλή, Ν. Αφρική, Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία.

Στη χώρα µας η παραγωγή εντοπίζεται κυρίως στις πεδινές περιοχές της Βορείου και Κεντρικής Ελλάδας, αν και λόγω της µμεγάλης προσαρμοστικότητάς της θεωρείται κατάλληλη για εγκατάσταση σε οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδας. Το 2006 η καλλιεργούμενη έκταση µμηδικής στη χώρα µας ξεπέρασε τα 1.220.000 στρέµµατα, ενώ η έκταση της βιολογικής µηδικής  έφτασε το 2004 τα 58.032 στρέµµατα. Εκτός από τη χρήση της για παραγωγή σανού, η µηδική χρησιµοποιείται και για βόσκηση ή ως χλωρή φυτοµάζα [6].

Για την Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Αντώνης Καλόγηρος

Εκπαιδευτικός-οικονομολόγος

 

[1] ‘’Οι ‘’Άγνωστες’’ πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος και η πολιτική τους σημασία’’, Σωτήρης Αρ. Σοφιανόπουλος, Αθήνα 2003

[2] Βλέπε σχετικό πίνακα του Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης για το 2013 στον σύνδεσμο εδώ

[3] Βλέπε το Μηνιαίο Στατιστικό Δελτίο του 2012 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής στον σύνδεσμο εδώ σελ.28.

[4] Βλέπε σχετικό πίνακα: Κτηνοτροφικά φυτά για σανό-Εκτάσεις και παραγωγή της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής στον σύνδεσμο εδώ

[5] Την συγκεκριμένη εκπομπή του Σ. Σοφιανόπουλου με τον Κ. Χούντα υπό τον τίτλο ‘’Έτσι μας χρεωκόπησαν!’’ μπορείτε να παρακολουθήσετε στον σύνδεσμο εδώ.

[6] Βλέπε σχετικά μελέτη για την Βιολογική Μηδική από το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. των Τζουραμάνη Ε., Σιντόρη Αλ., Λιοντάκη Άγ. και λοιπών στον σύνδεσμο εδώ

http://enromiosini.gr/paratiritirio/%ce%bc%ce%b7%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-b-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ὁ ἀλβανικός ἀλυτρωτισμός καί οἱ ἑλληνοαλβανικές σχέσεις

ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ “ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ” (ΑΧΕΛΩΟΣ TV 2017)

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΛΑΝΟΣ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΤΟΥΝΤΙΟ – ΚΑΜΕΡΑ: ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΔΗΣ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ: 02/11/17

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Ἀντιστράτηγος (ἐ.ἀ.) Θεόκλητος Ρουσάκης Ἐπίτιμος Διοικητής Β’ΣΣ, Στρατηγικός ἀναλυτής

ΣΧΟΛΙΑ: Μιά ἐξαιρετική ἀνάλυση γιά τόν ἀλβανικό ἀλυτρωτισμό καί τίς ἑλληνοαλβανικές σχέσεις ἀπό τόν Στρατηγό Θεόκλητο Ρουσάκη, Στρατηγικό ἀναλυτή καί Ἐπίτιμο Διοικητή τοῦ Β’ Σώματος Στρατοῦ:

– Ποιές εἶναι οἱ αἰτίες πού δημιουργοῦν τήν ἀστάθεια στά Βαλκάνια καί ποιά ἡ ἐξήγηση γιά τόν διαρκῶς κλιμακούμενο ἀλβανικό ἀλυτρωτισμό;

– Πῶς μπορεῖ νά ἐξηγηθεῖ τό φαινόμενο τῆς «ἔκρηξης» τοῦ ἀλβανικοῦ ἐθνικισμοῦ; Ποιοί οἱ κίνδυνοι πού ἐλλοχεύουν γιά τά Βαλκάνια ἀλλά καί γιά τήν χώρα μας εἰδικότερα ἀπό αὐτήν τήν ἐθνικιστική συμπεριφορά τῶν Ἀλβανῶν;

– Ἡ Τουρκική ἐπιστροφή στά Βαλκάνια. Τί κρύβεται πίσω ἀπό τόν σφικτό ”ἐναγκαλισμό” τῆς Ἀλβανίας μέ τήν Τουρκία;

– Πῶς διαμορφώνονται σήμερα οἱ ἑλληνοαλβανικές σχέσεις; Ποιά πρέπει νά εἶναι ἡ ἀντίδρασή μας;

http://enromiosini.gr/

1 σχόλιο

Filed under Uncategorized

π. Παναγιώτης: σοβαρό πρόβλημα υγείας

Ο π. Παναγιώτης έχει μεγάλη ανάγκη των προσευχών μας, διότι είναι πραγματικός Μάρτυρας. Συχνότατα εισέρχεται στο Νοσοκομείο, για να πάρει αίμα και να βγάλει το υγρό που μαζεύεται μέσα του. Τις υπόλοιπες μέρες βρίσκεται στο ευλογημένο σπίτι του, καθώς δεν μπορεί να βγει έξω και προσεύχεται για όλο το ποίμνιο, εξομολογεί, επικοινωνεί στο τηλέφωνο, γίνεται θυσία για χάρη των ανθρώπων.

Εμείς δεν θα κάνουμε κάτι για τον ταπεινό αυτό λευίτη; Τα κομποσκοίνια μας…

Παρακαλώ, ας μην ξεχνάμε και τα υπόλοιπα αδέρφια μας:

κλικ στην ετικέτα

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΜΟΥ

Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ (έτους 2018)
Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ (έτους 2017)
Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ [μέχρι το 2016]

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αγία Σοφία της Κλεισούρας: «Αν ο κόσμος μετανοήσει, θα πάρουμε την Πόλη με Αγάπη… Αν δεν μετανοήσει, θα την πάρουμε με αίμα…»

Σημεία Καιρών

Φωτογραφία εικόνας από: eikonia.gr

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ, ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 236 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αρέσει σε %d bloggers: