Daily Archives: 29/10/2018

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Τα τρία Όχι του Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου

Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού κατά του αυθάδους Μουσσολίνι ήταν μόνον η αρχή. Ακολούθησαν πολλά ΟΧΙ από επώνυμα πρόσωπα και από απλούς Έλληνες αγωνιστές. Μία μορφή που δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε από τα σχολικά βιβλία και τις τηλεοράσεις υπήρξε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος, ο οποίος κράτησε στάση εθνικώς αξιοπρεπή, όπως αρμόζει σε Ορθόδοξο Έλληνα Ιεράρχη. Ας θυμηθούμε τα τρία ΟΧΙ που εξεστόμισε κατά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.
Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε στην Κομοτηνή και σε ηλικία 32 ετών εξελέγη Μητροπολίτης Τραπεζούντος του Πόντου. Μετά τη σφαγή του Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους ήλθε στην Αθήνα και ορίσθηκε εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Με σπουδές στη Χάλκη και σε ξένα πανεπιστήμια εκλέγεται το 1938 Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Τον αγώνα των στρατιωτών μας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου στήριξε και ο ίδιος και η Εκκλησία της Ελλάδος με κάθε τρόπο, ηθικό και υλικό.
Στις 27 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί εισήλθαν στην Αθήνα ως κατακτητές. Ο Χρύσανθος εκλήθη να μετάσχει της επιτροπής, η οποία θα παρέδιδε επισήμως την πόλη στον Γερμανό Διοικητή. Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και απήντησε: «Οι Έλληνες Ιεράρχες δεν παραδίδουν τας πόλεις εις τον εχθρόν, αλλά καθήκον των είναι να εργασθούν δια την απελευθέρωσιν αυτών». Ήταν το πρώτο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.
Ο Δήμος Αθηναίων τον ειδοποίησε ότι θα τελεσθεί Δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ναό και τον καλούσαν να προσέλθει. Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και πάλι λέγοντας: «Δοξολογία δεν έχει θέσιν επί τη υποδουλώσει της Πατρίδος μας. Η ώρα της Δοξολογίας θα είναι άλλη». Ήταν το δεύτερο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.
Υπήρξε στη συνέχεια άλλη απαίτηση: Να ορκίσει τη γερμανοπρόβλητη κυβέρνηση Τσολάκογλου. Και ο Αρχιεπίσκοπος απήντησε: «Δεν μπορώ να ορκίσω κυβέρνησιν προβληθείσαν υπό του εχθρού. Ημείς γνωρίζομεν ότι τας Κυβερνήσεις ορίζει ο Λαός και ο Βασιλεύς. Εδώ τώρα ούτε ο Λαός εψήφισεν την Κυβέρνησιν ούτε ο Βασιλεύς την ώρισεν». Ήταν το τρίτο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.
Αντικαταστάθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, ο οποίος διεφύλαξε τα εθνικά συμφέροντα κατά την Κατοχή. Ο Χρύσανθος εκοιμήθη στις 28.9.1949. Το 1991 τα οστά του μεταφέρθηκαν από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στη Μονή Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο.
Τα ΟΧΙ του εμψύχωσαν την αγωνιστικότητα των Ελλήνων.
Κ.Χ. 22.10.2013

via ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Τα τρία Όχι του Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου

Advertisements

Σχολιάστε

by | 29/10/2018 · 4:33 ΜΜ

Ειδήσεις για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα Έκτακτο Παράρτημα

Ισραήλ και Σαουδική Αραβία αν και είναι δυο κράτη τόσο διαφορετικά, εν τούτοις έχουν τα ίδια πολιτικά συμφέροντα και τους ίδιους στόχους στην Μέση Ανατολή. Ας εξηγήσουμε λοιπόν τι κρύβεται πίσω από αυτό, βοηθώντας έτσι στην καλύτερη κατανόηση των σημερινών διαδικασιών στην Μέση Ανατολή και γενικότερα στην παγκόσμια πολιτική.

Πολλοί πιστεύουν ότι το Ιράν είναι ο πρώτος κοινός εχθρός των δυο χωρών. Όμως η ιστορικής σημασίας συμμαχία μεταξύ των δυο αυτών κρατών ξεκινά το 1960, όταν η Σαουδική Αραβία χρηματοδότησε τον πόλεμο της Βρετανίας στην Βόρεια Υεμένη ενάντια στους επαναστάτες αντιβασιλικούς που είχαν αναλάβει την εξουσία στην Σαναά. Τότε ο Νάσερ της Αιγύπτου υποστήριζε τους αντιβασιλικούς, ενώ οι Βρετανοί ενθάρρυναν τους Σαουδάραβες να χρηματοδοτήσουν τους υποστηρικτές της προηγούμενης βασιλικής κυβέρνησης που είχε εκδιωχθεί από την εξουσία.

Το Ισραήλ βοήθησε τους πληρεξουσίους των Βρετανών και Σαουδαράβων αποστέλλοντας φορτία όπλων στην Βόρεια Υεμένη. Έτσι Ισραήλ και Σαουδική Αραβία συνδέθηκαν μεταξύ τους ήδη από το 1960 μέσω της Βρετανίας. Παρεμπιπτόντως και στον σημερινό πόλεμο της Υεμένης όπου η Σαουδική Αραβία προσπαθεί να αντιμετωπίσει τους πολιτοφύλακες Χούθι που την απειλούν, το Τελ Αβίβ παρέχει στο Ριάντ πολυποίκιλη στήριξη, κυρίως στο επίπεδο μυστικών υπηρεσιών.

Για να κατανοήσουμε όμως την προέλευση αυτής της κατά πολλούς πάρα φύση συμμαχίας θα πρέπει να ανατρέξουμε στην δεκαετία του 1920. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η απομάκρυνση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την Αραβική Χερσόνησο είχαν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση στην περιοχή τριών σημαντικών προσωπικοτήτων: Του Ιμπν Ρασίντ στα βόρεια, του Χουσείν μπιν Αλί στα δυτικά και του Ιμπν Σάουντ στα ανατολικά. Ο Ιμπν Σάουντ που υποστηριζόταν από τους Βαχαμπιστές, την γνωστή αίρεση των μουσουλμάνων σουνιτών, πολέμησε τους Οθωμανούς το 1915 στο πλευρό των Βρετανών, όμως νικήθηκε από τις τουρκικές δυνάμεις της Αραβικής Χερσονήσου με αποτέλεσμα να παραλύσει στρατιωτικά.

Ο Ιμπν Ρασίντ υποστήριξε στον πόλεμο τους Τούρκους και σκοτώθηκε στο πεδίο μάχης. Ο Χουσείν μπιν Αλί πολέμησε όπως ο Ιμπν Σάουντ εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε όμως νικηφόρα αποτελέσματα και βοήθησε τους Βρετανούς να τερματίσουν την τουρκική παρουσία στην Αραβική Χερσόνησο. Οι Βρετανοί αναγνώρισαν στο πρόσωπο του Χουσείν μπιν Αλί έναν ισχυρό σύμμαχο και του υποσχέθηκαν την κατοχή σημαντικών εδαφών της Χερσονήσου, εδάφη που εκτείνονταν από την Λωρίδα της Γάζας έως τον Περσικό Κόλπο (υπάρχει σχετική αλληλογραφία μεταξύ του Henry McMahon, ανώτατου Βρετανού διπλωμάτη, και του Χουσείν μπιν Αλί).

Όταν τελείωσε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ο Χουσείν μπιν Αλί κάλεσε τους Βρετανούς να τηρήσουν την υπόσχεση τους. Ωστόσο οι Βρετανοί ήδη από το 1916 με την συμφωνία «Sykes-Picot» είχαν αποφασίσει να διαμελίσουν την Αραβική Χερσόνησο σε συνεργασία με την Γαλλία, δημιουργώντας κατά βούληση τεχνητά σύνορα. Στην συμφωνία Sykes-Picot προστέθηκε και η «Balfour Declaration», μια διακήρυξη που εκδόθηκε από την βρετανική κυβέρνηση το 1917 και δήλωνε την υποστήριξη της Βρετανίας στην δημιουργία εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, όπου υπήρχε μια μικρή μειονότητα Εβραίων. Θυμίζουμε ότι η Διακήρυξη Balfour περιέχεται σε επιστολή που έστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Arthur Balfour στον Λόρδο Ρότσιλντ, ηγέτη της βρετανικής εβραϊκής κοινότητας, για να διαβιβαστεί στην Σιωνιστική Ομοσπονδία της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας (Zionist Federation of Great Britain and Ireland).

Ο σύμμαχος των Βρετανών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Χουσείν μπιν Αλί ήταν αντίθετος τόσο με την συμφωνία Sykes-Picot, όσο και με την Διακήρυξη Balfour και με την ίδρυση εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη. Οι Βρετανοί έστειλαν τον πράκτορα T.E Lawrence (τον γνωστό Λόρενς της Αραβίας) για να δωροδοκήσει και να πιέσει τον Χουσείν μπιν Αλί να δεχθεί τις αποικιακές προτάσεις των Βρετανών (οι Βρετανοί γνώριζαν ότι ο μπιν Αλί είχε την στρατιωτική δύναμη για να καθυστερήσει ή και να εξουδετερώσει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια τους).

Ο Λόρενς πρόσφερε στον μπιν Αλί ετήσιο μισθό 100.000 λιρών για τις υπηρεσίες του στην Μεγάλη Βρετανία, ένα τεράστιο ποσό για εκείνη την εποχή. Όμως εκείνος του απάντησε ότι αρνείται να «πουλήσει την Παλαιστίνη στον βρετανικό σιωνισμό». Το αποτέλεσμα ήταν να πάψει η Βρετανία να υποστηρίζει τον Χουσείν μπιν Αλί και να βάλει στο γεωπολιτικό παιχνίδι της Αραβικής Χερσονήσου τον έως τότε στρατιωτικά παράλυτο Ιμπν Σάουντ και τους Βαχαμπιστές που τον υποστήριζαν.

Οι Βρετανοί από τις αρχές του 1920 άρχισαν να τροφοδοτούν με άφθονο χρήμα, με στρατιωτικούς συμβούλους και όπλα τον Ιμπν Σάουντ, τον προπάτορα της σημερινής μοναρχίας της Σαουδικής Αραβίας, διακόπτοντας κάθε συνεργασία και επαφή με τον Χουσείν μπιν Αλί. Το 1924 οι δυνάμεις του Ιμπν Σάουντ κατέλαβαν όλα τα προπύργια του μπιν Αλί στην Αραβική Χερσόνησο, Μέκκα, Μεδίνα και Ταίφ, και ο ίδιος εξορίστηκε στην Αίγυπτο. Τον Φεβρουάριο του 1925 η Βρετανία αναγνώρισε ως βασιλιά της «Σαουδικής» Αραβίας τον Ιμπν Σάουντ, ακολούθησαν μέσα σε λίγες εβδομάδες όλα τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Εννοείται ότι ο νέος βασιλιάς αναγνώρισε και την συμφωνία Sykes-Picot, αλλά και την Διακήρυξη Balfour.

Η Σαουδική Αραβία σήμερα θα ήταν μια εντελώς διαφορετική χώρα, προφανώς και με άλλο συνταγματικό περίβλημα, αν δεν είχε εγκρίνει την δημιουργία του εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη. Από την δεκαετία του 1920 εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αποικιοκρατικής Βρετανίας, που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αντικαταστάθηκαν από τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Η συμμαχία Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας, η συμμαχία μεταξύ δυο τόσο διαφοροποιημένων κρατών, δεν θα εκκολάπτονταν ούτε θα υφίστατο αν δεν υπήρχαν τα γεωπολιτικά σχέδια των Σιωνιστών.

Γ. Λιναρδής

Πηγή https://fotavgeia.blogspot.com/2018/10/blog-post_938.html

via Ειδήσεις για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα Έκτακτο Παράρτημα

Σχολιάστε

by | 29/10/2018 · 4:29 ΜΜ

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ιταλία, είναι αποκαλυπτικό γεγονός. Η Ευρώπη για όποιον ξέρει τα της γενέσεώς της… | Σημεία Καιρών

… είναι με μία συνθήκη της Ρώμης, που ξεκίνησε. Και τώρα η Ρώμη θα την διαλύσει. ¨Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ¨

»Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ» Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ιταλία, είναι αποκαλυπτικό γεγονός. Εμείς χρόνια ξέραμε ότι η Ευρώπη θα διαλυθεί. Η γενιά η δική μου μεγάλωσε με το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης.

Και περίπου περιμέναμε ότι η Ευρώπη θα είναι ο επίγειος παράδεισος. Άθελά μας είχαμε γίνει χιλιαστές δηλαδή. Άθελα μας! Διότι οι χιλιαστές αυτό λένε, για επίγειο παράδεισο.

Και όμως ο Άγιος Παΐσιος, πολύ νωρίς, είπε ότι η Ευρώπη θα διαλυθεί. Και φαίνεται πως αυτοί που θα διαλύσουν την Ευρώπη, είναι αυτοί που την έστησαν.

Η Ευρώπη για όποιον ξέρει τα της γενέσεώς της, είναι με μία συνθήκη της Ρώμης, που ξεκίνησε.

Και τώρα η Ρώμη θα την διαλύσει. Απόσπασμα από την ομιλία του Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου ποὺ πραγματοποιήθηκε τὴν Πέμπτη 7 Ἰουνιου 2018, στὸ ἱερὸ ἡσυχαστήριο Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος στὸ Μήλεσι Ἀττικῆς ποὺ ἵδρυσε καὶ ἔζησε τὰ τελευταῖα του χρόνια ὁ ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης.

πηγή: triklopodia.gr

via Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ιταλία, είναι αποκαλυπτικό γεγονός. Η Ευρώπη για όποιον ξέρει τα της γενέσεώς της… | Σημεία Καιρών

Σχολιάστε

by | 29/10/2018 · 4:22 ΜΜ

Ειδήσεις για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα Έκτακτο Παράρτημα

via Ειδήσεις για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα Έκτακτο Παράρτημα

Σχολιάστε

by | 29/10/2018 · 4:21 ΜΜ

Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Λύσσα καί κατά τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματικῆς

Ἡ ὑποτίμηση τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσας εἶναι πλέον ἀπροκάλυπτη. Φέτος ὑπῆρξαν σχολεῖα στά ὁποῖα δέν μοιράσθηκε κἄν στήν Α΄ Γυμνασίου τό βιβλίο τῆς γραμματικῆς τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσας. Τά δύο προσχήματα πού ἀκούσθηκαν ἦταν: 1) στό βιβλίο τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσας ὑπάρχουν ὀργανωμένες γραμματικές ἐπεξηγήσεις, ὁπότε δέν χρειάζεται καί ξεχωριστό βιβλίο γραμματικῆς καί 2) σέ δεύτερη φάση θά σταλοῦν συμπληρωματικές παραγγελίες στά σχολεῖα, ὁπότε μέ τήν ἀναμονή θά τελειώσει αἰσίως ἄλλη μία σχολική χρονιά.

Πουθενά βέβαια σέ καμιά σοβαρή μέθοδο ἐκμάθησης γλώσσας, δέν μαθαίνει κανείς μόνο μέσα ἀπό ἕνα βιβλίο κειμένων μέ τή βοήθεια μόνο τοῦ δασκάλου. Ὁ μαθητής ἀπαραιτήτως χρειάζεται ἕναν μπούσουλα μέ συγκεκριμένα παραδείγματα γραμματικῶν φαινομένων, κλίσεως… οὐσιαστικῶν, ρημάτων, ἀντωνυμιῶν καί ἐπιθέτων.

Ὅλα αὐτά ὁ καθηγητής τά ἐπισημαίνει μέσα στά κείμενα, τά κατηγοριοποιεῖ, ὥστε νά γίνονται εὐκολότερα κατανοητά ἀπό τόν μαθητή.

Ἐπιπλέον ἔρχεται νά ἐπιτείνει τό πρόβλημα καί ἡ νέα φωνητική γραμματική στά δημοτικά, σύμφωνα μέ τήν ὁποία τά ἴδια τα γράμματα τῆς ἀλφαβήτου, ἡ ρίζα, ὁ κορμὀς καί τό περιεχόμενο τῶν λέξεων διά τῶν ὁποίων ἐπικοινωνοῦμε καί σχετιζόμαστε, κοινωνικοποιούμαστε καί ἀναπτυσσόμαστε, ἐκμαθαίνονται ὄχι ὡς ἄλφα, βήτα, γάμα, δέλτα… ἀλλά ὡς α, βου, γου, δου…

Ἡ πρόσφατη στή συνέχεια ἐκδίωξη τῶν λατινικῶν πρός τό παρόν, τῶν θεμελίων δηλ. ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν γλωσσῶν , τά ὁποῖα ἀλλοῦ τά μαθαίνουν ἤδη ἀπό τό γυμνάσιο, προσθέτει λάδι στή φωτιά γιά νά καεῖ στήν τελική κάθε ἀρχαῖο, φιλοσοφικό, ἱστορικό, θεολογικό καί ἐπιστημονικό κείμενο-σύγγραμμα, γραμμένο στή λατινική ἤ στήν ἀρχαία ἑλληνική, ἐφ᾿ ὅσον δέν θά γίνεται κατανοητό, ἀπό τή νεώτερη γενιά.

Παρατηροῦμε δηλ. μία ἔντονη συστηματική θεσμική πολεμική ὄχι μόνο κατά τοῦ Θεοῦ τῶν Χριστιανῶν καί τῆς Ἐκκλησίας, τῆς παιδείας καί τοῦ πολιτισμοῦ ἀλλά καί κατά τοῦ ἴδιου τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ὁποίου θέλουν νά συντρίψουν τά θεμέλια. Κανονικά ἔπρεπε νά ἀντιδράσουν ὄχι μόνο οἱ δάσκαλοι καί οἱ φιλόλογοι, οἱ ἱστορικοί καί οἱ θεολόγοι, ἀλλά ὅλος ὁ ἑλληνικός λαός. Νά μή φωνάζει ὁ λαός καί νά ἀπεργεῖ μόνο ὅταν τοῦ μειώνουν τό μισθό καί τίς συντάξεις. Ὀφείλουμε ὅλοι μας ἕνα σῶμα μιά γροθιά νά κατεβοῦμε μέ σημαῖες καί πανώ στούς δρόμους, ὅπως γιά τό μακεδονικό, νά κλείσουν ὅλες οἱ λεωφόροι, νά γίνει σαματάς καί θόρυβος, μήπως καί ταραχθοῦνε οἱ ἐγκέφαλοι, οἱ ψυχές μας καί τά σώματα, νά σταματήσει τό κακό. Ἀλλά καί ἐπί τοῦ πρακτέου ὡς ἀντίσταση στά σχολεῖα οἱ φιλόλογοι ἐντέχνως μέ δική τους πρωτοβουλία νά μοιράζουν μέ δική τους πρωτοβουλία γραμματικές στούς μαθητές τους γιά νά δοῦν αὔριο ἀξίους λειτουργούς τῆς πατρίδος τους.

Μά κυρίως χρειάζεται μετάνοια, ἀλλαγή νοός, ἀλλαγή μυαλῶν καί καρδιᾶς.

ὄρθρος

via Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Λύσσα καί κατά τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματικῆς

Σχολιάστε

by | 29/10/2018 · 4:07 ΜΜ

Με άμεσο ή έμμεσο τρόπο | Πεμπτουσία

Μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία διαδραματίζεται μία μυστική, ευγενής, από τα έσω ιεραποστολή διαμέσου του αγιασμού των μελών της. Ο αγιασμός ενός μέλους της μεταδίδει με άμεσο ή έμμεσο τρόπο αγιότητα και πνευματική προκοπή και στα υπόλοιπα μέλη της Εκκλησίας, η οποία αποτελεί το σώμα του Χριστού.

Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός

via Με άμεσο ή έμμεσο τρόπο | Πεμπτουσία

Σχολιάστε

by | 29/10/2018 · 4:03 ΜΜ
Αρέσει σε %d bloggers: