Daily Archives: 31/01/2019

Κάποτε…! | Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνας ηρωας τσολιας

Κάποτε ήμουν Έλλην Ηπειρώτης, 1914..
Υποχώρησα και δέχτηκα να με ονομάσουν βόρειο-Ηπειρωτη, το 1923..

Μου είπαν πως έτσι θα εξασφαλίσουν όλα μου τα δικαιώματα..
Να μην φοβάμαι..
Έπεσα και κοιμήθηκα..
Ξύπνησα το 1945 για να ανακαλύψω ότι ήμουν μειονοτικος..
(Το τι μειονότητα δεν το έλεγαν)
Ξανακοιμήθηκα και ξύπνησα το 1991 Αλβανός..

Κάποτε ήμουν Έλλην Κύπριος..
Μου είπαν να δεχτώ ότι υπάρχουν και Τούρκοι στο νησί και πως δεν είναι σωστό να μη νιώθουν κι αυτοί ίσοι..
Το δέχτηκα..
Τι κι αν ήταν το ίδιο μου το αίμα εξισλαμισμένο με τη βία..

Έπεσα πάλι και κοιμήθηκα..
Ξύπνησα ΕλληνοΚύπριος..
Ο αδερφός μου ΤουρκοΚύπριος..
Τώρα μου λένε να μην λέω πως είμαι Έλληνας..

Κάνει κακό στην ειρήνη και την ευημερία της Ανατολικής Μεσογείου..
Έτσι κι εγώ λέω ότι είμαι Κύπριος..
Σκέτο..
Νιώθω όμορφα που μου χαϊδεύουν οι ξένοι την πλάτη..

Κάποτε ήμουν Ίμβριος, Τενεδιος, Κωνσταντινοπολίτης..
Μου είπαν μη φοβάσαι..
Έχεις στάτους μειονότητας..
Όλα καλά θα πάνε..
Σήμερα ζω στην Αθήνα..

Τα ξαδέρφια μου ζουν ακόμα στην πόλεις Αλικαρνασσό και Σμύρνη ..

Κάποτε ήμουν Μακεδόνας..
Μου είπαν πως αυτό δεν ευχαριστεί τους σχεδιασμούς των φίλων μας των Γερμανών..
Και εγώ σαν καλό παιδί που είμαι και που αγαπά όλο τον κόσμο άλλαξα όνομα..
Ευτυχώς που με χίλια ζόρια μου επέτρεψαν να λέγομαι ΝοτιοΜακεδόνας..

Κάποτε…..

ΠΗΓΗ

proskynitis.blogspot.com/

via Κάποτε…! | Σημεία Καιρών

Advertisements

Σχολιάστε

by | 31/01/2019 · 12:48 ΠΜ

Η καλύτερη συνήγορος | Πεμπτουσία

20160130-3
Η ελεημοσύνη είναι η βασίλισσα των αρετών· αυτή που πολύ γρήγορα ανοίγει τις αψίδες των ουρανών στους ανθρώπους και είναι η καλύτερη συνήγορος.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

via Η καλύτερη συνήγορος | Πεμπτουσία

Σχολιάστε

by | 31/01/2019 · 12:37 ΠΜ

30 Ἰανουαρίου 1827 – Ἕλληνες κατά Ὀθωμανῶν στή μάχη τῆς Καστέλλας – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Η μάχη της Καστέλλας του Πειραιά (30 Ιανουαρίου 1827) ήταν πολεμικό επεισόδιο του ελληνικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα (1821 – 1829) που διεξήχθη μεταξύ των υπερασπιστών του ομώνυμου λόφου της Αττικής και των δυνάμεων του Ρεσίτ Πασσά ο οποίος εξόρμησε εναντίον τους με πεζικό και ιππικό, ενώ χρησιμοποίησε και έξι κανόνια. Τις ελληνικές μονάδες υπεράσπισαν δυο Ψαριανά πλοία, καθώς και το ατμόπλοιο «Καρτερία» υπό το ναύαρχο Άστιγξ. Ύστερα από πεντάωρη σύγκρουση οι Τούρκοι υποχώρησαν με βαριές απώλειες (πέραν των 300 νεκρών) τις οποίες αύξησε η καταδίωξη από αντεπιτιθέμενα τμήματα των Ελλήνων μαχητών υπό τους Μακρυγιάννη, Σπ. Δοντά και Δημ. Μπενιζέλο. Οι ελληνικές απώλειες ήταν 60 άνδρες και φθορές της «Καρτερίας», που προκλήθηκαν από το αντίπαλο πυροβολικό.

Στις 20 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς ο Τούρκος αρχιστράτηγος επιχείρησε νέα επίθεση κατά της Καστέλλας, της οποίας την κατάληψη θεωρούσε απαραίτητη για την συνέχεια της πολιορκίας της Ακρόπολης αλλά απέτυχε εκ νέου, παρά το γεγονός ότι οι αντίπαλοί του, οχυρωμένοι στη βαλτώδη θέση «Τρεις Πύργοι» δε διέθεταν ιππείς, ενώ και ο αριθμός τους (μόλις 500 μαχητές, υπό τους Αθηναίους οπλαρχηγούς Χαρ. Ιγγλέση, Γεώργ. Λέκκα και του εκ Ναυπάκτου Παν. Σωτηρόπουλου) ήταν ελάχιστος σε σχέση με τις τουρκικές δυνάμεις (3.000 πεζοί, 1.000 ιππείς).

Παρότι η επιτυχής άμυνα της Καστέλλας δεν εμπόδισε το γενικότερο σχέδιο του Κιουταχή να καταλάβει την Ακρόπολη, εντούτοις, προσέφερε στις ελληνικές δυνάμεις ένα σημαντικό προγεφύρωμα για τον περαιτέρω αγώνα τους στην Αττική.

Ακολουθεί απόσπασμα από την Ιστορία τών Αθηνών (1853), του Σουρμελή Διονύσιου

«Αφού λοιπόν συνήλθον τά σώματα ταύτα εις Σαλαμίνα, τό όλον συμποσούμενον εις έξ χιλιάδας, διαιρείται εις δύο, καί τό μέν έν υπό τόν Βάσσο Μαυροβουνιώτη, Μπούρμπαχη, Παναγιώτη Νοταρά καί Προκόπιο Κατσαντώνη, εκστρατεύει διά ξηράς από Ελευσίνος, καί τοποθετείται εις Καματερόν. Τό δέ έτερον υπό τόν Ιωάννη Νοταρά, Μακρυγιάννη καί Χαράλαμπο Ιγγλέση, αποβαίνει εις Μουνυχίαν (Καστέλλα) συγχρόνως τοίς εν Καματερώ επί τής αυτής νυκτός τής φερούσης τήν 25ην Ιανουαρίου 1827. Συμμετέσχον δέ τής εκστρατείας ταύτης καί σημαντικοί φιλέλληνες, οίτινες συνέδραμον προθύμως νά αγωνισθώσι μετά τών Ελλήνων, μάλιστα δέ εις τόν υπέρ Αθηνών αγώνα. Μεταξύ τών φιλελλήνων τούτων είναι ο συνταγματάρχης Γκόρντον, όστις ανέλαβε τήν διά θαλάσσης διεύθυνσιν τής εκστρατείας, εξοδεύσας πολλά εξ ιδίων, καί ο συνταγματάρχης Κάρολος Έιντεκ μετά τινων άλλων αξιωματικών Βαυαρών.

Συνεβοήθουν δέ τό στρατόπεδον τούτο καί τρία πλοία, τό ατμοκίνητον Καρτερία κυβερνώμενον υπό τού καρτερόψυχου Άστιγγος, καί δύο βρίκια ψαριανά, τό μέν Νικολάου Γιαννίτση, τό δέ Δημητρίου Παπανικολή. Άμα δέ απέβησαν οι Έλληνες εις τήν Μουνυχίαν, η επί τού λόφου λεγομένου Καστέλλα τουρκική φυλλακή βλέπουσα τούς ημέτερους, τουφεκίζουσι τήν εμπροσθοφυλακήν, αλλ’ ούτοι αλαλάξαντες μιά βοή, κατετρόμαξαν τούς εχθρούς, οίτινες κατέφυγον νά ασφαλισθώσιν εις τό μοναστήριον ο Άγιος Σπυρίδων, καί εις τόν πύργον τού Τελωνείου. Οι ημέτεροι ενησχολήθησαν αυθωρεί εις προμαχώνας καί χαρακώματα επί τής Καστέλλας καί θέσαντες εννέα κανόνια επ’ αυτής, εσχημάτισαν αυτήν φρούριον.

Ημείς δέ οι από τού φρουρίου (Ακρόπολη) βλέποντες πυρσούς εις Καματερόν, πυρσούς εις Μουνυχίαν καί Πειραιά, επλήσθημεν χαράς, καθότι είμεθα μέν προειδοποιημένοι τό τοιούτον, όμως δέν επιστεύομεν. Ημέρας δέ υποφαινομένης εισελθόν τό ατμοκίνητον εις τόν λιμένα Πειραιώς, άρχεται τού κανονοβολισμού, κτυπών τό μοναστήριον καί τόν πύργον τού Τελωνείου, ένθα ήσαν κλεισμένοι εχθροί. Ο πυροβολισμός διήρκεσε δι’ όλης ημέρας. Ο εχθρός εκυριεύθη από άκραν αμηχανίαν καί ταραχήν, θέλει νά σώση τούς εν τώ μοναστηρίω καί πύργω, καί δέν δύναται. Στέλλει περίπου εκατό ιππείς εις βοήθειαν αυτών, πλήν φεύγουσιν άπρακτοι καί κτυπημένοι. Μετά ταύτα έστειλε τινάς πρός τόν Κερατόπυργον (θέση στό Κερατσίνι) διά νά φυλάξη τήν θέσιν αυτήν. Τό δέ ατμοκίνητον (Καρτερία) εξακολουθεί τό πύρ, καί κρημνίζει τοίχους τού μοναστηρίου καί κατέθραυσε τόν πύργον.

Ο εχθρός σκεπτόμενος περί τών δύο τούτων ελληνικών σωμάτων τών εν Καματερώ καί τών εν Πειραιεί, καί θεωρών τούς εν Καματερώ αδυνατώτερους, αποφασίζει νά πολεμήση πρώτον τούτους, τούς οποίους αφού χαλάση, θέλει φοβίση καί τούς άλλους, καί ούτω δέν θέλει δυσκολευθή νά καταστρέψη καί τούτους. Πάραυτα λοιπόν κινείται μέ δύο χιλιάδας στρατού εξ ιππέων καί πεζών, φέρων καί δύο κανόνια, καί αντιπαρατάττεται εναντίον τών εν Καματερώ τήν 27ην τού αυτού μηνός, ανατείλαντος τού ηλίου. Οι ημέτεροι ήσαν εντός δύο χαρακωμάτων όχι όμως οχυρωμένων. Ο εχθρός αφού εκανοβόλησεν αρκετά εναντίον τών χαρακωμάτων, εφορμά επ’ αυτά καί τρέπει εις φυγήν τούς ημετέρους, επιφέρων τό πύρ καί τόν σίδηρον. Ο δέ Προκόπιος Κατσαντώνης μαχόμενος ανδρείως εις τήν θέσιν του, αποθνήσκει ομού μέ εξήκοντα άλλους Αθηναίους.

Ο εχθρός συνάξας τάς δυνάμεις του, έρχεται εφωδιασμένος νά κτυπήση τούς εν Πειραιεί, καί μάλιστα τήν Καστέλλαν. Καί παραταττόμενος εις τό πεδίον τού λειβαδίου καί τού μοναστηρίου, στήσας δέ κανόνια τέσσαρα, έχων περί αυτόν τό ιππικόν του, έκαμε πρώτος αρχήν τής μάχης μετά τήν ανατολήν τού ηλίου τήν 30ην Ιανουαρίου 1827. Οι δέ ημέτεροι ωχυρωμένοι καλώς, καί διατεθειμένοι ως έπρεπεν, αντεπέρχονται μέ τρομερόν πύρ, η μέν Καρτερία διά τού Άστιγγος από τού λιμένος εκεραυνοβόλει πρός τούς εχθρούς, τά δέ δύο ψαριανά πλοία αφ’ ετέρου μέρους εξηκολούθουν ομοίως, οι από τής Καστέλλας δέ επυροβόλουν δι’ εννέα κανονίων.

Τό πύρ διήρκεσεν εκατέρωθεν αρκετήν ώραν, ο εχθρός κτυπημένος από τόσον πύρ ελληνικόν, τό οποίον άλλοτε δέν είχε δοκιμάσει, όχι μόνον δέν ετόλμησε νά κάμη έφοδον κατά τήν συνήθειάν του, αλλά δέν εδυνήθη ούτε κάν τάς θέσεις του νά κρατήση, καθότι οι ημέτεροι βλέποντες πρό οφθαλμών τήν μεγάλην φθοράν τών εχθρών, ώρμησαν κατ’ αυτών καί μέ πρώτον τούς απεδίωξαν, θέλοντες δέ οι εχθροί νά αναλάβουν τάς θέσεις των, αποδιώκονται πάλιν, μέ μεγάλην των φθοράν, χωρίς νά τολμήσωσι πλέον νά επανέλθωσιν, αλλά διεσκορπίσθησαν, άλλοι μέν οδεύοντες εις Πατήσια, άλλοι δέ εις τήν πόλιν. Όλοι σχεδόν οι οπλαρχηγοί τών ημετέρων ηνδραγάθησαν κατ’ αυτήν τήν μάχην. Ο λαμπρόν τόπον λαβών κατ’ αυτήν στρατηγός Μακρυγιάννης έκαμε λαμπρόν εγκώμιον τών υπό τήν οδηγίαν του Αθηναίων. Υπαρχηγοί δέ τού σώματος τούτου ήσαν Δημήτριος Βενιζέλος καί Σπυρίδων Δοντάς, συντελέσαντες πολύ διά τήν ανδρείαν των αμφότεροι. Οι εν τώ φρουρίω δέ βλέποντες οφθαλμοφανώς τήν λαμπράν νίκην τών ημετέρων επλήσθησαν χαράς, πεποιθόντες ότι ο εχθρός δέν θέλει δυνηθή εις τό εξής ν’ αποδιώξη τούς ημετέρους από τού Πειραιώς.»

 

ΠΗΓΕΣ:

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Ἑλλήνων Φῶς

ΑΔΕΙΑ:

CC BY-SA 3.0

via 30 Ἰανουαρίου 1827 – Ἕλληνες κατά Ὀθωμανῶν στή μάχη τῆς Καστέλλας – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

by | 31/01/2019 · 12:31 ΠΜ

ΕΚΤΑΚΤΟ: Ο τουρκικός Στρατός μπήκε στην Μανμπίτζ στην βόρειο Συρία | Greek National Pride

 

Ο τουρκικός Στρατός προωθήθηκε με αιφνιδιαστική επιχείρηση τις τελευταίες ώρες στα προάστια της συριακής πόλης Μανπίτζ, στην βόρεια Συρία πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας, η οποία κατοικείται από Κούρδους κατά 70%.

Η προώθηση έγινε σε συνεννόηση και σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και πλέον θα ελέγχουν την περιοχή από κοινού με τον αμερικανικό Στρατό μέχρις ότου αποχωρήσουν οι Αμερικανοί, οπότε και θα αναλάβουν πλήρως τον έλεγχό της.

Πρόκειται για πισώπλατο κτύπημα των ΗΠΑ στους Κούρδους, ανάλογο με αυτό της Ρωσίας όταν εγκατέλιψαν την Αφρίν στο έλεος του τουρκικού Στρατού.

Ο Τούρκος υπουργός Αμυνας και πρώην Α/ΓΕΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ ανακοίνωσε θριαμβευτικά την εξέλιξη: «Ξεκίνησαν οι κοινές περιπολίες Τούρκων στρατιωτών με στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ στην περιοχή Μανμπίζ της Βόρειας Συρίας».

Έτσι λοιπόν η Τουρκία κατάφερε αυτό που καμία άλλη χώρα δεν έχει καταφέρει: Να κατέχει και να ελέγχει εδάφη μίας χώρας, με την «σφραγίδα» των δύο υπερδυνάμεων των ΗΠΑ και της Ρωσίας, αφού πριν δύο εβδομάδες κλείστηκε συμφωνία με τον πρόεδρο της Ρωσίας Β.Πούτιν για την Ιντίλμπ και την απομάκρυνση των ισλαμιστών με τουρκική μεσολάβηση.

Και κατ’αυτό τον τρόπο να ελέγχει πλέον σχεδόν όλη την βόρεια Συρία με προοπτική να επεκτείνει τον έλεγχό της και στο Βόρειο Ιράκ.

Η Τουρκία κατέχει και ελέγχει από κοινού την Μανμπίτζ με τις ΗΠΑ, από κοινού την Ιντλίμπ με την Ρωσία, την Αφρίν εξολοκλήρου μόνη της, βασιζόμενη και στις τουρκόφωνες δυνάμεις των Τουρκμένων της περιοχής και βρίσκεται σε απόσταση βολής από το ηρωικό Κομπάνι.

Έχει σημασία να τονίσουμε ότι όλα αυτά τα εδάφη πληθυσμιακά ανήκουν σε κουρδόφωνους.

Η Τουρκία λοιπόν καταφέρνει το αδιανόητο και κατακτάει ότι έχει απαιτήσει από τις δύο υπερδυνάμεις (the best of both worlds).

Bέβαια οι Τούρκοι δεν τα κέρδισαν όλα αυτά χωρίς να προσφέρουν ότι χρειάζεται για να παίξεις τέτοιο παιχνίδι:

Αίμα και χρήμα.

Πολεμούν από το 2016 στην επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη, στην βόρεια Συρία και αν και είχαν σημαντικές ανθρώπινες απώλειες απλά ήταν διαθέσιμοι να τις υποστούν, ενώ η κοινή τους γνώμη είναι εκπαιδευμένη έτσι ώστε να μην σοκάρεται και να μην πτοείται από αυτές.

Το αντίθετο από ότι συμβαίνει στην Ελλάδα η οποία μετά την απώλεια του μόνιμου λοχία Σούμπουρου Μιχαήλ το 1993 ο οποίος σκοτώνεται σε ενέδρα Σομαλών ανταρτών κατά τη διάρκεια συνοδείας πολιτικού οχήματος της Ανθρωπιστικής Οργάνωσης «CONCERN», αποσύρεται ουσιαστικά από όλες τις διεθνείς αποστολές ή τουλάχιστον δεν συμμετέχει στις «δύσκολες» επιχειρήσεις που απαιτούν ένοπλη αντιπαράθεση.

Αρκεί να θυμηθούμε στην περίπτωση της φρεγάτας «Έλλη» (F450) που πήρε μέρος στον Πρώτο Πόλεμο του Κόλπου περιπολώντας στην Ερυθρά Θάλασσα,  το πως αντιδρούσε τότε η ελληνική κοινωνία θεωρώντας την αποστολή της επίφοβη για τις ζωές των στελεχών του ΠΝ.

Από την στιγμή που η Ελλάδα και η ελληνική κοινή γνώμη δεν έχουν την διάθεση να επιχειρήσουν σε «θερμά» μέρη και όπου αυτό απαιτείται, δεν μπορεί μετά να απαιτεί να την υπολογίζουν όλοι αυτοί που θεωρεί ότι θα έπρεπε να την βοηθάνε σε κάθε δύσκολη περίσταση.

Oι Τούρκοι είχαν σημαντικές έμψυχες απώλειες, όπως και σε υλικό στην Β.Συρία αλλά σίγουρα πολύ ολιγότερες από όσους Ελληνες σκοτώνονται σε τροχαία ατυχήματα ετησίως…

πηγη

via ΕΚΤΑΚΤΟ: Ο τουρκικός Στρατός μπήκε στην Μανμπίτζ στην βόρειο Συρία | Greek National Pride

Σχολιάστε

by | 31/01/2019 · 12:27 ΠΜ

Καμίνι που καίει | Πεμπτουσία

20160101-2
Όταν η καρδιά γίνει καμίνι από την αγάπη του Θεού, τότε μπορεί να καίει την ματαιότητα, όταν εγγίζει επάνω της, και τότε υπάρχει η εσωτερική ειρήνη, όταν περνάει ο άνθρωπος δοκιμασίες καμινιών στη ζωή του.

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

via Καμίνι που καίει | Πεμπτουσία

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καμίνι που καίει | Πεμπτουσία

by | 31/01/2019 · 12:25 ΠΜ

Το Zωντανό Iστολόγιο » Διάκριση έναντι των Τεχνολογικών Αλλαγών

https://i1.wp.com/istologio.org/wp-content/uploads/2018/01/ai-dog02.jpg[] Προβληματιζόμαστε για το θυελλώδες των αλλαγών, αλλά δεν σπεύδουμε να τις δαιμονοποιήσουμε. Έχουμε χίλιους λόγους να ζούμε τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες ως ευλογία. Και ξέρουμε ότι πάντα το νέο ταράζει, πάντα το παλιό δείχνει ασφαλέστερο, και πάντα η συνωμοσιολογία είναι γοητευτικότερη από τη νηφάλια και κοπιαστική σκέψη. Αλλά επειδή έχουμε χρέος να κοπιάσουμε για ρεαλιστική διάγνωση, δεν δικαιούμαστε ούτε να προσαράξουμε σε έναν ρομαντικό εξωραϊσμό των πάντων, ούτε να αποσιωπήσουμε τυχόν απειλές, μα ούτε και να φαντασιωθούμε ότι θα δραπετεύσουμε από την εποχή μας.

Θανάσης Παπαθανασίου

Πηγή: Πρόλογος τεύχους 147 περιοδικού «Σύναξη» με θέμα: «Τεχνολογία και Ανθρωπολογία: Μια κρίσιμη σχέση»

via Το Zωντανό Iστολόγιο » Διάκριση έναντι των Τεχνολογικών Αλλαγών

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το Zωντανό Iστολόγιο » Διάκριση έναντι των Τεχνολογικών Αλλαγών

by | 31/01/2019 · 12:11 ΠΜ

Μάνος Χατζηδάκης:”Η ΕΟΚ είναι μια Τουρκοκρατία άλλης μορφής.Χαίρομαι που δε θα ζω” | Greek National Pride

Χατζιδάκις έφυγε από τη ζωή στις 15 Ιουνίου 1994.
Ο μεγάλος και οξύνους Έλληνας συνθέτης, επτά μήνες πριν τον θάνατό του, είχε προειδοποιήσει για τα δεινά που θα έφερνε η Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε ΕΟΚ, στον ελληνικό λαό.
Ένα απόκομμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», από το φύλλο της 25ης Ιουνίου 1994, δηλαδή μόλις δέκα ημέρες μετά τον θάνατό του, αναφέρει:

Ο Μάνος Χατζιδάκις, επτά μήνες πριν από το θάνατό του στη φίλη του Λ. Μπέη (από τις «Εικόνες»):
«Πιστεύω ότι θα ζήσουμε άλλη μια Τουρκοκρατία.
Η ΕΟΚ είναι μια Τουρκοκρατία άλλης μορφής.
Θα υπάρξουν βέβαια οι εξαιρέσεις, όπως πάντα υπήρξαν.
Και τότε άνθρωποι δεν έφυγαν έξω;
Αλλά ο λαός θα ζει όπως στην Τουρκοκρατία.
Κατά βάθος χαίρομαι που δεν θα ζω για να τα βλέπω αυτά».
-Καλή σας τύχη.

Δυστυχώς τότε, πριν δύο δεκαετίες, όποιος τολμούσε να μας «προειδοποιήσει» τον αποπαίρναμε.
Τώρα που τα «λουζόμαστε» ίσως πρέπει να ξανασκεφτούμε σοβαρά, τα πάντα, και ίσως να αναθεωρήσουμε.

https://odosdrachmis.gr
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2018/12/blog-post_498.html

via Μάνος Χατζηδάκης:”Η ΕΟΚ είναι μια Τουρκοκρατία άλλης μορφής.Χαίρομαι που δε θα ζω” | Greek National Pride

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μάνος Χατζηδάκης:”Η ΕΟΚ είναι μια Τουρκοκρατία άλλης μορφής.Χαίρομαι που δε θα ζω” | Greek National Pride

by | 31/01/2019 · 12:10 ΠΜ

Τότε αναπτύσσονται | Πεμπτουσία

Ο πιστός αγωνίζεται να μην τρέφει τα πάθη του με την κατ’ ενέργεια αμαρτία ή με την συγκατάθεση στους πονηρούς λογισμούς, γιατί τα πάθη είναι παρά φύσιν κινήσεις της ψυχής. Όταν οι δυνάμεις της ψυχής, δηλαδή το επιθυμητικό, το θυμικό και το λογιστικό δεν λειτουργούν φυσιολογικά, αλλά λειτουργούν στο παρά φύσιν, τότε αναπτύσσονται τα αντίστοιχα πάθη. Η κάθαρση από τα πάθη επιτυγχάνεται με την αντίστοιχη άσκηση των αρετών.

Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός

via Τότε αναπτύσσονται | Πεμπτουσία

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τότε αναπτύσσονται | Πεμπτουσία

by | 31/01/2019 · 12:10 ΠΜ

Σε κάθε στιγμή της ζωής | Πεμπτουσία

Ο Μοναχός και ο Αγωνιστής Χριστιανός είναι πνευματικοί μαχητές σε κάθε στιγμή της ζωής τους από την γέννηση μέχρι τον θάνατό τους. Είναι όμως ανάγκη να γνωρίζουμε την τέχνη αυτού του αοράτου πολέμου και από ποια μέρη έρχεται εναντίον μας ο νοητός εχθρός.

Γέροντας Κλεόπα Ηλίε

via Σε κάθε στιγμή της ζωής | Πεμπτουσία

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σε κάθε στιγμή της ζωής | Πεμπτουσία

by | 31/01/2019 · 12:10 ΠΜ

Την δέχεται | Πεμπτουσία

20151119-3
Αν θέλεις να προσευχηθείς, πρέπει να γίνεις ελεήμων άνθρωπος. Ελεήμων με όλη την έκταση της λέξεως. Όταν ο άνθρωπος πει ένα καλό λόγο στον άλλο άνθρωπο η προσφέρει κάτι η δώσει μία ελεημοσύνη, τότε αυτή η κατάσταση κινεί την ψυχή του στην προσευχή. Ο ελεήμων άνθρωπος είναι αποδεδειγμένο ότι, όταν σταθεί εις προσευχή, η προσευχή του κινείται προς τον Θεό, ο οποίος την δέχεται.

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

via Την δέχεται | Πεμπτουσία

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Την δέχεται | Πεμπτουσία

by | 31/01/2019 · 12:10 ΠΜ

Η Μικρή Κόκκινη Κλώσα – Liberal

Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή κόκκινη κλώσα, που σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού. Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε : ‘Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε. Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα;’ Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

‘Όχι εγώ’, είπε η αγελάδα, ‘τέλειωσε το ωράριο μου’.
‘Όχι εγώ’, είπε η πάπια, ‘σήμερα έχω ημιαργία’.
‘Όχι εγώ’, είπε το γουρούνι, ‘έχω πάρει άδεια’.
‘Όχι εγώ’, είπε η χήνα, ‘ψάχνω για δουλειά’.
‘Δεν είμαι αρμόδιος’, είπε το γαϊδούρι.
‘Έχεις, γραφτεί στα μητρώα αγροτών? Έχεις πληρώσει τις εισφορές σου?’ ρώτησε το μοσχάρι.

‘Θα το κάνω τότε μόνη μου’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Όργωσε το χωράφι, φύτεψε τους σπόρους, πότισε το χωράφι, το σιτάρι ψήλωσε κι ωρίμασε και έγινε ψηλό και ολόχρυσο. ‘Ποιος θα με βοηθήσει να θερίσω το σιτάρι;’ Ρώτησε τότε η μικρή κόκκινη κλώσα.

‘Όχι εγώ’, είπε η πάπια, ‘σήμερα κάνω στάση εργασίας.’
‘Όχι εγώ, είναι εκτός της ειδικότητας μου’, είπε το γουρούνι.
‘Όχι εγώ, θα χάσω τη θέση μου στην επετηρίδα’, είπε η αγελάδα.
‘Όχι εγώ, θα χάσω το επίδομα ανεργίας’, είπε η χήνα.
‘Δεν βρίσκω τη σφραγίδα για να πρωτοκολλήσω’, είπε το γαϊδούρι.
‘Έχεις πάρει άδεια από τον αγροτικό συνεταιρισμό?’ ρώτησε το μοσχάρι.

‘Θα το κάνω τότε μόνη μου’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Θέρισε το σιτάρι, έφτιαξε το αλεύρι και έφτασε επιτέλους η ώρα να φτιαχτεί το ψωμί. ‘Ποιος θα με βοηθήσει να ζυμώσω το ψωμί;’ ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

‘Όχι εγώ, θα ήταν υπερωρία αν σε βοηθούσα’, είπε η αγελάδα.
‘Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα της έγκαιρης προσέλευσης’, είπε η πάπια.
‘Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα ωρίμανσης, είπε το γουρούνι.
‘Όχι εγώ, θα ήτανε ρατσιστικό να ήμουν εγώ η μόνος βοηθός’, είπε η χήνα.
‘Δεν βρίσκω τη σχετική εγκύκλιο’, είπε το γαϊδούρι.
‘Μα το επάγγελμα του αρτοποιού είναι κλειστό! Υπάρχει άλλος φούρνος στα 672 μέτρα από εδώ!’ είπε το μοσχάρι.

‘Θα το κάνω τότε μόνη μου’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Ζύμωσε κι έψησε έξι φρατζόλες. Μύρισε όμορφα το φρεσκοψημένο ψωμί, σε όλη η φάρμα και τότε μαζεύτηκαν όλα τα ζώα. Όλα ήθελαν, για την ακρίβεια απαιτούσαν, μερίδιο απ’ το ψωμί. Αλλά η μικρή κόκκινη κλώσα είπε, ‘Όχι, μπορώ να φάω και τις έξι φρατζόλες μοναχή μου’.

‘Αίσχος – Κερδοσκοπία!’, φώναξε η αγελάδα.
‘Καπιταλιστική βδέλλα!’, ούρλιαξε η πάπια.
‘Απαιτώ ίσα δικαιώματα!’, διαμαρτυρήθηκε η χήνα.
Το γουρούνι, απλώς γρύλισε, καθώς βαρέθηκε να κάνει κάτι παραπάνω.
‘Ρώτησες τον αρμόδιο;’ ρώτησε το γαϊδούρι.
‘Έχεις υποβάλλει χαρτοσημασμένη αίτηση εις τριπλούν για να πάρεις θεωρημένη άδεια έγκρισης προϊόντος από την αγορανομία?’ ρώτησε το μοσχάρι.

Και γράψανε σε πλακάτ ‘Αδικία’, ‘Η μικρή κόκκινη κλώσα να φορολογηθεί’, ‘Να κρατικοποιηθεί το ψωμί’, ‘Τα πεινασμένα ζώα έχουν δίκιο’, ‘Νόμος είναι το δίκιο του γουρουνιού’ και έκανα πορεία γύρω – γύρω από τη μικρή κόκκινη κλώσα φωνάζοντας διάφορα συνθήματα.

Τότε ήρθε ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης και είπε στη μικρή κόκκινη κλώσα. ‘Δε πρέπει να είσαι τόσο άπληστη, δεν μπορείς να το φας μόνη σου’. ‘Μα εγώ δούλεψα μόνη μου, για να φτιαχτεί αυτό το ψωμί, κανένας άλλος δεν με βοήθησε’, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. ‘Ολομόναχη μου, τα έκανα όλα.’

‘Ακριβώς’, είπε ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης. ‘Αυτή είναι η χαρά της δημιουργίας. Καθένας μπορεί να δουλεύει όσο θέλει. Αλλά, σύμφωνα με το κρατικό κανονιστικό πλαίσιο, το ψωμί θα πρέπει να μοιραστεί σε όλα τα ζώα και εσύ μικρή κόκκινη κλώσα, θα πρέπει να δώσεις φόρο την μισή φρατζόλα ψωμιού στο κράτος, να πληρώσεις ακόμα φόρο ακίνητης περιουσίας για το χωράφι που όργωσες και να πληρώσεις εισφορές στα ταμεία των αγροτών, των μυλωνάδων και αρτοποιών, οπότε θα σου μείνει το ένα τέταρτο της φρατζόλας. Τι νομίζεις δηλαδή, ότι εσύ θα τρως και οι άλλοι θα πεινάνε;’

Και έζησε η μικρή κόκκινη κλώσα καλά, με το ένα τέταρτο της φρατζόλας, και τα υπόλοιπα ζώα με τις ολόκληρες φρατζόλες, ακόμα καλύτερα. Κι από τότε, η μικρή κόκκινη κλώσα σταμάτησε να φτιάχνει το ψωμί της σε αυτήν τη φάρμα  και πήγε σε άλλη φάρμα. Οι γείτονές της όμως, η πάπια, η αγελάδα, το γουρούνι, η χήνα, το γαϊδούρι και το μοσχάρι διερωτώνται ακόμα μέχρι σήμερα, γιατί η μικρή κόκκινη κλώσα δεν έφτιαξε ποτέ ξανά άλλο ψωμί και έφυγε από κοντά τους.

(Το κείμενο αυτό, είναι μια παραλλαγή της ιστορίας της μικρής κόκκινης κλώσας, που είναι ένα λαϊκό ρωσικό παραμύθι.)

 

Ο αρθρογράφος είναι οικονομικός αναλυτής, με ειδίκευση στο σχεδιασμό σύνθετων επενδυτικών στρατηγικών.

Αποποίηση Ευθύνης : Το περιεχόμενο της στήλης, είναι καθαρά ενημερωτικό και πληροφοριακό και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επενδυτική συμβουλή, ούτε υποκίνηση για συμμετοχή σε οποιαδήποτε συναλλαγή. Ο αρθρογράφος δεν ευθύνεται για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.

via Η Μικρή Κόκκινη Κλώσα – Liberal

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Μικρή Κόκκινη Κλώσα – Liberal

by | 31/01/2019 · 12:09 ΠΜ

Υπάρχει μεγάλη διάσταση | Πεμπτουσία


Πρέπει το φρόνημά μας να είναι στον ουρανό, να βιαζόμαστε να φτάσουμε στην πατρίδα μας, στην οποία ταχθήκαμε να ζήσουμε. Το δικό μας πολίτευμα υπάρχει στους ουρανούς. Σ’ αυτό διαφέρουν οι γνήσιοι χριστιανοί από κάθε άλλο ανθρώπινο γένος. Μεταξύ των δύο υπάρχει μεγάλη διάσταση.

Άγιος Θεοφύλακτος Επίσκοπος Αχρίδος

via Υπάρχει μεγάλη διάσταση | Πεμπτουσία

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Υπάρχει μεγάλη διάσταση | Πεμπτουσία

by | 31/01/2019 · 12:09 ΠΜ

Έκτακτο Παράρτημα: Οι προδότες και οι… ΠΡΟΔΟΤΕΣ

«Ο τε γαρ τους πολεμίους ευεργετών, προδότης»
Μέγας Φώτιος
Δημήτρης Νατσιός δάσκαλος-Κιλκίς

Αυτός που ευεργετεί τους εχθρούς, είναι προδότης. Αυτό κανείς δεν το αμφισβητεί. Η προδοσία της Μακεδονίας: Το απεχθέστερο έγκλημα στην εθνική μας ιστορία. Αδίστακτοι προδότες. Ποιος Εφιάλτης; Ο Εφιάλτης έδειξε το μονοπάτι στον Ξέρξη για να περικυκλώσει τον Λεωνίδα. Τι ήταν ο Εφιάλτης; Καντιποτένιος. Ουτιδανό, δειλό, φιλοχρήματο υποκείμενο. Δεν είχε κάποιον ηγετικό ρόλο, δεν καταδίκασε, δεν συμπαρέσυρε η προδοσία του ένα ολόκληρο κράτος στην καταστροφή ούτε βύθισε έναν λαό στην ντροπή και στην εξουθένωση. Πλήρωσε με το κεφάλι του την προδοσία, η οποία μας κατέλειπε το μεγαλειώδες «μολών λαβέ». Ο Λεωνίδας, ο ηγέτης, δόξασε την πατρίδα.
Ο Πήλιος Γούσης πρόδωσε και φτάσαμε στο Ζάλογγο. Ούτε αυτός ήταν αρχηγός των Σουλιωτών. Ο Νενέκος ήταν ασήμαντος μικροκαπετάνιος, του γυάλισαν τα πουγκιά τον Μπραϊμη-«ταλαρίσιος» που έλεγε ο Καραϊσκάκης-και «τούρκεψε». Τον έστειλε κι αυτόν ο Κολοκοτρώνης εκεί που του άξιζε: στο χώμα, το σκωληκόβρωτον.
Οι τωρινοί προδότες είναι πιο επαίσχυντοι από αυτούς. Κατέχουν τρανά αξιώματα. Ακόμη και οι δωσίλογοι πρωθυπουργοί της Γερμανικής Κατοχής ωχριούν μπροστά τους. Ο Τσολάκογλου, ο Λογοθετόπουλος, ο Ράλλης έχουν και κάποια «ελαφρυντικά». (Σ’ αυτές βέβαια τις περιπτώσεις ισχύει το «εν αμίλλαις πονηραίς αθλιώτερος ο νικήσας»). Το 1941 η πατρίδα είχε καταληφθεί από τους Γερμανούς, ήταν κράτος κατεχόμενο, είχε καταλυθεί η οντότητά του. Διορίστηκαν ως πρωθυπουργοί από τους Γερμανούς, δεν τους επέλεξε κανένας λαός. Ήταν πειθήνια ενεργούμενά τους, οι όποιες αποφάσεις τους δεν είχαν καμιά ισχύ, ποταποί τυχοδιώκτες ήταν και τίποτε άλλο. Οι ίδιοι εξευτελίστηκαν, μαγάρισαν το όνομά τους. Οι υπογραφές τους ούτε δέσμευαν ούτε υπονόμευαν το κράτος. Για τους Τσολάκογλου και Λογοθετόπουλο ιδίως, ταιριάζει απόλυτα το άλλο σοφό ρητό των αρχαίων «προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται». Πώς μπόρεσαν τέτοιοι άνθρωποι να φτάσουν στην προδοσία, να λερώσουν ανεπανόρθωτα την υπόληψή τους;

Ο Τσολάκογλου φορτωμένος παράσημα ανδρείας στους Βαλκανικούς πολέμους και στην Μικρασία, κατάντησε συνεργάτης των Γερμανών και πέθανε μες στην ντροπή το 1948, καταδικασμένος σε θάνατο, που μετατράπησαν σε ισόβια δεσμά. Ο Λογοθετόπουλος, καθηγητής ιατρικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών, παρασημοφορήθηκε στους Βαλκανικούς Πολέμους υπηρετώντας ως χειρουργός στην «πρώτη γραμμή». Καταδικάστηκε και αυτός ως συνεργάτης των εχθρών και πέθανε εν μέσω χλεύης και περιφρόνησης το 1961. Και μια και είμαστε στην ταραγμένη εκείνη περίοδο, κατά την οποία ξεβράστηκαν αθλιότητες αλλά και αναδείχθηκαν μεγαλεία, καλό είναι να αναφερθούμε και στην στάση των αρχιεπισκόπων της εποχής. (Αλήθεια η μισή Ελλάδα κατέβηκε και συγκεντρώθηκε στο Σύνταγμα, για να βροντοφωνάξει υπέρ της Μακεδονίας. Που ήταν ο οικοδεσπότης αρχιεπίσκοπος; “Ουκ ην φωνή ουκ ην ακρόασις”. Έχει άδικο ο απλός λαός που πικραμένος μουρμουρίζει «πού είσαι ρε Χριστόδουλε;»).
Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, είναι ο λαμπρός και σπουδαίος και μέγας πατριώτης Χρύσανθος Φιλιππίδης, ο από Τραπεζούντος. Διέπρεψε ο αείμνηστος ιεράρχης ως μητροπολίτης Τραπεζούντος σε τραγικές για το Γένος στιγμές. («Προτιμώ ιπτάμενος ως αετός να πέσω ή έρπων να ζήσω», θα πει στον ενθρονιστήριο λόγο του στην Τραπεζούντα). Ζήτησαν από τον Χρύσανθο να ορκίσει την κυβέρνηση Τσολάκογλου.
«Εις τοιαύτας υπόπτους και αντεθνικάς ενεργείας δεν είναι δυνατόν να δώση η Εκκλησία τον όρκον και την ευλογίαν της… έργον του Αρχιεπισκόπου είναι όχι να υποδουλώνη, αλλά να ελευθερώνη» θα πει ο αγέρωχος, γενναίος και μαρτυρικός Ιεράρχης. (Από το βιβλίο “Ήρωες και Προδότες στην κατοχική Ελλάδα”, του Τ. Κοντογιαννίδη, εκδ. “ΠΕΛΑΣΓΟΣ” σελ. 119).
Αποχώρησε από τον θρόνου του ο πλήρης πνεύματος ιεροπρεπείας και ελληνοπρεπείας, αλύγιστος αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, δίνοντας και το σύνθημα της αντιστάσεως εναντίον των λυκανθρώπων του Βορρά. (Αν, σκέφτομαι, αν ο νυν αρχιεπίσκοπος παραιτούνταν τώρα που ξεπουλούν όσια και ιερά οι σημερινοί «Τσολάκογλου», τι τεράστια εντύπωση θα έκανε και πόσο θα παρηγορούσε τον λαό. Θα κέρδιζε σπουδαία θέση στις καρδιές μας και στην ιστορία).
Τον διαδέχτηκε στον θρόνο του, ο Δαμασκηνός Παπανδρέου, ο από Κορινθίας, λαμπρός κι αυτός.
Τον Μάρτιο του 1943, ο Δαμασκηνός ηγήθηκε συλλαλητηρίου στην Αθήνα για την ματαίωση της Πολιτικής Επιστράτευσης που είχαν εξαγγείλει οι Γερμανοί. Όταν ένας Γερμανός αξιωματικός τον απείλησε με εκτέλεση, ο αρχιεπίσκοπος απάντησε ατάραχος με τούτα τα σπουδαία λόγια: «Ακούστε καλά και μην με απειλείτε. Σε τούτον τον τόπο είναι συνήθεια τους δεσποτάδες οι εχθροί να μην τους τουφεκίζουν, αλλά να τους κρεμάνε!!». (Αναφερόταν βέβαια στον μαρτυρικό θάνατο του αγίου Γρηγορίου του Ε΄ κατά την έναρξη του Ιερού Αγώνος του 1821).
Την επομένη η Γερμανική Ανωτέρα Στρατιωτική Διοίκηση απέσυρε το διάταγμα της Πολιτικής Επιστράτευσης. «Ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται» λέει ο θυμόσοφος λαός. Καλώς ειπώθηκε ότι οι επίσκοποι είναι όχι μόνον διάδοχοι «τόπων» (θρόνων), αλλά και τρόπων.
Έβλεπα, όσο άντεχα, τούτες τις “σκοτεινές” ημέρες την συζήτηση στην Βουλή πιάνοντας την μύτη μου, όταν ανέβαιναν στο βήμα οι προσκυνημένοι. Άλλοι αμήχανοι, κάποιοι εν συγχύσει, αρκετοί παγεροί και στυγνοί, κατάλοιπα και αποκαΐδια του σταλινισμού, αρτηριοσκληρωτικοί διεθνιστές, ψέλλιζαν, εν μέσω ιδεοπενίας και αναμάσησης της θλιβερής επιχειρηματολογίας τους, την φράση «πατριωτικό καθήκον». «Παν απωθούμενο, προβάλλεται» κατά την ψυχολογία του Βάθους. “Απωθείς αισθήματα ενοχής στο ασυνείδητο. Η απώθηση μετασκευάζεται εις ψυχικόν σύμπλεγμα.
Το σύμπλεγμα προβάλλεται” (Ι. Κορναράκη “Ο Ιούδας”, εκδ. Κυριακίδη, σελ. 95). Για να εκτονωθεί ο συμπλεγματικός, για παράδειγμα ο ανήθικος, θα μιλήσει για ηθική και θα καταδικάζει, μετά βδελυγμίας, τους διεφθαρμένους. Ο φιλάργυρος θα κατηγορεί τους φιλοχρήματους και θα εξυμνεί τα καλά της γενναιοδωρίας. Ο προδότης θα επικαλείται τον πατριωτισμό, γιατί τον πνίγει, τον ροκανίζει το αίσθημα ενοχής. Το εσωτερικό δικαστήριο δύσκολα μπαζώνεται. Όσο αθεόφοβοι και ασυνείδητοι να είναι κάποιοι, κάποιο “γρατσούνισμα” υπάρχει στον «μέσα άνθρωπο». Όσο μιλούσαν, λέξεις-καρφιά στο φέρετρο της Μακεδονίας, κοιτούσαν στο διπλανό πρωθυπουργικό έδρανο.
Εκλιπαρούσαν για ένα νεύμα, ένα βλέμμα επιδοκιμασίας. Μικρά μυαλά. Θα έρθει η στιγμή που αρκετοί θα σκυλομετανιώσουν. Όταν φύγουν τα αρρωστημένα φώτα της δημοσιότητας και βρεθούν χωρίς ασυλίες και αξιώματα, θα πουν, σαν τον Ιούδα, «ήμαρτον αίμα αθώον παραδούς», το αίμα των Μακεδονομάχων. Και τότε η Ιστορία, τα κόκκαλα τα ιερά των Ελλήνων, θα πουν στο καθένα τους το αμείλικτο: «τι προς υμάς; συ όψει…». Ας όψονται οι νεκροθάφτες… Τα προκλητικά χαχανητά και οι γελοίες αγκαλίτσες στην Βουλή, σε κλαυθμό και οδυρμό θα καταλήξουν…
Δημήτρης Νατσιός δάσκαλος-Κιλκίς

via Έκτακτο Παράρτημα: Οι προδότες και οι… ΠΡΟΔΟΤΕΣ

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Έκτακτο Παράρτημα: Οι προδότες και οι… ΠΡΟΔΟΤΕΣ

by | 31/01/2019 · 12:09 ΠΜ

Φως και σκοτάδι | Πεμπτουσία

2016012803

Χωρίς το φως όλα είναι σκοτεινά και χωρίς την ταπεινοφροσύνη τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, παρά μόνο ένα σκοτάδι.

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

via Φως και σκοτάδι | Πεμπτουσία

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φως και σκοτάδι | Πεμπτουσία

by | 31/01/2019 · 12:08 ΠΜ