Daily Archives: 19/06/2019

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Απορία με το κοσμικό πνεύμα…

 

Ρώτησε ένας άνθρωπος με το «πνεύμα του κόσμου» ένα νεαρό παλικάρι:

– Καλά, βρε παιδί μου! Συ το πιστεύεις, ότι με τη θεία Κοινωνία έρχεται μέσα σου ο Χριστός; Σε πόσους ανθρώπους μπορεί να μπει πια… Αφού είναι ένας!

Ο νεαρός έμεινε για λίγο συλλογισμένος. Και μετά του απάντησε ως εξής:

– Εδώ μένεις;

– Ναι!

– Πόσα παράθυρα έχει η πόλη μας;

– Δεν τα μέτρησα. Αλλά πολλά. Εκατοντάδες χιλιάδες. Εκατομμύρια!
– Από τα παράθυρα αυτά, δεν μπαίνει στα σπίτια μας ο ήλιος;

– Ναι, βέβαια!

– Μα πόσους ήλιους έχουμε;

– Ένα. Μόνον ένα!

Τον ρώτησε λοιπόν το έξυπνο παλικάρι:

– Και πώς γίνεται και ο ένας ήλιος μπαίνει σε τόσες χιλιάδες σπίτια, από τόσα παράθυρα;

Κάτι πήγε να ψελλίσει ο άλλος, αλλά δεν βρήκε λόγια.

Έτσι ο νεαρός του εξήγησε:

– Κοίταξε… Σκέψου καλύτερα μήπως έχεις λάθος λογισμό. Σε σύγκριση με τον ήλιο, ο Θεός είναι πολύ πιο μεγάλος! Και πιο σοφός! Και πιο δυνατός! Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει! Και δεν είναι καθόλου λογικό και σωστό κάτι που το θεωρείς τόσο φυσικό για τον ήλιο, να το βρίσκεις αδύνατο και απαράδεκτο για το Θεό. Εφόσον λοιπόν ο Θεός είναι ασύγκριτα πιο μεγάλος από τον ήλιο, όλα Του είναι δυνατά και όλα τα μπορεί!

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ

Πηγή: http://www.agiotopia.gr

Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Απορία με το κοσμικό πνεύμα…

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Τον άγγιξε η Αγία Τριάδα κι έμεινε άφθαρτος. ”Άνθρωπε θείων επιθυμιών, το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου.”

Η εμφάνιση της Αγίας Τριάδος στον Άγιο Αλέξανδρο του Σβιρ
Εορτάζει στις 30 Αυγούστου και στις 17 Απριλίου (ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του)

Κατά το 1508, που ο Όσιος Αλέξανδρος συμπλήρωνε τον 23ο χρόνο στην έρημο κι ενώ ήταν στο ερημικό κελί του μια νύχτα και κατά τη συνήθεια του προσευχόταν, ξαφνικά στο σημείο που βρισκόταν έλαμψε ένα μεγάλο φως. Ο Όσιος ξαφνιάστηκε και σκέφτηκε: «Τι να σημαίνει αυτό;» Και αμέσως είδε τρεις ανθρώπους να έρχονται προς αυτόν ντυμένοι με λαμπρά, λευκά ενδύματα. Ήταν ωραιότατοι και αγνοί, λάμποντας περισσότερο απ’ τον ήλιο και αστράφτοντας με μια ανέκφραστη ουράνια δόξα. Καθένας τους κρατούσε στο χέρι κι ένα σκήπτρο.

Όταν τους είδε ο Όσιος έτρεμε ολόκληρος, γιατί τον κατέλαβε φόβος και τρόμος. Και μόλις συνήλθε λίγο προσπάθησε να τους προσκυνήσει μέχρι το έδαφος. Εκείνοι όμως τον έπιασαν απ’ το χέρι, τον σήκωσαν και του είπαν:

– Έχε πίστη, μακάριε, και μη φοβάσαι.

Και ο Άγιος είπε:
-Κύριοί μου, εάν βρήκα κάποια χάρη ενώπιον σας, πέστε μου ποιοι είστε που, ενώ έχετε τόση δόξα και λαμπρότητα, καταδεχθήκατε να έρθετε προς το δούλο σας, γιατί ποτέ μου δεν είδα κανένα με τέτοια δόξα όπως εσείς.

Εκείνοι του απάντησαν:

–Μη φοβάσαι, άνθρωπε θείων επιθυμιών, γιατί το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου και όπως σου προείπα πολλές φορές έτσι και τώρα σου λέω ότι πρέπει να φτιάξεις εκκλησία, να συγκεντρώσεις αδελφούς και να δημιουργήσεις μοναστήρι, γιατί με σένα ευδόκησα να σώσω πολλές ψυχές και να τους φέρω στην επίγνωση της αλήθειας.

Ακούγοντας αυτά ο Όσιος γονάτισε και πλημμυρισμένος από δάκρυα είπε:
– Κύριέ μου, ποιος είμαι εγώ ο αμαρτωλός, ο χειρότερος απ’ όλους τους ανθρώπους, που θα ήμουν άξιος ν’ αναλάβω τέτοιες ευθύνες, σαν κι αυτές για τις οποίες μου μίλησες; Είμαι αδύνατος για ν’ αποδεχτώ τέτοια αποστολή. Γιατί εγώ ο ανάξιος δεν ήρθα σ’ αυτόν τον τόπο για να κάνω αυτά που με προστάζεις, αλλά μάλλον για να κλάψω τις αμαρτίες μου.

Μόλις είπε αυτά ο Όσιος κειτόταν κάτω στο έδαφος και ο Κύριος τον έπιασε πάλι απ’ το χέρι, τον σήκωσε και του είπε:

-Σήκω όρθιος, πάρε θάρρος και δύναμη και κάνε όλα όσα σε πρόσταξα.

Ο Όσιος απάντησε:
– Κύριε μου, μη θυμώνεις μαζί μου που τόλμησα να σου αντιμιλήσω – πες μου, σε τίνος το όνομα θέλεις να τιμάται η εκκλησία που η αγάπη Σου για το ανθρώπινο γένος θέλει να χτιστεί σ’ αυτόν τον τόπο;

Και ο Κύριος είπε στον Όσιο:

– Όπως βλέπεις τον Έναν να σου μιλάει με τρία Πρόσωπα, φτιάξε την εκκλησία στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Τριάδος «εν μια τη ουσία». Σου αφήνω την ειρήνη Μου και η ειρήνη Μου που σου χαρίζω θα είναι μαζί σου.

Και ξαφνικά ο Όσιος είδε τον Κύριο με απλωμένα φτερά να βαδίζει στο έδαφος, σαν να περπατούσε με τα πόδια, και μετά έγινε άφαντος.

Ο όσιος Αλέξανδρος ήταν συνεπαρμένος από πολλή χαρά και φόβο και ευχαρίστησε θερμά γι’ αυτό το Θεό, που τόσο αγαπάει το ανθρώπινο γένος. Μετά άρχισε να σκέπτεται πώς και πού θα χτίσει την εκκλησία. Αφού σκέφτηκε πολύ και προσευχήθηκε γι’ αυτό στο Θεό, άκουσε ξαφνικά μια μέρα μια φωνή να του μιλάει από ψηλά. Κοιτάζοντας προς τα πάνω ο Όσιος είδε έναν άγγελο του Θεού που φορούσε μανδύα και κουκούλι να στέκεται στον αέρα με απλωμένα φτερά και με τον ίδιο τρόπο που άλλοτε εμφανίστηκε στο μεγάλο Παχώμιο, με τα χέρια του τεντωμένα προς τον ουρανό να λέει: «Είς Άγιος, είς Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός, Αμήν». Και μετά είπε στον Όσιο:

– Αλέξανδρε, ας χτιστεί η εκκλησία σ’ αυτόν τον τόπο στο όνομα του Κυρίου που εμφανίστηκε σε σένα με τρία πρόσωπα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της αδιαιρέτου Τριάδος.

Και λέγοντας αυτά σημείωσε στον τόπο εκείνο το σημείο του σταυρού με το χέρι του και έγινε άφαντος. Ο Όσιος ευφράνθηκε πολύ με το όραμα αυτό, δοξολόγησε το Θεό που δεν παρείδε τη δέησή του και στο σημείο αυτό τοποθέτησε ένα σταυρό. Η φήμη του ως αγιασμένου ασκητή εξαπλώθηκε γρήγορα και πολλοί μοναχοί μαζεύτηκαν γύρω του, ενώ ο απλός λαός τον τιμούσε ως άγιο όταν ήταν εν ζωή. Ο Όσιος, έζησε συνολικά 85 χρόνια και αναπαύτηκε στις 30 Αυγούστου του 1533.
Από τον βίο του αγίου Αλεξάνδρου του Σβιρ.

Το θαυμαστό άφθαρτο λείψανο του Αγίου Αλεξάνδρου Σβιρ ανακομίσθηκε στις 17 Απριλίου το 1641. Όταν επικράτησε ο άθεος κομμουνισμός στη Ρωσία, το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για… πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη.. Μετα την τελευταία εύρεση του, όταν το Λείψανο μετεφέρθη στον Ναό της Μονής του, η ροή του ευώδους μύρου ήταν τόσο ισχυρή, ώστε πετούσαν μέλισσες κοντά στα πόδια του Αγίου. Μυροβλύζει και θαυματουργεί. Εικόνες του Αγίου, οι οποίες ευλογήθηκαν στην λειψανοθήκη, άρχισαν ομοίως να αναδίδουν είτε μύρο είτε ευωδία.
Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8).

https://iconandlight.wordpress.com

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Τον άγγιξε η Αγία Τριάδα κι έμεινε άφθαρτος. ”Άνθρωπε θείων επιθυμιών, το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου.”

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Ο κινεζικός εθνικοσοσιαλισμός

analyst.gr

Από αρκετό καιρό τώρα οι Ασιάτες παρακολουθούν με έκπληξη αυτά που συμβαίνουν την Ευρώπη, αδυνατώντας μεταξύ άλλων να κατανοήσουν τις πολιτικές της απέναντι στα μεταναστευτικά ρεύματα – τα οποία, σε συνδυασμό με τις τρομοκρατικές επιθέσεις, αυξάνουν τους κινδύνους που απειλούν την ασφάλεια των Πολιτών. Εκτός αυτού, τα υψηλά δημόσια χρέη των ευρωπαϊκών κρατών, καθώς επίσης τα προβλήματα ανάπτυξης τους, δίνουν την εντύπωση πως η ψευτοδημοκρατία και ο Φιλελευθερισμός δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν με τα προβλήματα της εποχής – θεωρώντας τον κινεζικό καπιταλισμό, ο οποίος είναι μία μορφή σύγχρονου εθνικοσοσιαλισμού, πολύ πιο αποτελεσματικό.

Ειδικότερα, η χώρα κυβερνάται από το κομμουνιστικό κόμμα, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει τη δύναμη του – ενώ αύριο λαμβάνει χώρα το 19ο συνέδριο στο Πεκίνο, όπου 2.887 αντιπρόσωποι θα ακούσουν την έκθεση λογοδοσίας της κυβέρνησης και θα εγκρίνουν τους στρατηγικούς στόχους που έχει θέσει για τα επόμενα πέντε χρόνια (πηγή: NZZ).

Εκτός αυτού θα εκλέξουν μία καινούργια κεντρική επιτροπή, το πολιτικό γραφείο, καθώς επίσης τα μέλη της μόνιμης επιτροπής του πολιτικού γραφείου – ενώ την περίοδο του συνεδρίου το διαδίκτυο στη χώρα δεν είναι εύκολα προσβάσιμο, οι ξένοι δεν επιτρέπεται να επισκεφτούν το Θιβέτ και οι βιομηχανίες μειώνουν την παραγωγή τους, για να είναι ο ουρανός πάνω από το Πεκίνο όσο το δυνατόν πιο γαλάζιος.

Όταν δε ολοκληρωθούν οι αλλαγές στα διοικητικά όργανα, μετά από πολυήμερες μυστικές συνεννοήσεις, θα ερευνηθεί η ισχύς του αρχηγού του κράτους και του κόμματος – αφού θεωρείται βέβαιο πως θα εκλεγεί ξανά ο σημερινός γενικός γραμματέας του κομμουνιστικού κόμματος και 5ος πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας κ. Xi Jinping για την επόμενη πενταετία.

Άλλωστε είναι μέρος των τελετών που συνδέονται με τα συνέδρια του κόμματος οι προσπάθειες πρόβλεψης του μέλλοντος, καθώς επίσης των μεταρρυθμίσεων που θα διενεργηθούν στην οικονομία και στην πολιτική – όπου την τελευταία φορά ο σημερινός πρόεδρος επικεντρώθηκε στην πραγμάτωση του κινεζικού ονείρου, μέσω του οποίου προσπάθησε να περιγράψει την ανανέωση του Έθνους.

Στα πλαίσια αυτά, οι ενέργειες που ακολούθησαν υπό την ηγεσία του νέου τότε προέδρου μετά την παρουσίαση του 2012, ήταν αποτελεσματικότερες από τα λόγια του – ενώ έγινε φανερό πως το κινεζικό όνειρο θα μπορούσε να μετατραπεί σε εφιάλτη για τη φιλελεύθερη Δύση. Ειδικά για τις Η.Π.Α. που δέχονται μία συντονισμένη επίθεση της Κίνας με τη Ρωσία, σε όλα σχεδόν τα οικονομικά μέτωπα – δολάριο, πετροδολάριο, χρηματοπιστωτικό σύστημα, σύστημα συναλλαγών, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα κοκ.
Ο ιδιότυπος κινεζικός κομμουνισμός

Περαιτέρω, ο κινεζικός κομμουνισμός περιγράφεται πολύ καλύτερα ως εθνικοσοσιαλισμός, αφού έχει πια ελάχιστη σχέση με εκείνο το πολίτευμα, στο οποίο τα πάντα ανήκουν στο κράτος – ενώ η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών κατευθύνεται κεντρικά, χωρίς τη μεσολάβηση του συστήματος των τιμών. Αυτό που έχει παραμείνει στην Κίνα είναι μόνο το ισχυρό και μονοκομματικό κράτος, το οποίο δίνει τις κατευθύνσεις στην ιδιωτική οικονομία, συνεργαζόμενο με τους παραγωγικούς φορείς – ενώ διαθέτει παντοδύναμες δημόσιες εταιρείες, στους τομείς που το ενδιαφέρουν.

Επομένως είναι πιο κοντά στον εθνικοσοσιαλισμό (ανάλυση), παρά στον κομμουνισμό, ανεξάρτητα από το όνομα που χρησιμοποιεί – ενώ η αλλαγή αυτή έγινε εφικτή μετά τις μεταρρυθμίσεις που επέβαλλε ο Μάο, εξυγιαίνοντας τη δημόσια διοίκηση (άρθρο).

Οι ενέργειες τώρα που δρομολόγησε ο κ. Xi Jinping δεν ήταν προς την κατεύθυνση του πολιτικού και κοινωνικού πλουραλισμού – ούτε με στόχο μία φιλελεύθερη οικονομία ή ένα Κράτος Δικαίου. Αντίθετα, ισχυροποίησαν ακόμη περισσότερο το μονοκομματισμό και το αυταρχικό σύστημα – χωρίς να γνωρίζει κανείς εάν οφειλόταν στον ίδιο, αφού κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό στον αδιαφανή κόσμο του κομμουνιστικού κόμματος.

Όσον αφορά δε τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς, οι οποίοι αποτελούν βασικό στοιχείο της Κίνας, το μοναδικό τους ενδιαφέρον είναι να πείσουν πως ο πρόεδρος χειρίζεται το πεπρωμένο της χώρας τόσο καλά και αποτελεσματικά, όσο κανένας άλλος στην ιστορία της – ενώ η συγκέντρωση δύναμης στα χέρια του είναι μεγαλύτερη, από οποιονδήποτε άλλο προηγούμενο ηγέτη. Ουσιαστικά αποφασίζει μόνος του για τα πάντα, από θέματα που αφορούν το στρατό ή την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, έως τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θεωρεί απαραίτητες – χωρίς να συμβουλεύεται κανέναν, ούτε καν τον εν ενεργεία πρωθυπουργό της Κίνας.

Εν προκειμένω η σκληρή και αδιαφανής εκστρατεία κατά της διαφθοράς που ξεκίνησε ο πρόεδρος, συνέβαλλε σε μεγάλο βαθμό στην ενίσχυση της μονοπωλιακής δύναμης του – ενώ η δίωξη, καθώς επίσης η δημόσια αποπομπή των διεφθαρμένων κρατικών αξιωματούχων, βελτίωσε σημαντικά την κακή φήμη του κόμματος στο λαό. Οφείλει βέβαια να γνωρίζει κανείς πως από τα χιλιάδες μέλη του κόμματος που τα τελευταία πέντε χρόνια προέβησαν σε δραματικές τηλεοπτικές εξομολογήσεις της διαφθοράς τους, για να εξαφανιστούν στη συνέχεια σε κάποια φυλακή, πολλά ήταν αντίπαλοι του Xi Jinping – ο οποίος έτσι προστάτευσε τα δικά του συμφέροντα.

Συνεχίζοντας, η αναδιάρθρωση του κομμουνιστικού κόμματος συνοδεύθηκε από την ανανέωση της ιδεολογίας του – η οποία διευρύνθηκε στην καθημερινότητα όλων των Κινέζων που κλήθηκαν να μελετήσουν το μαρξισμό καλύτερα, καθώς επίσης να τιμήσουν τις κινεζικές αξίες. Έμμεσος στόχος ήταν η αποφυγή των επιρροών από το εξωτερικό, η οποία άλλωστε επιδιώκεται με το συστηματικό περιορισμό του διαδικτύου και της αυστηρής λογοκρισίας που ασκείται – ενώ αξίες όπως η ελευθερία, το Κράτος Δικαίου και η ψευτοδημοκρατία της Δύσης δυσφημίζονται μεθοδικά.

Αυτό δεν ισχύει μόνο για τα ΜΜΕ αλλά, επίσης, για τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια – τα οποία πιέζονται από την κυβέρνηση να επικεντρώνονται και να προωθούν τις κινεζικές αξίες. Ο μεγάλος φόβος άλλωστε του κόμματος, το οποίο κυβερνά την Κίνα από το 1949 χωρίς διακοπή, είναι ο πλουραλισμός – θεωρώντας πως οδηγεί σε κοινωνικές αναταράξεις και στο χάος, αποδυναμώνοντας το.

Αυτό δεν συμβαίνει όμως στην οικονομία, από τότε που η χώρα ανακάλυψε ότι, η βιώσιμη ανάπτυξη, καθώς επίσης η ένταξη της στην παγκόσμια αγορά απαιτούσε προηγουμένως την κατάργηση του κεντρικά κατευθυνόμενου οικονομικού συστήματος – οπότε αναγκάσθηκε να το τολμήσει.
Επίλογος

Ολοκληρώνοντας το κινεζικό μοντέλο, το οποίο προσπαθεί να εξισορροπήσει τον κοινωνικό αποκλεισμό από τον υπόλοιπο πλανήτη και το μαρξισμό ως φιλοσοφία με την οικονομική απελευθέρωση, είναι εξαιρετικά συγκρουσιακό – πόσο μάλλον όταν υπάρχουν δεκάδες υπερχρεωμένες κρατικές επιχειρήσεις με εκατομμύρια εργαζομένους, κυρίως εκτός των μεγάλων πόλεων που ευημερούν. Η «διάλυση» τους με στόχο τη δημιουργία μικρότερων και αποτελεσματικότερων δεν είναι καθόλου εύκολη, ακόμη και για ένα αυταρχικό σύστημα – αν και η άνοδος της ισχύος της κυβέρνησης θα μπορούσε να καταστήσει εφικτό κάτι τέτοιο.

Μπορεί βέβαια να έχει αντιμετωπίσει η χώρα καλύτερα από ότι αναμενόταν τα μεγάλα οικονομικά της προβλήματα (κυρίως τα χρέη, γράφημα), διατηρώντας έναν υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, αλλά οι στόχοι που έχει θέσει η κυβέρνηση είναι αρκετά μεγάλοι – όπως η πρωτοβουλία του δρόμου του μεταξιού που συνδέει την Ασία με την Ευρώπη, οι επιθετικές εδαφικές αξιώσεις της στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, καθώς επίσης η ίδρυση οργανισμών όπως οι Ασιατικές Υποδομές και η Επενδυτική Τράπεζα (ΑΙΙΒ), ως απάντηση στη δυτική δομή που επιτεύχθηκε με τη συμφωνία του Bretton Woods.

Με δεδομένο δε το ότι, υπάρχουν πολλά προβληματικά πεδία, όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, οι κακές συνθήκες εργασίας, η διαφθορά και η κοινωνική ανισότητα που διευρύνεται συνεχώς, οι πιέσεις που ασκούνται στο κόμμα αυξάνονται συνεχώς – ενώ ελέγχονται μεν, αλλά μόνο για εκείνο το χρονικό διάστημα που εξασφαλίζεται η εργασία και η επιβίωση του 1,3 δις εκ. του πληθυσμού της.

Ευτυχώς όμως για την Κίνα και το κομμουνιστικό κόμμα, η Δύση δεν ήταν προετοιμασμένη για την άνοδο της – έχοντας δύσκολες καταστάσεις να αντιμετωπίσει, με βασικότερη την υπερχρέωση της. Στο παρελθόν βέβαια τα κατάφερε, με αποτέλεσμα την κατάρρευση του τότε αντίπαλου δέους, της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα όμως δεν είναι βέβαιο πως θα το επαναλάβει – πόσο μάλλον αφού οι Η.Π.Α. ακολουθούν την αντίθετη πορεία με τότε, προσπαθώντας να απομονωθούν, ενώ η Κίνα βαδίζει επίσης αντίθετα, ανοίγοντας συνεχώς τα σύνορα της και επεκτεινόμενη στον υπόλοιπο πλανήτη.

https://analyst.gr 

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ο κινεζικός εθνικοσοσιαλισμός

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Ο πόλεμος της 4ης γενιάς

analyst.gr

«Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει και δεν είναι πυρηνικός. Ενώ εσείς χαλαρώνετε, ενώ καταναλώνετε, ενώ απολαμβάνετε τη διασκέδαση που σας προσφέρει το σύστημα, ένας αόρατος στρατός προσπαθεί να κυριαρχήσει στη σκέψη σας, στη συμπεριφορά και στα συναισθήματα σας, ληστεύοντας σας.

Χωρίς να το παίρνετε καθόλου είδηση, χωρίς να το νοιώθετε ή να το συνειδητοποιείτε, η θέληση σας καταλαμβάνεται από αόρατες κατοχικές δυνάμεις. Οι μάχες δεν διεξάγονται σε μακρινούς τόπους, αλλά μέσα στο ίδιο σας το κεφάλι. Δεν πρόκειται πλέον για έναν πόλεμο με στόχο τη στρατιωτική κατάκτηση κάποιων περιοχών, αλλά για έναν πόλεμο που έχει αντικείμενο την κατάκτηση του εγκεφάλου σας – για μάχες που εσείς οι ίδιοι ως άτομα, όπου και αν βρίσκεσθε, αποτελείτε τον κύριο στόχο.

Ο στόχος δεν είναι πλέον ο θάνατος του εχθρού, αλλά ο έλεγχος του. Οι σφαίρες δεν κατευθύνονται πια στο κεφάλι σου, αλλά στις αντιφάσεις, στους ενδόμυχους φόβους και στις ψυχολογικές σου ευπάθειες – στα κρυφά και ευάλωτα σημεία σου. Η συμπεριφορά σου θα ερευνάται συνεχώς από ειδικούς, θα καθοδηγείται και θα ελέγχεται. Η σκέψη και η ψυχή σου θα υποβάλλονται στις ακραίες δοκιμασίες του πολέμου της 4ης γενιάς.

Ενός πολέμου χωρίς στρατιωτικά μέτωπα, χωρίς δυνατότητες υποχώρησης, χωρίς τεθωρακισμένα και χωρίς όπλα – ενός πολέμου στον οποίο εσύ θα είσαι ταυτόχρονα θύμα όσον αφορά τον εαυτό σου και δράστης σε σχέση με το περιβάλλον σου» (M. Freytas με παρεμβάσεις).

Η ονομασία «Πόλεμος της 4ης γενιάς» (Fourth Generation Warfare – 4GW) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται κυρίως από αναλυτές και στρατιωτικούς αξιωματούχους, για να περιγράψουν την τελευταία φάση του πολέμου στην εποχή της πληροφορικής και των παγκοσμιοποιημένων μέσων επικοινωνίας. Η θεωρία εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1989, όταν ο κ. W. Lind μαζί με τέσσερις ακόμη αξιωματικούς του αμερικανικού στρατού δημοσίευσε το ντοκουμέντο «Το μεταβαλλόμενο πρόσωπο του πολέμου: στην 4η γενιά» (The Changing Face of War: Into the 4th Generation). Σύμφωνα με το έγγραφο, το οποίο έχουν φυσικά αντικρούσει αρκετοί, οι τέσσερις γενιές του πολέμου είναι οι εξής:

(α) Πρώτη γενιά: Εμφάνιση των πυροβόλων όπλων, συγκρούσεις των στρατών με τακτικές «σε γραμμές και σε στήλες» (Ναπολέων). Ξεκίνησε μετά την ειρήνη της Βεστφαλίας το 1648, όπου έληξε ο τριακονταετής πόλεμος.

(β) Δεύτερη γενιά: Είσοδος στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, όπου υπήρχε η δυνατότητα μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων στρατιωτικού εξοπλισμού και ανθρώπων, καθώς επίσης το βαρύ πυροβολικό (1ος Παγκόσμιος Πόλεμος).

(γ) Τρίτη γενιά: Εξουδετέρωση του εχθρού μέσω της εκμετάλλευσης των αδυναμιών του, χωρίς τη φυσική του καταστροφή (2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, Αστραπιαίος πόλεμος του γερμανικού στρατού – Blitzkrieg).

(δ) Τέταρτη γενιά: Η εξέλιξη της τεχνολογίας και της πληροφορικής, η παγκοσμιοποίηση των «ειδησεογραφικών μηνυμάτων», καθώς επίσης οι τρόποι επηρεασμού της κοινής γνώμης (χειραγώγηση κλπ.), έχουν καταστήσει τον ψυχολογικό πόλεμο μέσω των πάσης φύσεως ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στο στρατηγικό όπλο του πολέμου της 4ης γενιάς.

Εν προκειμένω η χρήση των στρατιωτικών μονάδων αντικαθίσταται από τη χρήση των ΜΜΕ – ενώ η ψυχολογική δράση της τρομοκρατίας, αντικαθιστά τα όπλα στο σενάριο του πολέμου. Στο συγκεκριμένο πόλεμο το πεδίο της μάχης δεν είναι πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά στο εσωτερικό του – στο μυαλό και στα συναισθήματα του. Εκτός αυτού, οι πολεμικές επιχειρήσεις δεν λειτουργούν πλέον μέσω του στρατιωτικού αποικισμού με στόχο τον έλεγχο μίας περιοχής, την κατοχή της δηλαδή, αλλά μέσω του διανοητικού αποικισμού για τον έλεγχο μίας κοινωνίας. Ο συνδυασμός της νέας πολεμικής τακτικής με τη στρατιωτική χρησιμοποιήθηκε κυρίως στο Ιράκ – ενώ έγινε γνωστή ως «στρατηγική σοκ και δέους», όπου πριν την εισβολή τα ΜΜΕ μετέδιδαν καταστροφικές εικόνες τεράστιων βομβών που τρομοκράτησαν στο έπακρο τον πληθυσμό.

Περαιτέρω, οι στρατιώτες του πολέμου της 4ης γενιάς δεν είναι πια στρατιωτικοί, αλλά ειδικοί της επικοινωνίας και της πληροφορικής στον τομέα των εξεγέρσεων – είτε για την ανατροπή ενός καθεστώτος μέσω της πυροδότησης λαϊκών εξεγέρσεων (όπως για παράδειγμα στην Ουκρανία), είτε για την καταπολέμηση υφισταμένων εξεγέρσεων, έτσι ώστε να παραμείνει το καθεστώς ως έχει (όπως στην Ελλάδα – MARFIN). Με απλά λόγια, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις αντικαθίστανται από τις ψυχολογικές – στις οποίες χρησιμοποιείται ο λαός (οι ιθαγενείς), χειραγωγούμενος κατά το δοκούν.

Οι σφαίρες τώρα των στρατιωτών αντικαθιστώνται από κατάλληλα «σλόγκαν» στα ΜΜΕ, τα οποία δεν καταστρέφουν τα σώματα των ανθρώπων, αλλά διαλύουν την ικανότητα των εγκεφάλων τους να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις – στηρίζοντας τότε τα συμφέροντα των επιτιθεμένων, αντί τα δικά τους! Ο επικοινωνιακός βομβαρδισμός μέσω των ΜΜΕ και των καταστροφικών συνθημάτων που προωθούνται, έχει στόχο την «αποτέφρωση» της ανακλαστικής σκέψης (=πληροφόρηση, επεξεργασία των πληροφοριών, σύνθεση) – αμέσως μετά στην αντικατάσταση της από μία διαδοχική σειρά εικόνων εκτός του χώρου και του χρόνου. Σε μία χρονική και τοπική απόσταση δηλαδή που δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν οι εικόνες και οι πληροφορίες ως προς την αλήθεια τους, από αυτούς που δέχονται την επίθεση.

Ο επικοινωνιακός βομβαρδισμός μέσω των ΜΜΕ δεν λειτουργεί δια μέσου της λογικής των ανθρώπων, αλλά μέσω της ψυχολογίας τους. Με απλά λόγια δεν χειραγωγείται το συνειδητό, αλλά οι επιθυμίες και οι μη συνειδητοί φόβοι τους – με έναν τρόπο που είναι σχεδόν αδύνατον να αμυνθούν οι περισσότεροι, ειδικά οι λιγότερο μορφωμένοι.

Στα πλαίσια αυτά κάθε ημέρα, 24 ώρες το 24ωρο, ένας αόρατος στρατός τοποθετεί ως στόχο τον εσωτερικό κόσμο των θυμάτων του – χωρίς να χρησιμοποιεί αεροπλάνα ή υποβρύχια, αλλά μόνο εικόνες και μηνύματα (σλόγκαν) «στοχευόμενα» χειραγωγημένων πληροφοριών. Οι ψυχολογικοί πολεμιστές δεν θέλουν ασφαλώς να σκέφτονται και να αναλύουν οι άνθρωποι τις «πληροφορίες» που τους δίνουν – αλλά να τις καταναλώνουν «ωμές», χωρίς να τις συνδέουν (συνδυάζουν) μεταξύ τους.

Τέλος, τα μηνύματα και οι εικόνες είναι ουσιαστικά οι πύραυλοι του πολέμου της τέταρτης γενιάς, οι οποίοι εκτοξεύονται από τα συνδεδεμένα μεταξύ τους μεγάλα ΜΜΕ, με στόχο τον ανθρώπινο εγκέφαλο που αποτελεί το σύγχρονο πεδίο μάχης – συνήθως με μία εντυπωσιακή ακρίβεια ενώ, όλοι όσοι τυχόν δεν «προσβάλλονται», περιθωριοποιούνται ως οπαδοί θεωριών συνωμοσίας, φαντασιόπληκτοι, ανόητοι κοκ. Εκτός αυτού όταν αντιδρούν ενεργητικά και θέλουν να ενημερώσουν τους συνανθρώπους τους, γίνονται στόχος επιθέσεων – όπως για παράδειγμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αγενή σχόλια, με βρώμικες εκφράσεις, με προσβλητικές κριτικές κοκ. Όσον αφορά δε τις «επαναστάσεις», αντικαθίστανται από αυτές του πληκτρολογίου – μέσω των οποίων οι μάζες εκτονώνονται, χωρίς να δημιουργούν προβλήματα στη «νέα τάξη πραγμάτων».
Ο οικονομικός πόλεμος

Περαιτέρω, όλοι γνωρίζουμε πως η Ελλάδα δέχθηκε μία μαζική οικονομική επίθεση – ότι αποτέλεσε το στόχο ενός οικονομικού πολέμου, με όπλα της τρίτης και της τέταρτης γενιάς, σύμφωνα με τα παραπάνω. Υπενθυμίζουμε δε τα εξής, όσον αφορά τη διαφορά ενός στρατιωτικού, από έναν οικονομικό πόλεμο:

«Σε γενικές γραμμές, κατά τη διάρκεια ενός στρατιωτικού πολέμου η ηττημένη χώρα έχει οικονομικές απώλειες, έμψυχες, καθώς επίσης υλικές – αφού το κόστος διεξαγωγής είναι μεγάλο, σκοτώνονται άνθρωποι, ενώ καταστρέφονται τα κτίρια και οι λοιπές υποδομές της. Στη συνέχεια εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής, ορίζεται μία κυβέρνηση δωσίλογων, λεηλατούνται οι πόροι της, φορολογείται από τους εισβολείς, βασανίζονται οι Πολίτες της, επικρατούν συνθήκες υπογεννητικότητας, μετανάστευσης κοκ.

Κατά τη διάρκεια ενός οικονομικού πολέμου τώρα, το κόστος είναι επίσης μεγάλο, οι άνθρωποι στην ηττημένη χώρα πεθαίνουν χωρίς να χρειαστεί να σκοτωθούν (μείωση του προσδόκιμου ζωής, ελλιπής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ανεργία, εξαθλίωση κλπ.), τα κτίρια ερημώνουν λόγω των μαζικών χρεοκοπιών, καθώς επίσης της οικονομικής αδυναμίας του πληθυσμού, ενώ οι υποδομές καταστρέφονται σταδιακά εξαιτίας της μη συντήρησης τους. Επίσης, εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής στο εσωτερικό της, λιγότερες και με πολύ χαμηλότερο κόστος, η κυβέρνηση της «αναγκάζεται» να λειτουργεί ενδοτικά, λεηλατείται η ιδιωτική και η δημόσια περιουσία της, φορολογείται, βασανίζονται οικονομικά οι Πολίτες της, υπάρχει υπογεννητικότητα, κλιμακώνεται η μετανάστευση κοκ.

Σε αντίθεση όμως με την οικονομική ήττα και την κατοχή της, όταν η χώρα χάνει έναν στρατιωτικό πόλεμο, όλα συμβαίνουν χωρίς τη συμφωνία των Πολιτών της. Παράλληλα, δημιουργούνται ομάδες αντίστασης στο εσωτερικό της, με στόχο την ανάκτηση της ελευθερίας, καθώς επίσης της εθνικής τους κυριαρχίας.

Η οικονομικά ηττημένη χώρα όμως αναγκάζεται να συμφωνεί με την κατοχή της, η υφαρπαγή και η εξαθλίωση της διενεργούνται σταδιακά (κυλιόμενη πτώχευση), ενώ όλα όσα υπογράφουν οι πολιτικοί της είναι δεσμευτικά και εντός των κανόνων του διεθνούς δικαίου – οπότε δεν θεωρείται κατακτημένη, αλλά ότι πληρώνει δίκαια τα λάθη και τις παραλείψεις της, αφού με δική της επιλογή χρεώθηκε.

Φυσικά ο δανειστής προστατεύεται από τους διεθνείς νόμους – ενώ τυπικά δεν υφαρπάζει, αλλά είτε κατάσχει ότι είναι χρεωμένο για να εξοφληθεί, είτε εξαγοράζει άλλα περιουσιακά στοιχεία του ηττημένου, ελεύθερα χρεών, στις εξευτελιστικές τιμές βέβαια που έχει ως αποτέλεσμα ένας χαμένος πόλεμος.

Τα παραπάνω αποτελούν τις σημαντικότερες ίσως διαφορές μεταξύ των δύο μορφών πολέμου – σημειώνοντας ότι, η συμπεριφορά του στρατιωτικού κατακτητή ευρίσκεται εκτός των κανόνων του διεθνούς Δικαίου. Όταν δε κάποια στιγμή χάνει τον πόλεμο από τις συμμαχικές δυνάμεις που δημιουργούνται και επιτίθενται εναντίον του, η ηττημένη χώρα ανακτά όλα όσα έχασε αυτόματα – απαιτώντας ταυτόχρονα αποζημιώσεις για τις ζημίες που της προκλήθηκαν (κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει στην οικονομική μορφή του πολέμου)«.

Στην Ελλάδα προφανώς τα γνωρίζουμε όλα αυτά, αφού έχουμε μετατραπεί στην πρώτη δυτική αποικία της Δύσης, με τη χρήση οικονομικών όπλων (ανάλυση) – χωρίς όμως να το έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι, αφού οι περισσότεροι ισχυρίζονται (ακούσια ή ακούσια, από ιδιοτέλεια ή από απλή ανοησία), πως πρόκειται για μία θεωρία συνωμοσίας. Ότι κανένας δηλαδή δεν θέλει να μας υφαρπάξει τη δημόσια και ιδιωτική μας περιουσία, παρά το ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει – ενώ αρκετοί επιμένουν πως πρέπει να ευγνωμονούμε την καγκελάριο, επειδή μας δάνεισε αφιλοκερδώς, από αλληλεγγύη και καλοσύνη.
Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, εάν συνδέσει κανείς τα δύο διαφορετικά κείμενα μαζί με την εισαγωγή, θα κατανοήσει εύκολα τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα – γιατί σιωπούν τα πρόβατα παρά το ότι οδηγούνται στη σφαγή, τους φόβους που έχουν πλημμυρίσει το υποσυνείδητο τους, την πλήρη ανυπαρξία διαμαρτυριών και εξεγέρσεων απέναντι σε μία πολιτική που οδηγεί στην πλήρη απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας στο διηνεκές, την αδιαφορία για τα παιδιά τους κοκ.

Πρέπει βέβαια να κάνει τον κόπο να διαβάσει προσεκτικά και να σκεφτεί σοβαρά μόνος του, κλείνοντας τα μάτια και τα αυτιά του για να αποφύγει τον εχθρικό επικοινωνιακό βομβαρδισμό που δέχεται σε καθημερινή βάση, άμεσα και έμμεσα – τον οποίο, στην προσπάθεια τους να ερμηνεύουν οι Έλληνες, εφεύραν την ανόητη έννοια του «ψεκασμού», η οποία φυσικά τους γελοιοποίησε και τους εξευτέλισε. Τέλος, ο έμμεσος επικοινωνιακός βομβαρδισμός είναι αυτός που ασκείται από ΜΜΕ, από κόμματα και Θεσμούς, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τους ξένους χωρίς καν να το καταλαβαίνουν – υποστηρίζοντας ως εκ τούτου ακούσια ή/και ιδιοτελώς τους επιτιθέμενους.

https://analyst.gr

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ο πόλεμος της 4ης γενιάς

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Διαβάστε το με προσοχή και δείτε γιατί οδηγούμαστε σε εθνική ήττα

Greek National Pride

    Σάββας Καλεντερίδης

Τα τελευταία τρία χρόνια είναι σε εξέλιξη στην Ελλάδα μια φιλολογία για «κίνδυνο ατυχήματος», ακόμα και για «επικείμενο θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο, μια φιλολογία που καλλιεργείται από δηλώσεις ξένων διπλωματών που υπηρετούν στην Ελλάδα και από δηλώσεις Ελλήνων αξιωματούχων τις οποίες αναπαράγουν τα ελληνικά ΜΜΕ.

Μάλιστα η αναπαραγωγή των δηλώσεων αυτών πολλές φορές γίνεται με τέτοιο τρόπο, που άνετα θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι μάλλον επιδιώκονται δύο πράγματα και σίγουρα όχι η υπεύθυνη ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών.

  • Το ένα είναι να λειτουργήσουν οι φήμες, οι δηλώσεις και η άμετρη αναπαραγωγή τους ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία και να δούμε κάποια στιγμή να γίνεται ένα στημένο ατύχημα ή ένα σχεδιασμένο –πάντως όχι στην Αθήνα ή την Άγκυρα– και καθόλου τυχαίο θερμό επεισόδιο.

  • Το άλλο που επιδιώκεται είναι η δημιουργία στην ελληνική κοινή γνώμη του φόβου (αν όχι του τρόμου) από μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική πολεμική σύγκρουση, μετά από ένα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 656 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized