Monthly Archives: Νοέμβριος 2018

Δρακόντεια μέτρα παίρνουν οι Αλβανοί – Ντυμένος καταδρομέας θα ταφεί ο ήρωας Κατσίφας – Δεκάδες πούλμαν έχουν ναυλωθεί – Pentapostagma.gr : Pentapostagma.gr

H τελευταία πράξη του δράματος θα παιχθεί αύριο στις 14:00 στις Βουλιαράτες. Εκεί ο Ελληνισμός θα πει το τελευταίο αντίο στον ήρωα Κ. Κατσίφα.

Τον σύγχρονο εθνομάρτυρα, που η Ελληνική Κυβέρνηση όχι μόνο δεν έπραξε ούτε τα δέοντα, καμία επιστολή στην οικογένεια, καμία διαμαρτυρία στα Τίρανα, άλλα έφθασε στο σημείο να υβρίζει, όπως είδαμε χθες με τον κ. Ν. Φίλη, ο οποίος προκάλεσε τους Βορειοηπειρώτες.

Η σορός του 35χρονου Έλληνα ομογενούς, που έπεσε νεκρός από τα πυρά της αλβανικής αστυνομία ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, παραδόθηκε στην οικογένειά του αργά το βράδυ της Τρίτης (06/11), δέκα ημέρες μετά το θάνατό του.

Οι πρακτικές των Αλβανών προκαλούν οργή και αποτροπιασμό καθώς τα όσα συνέβησαν από τη δολοφονία και έπειτα αποτελούν σαφέστατη προσβολή νεκρού.

Η σορός του 35χρονου θα παραμείνει στο σπίτι της οικογένειας όλη την Τετάρτη, ενώ την Πέμπτη, θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου Βουλιαρατιού, η νεκρώσιμος ακολουθία. Η ώρα της κηδείας δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα αλλά σύμφωνα με πληροφορίες θα πραγματοποιηθεί είτε στις 11:00 το πρωί είτε στις 14:00 μετά το μεσημέρι.

Πάντως σύμφωνα με πληροφορίες, χιλιάδες κόσμου αναμένεται να πλημμυρίσουν οι Βουλιαράτες το μεσημέρι της Πέμπτης.

Για τον λόγο αυτό έχουν αυξηθεί τα μέτρα ασφαλείας στα σύνορα Ελλάδας – Αλβανίας. Οι αρχές τόσο από την μια όσο και από την άλλη πλευρά των συνόρων έχουν λάβει ειδικά μέτρα έτσι ώστε να αποφευχθούν γεγονότα που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στις σχέσεις των δυο χωρών, τώρα που το κλίμα είναι τόσο τεταμένο. Δεκάδες πούλμαν έχουν ναυλωθεί προκειμένου να παραστούν στην κηδεία άνθρωποι από κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Η οικογένεια Κατσίφα μέσα σε συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα παρέλαβε στη 1.00 τα ξημερώματα τη σορό του Κωνσταντίνου, από το νεκροτομείο Τιράνων, δέκα ημέρες μετά το θάνατό του. Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδουν τα αλβανικά ΜΜΕ ο Κωνσταντίνος Κατσίφας θα ταφεί με στρατιωτικά ρούχα.

Πως θα φθάσετε στη περιοχή.

Ο Σύλλογος του Αγίου Αθανασίου Βουλιαρατιού ενημερώνει τα μέλη του καθώς και όλους τους φίλους του αδικοχαμένου συγχωριανού μας Κωνσταντίνου Κατσίφα πως η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη στις 13:00 (τοπική ώρα) στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βουλιαρατιού, αναφέρει το himara.gr

➡️ΑΘΗΝΑ:Ο Σύλλογος, όπως έχει ήδη ενημερώσει, έχει ναυλώσει λεωφορεία ώστε όσοι επιθυμούν να παρευρεθούν στη νεκρώσιμη ακολουθία προς την τελευταία κατοικία του παιδιού μας!!

Το κόστος των εισιτηρίων είναι 30€ με επιστροφή.
Παρακαλούμε θερμά όσοι δεν έχουν κάνει κράτηση και επιθυμούν να έρθουν να δηλώσουν υπεύθυνα τη συμμετοχή τους στα παρακάτω τηλέφωνα:
📞Παναγιώτης Βλάχος : 697 9566440
Αλέξανδρος Μπούνταλης : 694 2497227
Νίκος Γκάζικας : 698 6924779

🔴Ημερομηνία Αναχώρησης : 07/11/2018
Ώρα Αναχώρησης : 21:30
Ημερομηνία Επιστροφής : 08/11/2018
Ώρα Επιστροφής : Μετά την κηδεία

🔴Σημείο συνάντησης, αναχώρησης και επιστροφής ορίζεται ο Σταθμός Λαρίσης!!!

🔵Αν κάποιος επιθυμεί και δεν μπορεί για οικονομικούς λόγους να μεταβεί, ο σύλλογος «ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ” Καροκιού – Βόρειου Ηπείρου, στην Αθήνα, δύναται να καλύψει το κόστος μετακίνησης για 10 άτομα (300€)
📞 Επικοινωνήστε για λεπτομέρειες: 6977851475

➡️ΛΕΥΚΑΔΑ: Συντόνιζε ο Σύλλογος Βορειοηπειρωτών Ν.Λευκάδας
📞Επικοινωνήστε για λεπτομέρειες:6944611467 & 6974691294

➡️ΛΑΡΙΣΑ: Συντονίζει ο Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτών Θεσσαλίας «Ο Πύρρος”
📞Επικοινωνήστε για λεπτομέρειες:6974190991 (Οδυσσέας) & 6976618381 (Ορέστης)

➡️ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:Συντονίζει η ΣΦΕΒΑ Θεσσαλονίκης
📞Επικοινωνήστε για λεπτομέρειες: (Φιλόθεος Κεμεντζετζίδης,6932306904

Όσοι Ελλαδίτες φίλοι επιθυμείτε να παραστείτε στην κηδεία, να σας ενημερώσουμε πως ΔΕΝ χρειάζεται διαβατήριο, η Αστυνομική Ταυτότητα αρκεί (όπως και για τους Βορειοηπειρώτες).
📌Σε περίπτωση που κάποιος έχει παλιού τύπου ταυτότητα θα χρειαστεί Διαβατήριο

📌Όσοι θα μεταβείτε με αυτοκίνητο χρειάζεστε: Δίπλωμα – Άδεια, Ασφάλεια, και Πράσινη Κάρτα, η οποία εκδίδεται δωρεάν από την ασφαλιστική σας.

Το χωρίο Βουλιαράτες είναι μια ευθεία γραμμή από το Τελωνείο της Κακαβιάς σε απόσταση 6 χιλιομέτρων.

Παρακαλούμε να κοινοποιηθεί από όλους ώστε να δώσουμε βροντερό παρών και να στείλουμε το δικό μας μήνυμα για τον τόπο και τη πατρίδα μας. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για να τιμήσουμε τη μνήμη του Κώστα μας!

via Δρακόντεια μέτρα παίρνουν οι Αλβανοί – Ντυμένος καταδρομέας θα ταφεί ο ήρωας Κατσίφας – Δεκάδες πούλμαν έχουν ναυλωθεί – Pentapostagma.gr : Pentapostagma.gr

Advertisements

1 σχόλιο

by | 07/11/2018 · 3:58 ΜΜ

Το «συνεχές» Θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Σύμη | Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για πανορμιτης

Πανήγυρις Μονής Ταξιάρχου Μιχαήλ Πανορμίτου – Όλο το πρόγραμμα για την εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Μπουκάλια πιστών με τις προσευχές τους από κάθε μέρος της γης φτάνουν στο νησί μόνα τους !!! Δοχεία, μπουκάλια, καί δέματα σταλμένα από τους ωκεανούς στην Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ στην Σύμη. Φθάνουν πάντοτε, σε όσους με πραγματική πίστη κάνουν το τάμα τους, και πάντα παίρνουν απάντηση από το Μοναστήρι.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ο Πανορμίτης, πέρα από τα αμέτρητα επιβεβαιωμένα Θαύματα που έχει επιτελέσει και επιτελεί εδώ και εκατοντάδες χρόνια στην Ιερά αυτή Μονή της Σύμης, πραγματοποιεί (όπως θα δούμε παρακάτω) και ένα διαχρονικό (ανά τους αιώνες) και ταυτόχρονα Μοναδικό παγκοσμίως Θαύμα, σε όσους πιστούς βρίσκονται σε διάφορα μέρη του κόσμου και δεν έχουν τη δυνατότητα να έρθουν οι ίδιοι στο Μοναστήρι του.

Το Μοναστήρι βρίσκεται στο Νότιο άκρο του νησιού και είναι χτισμένο στον πανέμορφο όρμο του Πανόρμου, ενώ από τους πρώτους ακόμα Χριστιανικούς αιώνες αποτελούσε ένα από τα Κέντρα τοπικής Ευσέβειας προς τους Αγγέλους.

Η Ιερά Μονή (όπου δεσπόζει, κατέχοντας φυσικές διαστάσεις, η Εφέστια Θαυματουργή Εικόνα του Ταξιάρχου Μιχαήλ), είναι χτισμένη το 1783, η δε Αγιογράφηση πραγματοποιήθηκε το 1792 από δύο αυτόχθονες Αγιογράφους, τον Ιερομόναχο Νεόφυτο και τον Κυριάκο Καρακωστή.

Τέλος, πάνω από την κεντρική Πύλη της Ιεράς Μονής βρίσκεται το περίφημο Καμπαναριό του Πανορμίτη (Κτίσμα του 1911), που συγγενεύει με Ρωσικά Καμπαναριά.

Το Μέγα λοιπόν και διαχρονικό αυτό Θαύμα που αναφέραμε παραπάνω, έχει συμβεί και συμβαίνει σε όποιον διαθέτει Αληθινή Πίστη στον Μοναδικό Αληθινό Θεό, στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.

Εκείνος που αδυνατεί την παρούσα στιγμή να επισκεφθεί την Ιερά Μονή, μπορεί μέσα σε ένα μικρό μπουκαλάκι, είτε από εμφιαλωμένο νερό είτε από πορτοκαλάδα (πλαστικό κατά προτίμηση, ως πιο ανθεκτικό), να τοποθετήσει Θυμίαμα, ένα χαρτί με τα «Υπέρ Υγείας» και τα «Υπέρ Αναπαύσεως» ονόματα εκείνων που επιθυμεί, ένα χαρτάκι με το ονοματεπώνυμο, τη διεύθυνση ή και το τηλέφωνό του. Επίσης, μπορεί να συμπεριλάβει και ένα γράμμα προς το Μοναστήρι, για οποιοδήποτε θέμα τον απασχολεί και θα ήθελε να γίνει θέμα προσευχής στην Ιερά Μονή.

Αφού τοποθετήσει μέσα όλα αυτά τα Αφιερώματα για τον Ταξιάρχη και κλείσει το μπουκαλάκι, μπορεί, είτε από ένα λιμάνι είτε από κάποιο πλοίο που βρίσκεται στα ανοιχτά να πετάξει το μπουκαλάκι στη θάλασσα, αφού πρώτα προσευχηθεί στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη και του ζητήσει να το οδηγήσει ο ίδιος στο Μοναστήρι του στη Σύμη.

Ο Πανορμίτης θα το αναλάβει και το μπουκαλάκι με τα Αφιερώματα θα φτάσει τελικά στη Σύμη, στον όρμο της Ιεράς Μονής, ή διαφορετικά θα μπλεχτεί στα δίχτυα των ψαράδων στα ανοιχτά του νησιού. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο τελικός προορισμός του θα είναι να καταλήξει άθικτο στα χέρια των ανθρώπων του Μοναστηριού, οι οποίοι με τη σειρά τους (ως επιβεβαίωση του Θαύματος, «προς Δόξαν Θεού») θα αποστείλουν ευχαριστήρια επιστολή προς τον πιστό που το έστειλε, ευχαριστώντας τον για τα Αφιερώματα.

Στὴν Ἱερὰ Μονή, ἐπίσης, ὑπάρχει αἴθουσα ὅπου ἐκτίθενται πλῆθος ἀπὸ καραβάκια, κιβώτια καὶ μπουκάλια μὲ ἀφιερώματα πιστῶν στὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ. Πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποία ἔχουν φτάσει μὲ τὴν Χάρη Τοῦ διὰ θαλάσσης μόνα τους στὸν ὅρμο τῆς Μονῆς, ἐρχόμενα ἀπὸ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ κόσμου (ὅπως γιὰ παράδειγμα ἀπὸ τὴν Αὐστραλία).

πηγή: http://yiorgosthalassis.blogspot.com

Ιερά Πανήγυρις Μονής Ταξιάρχου Μιχαήλ Πανορμίτου

Την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2018, εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλόριζου κ. Χρυσοστόμου, πανηγυρίζει επί διήμερο μεγαλοπρεπώς η Ιερά Μονή Ταξιάρχου Μιχαήλ Πανορμίτου.

Το πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών θα έχει ως εξής:

Την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 5:00 μ.μ. Αγιασμός επί την επαναλειτουργία του Ξενώνος Διαμονής Ηλικιωμένων «Ο Άρχων Μιχαήλ ο Πανορμίτης» της Ιεράς Μονής.
Ώρα 6:30 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός.
Ώρα 10:00 μ.μ. Ιερά Αγρυπνία.

Την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 7:00 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία.
Ώρα 11:00 π.μ. Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος.
Ώρα 11:30 π.μ. Αρτοκλασία προ των Πυλών της Ιεράς Μονής, επί τη αποπεράτωση των εργασιών ανακαινίσεως του Κωδωνοστασίου της Μονής Πανορμίτου.
Ώρα 12:00 μ.μ. Παράθεσις Γεύματος.

via Το «συνεχές» Θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Σύμη | Σημεία Καιρών

Σχολιάστε

by | 06/11/2018 · 8:03 ΜΜ

Συγκινεί: Η Έφη Μαρμπάκη συνέθεσε τραγούδι για τον ήρωα Κ. Κατσίφα – Pentapostagma.gr : Pentapostagma.gr

Από χτες το τραγούδι της Έφης Μπαρμπάκη για τον Κ. Κατσίφα κάνει μεγάλη απήχηση στο facebook με πολλούς χρήστες να εκφράζουν την συγκίνηση τους για αυτό. Το τραγούδι ονομάζεται Εις αιωνίαν μνήμην.

Η τραγουδοποιός έγραψε στο βίντεο ως λεζάντα “ΜΕ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΜΑΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ !! ΑΘΑΝΑΤΟΣ !!!” Το τραγούδι έχει εκατοντάδες προβολές με πολλούς χρήστες να γράφουν σχόλια υπέρ του όπως: “Το τραγουδι σου με συγκινησε. Ελαφρυ να ειναι το χωμα που να σε σκεπαζει. Πατριωτη! Η Ελλαδα θρηνει εναν Ελληνα εναν Ηρωα. Θα ζεις στις καρδιες ολων. Των Ελληνων” Eνώ κάποιος άλλος έγραψε: “Συγχαρητήρια κοπέλα μου.Μέσα σε λίγους στοίχους μας περιέγραψες όλο αυτό το θλιβερό γεγονός που μας συγκλόνισε όλους εμάς που ήμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ στην ψυχή και στο γένος. ΑΘΑΝΑΤΟΣ.”

 

via Συγκινεί: Η Έφη Μαρμπάκη συνέθεσε τραγούδι για τον ήρωα Κ. Κατσίφα – Pentapostagma.gr : Pentapostagma.gr

1 σχόλιο

by | 06/11/2018 · 6:20 ΜΜ

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΕΒΕΝΤΙΑΣ

Επιμέλεια –Παρουσίαση Της Ρ/Φ Εκπομπής Χρήστος Τσακούμης.

Μετατροπή εκπομπής σε βίντεο από τον Ευάγγελο Βεδέ και κολάζ από τον Δημοσθένη Σωτηράκη.

Στην σημερινή εκπομπή θα ταξιδέψουμε στην καρδιά της στεριανής μας Ελλάδας. Στην Θεσσαλία με τον μεγάλο κάμπο, τον Πηνειό ποταμό και τα ψηλά βουνά. Ο Όλυμπος, το Πήλιο, τα Άγραφα κλπ, περιβάλουν την καρδιά της Ελλάδας μας, την Θεσσαλία. Ακούγονται:

1. Μάνα μου τα κλεφτόπουλα.

2. Ένας πασάς διαβαίνει.

3. Εσείς πουλιά πετούμενα.

4. Για μένα βρέχουν τα βουνά.

5. Οργανικό της περιοχής Ασπροποτάμου Τρικάλων.

Από την εκπομπή ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ του Ρ/Φ της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ

Αιτία μεταμορφώσεως | Πεμπτουσία

Η αγιότητα ενός ανθρώπου δεν γίνεται αιτία να μεταμορφωθούν προς το καλύτερο και τελειότερο μόνον όσοι από τους ανθρώπους τον πλησιάζουν, αλλά γίνεται αιτία μεταμορφώσεως και αυτής της άλογης κτίσεως, δίνοντάς μας έτσι μία εικόνα της ζωής τού Παραδείσου. Αυτό δεν το συναντούμε μόνο στους βίους των παλαιών Αγίων, αλλά το παρατηρήσαμε και στις σύγχρονες αγιασμένες μορφές της Εκκλησίας μας -που ήδη απεχώρησαν από την ζωή αυτή- τον παπα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, τον Γέροντα Σωφρόνιο, τον Γέροντα Παΐσιο, τον Γέροντα Πορφύριο, τον Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη.

Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός

via Αιτία μεταμορφώσεως | Πεμπτουσία

Σχολιάστε

by | 05/11/2018 · 3:08 ΜΜ

Η Ζωή και ο Θάνατος ενός Έλληνα στην Αλβανία – himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

Μια φρεσκοβαμμένη ελληνική σημαία και πάνω της η ονομασία «ΒΟΥΛΙΑΡΑΤΕΣ» -στην πρόσοψη του Δημοτικού Σχολείου στο κέντρο του βορειοηπειρώτικου χωριού- φαίνεται πως ήταν η αρχή του τέλους για τον 35χρονο ομογενή Κωνσταντίνο Κατσίφα, που ανήμερα της Εθνικής Επετείου 28ης Οκτωβρίου εκτελέστηκε ψυχρά απο τις επίλεκτες δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας.

Την ελληνική σημαία ζωγράφισε στον τοίχο του σχολείου, τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, προκειμένου να τιμήσει του Έλληνες στρατιώτες που είναι θαμμένοι στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο του χωριού -πεσόντες κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941- αλλά και για να υπενθυμίσει πως η ιδιαίτερη πατρίδα του κατοικείται από Έλληνες, σε πείσμα των συνεχιζόμενων αλβανικών μεθοδεύσεων. Την προηγούμενη ίδιος με φίλους του, είχαν σημαιοστολίσει –όπως σε κάθε Εθνική Επέτειο- την κεντρική οδό του χωριού έως το Στρατιωτικό Κοιμητήριο. Σημαίες που ο ίδιος αγόραζε κάθε χρόνο από την Ελλάδα και ιστούς που ο ίδιος κατασκεύαζε, διαθέτοντας τα μεροκάματά του.

Οι Βουλαριάτες είναι σήμερα ένα μικρό μειονοτικό χωριό 300 περίπου κατοίκων του δήμου Δρόπολης, 8 χλμ μετά τα ελληνοαλβανικά σύνορα στην Κακαβιά, και ανήκει στην επίσημη μειονοτικη ζώνη που αναγνωρίζει θεωρητικά τα Τίρανα. Οι ομογενείς της περιοχής, έχουν –βάση νομοθεσίας- το δικαίωμα να τιμούν τις Εθνικές Επετείους τους και βέβαια τα εθνικά τους σύμβολα. Ωστόσο οι πολλές ελληνικές σημαίες στους Βουλιαράτες, φαίνεται πως ενοχλούσαν την αλβανική αισθητική.

Οι «προφητικές» αναρτήσεις του στα social media

Το ιδιαίτερο πάθος του Κωνσταντίνου Κατσίφα για τις ελληνικές σημαίες ήταν γνωστό και στις αλβανικές Αρχές, οπως και ο ιδιαίτερος ζήλος του να υπερασπίζεται και να προβάλλει τις πατριωτικές του ευαισθησίες –ακραίες για πολλούς- μέσω αναρτήσεων στα social media και όχι μόνο. Μιλούσε ευθέως για δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Βορειοηπειρωτών, ζητώντας ουσιαστικά ότι τα Τίρανα για το Κοσσυφοπέδιο. «Η ζωή κάτω από το ζυγό της τυραννίας δεν έχει νόημα και αξία. Η ελευθερία δε χαρίζεται, αλλά είναι έπαθλο που το κερδίζει ο άνθρωπος με τον αγώνα του» έγραψε παλαιότερα στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook. Παρακολουθώντας κανείς τα όσα κατα καιρούς έχει γράψει στα social media -όσο και εαν διαφωνεί μαζί του- εύκολα αντιλαμβάνεται τη μεγάλο του πάθος για την Ελλάδα και την επίμονη προσπαθειά του να ευαισθητοποιήσει τους συμπατριώτες του -και τους υπόλοιπους Έλληνες- για τη συνεχιζόμενη συρίκνωση του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Ο Κατσίφας έζησε και μεγάλωσε στην Ελλάδα αποκτώντας νοοτροοπία και ψυχολογία ενός Έλληνα και όχι ενός «μειονοτικού» στην Αλβανία, που τα Τίρανα αντιμετωπίζει διαχρονικά ως .. ξενιστή». Δεν είχε ουσιαστικά συμβιβαστεί με την ιδέα, πως το χωριό του –λίγα μόλις χιλιόμετρα απο την Ελλάδα που τα φώτα των χωριών της φαίνονται το βράδυ- απειλούνταν με αφανισμό.

Μία τελευταία ανάρτηση, λίγες μέρες πριν το περιστατικό, προκαλεί –εκ των υστέρων πλέον- ανατριχίλα. «Τσίπρας και Ράμα κάνουν σχέδια χωρίς το Νοικοκύρη. Για ένα πράγμα να είναι σίγουροι. Η σκληροπυρηνική Νεολαία τής Βορείου Ηπείρου δεν θα μείνη θεατής. Καλούνται όλοι Έλληνες τής Βορείου Ηπείρου 28η Οκτωβρίου να στείλουμε ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. ΕΛΛΑΣ Η ΘΑΝΑΤΟΣ» έγραψε, με το ερώτημα να παραμένει αναπάντητο εάν τελικά με το θανατό του, επιχείρησε να στείλει το δικό του «μήνημα», σε μια εποχή που για κάποιους οι έννοιες «Πατρίδα» και «Έθνος» προκαλούν αλλεργία.

Η σημαία στον τοίχο και ο Αλβανός «σερίφης»

Νωρίς το πρωί της περασμένης Κυριακής, περιμένοντας να ξεκινήσει η δοξολογία για την Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στην εκκλησία του χωριού, ο Κατσίφας –σύμφωνα με μαρτυρίες- διαπληκτίστηκε μ’ έναν Αλβανό αστυνομικό, που υπηρετεί χρόνια στην περιοχή γνωρίζοντας πρόσωπα και καταστασεις. Έχοντας αέρα … «σερίφη», ο Q.P. ζήτησε μ’ επιτακτικό ύφος από τον ομογενή, εξηγήσεις για την ελληνική σημαία που ζωγράφισε λίγες ώρες νωρίτερα στον τοίχο του σχολείου. Ο Κατσίφας του απάντησε πως πρόκειται για το εθνικό σύμβολο των κατοίκων του χωριού, που θα πρέπει να γίνει σεβαστό. Συνεχίζοντας στο ίδιο έντονο ύφος, ο αστυνομικός του έδειξε με το δάχτυλο την ελληνική σημαία στην κορυφή του λόφου –επάνω απο το Στρατιωτικό Κοιμητηρίο- λεγοντάς του πως «θα κατέβει σύντομα», κουνώντας επιδεικτικά το υπηρεσιακό του περίστροφο. Δεν ήταν πρώτη φορά που ο Κατσίφας δεχόταν συστάσεις από τον «σερίφη» για τις ελληνικές σημαίες στο χωριό, σε μια προσπάθεια εκφοβισμού του.

Ο συγκεκριμένος αστυνομικός έχει σοβαρές ευθύνες για τα όσα ακολούθηαν. Αντί να προσπαθήσει να χαμηλώσει τους τόνους, ερέθισε ακόμη περισσότερο με τα λόγια και τις κινήσεις του, τον 35χρονο ομογενή που απομακρύνθηκε φανερα εκνευρισμένος και αναστατωμένος από την πλατεία. Ήταν η αρχή της τραγωδίας.

Η συνέχεια λίγο πολύ είναι γνωστή. Ο Κατσίφας επέστρεψε στην πλατεία του χωριού κρατώντας ένα τροποποιημένο –και με διόπτρα- τυφέκιο καλάσνικοφ. Για οσους απορούν που το βρήκε , να υπενθυμίσουμε πως στην Αλβανία δεν ειναι ιδιαίτερα δύσκολο να γίνει κάποιος –παράνομα- κάτοχος όπλου. Ακολούθησε πανικός με τον 35χρονο να πυροβολεί στον αέρα και τους Αλβανούς αστυνομικούς ν’ απαντούν με τα υπηρεσιακά τους περίτροφα. Στο βίντεο απο κάμερα κινητού, που δημοσιοποιήθηκε σε αλβανικά ΜΜΕ, εικονίζεται ο Κατσίφας να προσπαθεί να καλυφθεί πίσω απο αυτοκίνητα κρατώντας χαμηλά το τυφεκιό του και χωρίς να απαντάει στις βολές των αστυνομικών. Το «σκηνικό» στην πλατεία δεν διήρκησε περισσότερα απο 5’ λεπτά. Χωρίς να υπάρξει κανένας απολύτως τραυματισμός, παρά τα όσα αρχικά μετέδωσαν εσκεμμενα τα κατευθυνόμενα αλβανικά ΜΜΕ, ο Κατσίφας απομακρύνθηκε ανηφορίζοντας τα στενά σοκκάκια του χωριού. Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί δεν διαχειρίστηκε το περιστατικό η ομάδα της τοπικής αστυνομίας, όταν μάλιστα δεν υπήρξε κανένας νεκρός ή τραυματίας προηγουμένως- και ειδοποιήθηκε άμεσα να φτάσει στο σημείο η αερομεταφερούμενη επίλεκτη μονάδα της αλβανικής αστυνομίας, γνωστή ως RENEA.

Οι “επίλεκτοι” της RENEA και τα αναπάντητα ερωτήματα

Γρήγορα ομάδες της RENEA εισέβαλλαν πάνοπλοι στους Βουλιαράτες, αναζητώντας τον Κατσίφα και ρωτώντας κατοίκους –δείχνοντάς τους φωτογραφία του που κρατούσαν στα χέρια τους- που είναι το σπίτι του. Άλλοι κινήθηκαν προς εκεί και άλλοι προς το βουνό Τσούκλισα, που δεσπόζει επάνω απο το χωριό και νωρίτερα είχε καταφύγει ο 35χρονος, άγνωστο τελικά τι έχοντας στο νου του.

Στο σπίτι του θύματος, σύμφωνα με καταγγελίες, οι αστυνομικοί της RENEA, βιαιοπράγησαν κατά της μητέρας του Κατσίφα, ζητώντας την να αποκαλύψει που κρύβεται ο γιος της. Η ίδια βεβαια δεν γνωριζε το παραμικρό για όσα είχαν προηγηθεί.

Οι υπολοιπες δυνάμεις κινήθηκαν, με την καλυψη ελικοπτέρου, προς την Τσούκλισα, αναζητώντας τα ίχνη του 35χρονου συνοδεία ειδικού σκύλου.

Σύμφωνα με μαρτυρία βοσκού της περιοχής, ο Κατσίφας έφτασε έως την κορυφή του βουνού. Εκεί τον συνάντησε ο βοσκός, που του έδωσε νερό να πιεί και ενα τζάκετ επειδή είχε ιδρώσει. Άγνωστο γιατί, αντί να συνεχίσει την πορεία του πίσω απο το βουνό για να διαφυγει, ο 35χρονος ομογενής επέλεξε να επιστρέψει πίσω κατηφορίζοντας προς τους Βουλιαριάτες έρχοντας τετ α τετ με τους επίλεκτους της αλβανικής αστυνομίας που τον καταζητούσαν. Mόνο εάν δημοσιοποιηθούν ποτε τα πλάνα που κατεγραψαν οι κάμερες του ελικοπτέρου, του drone και των κράνων που φέρουν οι επίλεκτοι της RENEA, μάθουμε τι ακριβώς έγινε στην Τσούκλισα το μεσημέρι της 28ης Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή Θεόδωρο Βουγιουκλάκη, που εξέτασε μακροσπικά τη σωρό του 35χρονου μόλις για 5’- το θύμα φερει δύο διαμπερή τραυματα κοντά στην καρδιά. Δέχτηκε τις βολές σε όρθια στάση, απο ισχυρό όπλο και από κοντινή απόσταση, χωρίς κανενα άλλο σημάδι τραυματισμού στο σώμα, που να αποδεικνύει πως οι «επίλεκτοι», και άρτια εκπαιδευμένοι για τετοιες καταστάσεις της αλβανικής αστυνομίας, δεν επιχείρησαν να τον ακινητοποιήσουν τραυματιζοντάς τον σε μη ζωτικά σημεία του σωματός του.

Αρχικά τα αλβανικά ΜΜΕ έκαναν λόγο για σύλληψη του “Greke extremist» λέγοντας πως κατα τη συλληψή του φώναξε : “Zήτω η Ελλάδα. Ζήτω ο Ελληνισμός». Μισή ώρα αργότερα –ταυτόχρονα- οι τίτλοι άλλαξαν σε «Νεκρός ο Ελληνας εξτρεμιστής». Τι μεσολάβησε εκείνα τα λεπτά και ο Κατσίφας από «συλληφθέντας» κατεληξε «νεκρός» ίσως να μη το μάθουμε ποτέ. Ο ένοπλος 35χρονος, που είχε υπηρετήσει και ως καταδρομέας στις Ε.Δ., εάν ήθελε να αφαιρέσει ζωές, μπορούσε να το κάνει χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Δεν το έκανε.

Οι αλβανικές Αρχές καλούνται να δώσουν μία σειρά απο πειστικές εξηγήσεις, γιατί δεν ακολουθήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες και γιατί εκτελέστηκε ψυχρά ο 35χρονος ομογενής, όταν βρισκόταν 1,5 χλμ μακριά απο κατοικημένη περιοχή, σε μια γυμνή πλαγιά χωρίς ούτε ένα δέντρο κσι χωρίς –όπως προκύπυπτει- να προσπαθήσει να αμυνθεί. «Είναι σαν να βγήκε και να τους είπε: «Εδω είμαι, δεν φοβάμαι, μπορείτε να με σκοτώσετε αν έχετε τα κότσια» και τον σκότωσαν» δήλωσε ο γαμπρός του θύματος Βαγγέλης Σακελλαράκης.

Δεν ειναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν πως ο Κατσίφας επεδίωξε αυτό το τέλος, για να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα με πολλούς αποδέκτες. Σε μία απο τις αναρτήσεις του στο facebook έγραψε : «H ζωή μας δεν είναι παρά μία πρόβα στο έργο που θα ακολουθήσει : Ειναι το ίδιο το έργο με μία και μοναδική παράσταση ! Εμείς γράφουμε την πλοκή, εμείς οριοθετούμε το διάλειμμα, εμείς ορίζουμε το φινάλε». Το εάν όρισε ο ίδιος το δικό του «φινάλε» ίσως να μη το μάθουμε ποτέ.

«Παιδί της προσφοράς»

Συγχωριανοί και φίλοι μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τον 35χρονο ομογενή, που ήταν «κινητήρια» δύναμη στους Βουλιαράτες. Χαμογελαστός και ευδιάθετος, βοηθούσε όποιον του το ζητούσε, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ο ίδιος συντόνιζε με τους φίλους του εξωραϊστικές δράσεις και πρωτοστατούσε κάθε Δεκαπενταύγουστο στο φημισμένο παραδοσιακό ηπειρωτικο πανηγύρι του χωριού.

Σε ηλικία 7 ετών, και μετά την πτώση του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα στην Αλβανία το 1990, εγκαταστάθηκε με τους γονείς του και τις τρεις αδελφές του στην Αθηνα. Μοναχογιός της οικογένειας, μεγάλωσε με αγάπη και υποτήριξη και πολλές ιστορίες απο τους Βουλιαράτες που επισκεπτόντουσαν σε κάθε ευκαιρία. Στην αρχή η ζωή στην Ελλάδα ήταν δύσκολη, αλλά με πολύ δουλειά και αλληλοϋποστήριξη η οικογένεια του Ιωάννη και της Βασιλικής Κατσίφα κατάφεραν να τα βγάλει πέρα. Ο Κωνσταντίνος μεγάλωσε ως περήφανος Βορειοηπειρώτης. Με καμάρι κάθε 28η Οκτωβρίου στο σχολείο, έλεγε σε δασκαλους και συμμαθητές για το ελληνικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο του χωριού του, που είναι θαμμένοι Έλληνες στρατιώτες που σκοτώθηκαν στον πόλεμο με την Ιταλία. Το επισκεπτόταν και το φρόντιζε κάθε φορά που βρισκόταν στο χωριό. Ειχε ακούσει τόσα πολλά απο τους παππούδες του για τα παλικάρια αυτά, που ήρθαν απο μακριά για να πέσουν για τη λευτεριά της Ελλάδας.

Παιδί απλό, καθημερινό με αίσθηση του χιούμορ και ευγένεια. Υπεράσπιζε με πάθος τις ιδέες και τα πιστεύω του με διάλογο και επιχειρήματα. Τις πρώτες ώρες μετά το περιστατικό στους Βουλιαράτες, αλβανικά ΜΜΕ επιχείρησαν να τον παρουσιάσουν ως άτομο με ψυχολογικά προβλήματα και στη συνέχεια ως «εξτρεμιστή» και μέλος της Χρυσής Αυγής. Στο μύλο της αλβανικής παραπληροφόρησης βοήθησε σημαντικά και η «διαρροή» της ΕΛ.ΑΣ. μέσω του ΑΠΕ για εμπλοκή του 35χρονου σε υπόθεση εμπορίας χασίς, πριν απο δέκα χρόνια, αν και είχε απαλαγεί πανηγυρικά των κατηγοριών.

Ήταν πολυτεχνίτης με μεγάλη του αγάπη την ξυλογλυπτική, σκαλίζοντας συνήθως μ’ επιμονή και μεράκι τέμπλα εκκλησιών. Στο εργαστηριο του στους Βουλιαράτες, είχε στήσει το «στρατηγειο» του όπως το αποκαλούσε. Εκει κατασκεύασε τις βάσεις και τα κοντάρια των σημαιών. Εκει έραψε την τεράστια σημαία που εγινε viral στα τελευταια μεγάλα συλαλλητηρια για τη Μακεδονία σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα που πρωτοστάτησε με άλλους συμπατριώτες τους κατά την Συμφωνίας των Πρεσπών.

Άτομο με ιδιαίτερη πίστη και σεβσμό στα Θεία, όπως λένε δεν θα μπορούσε να βλάψει ούτε μυρμήγκι, προγραμμάτιζε το επόμενο διάστημα να ταξιδέψει στο Άγιο Όρος. Μεγάλη του επιθυμία ήταν να κτιστεί στο χωριό μια νεα μεγάλη εκκλησία. Μιλούσε με πάθος για το σχέδιο αυτό, ζητώντας απο τους συγχωριανούς του να κινητοποιηθούν ώστε να γίνει πραγματικότητα,

Λάτρευε –και μιλούσε σε όλους- για την 14χρονη κόρη του, καρπό ενός μεγάλου έρωτα στα σχολικά θρανία, που κατέληξε στα σκαλιά της εκκλησίας.

Τα τελευταία χρόνια, και λόγω της ανεργίας, εργαζόταν κάθε καλοκαίρι ως barman σε club της Μυκόνου, ευδιάθετος και χαμογελαστός, περιμένοντας υπομονετικά τη λήξη της περιόδου για να επιστρέψει στους Βουλιαράτες. Το ενδιαφέρον του για το χωριό, τον οδήγησε να ασχοληθεί με τα κοινά στις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Αν και ηττήθηκε απο τον σημερινό πρόεδρο , κ.Δημήτρη Κουρεμένο, στην πορεία έγιναν οι καλύτεροι συνεργάτες και φίλοι. Αυτός του «έκλεισε» και τα μάτια, λίγη ωρα μετά την εκτελεσή του απο τους άνδρες της RENEA, όταν αψηφώντας τις απαγορεύσεις έφτασε στο σημείο για να τον δει νεκρό σωριασμένο στο έδαφος. Στη γη που λάτρεψε και αγάπησε ως το τέλος. «Η Γη μας είναι η Ψυχή μας. Είναι οι μνήμες των προγόνων μας και των θυσιών τους» έγραψε ο ίδιος. Έπεσε όρθιος στον τόπο που λάτρεψε με τελευταίες του εικόνες τα βουνά της Ελλάδας.

Αποστολή Βουλιαράτες : Παναγιώτης Σαββίδης

savvidispan@gmail.com

πηγη : Εφημεριδα το Πρωτο Θέμα
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

via Η Ζωή και ο Θάνατος ενός Έλληνα στην Αλβανία – himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

1 σχόλιο

by | 05/11/2018 · 2:18 ΜΜ

Την θέλουν όλοι | Πεμπτουσία

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να κερδίσουν την βασιλεία χωρίς κόπους και ιδρώτα· κι ενώ μακαρίζουν τους Αγίους άνδρες και θέλουν την τιμή και τα χαρίσματά τους, δεν θέλουν να έχουν μερίδιο στους πόνους και τα βάσανα που περνούν εκείνοι. Την βασιλεία την θέλουν όλοι, και πόρνες και τελώνες και κάθε άνθρωπος, και γι’ αυτό υπάρχουν οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες· για να φανερώνεται ποιοί αγάπησαν αληθινά τον Κύριό τους και δίκαια να κερδίζουν την βασιλεία των ουρανών.

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

via Την θέλουν όλοι | Πεμπτουσία

Σχολιάστε

by | 04/11/2018 · 2:40 ΜΜ

Ιωάννης Μεταξάς: Ποιος και τι ήταν τελικά; | Greek National Pride

***Γράφει ο ΜΕΛΕΤΗΣ Η. ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ, Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γενεύης, για το HUFFPOST

Η τεθλασμένη μνήμη

Το έπος του 1940 έχει απορροφήσει και συμπυκνώσει την συλλογική μνήμη για τον Μεταξά. Ο Ιωάννης Μεταξάς (Ιθάκη 12 Απριλίου 1871-Κηφισσιά 29 Ιανουαρίου 1941) έχει αποτυπωθεί στην ιστορία κυρίως για το ΟΧΙ που εξέπεμψε στις 28 Οκτωβρίου 1940, δηλαδή την άρνηση υποταγής στην ιμπεριαλιστική και φασιστική Ιταλία.

Σε δεύτερο πλάνο, η μνήμη του συνδέεται με το δικτατορικό καθεστώς που εγκαθίδρυσε την 4η Αυγούστου 1936 και διηύθυνε μέχρι τον θάνατό του στις 29 Ιανουαρίου 1941.

Από εκεί και πέρα υπάρχει συνήθως άγνοια. Αλλά η δράση του Μεταξά εκτείνεται πολλές δεκαετίες πίσω, και μάλιστα σε διαφορετικούς αλλά όλους σημαντικούς ρόλους. Η οικεία φιγούρα του ηλικιωμένου Μεταξά που επιθεωρεί παρελάσεις της ΕΟΝ ή του πρωθυπουργού του ΟΧΙ, είναι μόνον οι τελευταίες στιγμές μίας μακράς, πολυσχιδούς, καθοριστικής για την νεώτερη ελληνική ιστορία διαδρομής.

Ήταν ο Μεταξάς στρατιωτική ιδιοφυΐα;

Ο Μεταξάς υπήρξε πράγματι στρατιωτική ιδιοφυΐα διεθνούς διαμετρήματος. Δεν είναι αστικός μύθος ότι οι συμμαθητές του στην Πρωσική Ακαδημία Πολέμου, όπου φοίτησε το διάστημα 1898-1902 με υποτροφία του ελληνικού κράτους, θεωρούσαν ότι «ουδέν πρόβλημα άλυτον διά τον Ιωάννην Μεταξάν».

Αφηγείται ο Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος στο αυτοβιογραφικό Αγαπημένη μου Χαϊδελβέργη (Αθήνα 1980, σ.268): «Ένας [Γερμανός] στρατηγός, όταν έμαθε ότι ήμουν Έλλην, μου είπε ότι είχε συμφοιτητή στην Ακαδημία Πολέμου τον Μεταξά και ότι στην Ακαδημία κυκλοφορούσε ο λόγος ότι για τον Μεταξά δεν είναι τίποτε δύσκολο.»

Πέραν αυτής της ακαδημαϊκής μαρτυρίας, υπάρχουν και τα γεγονότα. Δεν είναι τυχαία η εκτίμηση και η εμπιστοσύνη που έτρεφε για αυτόν διαχρονικά όλο το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο και η βασιλική δυναστεία.

Ο Μεταξάς, μόλις επέστρεψε από την Γερμανία, τοποθετήθηκε στο Επιτελείο, συνέβαλε στην εκπόνηση του νέου σύγχρονου στρατιωτικού κανονισμού (1904) και ανέλαβε την στρατιωτική εκπαίδευση του μετέπειτα βασιλέως Γεωργίου Β΄. Αλλά και ο Βενιζέλος, μόλις έγινε πρωθυπουργός τον Οκτώβριο του 1910, τοποθέτησε αμέσως τον Μεταξά ως υπασπιστή του.

Στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, όλες οι κινήσεις του ελληνικού στρατού πραγματοποιήθηκαν βάσει επιτελικών σχεδίων του Μεταξά. Το σχέδιο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και το σχέδιο κατάληψης του Μπιζανίου ήταν έργα του Μεταξά, ο οποίος ήταν παρών σε όλες τις επιχειρήσεις δίπλα στον διάδοχο-αρχιστράτηγο.

Το 1912 ο Βενιζέλος τον έστειλε στην Σόφια για να συνάψει την ελληνοβουλγαρική συνθήκη συμμαχίας, ενώ τον Δεκέμβριο του 1912 τον έστειλε στο Λονδίνο για να διαπραγματευθεί την συνθήκη ειρήνης με τους Τούρκους. Εδώ πρόκειται για μετατόπιση του Μεταξά στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, και μάλιστα με πρωτοβουλία του μεγάλου «κυνηγού κεφαλών» Βενιζέλου.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Στα τέλη του 1914, λίγο πριν από την έναρξη της συμμαχικής απόβασης στην Καλλίπολη, ο Μεταξάς κατάρτισε με βασιλική εντολή σχέδιο για την κατάληψη των Δαρδανελλίων και το παρέδωσε στον Βρετανό ναύαρχο Marc Kerr, αναπληρωτή διοικητή του ελληνικού στόλου.

Όταν, όμως, τον Φεβρουάριο του 1915 βολιδοσκοπήθηκε η Eλληνική κυβέρνηση με θέμα την συμμετοχή της Ελλάδος στην επιχείρηση, ο Μεταξάς απέκρουσε την πρόταση, διαμηνύοντας στο βρετανικό ναυαρχείο ότι η επιχείρηση θα αποτύγχανε, επειδή οι Γερμανοί και Τούρκοι είχαν προλάβει να οχυρώσουν τα Στενά. Η πρόβλεψη του Μεταξά, που οδήγησε στην ρήξη Βενιζέλου-Κωνσταντίνου, επαληθεύθηκε με τραγικό τρόπο (700.000 νεκροί Αγγλογάλλοι).

Δεύτερη σπουδαία πρόβλεψη του Μεταξά. Όταν το 1921 του επροτάθη από τον πρωθυπουργό Γούναρη η αρχιστρατηγία στην Μικρά Ασία, ο Μεταξάς αρνήθηκε, εξηγώντας με ακράδαντα γεωστρατηγικά επιχειρήματα γιατί η Μικρασιατική Εκστρατεία δεν είχε πιθανότητες επιτυχίας.

Ο Μεταξάς υπήρξε αρχιτέκτων της περιφανούς νίκης εναντίον της Ιταλίας το 1940. Προηγήθηκαν όμως ριζική ανασυγκρότηση των ενόπλων δυνάμεων, πολυετής προετοιμασία, η κατασκευή της «γραμμής Μεταξά», τοποθέτηση των κατάλληλων προσώπων στις κατάλληλες θέσεις, ψυχολογική και επικοινωνιακή προετοιμασία της ελληνικής κοινωνίας και άρτιος επιτελικός σχεδιασμός, δημιουργία καταφυγίων, αεράμυνας, πυρόσβεσης, πρώτων βοηθειών. Όλα αυτά ήταν έργα του Μεταξά, ο οποίος στην ουσία έστησε ένα υπόδειγμα μηχανισμού έκτακτης ανάγκης.

Η Γραμμή Μεταξά

Τελικώς, οι τρεις μεγαλύτερες στρατιωτικές νίκες της Ελλάδος στον Εικοστό Αιώνα (1912, 1913, 1940) είναι σε σημαντικό βαθμό, τουλάχιστον όσον αφορά τον επιτελικό σχεδιασμό, έργα του Μεταξά.

Ήταν ο Μεταξάς ένας ακόμα στρατηγός που πολιτεύθηκε;

Ο Μεταξάς εκτός από στρατιωτικός υπήρξε και πολιτικός. Δεν ήταν όμως ένας στρατιωτικός που αναμείχθηκε στην πολιτική, όπως πχ ο στρατάρχης Παπάγος ή ο Νικόλαος Πλαστήρας. Η πολιτική του ταυτότητα προέκυψε αυτόνομα, ως προϊόν ιδεολογικών επιρροών και πολιτικών επιλογών. Διέθετε συγκροτημένη πολιτική σκέψη και, όπως αποδείχθηκε, ικανότητες κυβερνήτη.

Το διάστημα του Εθνικού Διχασμού (1915-17) ο Μεταξάς υπήρξε στενός συνεργάτης και σύμβουλος του βασιλιά Κωνσταντίνου. Είναι αυτός που, εν όψει συμμαχικής απόβασης στην Αθήνα, οργανώνει τους συνδέσμους των Επιστράτων. Σημειωτέον ότι οι Επίστρατοι (ως επί το πλείστον αστοί, επιστήμονες, έμποροι, και στρατολογήθηκαν από τα καλύτερα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας), κινητοποιήθηκαν διότι θεώρησαν ότι οι ωμές συμμαχικές παρεμβάσεις έθιγαν την εθνική κυριαρχία και τάχθηκαν με τον Κωνσταντίνο.

Ακολουθεί η ανατροπή του καθεστώτος του Κωνσταντίνου από μοίρα του γαλλικού στόλου και τον γερουσιαστή Zonnart-το 1917 . Ο Μεταξάς εξορίζεται στην Κορσική, δραπετεύει μαζί με τον Γούναρη στην Σαρδηνία, επιστρέφει το 1920, προάγεται αναδρομικά και εν αποστρατεία σε αντιστράτηγο, δεν πολιτεύεται. Το 1921 αρνείται την αρχιστρατηγία, παρακολουθεί αμέτοχος την Μικρασιατική Καταστροφή, την έξωση του Κωνσταντίνου και την Επανάσταση του 1922.

Το 1923 αποπειράται να ανατρέψει το καθεστώς Πλαστήρα οργανώνοντας το κίνημα Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη, αποτυγχάνει και φυγαδεύεται υπό μυθιστορηματικές συνθήκες στην Ιταλία. Ίσως ήταν η μεγαλύτερη αποτυχία του. Το 1924, όταν ο Παπαναστασίου ανακηρύσσει την Πρώτη Ελληνική Δημοκρατία, ο Μεταξάς την αναγνωρίζει ώστε να μπορέσει να αμνηστευθεί και να επιστρέψει. Αλλά η αναγνώριση αυτή του κοστίζει πολιτικά.

Διότι, όταν ιδρύει το κόμμα των Ελευθεροφρόνων, η αντιβενιζελική παράταξη δεν τον ακολουθεί και συντάσσεται με το Λαϊκό Κόμμα του Παναγή Τσαλδάρη, που υποστηρίζει αδιάλλακτα την μοναρχία.

Έτσι ο Μεταξάς, στην διάρκεια του Μεσοπολέμου, πολιτεύεται επικεφαλής προσωποπαγούς κόμματος με περιορισμένη απήχηση.Εκλέγεται στην Βουλή, συμμετέχει ως κυβερνητικός εταίρος και υπουργός στην Οικουμενική κυβέρνηση Ζαΐμη το 1926, επίσης στις κυβερνήσεις του Λαϊκού Κόμματος υπό τον Παναγή Τσαλδάρη το 1932-35. Πρωταγωνιστεί στην Παλινόρθωση του 1935, συμμετέχει στις εκλογές του Ιανουαρίου 1936, εισέρχεται στην Βουλή. Η βουλή αδυνατεί να αναδείξει κυβέρνηση, επικρατεί ακυβερνησία.

Τον Μάρτιο ο Μεταξάς διορίζεται υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού Δεμερτζή. Λίγο αργότερα διορίζεται αντιπρόεδρος. Εμφανής η στήριξη του βασιλιά. Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Δεμερτζή, τον Απρίλιο, διορίζεται από τον βασιλιά πρωθυπουργός και λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή, και μάλιστα και από τα βενιζελικά και από τα αντιβενιζελικά κόμματα πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Τον Αύγουστο, λόγω επικείμενης γενικής απεργίας και εικαζομένων ταραχών, ζητά και λαμβάνει από τον Γεώργιο την αναστολή ορισμένων διατάξεων του Συντάγματος, καταργεί τον κοινοβουλευτισμό και εγκαθιδρύει δικτατορία.

Ο έγκριτος ιστορικός Γρηγόριος Δαφνής γράφει στον επίλογο της κλασσικής δίτομης ιστορίας του ‘’Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων’’ ότι στην ουσία ο Μεταξάς υπήρξε η ομόθυμη λύση του αστικού καθεστώτος στην αποσύνθεση του μεσοπολεμικού κοινοβουλευτισμού και στην απειλή που εξέπεμπε το ΚΚΕ.

Ο Μεταξάς υπήρξε μία αντικοινοβουλευτική εξαίρεση στην εποχή του;

Ο Μεταξάς υπήρξε δικτάτωρ, και μάλιστα σκληρός και άτεγκτος. Δεν αποτελούσε όμως εξαίρεση, ήταν μια εποχή που οι πάντες επεδίωκαν να γίνουν δικτάτορες. Ο Νικόλαος Πλαστήρας πραγματοποίησε στρατιωτικό κίνημα τον Μάρτιο του 1933, αμέσως μετά την εκλογική νίκη του Λαϊκού Κόμματος, απέτυχε και διέφυγε διωκόμενος στην Γαλλία.

Από εκεί επέστρεψε μετά τον πόλεμο για να αναδειχθεί σε αρχηγό της δημοκρατικής παράταξης. Τον Μάρτιο του 1935, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ηγήθηκε μεγάλου στρατιωτικού κινήματος που βύθισε την χώρα σε πολυήμερη και πολυαίμακτη εμφύλια σύγκρουση, αλλά απέτυχε και διέφυγε στην Γαλλία, από όπου ποτέ δεν επέστρεψε.

Το κίνημα του Βενιζέλου κατέστειλε ο Γεώργιος Κονδύλης, και επέβαλε βραχύβια δικτατορία. Υπήρχαν πολλοί επίδοξοι δικτάτορες, αυτή είναι η πικρή αλήθεια μίας πολιτικά υπανάπτυκτης κοινωνίας. Απλώς ο Μεταξάς το επέτυχε, και μάλιστα με την «βούλα» του βασιλιά και αναίμακτα.

Ήταν ο Μεταξάς φασιστής;

Σε αντίθεση με τα ευρέως αναπαραγόμενα στην νεώτερη βιβλιογραφία, το καθεστώς Μεταξά δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί αμιγώς φασιστικό, αν και είχε κάποια επιφανειακά φασιστικά στοιχεία, πχ. οργανωμένη νεολαία και αστυνομικό κράτος. Έλειπαν όμως τα ουσιωδέστερα, όπως ο ρατσισμός και ο σωβινισμός, ο επιθετικός εθνικισμός και ο αντισημιτισμός. Ο Μεταξάς είχε εξαιρετικές σχέσεις με την ισραηλιτική κοινότητα της χώρας, ενώ από τον λόγο του απουσιάζουν εντελώς αναφορές φυλετικού και σοβινιστικού χαρακτήρα. Επίσης απουσιάζει παντελώς οιαδήποτε εδαφική διεκδίκηση εις βάρος άλλων κρατών ή αναφορά σε ζωτικό χώρο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ως εν ενεργεία πρωθυπουργός διατύπωσε την άποψη ότι η Ελληνικότητα είναι «οικουμενική, ειρηνική, ανθρώπινη, πανανθρώπινη». [Λόγοι, Β’ τόμος, σ.320]. Κάποτε ανέφερε ως μέγιστο επίτευγμά του ότι «καθ’ όλην την διακυβέρνησίν μου δεν εχύθη ούτε ρανίς αίματος» [Λόγοι, Β’ τόμος, 2.373]. Αλλά και ο εθνικισμός-σωβινισμός απουσιάζει τόσο από τον λόγο όσο και από την πολιτική του: οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επί Μεταξά θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν εξαιρετικές, όπως και η διαβαλκανική συνεργασία.

Ο αντικομουνισμός έχει συνδεθεί στενά με την ανάμνηση του καθεστώτος Μεταξά, με τον «πάγο και ρετσινόλαδο» του βάναυσου υφυπουργού Ασφαλείας Μανιαδάκη, τις διώξεις, φυλακίσεις, εξορία των κομμουνιστών. Αλλά όλα τα καθεστώτα του Μεσοπολέμου, συντηρητικά, προοδευτικά ή και σοσιαλδημοκρατικά, στην Ελλάδα και σε ολόκληρη τη Ευρώπη, εδίωξαν τον κομμουνισμό (στην Γερμανία το 1919 ο σοσιαλιστής καγκελάριος Έμπερτ κατέστειλε αγρίως την κομμουνιστική επανάσταση, ενώ και στην Ελλάδα το 1924 η κυβέρνηση Παπαναστασίου διέλυσε βιαίως τις απεργιακές κινητοποιήσεις).

Την αντικομουνιστική νομοθεσία στον Μεσοπόλεμο θέσπισε η κυβέρνηση Βενιζέλου με τον νόμο περί Ιδιωνύμου του 1929 (νόμος 4229/24 Ιουλίου 1929 ”Περί των μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών”).Ο αντικομουνισμός ήταν η συνισταμένη όλων των πολιτικών δυνάμεων του Μεσοπολέμου και υπερέβαινε τις άλλες διαφορές τους.

Σημειωτέον ότι το κομμουνιστικό κίνημα παγκοσμίως και στην Ελλάδα διακήρυσσε δημοσίως την πρόθεσή του να ανατρέψει με επαναστατική βία το αστικό καθεστώς και να επιβάλει κομμουνιστική δικτατορία.

Και το εννοούσε. Επίσης πίσω του υπήρχε ένα πανίσχυρο κράτος, η Σοβιετική Ένωση, που ήλεγχε απολύτως και στήριζε τα απανταχού κομμουνιστικά κόμματα. Επομένως ο πράγματι σφοδρός, ανελέητος αντικομουνισμός του Μεταξά ήταν απότοκος της διεθνούς συγκυρίας και λογική απόληξη της ανασφάλειας του αστικού καθεστώτος αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, που δεν επιθυμούσε επιβολή κομμουνιστικής δικτατορίας (πλην φυσικά των οπαδών του ΚΚΕ).

Η διαφορά είναι ότι ο Μεταξάς διέθετε τον οργανωτικό νου, τις ικανότητες και την σκληρότητα να εξαρθρώσει αποτελεσματικά τους κομμουνιστικούς μηχανισμούς, κάτι που δεν είχαν καταφέρει ποτέ σε αυτόν τον βαθμό οι διάφορες κυβερνήσεις.

Ήταν ο Μεταξάς γερμανόφιλος;

Τον Μεταξά συνοδεύει η φήμη του γερμανόφιλου, τόσο κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού όσο και κατά την πενταετή δικτατορία του. Και τα δύο είναι εσφαλμένα και δεν επιβεβαιώνονται από τις διαθέσιμες πηγές.

Το 1915-7 ο Κωνσταντίνος, στον οποίο ήταν απόλυτα αφοσιωμένος ο Μεταξάς, είχε φιλοσυμμαχικό προσανατολισμό, αλλά προσέκρουσε στην επίμονη άρνηση των Βρετανών στην είσοδο της Ελλάδος στον πόλεμο. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ως εξόριστος στην Ελβετία το 1917-20 ο Κωνσταντίνος ελάμβανε βρετανική επιχορήγηση, ενώ αρνήθηκε την γερμανική βοήθεια που του προσεφέρθη.

Στην περίπτωση της 4ης Αυγούστου, και πάλι ο Μεταξάς δεν προκύπτει από πουθενά γερμανόφιλος: ταυτίστηκε πλήρως με την βρετανική πολιτική σε όλα τα επίπεδα, ρύθμισε ευνοϊκά τα βρετανικά δάνεια, οδήγησε την Ελλάδα στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων.

Αλλά το κυριότερο είναι ότι ο Μεταξάς υπήρξε επιλογή του βασιλέως Γεωργίου Β΄: ενός απολύτως αγγλόφιλου μονάρχη, που διατηρούσε στενές οργανικές σχέσεις με το βρετανικό κατεστημένο, και για τον οποίον ο βιογράφος του και στενός συνεργάτης του Πιπινέλης γράφει ότι «ήταν Άγγλος στην ψυχή».

Ο Γεώργιος επέστρεψε στην Ελλάδα με την Αγγλίδα σύντροφό του μετά από πολυετή εξορία στο Λονδίνο, και με συνοπτικές διαδικασίες οργάνωσε την άνοδο του Μεταξά στην εξουσία. Με δική του υπογραφή εγκαθιδρύθηκε η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, η δική του συναίνεση διασφάλιζε την νομιμότητα του καθεστώτος. Διότι, εν όψει του επερχομένου παγκοσμίου πολέμου, η βρετανική πολιτική ήθελε ένα αξιόπιστο και ικανό πρόσωπο με στρατιωτική εμπειρία στην ηγεσία της συμμάχου της Ελλάδος.

Τι ήταν ακριβώς η 4η Αυγούστου;

Το καθεστώς του Μεταξά εστράφη πολιτικά εναντίον δύο ομάδων: των παλαιών πολιτευτών και των κομμουνιστών. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επρόκειτο περί δικτατορίας, με κατασταλτικούς μηχανισμούς, λογοκρισία, παρακολουθήσεις κλπ.

Αλλά δεν είναι αλήθεια ότι ο Μεταξάς δεν είχε κοινωνική στήριξη ή έστω αποδοχή. Δεν αναπτύχθηκε σοβαρή αντιπολίτευση στο καθεστώς του. Στα επίσημα έντυπα του καθεστώτος (Νέον Κράτος κλπ.) δημοσίευαν κείμενα σχεδόν όλοι οι σημαντικοί διανοούμενοι του Μεσοπολέμου, ακόμα και αριστεροί: Λεκατσάς, Μαλακάσης, Μαρινάτος, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Παπανούτσος, Παράσχος, Νίκος Σβορῶνος, Άγγελος Σικελιανός κ.ά..

Αμηχανία στους ιδεολογικά προκατειλημμένους αναλυτές προκαλεί η επιμονή με την οποία ο Μεταξάς προώθησε την διδασκαλία της δημοτικής στην εκπαίδευση, αναθέτοντας μάλιστα την εκπόνηση συστηματικής γραμματικής της νεοελληνικής στον σπουδαίο δημοτικιστή Μ. Τριανταφυλλίδη. Επίσης ο Μεταξάς στήριξε το θέατρο και τις καλές τέχνες, διευκρίνισε μάλιστα σε λόγο του ότι δεν νοείται στρατευμένη τέχνη υπό εποπτεία. » [Λόγοι, Α´ τόμος, σ. 307].

Ο Μεταξάς άσκησε προχωρημένη κοινωνική πολιτική, αποσκοπώντας στην κοινωνική συνοχή και παράλληλα στην εξουδετέρωση της ανισότητας που τροφοδοτούσε πολιτικά τον κομμουνισμό. Ακολούθησε δηλαδή το πρότυπο του Μπίσμαρκ. Απεχθανόταν την πλουτοκρατία, δεν αποκήρυσσε την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά επέβαλε φιλεργατική νομοθεσία και αυστηρούς ελέγχους.

Χρησιμοποιούσε τον όρο διευθυνόμενη οικονομία. Στα πλαίσια αυτά θέσπισε τις συλλογικές συμβάσεις, την υποχρεωτική διαιτησία, τα γραφεία ευρέσεως εργασίας, τα ασφαλιστικά δικαστήρια, το εργατικό οκτάωρο και το υπαλληλικό επτάωρο, τους κατώτατους μισθούς, τα πολυϊατρεία (11 στην Αθήνα, 8 στον Πειραιά και 7 στην Θεσσαλονίκη) κλπ. Ο μαρξιστής ιστορικός Ν. Ψυρούκης καταγράφει 106 γενικές πανελλήνιας κλίμακας συλλογικές συμβάσεις εργασίας και 545 τοπικής σημασίας την περίοδο 1936-38 [στο έργο του για την 4η Αυγούστου, 1994, σ.138]. Αυτά καθιστούν την αξιολόγηση της 4ης Αυγούστου σύνθετο εγχείρημα.

Ποιός είπε το ΟΧΙ, ο Μεταξάς ή ο λαός;

Μέρος της αριστερής κυρίως διανόησης υποστήριξε ότι «το ΟΧΙ το είπε ο λαός και όχι ο Μεταξάς». Το ερώτημα φυσικά είναι ψευδεπίγραφο και ανιστόρητο. Το ΟΧΙ διατύπωσε και μετέφερε στον Ιταλό πρεσβευτή Γκράτσι τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου, αγουροξυπνημένος και φορώντας την ρόμπα του, αλλά όχι αιφνιδιασμένος και «σαν έτοιμος από καιρό», ο πρωθυπουργός της Ελλάδος Μεταξάς. Και ταυτόχρονα, ασφαλώς το ΟΧΙ εξέφραζε την συνολική, πάνδημη, διακομματική, γενναία στάση του ελληνικού λαού, ο οποίος ανέλαβε και την αιματηρή ευθύνη της υλοποίησής του.

Τι πραγματικά έγινε τον Ιανουάριο του 1941;

Ασάφεια, συνομωσιολογία και παραφιλολογία επικρατεί σχετικά με τις τελευταίες κινήσεις του Μεταξά πριν τον θάνατό του. Καθώς δεν υπάρχουν αδιάσειστες αποδείξεις, μπορεί μόνον κανείς να διατυπώσει ερωτήματα.

Το κεντρικό ερώτημα είναι εάν ο Μεταξάς σκόπευε να έρθει σε κάποιου είδους συνεννόηση με την Γερμανία, ώστε να αποφευχθεί η εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στην ήδη εξαντλημένη από τον πόλεμο με την Ιταλία Ελλάδα. Τι ακριβώς μήνυμα μετέφερε η περίφημη αποστολή Πεσματζόγλου που έλαβε εντολή να μεταβεί στην Ζυρίχη για να συναντήσει υψηλόβαθμους Γερμανούς αξιωματούχους;

Σχετικά γράφει ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος: «Ο Μεταξάς, όμως, ήταν σώφρων πολιτικός, όπως και στρατιωτικός. Ανεπηρέαστος από τις επιτυχίες του ελληνικού στρατού, δεν επιθυμούσε τη συνέχιση του πολέμου και δεν ανεχόταν η Ελλάς να είναι «τμήμα θυσίας» του γάλλο-βρετανικού στρατοπέδου. Δοκίμασε, λοιπόν, με αποστολή μυστική εμπίστου προσώπου να επιτύχει σύναψη ανακωχής με κεκτημένα τη δόξα του ελληνικού στρατού και τα κατεχόμενα εδάφη της Βορείου Ηπείρου.

Αξίζει να παραθέσω τώρα ότι άκουσα ο ίδιος προ ετών σε τηλεοπτική εκπομπή: αφηγητής για προσωπική δράση του ήταν ο Γιώργος Πεσμαζόγλου, πρώην υπουργός με άψογο παρελθόν. Είπε, λοιπόν, ο αξιόπιστος αυτός πρώην υπουργός, ότι ο Μεταξάς του ανέθεσε να μεταβεί στην Ελβετία και να προβεί εκεί στις δέουσες ενέργειες για σύναψη ανακωχής, επωφελέστατης για την Ελλάδα. Επήλθε όμως τότε ο θάνατος, πολύ άκαιρα, του Μεταξά.

Ο Πεσμαζόγλου έχασε τη σπουδαία μυστική εντολή του. Η εμπλοκή της Ελλάδος στον πόλεμο συνεχίσθηκε.» [εφημερίδα Η Καθημερινή, 28 Οκτωβρίου 2010, Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος και ο Ιωάννης Μεταξάς].

Ο αιφνίδιος και αδόκητος θάνατος του Μεταξά διευκόλυνε την εμπλοκή της εξαντλημένης Ελλάδος και σε δεύτερο πόλεμο εναντίον του ακατανίκητου γερμανικού στρατού. Αλλά αυτή εξυπηρετούσε τον υπέρτερο συμμαχικό στόχο της έγκαιρης εκκένωσης της Ελλάδος από τα βρετανικά στρατεύματα.

Επ’ αυτού, άλλωστε, επήλθε τον δραματικό Απρίλιο του 1941 σύγκρουση μεταξύ των μεράρχων της Ηπείρου και του συμμαχικού στρατηγείου, με αποτέλεσμα οι μέραρχοι να αγνοήσουν τις εντολές του επιτελείου και να υπογράψουν μονομερώς συνθήκη με τον στρατάρχη φον Λίστ ώστε να μην εξοντωθεί η ήδη εξουθενωμένη στρατευμένη ελληνική νεολαία στα βουνά της Ηπείρου.

Μεταλλασσόμενη υστεροφημία

Ο Μεταξάς κέρδισε την υστεροφημία του λόγω του έπους του Σαράντα, το οποίο αποτελεί πηγή έμπνευσης, αυτοπεποίθησης και υπερηφάνειας για την ελληνική κοινωνία μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό ακριβώς και (σε αντίθεση με την χούντα της 21ης Απριλίου, που κατακρημνίσθηκε στα τάρταρα της ελληνικής ιστορίας λόγω της εθνικής καταστροφής της Κύπρου) βασικά στελέχη του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου επεβίωσαν πολιτικά και αναδείχθηκαν μεταπολεμικά σε κορυφαίες θέσεις.

Πχ ο υπουργός Οικονομικών του Μεταξά Ανδρέας Αποστολίδης έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Καραμανλή επί ΕΡΕ, ο υπουργός Παιδείας της 4ης Αυγούστου Κ. Γεωργακόπουλος έγινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός το 1958, ο επίφοβος Μανιαδάκης με τον πάγο και το ρετσινόλαδο εξελέγετο μεταπολεμικώς βουλευτής του Συναγερμού και της ΕΡΕ.

Η χούντα της 21ης Απριλίου επικαλέσθηκε τον Μεταξά ως ιδεολογικό της εμπνευστή, αλλά ο Μεταξάς ήταν προσωπικότητα με τεράστια παιδεία και στρατιωτικές δάφνες, ενώ οι συνταγματάρχες ήταν ωχρές απομιμήσεις που οδήγησαν την χώρα σε μία εθνική καταστροφή. Μετά το 1974, η Αριστερά επεχείρησε να απαξιώσει τον Μεταξά περισσότερο λόγω του γεγονότος ότι ήταν αντικομουνιστής και λιγότερο λόγω του γεγονότος ότι ήταν δικτάτορας (δικτάτορες ήταν και ο Λένιν, ο Στάλιν, ο Μάο κλπ. που η αριστερή διανόηση θαύμαζε).

Σήμερα, που η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από κανέναν, αφού η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και το παρελθόν των στρατιωτικών παρεμβάσεων στην πολιτική έχει οριστικά εκλείψει, η ιστορική επιστήμη οφείλει να αναλύσει τα δραματικά γεγονότα του 20ού αιώνα με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα.

***Γράφει ο ΜΕΛΕΤΗΣ Η. ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ, Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γενεύης, για το HUFFPOST

ΠΗΓΗ: HUFFPOST

πηγη

via Ιωάννης Μεταξάς: Ποιος και τι ήταν τελικά; | Greek National Pride

Σχολιάστε

by | 04/11/2018 · 2:35 ΜΜ

Η “πικρή” ιστορία των ελληνικών βομβιδοφόρων βλημάτων | Greek National Pride

 

Σάββας Δ. Βλάσσης

Φωτογραφικό υλικό που αποδεσμεύθηκε από τον Εκπρόσωπο Τύπου του ΓΕΣ, με θέμα επιχειρησιακή εκπαίδευση μονάδων της 96 ΑΔΤΕ και βολές βαρέων όπλων πεζικού και πυροβολικού το διήμερο 30-31 Οκτωβρίου, θυμίζει στους παλαιότερους μια “πικρή” ιστορία του πώς καταφέρνουμε μόνοι να δένουμε τα χέρια μας ακόμη και στην Εθνική Άμυνα.
Στο εν λόγω φωτογραφικό υλικό, διακρίνονται βολές βομβιδοφόρων βλημάτων πυροβολικού, με τις χαρακτηριστικές διαρρήξεις στον αέρα και την διασπορά των περιεχομένων υποπυρομαχικών (βομβίδων) σε ακτίνα, με θανατηφόρα αποτελέσματα για θαλάσσιους στόχους στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και για χερσαίους. Η κάλυψη ευρείας ακτίνος από τα βομβίδια, πολλαπλασιάζει την απόδοση του πυρομαχικού και εξαλείφει σε μεγάλο βαθμό το ζήτημα της ακριβείας. Τα βομβιδοφόρα πυρομαχικά, ήταν η απάντηση του “φτωχού”, έναντι των πανάκριβων “έξυπνων” κατευθυνόμενων πυρομαχικών πυροβολικού ή όλμων.

Στην Ελλάδα, η τότε ΠΥΡΚΑΛ, ανέπτυξε δύο πολύ αξιόλογα πυρομαχικά της κατηγορίας, το GRM20 για τον όλμο των 4,2 ιντσών και το GRM49 και την βελτιωμένη έκδοση GRM49CΒB, για τα πυροβόλα 155 χλστ. Απαιτήθηκαν πολλά χρόνια και χρήματα για την ανάπτυξη των εν λόγω πυρομαχικών και μόλις τέθηκαν οι πρώτες παραγγελίες στα τέλη της δεκαετίας του 1990, για σχετικώς μικρές ποσότητες, κάποιοι είχαν την φαηνή ιδέα να απαγορεύσουμε στον… εαυτό μας επιπλέον προμήθειες.
Ήταν η εποχή που προχωρούσαν οι ζημώσεις για την υπογραφή της συνθήκης απαγορεύσεως των όπλων διασποράς, για ανθρωπιστικούς λόγους. Το εκπληκτικό είναι ότι ενώ η Ελλάδα δεν προσχώρησε στην συνθήκη του Όσλο που υπεγράφη στις 3 Δεκεμβρίου 2008 από αριθμό χωρών, δεν προέβη έκτοτε στην προμήθεια ή παραγωγή αναλόγων όπλων… Το αποτέλεσμα είναι η επένδυση που έγινε στην Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία να πάει κυριολεκτικώς χαμένη, αφού πέραν των αρχικών προμηθειών GRM20 και GRM49CBB, δεν υπήρξε συνέχεια, ούτε φυσικά εξαγωγές.


Το “κενό” καλύπτουν βομβιδοφόρα βλήματα πυροβολικού των 203 χλστ. για τα οβιδοβόλα Μ110Α2 ωστόσο, ο συγκεκριμένος τύπος αυτοκινούμενου πυροβόλου δεν θεωρείται σήμερα ιδιαίτερα υψηλής επιβιωσιμότητος, επειδή έχει χαμηλό ρυθμό βολής και μικρότερο βεληνεκές σε σχέση με το Μ109 των 155 χλστ. που αποτελεί σήμερα τον κορμό του ελληνικού Πυροβολικού Μάχης. Οικάζουμε ότι για ευνόητους λόγους, στην εκπαίδευση καταναλώνονται αυστηρώς βομβιδοφόρα πυρομαχικά των 203 χλστ. ενώ τα ανάλογα των 155 χλστ. και 4,2 ιντσών, διατηρούνται για περίοδο επιχειρήσεων. Η πραγματικότητα αυτή σημαίνει πρακτικώς ότι επειδή κάποια στιγμή θα εξαντληθούν τα προς κατανάλωση βομβιδοφόρα πυρομαχικά των 203 χλστ. η άμυνα, κυρίως των νήσων για την αντιμετώπιση τουρκικής αμφιβίου αποβατικής ενεργείας, θα υστερεί επειδή δεν θα υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή πυρομαχικά της κατηγορίας αυτής για το Πυροβολικό αλλά και για τα ισχυρότερο όπλο του Πεζικού, που αυτή την στιγμή είναι ο όλμος 4,2 ιντσών.
Η αντιφατική στάση της Ελλάδος, ως προς το συγκεκριμένο θέμα, πρέπει κάποτε να σταματήσει. Όταν το 2008 ελήφθη η απόφαση διακοπής της προμήθειας όπλων διασποράς, με αποτέλεσμα και τον τερματισμό της προμήθειας πυρομαχικών GRM20 και GRM49CBB, το παρασκήνιο βοούσε ότι επρόκειτο για τυπική περίπτωση εξυπηρετήσεως συμφερόντων. Η απόφαση διακοπής των προμηθειών ελήφθη από τον τότε υπεύθυνο των εξοπλισμών, χωρίς μάλιστα να λάβει γνώση ο ΥΕΘΑ, με σκοπό την “προώθηση” άλλων τύπων πυρομαχικών τα οποία, καθίσταντο αυτομάτως πλέον αναγκαία για την αναπλήρωση του κενού που άφηναν τα βομβιδοφόρα πυρομαχικά. Άνοιγε δηλαδή ο δρόμος για προμήθειες “έξυπνων” πυρομαχικών από ξένους οίκους…

Μπορούμε σήμερα να κάνουμε κάτι; Επί της ουσίας, εφόσον το Πυροβολικό και το Πεζικό στερούνται επαρκών ποσοτήρων βομβιδοφόρων πυρομαχικών 4,2 ιντσών και 155 χλστ., είναι προφανής η ανάγκη επιπλέον προμηθειών. Τυπικώς, εφόσον η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει την σύμβαση του Όσλο, δεν αντιμετωπίζει κάποιο ζήτημα εάν θέσει νέες παραγγελίες. Αλλά ακόμη και αν ορισμένοι φοβούνται ενστάσεις για δήθεν παραβίαση της συνθήκης του Όσλο, υπάρχει λύση. Το όλο ζήτημα κατά των όπλων διασποράς τέθηκε λόγω των μεγάλων απωλειών σε αμάχους που προκαλούνται από διάσπαρτα μη εκραγέντα υποπυρομαχικά (βομβίδα/ νάρκες) σε χώρες που γνώρισαν πολεμικές συγκρούσεις μεγάλης κλίμακος (Λάος, Αφγανιστάν κ.λπ.). Επρόκειτο δηλαδή για ένα θέμα ανθρωπιστικής φύσεως. Η Ελλάδα όμως, δεν ανήκει σε μια τέτοια κατηγορία χωρών ενώ επικαλείται ευθέως τους κινδύνους εθνικής ασφαλείας που αντιμετωπίζει από την Τουρκία. Πέραν αυτού, το ίδιο το ανθρωπιστικής φύσεως ζήτημα της απωλείας αμάχων από μη εκραγέντα υποπυρομαχικά, ακυρώνεται άμεσα στην περίπτωση της εκτελέσεως πυρών εναντίον θαλασσίων στόχων. Τα όποια μη εκραγέντα βομβίδια, καταλήγουν στον βυθό και δεν αποτελούν κίνδυνο για κανέναν. Επιπλέον, από πλευράς τεχνολογίας, τα ελληνικής παραγωγής GRM20 και GRM49 έχουν επιδείξει ποσοστό κακής λειτουργίας, δηλαδή μη ενεργοποιήσεως των υποπυρομαχικών, σε ποσοστό μικρότερο του 1%. Ακόμη δηλαδή και σε βολές στην ξηρά, δεν παρέμεναν μη εκραγέντα ενεργά βομβίδια.
Θέλουμε να έχουν οι φρουρές στα νησιά μας έναν “πολλαπλασιαστή ισχύος” σε επαρκή αποθέματα, για την αντιμετώπιση μιας επιθετικής ενεργείας στο Αιγαίο;
Θέλουμε να ενισχύσουμε την Αποτροπή;
Θέλουμε να μην αφήσουμε τίποτα στην τύχη;  πηγη

via Η “πικρή” ιστορία των ελληνικών βομβιδοφόρων βλημάτων | Greek National Pride

Σχολιάστε

by | 04/11/2018 · 2:14 ΜΜ

Πρόβατα και αίγες – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Αντώνης Καλόγηρος

Οικονομολόγος

-τα χρόνια της κρίσης: μείωση 29% στο δυναμικό των προβάτων από το 2007 στο 2016 και 43% στο δυναμικό των αιγών

-προοπτικές σημαντικές αν βελτιωθούν οι αίγες με στόχο μεγαλύτερη παραγωγή γάλακτος

-προοπτικές και στην παραγωγή μαλλιού με την εισαγωγή και ανάπτυξη στην πατρίδα μας προβάτων Μερινός και αιγών Μοχαίρ

-αξιοποίηση του κατσικίσιου δέρματος (σεβρώ) 

-η δυνατότητα να είμαστε από τις χώρες που παράγουν σε μεγάλες ποσότητες λανολίνη

-ο οικονομικός κύκλος της κτηνοτροφίας που μπορεί να κινήσει την οικονομία μας: σφαγεία, μεγαλύτερη παραγωγή γάλατος, τυριών κλπ, γαλακτοβιομηχανίες, υφαντουργεία, κλωστοϋφαντουργίες, βυρσοδεψεία

-ιστορία: αυτά που είχαμε και τα χάσαμε, μεγάλες υφαντουργίες και βυρσοδεψεία

 Με την παρούσα μελέτη μας θα αναπτύξουμε κάποιες πτυχές του κτηνοτροφικού δυναμικού της πατρίδος μας και συγκεκριμένα αυτής του προβάτου και του κατσικιού. Οι περισσότεροι αναφερόμενοι στο θέμα δεν αντιλαμβανόμαστε την σπουδαιότητα της κτηνοτροφίας στην πατρίδα μας, την αυτάρκεια σε αρνίσιο και κατσικίσιο κρέας, γάλα και τυριά που θα μπορούσαμε να πετύχουμε καθώς και εξαγωγές. Επιπλέον, προσεγγίζοντας αυτό το πρωτογενές κτηνοτροφικό προϊόν μάς διαφεύγει η δυνατότητα που δίνει για μεταγωγή στην μεταποιητική-βιοτεχνική και βιομηχανική διαδικασία ως δέρματα, μάλλινα υφάσματα, παραγωγή λαλολίνης και άλλων δεκάδων παραπροϊόντων.

Για την μελέτη μας θα βασιστούμε στο γνωστό πλέον πόνημα[1] του χημικού και πρώην ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου. Οι υπογραμμίσεις και οι επισημάνσεις με bold είναι δικές μας προκειμένου να εστιάσουμε σε κάποια βασικά αναπτυξιακά –κυρίως- σημεία, που εύκολα προσπερνούμε. Οι υποσημειώσεις αναπτύσσονται στο τέλος της μελέτης ενώ οι δικές μας αριθμημένες σημειώσεις αναπτύσσονται στο Παράρτημα που ακολουθεί μετά το κυρίως άρθρο.

Εικόνα 1 Το χιώτικο πρόβατο ή αλλιώς πρόβατο Χίου. Ελληνική φυλή γαλακτοπαραγωγού προβάτου που πήρε το όνομά της από το ομώνυμο νησί. Είναι γνωστό παγκοσμίως για την παραγωγική και αναπαραγωγική του ικανότητα. (φώτο)

Όπως έχουμε επισημάνει και σε προγενέστερες μελέτες μας το πόνημα του Σωτήρη Σοφιανόπουλου γράφτηκε με στοιχεία έρευνας και μελέτης που ξεκινούν από την δεκαετία του ’60 και φθάνουν έως και το 2003. Είναι λοιπόν λογικό να διαφοροποιούνται κάποια αριθμητικά στοιχεία. Αυτό όμως καθόλου δεν αλλάζει την ουσία του πράγματος αφού οι προοπτικές ανάπτυξης αιγών και προβάτων στην πατρίδα μας είναι τεράστιες, ενώ λοιπές χώρες όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Αυστραλία έχουν κάνει πραγματικά θαύματα στην ανάπτυξη του τομέα αυτού.

***

Γράφει λοιπόν ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος σχετικά με τα πρόβατα, τις αίγες και τις δυνατότητες που υπάρχουν στην πατρίδα μας:

Η Πατρίδα μας είναι μία περίεργη περίπτωση. Αν καταφέρνει και επιβιώνει ακόμη, αυτό οφείλεται σε 10.000.000 προβατίνες και σε 6.000.000 αίγες και αυτοί οι χιλιάδες παραγωγοί μας δίνουν 1.200.000 τόνους αιγοπρόβειο γάλα, που χωρίζεται σε 700.000 τόνους πρόβειο γάλα και 500.000 γιδίσιο. (1) Αυτή η αναλογία δεν είναι κανονικά σωστή βάσει του αριθμού των ζώων, αλλά τόσο δείχνουν οι στατιστικές υπηρεσίες, λόγω ότι οι αίγες μας δεν είναι όλες βελτιωμένες. Εάν αυτό οφείλεται στο ότι το λεγόμενο αγριοκάτσικο της Ελλάδος δεν δίνει πάνω από 100 κιλά γάλα το χρόνο, αυτό μπορεί να είναι η αιτία. Πάντως δεν γνωρίζω πόσα αγριοκάτσικα και πόσες βελτιωμένες αίγες έχουμε.

Εικόνα 2 Το ελληνικό πρόβατο που τόσα προσφέρει στην διατροφή και την οικονομία της πατρίδος μας (φώτο)

Αν κοιτάξουμε την παγκόσμιο αγορά, θα δούμε ότι υπάρχουν πρόβατα και αίγες διαφορετικών ρατσών από αυτά που έχουμε στην Ελλάδα, τα οποία δεν είναι προς παραγωγή γάλακτος, όπως είναι τα ελληνικά, και αίγες που είναι και για παραγωγή γάλακτος, αλλά πρωτίστως για παραγωγή μαλλιού. Η Αυστραλία π.χ. έχει δεκάδες εκατομμύρια πρόβατα, τα οποία είναι της ράτσας Μερινός και παράγουν το καλύτερο πρόβειο μαλλί του κόσμου. Το πρόβατο μερινός εξελίχθηκε στην Ισπανία και είναι διασταύρωση 3 ρατσών, δύο τις οποίες δεν ενθυμούμαι και του Χιώτικου προβάτου. Όταν μια Ισπανίδα πριγκίπισσα υπανδρεύθηκε έναν Σουηδό, έλαβε ως γαμήλιο δώρα επτά πρόβατα μερινός. Από εκεί διέρρευσε το μυστικό και εξαπλώθηκε στην ανθρωπότητα. Το πρόβατο μερινός είναι ένα μικροσκοπικό ζώο, το οποίο όμως έχει μία πιθαμή μαλλί γύρω από το σώμα του και οι Αυστραλοί το εκτρέφουν γι’ αυτό το σκοπό. Εισήχθησαν και στην Ελλάδα πρόβατα μερινός προς σφαγή από την Γαλλία, αλλά περαιτέρω δεν ξέρω τι απέγινε. Επίσης, στην Ανατολή υπάρχει η κατσίκα μοχαίρ, που μας δίνει το πιο εκλεκτό μαλλί του κόσμου.

Αυτό που ξέρω μετά βεβαιότητος είναι ότι το Υπ. Γεωργίας δεν έφερε ποτέ ούτε πρόβατα μερινός ούτε κατσίκες μοχαίρ προς εκμετάλλευση του μαλλιού τους. Αν η Ελλάδα παρήγε μαλλί μερινός και μοχαίρ, όπως θα έπρεπε, η Ελλάδα, αυτομάτως θα γινόταν και χώρα παραγωγής νημάτων αυτών των ποικιλιών, υφασμάτων και πλεκτών (2) και γενικώς θα εργάζονταν χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια άνθρωποι και δεν θα είχαμε το σημερινό κατάντημα της ανεργίας και υποαπασχόλησης.

Πέραν αυτών η Ελλάς θα έπαιρνε το μαλλί από πολύ περισσότερα από 50.000.000 αιγοπρόβατα το χρόνο που σφάζει σήμερα, με αποτέλεσμα να είναι μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς χώρες του κόσμου σε λανολίνη (3), προϊόν που σήμερα δεν παράγουμε καθόλου. Εάν μάλιστα αναλογισθούμε και την παραγωγή δέρματος, το καλύτερο δέρμα του κόσμου είναι το σεβρώ (κατσικίσιο), το οποίο είναι πανάκριβο. Η Ελλάδα θα είχε μοντέρνα βυρσοδεψεία (4), χημικές πρώτες ύλες και θα εργάζονταν με άνεση 35.000.000 άνθρωποι, που θα έπρεπε να είναι ο μέσος πληθυσμός της Ελλάδος (5) συγκριτικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται περίεργα και δύσκολα, αλλά είναι και απλά και εύκολα. Η Ελλάδα θα είχε μοντέρνα σφαγεία και θα είχε την δυνατότητα να παίξει το ρόλο που της αρμόζει λόγω του κλίματος και της τοποθεσίας της, διότι μόνο η Ελλάδα παγκοσμίως ενώνει 3 ηπείρους (Ευρώπη, Ασία και Αφρική) και είναι και στο σταυροδρόμι των 3 μεγαλυτέρων θαλασσίων οδών του κόσμου (Γιβραλτάρ, Δαρδανέλλια και Σουέζ).

Εικόνα 3 Το αγριοκάτσικο Κρι Κρι, στην Κρήτη. Στην συγκεκριμένη φωτογραφία ο Κρητικός αίγαγρος (Κρι Κρι) (φώτο)

 

 Παράρτημα

Σημείωση 1: Στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις αίγες και τα πρόβατα στην Ελλάδα

Το 2007 -σύμφωνα με τον εκτενή τόμο της Στατιστικής Επετηρίδας της Ελλάδας 2009-2010- της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής η χώρα μας διέθετε 10.079.904 προβατοειδή και 4.987.092 αιγοειδή.

Ειδικότερα το 2007 η Ελλάδα διέθετε 8.896.587 πρόβατα εκ των οποίων 628.494 οικόσιτα, 7.717.455 κοπαδιάρικα, μη νομαδικά και 550.638 νομαδικά, μετακινούμενα.

Παράλληλα το 2007 διέθετε 5.345.737 αίγες εκ των οποίων 615.541 οικόσιτες, 4.476.224 κοπαδιάρικες, μη νομαδικές και 253,972 νομαδικές, μετακινούμενες.

 Το γάλα που αρμέχτηκε το 2007 από αίγες και πρόβατα έχει την εξής κατανομή:

-αρμέχθηκαν 749.314 τόνοι από πρόβατα εκ των οποίων 706.117 τόνοι από οικόσιτα και κοπαδιάρικα και 43.197 τόνοι από νομαδικά

-ενώ αρμέχθηκαν 492.623 τόνοι από αίγες εκ των οποίων 472.392 τόνοι από οικόσιτες και κοπαδιάρικες και 20.231 τόνοι από νομαδικές.

 

Για το 2007 επιπλέον σφάχτηκαν συνολικά 7.612.511 αρνιά και 4.848.014 κατσίκια (εννοείται νεαρά ζώα και των δυο κατηγοριών χωρίς να συνυπολογίζονται τα ζυγούρια κλπ)

Για το 2007 τα μαλλιά των προβάτων ανήλθαν σε 8.646 τόνους και οι τρίχες των αιγών σε 1.454 τόνους. 

Για το 2007 το παραγώμενο κρέας προβάτων ανήλθε σε 92.597 τόνους και το αίγειο σε 56.108 τόνους. 

Ας δούμε αντίστοιχα στοιχεία για τα πρόβατα και τις αίγες του 2015 και 2016.

 Για το 2016 το σύνολο των αιγοειδών στην Ελλάδα ανήλθε σε 3.887.902 εκ των οποίων οι αίγες γαλακτοπαραγωγής ανήλθαν σε 2.464.144 

Το σύνολο των προβατοειδών για το 2016 στην χώρα μας ήταν 8.738.618 εκ των οποίων 6.318.448 ήταν θηλυκά γαλακτοπαραγωγής. 

Ειδικότερα το σύνολο των προβάτων το 2015 ανήλθε σε 6.284.987 εκ των οποίων οικόσιτα 195.837, κοπαδιάρικα 5.735.145 και νομαδικά 354.005. Το σύνολο των αιγών ανήλθε σε 3.003.365 εκ των οποίων οικόσιτες 172.542, κοπαδιάρικες 2.696.340 και νομαδικές 143.483.

Το γάλα προβάτων που αρμέχτηκε το 2015 ανήλθε σε 846.819 τόνους εκ των οποίων 26.435 τόνοι από οικόσιτα πρόβατα, 765.743 τόνοι από κοπαδιάρικα και 54.641 από νομαδικά.

Αντίστοιχα για το 2015 το γάλα αιγών που αρμέχθηκε  ανήλθε σε 432.546 τόνους εκ των οποίων 30.460 από οικόσιτες αίγες, 380.850 από κοπαδιάρικες και 21.236 από νομαδικές αίγες.

Για το 2015 επιπλέον σφάχτηκαν συνολικά 5.379.702 αρνιά και 2.473.952 κατσίκια. Επιπλέον, σφάχτηκαν ζυγούρια και πρόβατα μεγαλύτερα του έτους 656.108 και βιτούλια και αίγες μεγαλύτερες του έτους 316.239.

Για το 2015 τα μαλλιά προβάτων ανήλθαν σε 6.371 τόνους και οι τρίχες αιγών σε 1.022 τόνους[2].

 Συμπερασματικά για τις χρονιές 2015-2016:

 Ο αριθμός των προβάτων μειώθηκε κατά 1,3% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των προβάτων ανήλθε σε 8.738.618 ζώα το 2016 έναντι 8.852.398 ζώων το 2015.

Ο αριθμός των αιγών μειώθηκε κατά 3,2% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των αιγών ανήλθε σε 3.887.902 ζώα το 2016 έναντι 4.017.171 ζώων το 2015.

Επίσης μείωση παρατηρείται στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν πρόβατα κατά 1,4% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν πρόβατα ανήλθε σε 87.505 εκμεταλλεύσεις το 2016 έναντι 88.761 εκμεταλλεύσεων το 2015.

Τέλος, μείωση παρατηρείται και στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν αίγες κατά 1,4% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν αίγες ανήλθε σε 67.820 εκμεταλλεύσεις το 2016 έναντι 68.766 εκμεταλλεύσεων το 2015[3].

***

Η τραγική εικόνα στα χρόνια της κρίσης που διανύουμε.

 Μελετώντας τα στοιχεία του 2007 και του 2015-16 βλέπουμε μεγάλη μείωση τόσο στα πρόβατα όσο και στις αίγες στην πατρίδα μας κάτι που είναι τραγικό για την οικονομία μας. Στα πρόβατα η μείωση είναι -σε αριθμούς κεφαλιών ζώων- στο -29,35% ενώ στις αίγες στο -43,81%. Αντί δηλαδή στην περίοδο της κρίσεως -από το 2008 έως σήμερα- να δοθούν κίνητρα, απαλλαγή φορολόγησης κλπ ώστε να πολλαπλασιαστεί το κτηνοτροφικό προϊόν βλέπουμε ακριβώς το αντίθετο. Σε 11 χρόνια από το 2007 η Ελλάδα έχασε σχεδόν το μισό δυναμικό της σε αίγες και το 1/3 σε πρόβατα. 

Σημείωση 2: Όταν η πατρίδα μας αξιοποιούσε το ανθρώπινο δυναμικό της, τις πρώτες ύλες (μαλλί κλπ).

Η ιστορία μας διδάσκει: λίγα λόγια για την Πειραϊκή-Πατραϊκή[4] την μεγαλύτερη ίσως κλωστοϋφαντουργία της Ελλάδας από τις πολλές που υπήρχαν.

Η Πειραϊκή – Πατραϊκή Βιομηχανία Βάμβακος Α.Ε., γνωστή σαν «Πειραϊκή-Πατραϊκή», ήταν η μεγαλύτερη κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία, βιομηχανία βάμβακος και ετοίμων ενδυμάτων της Ελλάδος. Ιδρύθηκε το 1919 και λειτούργησε ως το 1996. Ήταν μια επιχείρηση που κατείχε πολλές πρωτιές[5]. Η πρώτη που αργότερα εγκατέστησε ντιζελοκίνητη μηχανή 50 ίππων και αυτοματοποίησε το σύστημά της με τεχνολογία της IBM.

Ξεκίνησε ως ομόρρυθμη Πατραϊκή Εμποροβιομηχανική Εταιρεία το 1919 με ιδιοκτήτες τους Χριστόφορο Κατσάμπα[6] και Σταμούλη Στράτο. Ήταν μάλιστα τόσο βαθιά η φιλία των δύο ανδρών, οι οποίοι είχαν γνωριστεί στο Αγρίνιο ενόσω εργάζονταν για έναν Πατρινό υφασματέμπορο, που φρόντισαν στο ιδρυτικό της εταιρείας να ορκιστούν ότι θα λύνουν πάντα φιλικά τις διαφορές τους, χωρίς τη μεσολάβηση τρίτου.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1923, οι δύο συνεταίροι δημιουργούν, με Μικρασιάτες πρόσφυγες, μία ταπητουργία στην Πάτρα. Εκεί θα ανεγερθεί το πρώτο κτίριο της εταιρείας, το οποίο στεγάζει το ταπητουργείο, το καλτσοποιΐο και το βαφείο. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» εφοδίαζε κουβέρτες και υφάσματα τον Ελληνικό Στρατό. Μετά το τέλος του πολέμου η επιχείρηση είχε πληγεί ενώ οι πρώτες ύλες είχαν σχεδόν εξαντληθεί, προσπαθώντας να ανασυγκροτηθεί εν όψει εξαγωγών. Ένα χρόνο μετά τον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949), το 1950, η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» κατασκεύασε στο Μεγάλο Πεύκο μεγάλη σύγχρονη εργοστασιακή μονάδα και ήταν το πρώτο εργοστάσιο που κτίστηκε στην Ελλάδα μεταπολεμικά.

Εικόνα 4 Διαφημιστική αφίσα για αθλητική ένδυση της Πειραϊκής Πατραϊκής

Ακολουθεί περίοδος ακμής. Παράγει τον αλατζά, ύφασμα από το οποίο έφτιαχναν ρόμπες για τις νοσοκόμες, φορέματα και πουκάμισα. Τον χασέ που χρησίμευε στη δημιουργία σεντονιών και εσωρούχων και τη φασκιά που χρησιμοποιούνταν στο φάσκιωμα των μωρών. Τα προϊόντα της ταξίδευαν σε όλη την Ευρώπη. Εκείνη την περίοδο το προσωπικό του εργοστασίου ήταν μοιρασμένο σε άντρες και γυναίκες.

Η εργοδοσία έδινε επιδόματα παραγωγής και οι εργαζόμενοι απασχολούνταν οκτώ ώρες ημερησίως με την υπερωρία να αμείβεται στο 75% του ημερομισθίου για κάθε ώρα. Στις 7 Δεκεμβρίου 1962 το αμερικανικό περιοδικό «Time» φιλοξενεί δηλώσεις του 38χρονου τότε Χριστόφορου Στράτου, γενικού διευθυντή της επιχείρησης και γιου ενός εκ των ιδρυτών της. Ο αρθρογράφος χαρακτηρίζει το εργοστάσιο «πρότυπο» για κάθε ελληνική βιομηχανία που βασίστηκε σε ό,τι είχε να προσφέρει η χώρα σε αφθονία: βαμβάκι και φτηνά εργατικά χέρια. Άλλωστε εκείνη τη χρονιά είχε κέρδη ένα εκατομμύριο δολάρια.

Εικόνα 5 Άποψη του χώρου παραγωγής σε ένα από τα εργοστάσια της Πειραϊκής Πατραϊκής.

«Έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό. Μπορούμε να καλύψουμε το κενό», έλεγε ο Στράτος για το πώς η Ελλάδα μπορεί να ανταγωνιστεί τις βαριές βιομηχανίες του εξωτερικού. Την δεκαετία του 1960 διέθετε πέντε σύγχρονες εργοστασιακές μονάδες και απασχολούσε περισσότερους από 4.000 υπάλληλους. Το 1962 ήταν από τις πρώτες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, που αυτοματοποίησε το πληροφοριακό της σύστημα, με το μοντέλο “1402” της ΙΒΜ.

Το σλόγκαν της επιχείρησης ήταν «Τα πανιά αυτού του καραβιού, η τέντα αυτού του ρετιρέ, αυτό το στρώμα, αυτό το κάλυμμα, αυτές οι κουρτίνες, αυτά τα σεντόνια και μαξιλαροθήκες, αυτή η τέντα του φορτηγού… και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός, κατασκευάζονται από ύφασμα Πειραϊκής-Πατραϊκής» αλλά και η διαφήμιση της Πειραϊκής-Πατραϊκής στα κυνηγετικά έντυπα έγραφε «Εκτός από το όπλο και τα φυσίγγια όλα όσα φέρει ο κυνηγός είναι προϊόντα της Πειραϊκής-Πατραϊκής». Στις διαφημίσεις[7] της, επίσης, είχε κυριαρχήσει το σλόγκαν “Πειραϊκή-Πατραϊκή: Ντύνει, στολίζει, νοικοκυρεύει”.

Εικόνα 6 Μια ακόμη διαφήμιση της Πειραϊκής-Πατραϊκής.

Στις 4 Απριλίου του 1963 πέθανε ο ιδρυτής της Πειραϊκής Πατραϊκής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρίας, Σταμούλης Στράτος, σε ηλικία 73 ετών. Η παρακμή για την Πειραϊκή- Πατραϊκή αρχίζει τη δεκαετία του ΄80. Ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας στην Ελλάδα βυθίζεται σε κρίση και το εργοστάσιο περνάει στα χέρια του Δημοσίου. Το 1986 γίνεται μερική μετοχοποίηση των χρεών της εταιρείας.

Τέσσερα χρόνια αργότερα νέο πρόγραμμα εξυγίανσης προβλέπει μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας και απολύσεις. Σταματάει τη λειτουργία της το ’92 και κλείνει οριστικά το ΄96. Σύμφωνα με έρευνα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Δυτικής Ελλάδας σε μια 20ετία (1976- 1996) κλείνουν στην πόλη 20 βιομηχανικές- βιοτεχνικές επιχειρήσεις που απασχολούσαν πάνω από 4.000 εργαζόμενους λίγα χρόνια πριν από τη συνταξιοδότηση και μεγαλύτερο αριθμό νέων. Εκείνη την περίοδο στις μεγάλες επιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο συγκαταλέγονται τα ελαστικά Pirelli (530 εργαζόμενοι), η χαρτοποιία του Λαδόπουλου (400 εργαζόμενοι) και η σαπωνοποιία ΒΕΣΟ Α.Ε. (180 εργαζόμενοι).

Σημείωση 3: Λανολίνη

Η άνυδρη λανολίνη που αποκαλείται διαφορετικά ζωικός κήρος είναι μια κηρώδης ουσία που εκκρίνεται από τους σμηγματογόνους αδένες των ζώων που παράγουν μαλλί. Κυριότερη πηγή της είναι το πρόβατο. Δεν περιέχει γλυκερίδια, δηλαδή λίπη.

Η λανολίνη αδιαβροχοποιεί το τρίχωμα του προβάτου. Μεγαλύτερες ποσότητες λανολίνης παράγει η ράτσα προβάτου Merinos. Η συλλογή της επιτυγχάνεται μετά το κούρεμα του μαλλιού είτε με συμπίεση του μαλλιού σε κυλίνδρους είτε με την διαδικασία του βρασμού[8].

Χρήσεις της λανολίνης

Η εφαρμογή που έχει η λανολίνη αφορούν την φροντίδα και τον καλλωπισμό του ανθρωπίνου δέρματος. Η λανολίνη φαρμακευτικής καθαρότητας είναι λευκή και άοσμη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε έλκη και έκζεμα. Η λανολίνη είναι ένα φυσικό υδροαπωθητικό, είναι μια εναλλακτική λύση στα πιο συνηθισμένα λιπαντικά με βάση τα πετροχημικά. Αυτό το λιπαντικό είναι επίσης αναχαιτιστής διάβρωσης κατά της σκουριάς, των αλάτων και των οξέων.

Σημειώστε ότι η φυσική λανολίνη ως φαρμακευτικό προϊόν, σε λιανική τιμή, κοστίζει άνω των 11 ευρώ τα 7 γραμμάρια.

Σημείωση 4: Βυρσοδεψία 

Παρακάτω παρουσιάζουμε μια από τις εναπομείνασες βυρσοδεψίες στην πατρίδα μας. Πρόκειται για την βυρσοδεψία Γιακουμάκη στο Ρέθυμνο. Μέσα από την συνέντευξη[9] του κ.Γιακουμάκη επισημαίνονται κάποιες αλήθειες τις οποίες έχουμε επανειλημμένα τονίσει.

Στο Ρέθυμνο της Κρήτης εδρεύει, από το 1935, η μονάδα επεξεργασίας δέρματος, Βυρσοδεψία Ι. & Γ. Γιακουμάκη Α.Ε., η οποία από το 2008 είναι η μοναδική στο χώρο επεξεργασίας και κατεργασίας δερμάτων, που διαθέτει Οριστική Άδεια Λειτουργίας, καθώς και ως τεχνική μονάδα, Κτηνιατρική Άδεια Λειτουργίας.

Πώς όμως ξεκίνησε η επιχείρηση αυτή; “To 1935 o παππού μου, Γεώργιος Γιακουμάκης μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη ξεκίνησαν την επιχείρηση επεξεργασίας δέρματος στο Ρέθυμνο. Το 1955, έγινε η σύσταση ομόρρυθμής εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία “Βυρσοδεψία Γεωργίου & Ιωάννου Γιακουμάκη Ο.Ε. Στη συνέχεια, από το 1983, την επιχείρηση αναλαμβάνει η τρίτη γενιά με εμένα πρόεδρο και διευθύνων σύμβουλο. Τον Ιούλιο του 1997, η ομόρρυθμη εταιρεία μετατρέπεται σε ανώνυμη με την επωνυμία “Βυρσοδεψία Ι. & Γ. Γιακουμάκη Α.Ε.-Βιομηχανία Δέρματος”.

Εικόνα 7 Επεξεργασμένα δέρματα στο βυρσοδεψείο του Γ.Γιακουμάκη

Στο βυρσοδεψείο της οικογένειας Γιακουμάκη καταλήγουν τα δέρματα από τα σφαγεία. Εκεί, έπειτα από την απαιτούμενη επεξεργασία, γίνονται φύλλα. “Τα δέρματα τα προμηθευόμαστε όχι μόνο από τα τοπικά σφαγεία, αλλά κάνουμε και εισαγωγές από ολόκληρο τον κόσμο, γιατί τα ντόπια δεν επαρκούν. Για την ακρίβεια, παίρνουμε ακατέργαστα δέρματα και να τα επεξεργαζόμαστε”. Και συνέχισε λέγοντας “Τα είδη δέρματος που επεξεργαζόμαστε προέρχονται από μοσχάρια, κατσίκια, αρνιά και λιγότερο από χοιρινά“.

Στο συγκεκριμένο βυρσοδεψείο επεξεργάζονται 10 τόνους από ακατέργαστα δέρματα, διαφόρων ειδών την εβδομάδα, τα οποία πωλούνται εντός και εκτός Ελλάδας. “Προμηθεύουμε με δέρματα βιοτεχνίες παραγωγής δερματίνων ειδών σε όλη την Ελλάδα. Επιπλέον, εξάγουμε ημικατεργασμένα δέρματα στην Ιταλία, σε μορφή wet blue και στην Κίνα. Επίσης, το εργοστάσιο του ελληνικού στρατού αγοράζει από εμάς το δέρμα για την κατασκευή των αρβύλων“. Ωστόσο, στο βυρσοδεψείο δέχονται κατά καιρούς και παραγγελίες, καθώς όπως μας επεσήμανε ο κος Γιακουμάκης, το δέρμα είναι φυσικό προϊόν και υπάρχουν ορισμένα ιδιαίτερα είδη.

Ποια όμως είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το βυρσοδεψείο όλα αυτά τα χρόνια; “Καταρχήν υπάρχει μεγάλη προκατάληψη, σε ό,τι αφορά τα βυρσοδεψία. Όλοι θεωρούν ότι μυρίζουν και ότι χρησιμοποιούν χημικά. Αυτό όμως είναι μύθος, καθώς τα απόβλητα του βυρσοδεψείου είναι οργανικά. Η κατεργασία των δερμάτων γίνεται με φυτικές σταμίνες και όχι με οξείδια χρωμίου, τα οποία είναι επιβαρυντικά για το περιβάλλον. Το δικό μας βυρσοδεψείο είναι το μοναδικό στην Ελλάδα, το οποίο διαθέτει διαρκή άδεια λειτουργίας, γιατί τα απόβλητα και τα νερά καταλήγουν στον βιολογικό καθαρισμό βιομηχανικών λημμάτων”, δήλωσε ο κος Γιακουμάκης.

Εικόνα 8 Τα ντόπια δέρματα δεν επαρκούν σημειώνει ο κ. Γ. Γιακουμάκης

Και πρόσθεσε: “Λόγω και της θεσμικής μου θέσης, ως Πρόεδρος στο Επιμελητήριο Ρεθύμνου διαπιστώνω, ότι το ελληνικό κράτος κοροϊδεύει τους επιχειρηματίες του κλάδου μας, γιατί δεν έχει θεσπίσει τις χρήσεις γης. Δηλαδή, δεν έχουν οριστεί βιομηχανικές ζώνες, ώστε να γνωρίζει ο κάθε επιχειρηματίας που μπορεί να αναπτύξει μία δραστηριότητα και που όχι“.

Ο κος Γιακουμάκης αναφέρθηκε και στο φορολογικό καθεστώς που επικρατεί. “Στο ελληνικό κράτος δεν υπάρχει σταθερό φορολογικό σύστημα. Πραγματοποιείς μία επένδυση και δε ξέρεις με ποιο τρόπο θα φορολογηθείς. Φανταστείτε ότι το 1970, η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα σε παραγωγή και εξαγωγή παπουτσιών στην Αμερική και τώρα τόσο ο κλάδος της βυρσοδεψίας όσο και της υποδηματοποιίας έχουν εξαφανιστεί. Αυτή τη στιγμή, οι Έλληνες έμποροι αγοράζουν δερμάτινα είδη από την Τουρκία, τα οποία είναι φτιαγμένα από ελληνικά δέρματα. Στα παραπάνω προβλήματα προστέθηκε και η έλλειψη οικονομικής ρευστότητας από τις τράπεζες που επέφερε η οικονομική κρίση”.

Ο κος Γιακουμάκης συνεχίζει τη δουλειά του βυρσοδέψη πλέον από ρομαντισμό, όπως μας ανέφερε. Ωστόσο, δεν παρέλειψε να μας μιλήσει και για τα μελλοντικά του σχέδια “Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να αυξήσουμε τις εξαγωγές μας, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το έντονο πρόβλημα ρευστότητας, καθώς δεν προβλέπεται να αλλάξει η κατάσταση στην εσωτερική αγορά”.

Σημείωση 5: Πληθυσμός της Ελλάδας.

Ίσως ξενίζει η διαπίστωση αυτή του Σωτήρη Σοφιανόπουλου. Ο προβληματισμός άπτεται του σημαντικότερου ίσως προβλήματος της Ελλάδας ήτοι του δημογραφικού[10]. Αυτό που εννοεί ο Σ.Σ. με την ανωτέρω διαπίστωση είναι ό,τι: αν χρησιμοποιήσουμε ως κριτήριο τον πληθυσμό ανά έκταση (ήτοι την πυκνότητα του πληθυσμού) των κρατών της Ευρωπαϊκής Ηπείρου η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει πληθυσμό άνω των 15-20 εκατομμυρίων Ελλήνων. Αυτό όμως δεν έγινε και ο κύριος λόγος (για τα νοικοκυριά) ήταν ο οικονομικός, ίσως για κάποιους να ήταν η πρόφαση. Πάντως είτε ως πρόσχημα είτε ως βασικός λόγος για τους περισσότερους -εντός του πλαισίου αυτού- λαμβάνεται η απόφαση του να μην κάνει κάποιος πολυμελή οικογένεια.

Δίνουμε δυο παραδείγματα:

-Η Ολλανδία είναι 3,2 φορές μικρότερη σε έκταση από την Ελλάδα (δηλαδή 41.543 τετρ.χλμ με την Ελλάδα να είναι 132.000 τετρ.χλμ) και έχει πυκνότητα πληθυσμού 414,5 κατοίκους ανά τετρ.χλμ. έναντι 81,6 κατοίκων της Ελλάδας.

-Η Ιταλία έχει έκταση 301.230 τ.χλμ, δηλαδή είναι 2,3 φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα σε έκταση, έχει πληθυσμό 6 φορές αυτόν της Ελλάδας, ήτοι 60.421.000 κατοίκους και πυκνότητα πληθυσμού 200,6 κάτοικοι ανά τ.χλμ.

Η αδυναμία ανάπτυξης της οικονομίας μας από τον μεσοπόλεμο και μετά με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και ιδιαίτερα από το 1972 και μετά, που ξεκίνησε η πλήρης αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας (με ευθύνη του κρατικού μηχανισμού) είχε ως αποτέλεσμα: α. την μετανάστευση των πιο παραγωγικών ηλικιών τις δεκαετίες του ’60 και ’70 και –την μνημονιακή περίοδο- από το 2009 έως και σήμερα 2018, β. τις εκτρώσεις κατά εκατοντάδες χιλιάδες ετησίως γ. την απόφαση των ζευγαριών για ολιγοτεκνία, με την πολυτεκνία να θεωρείται εξαίρεση.

 

[1] Βλέπε βιβλίο: ‘’Οι ‘’Άγνωστες’’ πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία’’, Σωτ. Α. Σοφιανόπουλος, Αθήνα 2003.

[2] Για περισσότερα στοιχεία μελετήστε τις αντίστοιχες καρτέλες της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής εδώ http://www.statistics.gr/el/statistics/-/publication/SPK33/-

[3] Για περισσότερα στοιχεία μελετήστε το αντίστοιχο Δελτίο τύπου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής εδώ

[4] Το πλήρες άρθρο από το οποίο αντλήσαμε πολλά στοιχεία μπορείτε να βρείτε εδώ. Επιπλέον στοιχεία σχετικά με το ιστορικό της προσπάθειας υπάρχουν κι εδώ.

[5] Ενδεικτική βιβλιογραφία: Επιχειρείν αλλά ΕλληΝικά!, Πρωτοπαπαδάκης Ιωάννης, Εκδόσεις Σταμούλη, Αθήνα (2010).

-Η Οικονομία της νεότερης Ελλάδας 1821-1912, Διονύσιος Κοντογιώργης, Αθήνα (2013) κ.α.

[6] Συγκλονιστικό είναι το βιβλίο που έγραψε ο ένας εκ των ιδρυτών της Πειραϊκής Πατραϊκής, ο Χριστόφορος Κατσάμπας. Στο βιβλίο διηγείται τα παιδικά του χρόνια, το όραμα του, την φιλία του και συνεργασία με τον αδελφικό του φίλο Σταμούλη Στράτο, τις δυσκολίες της Κατοχής, όλες τις τολμηρές πρωτοβουλίες που ανέπτυξαν προκειμένου δυο άνθρωποι με θέληση να στήσουν μια από τις μεγαλύτερες κλωστοϋφαντουργίες στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η πρώτη προτεραιότητα που έδωσαν οι ιδρυτές ήταν στον άνθρωπο. Ήταν κοντά στους εργαζομένους τους, τους επιβράβευαν ενώ πολλοί εξ’ αυτών με έξοδα της εταιρείας σπούδασαν στην Γερμανία και αλλού και εξειδικεύθηκαν. Γυρίζοντας πίσω το ανταπέδωσαν με την εργασία τους, τις βιομηχανικές καινοτομίες κλπ. Το βιβλίο είναι αυτοβιογραφικό και φέρει τον τίτλο: «Πιστεύοντας εις το μέλλον. Το χρονικό μιας προσπάθειας» (Αθήνα 1966). Δυστυχώς είναι πλέον δυσεύρετο. Θα ήταν ευτύχημα να επανεκδοθεί ώστε νέοι που έχουν αγάπη για την πατρίδα και την δημιουργία να εμπνευστούν.

[7] Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε μια από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις της Πειραϊκής Πατραϊκής https://www.youtube.com/watch?v=9YYKNuBAmZk

[8] Ένα σχετικό βίντεο για την παραγωγή της λανολίνης, όπως αυτή γίνεται στην Αυστραλία, μπορείτε να δείτε εδώ https://www.youtube.com/watch?v=JlD7LOOkGqA

[9] Την συνέντευξη που έλαβε από τον κο Γιακουμάκη η δημοσιογράφος Ευαγγελία Κακλειδάκη μπορείτε να διαβάσετε στο επιχειρώ.gr εδώ http://www.epixeiro.gr/article/1811

[10] Βλέπε σχετικό τεύχος περιοδικού της ΕΡΩ με αφιέρωμα στο Δημογραφικό (τεύχος αρ.35, Ιουλίου-Σεπτεμβρίου 2018)

via Πρόβατα και αίγες – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

by | 04/11/2018 · 1:53 ΜΜ

Για το καλό της Πατρίδας μας!

Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν όποτε ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε.Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί και η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο. Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού. Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοί, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή. Ήταν στιγμές ωραίες, απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι.Πηγή : Ενοριακή ζωή

Το άγημα αποδόσεως τιμών στο χώρο του, και ακούμε το σαλπιγκτή να δίνει το σύνθημα για την υποστολή της σημαίας. Το άγημα παρουσιάζει όπλα. Ο αξιωματικός χαιρετά και παίζεται ο Θούριος. Όλοι οι παριστάμενοι εκεί και οι περαστικοί, όπως και εγώ σταθήκαμε σε στάση προσοχής. Αποδίδεις με αυτό τον τρόπο την τιμή στο ιερό μας σύμβολο, στη γαλανόλευκη σημαία. Εκείνη τη στιγμή που ο αρμόδιος αξιωματικός χαιρετά, η ματιά του πέφτει λοξά και βλέπει κάτι παράξενο, και η ψυχή του ταράζεται, για αυτό που θα σας πω παρακάτω. Τελειώνοντας η διαδικασία της υποστολής της σημαίας, οι διαβάτες συνεχίζουν το δρόμο τους, ενώ εγώ παρέμεινα από συνήθεια λίγο ακόμα. Τότε βλέπω το νεαρό αξιωματικό να κατευθύνεται θυμωμένος προς ένα γεροδεμένο πλανόδιο καστανά. Βλέπετε τότε η πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές (λούστροι) και καστανάδες που μας λείπουν τώρα. Και του είπε:
“Γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας. Δεν έχεις φιλότιμο κλπ”. Ο άνθρωπος έμεινε βουβός, εγώ παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος το τι έγινε. Κατόπιν βλέπω τον καστανά που έγινε κατακόκκινος και άρχισε να τρέμει. Ήθελε να φωνάξει, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι συγκρατείται. Σκύβοντας το κεφάλι του άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Λίγη ώρα μετά συνέρχεται, σκουπίζει τα δάκρυα του και με πολλή δύναμη των χεριών του (αυτά ήταν γερά) στυλώνει το σώμα του δυνατά, σπρώχνει τον πάγκο του με τα κάστανα μπροστά και φωνάζει με όλη τη ψυχή του, στο νεαρό αξιωματικό δυνατά: “Πως να σηκωθώ κύριε; Της τα έδωσα της Πατρίδας και τα δύο” και σηκώνει τα μπατζάκια του παντελονιού οπού φάνηκαν δύο πόδια κομμένα πάνω από το γόνατα. Και ξαναρχίζει να κλαίει. Ο κόσμος όπως και εγώ γύρω του κλαίει και χειροκροτεί, όμως περισσότερο από όλους κλαίει ο νεαρός αξιωματικός. Έχουν περάσει από τότε περίπου 60 χρόνια. Ποιος ξέρει τι γίνεται. Εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι το αλησμόνητο, φοβερή σκηνή για Όσκαρ. Ο αξιωματικός σκύβει και αγκαλιάζει και φιλά τον καστανά, και στη συνέχεια στέκεται ευθυτενής μπροστά στον ήρωα και φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του γείσου του πηλικίου του και τον χαιρετά στρατιωτικά. Του απονέμει “τας κεκανονισμένας τιμάς” που δεν μπόρεσε εκείνος τυπικά να αποδώσει στη σημαία μας, γιατί της χάρισε και τα δύο πόδια στα βορειοηπειρώτικα βουνά μας για να μπορεί να κυματίζει σήμερα ψηλά η κυανόλευκη σημαία σε λεύτερη πατρίδα. Και οι άλλοι, οι πολλοί να μπορούν να πηγαίνουν με γρήγορο βήμα στις ειρηνικές απασχολήσεις τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι περνούν μπροστά από έναν ήρωα του αλβανικού μετώπου, τον Έλληνα ήρωα πολεμιστή, όποιο επάγγελμα και να χει. Άλλοι δεν μιλούν, άλλοι όμως ειρωνεύονται. Γι αυτό οι νέες γενιές πρέπει να μάθουν, να διδαχθούν από την οικογένεια και το Σχολείο για το Έπος του 1940. Για το καλό της Πατρίδας μας!

Πηγή: https://ekdoseisxrysopigi.blogspot.com/2018/11/blog-post_3.html

Πηγή: synaxipalaiochoriou.blogspot.com

 

Σχολιάστε

by | 04/11/2018 · 12:51 ΠΜ

Eάν κάνουν αυτά τα πράγματα με το κινητό σου φαντάσου τι θα κάνουν με το τσιπακι εγκέφαλου

Eάν κάνουν αυτά τα πράγματα με το κινητό σου φαντάσου τι θα κάνουν με το τσιπακι εγκέφαλου

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/11/e.html

via Ειδήσεις για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα Έκτακτο Παράρτημα

Σχολιάστε

by | 04/11/2018 · 12:45 ΠΜ

Δείτε το οπωσδήποτε – Εξευτελίζουν τους καθηγητές που τους απέβαλαν – H απάντηση των μαθητών που αποβλήθηκαν μετά το «Μακεδονία Ξακουστή»


Την 28η Οκτωβρίου
Βέβαιοι ότι δεν έκαναν τίποτα κακό, εμφανίζονται οι μαθητές του Λυκείου στο Γέρακα, που αποβλήθηκαν από το σχολείο με απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων,
καθώς κατά τη διάρκεια της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου, τραγούδησαν το «Μακεδονία Ξακουστή» και φώναξαν συνθήματα των ειδικών δυνάμεων.
Βέβαιοι ότι δεν έκαναν τίποτα κακό, εμφανίζονται οι μαθητές του Λυκείου στο Γέρακα, που αποβλήθηκαν από το σχολείο με απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων, καθώς κατά τη διάρκεια της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου, τραγούδησαν το «Μακεδονία Ξακουστή» και φώναξαν συνθήματα των ειδικών δυνάμεων.
Ενας εκ των έξι συνολικά μαθητών που αποβλήθηκαν από το 1ο ΓΕΛ μιλώντας στο notioanatolika.gr δήλωσε ότι θέλησαν να παρελάσουν τραγουδώντας το συγκεκριμένο τραγούδι «χωρίς να προσβάλλουμε καμία εθνικότητα, κανένα λαό, χωρίς να εκπροσωπούμε κάποια κόμματα ή οργανώσεις. Εκπροσωπούσαμε καθαρά τους εαυτούς μας σαν Έλληνες και μαθητές λυκείου».
«Δεν θεωρώ δικαιολογημένη την ποινή που μας επιβλήθηκε. Δεν συμφωνεί κανείς με αυτήν, ούτε οι μαθητές, ούτε ο σύλλογος γονέων, ούτε ο δήμαρχος της περιοχής» πρόσθεσε ο ίδιος μαθητής.
«Θέλαμε χρόνια να το κάνουμε αυτό μας τρέναραν όμως κάποιοι καθηγητές με εξαίρεση δύο, οι οποίοι μας παρότρυναν να το κάνουμε. Φέτος είμαστε στην τελευταία τάξη και είμαστε πιο κατασταλαγμένοι, γνωρίζουμε τί θέλουμε, ξέρουμε τα “πιστεύω” μας», συμπλήρωσε για να καταλήξει:
«Το Μακεδονικό είναι ένα μείζον ζήτημα της εποχής. Ως… πατριωτάκια μας εκφράζει και θέλαμε να πούμε τη γνώμη μας σε μια παρέλαση. Στην οποία δεν εκπροσωπούσαμε το 1ο ΓΕΛ αλλά την πατρίδα μας της Ελλάδα και τιμούσαμε τους προγόνους που έχουν κάνει ό,τι έχουν κάνει για μας».
Πληροφορίες αναφέρουν ότι πριν από την παρέλαση οι μαθητές είχαν αναφέρει στους καθηγητές τι πρόκειται να κάνουν και βέβαια τους απαγορεύτηκε με αποτέλεσμα αρχικά να έρθουν σε αντιδικία με τους δασκάλους τους.
Στο τέλος όμως αποφάσισαν να αψηφίσουν τους διδάσκοντες, και φυσικά δέχτηκαν τις συνέπειες που ήταν η αποβολή. Η επίσημη αιτιολογία ήταν ότι εγκατέλειψαν τον σχηματισμό της παρέλασης. Την Πέμπτη μάλιστα, κάποιοι συμμαθητές των αποβληθέντων προχώρησαν σε κατάληψη, διαμαρτυρόμενοι για την τιμωρία των νεαρών.
Το θέμα προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις στην περιοχή, αλλά τόσο ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, όσο και οι εκπαιδευτικοί δεν θέλησαν να μιλήσουν για το ζήτημα μιας και αποτελεί πάγια θέση τους να λύνουν τα ζητήματα όπως προβλέπει η εκπαιδευτική «δεοντολογία» δηλαδή με τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος για την ομαλή λειτουργία των σχολείων.

via Ειδήσεις για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα Έκτακτο Παράρτημα

Σχολιάστε

by | 04/11/2018 · 12:34 ΠΜ

Πρόκειται για μια προεικόνιση | Πεμπτουσία

Όταν σηκώνεσαι από τον ύπνο πρόκειται για μια προεικόνιση της αναστάσεως των νεκρών, που περιμένει όλους τους ανθρώπους, να κατευθύνεις τις σκέψεις σου στον Θεό. Να προσφέρεις σαν θυσία σ’ Εκείνον τους πρώτους καρπούς της λειτουργίας του νου σου, όταν αυτός δεν έχει ακόμα προσλάβει καμιά μάταιη εντύπωση.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

via Πρόκειται για μια προεικόνιση | Πεμπτουσία

Σχολιάστε

by | 01/11/2018 · 7:10 ΜΜ

Μόνος του, ένας ήρωας Αρχιμανδρίτης συγκλονίζει το πανελλήνιο για τη δολοφονία του Κωνσταντίνου

Φανούρης Ευστράτιος

 

Θεολόγος–Κοινωνιολόγος-Αρθρογράφος

Διαβάστε τη συγκλονιστική παρέμβαση από τον Αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Μισσό για τη στυγερή δολοφονία του Έλληνα Κωνσταντίνου Κατσίφα, στο ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE – «Το πατριωτικό αίμα δεν ισοσταθμίζει στην πλάστιγγα όταν αναμετρηθεί με το αριστεριστικό. Για μια Ελλάδα που οι αξίες όλες έχουν εκπέσει, το διπλωματικό επεισόδιο με τον άτυχο 35χρονο νέο, ομογενή εξ Αλβανίας, δεν έχει την σημασία που θα έπρεπε. Ντόρος και αχός βαρύς ακούγεται από τα κατευθυνόμενα Μ.Μ.Ε. μονάχα αν το θύμα είναι αριστερός και μειοδότης της πατρίδας. Αντί ο εκλιπών Κωνσταντίνος Κατσίφας να αρθεί και να καταταχθεί στο πάνθεον των ηρώων, όπως δικαιωματικά το αξίζει, αφού οι λύθροι του αίματος του πότισαν την γη υπέρ πίστεως και πατρίδος, άπαντες σιωπούν, φοβούμενοι το Αλβανικό μένος.»

Ο 35χρόνος ως ευπατρίδης προέβη στο αυτονόητο, όταν λόγω της επετείου της 28ης Οκτωβρίου υψώθηκε σε νεκροταφείο Ελλήνων πεσόντων η Ελληνική Σημαία ως ένδειξη ελάχιστου φόρου τιμής και αγήρω μνήμης.
Μη αντέχοντας να βλέπει την Ελληνική μας Σημαία να υποστέλλεται ατάκτως από Αλβανούς αστυνομικούς πυροβόλησε για εκφοβισμό και κινούμενος από αγνά Εθνικά συναισθήματα.
31 Οκτωβρίου – Γιορτή: Άγιοι Στάχυς, Απελλής, Αμπλίας, Ουρβανός, Νάρκισσος και Αριστόβουλος οι Απόστολοι
Τότε οι Αλβανοί τον χτύπησαν άνανδρα στην θωρακική χώρα και τον συνέλαβαν αιμόφυρτο σέρνοντας τον υποδειγματικά ενώ λίγο μετά ακολούθησε και η χαριστική βολή στο κρανίο.
Οι Αλβανοί ως λαός απαίδευτος και μοχθηρός έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την ανδραγαθία τους αυτή και ο πρωθυπουργός τους εν ολίγοις συνέστησε στην Ελλάδα ότι μας απάλλαξε από έναν άνθρωπο κακοποιό.

Χαρακτήρισε τον Έλληνα Εθνομάρτυρα «τρελό» και πως η απώλεια του ήταν σωτήριος.
Η καυχησιολογία τους έφθασε στο σημείο να μιλούν για ηρωϊκή επιχείρηση, τη στιγμή που επιστράτευσαν ολόκληρη ομάδα επίλεκτων αστυνομικών για να αντιμετωπίσουν έναν και μόνον άνθρωπο.
Η μανία τους ήταν τόσο ξέφρενη που άνανδρα έριξαν και την χαριστική βολή στον γενναίο Έλληνα που αψήφισε την «κατεργαριά» των Αλβανών.
Η Ελληνική Κυβέρνηση και το Υπ.Εξ. κωφεύει για να μην χαλάσουν τις σχέσεις τους. Δεν θέλει να δοθεί έκταση.
Εξάλλου ο Κωνσταντίνος Κατσίφας δεν ήταν τραγουδοποιός εναντιοντων ακραίων και Εθνικιστών.
Οπότε η θυσία του δεν σημαίνει κάτι για τα δεδομένα του ΣΥΡΙΖΑ.
Επίσης δεν πρέπει να ερεθίσουμε και τα Σκιπτάρια που παρεπιδημούν στην χώρα μας σαν παράσιτα και απολαμβάνουν όλα τα αγαθά της φιλόξενης πατρίδας μας.

Μας προκαλούν, μας σκοτώνουν, μας ληστεύουν, μας ήρθε όλη η σαβούρα και κακοποιοί, ελαχίστων εξαιρουμένων, που ελευθέρωσαν εσκεμμένα από τις φυλακές τους και διαπρέπουν στην εγκληματικότητα στην δύσμοιρη Ελλάδα, λεηλατώντας τις περιουσίες του φτωχού κόσμου.
Να απελαύνονται κύριοι της Κυβέρνησης πάραυτα. Καίνε την Σημαία μας;
Φυλάκιση ή απέλαση. Βεβηλώνουν τα Όσια και Ιερά μας και σε λίγα χρόνια έγιναν αφεντικά στην ίδια μας την χώρα ! Πως ; Εσείς ξέρετε και εμείς καλύτερα.
Έξω οι κακοποιοί εγκληματίες Αλβανοί και κάθε λογής παρόμοιοι μετανάστες από την Ελλάδα.
Ποτέ δεν τίμησαν την χώρα που τους φιλοξένησε παρά ολίγοι.
Ποτέ δεν ύψωσαν την Ελληνική Σημαία στις εθνικές εορτές.
Ποτέ δεν πέταξαν από πάνω τους την αλβανική ταυτότητα.
Ακριβώς ποιος πήγε φαντάρος για την Ελλάδα; Ξεχνάτε τις εθνικιστικές χειρονομίες τους ; Από αυτούς οι περισσότεροι πήγαν για την απόκτηση της Ελληνικής Ταυτότητας.
Ποτέ δεν είχαν οι περισσότεροι σχέση με την εκκλησία ούτε έχουν.
Ποτέ δεν λάτρεψαν τον ελληνικό πολιτισμό.
Είναι Αλβανοί και χρησιμοποιούν δόλια το Ελληνικό κράτος και προσποιούνται ότι αγαπούν την Ελλάδα.
Την Ελλάδα την αγαπούν μόνο οι Έλληνες και κάνεις άλλος και μόνο στους Έλληνες ανήκει.
Οι Αλβανοί της Ελλάδας μέσω των σωματείων τους αδιαφορούν και ποιούν την νήσσα επειδή κατά βάθος χαιρέκακα επιδοκιμάζουν την εγκληματική αυτή πράξη των Αλβανών της γείτονος χώρας.
Εκμεταλλεύονται την φειδώ στις απελάσεις τους από την ευνομούμενη μας χώρα και πανηγυρίζουν κάθε φορά που η Ελλάδα μας τραυματίζεται. Το όνειρο της μεγάλης Αλβανίας δεν τους εγκαταλείπει ποτέ.
Σε κάθε περίπτωση είναι πρόθυμοι να εμέσουν και να εκδηλωθούν τα κατώτερα ένστικτα τους που χαρακτηρίζουν λόγω της γονιδιακής τους ιδιοσυγκρασίας.
Χαίρονται που στο πηδάλιο της χώρας μας βρίσκονται αυτοί οι μειοδότες του αγέρωχου Ελληνικού Έθνους και τους χορηγούν άφθονα κοινωνικά επιδόματα. Όμως λησμονούν σκοπίμως ότι ο καταδυναστευμένος μας λαός θα αφυπνιστεί και θα διαχωρίσει την ήρα από το σιτάρι και θα απομακρύνει πάραυτα όλους τους Αλβανούς και τους Αλβανόφρονες που κάθισαν στον τράχηλο μας.

Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν λογαριάζει, αυτό ας το θυμούνται.
Η θολοκουλτούρα και η υποκουλτούρα του ΣΥΡΙΖΑ μόνο τους Αλβανούς κακοποιούς μπορεί να συγκινήσει.
Και καλά οι Κυβερνήσεις πέφτουνε, έρχονται και παρέρχονται !
Η Εκκλησία που είναι ; Που είναι η φωνή του Σώματος των Επισκόπων, των συγκροτούντων την Αγία Σύνοδο ;
Δεν ξανά πέρασαν τέτοια αναστήματα μουγγών; Αναίσθητων εσκεμμένα; Βολεμένων Ιεραρχών; Μονάχα ο προδομένος μας λαός έμεινε να αρθρώνει λόγο; Προς τι τόσο ένοχη σιωπή σε όλα τα Εθνικά και μη θέματα από τους επίσημους ταγούς του Έθνους ;
Προσωπικά τέλεσα Τρισάγιο υπέρ Αναπαύσεως της μακαρίας ψυχής του Δούλου του Θεού Κωνσταντίνου Κατσίφα και ενεγράφη στα Δίπτυχα της Αγίας Προσκομιδής, για να μνημονεύεται πάντοτε και η ψυχή του να ευρίσκει τόπο χλόης και αναψύξεως.
Ζητώ η Ελλάς η χώρα των Ηρώων, των Αγίων, και των Μαρτύρων.
Ζητώ το Έθνος των Ελλήνων.
Ζητώ η Ορθοδοξία.
Στέφος είληφας άφθαρτον παρά Κυρίου του Θεού ημών αδελφέ μας Κωνσταντίνε.
Μακαρία η γη η δεξαμένη σε, η δε ψυχή σου νυν εν ουρανοίς συναγάλλεται.
Αιωνία σου η μνήμη.

Έλληνες Αφυπνιστείτε.
Αρχιμανδρίτης Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου, Αθανάσιος Μισσός

via Ειδήσεις για την Ορθοδοξία και την Πατρίδα Έκτακτο Παράρτημα

Σχολιάστε

by | 01/11/2018 · 7:03 ΜΜ
Αρέσει σε %d bloggers: