Daily Archives: 07/05/2019

Έκτακτο Παράρτημα: Σοκ και Δέος από την επική ομιλία του Χ.Μινάογλου. Η Ιστορία του Ἀνθελληνισμού 1453 – 1821

σχόλιο Γ.Θ : Μετά από αυτή την ομιλία δεν θα είστε οι ίδιοι… 
Βρείτε χρόνο να την παρακολουθήσετε για να μάθετε κρυμμένα μυστικά αιώνων, για να μάθετε γιατί μας μισούν, γιατί μας φοβούνται.
Ασύλληπτα αυτά που θα ακούσετε…

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Σοκ και Δέος από την επική ομιλία του Χ.Μινάογλου. Η Ιστορία του Ἀνθελληνισμού 1453 – 1821

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών


Η συγκλονιστική ιστορία της ζωής του Εβραίου π. Τζέημς Μπερνστάϊν, που έπειτα από πολλές αναζητήσεις βρήκε τον δρόμο του Θεού και σήμερα είναι κληρικός στην Ενορία του Αγίου Παύλου, κοντά στο Σιάτλ.

H ζωή του π. Τζέημς Μπερνστάϊν, ενός ορθόδοξου κληρικού της Μητρόπολης Βορείου Αμερικής, του Πατριαρχείου Αντιοχείας, θα μπορούσε να αποτελεί χωρίς κανέναν ενδοιασμό ιδανικό σενάριο κινηματογραφικής ταινίας.
Ο ίδιος, μεγαλωμένος στην Αμερική και γαλουχημένος με τις εβραϊκές παραδόσεις, πέρασε από ατέλειωτα σκαμπανεβάσματα και πολλές διακυμάνσεις, ώστε, τελικά, βρήκε τις απαντήσειςσε όλα τα υπαρξιακά ερωτήματά του στην ορθόδοξη πίστη.

Ο πατέρας του, ο Ισαάκ, γεννήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, συγκεκριμένα το 1909, στην Αγία Γη, στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, όπου και ανδρώθηκε ακολουθώντας την ιουδαϊκή θρησκεία. Μάλιστα, θέλησε να αφιερωθεί και να γίνει ραβίνος. Το 1941 και ενώ ήταν σε εξέλιξη ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ο ραβίνος και η σύζυγός του, μαζί με τα παιδιά τους, αποφάσισαν να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. Διάλεξαν το τελευταίο πλοίο, που είχε προορισμό την Αμερική, και ταξίδεψαν μέσω της Αιγύπτου και της νότιας οδού της Αφρικής, καθώς στη Μεσόγειο και στον Ατλαντικό Ωκεανό καιροφυλακτούσαν πολεμικά πλοία και υποβρύχια.

Ο Αρνολντ, όπως ήταν το όνομα του π. Τζέημς, πρωτοβλέπει το φως αυτού του κόσμου στις 6 Μαΐου 1946 στο Λάνσινγκ της Πολιτείας του Μίσιγκαν. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος μπορεί να είχε τελειώσει, αφήνοντας πίσω του εκατομμύρια νεκρούς και αναρίθμητα ανοιχτά τραύματα, ωστόσο η πίστη του πατέρα του Αρνολντ άρχισε να κλονίζεται εξαιτίας της τραγικής μεταχείρισης που υπέστησαν οι Εβραίοι από τον Χίτλερ.

ΠΡΩΤΟΣ ΣΚΑΚΙΣΤΗΣ

Η οικογένεια μετακομίζει στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, σε μια μη εβραϊκή συνοικία. Παρά τις αντιξοότητες που έχει προκαλέσει ο πόλεμος, συνεχίζουν να πηγαίνουν στην εβραϊκή Συναγωγή. Ο νεαρός Αρνολντ διακρίνεται για το κοφτερό μυαλό του. Ασχολείται με το σκάκι, καταφέρνοντας να βγει πρωταθλητής σε όλη την Αμερική σε ηλικία μόλις 13 ετών.

Λίγα χρόνια αργότερα αναδεικνύεται πρώτος, τρεις στις τέσσερις χρονιές, σε πρωτάθλημα σκακιού που έγινε μεταξύ των λυκείων της Νέας Υόρκης. Εκείνη την περίοδο βιώνει μια κατάσταση που θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή του. Πέφτει στα χέρια του η Καινή Διαθήκη, την οποία διαβάζει και επηρεάζεται τόσο πολύ, ώστε επιθυμεί να μεταστραφεί στον προτεσταντισμό. Πλέον, ως ευαγγελικός προτεστάντης, ζει το 1967, για έναν χρόνο, στην πατρίδα του πατέρα του, το Ισραήλ, στα σύνορα της Ιερουσαλήμ και της Βηθλεέμ, κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Εξι Ημερών. Οταν τελειώνουν οι εχθροπραξίες, μετακομίζει στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, στην πατρογονική εστία της οικογένειάς του, μένοντας μαζί με Αραβες χριστιανούς. Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, ο Αρνολντ αποφασίζει να σπουδάσει οικονομικά στο Queens College του City University of New York, από όπου και παίρνει το πτυχίο του το 1970.

Η πορεία της ζωής τον βρίσκει, όχι πολύ αργότερα, στο Σαν Φρανσίσκο, όπου πήγε για να ιδρύσει μια νέα ευαγγελική προτεσταντική εκκλησία. Ακριβώς εκείνη την περίοδο ασχολήθηκε ενεργά με μια πνευματική κίνηση της εποχής, που ονομαζόταν Κίνημα του Ιησού. Παραμένοντας στην Πολιτεία της Καλιφόρνιας, έγινε κληρικός της Ευαγγελικής Προτεσταντικής Εκκλησίας το 1975, από την οποία αποχώρησε το 1981 μαζί με τη σύζυγό του και τα παιδιά τους, με σκοπό να βαπτιστούν ορθόδοξοι χριστιανοί.
Από τη δυτική ακτή των ΗΠΑ βρέθηκε και πάλι στην ανατολική πλευρά, στη μεγαλούπολη της Νέας Υόρκης, εκεί όπου μεγάλωσε. Πλέον, ήξερε ποιος ήταν και τι ήθελε να κάνει στο υπόλοιπο της ζωής του.

ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Το 1985 αποφάσισε να φοιτήσει στο Ορθόδοξο Σεμινάριο του Αγίου Βλαδιμήρου, από όπου το 1989 έλαβε το μεταπτυχιακό του στη Θεολογία. Δεν ήταν όμως μόνον ο ίδιος που επέστρεψε στα θρανία για να εμπλουτίσει τις γνώσεις και την εμπειρία του. Η σύζυγός του Μάρθα συνέχισε τις σπουδές της, παίρνοντας και αυτή μεταπτυχιακό στη Νοσηλευτική, με την ειδικότητα της μαίας.
Ο Αμερικανοεβραίος ορθόδοξος θεολόγος δεν επιθυμούσε μόνο να βαπτιστεί ορθόδοξος χριστιανός, αλλά είχε και τη ζέση να γίνει λειτουργός του Υψίστου.

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ

Ετσι, στις 10 Ιουλίου του 1988 χειροτονήθηκε ιερέας της Μητρόπολης Βορείου Αμερικής, του Πατριαρχείου Αντιοχείας, και διακόνησε επί τρία συναπτά έτη στην Ενορία του Αγίου Αντωνίου στο Νιου Τζέρσι.
Εναν χρόνο αργότερα ο π. Τζέημς βρέθηκε στην Πολιτεία της Ουάσινγκτον, κοντά στα σύνορα των ΗΠΑ με τον Καναδά, όπου έως σήμερα συνεχίζει να διακονεί ως ιερέας στην Ενορία του Αγίου Παύλου, κοντά στο Σιάτλ. Μάλιστα, με τη βαθιά εμπειρία του, τις παραινέσεις και τις νουθεσίες του συνέβαλε με πολύ ουσιαστικό τρόπο στη μεταστροφή μιας μεγάλης κοινότητας προτεσταντών στην Ορθοδοξία!

Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
http://www.dimokratianews.gr
http://yiorgosthalassis.blogspot.com
https://ellasnafs.blogspot.com/

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Μια συγκλονιστική Φωτογραφία που έχει να μας διδάξει πολλά…

σχόλιο Γ.Θ : Να τους μοιάσουμε, αδέρφια…

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Μια συγκλονιστική Φωτογραφία που έχει να μας διδάξει πολλά…

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ο Μουσουλμάνος υπέρμαχος του Χριστιανισμού!


Γεμάτο τὸ καινούργιο μεγάλο Παν­επιστημιακὸ Νοσοκομεῖο τοῦ Ἕ­βρου. Οἱ γιατροὶ ἀγωνίζονται φιλότιμα νὰ βοηθήσουν κάθε λογῆς ἀρρώστους, χωρὶς διάκριση.Ὄχι μόνο τοὺς Χριστιανοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς Μουσουλμάνους τῆς Θράκης.
Μπροστά τους βλέπουν τὸν ἄνθρωπο ποὺ πονεῖ καὶ ὑποφέρει. Καὶ κάνουν ὅ,τι περνάει ἀπὸ τὸ χέρι τους γιὰ νὰ τὸν ἀνακουφίσουν.

Ἐκεῖνες τὶς μέρες – πλησίαζαν πα­ρα­­­­μο­νὲς τῶν Χριστουγέννων – μπῆκε στὸ Νο­­σοκομεῖο μὲ φρικτοὺς πόνους στὸ ἕνα νεφρό του ὁ κ. Δημητρός, συνταξιοῦχος ἀγροφύλακας. Οἱ γιατροὶ διέγνωσαν ὅτι ἔπρεπε νὰ χειρουργηθεῖ ἐπειγόντως. Αὐ­­τὸ καὶ ἔγινε. Καὶ τώρα μετεγχειρητικά, μαζὶ μὲ ἄλλους τρεῖς χειρου­ργη­μέ­νους ἀρρώστους, μένει σ’ ἕνα θάλαμο τοῦ Νοσοκομείου γιὰ νὰ τὸν παρακολουθοῦν οἱ γιατροὶ καὶ γιὰ ἄλλες ἰατρικὲς ἐξετάσεις ποὺ ἔκριναν ἀναγκαῖες. Κοντά του, τοῦ συμπαραστέκεται ἡ πιστὴ σύζυγός του καὶ εὐ­σεβὴς Χριστιανή, ἡ Ἀμαλία.

Τὴ δεύτερη μέρα μετὰ τὴν ἐγχείρηση, μιὰ συγγενὴς τοῦ διπλανοῦ τους ἀρρώστου ἔφερε γλυκὰ νὰ κεράσει ὅλους στὸ θάλαμο. Ἐπειδὴ ὅμως ἦταν ἡ νηστεία τῶν Χριστουγέννων, ἀλλὰ καὶ Τετάρτη, ἡμέρα νηστείας, καὶ τὰ γλυκὰ ἦταν ἀρ­τύσιμα, τῆς εἶπε ἡ Ἀμαλία:

–Κυρία μου, εὐχαριστῶ πολύ, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ μὴν πάρω, γιατὶ νηστεύω. Ἐγὼ ἄλλωστε δὲν εἶμαι ἄρρωστη. Οἱ ἄρρωστοι μποροῦν νὰ πάρουν ἐλεύθερα. Γιὰ τοὺς ὑγιεῖς γιὰ τὶς μέρες αὐτὲς ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει ὁρίσει νηστεία.

–Τί χαζὰ πράγματα εἶναι αὐτά; πετάχτηκε ὁ ἄρρωστος ἀπὸ τὸ ἀπέναντι κρεβάτι, ποὺ παρακολουθοῦσε τὴ σκηνή. Τί θὰ πεῖ νηστεία καὶ γιατί νηστεύετε;
–Γιατί εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀπάντησε ἀμέσως ἐκείνη. Γιὰ τὴ νηστεία ἀναφέρει σὲ πολλὰ σημεῖα της ἡ Ἁγία Γραφή. Ἀπὸ τὴν πρώτη ἀκόμη ἐποχὴ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας νήστευαν οἱ Χριστιανοί. Καὶ πολλοὶ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας μὲ τὴ νηστεία καὶ τὴν προσευχή τους ἔκαναν καὶ θαύματα!

–Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς λές; ἀπάντησε ἔντονα ὁ ἄλλος. Τὰ θαύματα τὰ κάνει ἡ ἐπιστήμη. Τί δουλειὰ ἔχει ἡ προσευχή; Ἐδῶ ποὺ εἴμαστε, οἱ γιατροί μας κάνουν θαύματα! Μᾶς ξαναφέρνουν στὴ ζωὴ ἀπὸ τὸ χεῖλος τοῦ θανάτου. Αὐτὰ μάλιστα! Εἶναι θαύματα. Ὄχι τὰ ἄλλα ποὺ μοῦ λές. Μὴν ἀκοῦς τί λένε οἱ παπάδες, ποὺ θέλουν νὰ κάνουν χρυσὲς δουλειές!

–Δὲν σταματᾶτε ἐπὶτέλους, κύριε, τὴν πάρλα; φώναξε ἕνας ἀπὸ τὸ ἀκραῖο κρεβάτι. Κάνατε καζάνι τὸ κεφάλι μας. Ἐδῶ εἶναι Νοσοκομεῖο. Θέλουμε λίγη ἡσυχία ἐπὶτέλους! Ἀμὰν πιά!

–Νὰ μὲ συγχωρεῖτε, πετάχτηκε κι ὁ ἄρ­­ρωστος ποὺ δὲν εἶχε μιλήσει καθόλου ὣς τότε. Κάτι ὅμως θέλω νὰ σᾶς πῶ κι ἐγώ. Δὲν μιλάω καλὰ τὰ Ἑλληνικά, γιατὶ εἶμαι Μουσουλμάνος. Ἤθελα λοιπὸν νὰ ρωτήσω τὸν κύριο ποὺ εἶπε ὅτι δὲν ὑ­πάρχουν θαύματα: Δὲν πιστεύει στὸ Θεό; Ἐγὼ ποὺ μὲ βλέπετε, δούλευα τρι­­άντα ὁλόκληρα χρόνια στὰ καράβια. Γύρισα ὅλο τὸν κόσμο. Μιὰ μέρα μᾶς ἔπιασε μεγάλη τρικυμία μεσοπέλαγα. Ἄλλοι ἔκλαιγαν, ἄλλοι φώναζαν· «βοήθεια, χανόμαστε!», ἄλλοι ἔβριζαν. Δυό – τρεῖς πιστοὶ Χριστιανοὶ πῆραν τὶς εἰκό­νες τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας καὶ γονάτισαν μπροστά τους, καὶ προσεύχονταν. Καὶ πρὶν καλά-καλὰ τελειώσουν τὴν προσευχή τους, ἡ θάλασσα ἔγινε λάδι, ἄνοιξε ὁ οὐρανὸς καὶ βγῆκε ὁ ἥλιος. Γλυτώσαμε, εἶπε, κι ἔλαμπε τὸ πρόσωπό του ἀπὸ χαρά.

Ἔκανε μάλιστα καὶ τὸν σταυρό του μὲ δάκρυα στὰ μάτια, κι ἂς ἦταν Μουσουλμάνος!

–Δὲν ἦταν θαῦμα αὐτό; πρόσθεσε καὶ σώπασε.

–Μαίρη, ὁ Μουσουλμάνος μᾶς ἔβαλε γυαλιά, εἶπε ἡ πιστὴ Ἀμαλία. Ὁ Χριστια­νὸς βρίζει καὶ δὲν πιστεύει, κι ὁ Μουσουλμάνος γίνεται καὶ δάσκαλός μας!

–Ἔχεις δίκαιο, ἀγαπητὴ Ἀμαλία. Ὅμως δὲν τὸν ρωτᾶς μὲ τρόπο, γιατί δὲν βαφτίζεται νὰ γίνει κι αὐτὸς Χριστιανός;

–Τὸν ρώτησα, Μαίρη μου, χθὲς ποὺ ἤμασταν μόνοι καὶ βρῆκα κάποια εὐκαιρία.

–Μοῦ φαίνεστε καλὸς ἄνθρωπος, τοῦ εἶπα, κύριε Ἰμπραήμ – ἔτσι τὸν λένε. Γιατί δὲν γίνεστε καὶ σεῖς Χριστιανός, ὅ­πως ἐμεῖς, ὥστε νὰ λατρεύετε τὸν ἀ­λη­θινὸ Θεὸ καὶ προπάντων νὰ κοινωνᾶτε καὶ σεῖς μαζί μας τὸ Ἅγιο Σῶμα καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ; Θὰ νιώθετε εὐτυχισμένος, κύριε Ἰμπραήμ, καὶ σ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ καὶ προπάντων στὴν ἄλλη, στὸν Παράδεισο, μαζὶ μὲ τοὺς Ἁγίους, μὲ τοὺς Ἀγγέλους καὶ μὲ τὴν Παναγία μας!

–Καὶ τί σοῦ εἶπε, Ἀμαλία μου;

–Εἶναι πολὺ δύσκολο καὶ γιὰ μένα καὶ γιὰ τὴν οἰκογένειά μου. Θὰ κινδυνέψει ἡ ζωὴ ὅλων μας. Πάντως, βαθιὰ μέσα μου τὸ θέλω.

–Ἂν τὸ άποφασίσετε, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, κύριε Ἰμπραήμ, ἐγὼ μὲ τὸν ἄν­­τρα μου θὰ γίνουμε νουνοί σας, κουμπάροι. Καὶ μὴ φοβάστε, ὁ Θεὸς ὁ παν­το­δύναμος θὰ σᾶς προστατέψει. Ὑπάρχουν τέτοια παραδείγματα στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας. Πρώην Μουσουλμάνοι ἔγιναν καὶ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας.
–Μακάρι! εἶπε, καὶ ξανάκανε τὸν σταυρό του, Μαίρη μου!

–Νὰ προσευχηθοῦμε πρίν, Ἀμαλία μου, γιὰ νὰ κάνει γι’ αὐτὸν ὁ Θεὸς ἕνα ἀκόμη θαῦμα καὶ νὰ βαπτιστεῖ.

http://www.osotir.org/el/keimena/alithines-istories/item/36579-mousoulmanos

 

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ο Μουσουλμάνος υπέρμαχος του Χριστιανισμού!

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ