Author Archives: ΡΩΜΗΟΣ

Έκτακτο Παράρτημα: Ένα μάθημα από τον Τσάρλι Τσάπλιν

Ο Τσάρλι Τσάπλιν είπε στο κοινό ένα υπέροχο αστείο και όλοι άρχισαν να γελούν. . .
Ο Τσάρλι επανέλαβε το ίδιο αστείο και λίγοι γέλασαν… ; ; ; Επανέλαβε ξανά το ίδιο αστείο, αλλά αυτή τη φορά κανείς δεν γέλασε… ; ; ; Τότε είπε αυτὰ τα σοφά λόγια:
«Αν δεν μπορείς να γελάς με το ίδιο αστείο … γιατί κλαις για την ίδια ανησυχία ξανά και ξανά;» Απολαύστε λοιπόν κάθε στιγμή της ζωής μας…!!! Η ζωή είναι όμορφη όταν αγαπούμε! Και γίνεται αιώνια ὀταν εμπιστευόμαστε τον Θεό!
Σήμερα είναι τα 125α γενέθλια του Τσάρλι Τσάπλιν – μια καλή μέρα για να θυμηθούμε τις τρεις δηλώσεις του:
(1) Τίποτα δεν είναι μόνιμο σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματά μας.
(2) Μου αρέσει να περπατώ στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυά μου.
(3) Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάσαμε.

Συνεχίστε να χαμογελάτε.

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ένα μάθημα από τον Τσάρλι Τσάπλιν

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Το πάθημα των Apache έγινε μάθημα στα Kiowa Warrior!

Greek National Pride

Το ΓΕΣ έχει προχωρήσει πραγματικά σε «σκούπισμα» υλικών για την απρόσκοπτη υποστήριξη των ελικοπτέρων OH-58D Kiowa Warrior για πολλά χρόνια.

Στο θέμα έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν, μέσα από την αναζήτηση αμερικανικών επίσημων εγγράφων και αποκλειστικών πληροφοριών του περιοδικού, αλλά αυτό τώρα επαληθεύεται οριστικά από τον ανανεωμένο κατάλογο των αιτημάτων του προγράμματος Excess Defense Articles (EDA), το πρόγραμμα που έχει σκοπό να ενισχύσει τις αμυντικές ικανότητες συμμαχικών χωρών προς τις ΗΠΑ, με όπλα τα οποία θεωρούνται πλεονάζοντα από τις αμερικανικές δυνάμεις.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ OH-58D KIOWA WARRIOR ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΣ, ΠΑΡΕΛΗΦΘΗ ΚΑΙ ΦΟΡΤΙΟ ΜΕ ΟΠΛΙΣΜΟ

Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ 2018 και 2019, η Ελλάδα αιτήθηκε ανταλλακτικά, εξαρτήματα και αισθητήρες, ακόμα και όπλα για τα ελικόπτερα, σε αρκετές περιπτώσεις σε ικανοποιητικούς αριθμούς. Τα περισσότερα από τα αιτήματα έχουν ήδη ολοκληρωθεί και αρκετά υλικά έχουν φτάσει στη χώρα μας, όπως έδειξε για παράδειγμα πρόσφατη εικόνα που αποδέσμευσε το ΓΕΣ, με πολυβόλο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 109 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Έκτακτο Παράρτημα: Σήμερα δικό μου, αύριο δικο σου, και ποτέ κανενός!

Σήμερα δικό μου
Αύριο δικο σου
Και ποτέ κανενός!

Επιγραφή σε είσοδο σπιτιού στην Πάτμο 1886
Η φράση «σήμερον εμού, αύριο ετέρου και ουδέποτε τινός», που θέλει να πει «σήμερα δικό μου, αύριο κάποιου άλλου και ποτέ του ίδιου» κοσμεί το γείσο πολλών παλιών ελληνικών σπιτιών, για να μας θυμίζει τη ματαιότητα της κτητικότητας και τον πόνο που φορτώνουμε άδικα στην ψυχή μας.
Στο Γεροντικό συναντάμε τη φράση των ασκητών για το κελί τους
«Κελλίον σήμερον εμού
Αύριον ετέρου
Ουδέποτε τινός».

https://proskynitis.blogspot.com/2020/06/blog-post_893.html 

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Σήμερα δικό μου, αύριο δικο σου, και ποτέ κανενός!

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Παρουσίαση Βιβλίου με θέμα: Γεωπολιτική της Ρωμανίας και πολιτειολογία της Ρωμηοσύνης

Παρουσίαση Βιβλίου με θέμα: Γεωπολιτική της Ρωμανίας και πολιτειολογία της Ρωμηοσύνης

Κυριακή 21 Ιουνίου 11πμ
Ι.Μ. Αγίου Διονύσιου εν Ολύμπω

Εισηγητές π. Μάξιμος Ηγούμενος Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου
Μαρία Ρεντάκη Φιλόλογος ιστορικός
Γιώργος Παύλος, καθ. Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ

Θεσσαλονίκη Δευτέρα 22 Ιουνίου 8μμ

Παρουσιάζουν

Γιάννης Αντωνίου καθηγητής Φυσικής
Γιώργος Θαλάσσης, δημοσιογράφος

Πασχάλης Καλκασίνας Γιατρός
Παναγιώτης Δαλάκας Μηχανικός
Γιώργος Παύλος, καθ. Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ
Συντονιστής εκδήλωσης
Τάσσος Πολυχρονιαδης Δρ Θεολογίας

Cafe Θέατρο, άνωθεν Βασιλικού Θεάτρου,

Βάς. Γεωργίου 2Α, δίπλα στον Λευκό Πύργο

Χορηγός επικοινωνίας Έκτακτο Παράρτημα
yiorgosthalassis.blogspot. com

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Παρουσίαση Βιβλίου με θέμα: Γεωπολιτική της Ρωμανίας και πολιτειολογία της Ρωμηοσύνης

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Ελληνικά supercars: Μετά το “CHAOS” έρχεται το νέο hyper car “APEIRON”

Καινοτομία… made in Greece!

Ο Βασίλης Σαριμπαλίδης για άλλη μια φορά κάνει την διαφορά στο χώρο του αυτοκινήτου. Στα άδυτα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ εταιρείας κατασκευής υπεραυτοκινήτων του κυρίου Πανόπουλου ο Sarib@L “ανακρίνει” τον κατασκευαστή και αποκαλύπτει μυστικά που θα σας αφήσουν .. ΑΝΑΥΔΟΥΣ !!!!

Συγκεκριμένα ο Σπύρος Πανόπουλος μιλά για την πορεία του CHAOS και μας ενημερώνει πότε θα κάνει την εμφάνισή του στο δρόμο.

Επίσης αποκαλύπτει την ονομασία του δεύτερου hyper car που ετοιμάζει και θα λέγεται APEIRON, ενώ μιλά και για την προχωρημένη καινοτομία που θα έχει το νέο μοντέλο το οποίο θα είναι έτοιμο το 2021.

Στο video θα δείτε και δαγκάνα φρένων που έχει κατασκευάσει από μαγνήσιο και ζυγίζει μόλις 2.5 κιλά.
πηγή

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ελληνικά supercars: Μετά το “CHAOS” έρχεται το νέο hyper car “APEIRON”

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Πώς πρέπει να λιβανίζουμε σωστά στο σπίτι μας | Σημεία Καιρών

Δείτε πότε πρέπει να λιβανίζουμε | Pronews

Όταν ξυπνήσουμε το πρωί και αφού έχουν φύγει τα πρόσωπα εκείνα που πιθανόν να τους ενοχλεί το λιβάνι για να μη τους δώσουμε αφορμή να αγανακτήσουν και να νευριάσουν και έτσι να χάσουμε την ήρεμη ψυχική κατάσταση που χρειάζεται για να λιβανίσουμε.

Ετοιμαζόμαστε λοιπόν και προτού πιούμε τον καφέ μας ή φάμε οτιδήποτε άλλο για πρωινό παίρνουμε το λιβανιστήρι.

Πρώτα λέμε την εξής Προσευχή:

Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου· ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή, εἰσάκουσόν με, Κύριε.

Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰς ὀσμὴν εὐωδίας πνευματικῆς· ὃ προσδεξάμενος εἰς τὸ ὑπερουράνιόν σου Θυσιαστήριον, ἀντικατάπεμψον ἡμῖν τὴν χάριν τοῦ Παναγίου σου Πνεύματος.

Παίρνουμε άνθη από επιτάφιο ή άνθη από την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως που μας δίνει ο ιερέας δενδρολίβανο ή από την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου τον βασιλικό ή και των Βαΐων τα βάγια τα ξεραίνουμε καλά, όχι στον ήλιο για μερικές ημέρες.

Αφού λοιπόν ξεραθούν καλά, τα τρίβουμε να γίνουν μικρά κομματάκια σαν τα όσπρια. Τα φυλάμε για όλο το χρόνο μέσα σε γυάλινο ή χάρτινο κουτί.Παίρνουμε το λιβανιστήρι και ντύνουμε με αλουμινόχαρτο το σκαφάκι του, καθώς επίσης και το επάνω μέρος του λιβανιστηριού. Αυτό το κάνουμε για να μην καθόμαστε να τρίβουμε και να καθαρίζουμε το λιβανιστήρι που μετά από λίγο καιρό θα μαυρίσει και θα κολλάει. Κερδίζουμε έτσι κόπο και χρόνο.

Έτσι με αυτό τον τρόπο διατηρούμε το λιβανιστήρι μας καθαρό αφαιρώντας μόνο το αλουμινόχαρτο και βάζοντας καινούργιο μετά από λίγο διάστημα. Αφού λοιπόν ετοιμάσαμε έτσι το λιβανιστήρι μας και έχουμε έτοιμα τα αποξηραμένα άνθη παίρνουμε με την τσιμπίδα μας μερικά και τα βάζουμε στο λιβανιστήρι. Κατόπιν ανάβουμε το καρβουνάκι μας φυσώντας το συνέχεια μέχρις ότου κοκκινίσει καλά, και το βάζουμε αναμμένο επάνω στα άνθη του λιβανιστηριού.

Έπειτα παίρνουμε ένα σπυρί μοσχολίβανο εάν είναι μεγάλο ή τρία εάν τα σπυριά είναι μικρά. Βάζοντας τα επάνω στο αναμμένο καρβουνάκι το ένα σπυρί να λέμε ένας είναι ο Θεός. Εάν βάλουμε 2 να λέμε δύο είναι οι φύσεις του Χριστού Θεός και άνθρωπος (Θεάνθρωπος) Ένας Θεός. Εάν βάλουμε τα τρία μικρά να λέμε Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Τρία πρόσωπα ένας Θεός. Αρχίζουμε λοιπόν να λιβανίζουμε πρώτα το εικονοστάσι με τις εικόνες και να λέμε στο Χριστό.

Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον οίκο τούτον ως αγαθός και ελεήμων Θεός. Μετά στην Παναγία και να λέμε Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς και προστάτεψε τους δούλους του υιού σου. Μετά τους Αγίους και να λέμε. Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών. Δόξα σοι ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού δόξα σοι.

Αφού τελειώσουμε με το εικονοστάσι και τις εικόνες πηγαίνουμε σε κάθε ένα δωμάτιο και επάνω από το κρεβάτι του κάθε ατόμου να σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας.

Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον δούλον σου (τάδε ….. ) ως αγαθός και ελεήμων Θεός. Επαναλαμβάνουμε τρεις φορές. Τελειώνοντας τα δωμάτια βγαίνουμε στην εξώπορτα, και σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας τρεις φορές.

Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό ορατών και αόρατων και πολέμιων εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.

Τέλος βγαίνοντας στην μπαλκονόπορτα για να αφήσουμε το λιβανιστήρι λέμε και εκεί σταυρώνοντας τρεις φορές με το λιβανιστήρι και λέγοντας τρεις φορές το Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό και πολέμιον εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.

Μετά το λιβάνισμα του σπιτιού μας κάνουμε την προσευχή μας ττροσευχόμενοι μπροστά στο εικονοστάσι με τις εικόνες, ανάβοντας τρία καθαρά κεριά ή δύο ή ένα. Τα τρία είναι τα τρία πρόσωπα της Α. Τριάδος τα δύο οι δύο φύσεις του Χριστού Θεού και ανθρώπου Θεάνθρωπος και το ένα δηλώνει τον ένα Αληθινό Θεό.

Μόλις τελειώσουμε την προσευχή μας τα σβήνουμε τα κεριά. Την στάκτη από το λιβανιστήρι την άλλη μέρα την βάζουμε σε μια χαρτοπετσέτα και την ρίχνουμε σε ένα τενεκέ και όταν μαζευτούν πολλά τα καίμε, και την στάκτη από τον τενεκέ την θάβουμε στον κήπο μας ή εάν δεν έχουμε κήπο όταν βρεθούμε στο ύπαιθρο.

Λιβανίζουμε έτσι κάθε πρωί (αλλά και οποιαδήποτε ώρα μέρα ή νύχτα μπορούμε να λιβανίζουμε) ούτως ώστε να μας έχει φυλαγμένους όλη μέρα ο Θεός η Παναγιά μας και οι Άγιοί μας.

ΑΜΗΝ

vimaorthodoxias

Πηγή: Πώς πρέπει να λιβανίζουμε σωστά στο σπίτι μας | Σημεία Καιρών

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Το 1940 ράγισε, τώρα έπεσε στην φωτιά….Η Κυρά μας της Βαρνάκοβα

Η εικόνα ράγισε με τον τορπιλισμό της «Ελλης» 

 

Εικόνες βγαλμένες από την Αποκάλυψη αντίκρισαν οι μοναχοί και οι κάτοικοι με το πρώτο φως της ημέρας στο ιστορικό Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βαρνάκοβας Φωκίδας. Η ιστορική Μονή -που αποκαλείται και η Αγία Λαύρα της Ρούμελης- ιδρύθηκε το 1077 από τον Όσιο Αρσένιο τον Βαρνακοβίτη (επί αυτοκράτορος Μιχαήλ Ζ’ Δούκα του Βυζαντίου) έχοντας καταγράψει διαδρομή 10 αιώνων, μεταξύ αυτών και την ταραχώδη περίοδο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Η εικόνα ράγισε με τον τορπιλισμό της «Ελλης»

Η εικόνα έφερε ράγισμα κατά μήκος του προσώπου τής Θεοτόκου, που σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες δημιουργήθηκε από τοπικό σεισμό στις 15 Αυγούστου 1940, την ώρα του τορπιλισμού του αντιτορπιλικού «Έλλη» στην Τήνο. Η εικόνα, μαζί με άλλα ιστορικά κειμήλια, καταστράφηκε…

Γλίτωσε από επιδρομές και κατακτητές, έπαιξε κομβικό ρόλο στα γεγονότα της επανάστασης του 1821, αλλά έγινε στάχτη μέσα σε λίγες ώρες.

Με δάκρυα στα μάτια οι μοναχοί και οι πιστοί κοιτούν τα αποκαΐδια. Η θλίψη είναι μεγάλη για την ιστορική εικόνα της Παναγίας της Θεοτόκου που κάηκε όπως και το αντίγραφο της.

«Αποφράδα ημέρα»

Ο Μητροπολίτης Θεόκτιστος δήλωσε συγκλονισμένος: «Είναι μία αποφράδα ημέρα. Μέσα σε τρία χρόνια το Μοναστήρι πήρε φωτιά για δεύτερη φορά. Δυστυχώς η θαυματουργή εικόνα κάηκε. Είμαστε συγκλονισμένοι. Ευχαριστούμε τις δυνάμεις της πυροσβεστικής που κατέσβησαν την πυρκαγιά. Με τη δύναμη του Θεού θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε από εδώ και πέρα και να διαπιστώσουμε πως πήρε πάλι φωτιά το μοναστήρι».

Είχε καεί και το 2017

Να σημειωθεί πως στις 29 Ιανουαρίου 2017 η Μονή είχε παραδοθεί και πάλι στις φλόγες. Τότε το πόρισμα των Αρχών ανέφερε πως η πυρκαγιά ξεκίνησε από τον ξύλινο παλιό λέβητα της Μονής. Πιθανότατα άνοιξε το πορτάκι του και λόγω των εύφλεκτων υλικών (παλιά ξύλα) η φωτιά πήρε διαστάσεις. Τότε είχε σωθεί την τελευταία στιγμή η εικόνα, αλλά χθες βράδυ η διάσωση της στάθηκε αδύνατη.

Η επιγραφή από το 1077

Όπως αναφέρει η κτητορική επιγραφή, η οποία βρίσκεται στο εσωτερικό του καθολικού, εντοιχισμένη υπεράνω της πύλης που συνδέει τον εξωνάρθηκα με τον κυρίως ναό, η Μονή ιδρύθηκε το 1077, επί αυτοκράτορος Μιχαήλ Ζ’ Δούκα (Παραπινάκη) (ο οποίος θήτευσε το διάστημα 1071-1078) και Οικουμενικού Πατριάρχου Κοσμά Α’ Ιεροσολυμίτου (1075-1081).

Ιδρυτής της ήταν ο Όσιος Αρσένιος Βαρνακοβίτης, μοναχός καταγόμενος από την Καρυά Δωρίδας, ο οποίος αφιέρωσε τον πρώτο ναό στο Γενέθλιο της Θεοτόκου. Παράλληλα όμως εορταζόταν και η Κοίμηση της Θεοτόκου, η οποία τελικά επεκράτησε ως κυρία εορτή της Μονής.

Η δράση των Κομνηνών

Επί αυτοκράτορος Αλεξίου Α’ Κομνηνού (1081-1118) και Οικουμενικού Πατριάρχου Νικολάου Γ’ Κυρδινιάτη (Γραμματικού) (1084-1111), συμπληρώνεται και αγιογραφείται ο αρχικός ναός (το 1084[1]) και ολοκληρώνεται η κατασκευή του μοναστικού συγκροτήματος, ενώ λίγο αργότερα (το 1148) ιδρύεται δεύτερος και μεγαλοπρεπέστερος ναός.

Ο ίδιος ο Αλέξιος Κομνηνός περιεβλήθη το Μοναχικό Σχήμα με το όνομα «Ακάκιος» και ετάφη μέσα στον Ναό της Παναγίας.

Στον ίδιο Ναό ετάφη και ο Εμμανουήλ Πορφυρογέννητος, που είχε διαδεχθεί τον Ιωάννη Ανδρόνικο και αυτός τον Αλέξιο Κομνηνό στο θρόνο.

Στη Μονή βρέθηκε επιγραφή σε πέτρινη λάρνακα που αναφέρει τα ονόματα «Σεβαστοκράτωρ Άννα και Κωνσταντίνος» (Κομνηνοί) Την περίοδο εκείνη η Μονή κατέχει αρκετά μετόχια στην γύρω περιοχή, με μερικά από αυτά να προέρχονται από αφιερώσεις των Κομνηνών, γεγονός που μαρτυρεί την ακτινοβολία της. Στις αρχές του 13ου αιώνα, όπως αναφέρεται στο κτητορικό της Μονής για το έτος 1212, ζούσαν στη Βαρνάκοβα 96 ιερομόναχοι και διάκονοι, ενώ η περιουσία του Μοναστηριού ήταν μεγάλη, ανάλογη του κύρους του.

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204, το Μοναστήρι τέθηκε υπό το Δεσποτάτο της Ηπείρου (1204-1359) και παρέμεινε εντεταγμένο σε αυτό για όσο το Δεσποτάτο υπήρχε (δηλαδή ως το 1359, οπότε και ενσωματώθηκε ξανά στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία).

Οι Κομνηνοί, άρχοντες του Δεσποτάτου, αγάπησαν τόσο πολύ την Παναγία τη Βαρνάκοβα, ώστε μερικοί εξ αυτών επέλεξαν το καθολικό της Μονής ως τόπο ενταφιασμού τους. Μάλιστα, τουλάχιστον δύο από αυτούς έγιναν μοναχοί: ο Αλέξιος, με το όνομα Ακάκιος, ο κάποτε ηγούμενος (όπως αναφέρθηκε ήδη) και ο πατέρας του Εμμανουήλ, με το όνομα Ματθαίος.

Το 1919, ο αρχαιολόγος Αναστάσιος Ορλάνδος ανακάλυψε τους τάφους τους κάτω από το δάπεδο του εσωνάρθηκα, ενώ σώζονται μέχρι σήμερα στη Μονή οι επιτύμβιες πλάκες.

Ανάλογη με τους Κομνηνούς εύνοια προς το Μοναστήρι λέγεται πως επέδειξαν και οι τελευταίοι αυτοκράτορες του Βυζαντίου, οι Παλαιολόγοι.

Πυρπολήθηκε το 15ο αιώνα

Μετά το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, προς τα τέλη του 15ου αιώνα, η παράδοση θέλει τη Μονή να πυρπολείται μερικώς και κατόπιν να γνωρίζει παρακμή.

Η Βαρνάκοβα, πάντως, επανέρχεται στην Ιστορία λίγα χρόνια αργότερα, το 1520, όταν ηγούμενός της αναλαμβάνει ο Όσιος Δαυίδ (1520-1532). Η Μονή γνωρίζει τότε σημαντική ακμή: υπάρχουν μαρτυρίες πως οι μοναχοί ενδιαφέρονται για την οργάνωση βιβλιοθήκης ενώ εκεί λειτουργεί, από τις αρχές του 16ου αιώνα (πριν από το 1550), με κεντρική μορφή τον μοναχό διδάσκαλο Νικόδημο Καβάσιλα (περίπου 1595-1652) και ως το 1900, περίφημο σχολείο Ελληνικών σε επίπεδο Σχολαρχείου. Στα 1578 η μονή αριθμεί περίπου 200 μοναχούς, όπως μας πληροφορεί ο πρωτονοτάριος του Πατριαρχείου Θεοδόσιος Ζυγομαλάς.

Το λεηλάτησαν οι Τούρκοι

Ακολουθεί έπειτα δύσκολη περίοδος, καθώς οι Τούρκοι κλέβουν την περιουσία του Μοναστηριού, το οποίο μετά λεηλατείται στα πλαίσια διενέξεων Τούρκων και Βένετων (1687-1699). Σε μια περίοδο διαδοχικών εχθροπραξιών, η Βαρνάκοβα κατορθώνει να συντηρείται χάρη αφ’ ενός στη χρήση διπλωματίας του τότε ηγουμένου Ιακώβου, αφ’ ετέρου στις καλές σχέσεις της με τους Βένετους, οι οποίοι κατείχαν ακόμη τη Ναύπακτο, κοντά στην οποία ανήκαν τα περισσότερα κτήματά της.

Κρησφύγετο Κλεφτών και Αρματωλών

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, η Μονή διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο ως εθνικό και πατριωτικό κέντρο. Υπήρξε κρησφύγετο-ορμητήριο πολλών Κλεφτών και Αρματωλών της γύρω περιοχής (όπως οι Δήμος Σκαλτσάς ή Σκαλτσοδήμος, Κωνσταντάρας ή Ζαχαριάς, Καλύβας), ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που ενεπλάκη σε ένοπλη αντιπαράθεση με τους Τούρκους, λόγω της φιλοξενίας κυνηγημένων Ελλήνων οπλαρχηγών. Σε διάφορες μάχες της περιοχής την περίοδο της Επανάστασης του 1821 έλαβε σημαντικό ρόλο και ο μοναχός της μονής Παρθένιος Ζωγράφος, αποκαλούμενος για τη δράση του και «Παπαφλέσσας της Δωρίδας».

Το ανατίναξε ο Κιουταχής

Κατά το έκτο έτος της επανάστασης (1826), λίγες εβδομάδες μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου, δύναμη 4.000 ανδρών του Κιουταχή, προελαύνοντας προς τα ανατολικά, πολιορκεί την Βαρνάκοβα, όπου φιλοξενούνταν και Έλληνες που είχαν διαφύγει κατά την Έξοδο.

Ηγούμενος είναι τότε ο Κοσμάς Θεοχάρης. Μαζί με τους μοναχούς και τα γυναικόπαιδα, μέσα στο μοναστήρι βρίσκονται αρκετοί οπλαρχηγοί της περιοχής και όχι μόνο (π.χ. Κίτσος Τζαβέλας). Η πολιορκία κρατάει ημέρες, ωστόσο οι Τούρκοι αδυνατούν να καταλάβουν το μοναστήρι. Ύστερα από επανειλημμένες προσπάθειες εκπόρθησης των οχυρώσεων του χωρίς επιτυχία, αποφασίζουν μυστικά να σκάψουν υπόγεια, κάτω από τη Μονή, με σκοπό να την ανατινάξουν. Το μυστικό τους προδίδεται, όμως, στους μοναχούς από έναν Αλβανό και στις 26 Μαΐου αποφασίζεται έξοδος, η οποία και πραγματοποιείται, με απώλεια δύο μοναχών και ενός λαϊκού.

Η Βαρνάκοβα, έπειτα, ανατινάζεται από τους Τούρκους.

Η δυνατή πίστη των Ελλήνων, για να ξαναχτιστεί μετά από πέντε χρόνια, το 1831, με (μάλλον προσωπική) επιχορήγηση 1.800 φοινίκων από τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος θεωρείται δεύτερος κτήτωρ της Ιεράς Μονής.

Ερημώθηκε το 1984

Με τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους, το Μοναστήρι λειτουργεί ξανά, χωρίς να έχει την ίδια περιουσία, ούτε την ίδια έκταση, όπως άλλοτε.

Το 1984 η Μονή θα ερημωθεί, αλλά από το 1992 και έπειτα επαναλειτουργεί από γυναίκες μοναχές, με επικεφαλής την ηγουμένη Θεοδοσία Ανδρικοπούλου.

Το Καθολικό της Μονής έχει ταλαιπωρηθεί στατικά από τους σεισμούς, συμπεριλαμβανομένου αυτού του Αιγίου το 1995 και παραμένει κλειστό από το 2010, για λόγους ασφαλείας των επισκεπτών.

Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017, από μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε περί τις 12:30 το μεσημέρι και εξαπλώθηκε ραγδαία εντός διώρου, πολλά κτήρια του Μοναστηριού (πλην του παλαιού και του νέου ναού) υπέστησαν μεγάλη καταστροφή, ενώ απωλέσθηκε το αρχείο τής Μονής, μαζί με πολλά ιστορικά κειμήλια.

Στις 14 Ιουνίου του 2020 μια νέα φωτιά ξέσπασε στο μοναστήρι, καταστρέφοντας ολοσχερώς τον νέο ναό. Από την πυρκαγιά καταστράφηκε και η ιστορική εικόνα της Παναγίας.

Από την κτίση της μέχρι και σήμερα, αποδίδονται στην Παναγία Βαρνάκοβα πλήθος θαυμάτων. Μερικά από αυτά καταγράφονται στα βιβλία που εκδίδει η ίδια η Μονή. Το Μοναστήρι είναι γνωστό σε όλη την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ομογένεια, καθώς και σε αρκετές Ορθόδοξες κοινότητες άλλων χωρών

http://anazhthseis-elena.blogspot.com/2020/06/1940.html

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Το 1940 ράγισε, τώρα έπεσε στην φωτιά….Η Κυρά μας της Βαρνάκοβα

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Το θρυλικό κείμενο του Αγίου Νεκταρίου για τον Ελληνισμό – Cognosco Team

Σε μία άλλη Ελλάδα, ετούτο το μακροσκελές κείμενο θα διδάσκονταν στα σχολεία μας. Όμως, ας το διδάξουμε πρώτα όλοι εμείς προς τα παιδιά μας.

«Ναὶ ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατὰ θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος» γράφει ο Άγιος, ανάμεσα σε άλλα πολλά – τα οποία αξίζει κανείς να τα εισάγει μέσα στα διαβάσματα του βίου του.

Το Πρακτορείο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ» παραθέτει επακριβώς την παρακάτω μνημειώδη ιστορική γραφή:

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

Ἑλληνικὴ φιλοσοφία. Δυὸ λέξεις· ἀλλὰ λέξεις μεσταὶ μεγάλων καὶ ὑψηλῶν ἐννοιῶν· ἐν αὐταῖς ἐγκολποῦται ἡ τελεία περὶ ἀνθρώπου ἔννοια· ἐν αὐταῖς συνάπτονται τὰ πέρατα τῆς φιλοσοφικῆς ἐνεργείας· ἐν αὐταῖς περιλαμβάνεται τὸ σύνολον τῶν ἐπιστημονικῶν ἀρχῶν· ἐν αὐταῖς ἐκφράζεται τὸ πνεῦμα τῆς ἀναπτυχθείσης ἀνθρωπότητος· ἐν αὐταῖς χαρακτηρίζεται ἡ τελεία τοῦ ἀνθρώπου εἰκών· ἐν αὐταῖς ὁμολογεῖται τὸ μέγεθος τοῦ ἀνθρωπίνου νοῦ· τὸ ὕψoς τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας, τὸ βάθος τῶν ἐννοιῶν, ἡ ἰσχὺς καὶ τὸ κάλλος τοῦ λόγου, ἡ λεπτότης τῶν διανοημάτων, ἡ εὐκρίνεια καὶ ἡ σαφήνεια αὐτῶν, ἡ δύναμις, ἡ χάρις αὐτῶν, καὶ τέλος ἡ θειότης τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι ἡ θεμελιώδης ἀρχὴ τῆς ἀληθοῦς ἀναπτύξεως καὶ μορφώσεως, εἶναι ὁ παιδαγωγὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ποδηγέτης πρὸς τὴν εὐσέβειαν. Αὕτη ἐγένετο διδάσκαλος τῆς ἀληθείας, διδάσκουσα τὸν ἄνθρωπον τίς ἐστι, τὶς ἡ ἐν τῷ κόσμῳ ἀποστολὴ αὐτοῦ, καὶ τί δέον ἐργάζεσθαι, διδάσκουσα αὐτὸν τὴν ὕπαρξιν τοῦ Θεοῦ, τὴν σχέσιν αὐτοῦ πρὸς τὸ θεῖον, καὶ τὴν σχέσιν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπον· διδάσκουσα τὰ θεῖα ἰδιώματα καὶ τὴν συγγένειαν τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ θεῖον. Ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἐδίδαξεν τὴν πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἐγένετο διὰ τῶν ὑγιῶν αὐτῆς θεωριῶν παιδαγωγὸς τῆς ἀνθρωπότητος εἰς Χριστόν.

Ἡ φιλοσοφία εἶναι ἀληθῶς ἀναφαίρετον κτῆμα τοῦ Ἕλληνος· διαδιδομένη ἀνὰ τὰ ἔθνη προσηλυτίζει αὐτὰ καὶ καθιστᾷ αὐτὰ ἑλληνικά, οὐδέποτε δὲ παύεται οὖσα Ἑλληνική· οἱ ὁπαδοὶ αὐτῆς, οἱ ὁμιληταὶ αὐτῆς ἀποβάλοντες τὸ ξένον καὶ βάρβαρον περιβάλλονται τὸ ἑλληνικὸν καὶ τὴν εὐγένειαν· ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία προώρισται ἵνα καταστήσῃ τοὺς πάντας Ἕλληνας· ἐγεννήθη ὑπὲρ τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ συνεταυτίσθη μετ᾿ αὐτοῦ, ὅπως ἐργασθῆ πρὸς σωτηρίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Ἕλλην καὶ φιλοσοφία εἰσὶ δυὸ τινὰ ἀναπόσπαστα· μαρτυρεῖ δὲ καὶ ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν Παῦλος λέγων: Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν. Ὁ Ἕλλην ἀληθῶς ἐγεννήθη, ἵνα φιλοσοφῇ· διότι ἐγεννήθη διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος. Ἀλλ᾿ ἐὰν ἡ φιλοσοφία ἐγένετο παιδαγωγὸς εἰς Χριστὸν ἕπεται ὅτι ὁ Ἕλλην πλασθεὶς φιλόσοφος ἐπλάσθη χριστιανός, ἐπλάσθη ἵνα γνωρίσῃ τὴν ἀλήθειαν καὶ διαδῷ αὐτὴν τοῖς ἔθνεσιν.

Ναὶ ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατὰ θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· τοῦτο τὸ ἔργον ἐκληρώθη αὐτῷ· αὕτη ἦν ἡ ἀποστολὴ αὐτοῦ· αὕτη ἡ κλῆσις αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν· μαρτύριον ἡ ἐθνικὴ αὐτοῦ ἱστορία· μαρτύριον ἡ φιλοσοφία αὐτοῦ· μαρτύριον ἡ κλίσις αὐτοῦ· μαρτύριον αἱ εὐγενεῖς αὐτοῦ διαθέσεις· μαρτύριον ἡ παγκόσμιος ἱστορία· μαρτύριον ἡ μακροβιότης αὐτοῦ, ἐξ ἣς δυνάμεθα ἀδιστάκτως νὰ συμπεράνωμεν καὶ τὴν αἰωνιότητα αὐτοῦ, διὰ τὸ αἰώνιον ἔργον τοῦ Χριστιανισμοῦ μεθ᾿ οὗ συνεδέθη ὁ Ἑλληνισμός· διότι ἐνῷ ὅλα τὰ ἔθνη τὰ ἐμφανισθέντα ἐπὶ τῆς παγκοσμίου σκηνῆς ἦλθον καὶ παρῆλθον, μόνον τὸ Ἑλληνικὸν ἔμεινε ὡς πρόσωπον δρῶν ἐπὶ τῆς παγκοσμίου σκηνῆς καθ᾿ ὅλους τοὺς αἰῶνας· καὶ τοῦτο, διότι ἡ ἀνθρωπότης δεῖται αἰωνίων διδασκάλων· μαρτύριον τέλος ἡ ἐκλογὴ αὐτοῦ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν ὑπὸ τῆς θείας προνοίας, ὅπως ἐμπιστευθῇ αὐτῷ, τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην τὴν ἁγίαν πίστιν, τὴν θρησκείαν τῆς ἀποκαλύψεως καὶ τὸ θεῖον ἔργον τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς, τὸ αἰώνιον ἔργον τῆς σωτηρίας διὰ τῆς διαπλάσεως ἁπάσης της ἀνθρωπότητος κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἀποκαλυφθείσης θρησκείας.

Τὸ ἔργον τοῦτο ἀληθῶς ἀνετέθη τῇ Ἑλληνικῇ φυλῇ· τοῦτο μαρτυρεῖται ὑπὸ τῆς ἱστορίας· ἓν μόνον βλέμμα ῥιπτόμενον εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ χριστιανισμοῦ ἐπαρκεῖ ὅπως πιστώση τὴν ἀλήθειαν ταύτην. Ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ χριστιανισμοῦ ἀπὸ τῆς πρώτης σελίδος αὐτῆς ἀναφαίνεται ἡ τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς ἐν τῷ χριστιανισμῷ δρᾶσις, καὶ ἡ κλῆσις αὐτῆς, ἵνα ἀναλάβῃ τὸ μέγα της ἀποστολῆς τοῦ χριστιανισμοῦ ἔργον. Οἱ θεῖοι τοῦ Σωτῆρος λόγοι «νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου», ὅτε ἀνηγγέλθη αὐτῷ, ὅτι Ἕλληνες ἤθελον ἰδεῖν αὐτόν, ἐνεῖχον βαθεῖαν ἔννοιαν· ἡ ῥῆσις ἦν προφητεία, πρόῤῥησις τῶν μελλόντων· οἱ ἐκεῖ ἐμφανισθέντες Ἕλληνες ἦσαν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους· ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτῶν διεῖδεν ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, εἰς ὃ ἔμελλε νὰ παραδώσῃ τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην, ἵνα διαφυλαχθῇ τῇ ἀνθρωπότητι. Ἐν τῇ ἐπιζητήσει αὐτῶν διέγνω τὴν προθυμίαν τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας, διεῖδε τὴν ἑαυτοῦ δόξαν, τὴν ἐκ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν, καὶ ἀνεγνώρισε τὸ ἔθνος, ὅπερ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον προώριστο ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

Τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος ἀληθῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκλήθη ἀπὸ καταβολῆς κόσμου καὶ πρὸς τοῦτον μαρτυρεῖται διαπεπλασμένον· ὁ Θεὸς ἐν τῇ θείᾳ αὐτοῦ προνοίᾳ διέπλασεν αὐτὸ ὀφθαλμὸν τοῦ σώματος τοῦ συγκροτουμένου ὑφ᾿ ἁπάσης της ἀνθρωπότητος· ὡς ὄργανον τοιοῦτον ἐν τῷ σώματι τῆς ἀνθρωπότητος ὁ Ἕλλην ἐκλήθη ἵνα ἐργασθῇ καὶ ἐν τῷ ἔργῳ τῆς ἀναγεννήσεως.

Τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος ἕνεκα τῆς φυσικῆς αὐτοῦ ταύτης ἰδιότητος ἀπέβη ἀληθῶς ὀφθαλμὸς ἐτάζων τὰ τὲ ἐμφανῆ καὶ τὰ κεκαλυμμένα ὑπὸ τοῦ πέπλου τοῦ μυστηρίου· ἠτένισεν ἔκθαμβον πρὸς τὸ ἔκπαγλον κάλλος τοῦ κόσμου τῆς δημιουργίας, καὶ ἀνεζήτησε τὸν θεῖον αὐτῆς δημιουργόν· ἀφοσιώθη εἰς τὴν προσφιλῆ αὐτῷ ἔρευναν καὶ ἀνεῦρε τὸν θεῖον δημιουργὸν ἐν τοῖς δημιουργήμασιν αὐτοῦ· ἡ εἰκὼν τοῦ θείου καλλιτέχνου δημιουργοῦ θείῳ δακτύλῳ ἐγγεγραμμένη ἐν τοῖς δημιουργήμασιν αὐτοῦ προσείλκυσεν αὐτὸν καὶ ἀφήρπασεν. Ἡ εἰκὼν τοῦ Θεοῦ κατενοήθη ἐν μικρογραφίᾳ ἐν τῇ καλλιτεχνικῇ κατασκευῇ τῶν ὄντων, τοσούτῳ ἐν τῇ θαυμασίᾳ κατασκευῇ τοῦ μικροῦ θαλεροῦ τοῦ ὡραιοτάτου καὶ τερψιθύμου ἀνθυλλίου, ὄσω καὶ ἐν τῇ κατασκευῇ τῶν μεγίστων δημιουργημάτων· ἡ ἀναρίθμητος ποικιλία ἡ ἀπὸ τῶν ἐλαχίστων δι᾿ ἀπείρου σοφίας ἐκτυλισσομένη καὶ πρὸς τὰ μέγιστα καταλήγουσα, ἀποβαίνει τῷ φιλοσόφῳ ἀπειροβάθμιος κλῖμαξ, ἣς ἡ κορυφὴ ἐν τῷ Οὐρανῷ, ἣν θαῤῥαλέῳ βήματι ἀναβαίνων ἀνέρχεται αὐτὴν ἀδιαλείπτως τὰς βαθμίδας ἀμείβων, καὶ μόνον πρὸς οὐρανὸν ἀτενίζων αἴρεται ὁλονὲν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀποδυόμενος τὸν περιττὸν γήινον φόρτον, καὶ ζητεῖ νὰ ἀποβῇ πνεῦμα, ὅπως προσεγγίσῃ τῷ θείῳ πνεύματι, οὗτινος τὸν θρόνον τίθησιν ἐν Οὐρανῷ· ἐννοεῖ ὅτι μία ἀρχή, μία δύναμις, μία ἄπειρος σοφία, ἓν ὂν θεῖον ἀγαθὸν ἐγένετο ὁ δημιουργός της θαυμαστῆς ταύτης δημιουργίας.

Ἡ κατανόησις τοῦ θείου ἐκ τῶν θείων αὐτοῦ ἰδιοτήτων γεννᾷ ἐν αὐτῷ τὸ συναίσθημα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς λατρείας· ἡ καρδία αὐτοῦ πληροῦται θείου τινὸς ἔρωτος καὶ θερμαίνεται ὑπὸ θείου πυρός· αἰσθάνεται, ὅτι ἐν αὐτῷ, κατοικεῖ μυστική τις δύναμις, ἕλκουσα αὐτὸν πρὸς τὸ θεῖον· ἡ ἰσχὺς αὐτῆς εἶναι ἀκατάληπτος ἀλλ᾿ ἰσχυρὰ ὡς δύναμις θεία· κυριεύει αὐτοῦ καὶ διευθύνει τάς τε πνευματικὰς αὐτοῦ καὶ σωματικὰς δυνάμεις κατὰ τὴν ἰδίαν βούλησιν· ἔχει βούλησιν ἑτέραν παρὰ τὴν θέλησιν τοῦ αἰσθητικοῦ ἀνθρώπου· αὕτη ἐν αὐτῷ κρατεῖ καὶ εὐθύνει τὰ πάντα· περίεργον τὸ φαινόμενον· τί τοῦτο, ἐρωτᾷ, τὸ γεννηθὲν ἐν ἐμοί; τὶς ἡ σχέσις ἐμοῦ πρὸς τὸ θεῖον, πρὸς ὃ ἡ ἐν ἐμοὶ αὕτη δύναμις σπεύδει ἀκατάσχετος, πρὸς ὃ ζητεῖ νὰ προσπελάση, πρὸς ὃ τείνει νὰ ἀφομοιωθῆ;

Πῶς ἡ φύσις ἡ ἐν ἐμοὶ ὑπετάγη τῇ ὑπερφυσικῇ ταύτη δυνάμει; πῶς δὲ ἐγὼ ὁ φυσικὸς ἄνθρωπος ἑκουσίως ὑποτάσσομαι τῇ ὑπερφυσικότητι; χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ὑποταγῇ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τῇ φυσικῇ τῶν ὁρμῶν ἐλευθερία; τὶς λοιπὸν εἰμὶ ἐγὼ ὁ ἐκ τῆς γῆς προελθῶν καὶ τὸν οὐρανὸν ἐπιζητῶν; τὶς ἡ σχέσις τῆς γῆς πρὸς τὸν Οὐρανόν; τῶν αἰσθητῶν πρὸς τὰ ὑπὲρ αἴσθησιν; τὶς ἡ σχέσις ἡ ἐμὴ πρὸς τὸ θεῖον; διατὶ ἀγαπῶ αὐτό; διατὶ ἐπιποθῶ αὐτό; διατὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐξομοιωθῶ πρὸς αὐτό; εἰμὶ λοιπὸν πνεῦμα; εἰμὶ λοιπὸν ὄν τι ὑπερφυσικόν; ἀλλ᾿ ἰδοὺ ἀποθνῄσκω καὶ ὁ τάφος καλύπτει τὸ ἄπνουν καὶ νεκρόν μου σῶμα· πῶς ὅμως o θάνατος ἀδυνατεῖ νὰ μὲ πείση ὅτι ἀποθνῄσκω εἰς τὸ παντελές; πῶς ἔτι ἐλπίζω ὅτι ζωὴ αἰώνιός μοι ἐπιφυλάσσεται; πόθεν ἡ πληροφορία αὕτη περὶ αἰωνίου ζωῆς; βλέπω ὅτι ἀποθνῄσκω, καὶ ὅμως πέποιθα ὅτι ζήσομαι εἰς αἰῶνα· ὁ βίος μου ἅπας τοῦτο μαρτυρεῖ· o βίος τῶν ἀνθρώπων ἁπάντων τοῦτο μαρτυρεῖ· οἱ ἄνθρωποι ζῶσι διὰ τὴν αἰωνιότητα· ὁ ἄνθρωπος ἄρα ἔχει κοινὴν τὴν πληροφορίαν περὶ τῆς αἰωνιότητός του· ἡ ἐν αὐτῷ οἰκοῦσα θεία ἐκείνη δύναμις ἡ ἕλκουσα πρὸς τὸ θεῖον αὕτη περὶ τῆς ἀθανασίας καὶ αἰωνιότητός του ἐδίδαξεν αὐτόν· αὕτη μυστικῶς ἐπληροφόρησεν αὐτόν, τὸ δὲ κῦρος τοῦ λόγου αὐτῆς ἔπεισεν αὐτόν. Ἰδοὺ ὁ λόγος τῆς πίστεως αὐτοῦ πρὸς τὴν ἀθανασίαν. Εἶναι λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος ὂν ἀθάνατον, διότι νοεῖ τὸ θεῖον, διότι ἕλκεται πρὸς τὸ θεῖον, διότι ἀγαπᾷ τὸ θεῖον, διότι λατρεύει τὸ θεῖον, διότι πληροφορεῖται διὰ τῆς ἐν αὐτῷ μυστηριώδους δυνάμεως ὑπ᾿ αὐτοῦ τοῦ θείου.

Ὁ Ἕλλην λοιπὸν διὰ τῆς φιλοσοφίας ἐγνώρισε πρώτον τὴν ὕπαρξιν τοῦ θείου καὶ εἶτα ἑαυτόν, οἶος ἀληθῶς ἐστι· διὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ ἔσχε τελείαν ἑαυτοῦ γνῶσιν· γνωρίσας δὲ ἑαυτὸν ἔγνω τὴν σχέσιν αὐτοῦ πρὸς τὸ θεῖον, τὴν εὐγένειαν αὐτοῦ, καὶ ἔγνω ὅτι ἡ πρὸς τὸ θεῖον ἀφομοίωσις εἶναι τὸ πρώτιστον τῶν καθηκόντων. Ἔγνω δ᾿ ὅτι ἡ ἐν τῷ κόσμῳ ἀποστολὴ τοῦ εἶναι ἡ τελείωσις, ἡ ἀνύψωσις αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὑλικοῦ κόσμου πρὸς τὸν πνευματικόν· ὅτι ὁ πνευματικὸς κόσμος δέον ἐστι νὰ ζωογονῇ τὸν ὑλικὸν κόσμον, ὅτι τὸ πνεῦμα ἀνάγκη νὰ ἐπικρατήση τῆς ὕλης, ὅτι οἱ πνευματικοὶ νόμοι δέον ἐστι νὰ ὦσιν ἰσχυρότεροι τῶν ἐν αὐτῷ φυσικῶν νόμων· ὅτι πρέπον ἐστὶν ἐν αὐτῷ νὰ ἐπικρατῶσιν οὗτοι ὡς λογικοί· ὅτι ὁ ἄνθρωπος γίνεται τέλειος ἀφομοιούμενος τῷ Θεῷ, καὶ ὅτι ἀφομοιοῦται πρὸς τὸ θεῖον ὅταν κοσμῆται ὑπὸ τῆς εὐσεβείας, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἐπιστήμης· διότι ἀληθῶς αἱ ἀρεταὶ αὔται κέκτηνται τελειωτικὴν ἐν αὐταῖς δύναμιν· διότι ἡ μὲν εὐσέβεια γίνεται προσπέλασις πρὸς τὸ θεῖον, ἡ δὲ δικαιοσύνη, ἡ ἀλήθεια, καὶ ἡ ἐπιστήμη, γίνονται αὐτῷ εἰς εἰκόνα καὶ ὁμοίωμα θεῖον.

Ὁ Ἕλλην γνωρίσας τὶς εἶναι καὶ τὶς ὀφείλει νὰ ἀποβῇ, σκοπὸν ἔθετο τὴν ἑαυτοῦ τελείωσιν· ἐγένετο ἐραστὴς τοῦ πνεύματος καὶ ἐδημιούργησε κόσμον πνευματικόν, ἐν ᾧ ἤθελε νὰ ζῇ· ἡ γνῶσις τοῦ καλοῦ, τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ ἀληθοῦς καὶ ἡ ἔμφυτος πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπη ἀνέπτυξεν ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ Ἕλληνος τὸν πόθον τῆς αὐτομεταδόσεως, καὶ ὁ Ἕλλην ἀπέβη διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· ὁ Ἕλλην ἐζήτησε νὰ ἀφομοιώση τοὺς πάντας πρὸς ἑαυτόν· ὁ Ἕλλην δὲν ἐγεννήθη κατακτητὴς τοῦ σώματος, ἀλλὰ τοῦ πνεύματος, δὲν ἐζήτησε δούλους ἀλλ᾿ ἐλευθέρους. Τοῦτο ἠγάπησε καὶ ἡ θεία αὕτη ἀγάπη ἐγένετο τὸ ἐλατήριον ὅλων τῶν ὁρμῶν του· αὕτη ἐμόρφωσε καὶ τὸν ἐθνικὸν αὐτοῦ χαρακτῆρα, ὅστις διέμεινεν ἀναλλοίωτος.

Τοιοῦτος ἐπλάσθη ὁ Ἕλλην καὶ τοιοῦτος διαμορφώθη ὁ ἠθικὸς αὐτοῦ χαρακτήρ. Ὁ τοιοῦτος χαρακτὴρ δὲν ἠδύνατο ἢ νὰ ἐνθουσιασθῆ ἐκ τῶν ἀρχῶν τοῦ χριστιανισμοῦ. Ὁ χριστιανισμὸς ἣν ἀγάπη ἐπηγγέλλετο δὲ νὰ διδάξῃ τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀλήθειαν ὑπὸ τὴν τελείαν καὶ πλήρη αὐτῆς μορφήν, ἐνισχύσῃ καὶ ἀνυψώσῃ τὴν φιλοσοφίαν εἰς τὴν ὑψίστην αὐτῆς περιωπήν, ἀποκαλύψῃ αὐτῇ τὰ μυστήρια τὰ κεκαλυμμένα μείναντα τῇ φιλοσοφίᾳ, παράσχῃ τὴν λύσιν τῶν αἰωνίων προβλημάτων, ἄρῃ τὴν ἀχλὺν τὴν περιβάλλουσαν τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας τῶν ἀνθρώπων, ἐγείρῃ αὐτὸν καθεύδοντα, ἀπαλλάξῃ τῆς δεισιδαιμονίας, συνδέσῃ τὴν ἀνθρωπότητα διὰ τοῦ δεσμοῦ τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης, ἀγάγῃ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ σώσῃ αὐτὸν τῆς καταδυναστείας τοῦ ἀντιπάλου, χαριζόμενος ἐν μὲν τῷ παρόντι βίῳ τὴν ἀληθῆ εὐδαιμονίαν, ἐν δὲ τῷ μέλλοντι τὴν αἰωνίαν μακαριότητα. Ὁ Ἕλλην ἀνευρῶν ἐν τῷ χριστιανισμῷ τὰς αὐτὰς ἀρχὰς καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ τελείου, τοῦ ἰδανικοῦ αὐτοῦ, καὶ τὸν μόνον διδάσκαλον τὸν δυνάμενον νὰ διδάξῃ αὐτὸν πᾶν ὅ,τι ἐπεθύμει νὰ γνωρίση, νὰ μάθῃ, καὶ ὅ,τι αὐτὸς ἐπόθει καὶ ἐπεζήτει, καὶ εὑρῶν αὐτὸν ἑρμηνευτὴν τῶν αἰσθημάτων αὐτοῦ, ἐνεκολπώθη αὐτὸν καὶ περιέθαλψεν. Ὁ χριστιανισμὸς ὡς πρῶτον δῶρον αὐτοῦ ἐδωρήσατο αὐτῷ νέαν ζωήν· ὁ δὲ Ἕλλην ὑπεστήριξεν αὐτὸν διὰ τῶν ἀγώνων καὶ τῶν αἱμάτων του.

Ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἐποδηγέτει τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος εἰς τὸν χριστιανισμόν· ὅτι δὲ ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία τοιοῦτος ὑπῆρξε ποδηγέτης μαρτυρεῖ καὶ o ἱερὸς πατὴρ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεὺς λέγων: «ἦν μὲν οὖν πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου παρουσίας εἰς δικαιοσύνην Ἕλλησιν ἀναγκαία· νυνὶ δὲ χρησίμη πρὸς θεοσέβειαν γίνεται, προπαιδεία τις οὖσα τοῖς τὴν πίστιν δι᾿ ἀποδείξεως καρπουμένοις· ὅτι ὁ πούς σου φησὶν (Παροιμ.) οὐ μὴ προσκόψῃ, ἐπὶ τὴν πρόνοιαν τὰ καλὰ ἀναφέροντος ἐὰν τὲ ἑλληνικὰ ἢ, ἐὰν τὲ ἡμέτερα· πάντων γὰρ αἴτιος τῶν καλῶν ὁ Θεός, ἀλλὰ τῶν μὲν κατὰ προηγούμενον, ὡς τῆς τὲ διαθήκης τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Νέας· τοῖς δὲ κατ᾿ ἐπακολούθημα, ὡς τῆς φιλοσοφίας· τάχα δὲ καὶ προηγουμένως τοῖς Ἕλλησιν ἐδόθη τότε πρὶν ἢ τὸν Κύριον καλέσαι καὶ τοὺς Ἕλληνας· ἐπαιδαγώγει γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ Ἑλληνικόν, ὡς ὁ νόμος τοὺς Ἑβραίους εἰς Χριστόν.

Προπαρασκευάζει τοίνυν ἡ φιλοσοφία προοδοποιοῦσα τὸν ὑπὸ Χριστοῦ τελειούμενον… μία γὰρ ἡ τῆς ἀληθείας ὁδὸς ἀλλ᾿ εἰς αὐτὴν καθάπερ εἰς ἀέναον ποταμὸν ἐκρέουσι τὰ ῥεῖθρα ἄλλα ἄλλοθεν».

Καὶ αὖθις ὁ ἱερὸς πατὴρ λέγει περὶ τῆς Ἑλληνικῆς φιλοσοφίας· «ἀλλ᾿ εἰ μὲν μὴ καταλαμβάνει ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία τὸ μέγεθος τῆς ἀληθείας, ἔτι δὲ ἐξασθενεῖ πράττειν τὰς κυριακὰς ἐντολάς, ἀλλ᾿ οὖν γὲ προκατασκευάζει τὴν ὁδὸν τῇ βασιλικωτάτῃ διδασκαλίᾳ, ἀμηγέπη σωφρονίζουσα, καὶ τὸ ἦθος προτυποῦσα καὶ προστύφουσα εἰς παραδοχὴν τῆς ἀληθείας».

Ὁ Κλήμης δέχεται ὅτι πᾶν ὅ,τι εἶπον ὑγιὲς οἱ φιλοσοφήσαντες, τοῦτο θείας οἰκονομίας ἦτο ἔργον. Ἰδοὺ τί λέγει·

»Εἰτ᾿ οὖν κατὰ περίπτωσιν φασὶν ἀποφθέγξασθαι τινὰ τῆς ἀληθοῦς φιλοσοφίας τοὺς Ἕλληνας, θείας οἰκονομίας ἡ περίπτωσις· οὐ γὰρ ταυτόματον ἐκθειάσει τις διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς φιλοτιμίαν, εἴτε κατὰ συντυχίαν, οὐκ ἀπρονόητος ἡ συντυχία· εἰτ᾿ αὖ φυσικὴν ἔννοιαν ἐσχηκέναι τοὺς Ἕλληνας λέγοι, τὸν τῆς φύσεως δημιουργὸν ἕνα γινώσκομεν, καθὸ καὶ τὴν δικαιοσύνην φυσικὴν εἰρήκαμεν κτλ.».

Ὁ Κλήμης ὁμιλῶν περὶ τοῦ ἔργου τῆς Ἑλληνικῆς φιλοσοφίας δεικνύει τίνι τρόπῳ αὕτη ἐποδηγέτει πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ ὅτι ἔργον αὐτῆς καὶ ὁ κατὰ τοῦ ψεύδους πόλεμος· «προσιοῦσα δὲ ἡ φιλοσοφία ἡ Ἑλληνική, οὐ δυνατωτέραν ποιεῖ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ ἀδύνατον παρέχουσα τὴν κατ᾿ αὐτῆς σοφιστικὴν ἐπιχείρησιν, καὶ διακρουομένη τὰς δολερὰς κατὰ τῆς ἀληθείας ἐπιβουλάς, φραγμὸς οἰκείως εἴρηται καὶ θριγκὸς εἶναι τοῦ ἀμπελῶνος «

Ὅτι πᾶσα σοφία καὶ δὴ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἀπὸ Θεοῦ, μαρτυρεῖ καὶ ἡ Γραφὴ λέγουσα· «Ἀπέστειλεν ἡ σοφία τοὺς ἑαυτῆς δούλους συγκαλοῦσα μετὰ ὑψηλοῦ κηρύγματος ἐπὶ κρατῆρα οἴνου λέγουσα· ὃς ἐστὶν ἄφρων ἐκκλινάτω πρός με…».

Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι δῶρο Θεοῦ καὶ ὅτι πᾶσα σοφία ἀπὸ Θεοῦ ἐστίν, τοῦτο καὶ ἐν Παροιμίαις λέγεται καὶ ἐν τῷ Ἐκκλησιαστῇ καὶ ἐν τῷ σοφῷ Σειράχ. Ἐν Παροιμίαις κεφ. β´ 3-10 φέρονται τὰ ἑξῆς· «ἐὰν γὰρ τὴν σοφίαν ἐπικαλέση καὶ τῇ συνέσει δῶς φωνήν σου, τὴν δὲ αἴσθησιν ζητήσῃς μεγάλῃ τῇ φωνῇ, καὶ ἂν ζητήσῃς αὐτὴν ὡς ἀργύριον, καὶ ὡς θησαυροὺς ἐξερευνήσης αὐτήν, τότε συνήσεις φόβον Κυρίου καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ εὑρήσεις· ὅτι Κύριος δίδωσιν σοφίαν, καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις· καὶ θησαυρίζει τοῖς κατορθοῦσι σωτηρίαν, ὑπερασπιεῖ τὴν πορείαν αὐτῶν τοῦ φυλάξαι ὁδοὺς δικαιωμάτων, καὶ ὁδοὺς εὐλαβουμένων αὐτὸν διαφυλάξει».

Ὁ Κλήμης παραβάλλει τὴν σοφίαν πρὸς τὸν ὑετόν, τοὺς δὲ φιλοσοφοῦντας πρὸς τὰς ποικίλας βοτάνας τῆς γῆς, αἴτινες καίτοι ὑπὸ τῶν αὐτῶν ποτίζονται ναμάτων, ἑκάστη ὅμως πρὸς τὴν ἰδίαν φύσιν τὸν χυμὸν μεταβάλλει. Ἰδοὺ οἱ λόγοι αὐτοῦ: «Καταφαίνεται τοίνυν προπαιδεία ἡ Ἑλληνική, σὺν καὶ αὐτῇ φιλοσοφία θεόθεν ἤκειν εἰς ἀνθρώπους, οὐ κατὰ προηγούμενον, ἀλλ᾿ ὃν τρόπον οἱ ὑετοὶ καταῤῥήγνυνται εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ εἰς τὴν κοπρίαν, καὶ ἐπὶ τὰ δωμάτια, βλαστάνει δ᾿ ὁμοίως καὶ πόα, καὶ πυρός, φύεταί τε καὶ ἐπὶ τῶν μνημάτων συκῆ, καὶ εἴ τι τῶν ἀναιδεστέρων δένδρων· καὶ τὰ φυόμενα ἐν τύπῳ προκύπτει τῶν ἀληθῶν».

Ἐντεῦθεν δῆλον ὅτι ὁ Κλήμης δὲν παραδέχεται φιλοσοφίαν εἰμὴ τὴν ὑγιαίνουσαν. Τοῦτο δηλοῦται καὶ ἐκ τῶν ἐφεξῆς.

«Οὐ μὴν ἁπλῶς πᾶσαν φιλοσοφίαν ἀποδεχόμεθα, λέγει» ἀλλ᾿ ἐκείνην περὶ ἣς καὶ ὁ παρὰ Πλάτωνι λέγει Σωκράτης. Εἰσὶ γὰρ δή, ὡς φασί, περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι μὲν πολλοὶ Βάκχοι δὲ παύροι· πολλοὺς μὲν τοὺς κλητούς, ὀλίγους δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς αἰνιττόμενος· ἐπιφέρει γοῦν σαφῶς. Οὗτοι δὲ εἰσὶ κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν, οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς· ὧν δὴ κἀγὼ, κατὰ γὲ τὸ δυνατόν, οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ, ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ προυθυμήθην καὶ τί ἠνύσαμεν ἐκεῖσε ἐλθόντες, τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἐὰν ὁ Θεὸς θέλῃ, ὀλίγον ὕστερον.

Ὁ Κλήμης διακρίνει τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν τῆς σοφιστείας καὶ τὰ καλῶς παρ᾿ αὐτῆς εἰρημένα τῶν μὴ καλῶς εἰρημένων· τοῦτο δείκνυται καὶ ἐκ τῶν ἑξῆς. «Φιλοσοφίαν οὐ τὴν Στωικὴν λέγω, οὐδὲ τὴν Πλατωνικήν, ἢ τὴν Ἐπικούρειόν τε καὶ Ἀριστοτελικήν· ἀλλ᾿ ὅσα εἴρηται παρ᾿ ἑκάστη τῶν αἱρέσεων τούτων καλῶς, δικαιοσύνην μετ᾿ εὐσεβοῦς ἐπιστήμης ἐκδιδάσκοντα, τοῦτο σύμπαν τὸ ἐκλεκτικὸν φιλοσοφίαν φημί· ὅσα δὲ ἀνθρωπίνων λογισμῶν ἀποτεμόμενοι παρεχάραξαν, ταῦτα οὐκ ἂν ποτὲ θεία εἴποιμ᾿ ἄν».

Ὁ Ἱερὸς Κλήμης τὴν φιλοσοφίαν ταύτην ὡς ὑγιῆ θεωρεῖ ἀνωτέραν παντὸς ψόγου· διὸ ἵνα προλάβῃ πάντα κατ᾿ αὐτῆς ψόγον ἐκ τῆς παρερμηνείας χωρίων τινῶν τῆς Ἱερᾶς Γραφῆς ἑρμηνεύει ταῦτα καὶ λέγει. «Ὅταν ἡ Γραφὴ λέγῃ περὶ τῶν Ἑλλήνων σοφῶν φίλαυτοι καὶ ἀλαζόνες», σοφοὺς λέγουσα ἡ Γραφή, οὐ τοὺς ὄντως σοφοὺς διαβάλλει, ἀλλὰ τοὺς δοκήσει σοφούς. Κατὰ τούτων φησίν, ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω».

Ὁ Κλήμης ἐπὶ τοσοῦτον προβαίνει ἐν τῇ θεωρίᾳ αὐτοῦ ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ πᾶσα σοφία καὶ ὅτι ἡ θεία σοφία ἐφώτιζε καὶ ἐποδηγέτει τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος, ὥστε φρονεῖ, ὅτι τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μετεφράσθησαν κατὰ θείαν πρόνοιαν Ἑλληνιστί, καὶ τὰ τῆς Καινῆς Διαθήκης ἐγράφησαν Ἑλληνιστί, ὅπως τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος τὸ διὰ τῆς φυσικῆς θεογνωσίας εἰς τὴν εὕρεσιν τῆς ἀληθείας προδηγετηθέν, γνωρίση καὶ τὴν δι᾿ ἀποκαλύψεως γνωσθεῖσαν τοῖς ἀνθρώποις ἀλήθειαν καὶ δι᾿ ἀμφοτέρων ὁδηγηθῆ πρὸς τὴν ὑψίστην ἀλήθειαν.

Ἰδοὺ ὁ Κλήμης τί λέγει περὶ τῆς ἑρμηνείας τῶν Ἱερῶν Γραφῶν ἐν τῇ Ἑλληνικῇ φωνῇ:

«Διὰ τοῦτο γὰρ Ἑλλήνων φωνῇ ἑρμηνεύθησαν αἱ Γραφαὶ ὡς μὴ πρόφασιν ἀγνοίας προβάλλεσθαι δυνηθῆναι ποτὲ αὐτούς, οἴους τὲ ὄντας ἐπακοῦσαι καὶ τῶν παρ᾿ ἡμῖν, ἣν μόνον ἐθελήσωσιν».

Ἐκ τούτων δηλοῦται ὅτι ὁ Κλήμης δέχεται θείαν πρόνοιαν προνοοῦσαν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὅπως γνωρίσωσι τὴν ἀλήθειαν καὶ μὴ δι᾿ ἄγνοιαν τῆς Ἑβραϊκῆς γλώσσης ἁγνοήσωσι τὴν ἀποκαλυφθεῖσαν ἀλήθειαν καὶ πλανηθῶσι τῆς εὐθείας της ἀγούσης εἰς τὴν ἑαυτῶν ἀποστολήν. Πρὸς τὴν γνώμην ταύτην καὶ ἡμεῖς συντασσόμεθα· καὶ ἀληθῶς, δύναταί τις νὰ ἐρωτήση· διατὶ Ἑλληνιστὶ νὰ γραφῶσιν αἱ Γραφαὶ καὶ οὐχὶ Ῥωμαϊστί; ἢ ἐν ἄλλῃ τινὶ γλώσσῃ; Ἡ θεία πρόνοια ὑπὲρ αὐτοῦ πάντως ἔσχε λόγον τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ἑλλην. ἔθνους ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεώς του διὰ τὸν χριστιανισμόν. Πάντως τὸ Ἑλλην. ἔθνος εἶχε κληθῆ ἵνα ἐργασθῇ ὑπὲρ τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ διὰ τοῦτο ἡ ὑπὲρ αὐτοῦ πρόνοια πρὸς γνῶσιν τῆς ἀποκαλυφθείσης ἀληθείας διὰ τὲ τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς Ἀποκαλύψεως· ἤδη δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ φιλοσοφία ἐποδηγέτει τὸ Ἑλληνικὸν εἰς Χριστὸν ὅπως ἀναδείξῃ αὐτὸ κατάλληλον ὄργανον πρὸς διάδοσιν τῶν θείων αὐτοῦ ἀρχῶν.

Καὶ τοιαύτη ἡ ἐμὴ πεποίθησις. Ἐπειδὴ ὅμως ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρχωσι τινὲς φρονοῦντες ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι ἡ ἔκφρασις τῆς ἰσχύος τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας καὶ τὸ τέλος καὶ ὁ σκοπὸς τῶν ἐνεργειῶν τοῦ πνευματικοῦ βίου τοῦ ἀνθρώπου ἐν ᾧ ἡ πλήρωσις τῶν πνευματικῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ πλήρωμα τῶν ἐγκαρδίων αὐτοῦ πόθων, τὸ φέρον τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὴν μακαριότητα, ἐπιχειροῦμεν διὰ βραχέων νὰ ὑποδείξωμεν τοὺς λόγους δι᾿ οὓς ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία δὲν ἠδύνατο νὰ ᾗ σκοπός, ἀλλὰ συναίτιον αἴτιον καὶ ποδηγέτης πρὸς τὸν σκοπόν.

Περὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὁ Ἱερὸς Κλήμης ἰδοὺ τί λέγει:

«Ἡ φιλοσοφία ζήτησις οὖσα τῆς ἀληθείας πρὸς κατάληψιν τῆς ἀληθείας, συλλαμβάνεται οὐκ αἰτία οὖσα καταλήψεως, ἀλλὰ σὺν τοῖς ἄλλοις (αἰτίοις) αἰτία καὶ συνεργός, τάχα δὲ καὶ συναίτιον αἴτιον· ὡς δὲ ἑνὸς ὄντος τοῦ εὐδαιμονεῖν αἰτίαι τυγχάνουσιν αἱ ἀρεταί, πλείονες ὑπάρχουσαι… οὕτω μιᾶς οὔσης τῆς ἀληθείας πολλὰ τὰ συλλαμβανόμενα πρὸς ζήτησιν αὐτῆς».

Ἀληθῶς ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἦτο συναίτιον αἴτιον καὶ συνεργὸς καὶ αἰτία καταλήξεως τῆς ἀληθείας, οὐχὶ δὲ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια, ἥτις ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ τὸ τέρμα τῶν ἐνεργειῶν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τὸ τέλος καὶ ὁ σκοπὸς τῆς δράσεως αὐτῆς. Ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ ἀνθρώπου ἐναπελείπετο πάντοτε τι κενόν, ὅπερ ἡ φιλοσοφία ἠδυνάτει νὰ πληρώση· ἡ φιλοσοφία οὐ μόνον δὲν ἐγίνετο πληρωτικὴ τοῦ κενοῦ της καρδίας, ἀλλὰ μᾶλλον ἐμεγέθυνε αὐτὸ ἀνευρίσκουσα μὲν τὸν Θεὸν ἐν τοῖς δημιουργήμασι καὶ ἀναπτύσσουσα ἐν τῇ καρδίᾳ τὸν πρὸς αὐτὸν ἔρωτα, ἀδυνατοῦσα ὅμως νὰ προσπελάση αὐτῷ καὶ ἐγκολπωθῆ αὐτόν· ἡ φιλοσοφία, λέγει ὁ Κλήμης, ἔβλεπε τὴν εἰκόνα τῆς ἀληθείας ὡς ἐν ἐσόπτρῳ ὡς φαντασία καθορᾶται ἐν τοῖς ὕδασιν, καὶ διὰ διαφανῶν καὶ διαυγῶν σωμάτων· ἡ ἀνθρωπότης ὅμως ἤθελε νὰ ἴδῃ καθαρῶς, ἐπεζήτει τὴν μετὰ τοῦ θείου ἕνωσιν· ἡ δὲ φιλοσοφία ἠννόει μὲν τὸν Θεὸν ἐκ τῶν θείων αὐτοῦ ἰδιοτήτων, συνησθάνετο τὸ ἄπειρον αὐτοῦ μεγαλεῖον, ἀλλ᾿ ἔβλεπεν αὐτὸν ὡς ἐν εἰκόνι, ἠδυνάτει δὲ νὰ ἑνώση τὸν ἄνθρωπόν μετὰ τοῦ θείου.

Ἡ διὰ τῆς φιλοσοφίας νόησις τῶν θείων ἰδιοτήτων ἐδίδαξεν τὸν ἄνθρωπον τὰς ἠθικὰς ἀρετὰς ὅπως δι᾿ αὐτῶν ἀφομοιωθῆ πρὸς τὸ θεῖον· ἀλλ᾿ ἡ διδασκαλία μόνη ἠδυνάτει νὰ ἀνυψώση τὸν ἄνθρωπον μέχρι τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ πρὸς ὃν ἐπεθύμει νὰ φθάση ἵνα ἴδῃ αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἠδυνάτει, διότι ἠδυνάτει νὰ ἄρη τὸ μεσότειχον τὸ ἀνεγερθὲν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων· ἠδυνάτει, διότι ἠδυνάτει νὰ διαπλάση τὸν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας διαφθαρέντα ἄνθρωπον στερουμένη θείας διαπλαστικῆς δυνάμεως· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο θείου κύρους· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο πίστεως πληροφορούσης μυστικῶς τὴν καρδίαν πρὸς ἀποδοχὴν τῆς διδασκαλίας ἄνευ ἐπιφυλάξεως· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο ἐλπίδος ἀϊδίου, ἀμειώτου, καθαρᾶς παντὸς φόβου, πάσης μεταμελείας, ἐλπίδος ἐχούσης ἐν ἑαυτῇ τὸ πλήρωμα τῆς εὐδαιμονίας· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο δυνάμεως πρὸς ἀνακούφισιν τῶν καρδιῶν τῆς πασχούσης ἀνθρωπότητος· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῆς ἰσχύος τῆς Χριστιανικῆς ἀγάπης τῆς ἀμειβομένης ὑπὸ τῆς θείας ἀγάπης τῆς δαψιλευούσης τὴν εὐδαιμονίαν καὶ μακαριότητα· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο πίστεως πληροφορούσης τὴν καρδίαν τῶν ὀπαδῶν αὐτῆς περὶ τῆς ἀπολύτου ἀληθείας τῶν ἑαυτῆς ἀρχῶν· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο θείας δυνάμεως ἑλκούσης τὴν ἀνθρωπότητα εἰς ἑαυτήν· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο δυνάμεως πειθούσης ἔν τε τοῖς λόγοις καὶ τοῖς ἔργοις· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῆς μεγαλουργοῦ δυνάμεως τῆς ἐκθαμβούσης καὶ καταπληττούσης· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῶν ἐκ τῶν ἄνωθεν μαρτυρίων πρὸς πίστωσιν τῆς ἀληθείας τῶν ἑαυτῆς λόγων· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο θείων χαρισμάτων δαψιλευομένων τοῖς ὀπαδοῖς ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῶν καρπῶν τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο ἁγιασμοῦ καὶ τῆς μεταδοτικῆς τούτου δυνάμεως· ἠδυνάτει τέλος, διότι ἐστερεῖτο θείας ἀποκαλύψεως καὶ θρησκευτικοῦ κύρους ἐπαναπαύοντος τὰς καρδίας τῶν ὀπαδῶν αὐτῆς. Τούτων δὲ ἁπάντων ἐδέετο ἡ ἀνθρωπότης ὅπως πεισθῆ, ὅπως βαδίση τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, ἀποστῇ τῆς πλάνης, ἀναπλασθῆ, καὶ τύχῃ τῆς μακαριότητος· ἡ ἔνδεια αὕτη τῆς φιλοσοφίας καθίστα αὐτὴν ἀνίσχυρον ἵνα ἀποβῇ ὁ σκοπὸς καὶ τὸ τέλος τοῦ πνευματικοῦ του ἀνθρώπου βίου· ἐντεῦθεν ἡ πεποίθησις ἡμῶν ὅτι ἡ φιλοσοφία ἐγένετο παιδαγωγὸς εἰς τὸν Χριστιανισμὸν ἐν ᾧ εὑρίσκετο τὸ πλήρωμα τῶν ἐλλείψεων τῆς φιλοσοφίας, καὶ ἡ τελεία ἱκανοποίησις τῶν πόθων τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου καὶ οὐχὶ σκοπὸς καὶ τελικὸν ὅριον.

Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία δὲν ἠδύνατο νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς καὶ τελικὸν ὅριον τοῦ πνευματικοῦ βίου τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ πλήρωμα τῶν πόθων τῆς καρδίας αὐτοῦ δείκνυται καὶ ἐκ τῆς ἀδυναμίας ὅπως λύση καὶ τὰ ἑξῆς τρία σπουδαιότατα ζητήματα τὰ ἀπασχολήσαντα ἀπ᾿ αἰώνων τὸ πνεῦμα τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ πείση αὐτὴν ἀδιστάκτως περὶ τῆς ἀληθείας τῶν ἑαυτῆς λόγων. Ἡ ἀνθρωπότης ἐπεθύμει νὰ γνωρίση καὶ πιστεύση τὸν ἀληθῆ Θεόν, διότι ἠσθάνετο τὴν ἀνάγκην νὰ προσπελάση αὐτῷ· ἐπεθύμει νὰ γνωρίση καὶ πεισθῆ περὶ τῆς ἀξίας ἑαυτοῦ καὶ τῆς σχέσεως αὐτοῦ πρὸς τὸ θεῖον· καὶ τρίτον ἐπεθύμει νὰ γνωρίση τὰ περὶ τῆς αἰωνιότητός του.

Ἡ φιλοσοφία ἠδύνατο νὰ ἀγάγῃ τοὺς φιλοσοφοῦντας πρὸς τὴν ἀλήθειαν ὡς καὶ νὰ φανερώση αὐτοῖς τὴν εἰκόνα τῆς ἀληθείας ὡς ἐν ἐσόπτρῳ καὶ διὰ σωμάτων διαυγῶν καὶ διαφανῶν, ἀλλ᾿ ἠδυνάτει διδάσκουσα περὶ αὐτῶν νὰ πείση, καὶ ἄρη τὸ βάρος τὸ ἐπιβαρῦνον τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων· πρὸς τὰ ζητήματα ταῦτα συνεδέετο ἅπας ὁ ἠθικὸς καὶ πνευματικὸς βίος τοῦ ἀνθρώπου, πᾶσα ἡ ἐν τῷ βίῳ αὐτοῦ δρᾶσις. Ὁ ἄνθρωπος ἐπεθύμει νὰ πληροφορηθῇ καὶ βεβαιωθῇ ὅπως κανονίσῃ τὸν ἠθικὸν αὐτοῦ βίον· διότι οὐδεὶς ἐπὶ ἀβεβαίων καὶ σαλευομένων ἀρχῶν, ἀρχῶν μάλιστα στερουμένων θείου κύρους οἰκοδομεῖ στεῤῥῶς τὸν ἑαυτοῦ ἠθικὸν βίον· ἡ φιλοσοφία ἐδίδαξεν ὑγιεῖς θεωρίας, ἀλλ᾿ οὐδεὶς ἐπείσθη νὰ κανονίσῃ τὸν ἑαυτοῦ βίον πρὸς τὰς καλὰς θεωρίας διὰ τὴν ἔλλειψιν θείου κύρους καὶ ἐνδομύχου πληροφορίας· o ἄνθρωπος ἐπεζήτει πληροφορίας ἐζήτει τὴν ἀπόδειξιν τῆς ἀληθείας τῆς διδασκαλίας τῆς φιλοσοφίας· ἡ δὲ ἀπόδειξις ἔλειπεν. Ἡ ἀπαίτησις αὕτη, ἀπαίτησις τοῦ πνεύματος καὶ τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου, οὖσα τὸ προοίμιον τῆς συγκαταθέσεως τῆς καρδίας καὶ τοῦ νοῦ πρὸς ἄσκησιν ἠθικοῦ βίου, οὐχὶ δὲ καὶ τὸ μέσον πρὸς κατόρθωσιν, διότι ἀπητοῦντο πάντα, ὅσα ἀνωτέρω ἐδείξαμεν, ὑπῆρξεν ὁ σκόπελος πρὸς ὃν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἅμα ἀναγομένη πλησίστιος καὶ ἐναυάγει προσαράσσουσα ἡ φιλοσοφία. Ἡ ὑπὸ τῆς ἱστορίας μαρτυρουμένη ἀδυναμία καὶ ἀνικανότης πρὸς ἠθικοποίησιν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀκορέστων πόθων τῆς καρδίας καὶ τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ νοῦ, δεικνύει τὸ ἀνεπαρκές της φιλοσοφίας πρὸς τὸ μέγα ἔργον τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς διαπλάσεως τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ ἀνθρωπότης ἐζήτει θείαν ἀποκάλυψιν ὅπως μάθη τὴν ἀλήθειαν καὶ βεβαιωθῆ καὶ πεισθῆ· ἡ ἀνθρωπότης ἐδεῖτο θείου διαπλάστου· ἡ δὲ φιλοσοφία ἐστερεῖτο τούτων. Ἡ ἀνθρωπότης εὖρεν ταῦτα ἐν τῷ χριστιανισμῷ πρὸς ὃν ἐποδηγέτει ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία· αὕτη ἡ ἐμὴ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου ταπεινὴ γνώμη.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1896.

Ὁ Πενταπόλεως ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ NEWS AGENCY

Πηγή: Το θρυλικό κείμενο του Αγίου Νεκταρίου για τον Ελληνισμό – Cognosco Team

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Νήσος Σάσων: Πώς παραχωρήθηκε στην Αλβανία με Νόμο μια νησίδα στρατηγικής σημασίας (1914) – Cognosco Team

ΜΙΑ ακόμα άγνωστη και σκοτεινή ιστορία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα εξετάσουμε και θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε, όσο περισσότερο γίνεται, σήμερα.
Πρόκειται για την παραχώρηση με νόμο (με δύο μόλις άρθρα), από την ελληνική Βουλή, της νήσου Σάσωνος, που ανήκε στην Ελλάδα από το 1864 (με βάση το 2ο άρθρο της Συνθήκης του Λονδίνου της 17/29 Μαρτίου 1864), στην Αλβανία, μετά από απαίτηση της Ιταλίας και της Αυστρίας.

Η ΝΗΣΟΣ ΣΑΣΩΝ – ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η Σάσων είναι νησί που ανήκει, σήμερα, στην Αλβανία. Η αλβανική της ονομασία είναι Sazan ή Sazani και η ιταλική της Saseno. Έχει έκταση περίπου 6 τ.χλμ. και μεγάλη στρατηγική σημασία, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στα στενά του Οτράντο και την είσοδο του Κόλπου της Αυλώνας. Δεν έχει μόνιμους κατοίκους, τουλάχιστον επίσημα.

Η Σάσων ή Σασώ είναι γνωστή ήδη από την αρχαιότητα. Ο Πολύβιος την αναφέρει σε ένα «επεισόδιο» του πολέμου ανάμεσα στον Φίλιππο Ε’ της Μακεδονίας και τους Ρωμαίους (215 π.Χ.). Ο Σκύλαξ ο Καρυανδεύς γράφει :«Κατά ταύτα έστι τα Κεραύνια Όρη εν τη Ηπείρω και νήσος παρά ταύτα έστι μικρά, η όνομα Σάσων». Ο Στράβωνας την αναφέρει πρώτος και ως Σασώ, ενώ ο Κλαύδιος Πτολεμαίος γράφει : «Νήσοι δε παράκεινται τη Μακεδονία, εν μεν τω Ιονίω πελάγει Σασώ νήσος (ή Σάσων)». Ο Πλίνιος τη χαρακτηρίζει ορμητήριο πειρατών. Την αναφέρουν ακόμα ο Πομπώνιος Μέλας και ο Σίλιος ο Ιταλικός, ενώ μνεία της γίνεται και στο Itinerarium Antonini Augusti, που συντάχθηκε αρχικά στα χρόνια του Καρακάλλα, αλλά το γνωρίζουμε από μεταγενέστερη έκδοσή του, με προσθήκες (4ος αι.)

Στα βυζαντινά χρόνια, ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρεται στο Απειρονήσιον, το οποίο ο Πουκεβίλ ταυτίζει με τη Σάσωνα. Σαφής αναφορά από βυζαντινούς συγγραφείς γίνεται μόνο από τον Ιωάννη Ευγενικό το 1439 : «κατ’ αυτόν τον Ανδρίαν κόλπον εγγύς μικρόν κατωτέρω της νήσου Σαζαίνης νυν καλουμένης…».

Το 1297, η Σάσων καταλήφθηκε από τους Ανδηγανούς της Νεάπολης. Το 1303 μνημονεύεται στα βενετικά αρχεία. Σε έγγραφο της Ραγούζας (σημ. Ντουμπρόβνικ) του 1324, γίνεται λόγος για αποστολή 2 πλοίων στα παράλια της Αλβανίας προκειμένου να καταδιώξουν ένα πειρατικό πλοιάριο κι εκεί γίνεται μνεία της Σάσωνος. Το 1344 η Σάσων αναφέρεται ξανά σε βενετικά έγγραφα, ενώ το 1372 δίνεται διαταγή στον Βενετό πλοίαρχο της Αδριατικής να πείσει τους «μεταχθέντες» (όπως γράφεται) από την Αυλώνα στη Σάσωνα, να εγκατασταθούν στη Μεθώνη και την Κορώνη, αν όμως δεν δεχθούν κάτι τέτοιο, να τους επιτρέψει να παραμείνουν στη Σάσωνα, απαλλάσσοντάς τους από κάθε φόρο για 4 χρόνια, αρκεί να ορκιστούν πίστη στη Βενετία.

Στα τέλη του 14ου αιώνα, φαίνεται ότι η Σάσων βρισκόταν στην κατοχή του Αλβανού φυλάρχου Μπάλσα Β’ και αργότερα της χήρας του, κόμισσας Μουζάκη, η οποία αναγνώρισε τη Βενετσιάνικη επικυριαρχία στο νησί. Το 1417, οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τον κόλπο της Αυλώνας, ενώ το 1571 η Σάσων αποτελεί το ορμητήριο του οθωμανικού στόλου κατά τη ναυμαχία της Ναυπάκτου. Το 1696 έχει περάσει, όμως, πάλι στους Ενετούς, όπως φαίνεται στα έργα του μεγάλου Βενετσιάνου γεωγράφου Coronelli. Φαίνεται, λοιπόν, ότι μεσολάβησε οθωμανική κυριαρχία στη Σάσωνα, χωρίς να γνωρίζουμε ακριβείς ημερομηνίες, η οποία στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στα νησιά της Βενετίας.

ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΣΑΣΩΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ

Ένα φλέγον ερώτημα είναι αν η Σάσων ανήκει στα Επτάνησα ή όχι. Πολύτιμες πληροφορίες μας δίνει και γι’ αυτό το θέμα ο Κερκυραίος ιστορικός και πολιτικός Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919), πρωθυπουργός το 1916, που πέθανε εξόριστος στη Σκόπελο το 1919. Τα στοιχεία υπάρχουν στο περιοδικό «Νέος Ελληνομνήμων» 11/1914, που έγραφε και εξέδιδε ο Λάμπρος. Αντίγραφο του περιοδικού βρέθηκε στα χέρια μας χάρη στη βοήθεια, για νιοστή φορά, του κυρίου Ιωάννη Παπαφλωράτου, τον οποίον ευχαριστούμε θερμότατα. Το άρθρο αυτό, χωρίς τα στοιχεία από τον «Νέο Ελληνομνήμονα», θα ήταν ελλιπέστατο. Άλλωστε και τα ιστορικά στοιχεία που αναφέραμε παραπάνω, αντλήθηκαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία από το περιοδικό αυτό.

Να δούμε, λοιπόν, με βάση ποιες Συνθήκες η Σάσων ανήκει στα Επτάνησα.
i)  Συνθήκη του Καμποφόρμιο (1797) (τα Ιόνια νησιά στη Γαλλία)
ii) Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1800) (Ρώσοι και Τούρκοι διώχνουν τους Γάλλους από τα Ιόνια Νησιά και συγκροτείται η αυτόνομη Επτάνησος Πολιτεία)
iii)  Συνθήκη της Αμιένης (1802) (τα Επτάνησα περνούν ξανά στην κατοχή της Γαλλίας)
iv) Συνθήκη του Παρισιού (1815) (τα Ιόνια Νησιά συγκροτούν «ιδίαν Πολιτείαν και ανετέθησαν εις την αγγλικήν προστασίαν»)
v)  Έγγραφο της Υψηλής Πύλης (12/4/1819), με το οποίο αναγνωρίζεται η επί των Ιονίων Νήσων προστασία της Αγγλίας και παραχωρείται στην οθωμανική αυτοκρατορία η Πάργα.
Αναλυτικότερα, με το πέμπτο άρθρο της Συνθήκης του Καμποφόρμιο η Γαλλία αποκτά «…απάσας τας κτήσεις τας πρότερον βενετικάς εν Αλβανία τας κειμένας νοτιότερον του κόλπου του Δρίνου».

Στη Συνθήκη της Κων/πολης γίνεται λόγος για όλα τα νησιά, κατοικημένα και μη, που βρίσκονται απέναντι από τα παράλια της Πελοποννήσου και της Αλβανίας.
Σε καμία Συνθήκη δεν αναφέρεται ονομαστικά η Σάσων, όπως και τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου (εκτός από την Κέρκυρα, τη Ζάκυνθο, την Κεφαλλονιά, τη Λευκάδα, τους Παξούς, την Ιθάκη και τα Κύθηρα). Γίνεται λόγος για «εξαρτήματα των νήσων». Πριν 200 και πλέον χρόνια, δεν υπήρχαν ούτε ΑΟΖ, ούτε υφαλοκρηπίδα, ούτε Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας κλπ.
Στο Σύνταγμα των Επτανήσων (1817), το άρθρο 1 αναφέρει : «Το Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων σύγκειται εκ της Κερκύρας, της Κεφαλληνίας, της Ζακύνθου, της Λευκάδος, της Ιθάκης, των Κυθήρων, των Παξών και εκ των αλλων νησιδίων των παρά τας ακτάς της Αλβανίας και της Πελοποννήσου κειμένων, άτινα πρότερον υπέκειντο εν τη εξουσία των Ενετών».

Κομβικής σημασίας είναι η φράση «νοτιότερον του ποταμού Δρίνου», της Συνθήκης του Καμποφόρμιο, που αναφέραμε και παραπάνω, Αν ΔΕΝ περιλαμβανόταν η Σάσων στα «εξαρτήματα» της Επτανήσου, θα γινόταν μνεία του Κόλπου της Αυλώνας και όχι των «προς νότον εκβολών του Δρίνου».

Στον Νέο Άτλαντα, που είχε συνταχθεί από τον συνταγματάρχη Boryde Saint-Vincent, η Σάσων συμπεριλαμβάνεται στα Ιόνια νησιά (έκδ, 1823, Παρίσι). Έγγραφο της 22ας Ιανουαρίου 1804, που συνέταξε η επιτροπή που είχε οριστεί για τη σύνταξη νομοσχεδίων και το έστειλε στη Γερουσία της Επτανησιακής Πολιτείας, αναγράφονται τα εξής : «Αppartengono e son moralmente e civilmente incorporate all’ Isola di Corfu, le isole piccolo abitate e disabitate di Fano, Merlere, Sazeno, Samothrachio, Sivota, e tutte le alter situate e nell’ interno e desterno del canale fino al Capo Formaggio»

(Ανήκουν και είναι ηθικά και πολιτικά ενσωματωμένα στο νησί της Κέρκυρας τα μικρά νησιά, κατοικημένα και ακατοίκητα, των Οθωνών, της Ερείκουσας, της Σάσωνος, του Μαθρακίου, των Συβότων και όλα τα άλλα που βρίσκονται στο εσωτερικό και το εξωτερικό του καναλιού, μέχρι το ακρωτήριο Formaggio).

(Ευχαριστώ θερμά τον φίλο Άκη Πουτακίδη, για την πολύτιμη βοήθειά του στη μετάφραση του κειμένου).
Γίνεται, λοιπόν, σαφής αναφορά στη Σάσωνα (Sazeno), στους Οθωνούς (Fano), Μαθράκι (Samothrachio), Eρείκουσα (Merlere, μάλλον πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, Merlera ονομάζεται η Ερείκουσα στα ιταλικά) και Σύβοτα (νησίδες στον ομώνυμο οικισμό της Θεσπρωτίας σήμερα), ως «εξαρτημάτων» της Κέρκυρας. Αυτός ήταν ο όρος που αναγραφόταν στις Συνθήκες της εποχής.

Το ίδιο κείμενο χρησιμοποιούσαν και οι Άγγλοι για να αποδείξουν ότι η Σάσων ανήκε στα Ιόνια νησιά. Σχετικό είναι το έγγραφο που απέστειλε ο Άγγλος αρμοστής των Επτανήσων Francis Adam, προς τον υπουργό των αποικιών,George Murray (4/12/1829) :

«Το τελευταίον τούτο έγγραφον αποδεικνύει διά σαφεστάτου τρόπου ότι άπασαι αι νήσοι από της Σάσωνος προς βορράν της Κερκύρας μέχρι της Ελαφονήσου προς ανατολάς των Κυθήρων, αποτελούσι μέρος αναπόσπαστον της Ηνωμένης Πολιτείας των Ιονίων Νήσων».
Μάλιστα, όταν οι Τούρκοι το 1859 κατέλαβαν προσωρινά τη Σάσωνα, αποβιβάζοντας στρατιωτικό απόσπασμα, οι Άγγλοι τους εκδίωξαν ανυψώνοντας και πάλι τη σημαία της Ιονίου Πολιτείας.
Τέλος, σε έγγραφο του Άγγλου αρμοστή H. G. Howard προς τον κόμη Grey (1849), Αναφέρεται ότι : «(στα Ιόνια νησιά, εκτός από τα 7 μεγάλα, ανήκουν και) «όλα τα άλλα νησιά, μεγάλα και μικρά, κατοικημένα και ακατοίκητα, κατά μήκος των ακτών του Μοριά και της Αλβανίας, που ανήκαν προηγουμένως στην Βενετία».
1864 : ΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΤΑ ΔΙΑΠΟΝΤΙΑ ΝΗΣΙΑ
Στις 21 Μαΐου 1864, ο τελευταίος Άγγλος αρμοστής Έρικ Στορκς, παρέδωσε τα Επτάνησα στον απεσταλμένο της ελληνικής κυβέρνησης, Θρασύβουλο Ζαΐμη. Είχαν προηγηθεί, το ψήφισμα της Ενώσεως των Επτανήσων με την Ελλάδα, που διατύπωσε στη Βουλή της Επτανήσου ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης και διαβάστηκε στην πανηγυρική συνεδρίαση της 5ης Οκτωβρίου 1863 της ΙΓ’ Βουλής και η Συνθήκη παραχωρήσεως της «Ηνωμένης Πολιτείας των Ιονίων Νήσων» στο ελληνικό κράτος (29 Μαρτίου 1864), που υπογράφτηκε στο Λονδίνο.Βασικός διαπραγματευτής της Συνθήκης, από ελληνικής πλευράς, ήταν ο Χαρίλαος Τρικούπης.

Με το ψήφισμα της Ιονίου Βουλής, «Αι νήσοι Κέρκυρα, Κεφαλληνία, Λευκάς, Ζάκυνθος, Ιθάκη, Κύθηρα, Παξοί και τα εξαρτήματα αυτών ενούνται αναποσπάστως μετά του βασιλείου της Ελλάδος», ενώ με τη Συνθήκη του Λονδίνου γίνεται σαφές ότι τα νησιά που παραχωρούνται στην Ελλάδα είναι όσα ορίζονται από τη Συνθήκη του Παρισιού (1815).

Καθώς, λοιπόν, δεν γίνεται ονομαστική αναφορά όχι μόνο στη Σάσωνα, αλλά σε κανένα άλλο νησί του Ιονίου, εκτός από τα 7 «μεγάλα», θεωρούμε ότι με βάση και τα όσα προαναφέραμε, η Σάσων ως «εξάρτημα» της Κέρκυρας, ανήκει στα Διαπόντια Νησιά. Ποια είναι αυτά (για όσους δεν γνωρίζουν);

Οθωνοί (ή Φανός), Μαθράκι και Ερείκουσα, που είναι τα τρία πιο μεγάλα και τα μικρότερα Διάκοπο, Διάπλο, Τραχ(ε)ιά, Καράβι, Καστρινό, Λειψλω (ή Βάρκα), Όστρακο, Πλάκα (ή Άγκυρα) και Πλατειά.

Η Ερείκουσα (ή Ερεικούσσα) είναι το βορειότερο, πλέον, νησί των Επτανήσων και οι Οθωνοί (ή Φανός) και συγκεκριμένα το ακρωτήριο Μπόκα, το δυτικότερο σημείο της ελληνικής επικράτειας. Δυο λόγια για την ετυμολογία των ονομάτων του νησιού.
Το «Φανός» θεωρούν πολλοί ότι προέρχεται από τον φάρο που χτίστηκε στο νησί των Οθωνών το 1872. Είδαμε, όμως, ότι ήδη από ο 1804 το νησί ονομάζεται στα ιταλικά Fano. Επικρατέστερη είναι η άποψη ότι προέρχεται από το μεσαιωνικό (12ος αιώνας) Thano του Άραβα γεωγράφου Μοχάμεντ αλ Ιντρίσι. Την άποψη αυτή διατύπωσε ο Δημήτριος Λουκάτος και πιθανότατα είναι η ορθή.

Για το «Οθωνοί» μείναμε έκπληκτοι όταν στην πιο πρόσφατη έκδοση (2012) του «Λεξικού της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» του Γεωργίου Μπαμπινιώτη διαβάσαμε ότι «Η ονομασία οφείλεται στον βασιλιά Όθωνα (!)». Πώς και γιατί να δοθεί το όνομα του, διωγμένου κακήν κακώς το 1862 Όθωνα, σε ένα νησί που ενσωματώθηκε στην Ελλάδα το 1864;Ειδικά όταν είναι γνωστό ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις επέβαλαν τον Γεώργιο Α’ ως βασιλιά, για να μας παραχωρήσουν τα Επτάνησα. Το όνομα «Οθωνοί» είναι αρχαιότατο. Ως Οθρωνός αναφέρεται στο έργο «Αλεξάνδρα» του Χαλκιδαίου ποιητή Λυκόφρονα (πέθανε το 325 π.Χ.), στον Ησύχιο (3ος π.Χ. αι.) και ως Οθωνοί (ή Οθονοί) στον Προκόπιο (6ος μ.Χ. αι.).
Όπως γράφει στον Νέο Ελληνομνήμονα του 1914 ο Σπυρίδων Λάμπρος : «Η δ’ Ελλάς, παραλαβούσα τας Ιονίους Νήσους, εξ ακατανοήτου μυωπίας και αβλεψίας δεν συμπεριέλαβε και την Σάσωνα…» .Φαίνεται ότι απόλυτη ελληνική κυριαρχία στο νησί δεν ασκήθηκε από το 1864 ως το 1912. Θεωρήθηκε ότι βρίσκεται μακριά (από πού αλήθεια); Ότι είναι άγονη και ορεινή; Άγνωστο.
Όμως, στις 8 Νοεμβρίου 1912 η χώρα μας, στα πλαίσια του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, κατέλαβε ή μάλλον, καλύτερα, άσκησε την κυριαρχία της στη Σάσωνα. Άγημα του πλοίου «Πηνειός», με επικεφαλής τον αντιπλοίαρχο Κωνσταντίνο Γεωργαντά, αποβιβάστηκε στη Σάσωνα και ύψωσε την ελληνική σημαία.
Αμέσως διευθετήθηκε και το ζήτημα της λειτουργίας του φάρου, που είχε διακοπεί προσωρινά λόγω μη καταβολής των μισθών (από ποιους ; ) στους 4 Χειμαρριώτες φαροφύλακες.

Η ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΥΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΙΤΑΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΣΩΝΑ – Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ ΧΑΡΙΖΕΙ ΜΕ ΝΟΜΟ (!) ΤΟ ΝΗΣΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ (1914)

Είναι γνωστές οι διεργασίες για το βορειοηπειρωτικό ζήτημα και οι διαρκείς διαπραγματεύσεις μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων (21/2/1913). Είναι επίσης γνωστό ότι Ιταλία, πρωτίστως, και Αυστρία, δευτερευόντως, αγωνίστηκαν λυσσαλέα για να μη δοθεί στην Ελλάδα η Βόρειος Ήπειρος, ενώ με δική τους πρωτοβουλία ιδρύθηκε από το πουθενά το αλβανικό κράτος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτήθηκε (18 Ιανουαρίου 1914 και 11 Μαρτίου 1914) η παραχώρηση της Σάσωνος στην Αλβανία. Αυτό έγινε από όλες τις, λεγόμενες, Μεγάλες Δυνάμεις, καθώς το νησί «επιδικάστηκε» (από ποιους; ) στην Αλβανία.

Η ελληνική κυβέρνηση δέχτηκε τελικά το παράλογο αυτό αίτημα. Γιατί όμως;.. Άγνωστο… Η χώρα προερχόταν από 2 νικηφόρους (Βαλκανικούς) πολέμους. Δεν είχε ηττηθεί, όπως έγινε 8 χρόνια αργότερα στη Μικρά Ασία. Δόθηκαν υποσχέσεις στον τότε πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ότι θα υπάρχουν εδαφικά ανταλλάγματα στη Βόρεια Ήπειρο ; Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Τα ελληνοαλβανικά σύνορα είχαν σχεδόν οριστικοποιηθεί με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (17/12/1913). Και στην απίθανη περίπτωση που κάποιοι είχαν υποσχεθεί ανταλλάγματα, πιστεύουμε ότι επ’ ουδενί δεν θα έπρεπε να υποκύψουμε στις πιέσεις για τη Σάσωνα. Υπήρχαν φόβοι ότι η Ιταλία θα κηρύξει πόλεμο εναντίον της χώρας μας; Ίσως. Ήταν η πρώτη φορά που, μετά το «μαύρο 1897», παραχωρήσαμε εθνικό έδαφος και μάλιστα αυτή τη φορά χωρίς πόλεμο!
Έτσι, η κυβέρνηση Βενιζέλου έφερε στις 5 Μαΐου 1914 νομοσχέδιο με δύο άρθρα, σύμφωνα με τα οποία :

Άρθρον 1 : Eπιτρέπεται εις την Κυβέρνησιν η εις την αλβανικήν επικράτειαν παραχώρησις της νησίδος Σάσωνος, ανηκούσης του Ελληνικού Βασιλείου, δυνάμει του 2ου άρθρου της περί παραχωρήσεως των Ιονίων νήσων Συνθήκης του Λονδίνου της 17/29 Μαρτίου 1864
Άρθρον 2: Η ισχύς του παρόντος νόμου έρχεται από της εις την Εφημερίδαν της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεως αυτού,

ΕΝ Αθήναις της 5ης Μαΐου 1914
Το Υπουργικόν Συμβούλιον
Ο Πρόεδρος : Ελευθέριος Βενιζέλος
Τα μέλη : Γ. Στρέιτ, Α. Διομήδης, Κ. Ρακτιβάν, Κ. Δεμερτζής, Ε. Ρέπουλης, Α. Μιχαλακόπουλος, Ι. Τσιριμώκος

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΣΩΝΑ
Αποσπάσματα της θυελλώδους συζήτησης στη Βουλή για την παραχώρηση της Σάσωνας, εξασφαλίσαμε χάρη και πάλι στην πολύτιμη βοήθεια του Δρος Ιωάννη Παπαφλωράτου, τον οποίο ευχαριστούμε ξανά!
Από το Άρθρο 1 βλέπουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση αναγνώριζε ότι η Σάσων ανήκε στη χώρα μας από το 1864. Υπήρχαν αρχικά κάποιες αμφιβολίες για το πού ανήκε η Σάσων. Ο βουλευτής Δ. Ράλλης εξαπέλυσε σφοδρότατη επίθεση στον Ελευθέριο Βενιζέλο προσωπικά και στην κυβέρνηση για την όλη στάση της στο βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Ανέφερε ότι αν η Ιταλία κήρυττε πόλεμο ενάντια στη χώρα μας, θα υπήρχαν αλυσιδωτές αντιδράσεις και ότι στην Αλβανία επικρατούσε (πράγματι είχε δίκιο) εκείνη την εποχή απόλυτο χάος.

Ο Υπουργός Εξωτερικών Γ. Στρέιτ πρόβαλε το απαράδεκτο επιχείρημα ότι όντως η Σάσων έχει στρατηγική σημασία για όποιον κατέχει την Αυλώνα (!) Διαφορετικά, η κατοχή της αποτελεί μάλλον μειονέκτημα (!!!). Επίθεση δέχτηκε η κυβέρνηση και από τους Ν. Στράτο, Γ. Θεοτόκη, Δ. Γούναρη και Κ. Κουμουνδούρο (κάποιοι από αυτούς εκτελέστηκαν στο Γουδή το 1922).
Ο Ε. Βενιζέλος έδωσε κάποιες, ανεπαρκείς κατά την ταπεινή μας άποψη, εξηγήσεις. Είπε χαρακτηριστικά ότι «η Σάσων ουδέποτε υπήρξε ελληνική» (!). Μα την ίδια ώρα, στο νομοσχέδιο γινόταν λόγος για νησί που ανήκε στην Ελλάδα από το 1864! Πώς συμβιβάζονται αυτά τα δύο; Σίγουρα, ο μεγάλος εθνάρχης, στο βορειοηπειρωτικό ζήτημα θα μπορούσε να είχε κάνει πολύ καλύτερους χειρισμούς. Δεν εκφράζουμε προσωπική, αλλά χιλιοειπωμένη και χιλιογραμμένη άποψη.
Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στις 9/5/1914, κυρώθηκε με τον υπ’ αριθμ. 272 νόμο την 5/6/1914, την 7/6/1914 δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθμ.151 ΦΕΚ και στις 10/6/1914 κοινοποιήθηκε στις πρεσβείες των Μεγάλων Δυνάμεων στην Αθήνα.

Η ΣΑΣΩΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ – Η ΤΥΧΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ – Η ΣΑΣΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟ 1914

Στις 2 Ιουλίου 1915 αποχώρησαν από τη Σάσωνα 25 Έλληνες στρατιώτες που είχαν επικεφαλής επιλοχία και 8 ναύτες με επικεφαλής υποκελευστή, χωρίς να την παραδώσουν σε εκπρόσωπο των Αλβανών.
Στο νησί παρέμειναν 15 οικογένειες βλαχόφωνων Ελλήνων βοσκών, οι οποίοι κλαίγοντας, κατά την αποχώρηση των στρατιωτών μας, φιλούσαν την ελληνική σημαία και εκλιπαρούσαν τους στρατιώτες μας να μην τους εγκαταλείψουν. «Οι δυστυχείς αυτοί ομόφυλοί μας, στις 16 Ιουλίου 1914 δολοφονήθηκαν άγρια από άτακτα στίφη αλβανικά, που αποβιβάστηκαν για να εγκαθιδρύσουν στο νησί την «αλβανική διοίκηση» (Β.Γεωργίου, ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ, Η συνεχιζόμενη ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε.ΡΗΓΑ).

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1919, η Αλβανία παραχώρησε τη Σάσωνα στην Ιταλία, η οποία εγκατέστησε εκεί ναυτική βάση το 1939. Η αλβανική κυριαρχία στη Σάσωνα αποκαταστάθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1947 και από το 1951 ως το 1961 αποτελούσε προκεχωρημένη ναυτική βάση τής τέως ΕΣΣΔ στη Μεσόγειο, μετά από συμφωνία της κυβέρνησης Χότζα με τους Σοβιετικούς. Από το 1998, η Ιταλία φέρεται να έχει αποκτήσει δικαιώματα χρήσης στη Σάσωνα, με καταβολή υψηλού χρηματικού ποσού στην Αλβανία, ενώ το νησί αποτελεί ( ; ) τόπο εκπαίδευσης ανδρών των ειδικών δυνάμεων της Μ. Βρετανίας και άλλων χωρών του ΝΑΤΟ.
Νομίζουμε ότι είναι ατράνταχτα πλέον τα στοιχεία που μαρτυρούν ότι η Σάσων παραχωρήθηκε στην Ελλάδα το 1864, ΚΑΚΙΣΤΑ δόθηκε στην Αλβανία, και μάλιστα με ειδικό νόμο που ψήφισε η Βουλή το 1914. Ανεξάρτητα από το τι έγινε ή θα γινόταν με την Αυλώνα, Vlore κατά τους Αλβανούς, η Σάσων ΕΠΡΕΠΕ να παραμείνει στην Ελλάδα. Μάλλον μόνο οι Έλληνες αγνοούσαμε και αγνοούμε ακόμα τη μεγάλη στρατηγική της σημασία, πιθανότατα και την ίδια την ύπαρξή της…

Protoheme.gr

Πηγή: Νήσος Σάσων: Πώς παραχωρήθηκε στην Αλβανία με Νόμο μια νησίδα στρατηγικής σημασίας (1914) – Cognosco Team

Σχολιάστε

Filed under ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Εμβόλια, όπλα, τράπεζες και άλλες ιστορίες καθημερινής τρέλας – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Του Άλκη Τζαφέρου

Την Πέμπτη 4 Ιουνίου ανακοινώθηκε ότι η φαρμακευτική εταιρεία AstraZeneca διπλασίασε την παραγωγική ικανότητα για πιθανό εμβόλιο Covid-19 σε 2 δισ. δόσεις μετά την επίτευξη συμφωνιών που περιλαμβάνουν δύο οργανισμούς υγείας που υποστηρίζονται από τον Μπιλ Γκέιτς και τη σύζυγό του Μελίντα.

Η Αstra Zeneka είναι μία από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες στον κόσμο και παράγει ορισμένα από τα πιο σημαντικά φάρμακα για την αντιμετώπιση του καρκίνου.

Αναλύοντας την μετοχική της σύνθεση βλέπει κανείς ότι ενώ έχει την έδρα της στην Μεγάλη Βρετανία, η πλειοψηφία των μετοχών της ανήκει σε αμερικανικά συμφέροντα. Ανάμεσα στους μετόχους βλέπουμε δύο εταιρείες του John C. Bogle, πολυεκατομυριούχου που συνδέεται με «φιλανθρωπικές δράσεις» στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Πρόκειται για την Wellington Management και τoν Όμιλο Vanguard.

Αλλά ο μεγαλύτερος μέτοχος είναι η εταιρεία Black Rock που επενδύει στην βιομηχανία όπλων κάθε είδους, αλλά θεωρείται και από πολλούς αναλυτές ως η μεγαλύτερη σκαιώδης Τράπεζα του κόσμου.

Η εταιρεία στην Ελλάδα

Καθώς μελετούμε την μετοχική συνθεση της φαρμακευτικής εταιρείας, το όνομα της Βlack Rock μας θυμίζει ότι η εταιρεία αυτή έχει παίξει κάποιο ρόλο στην Ελλάδα την εποχή των μνημονίων. Ας δούμε λοιπόν μία δημοσιογραφική έρευνα:

Στις 23/5/2018 στην Εφημερίδα των Συντακτών δημοσιεύτηκε η ακόλουθη έρευνα της οποίας αποσπάσματα δημοσιεύουμε εδώ με την υπογραφή του Νικόλα Λεοντόπουλου:

«Στα χρόνια της ευρωκρίσης, οι αρχές στην Ευρώπη, κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες, πάνω στην απελπισία τους για το έλλειμμα αξιοπιστίας των ευρωπαϊκών θεσμών, προσκάλεσαν έναν «ξένο» να κάνει τη δουλειά που μέχρι τότε ήταν δικό τους προνόμιο: Ο ξένος ήταν η αμερικανική εταιρεία BlackRock και πιο συγκεκριμένα η θυγατρική της BlackRock, Solutions, η οποία ανέλαβε καθήκοντα ελεγκτή και συμβούλου στην Ιρλανδία, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ολλανδία και την Κύπρο.

Ανέλαβε επίσης δύο φορές σημαντικές αναθέσεις από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Οι ευρωπαϊκές αρχές δεν πρωτοτυπούσαν. Ακολούθησαν το μονοπάτι που είχαν ανοίξει λίγο πριν, το 2008, οι αμερικανικές αρχές, οι οποίες είχαν καλέσει τον πρόεδρο της BlackRock, Λάρι Φινκ, και τους ανθρώπους του για να βοηθήσουν στη διάσωση των Bear Stearns, AIG και Citigroup».

Από την αρχή κάποιοι παράγοντες ισχυρίστηκαν ότι η Black Rock στην Ελλάδα έχει σύγκρουση συμφερόντων, πράγμα το οποίο διαψεύστηκε επανειλημμένα και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και από την ίδια την εταιρεία.

«Τώρα, και για πρώτη φορά, μια κεντρική τράπεζα του ευρωσυστήματος, η Τράπεζα της Ελλάδος, αποκαλύπτει πως το 2015 απέκλεισε την BlakcRock από τα stress tests για λόγους σύγκρουσης συμφέροντος.

Στη χώρα μας, η BlackRock προσελήφθη έξι φορές από την Τράπεζα της Ελλάδος. Οι δραστηριότητές της από την αρχή επενδύθηκαν με ένα πέπλο μυστηρίου, για να μην πούμε συνωμοσιολογίας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, η εταιρεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα της κρίσης με το ψευδώνυμο Solar και οι άνθρωποί της κυκλοφορούσαν συνοδεία σωματοφυλάκων.

Δεν έφταιγαν όμως οι συνωμοσιολόγοι για όλα αυτά. Ακόμα και σήμερα, οκτώ χρόνια μετά την πρώτη ανάθεση στην BlackRock σε Ελλάδα και Ευρώπη, οι αρχές αλλά και η εταιρεία αρνούνται να παράσχουν ουσιαστική ενημέρωση για το τι πραγματικά συνέβη.

Το ερώτημα που τέθηκε από την πρώτη στιγμή, πρώτα στις ΗΠΑ και μετά στην Ευρώπη, ήταν εύλογο: Η μεγαλύτερη εταιρεία επενδύσεων στον κόσμο αναλαμβάνει να ελέγξει τις τράπεζες στις οποίες ήταν ή έγινε αργότερα μέτοχος.

Είναι επενδυτής / μέτοχος και ταυτόχρονα ελεγκτής / σύμβουλος του Δημοσίου. Αυτό δεν αποτελεί σύγκρουση συμφέροντος;

«Φυσική πρόσβαση» στα πιο μύχια μυστικά

Η BlackRock απέκτησε μια χωρίς προηγούμενο πρόσβαση στα πιο μύχια μυστικά δεκάδων τραπεζών της ευρωζώνης, πρόσβαση την οποία ώς τώρα καμία αρχή ή εταιρεία, ιδιωτική ή δημόσια, δεν είχε.

Παρότι τόσο οι εποπτικές αρχές (ιδίως εκτός Ελλάδος) όσο και η BlackRock αρνούνται να δώσουν πληροφορίες, γνωρίζουμε, τουλάχιστον ως προς την περίπτωση της Ελλάδας, βάσει των απαντήσεων της ΤτΕ και των εκθέσεών της, πως το έργο της BlackRock ήταν «σε βάθος» και πως το προσωπικό της είχε «φυσική πρόσβαση στα στοιχεία των τραπεζών».

Γνωρίζουμε επίσης πως από τη στιγμή που η BlackRock πήρε το έργο στην Ελλάδα, ανέθεσε μέρος του σε υπεργολάβους, αυξάνοντας έτσι σημαντικά τον κύκλο των προσώπων που είχαν πρόσβαση στις εμπιστευτικές πληροφορίες.

Υπεργολάβοι ήταν εταιρείες όπως οι PWC, EY, Grant Thornton, KPMG, Booz & Co, Deloitte, αλλά και δύο δικηγορικά γραφεία.

Οσο για τις τράπεζες, γνωρίζουν καλά πόσο πολύτιμα είναι για τις ίδιες αλλά και για τους πελάτες τους αυτά τα στοιχεία. (Το γνωρίζουμε και οι δημοσιογράφοι. Μερικές από τις μεγαλύτερες υποθέσεις διαφθοράς στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ξετυλίχτηκαν μέσω των μυστικών που έκρυβαν τα τραπεζικά δάνεια: από την υπόθεση του Ακη Τσοχατζόπουλου μέχρι τα δάνεια ΜΜΕ και κομμάτων.)

Ο Μιχάλης Μασουράκης για πολλά χρόνια ήταν ο επικεφαλής οικονομολόγος της τράπεζας Alpha (Σήμερα, έχει το ίδιο πόστο αλλά στον ΣΕΒ).

«Οι τράπεζες υποχρεώθηκαν να ανοίξουν τα βιβλία τους. Και σε καμία τράπεζα δεν αρέσει να μοιράζεται τα άπλυτά της» λέει.

Ο κ. Μασουράκης θεωρεί πως η BlackRock δεν θα ριψοκινδύνευε τη φήμη της. Η ανάμνησή του όμως έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

«Ηταν η εποχή που το απόγευμα εμείς ξεκινούσαμε από την τράπεζα και πηγαίναμε στην BlackRock να τους πουλήσουμε μετοχές και την ίδια ώρα κάποιοι άλλοι άνθρωποι της BlackRock ερχόντουσαν σε μας να ελέγξουν τα βιβλία μας. Συναντιόντουσαν το βράδυ για ποτά; Δεν μπορώ να το ξέρω. Θεωρώ πάντως απίθανο άνθρωποι από διαφορετικά τμήματα και διαφορετικές θυγατρικές της BlackRock να μοιράζονται συνειδητά αυτές τις πληροφορίες. Φυσικά, αυτό αφορά μόνο τα χαμηλά κλιμάκια της εταιρείας διότι όσο ανεβαίνεις προς την κορυφή, οι δομές τείνουν να συγχωνεύονται και η πληροφορία μοιράζεται».

Ραντεβού με διπλό καπέλο

Τον Δεκέμβριο του 2013, τέσσερις μέρες μετά την παράδοση της μελέτης της BlackRock στην Τράπεζα της Ελλάδος, ο πρόεδρος της εταιρείας συναντήθηκε στην Αθήνα με τον τότε διοικητή της ΤτΕ, Γιώργο Προβόπουλο, και με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Υπό ποια ιδιότητα επισκέφθηκε ο κ. Φινκ την Αθήνα;

Κατά την Τράπεζα της Ελλάδος, «η συνάντηση [με τον κ. Προβόπουλο] πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης της διαγνωστικής άσκησης, που διενήργησε η BlackRock Solutions στα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών».

Λίγο μετά, στη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, ο Φινκ αλλάζει καπέλο, γίνεται πάλι ο γνωστός επενδυτής.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, οι δυο τους θα συζητούσαν «τις επενδυτικές προοπτικές της Ελλάδας», «τις ιδιωτικοποιήσεις» και «την πορεία των ελληνικών τραπεζών».

Με άλλα λόγια, η BlackRock επιμένει στα σινικά τείχη αλλά ο πρόεδρός της κατά την παραμονή του στην Ελλάδα, με τον κεντρικό τραπεζίτη μιλούσε ως ελεγκτής και σύμβουλος της κεντρικής τράπεζας, ενώ με τον πρωθυπουργό ως επενδυτής.

Από χώρα σε χώρα, η διαδικασία επιλογής της BlackRock διέφερε. Αλλά ο κοινός παρονομαστής ήταν η αδιαφάνεια και η υιοθέτηση έκτακτων όρων που κατέστησαν τελικά τους «διαγωνισμούς», αντί για δημόσιους, μυστικούς.

Στην Ολλανδία, εφαρμόστηκε μια «επιταχυμένη περιοριστική διαδικασία». Η Ελλάδα εφάρμοσε «διαδικασία διαπραγματεύσεων με αρκετούς υποψηφίους».

Η ΕΚΤ εφάρμοσε «διαδικασία με περιορισμένο ανταγωνισμό, χωρίς δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού».

Στην Ιρλανδία κατέστη «αδύνατο να εφαρμοστούν φυσιολογικές διαγωνιστικές διαδικασίες». Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις προσκλήσεις διαγωνισμών δεν δημοσιεύτηκαν πουθενά.

Τότε τίνος ιδέα ήταν η επιλογή της BlackRock; Στις περιπτώσεις της Ελλάδας και της Ιρλανδίας η έρευνα του Investigate Europe διαπίστωσε πως η επιλογή της BlackRock έγινε είτε «κατόπιν διαβούλευσης» με την τρόικα ή, στην Ιρλανδία, κατόπιν «εντολών» της τρόικας.

Με άλλα λόγια, η στρατηγική για τα ελληνικά «κόκκινα» δάνεια διαμορφώθηκε από μια εταιρεία, ο επενδυτικός βραχίονας της οποίας είχε ή θα αποκτούσε μετοχικές θέσεις στις τράπεζες!

Η Λούκα Κατσέλη διετέλεσε υπουργός Οικονομίας την περίοδο 2009-2010 και αργότερα πρόεδρος της Εθνικής, μιας εκ των τραπεζών που «ελέγχθησαν» από την BlackRock.

Η Λ. Κατσέλη θέτει εν αμφιβόλω την ποιότητα των διαγνωστικών ελέγχων που διενήργησε η Blakcrock και αναρωτιέται: «Στην περίπτωση των stress tests ή του δανειακού χαρτοφυλακίου των τραπεζών, πώς μπορεί ο έλεγχος να είναι αξιόπιστος όταν η εταιρεία που τον διενεργεί, ο ελεγκτής δηλαδή, είναι ταυτόχρονα μέτοχος στον ελεγχόμενο;»

Κατά τη Λ. Κατσέλη, «εγείρεται το ζήτημα της χρήσης όλων αυτών των πολύτιμων δεδομένων. Οσο οι εποπτικές αρχές σε όλη την Ευρώπη αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν το ζήτημα τόσο θα αυξάνεται η πιθανότητα να συμβεί μια υπόθεση τύπου Cambridge Analytica, αλλά στον χρηματοπιστωτικό τομέα».

To 2013 η μητρική BlackRock ανακοίνωσε πως κατέχει λίγο πάνω από το 3% της Τράπεζας της Ιρλανδίας, μιας από τις τράπεζες στις οποίες η θυγατρική της, η BlackRock Solutions, είχε κάνει στρες τεστ το 2011.

Η διείσδυση της BlackRock δεν αφορά μόνο τις χώρες υπό τον έλεγχο της τρόικας. Στην Ολλανδία, η BlackRock ως επενδυτής έχει τοποθετήσει 150 δισ., ποσό που καθιστά τη χώρα τη δεύτερη σημαντικότερη ευρωπαϊκή αγορά μετά τη Βρετανία.

Ως ελεγκτής / σύμβουλος η BlackRock προσελήφθη τουλάχιστον δύο φορές, από το υπουργείο Οικονομικών και την κεντρική τράπεζα. Και τις δύο, μέρος του έργου αφορούσε τον ολλανδικό κολοσσό ING… στον οποίο όμως η BlackRock κατείχε (ως επενδυτής) το (πολύ σημαντικό) ποσοστό του 5-6%!

Αυτό πάντως δεν εμπόδισε τον υπουργό Οικονομικών (και πρόεδρο του Eurogroup) Γερούν Ντάισελμπλουμ όχι μόνο να υπερασπιστεί την απόφαση των αρχών αλλά και να δείξει απόλυτη πίστη στα «σινικά τείχη» της BlackRock.

Οπως το έθεσε ένας Ολλανδός σχολιαστής, η BlackRock είναι «σαν τον χασάπη που εγκρίνει το δικό του κρέας…».

Στην Ισπανία, άνευ τρόικας, η BlackRock ήταν παρούσα και ενεργή σε όλες τις φάσεις του προβλήματος: από την αρχική του διαπίστωση και την πρόταση λύσης του μέχρι την εκμετάλλευση αυτής της λύσης από την ίδια την BlackRock…

Τον Φεβρουάριο του 2012, ο πρόεδρος της BlackRock, Λάρι Φινκ, σε συνέντευξή του στην El Pais, λέει πως οι τράπεζες πρέπει να προχωρήσουν στην εξυγίανσή τους μέσω της μείωσης της αξίας ακινήτων στους ισολογισμούς τους.

Είναι η προετοιμασία της ιδέας της «bad bank». Μόλις δύο μήνες αργότερα, η κεντρική τράπεζα της Ισπανίας αρχίζει συνομιλίες με την BlackRock και την Oliver Wyman και τελικά τους αναθέτει το πρότζεκτ της «bad bank».

Μεσολαβεί ένα διάστημα που ενώ αναμένεται ότι η BlackRock θα προσληφθεί και ως εκτιμητής, μεγάλες αντιδράσεις από τραπεζίτες (ίσως επειδή είχαν προηγηθεί τα πειράματα της Ιρλανδίας και της Ελλάδας) ακυρώνουν την πρόσληψή της.

Αλλά στο τέλος, η BlackRock ήταν πάλι παρούσα, με άλλο καπέλο πλέον, αυτό του επενδυτή, για να εκμεταλλευτεί τη λύση που ο πρόεδρός της είχε πρώτος υποδείξει και η ίδια η εταιρεία είχε εκτελέσει για λογαριασμό της κεντρικής τράπεζας.

Η αμερικανική εταιρεία κατέχει σήμερα σημαντικό μετοχικό ποσοστό στις πέντε μεγαλύτερες τράπεζες, αλλά και ένα πολύ σημαντικό χαρτοφυλάκιο ακινήτων.

Με άλλα λόγια, ξεκίνησε ως σύμβουλος της κυβέρνησης και κατέληξε να είναι ένας από τους δυνατότερους διεθνείς παίκτες στην Ισπανία”.

Σήμερα η εταιρεία αυτή εμφανίζεται στο προσκήνιο και πάλι μέσω της φαρμακευτικής εταιρείας στην οποία είναι μέτοχος και η οποία αναλαμβάνει να μας εφοδιάσει με εμβόλια.

Πηγές

-Τech & Science Εμβόλιο κορωνοϊού: Τι σημαίνει η συμφωνία Μπιλ Γκέιτς με την AstraZeneca, AstraZeneca ανακοίνωσε πως διπλασίασε την παραγωγική ικανότητα για πιθανό εμβόλιο Covid-19 NEWSROOM 5.6.2020 | 08:10 Πηγή: http://www.lifo.gr

-H BlackRock και ο θησαυρός των ελληνικών τραπεζών, 23.05.2018, 15:20, Νικόλας Λεοντόπουλος (Investigate Europe https://www.efsyn.gr/politiki/151469_h-blackrock-kai-o-thisayros-ton-ellinikon-trapezon

-https://dealbook.nytimes.com/2012/03/19/in-greek-crisis-a-little-known-adviser-with-outsize-influence/?mtrref=www.google.com&gwh=5E4650FBD2F8BDD1087882AA97AF1358&gwt=pay&assetType=REGIWALL

-AstraZeneca is NOT a UK-owned company, OK?, 6th May 2014 , https://www.edmundconway.com/2014/05/astrazeneca-is-not-a-uk-owned-company-ok/

https://finance.yahoo.com/news/kind-shareholders-own-astrazeneca-plc-051959316.html

https://medium.com/@williamhartung55/blackrock-funding-war-preaching-social-responsibility-360bb4cea6eb

Πηγή: Εμβόλια, όπλα, τράπεζες και άλλες ιστορίες καθημερινής τρέλας – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΤΑ ΟΥΚ στην παρέλαση 2019 όπως δεν τα έχετε ξαναδεί – VIDEO – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

ΤΑ ΟΥΚ στην παρέλαση 2019 όπως δεν τα έχετε ξαναδεί – Ένα εντυπωσιακό βίντεο με σκηνές από την παρέλαση των βατραχανθρώπων

Η Διοίκηση Υποβρύχιων Καταστροφών είναι μια από τις Διοικήσεις του Αρχηγείου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού. Άλλοτε γνωστή ως ΜΥΚ, είναι η Διοίκηση στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι Ομάδες Ανορθόδοξου Πολέμου (ΟΑΠ), η Ομάδα Αμφίβιων Επιχειρήσεων (ΟΑΕ), η Ομάδα Εξουδετερώσεων Ναρκών (ΟΕΝ), τα Σκάφη Ανορθόδοξου Πολέμου (ΣΑΠ), τα Υποβρύχια Οχήματα (ΥΠΟΧ), η Σχολή Υποβρυχίων Καταστροφών (ΣΥΚ) και η Βάση Υποβρυχίων Καταστροφών (ΒΥΚ).

Η ΔYK είναι οργανωμένη σε υπομονάδες που ονομάζονται Ομάδες Υποβρυχίων Καταστροφών , κοινώς γνωστές σε συντετμημένη μορφή ως ΟΥΚ, που ειδικεύονται σε ένα συγκεκριμένο τομέα. Κάθε υπομονάδα αποτελείται από 25 άνδρες περίπου και χωρίζονται σε πέντε ομάδες των πέντε.

OYK 1&2 : Αυτές είναι οι κύριες επιθετικές ομάδες των ΟΥΚ που ειδικεύονται σε σαμποτάζ, επιδρομές και στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη θάλασσα.

OYK 3 : Η ομάδα αυτή ειδικεύεται στην αναγνώριση και εκκαθάριση τόπων παράκτιων περιοχών πριν από μία κύρια αμφίβια επίθεση.

ΟΥΚ 5 : Αυτή η ομάδα είναι τμήμα της εφεδρείας που ενεργοποιείται μόνο σε περιόδους πολέμου ή σοβαρής έκτακτης ανάγκης. Αποτελειται από εφέδρους της MYK και εκπαιδευτές από το κύριο σώμα.

Η επιλογή των υποψηφίων και η εκπαίδευσή τους διαρκεί περίπου επτά μήνες και χωρίζεται σε τρεις φάσεις, είναι παρόμοια με εκείνη των Navy SEALs εκπαίδευση BUD / S του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Η εκπαίδευση έχει ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό αποτυχίας παρόμοιο με εκείνο των SEALs.

Αποστολές σε καιρό ειρήνης

  • Eπιτήρηση ακτών. Ασφάλεια θαλασσίων συνόρων. Έρευνα/Σύλληψη παράτυπων μεταναστών, εκτελούμενη και από ανάλογη μονάδα του Λιμενικού Σώματος
  • Συμμετοχή σε ειρηνευτικές αποστολές
  • Ασφάλεια πολεμικών πλοίων που πλέουν στο εξωτερικό ή σε ευαίσθητες περιοχές ναυτικών εν καιρώ κρίσης.
  • Eκτέλεση νηοψιών.
  • Ανάληψη αντιτρομοκρατικών αποστολών
  • Συμμετοχή σε επιχειρήσεις Ναρκοθηρίας/Ναρκαλιείας

ARMY VOICE

Πηγή: ΤΑ ΟΥΚ στην παρέλαση 2019 όπως δεν τα έχετε ξαναδεί – VIDEO – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Πολωνοί Άγιοι μαρτυρήσαντες από τους Παπικούς. Εορτάζονται την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία συστάθηκαν από υποχθόνια στοιχεία, που ήταν υπό την καθοδήγηση των Παπικών, ψευδοστρατιωτικές ομάδες με σκοπό την εκκαθάριση του ορθόδοξου ποιμνίου της Πολωνίας.

Οι εκκαθαρίσεις αυτές, εθνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα γίνονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας σε όλα τα χωριά της Ανατολικής Πολωνίας. Χιλιάδες άνθρωποι κατακρεουργήθηκαν, είτε γιατί ήταν πολίτες Ουκρανοί (περίπου 12.000), είτε γιατί ήταν Ορθόδοξοι (περίπου 1.200 Μάρτυρες). Στις 8 Ιουνίου 2003, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας κατέταξε με Συνοδική Απόφαση αυτής στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας επτά κληρικούς, τον Πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο Martysz, τον ιερέα Παύλο Szwajko, τον ιερέα Σέργιο Zacharczuk, τον ιερέα Νικόλαο Holz, τον ιερέα Λέοντα Κorobczna, τον ιερέα Πέτρο Οhryzko, το μοναχό Ιγνάτιο της Jableczna, την Πρεσβυτέρα Ιωάννα Szwajko και όλους εκείνους που μαρτύρησαν για την ορθόδοξη πίστη μαζί με αυτούς που τους γνωρίζει ο Θεός.

Πράξις της Ιεράς Συνόδου της Ορθοδόξου Πολωνικής Εκκλησίας δια την κατάταξιν εις τον χορόν των Αγίων, των Μαρτύρων του εικοστού αιώνος εις την επαρχίαν Χελμ και Ποντλάσκια

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Εις τας αρχάς της τρίτης χιλιετηρίδος της χρηστότητος Κυρίου, η Ορθόδοξος Εκκλησία της Πολωνίας δρέπει τους καρπούς της θείας σποράς, οι οποίοι ηυξήθησαν δια της ομολογίας της ορθοδόξου πίστεως και του μαρτυρικού τέλους του πιστού λαού της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια.

Η περιοχή Χελμ και Ποντλάσκια (σημερινή νότιο-ανατολική Πολωνία), η οποία προ χιλίων ετών ε­δέχθη την ορθόδοξον πίστιν, πολλάκις υπέμεινε δυ­σχερείς περιστάσεις και διωγμούς υπό των αλλοθρή­σκων. Παρ’ όλα ταύτα πάντοτε διετήρησε την αφοσίωσιν εις τον Χριστόν και εις την Αγίαν Εκκλησίαν, δια πρεσβειών της Θεοτόκου, η οποία εδώρησε εις την επαρχίαν Χελμ την θαυματουργόν εικόνα της. Ακόμη και εις τας δυσκολοτέρας δοκιμασίας της πί­στεως, κατά τας οποίας εφαίνετο να σβήνη το φως της Ορθοδοξίας διεφύλαξεν αυτήν την αγίαν κληρονομίαν και παρακαταθήκη της πίστεως όπως την έλαβε απ’ τον Άγιο Βλαδίμηρο.

Αφού παρήλθαν λοιπόν οι φοβεροί διωγμοί και το μέγα σκότος, πάλιν η πίστις λαμπρύνεται, δια της αναδείξεως ομολογητών και μαρτύρων, οι οποίοι ιδιαιτέρως κατά τον εικοστόν αιώνα, επότισαν δια των μαρτυρικών αιμάτων αυτών την χώραν τους.

Το αποκορύφωμα των διωγμών της περιοχής Χελμ και Ποντλάσκια έλαβε χώραν το έτος 1944, και καθώς μαρτυρούν οι εντόπιοι του καιρού εκείνου: «Φοβερά και δυσχερή υπέστημεν από τους εχθρούς της πίστεως οι οποίοι επλημμύρισαν την περιοχή μας με ποταμούς αιμάτων και επυρπόλησαν τας οικίας μας. Κατ’ αυτάς δε τας ημέρας ορισμένοι έλαβον μαρτυρικόν στέφανον, αφιερώσαντες την καρδιάν τους και την πίστιν τους εις τον Θεόν και τον πλησίον τους».

Δια των μαρτυρικών τους αιμάτων και πρεσβειών ενισχύεται η σημερινή εκκλησιαστική μας κοινότης και εμείς διατηρούμε την μνήμην του μαρτυρίου τους, συμφώνως με την κατά το έτος 1944 μαρτυρίαν του το­πικού Ιεράρχου Ιλαρίωνος, ο οποίος είπε: «Εγώ ελ­πίζω ακραδάντως, ότι πολλούς από τους μαρτυρήσαντας ιερείς της επαρχίας μου, η Εκκλησία θα κατατά­ξη εις τον χορόν των Αγίων». Κατά τους πεντήκοντα μεσολαβήσαντας χρόνους ήταν αδύνατον να γίνη η αγιοποίησίς των, εξ αιτίας των μη ευνοϊκών προς τού­το περιστάσεων. Εν τούτοις η μνήμη αυτών παρέμεινε ζωντανή εις τον λαόν της περιοχής, μέχρις ότου η Ορθόδοξος τοπική Εκκλησία, επί τη βάσει ερευνών και στοιχείων ειδικής επιτροπής, απεφάσισε:

1. Καθορίζεται η σύναξις των Αγίων Μαρτύρων και ομολογητών της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια, την πρώτην Κυριακήν του μηνός Ιουνίου.

2. Κατατάσσονται εις τον χορόν των Αγίων:

    α) Ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Μαρτίς (μαρτυρήσας εις το χωρίον Τερατίν την 4ην Μαΐου 1945).

    β)   Ο Πρωθιερεύς Παύλος Σβάικο και η πρεσβυτέ­ρα του Ιωάννα (μαρτυρήσαντες εις το χωρίον Γκραμπόβιετς την 28ην Αυγούστου 1943).

    γ)   Ο Ιερεύς Νικόλαος Χολτς (μαρτυρήσας εις Νοβοσιόλκι, την 2αν Απριλίου 1944).

    δ)   Ο Ιερεύς Λέων Κορόμπτσουκ (μαρτυρήσας εις Λάσκοφ την ΙΟην Μαρτίου 1944).

    ε)   Ο Ιερεύς Πέτρος Οχρίσκο (μαρτυρήσας εις Τσαρτόβιετς την ΙΟην Απριλίου 1944).

    στ) Ο Ιερεύς Σέργιος Ζαχάρτσκουκ (μαρτυρήσας εις Νάμπρουζ την 6ην Μαΐου 1943).

    ζ)   Ο Μοναχός Ιγνάτιος (μαρτυρήσας εις την Μο­νήν του Αγίου Ονουφρίου εις Γιαμπλέτσνα, την ΙΟην Αυγούστου 1942).

    3.   Να συνταχθούν Απολυτίκιον, Κοντάκιον και μεγαλυνάριον των ανωτέρω Αγίων, ενώ η Ασματική Α­κολουθία του ευρίσκεται εις το Μηναίον των Μαρ­τύρων.

    4.   Να τιμηθούν όσα άγια λείψανα αυτών ευρέθησαν και να αγιογραφηθή η Εικόνα αυτών.

    5.   Να ενημερωθούν τα ομόδοξα Πατριαρχεία και οι αυτοκέφαλοι Εκκλησίες.

Δια πρεσβειών πάντων των εν Χελμ και Ποντλάσκ μαρτυρησάντων Αγίων, οι οποίοι παρίστανται εμπρός εις τον θρόνον του Υψίστου, ικετεύοντες Αυτόν υπέρ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του πιστού λαού της πατρίδος των, είθε ο Κύριος να ενισχύση την πίστιν μας και να μας δώση πλουσίαν την ευλογίαν Του. Α­μήν.

†    Μακαριώτατος Μητροπολίτης Σάββας,

Αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας.

Πηγή: Πολωνοί Άγιοι μαρτυρήσαντες από τους Παπικούς. Εορτάζονται την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Γιώργος Κοινούσης: Ο τραγουδιστής – είδωλο της δεκαετίας του ’70 κοινώνησε 5 φορές μέσα στην καραντίνα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Ο Γιώργος Κοινούσης που διέπρεψε ως τραγουδιστής στη δεκαετία του ’70 και αργότερα αποσύρθηκε, στις κατά καιρούς συνεντεύξεις του, πάντα διατράνωνε την πίστη του στον Θεό.

Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Espresso, δηλώνει για τις ημέρες της καραντίνας:«Δεν έλαβα κανένα μέτρο. Η πίστη μου ήταν τόσο δυνατή που δεν μου επέτρεπε να πηγαίνω στην εκκλησία με τη μάσκα του… Ζορό στο πρόσωπο, σαν μασκοφόρος. Μασκοφόροι είναι μόνο οι ληστές. Εγώ δεν φοβήθηκα ούτε στιγμή».

Και συνεχίζει: «Για μένα πρώτη είδηση σε όλο τον κόσμο θα έπρεπε να ήταν ότι οι εκκλησίες γεμίζουν από κόσμο τις Κυριακές. Κοινωνούν και κανείς δεν έχει κολλήσει. Εγώ κοινώνησα μέσα στην καραντίνα πέντε συνεχόμενες φορές ‘’λαθραία’’ και δεν έπαθα τίποτα απολύτως. Ναι, κοινώνησα κεκλεισμένων των θυρών! Είναι δυνατόν να μας απαγορεύσουν να αγκαλιαζόμαστε; Να δίνει ο ένας το χέρι στον άλλο;…».

NEWSONE

Πηγή: Γιώργος Κοινούσης: Ο τραγουδιστής – είδωλο της δεκαετίας του ’70 κοινώνησε 5 φορές μέσα στην καραντίνα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: “Να μην ανοίγουμε πολλά μέτωπα” (Αγ.Παΐσιος)

Ζάλογγος 1

Οι άνθρωποι σήμερα, επειδή δεν ζουν απλά, έχουν πολύ περισπασμό. Ανοίγουν πολλά μέτωπα και χάνονται με την πολλή μέριμνα.

Εγώ ένα-δύο πράγματα τα τακτοποιώ και μετά σκέφτομαι άλλα. Ποτέ δεν έχω να κάνω πολλά πράγματα μαζί. Τώρα σκέφτομαι να κάνω αυτό, το τελειώνω και μετά σκέφτομαι να κάνω κάτι άλλο. Γιατί, αν δεν τελειώσω το ένα και αρχίσω το άλλο, δεν έχω ανάπαυση. Όταν έχη κανείς πολλά μαζί να κάνη, παλαβώνει. Και μόνο να τα σκέφτεται, παθαίνει σχιζοφρένεια.

.
Είχε έρθει στο Καλύβι ένας νέος που είχε ψυχολογικά προβλήματα. Μου έλεγε ότι ταλαιπωρείται, γιατί έχει μια κληρονομική ευαισθησία από τους γονείς κ.λπ. “Τι κληρονομικά μου λες; του είπα. Πρώτα, χρειάζεσαι ξεκούραση. Μετά να πάρης το πτυχίο σου, μετά να πας στον στρατό, μετά να κοιτάξης για διορισμό”.
Με άκουσε ο καημένος και βρήκε τον δρόμο του. Έτσι βρίσκουν και τον εαυτό τους οι άνθρωποι.
.
– Γέροντα, κι εγώ κουράζομαι εύκολα, όταν δουλεύω. Δεν καταλαβαίνω τι φταίει.
– Αυτό που σου λείπει εσένα είναι η υπομονή. Και αιτία που δεν μπορείς να κάνης υπομονή είναι που καταπιάνεσαι με πολλά. Σκορπάς σε πολλές μεριές και κουράζεσαι. Αυτό και νευρικότητα σου δημιουργεί, γιατί έχεις και φιλότιμο και αγωνιάς.
.
Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, είχα έναν διακονητή στο μαραγκούδικο, τον Γερο-Ισίδωρο. Ο καημένος δεν είχε καθόλου υπομονή. Άρχιζε ένα παράθυρο, στενοχωριόταν, έπιανε να κάνη πόρτες, στενοχωριόταν και τα άφηνε, έπιανε να κάνη μετά στέγες. Όλα στην μέση τα άφηνε, χωρίς να τελειώνη τίποτε. Άλλα ξύλα χάνονταν, άλλα κόβονταν λάθος.
.
Έτσι σκοτώνεται κανείς, χωρίς να κάνη τίποτε. Είναι μερικοί που, ενώ έχουν περιορισμένες δυνάμεις και μπορούν να κάνουν μόνον ένα-δύο πράγματα, καταπιάνονται και μπερδεύονται με πολλά και μετά δεν κάνουν τίποτε σωστό και σέρνουν και τους άλλους.
Όσο μπορεί κανείς, να κάνη ένα-δυό πράγματα μόνο, να τα τελειώνη σωστά και να έχη το μυαλό του καθαρό και ξεκούραστο και μετά να αρχίζη κάτι άλλο.
Γιατί, άμα ο νους του σκορπίση, τι πνευματικά θα κάνη μετά; Πώς να θυμηθή τον Χριστό;

από το βιβλίο:  ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Α΄ – ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: “Να μην ανοίγουμε πολλά μέτωπα” (Αγ.Παΐσιος)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Συγκλονιστική απάντηση Πομάκου στον Φίλη: Από πού κι ως που μητρική γλώσσα στη Θράκη η τουρκική;

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

https://infognomonpolitics.gr

https://thracenews.gr/

Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, Νίκος Φίλης, μιλώντας το μεσημέρι της Δευτέρας στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων για το νομοσχέδιο που φέρνει το υπουργείο Παιδείας, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη δεύτερη γλώσσα που μπαίνει στα νηπιαγωγεία.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επικαλέστηκε διεθνείς μελέτες που αναφέρουν πως μετά τα 6 έτη θα πρέπει να μαθαίνουν τα παιδιά μία άλλη γλώσσα πλην της μητρικής τους.

Με αφορμή αυτές τις μελέτες, ο πρώην υπουργός Παιδείας επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είπε:

«Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ βάλαμε σε νηπιαγωγείο μητρική γλώσσα. Ήταν στη Θράκη, το οποίο κατήργησε η κυβέρνηση, δυστυχώς, από τα πρώτα μέτρα, μέσα στον εθνικιστικό παροξυσμό της».

«Στα νηπιαγωγεία που πηγαίνει η μειονότητα, τα παιδάκια δεν καταλάβαιναν τίποτα εκεί μέσα και βάλαμε ένα δεύτερο βοηθό στο νηπιαγωγό που ξέρει τη μητρική τους γλώσσα, την τουρκική, για να μπορέσουμε να κερδίσουμε τα παιδάκια επί της ουσίας στη διαπαιδαγώγηση του ελληνικού κράτους», συμπλήρωσε ο κ. Φίλης.

Η απάντηση ενός Έλληνα Πομάκου:
Κύριε φίλη εξακολουθείτε να είστε τουλάχιστον επικίνδυνος για τη Θράκη και την Ελλάδα γενικότερα. Ως Υπουργός ήσασταν εκτός τόπου και χρόνου και παρατηρώ ότι και τώρα κάπως έτσι λειτουργείτε.

Στη Θράκη υπάρχει μια θρησκευτική μειονότητα, η μουσουλμανική η οποία αποτελείται από τρεις εθνοτικές ομάδες, τους Πομάκους, τους Ρομά και τους τουρκογενείς με τους τελευταίους μάλιστα να είναι το μικρότερο ποσοστό του πληθυσμού της μουσουλμανικής μειονότητας.

Είναι λοιπόν όχι απλά άστοχο αλλά και επικίνδυνο να λέτε πως η τουρκική είναι η μητρική γλώσσα των μουσουλμάνων της Θράκης. Κάθε μια από τις προαναφερόμενες εθνοτικές ομάδες της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη έχει τη δική της μητρική γλώσσα αλλά βλέπω πως τα ψηφαλάκια του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής δε σας επιτρέπουν να πείτε τα πράγματα έτσι όπως είναι.

Αυτός ήσασταν σαν Υπουργός κι αυτός εξακολουθείτε να είστε και ως Βουλευτής. Άγιο είχαν οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πλέον κυβέρνηση κι εσείς δεν είστε πλέον Υπουργός.

Είμαι στη διάθεση σας να το συζητήσουμε εκτενέστερα το θέμα της μητρικής γλώσσας των μουσουλμάνων της Θράκης όποτε θέλετε.

Να θυμάστε όμως πως μερικές φορές είναι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς.
Pomátsi se dúmet Pomátskîy Níko Fíli, na dúmet Túrtskïy.

( Οι πομάκοι μιλούν πομακικά, Νίκο Φίλη, δεν μιλούν τουρκικά)

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Συγκλονιστική απάντηση Πομάκου στον Φίλη: Από πού κι ως που μητρική γλώσσα στη Θράκη η τουρκική;

1 σχόλιο

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

10 λέξεις από τα αρχαία ελληνικά που χρησιμοποιούμε σήμερα χωρίς να το γνωρίζουμε | ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΤΑΞΕΩΣ 1971

O gallifo επιστρέφει μετά από καιρό , και παραδίδει μαθήματα αρχαίων ελληνικών , εξηγώντας 10 αρχαιοελληνικές λέξεις που χρησιμοποιούμε στη καθημερινότητά μας, χωρίς να το γνωρίζουμε.

10) Φρην είναι το μυαλό. Γι αυτό το λόγο λέμε σήμερα φρενοκομείο, φρενοβλαβής, έχει σώας τας φρένας.

9) Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα λέμε έμεινε άναυδος.

8) Ύλη στα αρχαία είναι το δάσος. Σήμερα λέμε υλοτόμος, υλοτομεία.

7) Φάος είναι το φως. Σήμερα λέμε είχε μια φαεινή ιδέα.

6) Δόρπος στα αρχαία είναι το δείπνο. Τη σημερινή εποχή χρησιμοποιούμε τη λέξη επιδόρπιο.

5) Δέρκομαι σημαίνει βλέπω. Σήμερα υπάρχει η λέξη οξυδερκής και όχι οξυβλέμματος .

4) Πέλωρ σήμαινε το τέρας, αλλά ακόμη λέμε πελώριος.

3) Θαμαί είναι ένα αρχαιοελληνικό επίρρημμα που σημαίνει πολλές φορές. Γι’ αυτό το λόγο λέμε για κάποιον που συχνάζει σε ένα μέρος ότι είναι θαμώνας.

2) Βρύχια είναι τα βαθέα ύδατα. Έτσι λοιπόν σήμερα λέμε υποβρύχιο.

1) Λας στα αρχαία ελληνικά είναι η πέτρα. Σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη λατομείο.

Και το αγαπημένο μας +1 προέρχεται από αυτή ακριβώς τη λέξη. Κατά τη μυθολογία και μετά τον κατακλυσμό, ο Δευκαλίωνας και η σύζυγός του Πύρρα, άρχισαν να δημιουργούν ανθρώπους περπατώντας και πετώντας πίσω τους πέτρες. Από τις πέτρες που έριχνε ο Δευκαλίων δημιουργούνταν άντρες και από τις πέτρες της Πύρρας, δημιουργούνταν γυναίκες. Γι αυτό το λόγο οι άνθρωποι που «γεννήθηκαν» με αυτό το τρόπο ονομάστηκαν Λα-ός.

Μέχρι την επόμενη φορά , παραμείνετε σπίτι σας και διαβάζετε βιβλία.

πηγή : …

Πηγή: 10 λέξεις από τα αρχαία ελληνικά που χρησιμοποιούμε σήμερα χωρίς να το γνωρίζουμε | ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΤΑΞΕΩΣ 1971

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Στό Κοράνι ἡ ἀπάντηση | Τίποτα δέν εἶναι τόσο σοβαρό ὅσο φαίνεται

Πηγή: Στό Κοράνι ἡ ἀπάντηση | Τίποτα δέν εἶναι τόσο σοβαρό ὅσο φαίνεται

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Παιδάκι με βαριά εγκεφαλίτιδα γίνεται καλά με τον Τίμιο Σταυρό – Το Zωντανό Iστολόγιο

Εξιστόρηση του περιστατικού από τον πατέρα του παιδιού στον Ιερό Ναό Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού κατά τον πανηγυρικό όρθρο και θεία λειτουργία του Αγίου Ισιδώρου Πηλουσιώτου στις 4/2/2020.

Πηγή: Άγιοι Ισίδωροι (FB) – η αφήγηση ξεκινά περίπου στο 5:54:00

Πηγή: Παιδάκι με βαριά εγκεφαλίτιδα γίνεται καλά με τον Τίμιο Σταυρό – Το Zωντανό Iστολόγιο

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Μια ωραία ιδέα!

Σας παρακαλούμε πολύ , αν τρώτε φρούτα, μην πετάτε τους σπόρους και τον πυρήνα τους, αφήστε τους να στεγνώσουν και να τους κρατήσετε σε μια σακουλίτσα ή σε μια τσαντούλα στο αυτοκίνητο σας…
Όταν βγείτε με το καλό, έξω στο δρόμο, πετάξτε τους έξω από το παράθυρο σε σημεία όπου δεν υπάρχουν δέντρα.
Οπουδήποτε …
Τουλάχιστον έναν σπόρο πετάξτε και μετά ξεχάστε το … θα φροντίσει η μητέρα φύση !!!!
Στη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη και άλλες ασιατικές χώρες έχουν αποδεχθεί αυτή την ιδέα και τώρα έχουν παντού φρούτα.
Ας μην κάνουμε την εξαίρεση !!!
Αυτό κάνουν στο The Old Park Project στην Πτολεμαΐδα αλλά και πολλοί άλλοι . Πετάμε όλα τα κουκούτσια ξανά εκεί που ανήκουν στο ΧΩΜΑ και ΠΟΤΕ στους πλαστικούς κάδους …
Θα δείτε και μόνοι σας το κουκούτσι που πετάξατε πριν 3 χρόνια να βγάζει καρπούς !!!!
Και αυτόματα θα το αγαπήσετε σαν δικό σας δημιούργημα .
Συμβαίνει …
Πιστέψτε μας !!!!
Tι λέτε να ξεκινήσουμε;
ΩΡΑΙΑ ΙΔΕΑ!

πηγή

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Μια ωραία ιδέα!

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Οι 10 φράσεις του Σωκράτη που έχουν εφαρμογή σήμερα

ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

Οι 10 φράσεις του Σωκράτη που έχουν εφαρμογή σήμερα

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

https://thessbomb.blogspot.com

Τα σπουδαία μυαλά συζητούν ιδέες, τα μέτρια μυαλά συζητούν τα γεγονότα, τα αδύναμα μυαλά συζητούν για τους άλλους.
Ο Σωκράτης αποτέλεσε έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες φιλόσοφους. Θεωρείται μάλιστα ως  ένας από τους ιδρυτές της δυτικής φιλοσοφίας. Μια αινιγματική φιγούρα, κυρίως γνωστή μέσω των έργων κλασικών συγγραφέων όπως των μαθητών του, Πλάτωνα και του Ξενοφώντα.
Οι Διαλόγοι του Πλάτωνα είναι το πιο σημαντικό έργο εκ του οποίου η φιλοσοφία του Σωκράτη επιβίωσε απο την αρχαιότητα εως σήμερα. Μερικές από τις φράσεις του που διασώζονται έχουν εφαρμογή ακόμη και σήμερα.
Δείτε δέκα από αυτές…

  1. Να είσαι ευγενικός, κάθε άνθρωπος που συναντάς μάχεται μια σκληρή μάχη.
    2. Τα σπουδαία μυαλά συζητούν ιδέες, τα μέτρια μυαλά συζητούν τα γεγονότα, τα αδύναμα μυαλά συζητούν για τους άλλους.
    3. Αν παντρευτείς μια καλή σύζυγο, θα γίνεις ευτυχισμένος. Αν παντρευτείς μια κακή, θα γίνεις φιλόσοφος.
    4. “Αυτός που δεν είναι ευχαριστημένος με αυτό που έχει, δεν θα είναι ευχαριστημένος ακόμη και με με ό,τι θα ήθελε να έχει.
    5. Αυτός που θέλει να αλλάξει τον κόσμο πρέπει να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του.
    6. Ο πλουσιότερος είναι αυτός ο οποίος είναι ικανοποιημένος με όσο το δυνατόν λιγότερα.
    7. Το να υπάρχεις σημαίνει να πράττεις.
    8. Το μυαλό είναι το παν. Γινόμαστε τελικά ό,τι σκεφτόμαστε περισσότερο.
    9. Για να βρείτε τον εαυτό σας, σκεφτείτε για τον εαυτό σας.
    10. Μερικές φορές χτίζουμε τοίχους οχι για να κρατήσουν τους ανθρώπους έξω, αλλά για να δούμε ποιος ενδιαφέρεται αρκετά για να τους γκρεμίσει.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Οι 10 φράσεις του Σωκράτη που έχουν εφαρμογή σήμερα

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ἡ Μάσκα ὡς φίμωτρο – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

τοῦ Δήμου Γ. Θανάσουλα, δικηγόρου

(Προδημοσίευση από το φύλλο της 30/5 της εφημερίδας “Κρητικά Νέα”).

Ἦταν καλοκαίρι τοῦ 2010 ὅταν τό ἐπίσημο ὄργανο τοῦ Ριζοσπαστικοῦ Νεοφιλελευθερισμοῦ, ὅπως θέλει ὁ Ἐκόνομιστ νά αὐτοπροσδιορίζεται, δημοσίευσε βαρυσήμαντο ἄρθρο σχετικά μέ τήν ἐμπέδωση τῶν μέτρων λιτότητας ἐντός τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί τά Μνημόνια στήν Εὐρώπη τοῦ Νότου, συγχαίροντας τίς κυβερνήσεις πού πρωτοστάτησαν καί συνεργάστηκαν. Ὁ ἀνώνυμος ἀρθρογράφος πού ὑπέγραφε ὡς “Καρλομάγνος” ἐκτός ἀπό τά συγχαρητήρια ὅμως ἔθεσε ἀκόμη πιό ψηλά τόν πήχη ζητώντας περισσότερα. «Τό νά ἀποδεχθεῖ ἡ Εὐρώπη ὅτι ἡ πρόοδος εἶναι μία ψευδαίσθηση εἶναι ἕνα βῆμα. Τό νά ἀλλάξει συμπεριφορά εἶναι ἕνα δεύτερο» ἔλεγε. Μέ ἄλλα λόγια, γιά τήν Ἐλίτ τοῦ Παγκόσμιου Ἄκρατου Φιλελευθερισμοῦ δέν ἀρκοῦσε τό νά πάψουμε νά ὀνειρευόμαστε ἕνα καλύτερο μέλλον γιά ἐμᾶς καί τά παιδιά μας. Θά ἔπρεπε οἱ κυβερνῶντες νά μᾶς ἀλλάξουν καί τόν τρόπο πού ἤδη ζούσαμε. Χρειάστηκε νά περάσουν 10 περίπου χρόνια ὅταν ὁ Ἐκόνομιστ, φέτος στίς 28 Μαρτίου ἐν μέσῳ Κορωνοϊοῦ καί ὑποτιθέμενης ἀβεβαιότητας, πανηγύριζε μέ ἕνα ἐξώφυλλο τήν ὁλοκλήρωση τοῦ ἐγχειρήματος.

Everything is under control” δηλαδή “Ὅλα εἶναι ὑπό ἔλεγχο”, δείχνοντας στό ἐξώφυλλό του ἕνα μεγάλο ἄνωθεν χέρι νά κρατᾶ ἀπό τό λουρί ἕναν ἄνθρωπο μέ μάσκα πού μέ τήν σειρά του κρατᾶ ἕναν σκύλο πού ἐπίσης φορᾶ μία μάσκα ἀντί γιά φίμωτρο.

Τό ὅτι ἄλλαξε ἀνεπιστρεπτί ὁ τρόπος ζωῆς μας φρόντισαν νά μᾶς τό γνωστοποιήσουν καί οἱ ἡγέτες μας. Στίς 28 Ἀπριλίου σέ ἕνα ἀπό τά βαρυσήμαντα διαγγέλματά του ὁ Πρωθυπουργός τῆς χώρας μας Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ἐμφαντικά «Ἀκοῦμε τίς συμβουλές τῶν εἰδικῶν γιά τήν προστατευτική μάσκα. Ἡ χρήση της ἴσως θά καλύπτει κάποια χαρακτηριστικά μας. Θά σηματοδοτεῖ, ὅμως, τό σοβαρό πρόσωπο τῆς εὐθύνης μας. Ὅλα αὐτά πρέπει νά μᾶς γίνουν δεύτερη φύση, γιατί δέν ὑπάρχει ἐπιστροφή στήν ‘’πρό κορωνοϊοῦ πραγματικότητα’’. Ζοῦμε, ἤδη, ἀλλιῶς». Τό μήνυμα λοιπόν σαφές καί αὐτοί πού παρακολουθοῦν τί κρύβεται πίσω ἀπό τίς λέξεις τό κατάλαβαν. «Ἀποστολή ἐξετελέσθη» ἀπό τήν πολιτική ἡγεσία τῆς Ἑλλάδας καί τά διεθνῆ συγχαρητήρια ἄρχισαν νά καταφθάνουν ἀπό τούς γνωστούς κύκλους τῆς Παγκοσμιοποίησης.

Στήν πράξη βέβαια τά πράγματα εἶναι διαφορετικά. Βλέπετε τό νά γίνει δεύτερη φύση στόν Ἕλληνα νά καλύπτει τό πρόσωπό του εἶναι κάτι ἀντίθετο στήν Ἱστορία του καί τά Πιστεύω του. Ἀπό τά ἀρχαῖα χρόνια οἱ Ἕλληνες καί γενικά οἱ Μεσογειακοί λαοί προσδιοριζόμαστε ὄχι ἀπό τό τί πιστεύουμε ἐμεῖς γιά τόν ἑαυτό μας ἀλλά ἀπό τό πῶς μᾶς βλέπει ἡ κοινότητά μας. Εἶναι κρίσιμο λοιπόν στοιχεῖο τῆς ὕπαρξής μας τό Πρόσωπό μας. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι γιά τόν Ἀρχαιοελληνικό καί Ρωμαϊκό κόσμο ἡ ἐξορία, δηλαδή ἡ ἀποβολή – στέρηση τῆς κοινότητας ἰσοδυναμοῦσε μέ τήν ἀνυπαρξία τοῦ ἐξορισμένου καί ἦταν ἡ δεύτερη χειρότερη τιμωρία μετά τήν δημόσια ἐκτέλεση. Ἀκόμη καί σήμερα ἀκοῦμε – ὄχι δυστυχῶς τόσο συχνά πιά – τήν φράση «Μέ τί πρόσωπο θά βγῶ στήν κοινωνία;».

Ἀπό τήν ἄλλη, γιά ἕναν Γερμανοτραφέντα ἐμποτισμένο μέ τήν Καντιανή λογική ἕνα τέτοιο ζήτημα εἶναι ἐπουσιῶδες. Γιά αὐτόν σημασία ἔχει ἡ ἀτομική θεώρηση τῶν πραγμάτων, ἡ προσωπική ἀλήθεια καί ὄχι ἡ συλλογική. Ἐδῶ τό ζητούμενο εἶναι ἡ αὐτοδικαίωση καί ὄχι τό τί πιστεύουν οἱ ἄλλοι γιά αὐτόν. Ἡ κοινότητα καί ἡ συλλογικότητα εἶναι χρήσιμες ἐφ’ ὅσον ἐξυπηρετοῦν τό Ἐγώ του.

Αὐτό ἔχει ὅμως καί τίς συνέπειές του. Πολλά Πρόσωπα πού κοινωνοῦν μεταξύ τους γεννοῦν τήν Δημοκρατία. Πολλά ἀτομικά Ἐγώ μαζί συνθέτουν τό πολύ μία μᾶζα. Πολύ εὔστοχα ὁ Καγγελάριος Ὄτο φόν Μπίσμαρκ παραπονιόταν ὅτι τό ἠθικό θάρρος εἶναι μία σπάνια ἀρετή στήν Γερμανία πού μάλιστα ἐγκατέλειπε ἐντελῶς τόν Γερμανό τήν στιγμή πού φοροῦσε στολή. Τούτου δοθέντος ὁ Χίτλερ φόρεσε σέ κάθε ἕναν Γερμανό μία στολή καί ἐξαφάνισε τήν Δημοκρατία. Πολλά ἄλλα καθεστῶτα ἀκολούθησαν καί ἀκολουθοῦν τήν ἴδια τακτική. Γιά τήν Νέα Τάξη ὅμως, ἀρκοῦν κάμποσος φόβος καί μία μάσκα κι ἄς εἶναι λουλουδάτη…

Ἡ μάσκα λοιπόν ἀφαιρεῖ ἀπό τόν ἄνθρωπο τό πρόσωπο καί τόν ὑποβιβάζει σέ ἄτομο χωρίς χαρακτηριστικά, ἐξισωμένο μέ ὅλα τά ἄλλα μασκοφορεμένα ἄτομα πού συνθέτουν μία εὐκόλως ποδηγετούμενη μᾶζα. Ὁ λαός πού θά δεχθεῖ νά κυκλοφορεῖ στόν δημόσιο βίο του μέ μία μάσκα ἔχει οὐσιαστικά χάσει τίς Ἐλευθερίες του.

Τό ζήτημα ὅμως δέν εἶναι μόνο πολιτικό. Ἡ μάσκα καί ἡ γενικότερη φιλοσοφία πού τήν συνοδεύει ἔρχεται σέ ἄμεση ἀντίθεση καί μέ τήν Ἑλληνορθόδοξη Θεολογία καί Παράδοση. «…ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολή οὐκ ἔστι…» διαβάζουμε στήν Καινή Διαθήκη ἀπό τό στόμα τοῦ ἴδιου τοῦ Κυρίου μας. Μά νά πού φθάσαμε στά χρόνια πού ὁ πλησίον μας προβάλλεται ὡς ὁ κίνδυνός μας. Πρέπει νά τόν κρατᾶμε σέ ἀπόσταση, ἐνῷ ἡ μάσκα πού φορᾶ μᾶς ὑπενθυμίζει διαρκῶς τήν ἐπικινδυνότητά του, σύμφωνα μέ τά νέα ἤθη πού «πρέπει νά μᾶς γίνουν δεύτερη φύση». Γιά τήν Θεολογία τοῦ Προσώπου ἔχουν γραφεῖ πολλά, ὅπως ἐπίσης καί γιά τό ἀπόγειο στό ὁποῖο ἔφθασε ἡ Ἁγιογραφική Τέχνη ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀπεικόνισή του. Δέν νοεῖται Ἅγιος μέ μάσκα, ἀλλά στά νέα ἤθη πού ἐπιχειροῦν νά μᾶς ἐπιβάλλουν προφανῶς δέν ὑπάρχει χῶρος γιά Ἁγίους. Ἡ ἀπόλυτη καί λυσσαλέα ἐπίθεση πού δέχθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη μας στίς ἡμέρες τοῦ Κορωνοϊοῦ δέν ἔχει προηγούμενο. Ἀκριβῶς γιατί ἀποτελεῖ τό ὑπέρτατο ἐμπόδιο στούς καθεστωτικούς σχεδιασμούς πού μᾶς ἑτοιμάζουν. Γιατί ὅποιος νοηματοδοτεῖ τό «Χριστός Ἀνέστη!» δέν φοβᾶται τόν Θάνατο, ἄρα οὔτε καί τόν Κορωνοϊό καί δέν πρόκειται φυσικά νά ἀνεχθεῖ τήν κάθε εἴδους «Καραντίνα».

Θά ἀντιλέξει κανείς ὅτι τό νά φορᾶμε μάσκα εἶναι ἔνδειξη σεβασμοῦ καί ἀγάπης στόν πλησίον μας, ἀφοῦ λαμβάνουμε τό μέτρο αὐτό γιά νά τόν προφυλάξουμε ἀπό τήν πρωτόγνωρη Πανδημία πού μᾶς ἀπειλεῖ. Τό ἐπιχείρημα αὐτό πάσχει γιατί εἶναι ἀβάσιμο καί ἐν πολλοῖς ἀνέντιμο.

Κατ’ ἀρχήν γιατί δέν ἔχουμε νά κάνουμε μέ μία πρωτόγνωρη πανδημία. Εἶναι μέν ταχύτατα μεταδιδόμενη ἀλλά δέν παύει νά εἶναι ἄλλη μία γρίπη καί μάλιστα ὄχι ἀπό τίς πιό θανατηφόρες, πού ὑπό ἄλλες συνθῆκες θά ἦταν μία ἁπλή ὑποσημείωση στήν παγκόσμια ἱστορία. Ποιός θυμᾶται τήν Ἀσιατική Γρίππη τοῦ 1958 μέ τουλάχιστον 2 ἑκατομμύρια νεκρούς παγκοσμίως ἤ τήν γρίπη τοῦ Χόνγκ Κόνγκ τοῦ 1968 πού ἔφτασε σχεδόν τά 4; Ἡ ἀνθρωπότητα συνέχισε νά ζεῖ καί νά προοδεύει, μέ ἄλλα λόγια προχώρησε στόν προορισμό της χωρίς στιγμή νά τεθεῖ θέμα νά μπεῖ στήν γυάλα κρατώντας τήν ἀνάσα της. Τά νεώτερα στοιχεῖα, ἀκόμη καί μέ τίς ἀμφιλεγόμενες καταμετρήσεις νεκρῶν σέ κάποιες χῶρες, δείχνουν ὅτι ὁ Κορωνοϊός εἶναι ἐλάσσονος ἐπικινδυνότητας μέ μία ὡς τώρα θνησιμότητα στό 0,004% κατά μέσο παγκόσμιο ὅρο, ἐνῷ καί ἀκόμη καί στίς χῶρες πού δέν ἐλήφθησαν μέτρα κοινωνικοῦ ἀποκλεισμοῦ ὅπως στήν Σουηδία, ἡ θνησιμότητα ἐπί τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ της βρίσκεται στό 0,036%. Ἡ θνητότητα ἔχει ἤδη περιοριστεῖ κάτω ἀπό τό 1% πρᾶγμα πού σημαίνει ὅτι ἀπό αὐτούς πού θά νοσήσουν οἱ 99 θά τόν ξεπεράσουν καί μάλιστα στήν πλειοψηφία τους ἀσυμπτωματικοί. Οἱ ἀριθμοί αὐτοί δικαιώνουν πλῆθος ἐπιστημόνων πού ἀπό τήν πρώτη στιγμή ἐξέφραζαν τίς ἀντιρρήσεις τους γιά τήν ἐπικινδυνότητα τοῦ ἰοῦ καί γιά τήν σκοπιμότητα μιᾶς γενικευμένης καραντίνας. Μεγάλοι οἰκονομολόγοι καί ἀναλυτές ἐπισημαίνουν ὅτι στό ἑπόμενο διάστημα θά πολλαπλασιαστοῦν οἱ θάνατοι ἀπό πεῖνα σέ ὅλον τόν κόσμο πού ἤδη πρό Κορωνοϊοῦ ξεπερνοῦσαν ἡμερησίως τίς 12.000, καθώς ἡ οἰκονομική ὕφεση θά πλήξει πρωτίστως τούς οἰκονομικά ἀδύναμους. Ὁ ΟΗΕ ἔκανε λόγο γιά ἐπερχόμενο λιμό βιβλικῶν διαστάσεων. Πρόσφατη μελέτη τοῦ μηνός Μαΐου στίς ΗΠΑ κατέδειξε ὅτι ἤδη ὑποσιτίζεται περίπου τό 1 στά 5 παιδιά λόγῳ τῆς καραντίνας πού ἐπιβλήθηκε γιά τόν Κορωνοϊό. Ποιά λοιπόν ἀλληλεγγύη ἐπιβάλλει τήν κοινωνική ἀποστασιοποίηση ἀπό τόν συνάνθρωπό μας, ὅταν αὐτή ἀκριβῶς ὁδηγεῖ στήν οἰκονομική ἀνέχεια καί ἐκμηδένισή του; Ὅμως ἡ ἐπιστημονική κοινότητα εἶναι διχασμένη ἀκόμη καί ὡς πρός τήν ἀποτελεσματικότητα καί σκοπιμότητα τῆς μάσκας. Δέν ἀμφισβητεῖται φυσικά ἡ ἰατρική καί περιστασιακή χρησιμότητά της ἀλλά τό νά μᾶς γίνει δεύτερη φύση, ὅπως μᾶς ζητᾶ ὁ κ. Πρωθυπουργός μας. Πλεῖστες ὅσες μολύνσεις ἔχουν ἤδη καταγραφεῖ ἀκριβῶς ἀπό τήν συνεχῆ χρήση τῆς μάσκας. Τό ἀξιοπερίεργο ὅμως εἶναι ὅτι ἐνῷ εἶναι παράλογη καί ἀμφισβητούμενη ἐπιστημονικά αὐτή ἡ ἀπαίτηση, εἶναι ἀρκετοί αὐτοί πού πειθαρχοῦν. Καί ἐδῶ ἀρχίζουν οἱ δικές μας εὐθύνες.

Ἄς μήν γελιόμαστε. Ὁ πραγματικός λόγος πού καλούμαστε νά φορᾶμε μάσκα εἶναι γιατί αὐτό μᾶς ἐπιτάσσουν τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης καί οἱ εἰκόνες μέ τίς ὁποῖες ἐντέχνως μᾶς βομβαρδίζουν. Διαβάζοντας τό ἐγχειρίδιο «Ἡ ψυχολογία τῶν μαζῶν» τοῦ Γκυστάβ Λέ Μπόν πού γράφτηκε στό μακρινό 1895 θά ἀνατριχιάσει κανείς βλέποντας ὅτι τά συστημικά μέσα ἀρκέστηκαν νά χρησιμοποιήσουν τίς χοντροκομμένες καί πρωτόγονες μεθόδους πού ἐκεῖ περιγράφονται γιά νά καταφέρουν νά μᾶς σοκάρουν καί νά μᾶς κάνουν νά αὐτοπεριοριστοῦμε, ἀπεμπολώντας τίς ἀτομικές ἐλευθερίες μας καί τά κοινωνικά μας δικαιώματα. Πόσο εὔκολα, σχεδόν μέ ἀδημονία δεχθήκαμε ὅ,τι μᾶς σέρβιραν! Κι ὅμως ὅλοι ξέρουμε ὅτι σέ κάθε πόλεμο τό πρῶτο θῦμα εἶναι ἡ Ἀλήθεια, καί ὅλοι οἱ παγκόσμιοι ἡγέτες, συμπεριλαμβανομένου καί τοῦ πρωθυπουργοῦ μας, μᾶς τό δήλωσαν ξεκάθαρα ἀπό τήν πρώτη στιγμή: «Ἔχουμε πόλεμο!».

Μέ 20.000.000 Εὐρώ ἀδήλως διανεμηθέντα καί τήν ἐπίκληση τῆς ἀνάγκης νίκης σέ αὐτόν τόν πόλεμο, τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης στήν χώρα μας ἐπιδόθηκαν σέ μία προπαγάνδα χωρίς τέλος, ἀποκλείοντας ἤ καί προπηλακίζοντας κάθε διαφορετική σοβαρή φωνή καί δίδοντας τιμή καί δόξα σέ κάθε ἕναν πού ἀποφάσιζε νά συνταχθεῖ στήν γραμμή τους καί νά βροντοφωνάξει λόγους πανικοῦ καί θανάτου. Αὐτοί πού τώρα μιλοῦν γιά συνομωσιολογίες καί ψευδεῖς εἰδήσεις, φιμώνοντας ὅσους ὑποστηρίζουν διαφορετικές ἀπό τήν προπαγάνδα τους ἀπόψεις, εἶναι οἱ ἴδιοι πού στίς ἀρχές τῆς καραντίνας κινδυνολογοῦσαν γιά «τσουνάμι νεκρῶν στήν Ἑλλάδα», γιά δεκάμετρες ἐκτοξεύσεις τοῦ κορωνοϊοῦ καί γιά τήν ἐπιβίωσή του ἐπί ἡμέρες ἐντός ἑνός ἀσανσέρ…

Τούς πιστέψαμε, ἀλλά δυστυχῶς αὐτό ἦταν τό λιγότερο. Στερηθήκαμε τίς δουλειές μας, τίς Ἐκκλησιές μας, τά ἀγαπημένα μας πρόσωπα, τίς χαρές τῆς ζωῆς μας, ἀφήσαμε τά παιδιά μας ἀπαίδευτα, στερηθήκαμε τήν Ἐλευθερία μας. Γιά τήν ἀκρίβεια τούς ἀφήσαμε νά μᾶς τά πάρουν. Ὁ Ὑφυπουργός παρά τῷ Πρωθυπουργῷ Ἄκης Σκέρτσος ἦταν ξεκάθαρος: «Στερηθήκαμε ἀτομικές ἐλευθερίες, γιά νά προστατέψουμε τό ὑπέρτατο ἀγαθό, τήν δημόσια ὑγεία». Ἀπό πότε ἡ Δημόσια Ὑγεία, ἔστω καί ὅπως τήν νοεῖ ὁ κ. Σκέρτσος, εἶναι ἀνώτερο ἀγαθό ἀπό τήν Ἐλευθερία μας; Ποτέ στήν Ἑλλάδα! Ὄχι στήν χώρα τοῦ «Ἐλευθερία ἤ Θάνατος». Ὄχι στήν χώρα πού γιά Ἐθνικό Ὕμνο ἔχει ἐπιλέξει τόν Ὕμνον εἰς τήν Ἐλευθερία. Ἡ ἐπιλογή αὐτή τῆς κυβερνήσεως μᾶς προσβάλλει ὡς πολῖτες καί ὡς Ἕλληνες καί δέν ἀποφασίστηκε ἀπό τόν Ἑλληνικό Λαό. Κανείς μας δέν ἔδωσε τέτοια νομοθετική ἐξουσιοδότηση.

Δυστυχῶς ὅμως αὐτά πού θέλουν νά μᾶς ἐπιβάλουν εἶναι πολύ περισσότερα. Ἐνθαρρυμένοι ἀπό τήν ἀδράνεια καί τήν ἀδιαφορία μας, συνεχίζουν τήν ἐργαλειοποίηση τῆς νόσου καί ἀνερυθρίαστα ἀρχίζουν νά ξετυλίγουν μπροστά μας ἕνα δυστοπικό μέλλον προϊδεάζοντάς μας γιά τό τί μᾶς περιμένει. Στήν ἀτζέντα πιά μπαίνουν θέματα πού πρέπει νά μᾶς ἐπιβληθοῦν γιά τό καλό μας, ὅπως ἡ ἐλαστικοποίηση τῶν ὅρων ἐργασίας μας, ἡ κατάργηση μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων καί θέσεων ἐργασίας, ἡ μείωση τῶν ἀποδοχῶν, οἱ ἐκπτώσεις στά Πιστεύω μας, ἡ ἠλεκτρονική παρακολούθηση, οἱ ἀναγκαῖοι ἀποκλεισμοί καί φυσικά μία παγκόσμια -ἄνευ δημοκρατικῆς νομιμοποίησης- διακυβέρνηση τῆς παγκόσμιας μάζας στήν ὅποια πρέπει ὅλοι οἱ λαοί νά ἑνωθοῦμε καί πού θά πρέπει βεβαίως νά κάνει τακτικά τά νέα βιοτεχνολογικά ἐμβόλια – προϊόντα πού μᾶς ἑτοιμάζουν.

Οἱ στιγμές εἶναι κρίσιμες. Ὁ Βενιαμίν Φραγκλίνος ἔλεγε ὅτι «Λαός πού εἶναι πρόθυμος νά δώσει τήν ἐλευθερία του γιά χάρη τῆς ἀσφάλειάς του δέν ἀξίζει οὔτε τήν ἐλευθερία οὔτε τήν ἀσφάλεια».

Ἄς μήν κάνουμε αὐτό τό λάθος… Ἡ εὐθύνη μας ἱστορική!

 

ΠΗΓΗ

Πηγή: Ἡ Μάσκα ὡς φίμωτρο – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Όταν οι Αρχιερείς σιωπούν ή και συνηγορούν με την Πολιτεία… Ας μιλήσουν τα μοντέλα. Ας μιλήσουν οι ηθοποιοί. Ας μιλήσουν οι τραγουδιστές

ΤΕΛΩΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΡΝΑΙ
Όταν οι Αρχιερείς, οι Ιερείς, οι ψάλτες, οι λαϊκοί πολλές φορές (πλην εξαιρέσεων πάντα και παντού) σιωπούν ή ακόμη χειρότερα… συνηγορούν με την Πολιτεία και μας αφήνουν να πιστεύουμε, ότι η Θεία Κοινωνία κολλάει…………… και οι πέτρες τρίζουν………., τότε το θάρρος το βρίσκουν άνθρωποι, που δεν ήσαν περιωπής στα μάτια μας, δεν τους μετρούσαμε, που τους είχαμε για βλαμμένους και κλωτσοσκουφια ως προς τα πνευματικά.
Αλλά, που στην δύσκολη ώρα, αποκαλύπτουν, ότι ήσαν κρυφοί μέχρι τωρα αθλητές, από αυτούς, που στην Δευτέρα Παρουσία θα βλέπουμε και θα παραλύουμε από την έκπληξη μα και την ντροπή μας.
Δεν μιλούν οι εκκλησιαστικοί φανερά;
Ας μιλήσουν τα μοντέλα.
Ας μιλήσουν οι ηθοποιοί.
Ας μιλήσουν οι τραγουδιστές.
Ας μιλήσουν και επιστήμονες.
Οι μέλλοντες ίσως άγιοι.

Και εμείς όλοι μπορεί μέσα στην ευωδία των λιβανιών να βρωμάμε. Δεν φταίει το λιβάνι. Να εξηγούμαι. Το μυαλό μας φταίει.

Οι μέλλοντες Πατέρες και Μητέρες της Εκκλησίας, που υπερασπίζονται τα δόγματα και την Αλήθεια, ως έχει, χωρίς να φοβούνται, ναι, είναι αυτοί και πολλοί άλλοι ακόμη, που τώρα ξεμυτίζουν.
Άξιο δοξολογίας και χαράς αυτό. Αλλά και ντροπής και πίκρας επίσης για εμάς, τους εκκλησιαστικούς.

Δείτε τις δηλώσεις των:
Νίκου Οικονομόπουλου
Μαρίας Σολωμού
Νίκου Βέρτη
Γιαμαρελλου.
Νίκου Αναδιωτη.
Η Βουγιουκλάκη εξομολογήθηκε.

Ανθρωποι επιτυχημένοι, φθασμενοι, «κούκλοι», με λεφτά, με σώας τας φρένας.
Και μπροστά στην βιωματική πίστη τους, βάζουν τριγμούς και στην καριέρα τους.
Αυτά.
Θα υπάρξει συνέχεια…

Και είπε ο Χριστός…
Τελώναι και πόρναι προάγουσιν υμάς εις την Βασιλείαν των Ουρανών…

Διά π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΧΟΙΝΑ

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Όταν οι Αρχιερείς σιωπούν ή και συνηγορούν με την Πολιτεία… Ας μιλήσουν τα μοντέλα. Ας μιλήσουν οι ηθοποιοί. Ας μιλήσουν οι τραγουδιστές

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ