Daily Archives: 30/08/2018

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας πρότεινε να τεθεί η Μαριούπολη υπό ελληνική «προστασία»

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας πρότεινε να τεθεί η Μαριούπολη υπό ελληνική «προστασία»
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, προσκάλεσε τη Γερμανία να θέσει υπό την αιγίδα της την πόλη Κραματόρσκ στην περιοχή του Ντονμπάς, στα πλαίσια του προγράμματος ανοικοδόμησης της περιοχής που επλήγη από τον εμφύλιο στη χώρα και την Ελλάδα να αναλάβει τη Μαριούπολη.
Ο Ουκρανός πρόεδρος έκανε αυτές τις δηλώσεις την Κυριακή κατά τη διάρκεια συνάντησης με διπλωματές και στρατιωτικούς στην πόλη Αβντιβκά της περιοχής του Ντονέτσκ.

«Έχουμε ήδη συζητήσει πολλές φορές με τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα πρόγραμμα δημιουργίας ενός είδους αιγίδας από συγκεκριμένες χώρες σε συγκεκριμένες πόλεις και κωμοπόλεις του Ντονμπάς, όπως η Γερμανία να αναλάβει την ευθύνη για το Κραματόρσκ, η Ελλάδα για τη Μαριούπολη, το Ηνωμένο Βασίλειο για τη Βολνοβάκα και άλλες χώρες να αναλάβουν τις Σεβεροντονέτσκ, Λισικάνσκ, Αβντιβκά», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος σε ομιλία του που μεταδόθηκε από την ουκρανική τηλεόραση.
Την Κυριακή οι Ουκρανοί πρεσβευτές σε διάφορες χώρες του κόσμου συναντήθηκαν στο Ντονμπάς.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό Πρόεδρο, οι πρεσβευτές θα κινητοποιηθούν για να συλλέξουν κεφάλαια από όλο τον κόσμο για την ανοικοδόμηση της περιοχής αυτής της ανατολικής Ουκρανίας.
Η πρόταση Ποροσένκο δεν είναι τυχαία. Δίνοντας -κατά κάποιο τρόπο- τη Μαριούπολη στην Ελλάδα επιδιώκει να εγγυηθεί με αυτό τον τρόπο την παραμονή της στο ουκρανικό κράτος και την προστασία της από τη ρωσική επιθετικότητα, αφού η Ελλάδα είναι η ισχυρότερη σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή με ρόλο «παρόχου ασφαλείας» που εκτείνεται έως και τον Εύξεινο Πόντο.
Σε ανύποπτο χρόνο ο Αλέξης Τσίπρας, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Μάιο του 2017, είχε περιγράψει τον νέο αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας ως μια «πάροχο ασφαλείας και πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και την ευρύτερη Παρευξείνια γειτονιά».
Βεβαίως υπάρχει ακόμα ένα «καυτό» θέμα σε εξέλιξη, το αίτημα της Ουκρανικής Εκκλησίας προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για αναγνώριση του Αυτοκεφάλου της, που έχει προκαλέσει μεγάλη ταραχή στη Μόσχα.

Στον χάρτη βλέπετε σημειωμένη τη θέση της Μαριούπολης. Με κόκκινο χρώμα τα εδάφη που έχουν καταλάβει οι Ρώσοι αυτονομιστές στην ανατολική Ουκρανία. Η Μαριούπολη βρίσκεται ακριβώς μια «ανάσα» από τα «σύνορα».

Η Μαριούπολη είναι μια ελληνική πόλη

Η Μαριούπολη είναι πόλη της Ουκρανίας στην περιφέρεια Ντονέτσκ και λιμάνι στην Αζοφική Θάλασσα. Ο πληθυσμός της πλησιάζει τους 500.000 κατοίκους.
Η πόλη απέκτησε το σημερινό της όνομα το 1778, όταν το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων της Κριμαίας αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από την Κριμαία και να εγκατασταθούν στη νοτιοδυτική Ρωσία.
Νωρίτερα στη περιοχή υπήρχε ένα Κοζάκικο οχυρό του 16ου αιώνα, το οποίο ονομαζόταν Κάλμιους.
Στη Μαριούπολη συνεχίζουν και ζουν μέχρι και σήμερα 150.000 Έλληνες.
Στην περιφέρεια της Μαριούπολης υπάρχουν 29 χωριά Ελλήνων, οι οποίοι αυτοαποκαλούνται «Ρουμαίοι» (Ρωμαίοι/Ρωμηοί) και μιλούν τη «ρουμέϊκου γλώσσα», η οποία είναι ελληνική. Δεν συμπίπτει, όμως, με καμιά άλλη ελληνική διάλεκτο και διαφέρει από χωριό σε χωριό.
Είναι οι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων της Κριμαίας (Ταυρίδας).
Σύμφωνα με τον ιστορικό Βλάση Αγτζίδη, «οι Έλληνες της Ουκρανίας με μητροπολιτικό κέντρο την Κριμαία –την Ταυρική των αρχαίων Ελλήνων και την Περατεία των Βυζαντινών– αποτελούν τον αρχαιότερο λαό που κατοίκησε στα εδάφη αυτά, πολύ πριν από την έλευση των Τατάρων και των σλαβικών φύλων.
»Η αίσθηση της εντοπιότητας αποκτήθηκε εξαιτίας αυτού του χρονικού βάθους και η ιστορική αυτή σχέση επέτρεψε τη δημιουργία μιας ελληνικής αγροτικής ενδοχώρας.
»Ακόμα και οι μετανάστες των επόμενων ιστορικών περιόδων εγκαθίσταντο σε περιβάλλον όπου επικρατούσε η ομογένεια, με αποτέλεσμα και οι νέες εγκαταστάσεις να αποκτούν χαρακτηριστικά κοινοτήτων με ολοκληρωμένη δομή».
«Η ελληνική μητρόπολη της περιοχής», συνεχίζει σε άρθρο του ο Βλάσης Αγτζίδης, «υπήρξε η χερσόνησος της Κριμαίας. Οι πρώτες ελληνικές εγκαταστάσεις (Παντικάπαιον, Νυμφαίον, Θεοδοσία, Χερσόνησος κ.ά.) δημιουργήθηκαν, κυρίως από Ιωνες, στα τέλη του 7ου – αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα.
»Η Χερσόνησος θα παραμείνει απρόσβλητη κατά την εποχή των νομαδικών μετακινήσεων που χαρακτήρισαν τον 4ο μ.Χ. αιώνα και θα ενταχθεί στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έως τον 14ο αιώνα που θα καταληφθεί από τους Τατάρους και θα ενταχθεί στο τουρκικό Χανάτο της Κριμαίας (Qrm Yurtu), που ήταν υποτελές στους Οθωμανούς.
»Τα νότια εδάφη της Κριμαίας θα ενσωματωθούν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
»Το τελευταίο ελεύθερο ελληνικό έδαφος που υποτάχθηκε υπήρξε το Πριγκιπάτο των Θεοδώρων που ιδρύθηκε το 1204 από απογόνους του Θεόδωρου Γαβρά και συνυπήρχε για πολύ καιρό με το ταταρικό Χανάτο.
»Τον Δεκέμβριο του 1475 το Φρούριο των Θεοδώρων, που βρισκόταν επί του όρους Μαγκούπ (30 χιλιόμετρα από τη Σεβαστούπολη και 15 από τη Χερσώνα), θα πέσει στα χέρια των Οθωμανών παρά τη γενναία άμυνα του Αλέξανδρου Γαβρά, έπειτα από εξάμηνη πολιορκία.
»Ο τουρκικός ζυγός (ταταρικός και οθωμανικός) θα πάψει μόλις το 1783, όταν η χερσόνησος θα καταληφθεί από τους Ρώσους.
»Λίγο πριν όμως, το καλοκαίρι του 1778, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είχε μεταναστεύσει προς τα ρωσοκρατούμενα εδάφη, βόρεια της Αζοφικής Θάλασσας.
»Εκεί θα ιδρύσει μια νέα πόλη, στην οποία θα δώσει το όνομα της Παναγίας: Μαριούπολη.
»Από εκεί και πέρα η ελληνική μητρόπολη της Ουκρανίας θα έχει μεταφερθεί στην περιοχή της Μαριούπολης με τα 23 ελληνικά χωριά.
»Με τα διατάγματα της Αικατερίνης Β΄ του 1779 και του 1790, η περιφέρεια της Αζοφικής με πρωτεύουσα τη Μαριούπολη απέκτησε το καθεστώς της αυτόνομης διοικητικής περιοχής (ουέζντ).
»Μετά το 1778 ένα μικρό μέρος θα παλιννοστήσει στην Κριμαία, της οποίας ο ελληνικός πληθυσμός θα ενισχυθεί από πρόσφυγες από την Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου λόγω των «Ορλωφικών» (1770), ενώ από τον μικρασιατικό Πόντο θα καταφθάνουν μετανάστες και πρόσφυγες έως και το 1918».

150.000 άτομα ο σημερινός ελληνικός πληθυσμός

Με την έναρξη της περεστρόικας άρχισε και η προσπάθεια εθνικής αναγέννησης του πολυπληθούς ελληνισμού της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, οι Έλληνες –ρωσόφωνοι πλέον– ανέρχονταν σε 93.000.
Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι ο πραγματικός τους αριθμός φτάνει τα 150.000 άτομα, εφόσον πολλοί δεν δήλωσαν την πραγματική τους εθνική ταυτότητα εξαιτίας του κληρονομημένου φόβου και της μετασοβιετικής εθνικής ανασφάλειας.
Οι ελληνικές κοινότητες είναι διάσπαρτες σε όλη την έκταση της χώρας, με κύρια περιοχή συγκέντρωσης την περιφέρεια της Μαριούπολης, όπου τα πρώτα είκοσι χωριά των μεταναστών του 18ου αιώνα έχουν διπλασιαστεί.
Ελληνικές κοινότητες συναντιούνται στην Οδησσό, στα σύνορα με τη Ρουμανία, στο Χάρκοβο βορειοανατολικά και στο Λβοφ (Λβιφ στα ουκρανικά), που θεωρείται και η πατρίδα του ακραίου ουκρανικού εθνικισμού.
Έχουν οργανωθεί σε συλλόγους, οι οποίοι ανέρχονται έως τώρα σε 105 και έχουν δημιουργήσει και το δευτεροβάθμιο όργανό τους υπό την επωνυμία Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων της Ουκρανίας. Η ελληνική γλώσσα διδάσκεται σε εκατοντάδες παιδιά, ενώ οι έδρες νεοελληνικών σπουδών της Μαριούπολης, του Κιέβου, της Συμφερούπολης και του Λβοφ έχουν εκπαιδεύσει εκατοντάδες δασκάλους της ελληνικής γλώσσας.
Advertisements

1 σχόλιο

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ὁ Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Μακρὴς 1888-1970 (†)

Ἁγιογραφία Ἱ.Μ.Εὐαγγελισμοῦ – Πάτμος

(φωτὸ Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ)

Διαβάστε παρακάτω θαυμαστὰ σημεῖα τῆς ζωῆς τοῦ Ἁγίου καὶ δεῖτε ἀποκλειστικὲς φωτογραφίες τοῦ Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Πάτμου…

Ἡ κοίμηση τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου 

καὶ σημεῖα τῆς ἁγιότητός του 

Ἀπὸ τὸ βιβλίον «Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ» τοῦ Ἀρχιμ. Παύλου Νικηταρᾶ.

Σ’ ὅλη του τὴ ζωὴ ἐβασανίζετο ἀπὸ ἀρρώστιες, ἦταν εὐαίσθητος στὰ κρυολογήματα καὶ κάθε χρόνο τὸν ἐπισκέπτετο ἡ γρίππη… Τέλη Μαρτίου 1970 προσεβλήθηκε ἀπὸ πνευμονία· ἦταν Μ. Τεσσαρακοστὴ καὶ μὲ δυσκολία δέχθηκε νὰ πάρη λίγο γάλα. Ἔδωσε σὲ ὅλους τὶς συμβουλὲς ποὺ ὁ καθένας εἶχε ἀνάγκη. Εἶχε τὸ προορατικὸ χάρισμα. Στὴν προσπάθεια τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν νὰ τὸν κρατήσουν μὲ ὀροὺς λίγες μέρες στὴν ζωή, παρακαλοῦσε κι ἔλεγε: ἀφῆστε με καλά μου παιδιὰ νὰ φύγω, ἦρθε ἡ ὥρα μου. Γιατί, Γέροντα, τούλεγα, δὲν μένεις μαζί μας τοῦτο τὸ Πάσχα; Δίσταζε νὰ μοῦ ἀπάντηση, καὶ δεύτερη καὶ τρίτη φορὰ τὸν παρεκάλεσα νὰ μοῦ πῆ πῶς ξέρει ὅτι θὰ φύγη σύντομα κι ἐκεῖνος μὲ δυσκολία μοῦ ἀπεκάλυψε: εὐλογημένε Παῦλε, εἶδα τὴν Παναγία καὶ τὸν Θεολόγο πρὸ ὀλίγου καὶ τοὺς παρεκάλεσα νὰ μείνω κοντὰ στὰ παιδιά μου κι αὐτὸ τὸ Πάσχα, ἀλλά μοῦ εἶπαν: «Δὲν γίνεται ἄλλο, ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις, Πάσχα θὰ κάμης στοὺς Οὐρανοὺς μαζί μας» κι αὐτὸ τὸ λέγω σὰν ἐξομολόγηση, ἐπειδὴ μὲ βιάζεις, μὴ τὸ εἰπεῖς σὲ ἄλλους.

Κι ἔφυγε ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς ματαιότητος, ἀφοῦ ἔδωσε τὴν ζωήν του γιὰ τοὺς ἄλλους, ἀφοῦ ἐργάσθηκε σὰν καλὸς ἐργάτης στὸν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ ἀρίστευσε στὶς ἐξετάσεις του στὸ στάδιο τῶν πνευματικῶν ἀσκήσεων, ἀφοῦ ὑπηρέτησε καὶ Ἐκκλησία καὶ Πατρίδα σὰν καλὸς χριστιανὸς καὶ ἀκέραιος Ἕλληνας. Κοιμήθηκε στὶς 16 Ἀπριλίου 1970 σὲ πλήρη…

Δεῖτε ἀποκλειστικὲς φωτογραφίες τοῦ Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ, τῶν ἁγιογραφιῶν καὶ τοῦ λειψάνου τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἀμφιλοχίου ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Πάτμου…

διαύγεια τῶν αἰσθήσεών του. Τὸ λείψανό του πῆρε μορφὴ οὐράνια, ὄψι χαρούμενη κι εἰρηνική, ἀπέραντη γαλήνη βασίλευε στὸ ἀσκητικό του πρόσωπο, πράγματι ἁγιασμένου ἀνθρώπου ἔκφραση, ποὺ ἐκοιμήθη ἐν Κυρίω….

Ἀξίζει νὰ προσθέσω ἕνα γεγονὸς ποὺ δείχνει πὼς ἐδέχετο μυστικὲς κλήσεις γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἄλλων καὶ ποὺ θυμίζει τὸν μεγάλο Ἀπόστολο τῶν Ἐθνῶν ποὺ ἤκουσε τὴν φωνὴν τοῦ Μακεδόνος «διαβᾶς βοήθησον ἠμίν». Ὁ ἀείμνηστος γέροντας ἐνῶ εὐρίσκετο στὸ κελλί του στὴν Μονὴ τῆς Πάτμου, ἀκούει κάποια Ἑλένη ἀπὸ τὴν Ἰκαρία νὰ τὸν καλεῖ νὰ σπεύση νὰ τὴν σώση. Δὲν χάνει καιρό, κατεβαίνει στὸ λιμάνι τοῦ νησιοῦ καὶ ὡς ἐκ θαύματος εὑρίσκει ἱστιοφόρο ποὺ ἔφευγε γιὰ τὴν Ἰκαρία. Θαλασσοδαρμένος φθάνει στὸν προορισμό του καὶ ἀμέσως ἐρωτᾶ ἂν ὑπάρχει κάποια Ἑλένη χήρα καὶ πληροφορεῖται ὅτι πρὸ ἥμερων ἔχασε τὸν ἄνδρα της· ἀμέσως ρώτησε νὰ μάθη τὸν δρόμον ποὺ ὠδηγοῦσε στὸ σπίτι τῆς χήρας γυναικός. Δὲν ἐζήτησε νὰ ἀνάπαυση τὸ κουρασμένο σαρκίο του, ἀλλὰ σπεύδει χωρὶς καθυστέρηση, ἡ φωνὴ τῆς Ἑλένης τὸν ἐνοχλεῖ. Ἐκεῖ ποὺ βάδιζε βλέπει μία ἔξαλλη γυναίκα νὰ τρέχη ἀπελπισμένη, τὴν φωνάζει μὲ τὸ ὄνομά της καὶ λέγει: «Ἑλένη ποὺ πηγαίνεις, γιὰ σένα ἦλθα». Καὶ ἡ πονεμένη γυναίκα συνέρχεται, βλέπει τὸν πνευματικό, σκέπτεται αὐτὸ ποὺ θὰ ἔκαμνε καὶ ἐξομολογεῖται ὅτι τὴν στιγμὴ ἐκείνη ἐπήγαινε νὰ πνιγὴ στὴν θάλασσα. Ἡ γυναίκα ἐσώθη, τὸ θαῦμα ἔγινε, ὅπως ἡ ἴδιά μου τὸ ἐξιστόρισε…

Ἡ ἀδελφὴ Εὐφροσύνη μὲ ἐβεβαίωσε ὅτι ὅταν πῆγε νὰ ἀσπασθῆ τὸν τάφο τοῦ Γέροντα, ἠσθάνθη τέτοια εὐωδία, ὥστε στὴν συνείδησή της στέκει σὰν ἕνας πατερικὸς ἅγιος, ὁ ὁποῖος πράγματι ἔχει ἁγιάσει.

Ἕνα ἄλλο πνευματικό του τέκνο, ἡ Μ.Κ. μοῦ διηγήθη ὅτι τὸν Νοέμβριο τοῦ 1954 ἐπισκέφθηκε τὸν Γέροντα στὴν Πάτμο καὶ τὴν φιλοξένησε στὸ ἱ. Κοινόβιο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Ἐπὶ δύο ἡμερες παρέμενε στὸν πύργο τοῦ Μοναστηριοῦ· τὴν τρίτη ἡμέρα ὁ ἀείμνηστος ἐπέμενε νὰ μὴ κοιμηθῆ πλέον στὸ μέρος αὐτό, πράγμα ποὺ ἔγινε. Τὴν νύκτα ἐκείνη ἔπεσε ἀκριβῶς σὲ αὐτὸ τὸ κρεββάτι κεραυνός. Ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῆ τυχαῖο γεγονὸς ἡ σωτηρία ἑνὸς ἀνθρώπου μὲ τὴν ἐπιμονὴ τοῦ πνευματικοῦ πατρός;

Τελευταῖες ὑποθῆκες τοῦ ἀειμνήστου Πατρὸς Ἀμφιλοχίου

14 Ἀπριλίου 1970, 10η μ.μ.

Στὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν βασιλεύει ἡ εἰρήνη καὶ ἡ χαρὰ παιδί μου.

Νὰ ἔχετε ἀγάπη μεταξύ σας, νὰ παρακαλῆτε τὸν Θεὸν νὰ μὲ συγχωρήση, διότι δὲν σᾶς ἔδωσα τίποτε ὡς πατέρας… (Γερόντισσα συγκεκινημένη). Τὸ πᾶν, Γέροντα, μᾶς ἔδωσες.

Τὴ Γερόντισσα ν’ ἀγαπᾶτε. Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς ἐνισχύη νὰ ὁδηγήσητε καλῶς τὸ ποίμνιον ποὺ σᾶς ἔδωκε νὰ διευθύνετε. Θὰ αἰσθάνομαι πολλὴν χαρὰν ὅταν σᾶς βλέπω νὰ προχωρῆτε. Νὰ παρακαλῆτε νὰ μὲ βάλη καὶ μὲ ὁ Κύριος εἰς τὴν θέσιν σας. Πάντα θὰ εὔχωμαι νὰ ζήσουμε ἀεννάως εἰς τὴν δόξαν τοῦ Παραδείσου. Θέλω νὰ συνέχισης πιστὰ τὸ ἔργον μου ὅταν θὰ φύγω. Θὰ χαίρωμαι ὅταν θὰ βλέπω ὅτι προχωρεῖτε εἰς τὶς ἅγιες γραμμὲς τοῦ Μοναχισμοῦ….

Ἁγιογραφία Ἱ.Μ.Εὐαγγελισμοῦ – Πάτμος

(φωτὸ Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ)

15 Ἀπριλίου 1970

Πρέπει νὰ εἶσθε παιδιὰ τῆς ἀγάπης. Δὲν θὰ φοβῆσθε τὸν διάβολον.

Νὰ ἔχης ὑπομονήν, ταπείνωσιν καὶ ἀγάπην. Θὰ ἔχετε ἀρχαίαν ἀνάμνησιν γιὰ τὴν συνάντησιν μὲ τὸν Γέροντά σας.

Ὁ Θεὸς εὐλόγησε νὰ ἔλθουν ὅλα τὰ παιδιά μου.

Δὲν ἔχω ἄλλην χαρὰν καὶ ἄλλον πόθον, νὰ σᾶς δῶ μέσα στὸν Παράδεισον. Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς ἀξιώση τῆς δόξης Του. Ἔχω μεγάλην συγκίνησιν ποὺ ἔχω πλάι μου ὅλα μου τὰ παιδιά. Ἄλλη χαρὰ δὲν ἔχει ὁ πατέρας.

(Πνευματικὸ παιδί: πολὺ τὸν ἀγαπᾶς, Γέροντα, τὸν Θεολόγον).

Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ τὸν ἔβλεπα, τὸν ἀγαποῦσα, προσευχόμην καὶ παρακαλοῦσα νὰ γίνω ἕνας μαθητής του καὶ ὀπαδός του. Καὶ ἔγινε.

Νὰ ζήσετε βίον εἰρηνικὸν καὶ ἅγιον, νὰ κρατήσετε τὶς γραμμὲς τῶν πατέρων σας, νὰ ζήσετε τὸν χριστιανικὸν καὶ ἑλληνικὸν βίον…

Ἀνδρίζεσθε καὶ κραταιοῦσθε, γιὰ νὰ μὴν ἔλθετε εἰς πειρασμόν. Μὴ δίδετε σημασίαν εἰς τὸν κόσμον. Ὁ κόσμος ἐξ ἀρχῆς καὶ τοὺς Ἀποστόλους καὶ ὅλους τούς Ἁγίους τούς ἒπιασε γιὰ τρελλοὺς: «…καὶ ἐμὲ ἐδίωξαν καὶ ὑμᾶς διώξουσιν». Νὰ ἔχωμεν τὴν ὁμόνοιαν καὶ τὴν εἰρήνην. Αὐτὰ εὐλογεῖ ὁ Θεός.

Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογήση, νὰ εἶναι πάντα κοντά σας στὶς ἐργασίες σας, στὶς σκέψεις σας. Νὰ μὴν ἀναμιγνύεσθε οὔτε στὰ κομματικά, οὔτε στὰ προσωπικά. Πάντοτε νὰ λέγετε: Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς φωτίζη νὰ κάνετε ὅ,τι εἶναι καλύτερον γιὰ τὸν τόπον μας.

Ἠμῶν τὸ πολίτευμα ἐν «οὐρανοῖς ὑπάρχει». Ἐδῶ ψευτοζοῦμε, λοιπὸν νὰ μὴ στενοχωρούμεθα ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς συμβῆ…

Δόξα τῷ Θεῶ πάντων ἕνεκεν. Ἐμεῖς αὐτὸ πρέπει νὰ λέγωμε εἴτε καλὰ ἔχομε εἴτε κακά.

Ὅπου ἐγωισμὸς ἐκεῖ Πνεῦμα Θεοῦ δὲν ὑπάρχει.

Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται Χριστιανὸς ἐκεῖνος ὅπου δὲν ἔχει ἀγάπην. Προσποιεῖται τὸν Χριστιανόν…

16η Ἀπριλίου, 12η μεσημβρινὴ (Εἰς τὸν ἰατρὸν τῆς Πάτμου)

Τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ νὰ εἶναι πάντοτε μαζύ σας, ὅλες οἱ διαγνώσεις σας νὰ εἶναι φωτισμένες. Νὰ εἶσαι εὐχάριστος καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὸν Θεόν. Εὔχομαι ἐκ καρδίας νὰ γίνης ἕνας Ἱεραπόστολος ἰατρός, διότι τὸ πλησίασμα τοῦ Χριστιανοῦ ἰατροῦ εἰς τὸν ἄρρωστον παίζει σπουδαῖον ρόλον. Ἐγὼ σὲ ἀγαπῶ διότι ἔχεις ἐντός σου ἐθνικότητα καὶ θρησκευτικότητα. Δὲν σὲ θεωρῶ ὡς ἰατρόν, ἀλλ’ ὡς ἰδικόν μου πρόσωπον.

Τεμάχιο τιμίου λειψάνου Ὁσίου Γέροντος Ἀμφιλοχίου – Ἱ.Μ.Εὐαγγελισμοῦ – Πάτμος

(φωτὸ Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ)

Ἐκοιμήθη μετ’ ὀλίγον (2.15 μ.μ.) ἐν Κυρίω.

Ὁποία ὄντως πνευματικὴ διαύγεια!

(Ἀναδημοσίευσις ἀπὸ τὸ περιοδικὸν «Ἅγιος Νεκτάριος» Θεσ/νίκης τοῦ 1982)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ