Author Archives: ΡΩΜΗΟΣ

Κοσμᾶς Φλαμιάτος: “Ἕνας μάρτυρας τῆς Ῥωμηοσύνης”

ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ “ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ” (ΑΧΕΛΩΟΣ TV 2017)

ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΛΑΝΟΣ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΤΟΥΝΤΙΟ – ΚΑΜΕΡΑ: ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΔΗΣ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ: 28/11/17

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ:

Μοναχός Σεραφείμ Ζήσης, μελετητής τῆς Ἐκκλησιαστικής Ἱστορίας

ΣΧΟΛΙΑ:
– Ποιός ἦταν ὁ Κοσμᾶς Φλαμιάτος; Γιατί παραμένει ἄγνωστη ἡ ζωή καί τό ἔργο τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ Ῥωμηοῦ;

– Ποιές ἦταν οἱ συνθῆκες στήν Ἑλλάδα τότε πού ἔζησε; Γιατί κατηγορήθηκε ὡς συνωμοσιολόγος καί ὡς λαϊκιστής; Ποιό ἦταν τό τέλος του ἀλλά καί ἡ παρακαταθήκη του;

– Κατά πόσο ὁμοιάζουν οἱ πολιτικές καί πνευματικές συνθῆκες τῶν χρόνων τοῦ Φλαμιάτου μέ τίς σημερινές;

– Ποιά ἀντίμετρα προτείνει ὁ διδάσκαλος καί μάρτυρας τοῦ Γένους Φλαμιάτος γιἀ τό πολλαπλό κακό τῆς ἐποχῆς του καί ποιό εἶναι τό μήνυμά του γιἀ ἐμᾶς σήμερα;

http://enromiosini.gr/logos_romaiikos/%ce…cf%82/

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο Ασκητής – Μια ιστορία χάριτος στην περίοδο της Σαρακοστής!

~ Τα χείλη του μουδιασμένα ζητούσαν νερό. Είχε τρεις μέρες να φάει και να πιει κάτι. Ακολουθίες πολύωρες, μετάνοιες, μελέτη, ο κανόνας στο κελί του, η κατα μόνας αγρυπνία. Όλα μαζί του δίνανε μια μικρή γεύση από την άσκηση των μεγάλων ασκητών της ερήμου που ζούσανε έτσι όχι για μερικές ημέρες αλλά σχεδόν όλη τους την ζωή.

Ήταν τυπικό του μοναστηριού του να κρατούνε τριήμερη -απόλυτη- νηστεία οι πατέρες μέχρι την πρώτη Προηγιασμένη. Ήταν παράδοση να κάνουνε ένα γερό ξεκίνημα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Δίψα. Αυτό το αίσθημα ήταν φοβερό. Ήταν πλέον Τετάρτη απόγευμα. Η Προηγιασμένη έφτανε στο τέλος της. Έφτανε η στιγμή που μετά από σχεδόν τρεις ημέρες πλήρους νηστείας θα άνοιγε το στόμα του για να φάει. Ο ιερέας κάλεσε τους πιστούς. «Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε». Μια μικρή ζαλάδα τον έκανε να πιάσει την κολόνα του ναού. Ένας ένας οι μοναχοί σαν πουλάκια άνοιγαν το στόμα τους περιμένοντας την μάνα τους Εκκλησία να τα ταΐσει. Ήρθε η σειρά του. Άνοιξε το στόμα του. Ο ιερέας λέγοντας «…εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν την αιώνιον» τον μετάλαβε Σώμα και Αίμα Κυρίου. Το στόμα του γέμισε τροφή ουράνια. Για πρώτη φορά, εκείνη την στιγμή κατάλαβε, σαν να είχε κάποια Θεία επίσκεψη, ότι τρώει τον Θεό. Χρόνια μοναχός, εκείνη η στιγμή όμως άνοιξε ο πνευματικός κόσμος μέσα του, μπροστά του. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβε. Πίστευε όμως τότε κατάλαβε. Κατάλαβε χωρίς εξηγήσεις, χωρίς ο ίδιος να μπορεί να καταλάβει πώς κατάλαβε.

Ανοιγόκλεισε τα μάτια του γεμάτος φόβο, χαρά, αγωνία, ειρήνη, πλήρη κατανόηση. Κατακλύστηκε από ευγνωμοσύνη. Απομακρυνθήκε από το Άγιο Ποτήριο. Πήγε και κάθισε και πάλι στο στασίδι του. Τα μάτια του ήταν διαφορετικά. Το κορμί του πλέον στεκόταν όπως οι αγιογραφίες του τοίχου. Ήταν και δεν ήταν πλέον εκεί. Όλα είχανε χαθεί πλέον. Η κούραση, η δίψα, η πείνα, οι λογισμοί, όλα χάθηκαν. Ένα πράγμα κυριαρχούσε πάνω στο είναι του. Αυτή η γεύση του Χριστού.

Η πρώτη Προηγισμένη Θεία Λειτουργία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής μόλις είχε τελειώσει. Καθώς όλοι βγαίνανε από το Καθολικό του μοναστηριού μερικοί πατέρες τον άκουσαν να μονολογεί «πώς είναι δυνατόν να έφαγα εγώ τον Θεό; τί πήρα μέσα μου; έφαγα τον Χριστό, ξεδίψασα από το Αίμα Του, χόρτασα από το Σώμα Του…». Το βήμα του γοργό, λες και βιαζόταν να πάει κάπου. Πρόλαβε και μπήκε στο κελί του. Εκεί μέσα, μόνος του πλέον, γονάτισε. Ούτε το ράσο έβγαλε, ούτε το καλυμαύχι του, ούτε το κουκούλι. Έτσι όπως ήταν γονάτισε χάμο. Άπλωσε τα χέρια του στο ξύλινο πάτωμα, όπως ένας ζητιάνος που ζητά έλεος.Σιωπή. Είχε βραδιάσει για τα καλά. Έμεινε έτσι ώρα αρκετή. Ξάφνου ανασηκώθηκε. «Φτάνει Κύριε…φτάνει» είπε ξεσπώντας σε λυγμούς. «Δεν αντέχω την αγάπη Σου…αποτραβήξου γιατί η καρδιά μου δεν αντέχει».

Οι λυγμοί σιγά σιγά σταμάτησαν, έμεινε με τα σιωπηλά του δάκρυα να διασχίζουν το πρόσωπό του. Έμεινε όρθιος με τα ράσα του, το κουκούλι στραβό πάνω στο καλυμαύχι του, τα μάτια του καθάρια, τα γένια του ανακατωμένα, τα χέρια του τρεμμάμενα.Το κελάκι του να μοσχοβολά ευωδία που πρώτη φορά οσφράνθηκε στην ζωή του. Μα εκεί στα χείλη του ήταν ακόμα αυτή η γεύση του Θεού, αυτή η γεύση που πλέον θα τον συνόδευε για όλη του την ζωή. «Γεύσασθε και ίδετε ότι Χριστός ο Κύριος» ήθελε να βροντοφωνάξει σε όλους τους ανθρώπους της γης.

«Ω, Χριστέ μου…θέλω να σε τρώω και να σε πίνω μέχρι να πάψω να υπάρχω», είπε σιγανά και σφράγισε το σώμα του με το σημείο του σταυρού.

Ακούστηκαν κάποιες πόρτες να ανοίγουν. Μετά από λίγο άνοιξε και την δική του πόρτα να δει τι γίνεται. Ξημέρωνε, αυτό είχε γίνει. Όλο το βράδυ πέρασε χωρίς να το αντιληφθεί. Δεν ένιωθε κούραση, δεν ένιωθε πείνα. Ένιωθε ταϊσμένος αιωνιότητα, αφθαρσία. Δυο πατέρες τον συνάντησαν καθώς πήγαιναν στον ναό να τον ετοιμάσουν για την πρωινή ακολουθία. «Τόσο νωρίς πάτερ, ξεκουράστηκες»; τον ρώτησαν πρόσχαροι.Ίσιωσε το κουκούλι του. Τους κοίταξε στα μάτια. Εκείνοι τα χάσανε, σα να βλέπανε κάποιον άλλον άνθρωπο. «Δόξα τω Θεώ, είμαι καλά», είπε και χαμήλωσε το βλέμμα του.

Οι πατέρες κοντοστάθηκαν με απορία, κοιτάχτηκαν αναζητώντας απάντηση σ’αυτό το φωτεινό αλλοιωμένο βλέμμα του αδελφού τους, αλλά δεν συνέχισαν. Πήγανε μέσα στο ναό. Άρχισαν να ανάβουν τα καντήλια. Εκείνος στάθηκε ακίνητος στο μέσο της αυλής. Σήκωσε το βλέμμα του προς τον ουρανό. Έκανε τον σταυρό του. Πήρε μια βαθιά ανάσα και μπήκε κι αυτός στο ναό για την πρωινή ακουλουθία. Άλλη μια μέρα ξεκίνησε, άλλη μια μέρα πιο κοντά προς την Ζωή, την Αγάπη. Άλλη μια μέρα πιο κοντά στο τέλος που θα’ναι η αρχή.

Καθώς ανέβαινε στο στασίδι του το σώμα του ανατρίχιασε ολάκερο σα να απεκδυόνταν όλο αυτό το βίωμα. Χαμογέλασε συγκαταβατικά. «Μέχρι την άλλη φορά λοιπόν…» ψέλισε και έβγαλε το κομποσχοίνι από την τσέπη του ζωστικού του. Το τάλανο χτύπησε, η καμπάνα ήχησε. Άρχισαν να εισέρχονται στο Καθολικό οι πατέρες με τάξη και ησυχία. Οι μοναχοί πήρανε τις θέσεις τους. Ο εφημέριος φόρεσε το πετραχήλι του και έβαλε «Ευλογητός».

Στεκόταν στο στασίδι του και με το βλέμμα του κοιτούσε έναν έναν τους πατέρες. «Αραγε, πόσοι αδελφοί βίωσαν κάτι τέτοιο που εγώ για πρώτη φορά βίωσα χθες…» αναρωτήθηκε. Εκείνη τη στιγμή, ένας αδελφός περνούσε από μπροστά του. Σταμάτησε. Γύρισε προς το μέρος του, του έπιασε το χέρι. «Μην τα αναλύεις πολύ…αυτά είναι πράγματα του Θεού…» είπε πραεία τη φωνή και πήγε προς το αναλόγιο για να διαβάσει το Κάθισμα του Ψαλτηρίου.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή μόλις είχε αρχίσει. Άλλη μια πορεία για την Ανάσταση που εφέτος ήρθε από την αρχή…

πηγή: apantaortodoxias

https://simeiakairwn.wordpress.com/2018/02/20/…%cf%81/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η εταιρεία που έφτιαχνε δρόμους και έθαβε από κάτω όποιον εργάτη πέθαινε

Η εταιρεία που έφτιαχνε δρόμους και έθαβε από κάτω όποιον εργάτη πέθαινε 

Πάνω από την επιφάνεια της γης, τα σχεδόν μόνιμα παγωμένα εδάφη της τάιγκας του ρωσικού βορρά. Κάτω από την επιφάνεια, όμως, τα πλουτοπαραγωγικά ορυχεία
χρυσού της Τσουκόκτα – η Ρωσική Άπω Ανατολή έφερνε πολλά λεφτά στην ΕΣΣΔ. Και ποιοι – καταλληλότεροι (;)- για να φέρουν σε πέρας μια τόσο σκληρή εργασία από τους κρατουμένους στα ρωσικά στρατόπεδα συγκέντρωσης (και εξόντωσης) τα Γκουλάγκ…

Η Νταλστρόι είναι γνωστή και ως το Κατασκευαστικό Trust του Απώτερου Βορρά. Επρόκειτο ουσιαστικά για μια κρατική εταιρεία (και βέβαια θα ήταν παράδοξο να υπήρχε κάτι διαφορετικό στην ΕΣΣΔ) που συστήθηκε για να εκμεταλλεύεται την καταναγκαστική εργασία όσων απέμεναν ζωντανοί στα ρωσικά Γκουλάγκ.

Ιδρύθηκε το 1931 και ήταν υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής NKVD, της προκατόχου της KGB. Σκοπός της εταιρείας – τραστ ήταν η κατασκευή δρόμου και η λειτουργία των χρυσωρυχείων στην περιοχή του ποταμού Κολιμά. Το όνομα Κολιμά ταυτίστηκε με το στρατόπεδο εξόντωσης του Αρκτικού Βορρά.

Όσοι φυλακισμένοι στα ρωσικά στρατόπεδα κατάφερναν να επιβιώσουν εξαναγκάζονταν να βγουν στο παγωμένο έδαφος και να σκάψουν προκειμένου να φτιάξουν το δρόμο πάνω στον οποίο θα μεταφερόταν η παραγωγή χρυσού από τα χρυσωρυχεία.

Ο δρόμος που κατασκευάστηκε από τους φυλακισμένους, έφτασε συνολικά τα 2.032 χλμ σε μήκος και έμεινε γνωστός ως Ο Δρόμος Των Οστών, αφού κάθε κατάδικος που πέθαινε εν ώρα κατασκευής του δρόμου θαβόταν επί τόπου κάτω από το οδόστρωμα. Κάθε χρόνο, δεκάδες έως και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι της Νταλστρόι (δηλαδή οι κρατούμενοι στα Γκουλάγκ) έχαναν τη ζωή τους επί τω… έργω.

Υπό την Νταλστρόι η «επικράτεια» που δούλευαν καταναγκαστικά οι καταδικασμένοι και ανεπιθύμητοι από το καθεστώς έφτασε σε έκταση τα 3.000.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Η Νταλστρόι αναδείχτηκε σε μια υπερ – επιχείρηση που διαχειριζόταν τα πάντα: τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, τους φυλακισμένους σε αυτά και την τύχη τους, κάθε οικονομική δραστηριότητα, τα εδάφη της περιοχής!

Η αιματοβαμμένη επιχείρηση μάλιστα αύξησε τους «τζίρους» της, αυξάνοντας το εργατικό δυναμικό της, το οποίο απομυζούσε κυριολεκτικά: έφτιαξε συνολικά 80 Γκουλάγκ τα οποία γέμισαν με φυλακισμένους και εργάτες (για τη Νταλστρόι).

Μέσα στα χρόνια, η δομή της κρατικής Νταλστρόι έγινε εξαιρετικά περίπλοκη όχι μόνον λόγω της τεράστιας επικράτειας που εκτείνονταν οι δραστηριότητες της (3.000.000 τετραγωνικά χλμ όπως προαναφέρθηκε) αλλά και των αρμοδιοτήτων που της ανατέθηκαν: από κατασκευές υποδομών, τη λειτουργία των ορυχείων, τις γεωλογικές έρευνες που διεξήγε, τα λιμάνια που φτιάχτηκαν στον ποταμό Κολιμά και τους υδάτινους δρόμους μεταφοράς του χρυσού, τα λιμάνια στην αρκτική θάλασσα, τις σιδηροδρομικές γραμμές μέχρι το Βλαδιβοστόκ.

Όπως μαρτυρούν τα απομνημονεύματα των φυλακισμένων στα ρωσικά Γκουλάγκ, ο εκάστοτε διοικητής της Νταλστρόι ήταν ουσιαστικά ο απόλυτος μονάρχης της τεράστιας περιοχής του σοβιετικού βορρά.

Μετά το θάνατο του Γιόζεφ Στάλιν, το 1953, η Νταλστρόι αναδιοργανώθηκε και τελικά η υπερ – εταιρεία απέμεινε μια αμιγώς οικονομική επιχείρηση.

ΠΗΓΗ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πλήγμα στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας

του Δημήτρη Σκουτέρη  –  Το «θαύμα» της οικονομικής μεγέθυνσης της Τουρκίας, που την έβαλε στους G20, δεν είναι και τόσο θαυμαστό. Ή τουλάχιστον δεν έχει τις διαστάσεις που ο Ερντογάν «πουλάει» στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Και είναι το σημείο που ο Σουλτάνος πονάει περισσότερο. Ας του μεγεθύνουμε τον πόνο. Οι απανταχού Έλληνες ας ξεκινήσουμε εκστρατεία να μποϊκοτάρουμε τα τούρκικα προϊόντα. Να σταματήσουμε να αγοράζουμε made in Turkey, είτε είναι αυτοκίνητα, είτε ρούχα, είτε ηλεκτρικές συσκευές, είτε τρόφιμα. Δεν χρειάζεται να […]

του Δημήτρη Σκουτέρη  – 

Το «θαύμα» της οικονομικής μεγέθυνσης της Τουρκίας, που την έβαλε στους G20, δεν είναι και τόσο θαυμαστό. Ή τουλάχιστον δεν έχει τις διαστάσεις που ο Ερντογάν «πουλάει» στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Και είναι το σημείο που ο Σουλτάνος πονάει περισσότερο. Ας του μεγεθύνουμε τον πόνο. Οι απανταχού Έλληνες ας ξεκινήσουμε εκστρατεία να μποϊκοτάρουμε τα τούρκικα προϊόντα. Να σταματήσουμε να αγοράζουμε made in Turkey, είτε είναι αυτοκίνητα, είτε ρούχα, είτε ηλεκτρικές συσκευές, είτε τρόφιμα.

Δεν χρειάζεται να επισκεπτόμαστε ούτε τα Μικρασιατικά παράλια, ούτε την Κωνσταντινούπολη. Ας μην χρησιμοποιούμε την τουρκική αεροπορική εταιρεία για ένα διάστημα. Να ενημερώσουμε την παγκόσμια γνώμη ότι κάθε δολάριο, κάθε ευρώ σε τουρκικής προέλευσης προϊόντα και υπηρεσίες μπορεί να γίνουν κάθε είδους όπλο στα χέρια του ισλαμοφασιστικού καθεστώτος, ο οποίος θα έπρεπε να έχει ήδη οδηγηθεί ως εγκληματίας πολέμου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αν εφαρμόζονταν τα κριτήρια, με τα οποία κατηγορήθηκε π.χ. ο Μιλόσεβιτς. Υπενθυμίζουμε σχετικά:

Πρώτον: Την διαβαθμισμένη έκθεση της γερμανικής κυβέρνησης, που το κρατικό Γερμανικό κανάλι ARD δημοσιοποίησε και με βάση την οποία η Τουρκία έχει γίνει “το κεντρικό πεδίο δράσης για ισλαμιστικές οργανώσεις στη Μέση Ανατολή”. Η πρώτη επίσημη έκθεση, που συνδέει τον Ερντογάν και την κυβέρνηση της Τουρκίας με την υποστήριξη προς ισλαμιστικές και τρομοκρατικές οργανώσεις.

Δεύτερον: Την καταγγελία από τις 14 Οκτωβρίου 2014 του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου: «Είπαμε να μην υποστηρίζετε το Ισλαμικό Κράτος… Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι στήριξαν το Ισλαμικό Κράτος. Θέλεις αποδείξεις; Διάβασε τις καταθέσεις των οδηγών των φορτηγών που μετέφεραν τα όπλα και των εισαγγελέων που τους συνέλαβαν… Τα όπλα που έχει το Ισλαμικό Κράτος στα χέρια του στάλθηκαν με εντολή Ερντογάν-Νταβούτογλου. Το Ισλαμικό Κράτος πουλάει πετρέλαιο αξίας 2 εκατ. δολ. ημερησίως. Σε ποιόν το πουλάει; Στην Άγκυρα, στην Κωνσταντινούπολη, στο Αντέπ υπάρχουν γραφεία που στρατολογούν νέους για το Ισλαμικό Κράτος. Έρχονται τζιχαντιστές από το εξωτερικό στην Τουρκία και μετά πηγαίνουν στο Ισλαμικό Κράτος. Το είπε και ο Μπάιντεν πριν λίγες μέρες».

Τρίτον: Την παρατεινόμενη κατοχή του βόρειου τμήματος του ανεξάρτητου Κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον παράνομο εκτοπισμό χιλιάδων κατοίκων του τμήματος αυτού, τον εποικισμό με ορδές Τούρκων (προερχόμενων από τα βάθη της Ανατολικής Τουρκίας), που αλλοιώνει τα οικονομικά-δημογραφικά-κοινωνικά-θρησκευτικά-πολιτισμικά χαρακτηριστικά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τέταρτον: Την γενοκτονία που επί δεκάδες πλέον χρόνια υφίστανται οι Κούρδοι, υπό το πρόσχημα αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Στο Αφρίν δεν σκοτώνονται μόνον πολιτοφύλακες του YPG. Άοπλα γυναικόπαιδα θανατώνονται από τους Τούρκους εισβολείς κατ’ εντολήν του Ερντογάν. Όπως είχε συμβεί και στις βιαιοπραγίες στη Τζίζρε, όπου 178 άνθρωποι κρυμμένοι σε κελάρια θανατώθηκαν. Τα πτώματα του βρέθηκαν απανθρακωμένα. Τούρκοι στρατιώτες έριξαν βενζίνη στις εισόδους των κελαριών προτού τους πυρπολήσουν. Κάποιοι υπολόγιζαν ότι το 2016 οι εκτοπισμένοι Κούρδοι ξεπερνούσαν τους 400.000 (έκθεση ευρωβουλευτού Κ. Πίρι). Άραγε πόσοι είναι σήμερα;

Η «αχίλλειος πτέρνα» της Τουρκίας

Θα εξακολουθήσουμε, λοιπόν, να στηρίζουμε τον Ερντογάν, ενισχύοντας την οικονομία της Τουρκίας άμεσα και έμμεσα; Ή θα πρέπει να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα, εκτός όλων των άλλων, και στο πεδίο της οικονομίας;

Για τη Δύση (πολιτικοί, κυβερνήσεις, ΜΜΕ, χρηματοοικονομικοί οργανισμοί), το οικονομικό στοιχείο αποτέλεσε τον κύριο μοχλό, πάνω στον οποίο εργάστηκαν προκειμένου να στηρίξουν τον Ερντογάν και το κόμμα του. Δημοσιεύματα, εκθέσεις, αναφορές είχαν παρουσιάσει την Τουρκία σαν μια από τις οικονομικά ανερχόμενες οικονομίες και τον Ερντογάν σαν έναν από τους πλέον ισχυρούς άνδρες του πλανήτη. Αυτός ο συνδυασμός λειτούργησε ως κράχτης για πολλούς να επενδύσουν εκατομμύρια και δισεκατομμύρια στην Τουρκία. Ο πρόεδρός της και η οικογένειά του, όπως και στενοί συνεργάτες του, έχουν ιδιοποιηθεί τεράστια ποσά.

Από τον Οκτώβριο του 2017 έγινε ορατό αυτό που εναγωνίως προσπαθούσαν να αποκρύψουν. Το ρολόι της πολιτικής και της οικονομίας άρχισε, επιτέλους, να κινείται αντίστροφα για την Τουρκία αλλά και για τον Ερντογάν. Η ασταθής εσωτερική πολιτική κατάσταση, οι συνεχιζόμενες προκλήσεις του σουλτάνου προς τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, τη Γερμανία, την ΕΕ οδήγησαν πολλούς ξένους επενδυτές να φεύγουν από την Τουρκία.

Να σημειωθεί ότι η τουρκική οικονομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ξένο «ζεστό χρήμα». Με βάση στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας, το ύψος των κεφαλαίων που έφυγαν από τη Τουρκία ανέρχονται στο ένα δισ. δολ. την εβδομάδα. Τα εβδομαδιαία στοιχεία, που δημοσιοποίησε η Τράπεζα στις 10 Νοεμβρίου του 2017, αναφέρουν ότι οι ξένοι επενδυτές προέβησαν σε πωλήσεις μετοχών ύψους 513,6 εκατ. δολ., σε πωλήσεις κυβερνητικών χρεογράφων ύψους 532,6 εκατ. δολ. και χρεογράφων του ιδιωτικού τομέα ύψους 32,4 εκατ. δολ. Και όλες αυτές οι πωλήσεις μέσα σε μια εβδομάδα.

Η Βρετανία, σημαντικός επενδυτής στην Τουρκία, έχει μειώσει τις επενδύσεις της κατά 20% μετά την κήρυξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Η αβεβαιότητα, που είναι σημαντικός ψυχολογικός παράγοντας για την οικονομία, έχει εξαπλωθεί και στους Τούρκους. Τοποθετούν τις αποταμιεύσεις τους σε ξένες επενδύσεις για να σώσουν ό,τι σώζεται. Από τα τέλη του 2016 μέχρι τον Νοέμβριο, οι Τούρκοι μετέφεραν 17,2 δισ. δολ.

Η επιδείνωση των δεικτών

Ο Ερντογάν κατηγορεί τις τουρκικές τράπεζες –ιδίως την Κεντρική Τράπεζα– για την αύξηση των επιτοκίων και την ύφεση στην οικονομία. Ωστόσο, ο αρχηγός της κεμαλικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιντσάρογλου υποστηρίζει ότι «ο πραγματικός λόγος για τον οποίο οι ξένες επενδύσεις πλην των αγορών ακινήτων μειώνονται είναι ότι οι ξένοι επενδυτές αισθάνονται ανασφαλείς σε μια χώρα όπου ο νόμος, η δικαιοσύνη και η ελευθερία του Τύπου είναι ανύπαρκτη«.

Στην Τουρκία η ανεργία είναι πάνω από 13% (η ανεργία των νέων στο 20,2%.). Ο πληθωρισμός είναι διψήφιος και κυμαίνεται στο 13% πλέον. Η λίρα έκλεισε το 2017 με υποτίμηση κατά 21% και αυτό είναι καταστροφικό για όσους είναι χρεωμένοι ή εξαρτώνται από τις εισαγωγές. Το ενεργειακό κόστος αυξάνεται αφενός λόγω της ανόδου των τιμών πετρελαίου/φυσικού αερίου, αφετέρου λόγω της υποτίμησης του τουρκικού νομίσματος.

Το βασικό επιτόκιο της Κεντρικής Τράπεζας έχει αυξηθεί μόλις κατά 50 μονάδες βάσης στο 12,75%, ενώ το εξωτερικό χρέος έχει φθάσει στα 435 δισ δολ. Την ίδια στιγμή οι υποχρεώσεις σε συνάλλαγμα των ιδιωτικών εταιρειών βρίσκονται στα 212 δισ. δολ. Συνεπώς, κανένας αντικειμενικός παρατηρητής δεν μπορεί να μην συμφωνήσει ότι ανεξαρτήτως του τι μπορεί να λεχθεί από την τουρκική ηγεσία, ένα είναι το δεδομένο: χωρίς ξένα κεφάλαια η τουρκική οικονομία δεν μπορεί να κυλήσει προς τα εμπρός.

Η ελληνική απάντηση

Οφείλουμε να επανακαθορίσουμε την στρατηγική μας έναντι της Τουρκίας. Οι γείτονες επέλεξαν τον δρόμο τους. Στην ουσία δεν επιθυμούν ένταξη στην ΕΕ, δεν επιθυμούν εξευρωπαϊσμό, δεν επιθυμούν σχέσεις καλής γειτονίας, δεν επιθυμούν επίλυση διαφορών κατά το Διεθνές Δίκαιο. Επέλεξαν συνειδητά τον δρόμο του ισλαμοφασισμού, της αρπαγής, της λεηλασίας.

Πέραν από την ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ικανότητας, τις περιφερειακές συμμαχίες, την αναβάθμιση του ρόλου μας ως δύναμης σταθερότητας κλπ, οφείλουμε να δείξουμε και εμείς ότι μπορούμε να πλήξουμε την Τουρκία στο μαλακό υπογάστριο της, στην οικονομία της. Ο σοβαρός ξένος επενδυτής που θα εξετάσει το ενδεχόμενο να επενδύσει στην Τουρκία θα το σκεφθεί διπλά, αν γνωρίζει εκ των προτέρων ότι τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που θα παραγάγει εκεί δεν πρόκειται να καταναλωθούν από τους Έλληνες. Πολύ περισσότερο εάν το μποϊκοτάζ επεκταθεί έστω και εν μέρει στην Ευρώοη.

Εμπάργκο λοιπόν στα τουρκικής προέλευσης προϊόντα. Εμπάργκο στις υπηρεσίες τουρκικής προέλευσης. Ούτε ένα ευρώ στην Τουρκία. Να προωθήσουμε μία καμπάνια για τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τις κάθε είδους κοινοτικές χρηματοδοτήσεις.

Να προωθήσουμε άμεσα στην ΕΕ κατά το πρότυπο της Μακροπεριφέρειας της Βαλτικής, του Δούναβη, της Αδριατικής-Ιονίου, την Μακροπεριφέρεια Αιγαίου και λεκάνης Λεβαντίνης με τη συμμετοχή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Λιβάνου-Αιγύπτου. Τα οφέλη μιας τέτοιας πρωτοβουλίας μπορεί να είναι πολλαπλά. Σύμφωνα με κείμενα της ίδιας της ΕΕ, η μακροπεριφερειακή συνεργασία έχει συγκεκριμένο αντίκτυπο στην ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική, στο διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών (ΔΕΔ-Μ), στο διευρωπαϊκό δίκτυο ενέργειας (ΔΕΔ-Ε) και στη συνεργασία στον τομέα της πολιτικής προστασίας.

Άλλωστε, η μακροπεριφερειακή στρατηγική είναι ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που αφορά κράτη-μέλη και τρίτες χώρες στην ίδια γεωγραφική ζώνη. Αντιμετωπίζει κοινές προκλήσεις και αντλεί οφέλη από την ενισχυμένη συνεργασία για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή. Πρωτοβουλίες, λοιπόν, για να αντιμετωπισθεί σε βάθος χρόνου η ιταμή, διαρκής, απαράδεκτη και έμπρακτη επιθετικότητα της Άγκυρας.

https://slpress.gr/oikonomia/pligma-sto-malako-ypogastrio-tis-tourkias/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Νηστεία, ἡ ὁμοίωση τῶν Ἀγγέλων

Τοῦ Μεγάλου Βασιλείου

Τί εἶναι ἡ νηστεία

 Ἡ νηστεία εἶναι ἡ ὁμοίωση τῶν Ἀγγέλων, ἡ συγκάτοικος τῶν δικαίων, ἡ ἐγκράτεια τῆς ζωῆς. Αὐτὴ τὸν Μωϋσῆ ἔκαμε νομοθέτη· ὁ Σαμουὴλ εἶναι καρπὸς τῆς νηστείας.

Ἀφοῦ ἐνήστευσε ἡ Ἄννα προσευχήθηκε στὸν Θεό· «Κύριε, Κύριε, Θεὲ τῶν Δυνάμεων, ἐὰν πράγματι εἰσακούσεις τὴν δούλη σου καὶ μοῦ δώσεις τέκνο ἀρσενικό, θὰ σοῦ τὸ ἀφιερώσω ἐνώπιόν σου» (Α´ Βασ. 1, 11). «Δὲν θὰ πιεῖ oἶνο καὶ σίκερα ἕως τὴν ἡμέρα τοῦ θανάτου» (Κριτ.13, 14). Αὐτὴ ἀνέθρεψε τὸν μεγάλο Σαμψών, καὶ ἕως τότε ποὺ συντρόφευε τὸν ἄνδρα, κατὰ χιλιάδες φονεύονταν οἱ ἐχθροί, καὶ κατακρημνίζονταν οἱ πύλες τῶν πόλεων, καὶ τὰ λιοντάρια δὲν ἄντεχαν τὴν δύναμη τῶν χεριῶν του.

Γιατί ἡ νηστεία εἶναι ὠφέλιμη

Ἡ νηστεία μὲν λοιπὸν εἶναι ὠφέλιμη γιὰ ὅλο τὸν χρόνο γιὰ αὐτοὺς ποὺ τὴν προτιμοῦν (διότι οὔτε ἡ δαιμονικὴ ἐπήρεια δὲν ἀποθρασύνεται  κατὰ τοῦ νηστευτῆ, καὶ οἱ φύλακες τῆς ζωῆς μας ἄγγελοι μὲ περισσότερη προθυμία παραμένουν στοὺς καθαρισμένους στὴν ψυχὴ ἀπὸ τὴ νηστεία)· πολὺ δὲ περισσότερο τώρα, ὁπότε σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη διαδίδεται τὸ κήρυγμα. Καὶ οὔτε κάποιο νησί, οὔτε ἤπειρος, οὔτε πόλη, οὔτε ἔθνος, οὔτε ἄκρη τῆς γῆς, ὑπάρχει ποὺ νὰ μὴν ἀκούεται τὸ κήρυγμα.

Ἀλλὰ καὶ τὰ στρατόπεδα καὶ οἱ ὁδοιπόροι καὶ oἱ ναῦτες καὶ οἱ ἔμποροι, ὅλοι ὁμοίως καὶ ἀκούουν τὴ διδασκαλία καὶ μὲ χαρὰ τὴν ὑποδέχονται, ὥστε κανεὶς νὰ μὴν ἑξαιρέσει τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὸν κατάλογο τῶν νηστευτῶν.

Σ’ αὐτὸν συμπεριλαμβάνονται ὅλα τὰ γένη καὶ κάθε ἡλικία καὶ ὅλες οἱ διαφορὲς τῶν ἀξιωμάτων.

Ἄγγελοι εἶναι ποὺ ἀπογράφουν σὲ κάθε ἐκκλησία τοὺς νηστευτές. Πρόσεχε μὴ στερηθεῖς γιὰ τὴ μικρὴ ἡδονὴ τῶν φαγητῶν τὴν ἀπογραφὴ τοῦ ἀγγέλου, ὑπόδικο δὲ κάνεις τὸν ἑαυτό σου στὸν στρατολόγο, γιὰ δίκη ἐπὶ λιποταξίᾳ. Μικρότερος εἶναι ὁ κίνδυνος κάποιου ποὺ πέταξε τὴν ἀσπίδα στὴ μάχη νὰ τιμωρηθεῖ παρὰ νὰ φανεῖ ὅτι ἀπορρίπτει τὸ μεγάλο ὅπλο τῆς νηστείας.

Εἶσαι πλούσιος;

Μὴν βρίζεις τὴ νηστεία, ἀπαξιώνοντας νὰ τὴν κάνεις ὁμοτράπεζο· μήτε νὰ τὴν ἀποπέμψεις ἀπὸ τὸ σπίτι σου ἀτιμασμένη ἀπὸ τὴν ἡδονή, γιὰ νὰ μὴν σὲ καταγγείλῃ κάποτε στὸ νομοθέτη τῶν νηστειῶν καὶ σοῦ ἐπιφέρει πολλαπλάσια τὴν στέρηση ἀπὸ καταδίκη, ἢ σωματικὴ ἀρρώστια, ἢ κάποια ἄλλη δυσχερὴ περίσταση.

Ὁ φτωχὸς νὰ μὴν εἰρωνεύεται τὴ νηστεία, διότι ἀπὸ πολὺ παλαιὰ τὴν ἔχει συγκάτοικο καὶ ὁμοτράπεζο. Στὶς γυναῖκες δὲ ὅπως ἡ ἀναπνοή, ἔτσι καὶ ἡ νηστεία εἶναι οἰκεία καὶ φυσιολογική.

Τὰ παιδιά, ὅπως τὰ θαλερὰ ἀπὸ τὰ φυτά, μὲ τὸ νερὸ τῆς νηστείας ἂς ποτίζονται.

Στοὺς μεγαλύτερους ἐλαφρώνει τὸν κόπο ἡ παλαιὰ οἰκείωση μὲ αὐτή· διότι οἱ κόποι ποὺ ἔχουν ἐμπεδωθεῖ κατόπιν μακρᾶς συνηθείας, δὲν προκαλοῦν τόσον πόνο στοὺς γυμνασμένους.

Στοὺς ὁδοιπόρους ἡ νηστεία εἶναι καλὸς συνταξιδιώτης.

Διότι ὅπως ἀκριβῶς ἡ τρυφὴ τοὺς ἀναγκάζει νὰ σηκώνουν βάρη, κουβαλώντας μαζί τους τὶς ἀπολαύσεις, ἔτσι ἡ νηστεία τοὺς κάνει ἐλαφροὺς καὶ εὐκίνητους.

Ἔπειτα, ὅταν  ἀναγγελθεῖ  ἐκστρατεία  ἔξω ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς χώρας, τὰ ἀναγκαῖα, ὄχι ἐκεῖνα ποὺ εἶναι γιὰ τέρψη, προμηθεύονται οἱ στρατιῶτες· ἐμεῖς δὲ ποὺ ἐξερχόμαστε στὸν πόλεμο κατὰ τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν καὶ μετὰ τὴ νίκη αὐτῶν τρέχουμε πρὸς τὴν οὐράνιο πατρίδα, δὲν θὰ ἁρμόζει πολὺ περισσότερο, σὰν νὰ τρεφόμαστε σὲ στρατόπεδο, νὰ ἀρκούμαστε σ᾿ αὐτὰ τὰ ἀναγκαῖα;

http://enromiosini.gr/arthrografia/%ce…e%bc/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία και το ανεκτίμητο έργο της († 19 Φεβρουαρίου)

agia filotheia

Η τουρκοκρατία ανέδειξε ένα νέο νέφος μαρτύρων, το ίδιο ηρωικό με αυτό της αρχαίας Εκκλησίας. Είναι οι πολυπληθείς Νεομάρτυρες, οι οποίοι κοσμούν το εκκλησιαστικό στερέωμα ως αστέρες πολύφωτοι. 

Ένα τέτοιο πολύφωτο αστέρι της μαύρης αυτής εποχής, για την Εκκλησία και το Έθνος μας, είναι και η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, της οποίας τη μνήμη εορτάζει στις 19 Φεβρουαρίου.

Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 1522 από την επιφανή Οικογένεια των Μπενιζέλων και το κοσμικό της όνομα ήταν Παρασκευή.

Οι ευσεβείς γονείς της Άγγελος και Σηρίγη, απόγονος της βυζαντινής οικογένειας των Παλαιολόγων, την ανάθρεψαν με ευσέβεια.

Έμαθε τα πρώτα της γράμματα και σε ηλικία μόλις 14 την πάντρεψαν με τον πολύ μεγαλύτερό της άρχοντα των Αθηνών Ανδρέα Χειλά, χωρίς τη θέλησή της.

Ύστερα από τρία χρόνια χήρεψε κληρονομώντας μια τεράστια περιουσία.

Παρά τις πιέσεις που δεχόταν να ξαναπαντρευτεί, αρνήθηκε και αποφάσισε να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή.

Μετά το θάνατο των γονέων της εκάρη μοναχή και έλαβε το όνομα Φιλοθέη.

Το σπίτι της βρισκόταν στο σημείο που βρίσκονται τα γραφεία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, στην οδό Αγίας Φιλοθέης, στο οποίο συγκέντρωσε πολλές ευσεβείς κόρες της Αθήνας και το οποίο μετέβαλε με τον καιρό σε μοναστήρι, με καθολικό τον παρακείμενο ναό του Αγίου Ανδρέα.

Γύρω στο 1571 ζήτησε από τον μητροπολίτη Αθηνών την αναγνώριση του Μοναστηριού της, στην οποία ζούσαν 150 μοναχές με ηγουμένη την Φιλοθέη.

Πολλές από τις μοναχές ήταν εκχριστιανισμένες μουσουλμάνες, τις οποίες είχε εξαγοράσει από τουρκικά χαρέμια.

Εκείνη την εποχή αρχίζει το μεγάλο πνευματικό, φιλανθρωπικό, κοινωνικό και εθνικό έργο της. Ξοδεύει αφειδώς τη μεγάλη πατρική και συζυγική της περιουσία, ανακουφίζοντας χιλιάδες ενδεείς της Αττικής και άλλων περιοχών.

Το μοναστήρι της μεταβλήθηκε, εκτός από τόπο προσευχής και ασκήσεως, σε μεγάλο συγκρότημα κοινωνικής ευποιΐας.

Σχολείο νεανίδων, νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο, εργαστήρια εκμάθησης τεχνών, ξενοδοχείο για τη διαμονή των ξένων κλπ.

Το συγκρότημα αυτό το ονόμασε «Παρθενώνα», όπου έβρισκαν φροντίδα πλήθος ανθρώπων Ελλήνων και Τούρκων.

Παράλληλα ιδρύει σε πολλά μέρη σχολεία, όπου φοιτούσαν αδιακρίτως αγόρια και κορίτσια δωρεάν.

Παράλληλα επιδίδεται με πάθος στην υπηρεσία της πατρίδος. Προσφέρει μεγάλα ποσά στους Τούρκους αγάδες και απελευθερώνει Έλληνες αιχμαλώτους.

Επίσης εκμεταλλεύεται τη φιλαργυρία των Τούρκων αφεντάδων της περιοχής και εξαγοράζει τις δύστυχες αρπαγμένες γυναίκες των χαρεμιών, τις οποίες φυγαδεύει στα νησιά, που βρισκόταν σε ενετική κατοχή, απογυμνώνοντας τους τούρκικους οντάδες από αιχμάλωτες κοπέλες.

Για να βρίσκεται κοντά στους κατοίκους της αραιοκατοικημένης τότε Αττικής ιδρύει παραρτήματα στα Πατήσια, στο Χαλάνδρι, στο Ψυχικό και στην Καλογρέζα.

Στην περιοχή του Ψυχικού είχε ανοίξει ένα πηγάδι για να ξεδιψούν οι αγρότες και οι στρατοκόποι, ως ψυχικό, και γι’ αυτό πήρε και η περιοχή το όνομα Ψυχικό.

Κατ’ άλλους είχε γράψει στο χείλος του πηγαδιού τη φράση «ψυχικόν», δηλαδή αγαθοεργία. Από το «ψυχικό» της Φιλοθέης πήρε το όνομά της η σημερινή περιοχή της Φιλοθέης.

Στην περιοχή της Καλογρέζας έκτισε μετόχι της Μονής της και από την ονομασία «καλογραία», εννοώντας τη Φιλοθέη, η περιοχή ονομάστηκε «Καλογρέζα», από την τοπική αρβανίτικη διάλεκτο.

Έχει διασωθεί ένας μεγάλος αριθμός επιστολών τη Φιλοθέης στα αρχεία της Βενετίας, όπου η αγία αλληλογραφούσε με πλούσιους Έλληνες και ξένους, ζητώντας
οικονομική βοήθεια για το πνευματικό, φιλανθρωπικό και εθνικό της έργο.

Μέσα από αυτές τις επιστολές διακρίνεται η ακράδαντη πίστη της στο Θεό και την Ορθοδοξία, τα απέραντα φιλανθρωπικά της αισθήματα προς τους πάσχοντες συνανθρώπους της και η αγάπη της για την σκλαβωμένη πατρίδα.

Η δράση της πέταξε μακριά από την αττική γη και έφτασε ως τα πέρατα του κόσμου, όπου βρισκόταν η ελληνική Ορθοδοξία.

Αλλά το ανεπανάληπτο και πολυσχιδές έργο της δεν άρεσε στους τυράννους της πατρίδας μας.

Οι αδίστακτοι και αιμοβόροι ασιάτες Τούρκοι διέκριναν μέσα από την  προσωπικότητα και το έργο της Φιλοθέης τον κίνδυνο να ξυπνήσουν οι υπόδουλοι ορθόδοξοι Έλληνες και να διεκδικήσουν την ελευθερία τους.

Τους ενόχλησε ιδιαίτερα η ίδρυση σχολείων, όπου στα ελληνόπουλα ξυπνούσε η κοιμισμένη εθνική συνείδηση.  Γι’ αυτό αποφάσισαν να την ξεπαστρέψουν.

Τη νύχτα της 2ας Οκτωβρίου του 1588 τούρκικο απόσπασμα εισέβαλε στη Μονή, κατά την αγρυπνία προς τιμήν του αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, πολιούχου των Αθηνών, όπου συνέλαβαν τη Φιλοθέη την έβγαλαν στο προαύλιο, την έδεσαν σε κολώνα και την έδειραν ανηλεώς για πολλές ώρες. Η μοναχή κατέρρευσε λιπόθυμη και πλημμυρισμένη στα αίματα.

Οι μοναχές την πήραν και τη μετέφεραν στο μετόχι της Καλογρέζας, όπου υπέκυψε στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου του 1589, όπου ενταφιάστηκε στα δεξιά του ιερού βήματος του Αγίου Ανδρέα και ανακηρύχτηκε Αγία και Νεομάρτυς.

Η ψυχή της εγκατέλειψε το κουρασμένο, από την άσκηση και την κοινωνική προσφορά, σκήνος της και πέταξε στα ουράνια για να συναντήσει το Νυμφίο Χριστό, που τόσο αγάπησε στη ζωή της και πόθησε να ενωθεί μαζί Του!

Αργότερα έγινε εκταφή και το ιερό της λείψανο τέθηκε σε αργυρή λάρνακα και αναπαύεται στο μητροπολιτικό ναό των Αθηνών, χαρίζοντας ευλογία και ποιώντας άπειρα θαύματα στους ευσεβείς προσκυνητές της.

Ο βίος και το έργο της Αγίας Φιλοθέης είναι μια ηχηρή απάντηση σε όσους εθελοτυφλούν, από παθολογική εμπάθεια, και αμφισβητούν την μοναδική προσφορά της Εκκλησίας μας προς το Έθνος και το δοκιμαζόμενο λαό μας τα μαύρα εκείνα χρόνια της τουρκικής δουλείας και όχι μόνο!

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου | Romfea.gr
Θεολόγου – Καθηγητού

https://simeiakairwn.wordpress.com/2018/02/19/…e%af-2/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

«Οι Τσάμηδες και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: Εμμέσως διεκδικούν εδάφη της Ηπείρου.»

File Photo: Albanian protesters shout anti-government slogans in front of the government building in Tirana, Albania. EPA, MALTON DIBRA

File Photo: Albanian protesters shout anti-government slogans in front of the government building in Tirana, Albania. EPA, MALTON DIBRA

Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη

Με αφορμή το προηγούμενο δημοσίευμα μου για τους Τσάμηδες, δέχθηκα αρκετά τηλεφωνήματα (μερικά εξ αυτών παρακλητικά από την Ήπειρο), να πληροφορήσω τους αναγνώστες της στήλης, αναφορικώς με την προσφυγή των Τσάμηδων στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, καθόσον αφορούσε πληροφορία που αγνοούσαν.

Επειδή δε αναφερόμουν απλώς στην πληροφορία της προσφυγής αυτής, χωρίς περαιτέρω να επεκταθώ, μου ζητήθηκε (στο πλαίσιο βεβαίως του χώρου της στήλης), να δώσω το περίγραμμα αυτής της ενέργειας.

Πριν εισέλθω στη σύντομη καταγραφή που αφορά στην προσφυγή των Τσάμηδων στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, επισημαίνω ότι δεν πρέπει να παραλειφθεί ότι ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας κ.Έντι Ράμα, εξακολουθεί να παρεμβαίνει (απαραδέκτως) υπέρ των Τσάμηδων. Πέραν δηλαδή του «μνημείου» των Τσάμηδων που ο κ.Έντι Ράμα επιδιώκει να ανεγερθεί στην Ήπειρο και στα αιματοβαμμένα χώματα των Ελλήνων πατριωτών, προβάλλει και ζήτημα επιστροφής περιουσιών των Ελλήνων πολιτών στους Τσάμηδες.

  • η έμμεση διεκδίκηση ελληνικών εδαφών

Ειδικότερα για την επιστροφή των ακίνητων περιουσιών των Ελλήνων πολιτών που επιδιώκουν για «λογαριασμό» τους οι Τσάμηδες, αφορά «ζήτημα» έμμεσου τρόπου διεκδίκησης ελληνικών εδαφών, μέσω ιδιωτικής περιουσίας. Υπ’ όψιν δε ότι τα ακίνητα αυτά των Ελλήνων πολιτών κατέχονται νομίμως, ενώ νομίμως έχουν δημευθεί λόγω της παρεπόμενης ποινής κατά των δοσιλόγων και εγκληματιών πολέμου, που η μεταπομελική έννομη τάξη θέσπισε.

Αυτή η συγκεκριμένη κατηγορία εγκληματιών, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι Τσάμηδες συνέβαλε αποφασιστικώς ώστε να εξολοθρευτεί κυριολεκτικώς άμαχος πληθυσμός και όχι μόνο εμπόλεμοι. Αναφορικώς όμως με τη δήμευση των περιουσιών των δοσίλογων, υπ’ όψιν τα εξής:

  • η ποινική νομοθεσία για συνεργάτες των κατακτητών

Είναι ιστορική αλήθεια ότι οι Τσάμηδες συνεργάστηκαν τόσο με τις φασιστικές δυνάμεις των Ιταλών όσο και με τις φασιστικές δυνάμεις των Γερμανών. Ιδιαιτέρως δε επισημειώνεται ότι όταν στα μέσα Ιουλίου του 1943 εισέβαλε στην Ήπειρο μέσω της Αλβανίας η 1η Γερμανική Μεραρχία Ορεινών Καταδρομών, με βασική αποστολή την αποτροπή ενδεχόμενης Συμμαχικής απόβασης στις Ηπειρωτικές ακτές, οι Τσάμηδες ήταν οι άμεσοι συνεργάτες τους ειδικώς κατά των Ελλήνων και γενικώς κατά των Συμμάχων.

Έτσι η λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, υποχρέωσε τους Τσάμηδες, προκειμένου να μην αντιμετωπίσουν τις προβλεπόμενες ποινές από το Δίκαιο του Πολέμου, και τις ποινές των ad hoc ποινικών νόμων της μεταπολεμικής περιόδου, διέφυγαν στην Αλβανία. Άλλωστε, το τίμημα της δοσιλογικής πρακτικής και δραστηριότητάς τους, τόσο με τους Γερμανούς φασίστες, όσο και με τους Ιταλούς φασίστες, ήταν βαρύ.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, θεσπίστηκε ειδική ποινική νομοθεσία για την τιμωρία όσων συνεργάσθηκαν με τους Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους. Με την Συντακτική Πράξη (Σ.Π.) αρ. 6 της 2ας Ιανουαρίου 1945 και τον Αναγκαστικό Νόμο (Α.Ν.) 533/1945, ρυθμίστηκαν οι απαραίτητες λεπτομέρειες για την συγκρότηση των Ειδικών Δικαστηρίων, για τη δικονομία τους, για τα αδικήματα που προβλέπονταν και τιμωρούνταν και για τις ποινές που θα επιβάλλονταν.

Το άρθρο 2 της Σ.Π. και ο Α.Ν. 533/1945 προέβλεπαν ότι, αναλόγως της  βαρύτητας της πράξης του καταδικασθέντος, το Ειδικό Δικαστήριο μπορούσε να επιβάλει μερική ή ολική δήμευση της περιουσίας του. Το άρθρο 27 παρ. 2 της Σ.Π. και ο Α.Ν. 533/1945 προέβλεπαν ότι η περιουσία της συζύγου ή τέκνων του καταδικασθέντος, που αποκτήθηκε μετά την διάπραξη των εγκλημάτων, υπόκειται σε δήμευση. Με βάση δε την ad hoc αυτή ποινική νομοθεσία, την 23η Μαΐου 1945 καταδικάσθηκαν ερήμην σε θάνατο 1.930 Τσάμηδες από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσίλογων των Ιωαννίνων (Απόφαση 344/1945), ενώ από το ίδιο Δικαστήριο καταδικάστηκαν ερήμην σε θάνατο  την 27η Μαΐου 1046 και άλλοι 179 Τσάμηδες (απόφαση 344/1946). Σε όλους δε τους καταδικασθέντες επιβλήθηκε ολική δήμευση της περιουσίας τους.

Άλλωστε πολλά κράτη με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διεξήγαγαν δίκες τιμωρητικές κατά των εγκληματιών και των εγκληματικών πράξεων που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η πιο γνωστή δε περίπτωση είναι εκείνη της Πολωνίας. Αφορά τη δίκη της Κρακοβίας, όπου καταδικάσθηκαν σε θάνατο ναζιστές και φασίστες του στρατοπέδου του Άουσβιτς. Επίσης, μια από τις πιο γνωστές δίκες των Γερμανών εγκληματιών πολέμου πραγματοποιήθηκε και στην Ιερουσαλήμ. Η δίκη αυτή έλαβε χώρα το 1961 και αφορούσε στον Άντολφ Άιχμαν που ήταν ο αρχιτέκτονας του εκτοπισμού της Εβραίων στην Ευρώπη. Η δίκη αυτή είχε τόσο ενδιαφέρον, ώστε αποτέλεσε την αφετηρία της ανάδειξης των εγκλημάτων του Ολοκαυτώματος.

  • η προσφυγή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο

Οι Τσάμηδες προκαλούν τη διεθνή έννομη τάξη καθόσον οργανώσεις τους προσέφυγαν, την Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2016, στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) της Χάγης (International Criminal Court-ΙCC) με αίτημα:

α) να διερευνηθεί η διάπραξη εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας, που έλαβαν χώρα από τις ελληνικές κυβερνήσεις την περίοδο 1913-1945,

β) να αναγνωρισθεί ότι συντελέσθηκε Γενοκτονία κατά των Τσάμηδων, βάσει των διατάξεων της Σύμβασης της Γενοκτονίας του 1948,

γ) να τους επιστραφεί όλη η ακίνητη περιουσία τους και

δ) να αναγνωρισθεί το δικαίωμα του επαναπατρισμού για όποιους εκδιώχθηκαν ή εκτοπίστηκαν.

Υπ’ όψιν ότι το ΔΠΔ, είναι μόνιμο δικαιοδοτικό Όργανο αρμόδιο για την ποινική δίωξη προσώπων για το έγκλημα της γενοκτονίας, για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, για τα εγκλήματα του πολέμου και για το έγκλημα της επίθεσης. Η έδρα του δε είναι στη Χάγη της Ολλανδίας και αποτελεί ad hoc Δικαστήριο, ακριβώς για να υπερασπίζεται το σύγχρονο νομικό και πολιτικό πολιτισμό.

Και μόνο η προσφυγή των Τσάμηδων στο Διεθνές αυτό δικαιοδοτικό Όργανο αποτελεί πρόκληση, για την έννομη τάξη και τον σύγχρονο πολιτισμό που εγκαθιδρύθηκε με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ως «διαδικασία» δε πέραν της πρόκλησης ως προσφυγή καθ’ εαυτή είναι ανεπίδεκτη νομικής και δικαστικής εκτίμησης, καθώς  άλλωστε είναι και αλυσιτελής. Και τούτο γιατί το διεθνές αυτό Δικαστήριο δεν μπορεί να δικάσει οποιαδήποτε πράξη που έλαβε χώρα πριν την 1η Ιουλίου 2002!…

  • για όσους υπερασπίζονται τους Τσάμηδες

Η οποιαδήποτε υπεράσπιση του λεγόμενου «Τσάμικου ζητήματος» δεν αφορά τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερα από υποστήριξη φασιστών, ναζιστών και εγκληματιών πολέμου. Υπ’ όψιν δε ότι η μεταπολεμική έννομη τάξη υπό την αιγίδα του Διεθνούς Στρατοδικείου, έχει ιδρύει νομολογιακές παραδοχές, όπου παρόμοια εγκλήματα όπως εκείνα των Τσάμηδων δεν μπορεί να γίνονται ανεκτά από το σύγχρονο νομικό και πολιτικό πολιτισμό.

http://mignatiou.com/2018/02/i-tsamides-ke-to-diethnes-piniko-dikastirio-emmesos-diekdikoun-edafi-tis-ipirou/

https://vimasaronikou.wordpress.com/2018/02/18/…%ce%ba/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ITALIAN OFFICIAL MAPS OF GREEK ISLANDS. Κατατοπιστικό άρθρο αναφορικά με την Συνθήκη της Λωζάννης και την διένεξη με την Τουρκία.

ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

Τα Δωδεκάνησα είχαν περάσει στην στυγνή Ιταλική Κατοχή το 1912 ως το 1947, που αποδόθηκαν από τους Συμμάχους πανηγυρικά στην αγκαλιά της μητέρας Ελλάδα,
νικήτριας της Ιταλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων στις 10-2-1947!
Συγκεκριμένα στο άρθρο 14, παράγραφος 1, αναφέρεται ρητά:
«Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου τας κατωτέρω απαριθμουμένας, ήτοι: 
Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον,Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Λιψόν, Σύμην, Κω και Καστελλόριζον, ως και τας παρακειμένας νησίδας»!


ΟΙ ΙΤΑΛΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ – 1929

Οι παρόντες χάρτες είχαν σχεδιαστεί επισήμως από τους Ιταλούς κατά την διάρκεια της Ιταλικής Κατοχής της Δωδεκανήσου
 και δείχνουν ποια νησιά του ΝΑ Αιγαίου ΔΕΝ ανήκαν τότε στην Τουρκία και άρα δεν μπορούν να ανήκουν και σήμερα,
επειδή εκχωρήθηκαν επ΄ ακριβώς από την Ιταλία στην Ελλάδα!
Α. Ο πρώτος ιταλικός χάρτης μάλιστα φέρει την πλέον έγκυρη υπογραφή του Ιταλικού Υπουργείου Αποικιών” και κυκλοφόρησε το 1929 σε ιταλική κάρτ – ποστάλ στα Δωδεκάνησα, στα πλαίσια της ιταλικής κατοχικής πολιτικής και δείχνει με μαύρη διακεκομμένη γραμμή την θαλάσσια μεθόριο με την Τουρκία,
που κόβει τα πόδια στην Άγκυρα!
Β. Ο δεύτερος ιταλικός χάρτης, εκτυπωμένος στο Μιλάνο, επίσης το 1929, είναι απόλυτα βασισμένος στον πρώτο και περιέχει περισσότερες και ευκρινέστερες λεπτομέρειες, που μπορούμε να δούμε σε δύο τμήματα.
Στο επάνω τμήμα του Β Ιταλικού Χάρτη του 1929, φαίνεται αναγράφεται ολοκάθαρα ότι το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και οι Βραχοσίδες Ίμια (Λιμνιά)
 είναι εκτός Τουρκίας, εντός τότε Ιταλικής Κατοχής και εντός πια της Ελλάδος στην οποία εκχωρήθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη και υπογραφή της Ιταλίας και των Συμμάχων!
Όμως εδώ βλέπουμε καθαρά και την πρώτη μεγάλη έκπληξη, καθώς η νήσος Αρκός (τ. Καρά Αντά) που βρίσκεται μπροστά από την Αλικαρνασσό (τ. Μποντρούμ)
ΔΕΝ είναι τουρκική, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή και άρα ελληνική!
Στο κάτω τμήμα του Β Ιταλικού Χάρτη του 1929, φαίνεται επίσης ολοκάθαρα ότι τα νησιά Ρω (Άγιος Γεώργιος), Μεγίστη (Καστελόριζο), Υψηλή (Στρογγύλη)
είναι εκτός Τουρκίας.
είναι εκτός Τουρκίας, εντός τότε Ιταλικής Κατοχής και εντός πια της Ελλάς στην οποία και εκχωρήθηκαν
Αλλά εδώ βλέπουμε και τις υπόλοιπες εκπλήξεις, καθώς τα νησιά Βόλος (Κάτω Βόλος), η Αλιμεντάρια και η Καράβολα (τ. Κέκοβα, πλάϊ στα υποθαλάσσια ερείπια
της αρχαίας μας Δολίχης ή ΔολιχίστηΔΕΝ είναι τουρκικά, αλλά υπό Ιταλική Κατοχή και άρα ελληνικά!
 ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΩΖΑΝΗΣ 1923
 Μετά ττις Γενοκτονίες Ελλήνων και Αρμενίων και την Μικρασιατική μας Καταστροφή, νιώθοντας ενισχυμένη η Τουρκία, άρχισε να διαμαρτύρεται για την ιταλική κατοχή
των παραπάνω (με κόκκινο) πλαϊνών στην Μικρασία νησιών, προβάλλοντας παράνομα την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, που θεωρεί τουρκικό νησί όποιο βρίσκεται
σε απόσταση 3 μιλίων από τις ακτές της, με εξαίρεση όμως άλλης “αντιθέτου διατάξεως” της ίδιας Συνθήκης.
Άρθρο 12 Συνθήκης της Λωζάνης;
«Εκτός αντιθέτου διατάξεως της παρούσης Συνθήκης, αι νήσοι, αι κείμεναι εις μικροτέραν απόστασιν των τριών μιλίων της ασιατικής ακτής, παραμένουσι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν».
   Η “αντίθετη διάταξη” όμως είναι στο άρθρο 15 και περιέχει τη συγκλονιστική παραίτηση της Τουρκίας από όλα τα Δωδεκάνησα:
Άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάνης:
«Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματος και τίτλου επί των κάτωθι απαριθμουμένων νήσων, τουτέστι της Αστυπάλαιας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου,
Κάσσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψούς, Σύμης και Κω, των κατεχομένων νυν υπό την Ιταλίαν και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων,
ως και της νήσου Καστελλορίζου»! (Η Τουρκία επειδή δεν αναφέρονται ρητά τα Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι επικεντρώνει σε αυτά την αιχμή των διεκδικήσεών της,
αφού “γκριζάρισε” πρώτα  τα Ίμια)
Τι σημαίνει αυτό; Ότι το 1923 που υπογράφεται η Λωζάνη, η Ιταλία κατέχει ήδη τα Δωδεκάνησα, νησιά, νησίδες, βραχονησίδες, όπως φαίνονται στους παραπάνω χάρτες
και άρα η Τουρκία αποδέχεται με την υπογραφή της την παραπάνω τότε κυριαρχία.
Αργότερα μετανιώνει και αρχίζει να προβάλει το άρθρο 12 (τα εντός 3 μιλίων νησιά), αποσιωπώντας το άρθρο 15 με το οποίο παραιτείται κάθε διεκδικήσεως επί των Δωδεκανήσων.
  ΙΤΑΛΟ-ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ 1932
Έτσι πιέζοντας, καταφέρνει να πείσει την Ιταλία να της παραχωρήσει μια σειρά νησιών (με κόκκινο στους χάρτες), τα οποία δεν της ανήκαν και τα οποία παραχωρήθηκαν
τελικά κατά παράβασης της Λωζάνης. Τα νησιά αυτά είναι τα παρακάτω 20, όπως αναφέρονται στην επισήμως υπογεγραμμένη  Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία
της 4ης Ιανουαρίου 1932:
“Volo (Gatal-Ada), Ochendra (Uvendire), Fournachia (Furnakya), Kato Volo (Katovolo), Prassoudi (Prasudi) (soyth-east of Catovolo). The islets of TchatallotaPighi,
Nissi-Tis-PighiAgricelia reef, Proussecliss (rock), Pano Makri, Kato Makri (including the rocks), Marathi, Roccie Voutzaky (Rocci Vutchaki), Dacia (Dasya),
Nissi-Tis DaciaPrassoudi (north of Dacia), Alimentarya (Alimentaria), Caravola(Karavola)”. Και το “Kara-Ada” (σ.σ. Αρκός) στον κόλπο της Αλικαρνασού!
Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, όλα σχεδόν τα παραπάνω ονόματα είναι ελληνικά,κάτι που δείχνει την αδιάκοπη ελληνικότητα των νησιών αυτών, τα οποία παραχωρήθηκαν από την Ιταλία προς την Τουρκία παρανόμως, αφού η Τουρκία με το άρθρο 15 της Λωζάνης είχε παραιτηθεί κάθε δικαιώματος προς αυτά και τα Δωδεκάνησα γενικά!
20 ΝΗΣΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Η Τουρκία συνυπέγραψε τότε με την Ιταλία το συμπληρωματικό Πρωτόκολλο της 28ης Δεκεμβρίου 1932, με το οποίο καθοριζόταν επ΄ ακριβώς από κοινή επιτροπή
και δια 37 σημείων, τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ ιταλοκρατούμενων Δωδεκανήσων και Τουρκίας, με ρητή αναφορά και στα Ίμια (τ. Καρντάκ) να ανήκουν στη Δωδεκάνησο!
Η Τουρκία όμως και πάλι τώρα – ισχυρότερερη παρά ποτέ – έχει μετανιώσει για εκείνες τις Συμφωνίες και τα Πρωτόκολλα και ζητά να μας πάρει τα μη ρητώς αναφερόμενα
στο άρθρο 12 της Λωζάνης Δωδεκάνησα, ήτοι Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, Ίμια και άλλα, διαμελίζοντας την Ελλάδα στο Αιγαίο!
Έτσι η Άγκυρα, έχει παραχώσει τις παραπάνω Ιταλο-Τουρκικές Συμφωνίες, τις οποίες θεωρεί διμερείς και όχι επισήμως διεθνείς, υποσκάπτοντας εσκεμμένα
την αδιαμφισβήτητη ισχύ και το κύρος τους!
Όμως η Ελλάδα, έχει το μεγάλο όπλο να απαντήσει πλέον στην κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα στα Δωδεκάνησα! Πώς;
Προσφεύγοντας στα Διεθνή Δικαστήρια και ζητώντας την απόδοση των 20 αυτών νησίδων, ως παρανόμως εκχωρηθέντων – κατά παράβαση του άρθρου 15 της Λωζάνης
– από την Ιταλία στην Τουρκία!
  ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Το δε Διεθνές Δικαστήριο τότε δύο αποφάσεις μπορεί να βγάλει:
1. Ή θα δικαιώσει την Ελλάδα, προτάσσοντας την ισχύ της Λωζάνης και ακυρώνοντας την Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία
2. Ή θα διατηρήσει μεν την ισχύ της Λωζάνης, αλλά θα αναγνωρίσει και την Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία του 1932 και το συμπληρωματικό Πρωτόκολλό της,
σαν οικοιοθελή παραχώρηση της Ιταλίας προς την Τουρκία..
  Στην μεν πρώτη περίπτωση η Τουρκία ηττάται συντριπτικά και επιβεβαιώνεται Διεθνώς και Νομικώς ότι ουδένα δικαίωμα έχει επί των Δωδεκανήσων,
τα οποία εκχωρήθηκαν τελικά από την Ιταλία στην Ελλάδα! Η Ελλάδα θα κερδίσει τότε 20 ακόμη νησιά, τα οποία θα έχει κάθε άνεση να διαπραγματευτεί με μεγαλοκαρδία,
προκειμένου να εξασφαλίσει την άρση των τουρκικών προκλήσεων και την αναγνώριση εθνικού μας χώρου, FIR και συνόρων….
Στην δε δεύτερη περίπτωση, θα αναγνωριστεί Διεθνώς και δεσμευτικώς η ισχύς της Ιταλο-Τουρκικής Συμφωνίας και του συμπληρωματικού της Πρωτοκόλλου του 1932,
όπου ορίζονται ρητώς και επ΄ ακριβώς τα θαλάσσια σύνορα και η κυριαρχία επί νήσων, νησίδων, βραχονησίδων, μετατρέποντας την διμερή Συμφωνία σε Διεθνώς
κατοχυρωμένη, επίσημη και ενεργή! Οπότε θα πρόκειται για επίσης μεγάλο νομικό και διπλωματικό θρίαμβο της Ελλάδαςστερώντας κάθε δικαιώματος την Τουρκία
επί των Δωδεκανήσων!
Χρειάζεται λοιπόν μόνο τρόπος και όχι κόπος… Και φυσικά διαρκής ετοιμότητα, επαγρύπνηση, ισχυρή εθνική παιδεία και Άμυνα, με αγορές νέων εξελιγμένων οπλικών
συστημάτων που προσδίδουν σαφή και διαρκή ποιοτική υπεροχή στην χώρα μας, η οποίαμπορεί να επικαλεστεί ανά πάσα στιγμή τον τουρκικό κίνδυνο – απειλή,
για να αναστείλει το Μνημόνιο και να στραφεί σε εξοπλισμούς με εγχώρια συμπαραγωγή και συναρμολόγηση, εγχώρια ανάπτυξη και εθνική ταυτότητα και ενότητα.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 18 Φεβρουαρίου 2018 (Κυριακή της Τυρινής)

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο της Κυριακής 18 Φεβρουαρίου 2018 (Κυριακή της Τυρινής)
Το Αποστολικό Ανάγνωσμα (Ρωμ. ιγ´ 11-ιδ´ 4)Αδελφοί, νύν γάρ εγγύτερον ημών η σωτηρία ή ότε επιστεύσαμεν. ῾Η νύξ προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν. ᾿Αποθώμεθα ούν τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός. ῾Ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω, αλλ᾿ ενδύσασθε τον Κύριον ᾿Ιησούν Χριστόν, και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας.Τόν δε ασθενούντα τη πίστει προσλαμβάνεσθε, μη εις διακρίσεις διαλογισμών. ῞Ος μέν πιστεύει φαγείν πάντα, ο δε ασθενών λάχανα εσθίει.
῾Ο εσθίων τον μη εσθίοντα μη εξουθενείτω, και ο μη εσθίων τον εσθίοντα μη κρινέτω· ο Θεός γάρ αυτόν προσελάβετο. Σύ τις εί ο κρίνων αλλότριον οικέτην; Τώ ιδίω Κυρίω στήκει ή πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατός γάρ εστιν ο Θεός στήσαι αυτόν.

Απόδοση:Αδελφοί, τώρα η τελική σωτηρία βρίσκεται πιό κοντά μας παρά τότε που πιστέψαμε. ῾Η νύχτα όπου να ᾿ναι φεύγει, και η μέρα κοντεύει να ᾿ρθεί. Γι’ αυτό ας πετάξουμε από πάνω μας τα έργα του σκότους, κι ας φορέσουμε τα όπλα του φωτός. ῾Η διαγωγή μας ας είναι κόσμια, τέτοια που ταιριάζει στο φώς. ῍Ας πάψουν τα φαγοπότια και τα μεθύσια, η ασύδοτη κι ακόλαστη ζωή, οι φιλονικίες κι οι φθόνοι. Ντυθείτε τον Κύριό μας ᾿Ιησού Χριστό και μην αφήνετε τον αμαρτωλό εαυτό σας να σας παρασύρει στην ικανοποίηση των επιθυμιών σας.Νά δέχεστε όποιον έχει ασθενική πίστη, χωρίς να επικρίνετε τις απόψεις του. Για παράδειγμα, ένας πιστεύει πως μπορεί να φάει απ’ όλα, ενώ κάποιος άλλος, που έχει ασθενική πίστη, τρώει μόνο χόρτα. Αυτός που τρώει απ’ όλα, ας μην περιφρονεί εκείνον που δεν τρώει· κι εκείνος που δεν τρώει, ας μην κατακρίνει εκείνον που τρώει, γιατί ο Θεός τον έχει δεχτεί στην εκκλησία του. Ποιός είσαι εσύ που θα κρίνεις έναν ξένο υπηρέτη; Μόνο ο Κύριός του μπορεί να κρίνει αν στέκεται ή όχι στην πίστη του, γιατί ο Θεός έχει τη δύναμη να τον στηρίξει.

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα(Ματθ. στ´ 14-21)Είπεν ο Κύριος· εάν αφήτε τοίς ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο πατήρ υμών ο ουράνιος· εάν δε μη αφήτε τοίς ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσειτά παραπτώματα υμών.῞Οταν δε νηστεύητε, μη γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί· α-φανίζουσι γάρ τα πρόσωπα αυτών όπως φανώσι τοίς ανθρώποις νηστεύοντες· αμήν λέγω υμίν ότι απέχουσι τον μισθόν αυτών. σύ δε νηστεύων άλειψαί σου την κεφαλήν και το πρόσωπόν σου νίψαι, όπως μη φανής τοίς ανθρώποις νηστεύων, αλλά τώ πατρί σου τώ εν τώ κρυπτώ, και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τώ κρυπτώ αποδώσει σοι εν τώ φανερώ.Μή θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γής, όπου σής και βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται διορύσσουσι και κλέπτουσι· θησαυρίζετε δε υμίν θησαυρούς εν ουρανώ, όπου ούτε σής ούτε βρώσις αφανίζει, και όπου κλέπται ου διορύσσουσιν ουδέ κλέπτουσιν· όπου γάρ εστιν ο θησαυρός υμών, εκεί έσται και η καρδία υμών.

Απόδοση:
Είπε ο Κύριος· αν συγχωρήσετε τους ανθρώπους για τα παραπτώματά τους, θα σας συγχωρήσει κι εσάς ο ουράνιος Πατέρας σας. ῍Αν όμως δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, ούτε κι ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα.
῞Οταν νηστεύετε, να μη γίνεστε σκυθρωποί, όπως οι υποκριτές, που παραμορφώνουν την όψη τους για να δείξουν στους ανθρώπους πως νηστεύουν. Σας βεβαιώνω πως έτσι έχουν κιόλας λάβει την ανταμοιβή τους. ᾿Εσύ, αντίθετα, όταν νηστεύεις, περιποιήσου τα μαλλιά σου και νίψε το πρόσωπό σου, για να μη φανεί στους ανθρώπους η νηστεία σου, αλλά στον Πατέρα σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις· και ο Πατέρας σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις, θα σου το ανταποδώσει φανερά.
Μή μαζεύετε θησαυρούς πάνω στη γή, όπου τους αφανίζει ο σκόρος και η σκουριά, κι όπου οι κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και τους κλέβουν. ᾿Αντίθετα, να μαζεύετε θησαυρούς στον ουρανό, όπου δεν τους αφανίζουν ούτε ο σκόρος ούτε η σκουριά, κι όπου οι κλέφτες δεν κάνουν διαρρήξεις και δεν τους κλέβουν. Γιατί όπου είναι ο θησαυρός σας εκεί θα είναι και η καρδιά σας

Πηγή: http://theomitoros.blogspot.com/2018/02/18-2018.html

Πηγή: https://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Quiz: Η χώρα με τον πιο αχάριστο λαό;

1. Δεν υπήρχαν λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος.

Ο ηλεκτρισμός ήταν δωρεάν για όλους τους πολίτες της.

2. Δεν υπήρχαν τόκοι στα δάνεια. Οι τράπεζες της ήταν κρατικές και τα δάνεια δίνονταν, σύμφωνα με το νόμο, σε όλους τους πολίτες της με μηδενικό (0%) επιτόκιο.

3. Η κατοικία θεωρείτο ένα ανθρώπινο δικαίωμα στη χώρα.

4. Όλα τα νεόνυμφα ζευγάρια λάμβαναν 60.000 δηνάρια (περίπου 50.000 δολάρια ΗΠΑ) από τη κυβέρνηση για να αγοράσουν το πρώτο τους διαμέρισμα και για να βοηθηθούν στο ξεκίνημα της οικογένειας τους.

5. Η παιδεία και οι ιατρική περίθαλψη ήταν δωρεάν. Πριν την άνοδο του ηγέτη τους στην εξουσία, μόνον το 25% των κατοίκων ήξεραν ανάγνωση και γραφή.
Σήμερα το ποσοστό αυτό είναι 83%.

6. Όσοι αποφάσιζαν να ακολουθήσουν το επάγγελμα του αγρότη, λάμβαναν δωρεάν αγροτική γη, δωρεάν αγροτική κατοικία και δωρεάν εξοπλισμό για να ξεκινήσουν τις φάρμες τους.

7. Όσοι δεν μπορούσαν να βρουν την εκπαίδευση ή την ιατρική περίθαλψη που χρειάζονταν στη χώρα, λάμβαναν χρηματοδότηση από τη κυβέρνηση για να πάνε στο εξωτερικό (συν 2.300 δολάρια/μήνα για έξοδα διαμονής και μετακινήσεων).

8. Η κυβέρνηση της χώρας επιδοτούσε το 50% του κόστους αγοράς ιδιωτικής χρήσης οχημάτων.

9. Η τιμή της βενζίνης ήταν 0,14 δολάρια/λίτρο.

10. Η χώρα δεν έχει εξωτερικό χρέος και τα συναλλαγματικά της αποθέματα φτάνουν τα 150 δισ. δολάρια (σήμερα, τα κεφάλαια αυτά έχουν «παγώσει» παγκοσμίως).

11. Αν κάποιος κάτοικος δεν μπορούσε να βρει εργασία μετά την αποφοίτηση του, το κράτος του κατέβαλε το μέσο μισθό του επαγγέλματος που θα λάμβανε αν ήταν εργαζόμενος, μέχρι ότου έβρισκε εργασία.

12. Ένα μέρος των πωλήσεων πετρελαίου της χώρας, πιστωνόταν απευθείας στους τραπεζικούς λογαριασμούς όλων των πολιτών.

13. Κάθε μητέρα που γεννούσε ένα παιδί λάμβανε 10.000 δολάρια ΗΠΑ.

14. Σαράντα καρβέλια ψωμί κόστιζαν 0,15 δολάρια.

15. Το 25% των κατοίκων έχουν πανεπιστημιακό πτυχίο.

16. Ο δολοφονημένος πια ηγέτης της είχε ξεκινήσει το μεγαλύτερο αρδευτικό έργο του κόσμου, γνωστό ως Great Man-Made River, ώστε να υπάρχει πρόσβαση σε νερό σε ολόκληρη την ερημώδη χώρα.

Και να η απάντηση:

Η «κακή» Λιβύη του «δικτάτορα» Καντάφι…
Αυτή η Χώρα λοιπόν έπρεπε να εκδημοκρατιστεί στα πρότυπα του Σιωνισμού…

και το χειρότερο είναι πως η προπαγάνδα των ΜΜΕ έπιασε τόπο..

Και ακόμη και σήμερα μερικοί νομίζουν ότι οι Λίβυοι απαλλάχθηκαν από έναν αιμοσταγή-δολοφόνο «φασίστα»…

πηγή

Όταν ο λαός δεν αξίζει κανένας ηγέτης και κανένα μέτρο δεν τον σώνει…

Όλα είναι στο Αίμα

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ζητά τη συμμετοχή των πολιτών στην Άμυνα της χώρας: Να καλούνται σε εκπαίδευση…

σχόλιο Γ.Θ : Τώρα το θυμηθήκανε αυτοί που μας έφεραν ως εδώ… Τώρα εδιαφερθήκανε και λένε τα αυτονόητα χωρίς να ζητήσουν μία συγνώμη για τα τραγικά λάθη στην Άμυνα, τις μίζες στα εξοπλιστικά και τις βάσεις των αμερικανοφονιάδων που υποτίθεται μας προστατεύουν

Τη συμμετοχή των πολιτών στην Άμυνα της χώρας, πρότεινε μιλώντας στον Realfm 97,8 και την εκπομπή των Άκη Παυλόπουλου και Μάνου Νιφλή ο βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ Θεόδωρος Φορτσάκης.

«Βλέπω ότι δεν είμαστε έτοιμοι ως λαός να κάνουμε ορισμένες θυσίες για να κρατήσουμε το Αιγαίο δικό μας. Οι θυσίες είναι να είμαστε απολύτως έτοιμοι, να κρατάμε το ετοιμοπόλεμο των Ένοπλων Δυνάμεών μας στο μέγιστο σημείο. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται και μεγαλύτερα έξοδα για την Άμυνά μας και περισσότερη συμμετοχή των πολιτών στην Άμυνα της χώρας. Το πρότυπο του Ισραήλ και της Ελβετίας να μας χρησιμεύσουν και εδώ για να δούμε πώς μπορούμε να έχουμε μια άμυνα συνεχή και διαρκή και να είμαστε σε συνεχή ετοιμότητα» τόνισε ο κ. Φορτσάκης και αναφέρθηκε στο παράδειγμα της Ελβετίας.

«Οι Ελβετοί καλούν τους πολίτες του μέχρι κάποια ηλικία ορισμένες μέρες κάθε χρόνο για να συμμετέχουν στην άμυνα της χώρας. Τους ενημερώνουν, τους εντάσσουν μέσα σε ένα πλαίσιο άμυνας και τους κινητοποιούν συνεχώς. Εδώ στην Ελλάδα αυτό δεν συμβαίνει. Εδώ κάνουμε σαν να μην μας ενδιαφέρει το θέμα του Αιγαίο» είπε, διευκρινίζοντας πως η παραπάνω πρόταση αποτελεί προσωπική του σκέψη.

Ερωτηθείς αν πρέπει να προετοιμαστούμε ακόμη και για μια εμπόλεμη κατάσταση, απάντησε: «Βεβαίως πρέπει να προετοιμαστούμε και για μια εμπόλεμη κατάσταση γιατί η κατάσταση της Τουρκίας είναι τέτοια που δείχνει ότι θα συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις και ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσεις την ειρήνη είναι να είσαι έτοιμος να δώσεις και μάχη αν χρειαστεί».

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η δύναμη της προσευχής και της νηστείας!

Αποτέλεσμα εικόνας για νηστεια και προσευχη

~ ΠΕΡΑΣΑΝ αρκετές μέρες. Κάποια νύχτα βλέπει ο μακάριος στ’ όνειρό του ότι βρισκόταν μέσα σ’ ένα πολύ μεγάλο στενόμακρο σπίτι.

Ξαφνικά , εκεί που στεκόταν σε μιαν άκρη, βλέπει δύο μαύρους και αγριωπούς άντρες να ορμούν εναντίον του, θέλοντας να τον σκοτώσουν.

Για να γλυτώσει, άρχισε να τρέχει αλαφιασμένος προς την άλλη άκρη του σπιτιού, ενώ οι μαύροι τον κυνηγούσαν από πίσω.

Τη στιγμή που άπλωναν τα χέρια τους να τον αρπάξουν, έφτασε απέναντι.
Βρήκε μια πόρτα, την άνοιξε σαν τρελός, χώθηκε μέσα και την έκλεισε πίσω του με δύναμη.

Είδε πως είχε μπει σ’ ένα ναό του θεού.
Ένιωσε ασφαλισμένος.
Πράγματι, οι διώκτες του δεν τόλμησαν να μπουν εκεί.
Ξαλάφρωσε και ηρέμησε.

Μετά από λίγο άνοιξε προσεκτικά την πόρτα και βγήκε έξω.
Προχώρησε αρκετά, οπότε οι μαύροι εκείνοι, που παραφύλαγαν σε κάποιες γωνίες του σπιτιού, εμφανίστηκαν ξαφνικά και άρχισαν πάλι να τον κυνηγούν. Μόλις τους είδε ο Νήφων, το ξανάβαλε στα πόδια, προς την άλλη άκρη τώρα. Κι εκεί βρήκε μια πόρτα , που τον έφερε και τον ασφάλισε σ’ έναν άλλο ιερό ναό. Οι μαύροι, απελπισμένοι, έπιασαν πάλι τις γωνίες.

Όταν λίγο αργότερα βγήκε δειλά-δειλά κι από κει, επαναλήφθηκε η πρώτη σκηνή.
Αυτό το όνειρο το έβλεπε κάθε νύχτα για μια ολόκληρη εβδομάδα. Και ενώ προσπαθούσε να κατανοήσει τη σημασία του, το Άγιο Πνεύμα μίλησε μυστικά μες τη διάνοιά του και του είπε:

–Είναι αδύνατο να ξεφύγεις από τις παγίδες των δαιμόνων, αν δεν καταφεύγεις στους ναούς του Θεού και δεν αγωνίζεσαι με προσευχές και με νηστείες.

Από τότε ο Νήφων σύχναζε στις εκκλησίες – έχει πολλές και πάντερπνες η Βασιλεύουσα- , ενώ συνάμα παραδόθηκε στην προσευχή και τη νηστεία.

Κάποτε τον βασάνισε ο εξής λογισμός:

«Μήπως, αντί να τρέχω στους ναούς , είναι καλύτερα να κάθομαι σ’ ένα μέρος και να ζητάω το έλεος του Θεού;».

Δεν άργησε ο φιλάνθρωπος Θεός να του αποκαλύψει και πάλι, ότι κάθε φορά που ένας άνθρωπος πάει σε εκκλησία, για να προσευχηθεί, είτε μέρα είναι είτε νύχτα, τα βήματά του μετριούνται από τους αγίους αγγέλους, για να μετατραπούν σε ουράνιο μισθό την ημέρα της Κρίσεως. Κι ακόμα, πως οι φύλακες άγγελοι των ιερών ναών, σημειώνουν ποιοι μπαίνουν μέσα, και κάθε βράδυ δίνουν αναφορά στις αγγελικές Δυνάμεις, που κυκλώνουν το ουράνιο Θυσιαστήριο. Τότε οι άγγελοι του ουρανού με περισσότερη προθυμία και χαρά ψάλλουν τους δοξολογικούς ύμνους , λέγοντας:

«Πόσο μεγάλο και τιμητικό είναι γι’ αυτούς τους ανθρώπους το ότι δεν παύουν μέρα και νύχτα να δοξάζουν τον υπεράγαθο Θεό, μολονότι ζουν μέσα στη ματαιότητα του κόσμου! Ας σπεύσουμε λοιπόν κι εμείς πρόθυμα να λατρεύσουμε την Παναγία Τριάδα, ψάλλοντάς Της τον τρισάγιο ύμνο».

Αφού πληροφορήθηκε ο Νήφων όλ’ αυτά από το Άγιο Πνεύμα, αγωνιζόταν να προσεύχεται αδιάλειπτα, καταφεύγοντας κάθε τόσο στις εκκλησίες.

Από το βιβλίο: «ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΟΣΙΟΣ ΝΗΦΩΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΝΗΣ»
ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2011

πηγή: talantoblog.blogspot.gr

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Το Δισκοπότηρο

Εξαιρετικό ψαλτοτράγουδο με θαυμάσιους στίχους.

Ἦταν μιὰ φορὰ κ᾿ ἕναν καιρὸ
μέσ᾿ στὴν ἐκκλησιὰ τὴν τρισυπόστατη,
ἦταν τὸ χρυσὸ καὶ τ΄ἀργυρὸ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο—
ἦταν μιὰ φορὰ κ᾿ ἕναν καιρό.

Κι᾿ ὅταν λειτουργοῦσεν ὁ παπᾶς,
τὴ στιγμὴ ποὺ μόνος ἐπροσκόμιζε,
κάποιος τοῦ τὸ πῆρε, —Ποῦ τὸ πᾷς,
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο;
στράφηκε καὶ ρώτησ᾿ ὁ παπᾶς.

Ποῦ τὸ πᾷς μ᾿ ὀρθάνοιχτα φτερά;
Μόνο ὁ Βασιλιᾶς μας ἐκοινώνησε·
κύτταξε τί πλῆθος καρτερᾷ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο!
Ποῦ τὸ πᾷς μ᾿ ὀρθάνοιχτα φτερά;

—Ἄχ! Ἡ Ὡραία Πύλη θὰ κλειστῇ
καὶ θὰ γκρεμιστῇ κι᾿ ἡ Ἅγια Τράπεζα,
καὶ θὰ λαχταρήσουν οἱ πιστοὶ
τ΄ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο,
ἡ Ὡραία Πύλη ὅταν κλειστῇ.

Ἔτσι, μὲ τὴν Θεία Κοινωνιὰ
θὰ τὸ κρύψω μέσα στὸν Παράδεισο
καὶ στὴν πειὸ κρινόσπαρτη γωνιὰ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο·
ἔτσι, μὲ τὴν Θεία Κοινωνιά.

Θὰ μεταλαβαίνουν οἱ ψυχὲς
τῶν μαρτύρων, ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμά των
καὶ θ᾿ ἀκούῃ ἀνήκουστες εὐχὲς
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο
ἀπὸ τῶν Μαρτύρων τὶς ψυχές.

Ὡς ποὺ νἄρθῃ ἡ ὥρα κ᾿ἡ στιγμὴ
ποὺ θὲ ν᾿ ἀκουστοῦν οἱ εὐχὲς οἱ ἀνήκουστες
νὰ τὸ ξαναφέρω μὲ τιμὴ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο.
—Πότε θἄρθῃ ἡ ὥρα κ᾿ ἡ στιγμή;

Βιαστικὸς στὰ σύννεφα πετᾷ
κι᾿ οὔτε στρέφει κἂν κι᾿ οὔτ᾿ ἀποκρίνεται.
Μὲ τὰ δυὸ τὰ χέρια του βαστᾷ
τ᾿ ἀχτινοδεμένο δισκοπότηρο
κι᾿ ἄφωνος στὰ σύννεφα πετᾷ.

Ποίηση : Ἰωάννης Πολέμης (Ἀθήνα,1862 – 1924).
Μουσικὴ: Γιάννης Νούσιας (Πρέβεζα, 1904 – Ἀθήνα,1971)

http://istologio.org/?p=8197&utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+istologio+%28Alive+blog%29

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Νέα αιτήματα: Παναγιώτης, Απόστολος και ενημέρωση για τον κ. Στέργιο

Αιτήματα Προσευχής

Ο Παναγιώτης, ένα νεαρό παλικάρι, έχει εμφανίσει εδώ και χρόνια μια σπανιότατη ασθένεια, η οποία τού έχει προκαλέσει φοβερές πληγές στα πόδια. Έχει ανάγκη την προσευχή μας, καθώς αισθάνεται ότι η ασθένεια του, του έχει πάρει τη ζωή. Μέχρι στιγμής κανένας γιατρός δεν έχει μπορέσει να τον θεραπεύσει, αν και έχει πάει στα καλύτερα νοσοκομεία του κόσμου.

Επίσης, ο κ. Απόστολος είναι ιατρός και βοηθάει όλο τον κόσμο, κάνοντας πολλές ελεημοσύνες. Ζητάει την προσευχή μας για να τον κρατάει ο Θεός δυνατό και ταπεινό, για να μπορέσει να βοηθήσει ακόμη περισσότερο κόσμο.

Ενημέρωση

Ο κ. Στέργιος (τελευταία ενημέρωση εδώ), ο μεγάλος σε ηλικία αδερφός μας για τον οποίο προσευχόμαστε, ενημερωθήκαμε ότι δεν είναι καθόλου καλά. Οι δικοί του πιστεύουν ότι ετοιμάζεται για την Ουράνια Βασιλεία. Παρακαλούν όμως τον Θεό να τον αφήσει, διότι τον χρειάζονται. Ας συνεχίσουμε τις έμπονες προσευχές μας και ας αφήσουμε την έκβαση στα χέρια του Κυρίου μας.

Παρακαλώ, ας μην ξεχνάμε και τα υπόλοιπα αδέρφια μας:

κλικ στην ετικέτα

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΜΟΥ

Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ (έτους 2018)
Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ (έτους 2017)
Συνοπτική κατάσταση ονομάτων ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ [μέχρι το 2016]

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο περιπλανώμενος μοναχός ήρθε στην εκκλησία για να προσευχηθεί. Αντί του ιερέα κήρυττε ένας δαίμονας ντυμένος με τα ρούχα του ιερέα

 ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ! 

Ο περιπλανώμενος μοναχός ήρθε στην εκκλησία για να προσευχηθεί. Φαίνεται – αντί του ιερέα κήρυττε ένας δαίμονας, ντυμένος με τα ρούχα του ιερέα.

Ο μοναχός σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την ομιλία του δαίμονα για να τον πιάσει στη λέξη, όπου θα έλεγε ένα ψέμα. Αλλά ο δαίμονας μίλησε ακριβώς όπως στο Ιερό Βιβλίο, χωρίς να αλλάξει τίποτα. Και έτσι ήταν μέχρι το τέλος του κηρύγματος. Το κήρυγμα τελείωσε. Οι άνθρωποι διασκορπίστηκαν. Τότε ο μοναχός πλησίασε τον δαίμονα και είπε:
«Σας αναγνώρισα: είστε δαίμονας!»
«Αυτό είναι σωστό», απάντησε.
«Ήθελα να σας πιάσω τη λέξη, αλλά το είπατε σωστά!» Είπε ο μοναχός.
«Προσπάθησα», απάντησε ο κολακευμένος δαίμονας.
«Ποιο είναι το μυστικό σου;» Ο εκπληκτικός μοναχός ρώτησε.
– Μίλησα χωρίς αγάπη στην καρδιά μου και ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα ενεργούν σύμφωνα με αυτά που είπα. Και αυτό είναι αρκετό για μένα ήδη – εξήγησε ο ακάθαρτος.

Από αρχαία Πατερικό
http://apantaortodoxias.blogspot.gr

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ήρθε η ώρα να μιλήσει και ο Μωριάς – ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΑΔΑ (04/03 στις 14:00, Πλ. Βασιλέως Γεωργίου)

Έρχεται νέος ξεσηκωμός: Ποιοι διοργανώνουν το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην Πάτρα

Αίτηση άδειας στον δήμο Πατρέων για τη διεξαγωγή συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία, κατέθεσαν τη Δευτέρα εκπρόσωποι οργανώσεων.

Οι συγκεκριμένες οργανώσεις δηλώνουν υπεύθυνες για τη διοργάνωση του συλλαλητηρίου στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, στις 4 Μαρτίου και ώρα 2 το μεσημέρι.

Μάλιστα -όπως βλέπουμε- τυπώθηκε και η πρώτη αφίσα, στην οποία γράφεται χαρακτηριστικά «Ήρθε η ώρα να μιλήσει και ο Μοριάς».

Ενώ, στο κείμενο το οποίο κατατέθηκε στον δήμο, αναφέρεται πως οι διοργανωτές είναι οι ίδιοι των «ιστορικών συλλαλητηρίων» σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Το κείμενο αναφέρει τα εξής:

«Εν μέσω προσπαθειών αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης με το πολλοστό σκάνδαλο διαφθοράς της πολιτικώς γηρασμένης κομματικής αριστοκρατίας της Μακεδονίας σε ξένη κυβέρνηση, απλοί, δημοκρατικοί, ακομμάτιστοι και μη ακραίοι πολίτες κατέθεσαν στις 12/2 επισήμως αίτηση αδείας στον Δήμο Πατρέων για τη διεξαγωγή του μεγαλειώδους –ως αναμένεται– Συλλαλητηρίου κατά της χρήσεως του όρου «Μακεδονία», από τους γείτονες, σε οποιαδήποτε γλώσσα ή μορφή, καθώς και παραγώγων του, που θα διοργανωθεί την Κυριακή 4η Μαρτίου τρέχοντος και ώρα 14.00 στην κεντρική πλατεία Βασ. Γεωργίου Α’, από τον κόσμο των ίδιων ομάδων που διοργάνωσαν τα ιστορικά Συλλαλητήρια της 21η Ιανουαρίου και 4ης Φεβρουαρίου τρέχοντος, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Το εν λόγω Συλλαλητήριο συν-διοργανώνουν αρχικώς οι:
Επιτροπή Ενημερώσεως επί Εθνικών Θεμάτων (ιδρυθείσα εκ του πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας μεταπολιτευτικώς, κ.ου Μ.Δ. Στασινόπουλου),
Παμμακεδονική Ένωση Μακεδονικού Αγώνος Ελλάδας – Αυστραλίας,
Παμμακεδονική Ένωση Θεσσαλονίκης,
Παμμεκδονική Ένωση ΗΠΑ,
Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτωρίας,
«Australian Instityte of Macedonian Studies» όπως αυτές εκπροσωπούνται στην Ελλάδα, και οι δεκάδες πρωτοβάθμιες οργανώσεις και φορείς που οι ως άνω περιλαμβάνουν.

Δηλώνουμε δε κατηγορηματικώς, ότι καμία άλλη επιτροπή, φορέας ή σωματείο δεν μας εκπροσωπεί και σύντομα θα ορισθεί Υπεύθυνος Τύπου προς ενημέρωση των ΜΜΕ».

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

15 Φεβρουαρίου: Ο Άγιος Άνθιμος της Χίου και η Παναγία η Βοήθεια!

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος ανθιμος της χιου

Την 15η Φεβρουαρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Ανθίμου της Χίου, ο οποίος εκοιμήθη εν Κυρίω το 1960, στη νήσο Χίο που έχει ποτιστεί με το αίμα χιλιάδων μαρτύρων και Νεομαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Το μοναστήρι που ίδρυσε ο Άγιος Άνθιμος, η Παναγία η Βοήθεια, με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και την κάρα του Αγίου, αποτελεί ένα καταφύγιο των Ορθοδόξων Χριστιανών , των απανταχού της γης Χιωτών ( και όχι μόνο ) , που εκζητούν τις προσευχές και μεσιτείες του Αγίου Ανθίμου και της Παναγίας της Βοηθείας. Θεωρούμε τον Άγιο Άνθιμο και την Παναγία, προστάτες και ενισχυτές του μπλογκ της Ορθόδοξης Ιεραποστολής και εκζητούμε τις προσευχές και τις μεσιτείες τους, ώστε το μπλογκ αυτό να φέρει πλούσιους καρπούς για την ενίσχυση της Ορθόδοξης Εξωτερικής Ιεραποστολής.

Ο Όσιος Άνθιμος, κατά κόσμο Αργύριος Κ. Βαγιάνος, γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1869 στην περιοχή του Αγίου Λουκά Λειβαδίων Χίου. Οι ευσεβείς και ενάρετοι γονείς του, Κωνσταντίνος και Αργυρώ, φρόντισαν να δώσουν Χριστιανική αγωγή στο τέκνο τους. Και ο νεαρός Αργύριος δωρεοδέκτης του Αγίου Πνεύματος, με πνεύμα σοφίας, ήταν προορισμένος από τον Θεό να αναδειχθεί σκεύος εκλογής και να γίνει μέγας παιδαγωγός εις Χριστόν. Η όλη παιδιόθεν ανάπτυξη και ανατροφή του τελούσε προφανώς υπό την ισχυρή και βαθιά επίδραση του χριστιανικού οικογενειακού του περιβάλλοντος.

Γράμματα δεν έμαθε πολλά. Περιορίσθηκε στις απλές γνώσεις του δημοτικού σχολείου. Έτσι χωρίς τις θεωρητικές γνώσεις της εγκοσμίου καταξιώσεως, αλλά με ευφυΐα και διεισδυτικότητα πνεύματος και με ιδιαιτέρως έντονη την επιθυμία για βίο πνευματικό, προχωρά αταλάντευτος στην ενάρετη ζωή με την πολύτιμη δωρεά της ακλόνητης πίστεως.

Ο θείος έρως τον οδηγεί στην απάρνηση του κόσμου και της βοής του και στη μοναχική πολιτεία, από όπου εξέλαμψαν οι αρετές του. Αφορμή για να ακολουθήσει την μοναχική οδό υπήρξε η επίσκεψή του στη Σκήτη των Αγίων Πατέρων της Χίου για την επισκευή ιδιόκτητης εικόνας της Παναγίας. Με αυτή την εικόνα έκτοτε συνέδεσε άρρηκτα ολόκληρη την ζωή του. Η Παναγία έγινε για εκείνον πηγή ανεξάντλητης δυνάμεως στους μετέπειτα σκληρούς αγώνες του, αλλά και πηγή δροσιάς και ανακουφίσεως. Οδηγός του στον ασκητικό βίο υπήρξε ο σεβάσμιος Γέροντας της Σκήτης Παχώμιος, από τον οποίο εκάρη μικρόσχημος μοναχός και μετονομάσθηκε Άνθιμος.

panagia1

Υποτάσσεται στον Γέροντα Παχώμιο και με τις αδιάλειπτες προσευχές και νηστείες και με τους σκληρούς αγώνες του αναδεικνύεται, με την ευδοκία του Θεού, μεγάλος στην άσκηση και την αρετή. Με την σωματική και πνευματική του όμως αυτή άσκηση εξαντλήθηκε και ασθένησε. Τότε με την ευλογία του Παχωμίου επιστρέφει στο σπίτι του, όπου εγκαθίσταται για ανάρρωση. Όμως ο Όσιος Άνθιμος δεν εγκατέλειψε την άσκηση. Μόλις αποκαταστάθηκε μερικώς η υγεία του αποσύρθηκε σε μικρό απομονωμένο κελί μέσα στα πατρικά του κτήματα, στα Λιβάδια της Χίου, συνεχίζοντας τους πνευματικούς του αγώνες. Εκεί μόναζε ασκώντας ταυτοχρόνως και την τέχνη του υποδηματοποιού, για να βοηθά τους φτωχούς γονείς του και να ελεεί του πάσχοντες.

Στο κελί του αυτό με την αδιάλειπτη προσευχή και την μελέτη του βίου μεγάλων ασκητών λάμβανε δύναμη, προέκοπτε σε πνευματική οικοδομή, αλλά και προκαλούσε και τη δαιμονιώδη λύσσα του πονηρού. Ο Όσιος αγωνιζόταν σκληρά και αποτελεσματικά, διεξήγαγε πολυμέτωπους αλλά νικηφόρους αγώνες κατά του πονηρού με την πύρινη προσευχή και καθημερινά ανερχόταν την ευλογημένη κλίμακα των αρετών και της αγιότητας. Αργότερα, σε ηλικία 40 ετών, το έτος 1909, κείρεται μεγαλόσχημος μοναχός από τον διάδοχο του Παχωμίου, Ιερομόναχο Ανδρόνικο.

Ο ενάρετος όμως ασκητής Άνθιμος ήταν σκεύος εκλογής και έτοιμος για το αξίωμα της ιεροσύνης. Καλείται λοιπόν στο Αδραμύττιο της Μικράς Ασίας από τον ανάδοχό του Στέφανο Διοματάρη το 1910 για τον σκοπό αυτό. Η χειροτονία του Αγίου δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο. Στην περίπτωσή του είχαμε θεία συγκατάθεση που απεκάλυψαν οι θεοσημίες ευδοκίας κατά το τέλος της χειροτονίας. Σεισμός, αστραπές, βροντές, κατακλυσμιαία βροχή συμβαίνουν την ιερή εκείνη ώρα. Τα κανδήλια του ναού κινούνται, ενώ ένα από αυτά καταπίπτει. Μετά δε τη χειροτονία επικρατεί γαλήνη, ηρεμία, χαρά Θεού. Τα φυσικά αυτά φαινόμενα αποκαλύπτουν και μαρτυρούν την ευαρέσκεια του Θεού και τη θεία συγκατάνευση.

Όσο καιρό παρέμενε στο Αδραμύττιο, ακτινοβολούσε εκθαμβωτικά με την αρετή και την αγιότητά του, η οποία ίσχυσε να θεραπεύσει δαιμονιζόμενο της περιοχής, κάτι που δεν κατόρθωσαν οι συλλειτουργοί του. Αυτή λοιπόν η πνευματική του ακτινοβολία προκάλεσε το πάθος της αντιζηλίας των συλλειτουργών του. Εκείνος θέλοντας να τους ελευθερώσει από το πάθος αυτό, εγκατέλειψε το Αδραμύττιο το 1911 και μετέβη στο Άγιον Όρος, όπου οι Αγιορείτες μοναχοί του επιδαψίλευσαν πολλές τιμές.

Επιστρέψας στη Χίο τοποθετήθηκε ως εφημέριος στο Λεπροκομείο. Εκεί άνοιξε το νέο στάδιο των αρετών και της αγαθοεργού δράσεώς του. Η εικόνα της Παναγίας Υπαπαντής επικεντρώνει την όλη του ευεργετική δράση. Η Κυρία Θεοτόκος δια της μεσιτείας και της προσευχής του Αγίου Ανθίμου επιτελεί αναρίθμητα θαύματα θεραπείας ασθενών επωνύμων και ανώνυμων πιστών. Το ίδρυμα αυτό με τους δυστυχείς λεπρούς καθίσταται πνευματικό κέντρο σωματικής και πνευματικής υγείας. Η όλη διακονία του στο Λεπροκομείο καταδεικνύει τη βαθύτατη πίστη του και την πολύτιμη προσφορά του.

Εδώ φαίνεται και το μεγαλείο του Αγίου. Ο Άγιος Άνθιμος ως εφημέριος του ναού συμπαρευρισκόταν, συνέτρωγε και συνομιλούσε με τους λεπρούς, τους κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων και μετά τη Θεία Λειτουργία κατέλυε!

Τότε μέσα σε εκείνη την αγιάζουσα ατμόσφαιρα οραματίζεται την ίδρυση Μονής, για να στεγάσει πρόσφυγες καλόγριες προερχόμενες από την Μικρά Ασία. Και προχωρεί στην πραγμάτωση των οραματισμών του.

Υψώνει τον μεγαλοπρεπή Ιερό Παρθενώνα της Παναγίας Βοηθείας Χίου. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Μονή με πλήρη αφοσίωση στην Παναγία και εκεί κατηύγαζε με την ασκητική του βιοτή το πλήθος των αρετών και την αγιότητά του και τη μεσιτεία και βοήθεια της Θεοτόκου και ποίμαινε με πλεονάζουσα στοργή και αγάπη το ποίμνιό του, ενίσχυε και παρηγορούσε με τον γλυκύ και απλό του λόγο και θεράπευε ασθενείς και πάσχοντες που κατέφευγαν κοντά του.

Μέσα σε αυτή τη δια βίου διακονία, ώριμος πλέον, πλήρης ημερών, σε ηλικία 90 ετών, με οσιότητα που θύμιζε τους μεγάλους ασκητές της ερήμου, τέλεσε την τελευταία Θεία Λειτουργία την 27η Ιανουαρίου 1960 και λίγες ημέρες μετά κοιμήθηκε με ειρήνη.

πηγή: http://www.synaxarion.gr/

ierapostoli.wordpress.com

https://simeiakairwn.wordpress.com/2018/02/15/…cf%85/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αδύνατον να πιστέψετε ό,τι θα δείτε, αλλά είναι αλήθεια!

Αδύνατον να πιστέψετε ό,τι θα δείτε, αλλά είναι αλήθεια!

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πραγματικός πανικός στου Μαξίμου για τον νέο «όχλο» – Παμμακεδονικές Ενώσεις: Αν γίνει τρίτο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, θα είναι… τσουνάμι!

Στο μακεδονικό ζήτημα και την όνομα των Σκοπίων αναφέρονται με ανακοίνωση στη σελίδα τους στο Facebook οι Παμμακεδονικές Ενώσεις τονίζοντας πως αν χρειαστεί θα πραγματοποιηθεί και τρίτο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία προειδοποιώντας πως «δεν θα είναι απλώς λαοθάλασσα, θα είναι ένα τσουνάμι».
Η ανακοίνωση:

Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων και όλοι οι φορείς που διοργάνωσαν ή συνέβαλαν στα δυο προηγούμενα συλλαλητήρια, δηλώνουμε πως στις 21 Ιανουαρίου και στις 4 Φεβρουαρίου 2018, μίλησε ο Ελληνικός λαός ο οποίος ήρθε αυθόρμητα να διεκδικήσει τα δίκαιά του, να πει πως δεν δίνει το δικαίωμα σε κανέναν να εκχωρήσει στα Σκόπια το «Άνω Μακεδονία», «Νέα Μακεδονία», «Gornamakedonija» ή ο,τιδήποτε με αναφορά το «Μακεδονία».

Τα δυο συλλαλητήρια το ένα μετά το άλλο έγιναν ξαφνικά και βιαστικά, και όμως ο λαός ήρθε, την λαοθάλασσα των δυο συλλαλητηρίων δεν μπορεί κανένας να διαψεύσει. Ήταν υπεράνω κομμάτων, απλώς ο ελληνικός λαός ήρθε να βροντοφωνάξει το ΟΧΙ σε αυτούς που είναι έτοιμοι να παραδώσουν γη και και ιστορία στους παραχαράκτες.
Δηλώνουμε πως αν χρειαστεί και τρίτο συλλαλητήριο αυτή την φορά θα είναι οργανωμένο… Αν η κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος εξακολουθήσει να επιμένει σε ανιστόρητες σύνθετες ονομασίες που θα περιέχουν τον όρο Μακεδονία ή παράγωγα του όρου αυτού προκειμένου να ονομαστούν τα Σκόπια, τότε το τρίτο αυτό συλλαλητήριο δεν θα είναι απλώς λαοθάλασσα, θα είναι ένα τσουνάμι.
Δυστυχώς μόνον ο ελληνικός λαός μπορεί να διασφαλίσει την εθνική του κυριαρχία όταν το πολιτικό σύστημα αποδεικνύεται ανίκανο. Εμείς γρηγορούμε…
Αδέλφια σας συγχαίρουμε και σας ευχαριστούμε…».
https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fmacedoniarally%2Fposts%2F1668697796547651&width=500

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Καλλιόπη Λύκα η θρυλική Μάνα του Στρατιώτη

 

 

Αντιναυάρχου ε.α. Δρα Στυλιανού Πολίτη

    Η Καλλιόπη Λύκα που ονομάσθηκε από το Βασιλιά Γεώργιο «Μάνα του Στρατιώτη» υπήρξε το πρότυπο της σύγχρονης Ελληνίδας. Σύζυγος ήρωα, μητέρα ήρωα, στοργική νοσοκόμα στο πλευρό του τραυματία και λέαινα στη μάχη! Σε ολόκληρη τη ζωή της συμμετείχε ενεργά σε όλους τους Εθνικούς Αγώνες και προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες απόλυτα αφοσιωμένη στο Ιερό Καθήκον. Το Ελληνικό Κράτος δυστυχώς όχι μόνο δεν τίμησε όπως θα έπρεπε την προσφορά της αλλά της αρνήθηκε ακόμα και την νοσοκομειακή φροντίδα στο στρατιωτικό νοσοκομείο όταν αυτή τη χρειάσθηκε.

    Ψηλή με ωραίο παράστημα, παρά την προχωρημένη ηλικία της και με την καλοσιδερωμένη της στολή γεμάτη παράσημα και μετάλλια, πάντα χαμογελαστή μιλούσε με ενθουσιασμό για την Πατρίδα. Έτσι θυμάμαι μικρό παιδάκι τότε στα Γιάννενα τη θρυλική Μάνα του Στρατιώτου. Αγαπούσε όλο τον κόσμο αλλά ειδικά το Στρατό. Κυριολεκτικά το λάτρευε και συχνά έλεγε: «όπου υπάρχει Στρατός είναι ελεύθερη η Πατρίδα!».

    Η Καλλιόπη Ζάγκλη, αυτό ήταν το πατρικό της όνομα, είχε γεννηθεί στις 30 Ιανουαρίου του 1889 στην Άρτα. Ο πατέρας της ονομαζόταν Κωνσταντίνος, η μητέρα της Αγγελική και καταγόντουσαν από τους Καλαρρύτες, ένα ορεινό χωριό κοντά στα Γιάννενα. Η οικογένεια της ήταν πολύ εύπορη αλλά και εξαιρετικά φιλάνθρωπος. Η σπλαχνική μητέρα της πάντρευε άπορα κορίτσια και μαζί με το γενναιόδωρο σύζυγο της διέθετε μεγάλα ποσά για συμπαράσταση στους φτωχούς της Άρτας και στους φυλακισμένους. Είχαν βαθιά Χριστιανική Πίστη και απέραντη αγάπη για την Πατρίδα. Όπως είναι φυσικό αυτά τα στοιχεία είχαν άμεση επίδραση στη ψυχοσύνθεση της μικρούλας τότε Καλλιόπης και σφυρηλάτησαν ένα χαρακτήρα που αποδείχθηκε αδαμάντινος.

    Ο Έρωτας όμως, ο πανάρχαιος Θεός που δεν σταμάτησε ποτέ τα θαύματα του ήρθε και για την όμορφη τότε ηπειρωτοπούλα. Ήταν μάλιστα μπαρουτοκαπνισμένος με τη μορφή του Υπολοχαγού Πεζικού Δημητρίου Γ. Λύκα. Οι δύο νέοι εκείνης της εποχής, αγαπήθηκαν και σύντομα παντρεύτηκαν. Απέκτησαν μόνο ένα παιδί που το βάφτισαν Γεώργιο. Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν εξαιρετικά δύσκολες. Είχαμε διαρκώς πολέμους. Ο Δημήτριος Λύκας δεν έλειψε από καμμία μάχη. Παντού έδινε το παρόν και έδειχνε την ανδρεία του. Το στήθος του γέμισε παράσημα καθώς και πολεμικά μετάλλια και το κορμί του πληγές.

    Παράλληλα η σύζυγος του Καλλιόπη δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή το φιλανθρωπικό της έργο. Μέρα και νύκτα μέσα στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία έδειχνε τη στοργή της σε κάθε τραυματία και στεκόταν δίπλα σε κάθε οικογένεια που την είχε ανάγκη, συμπαραστεκόμενη όχι μόνο ηθικά αλλά και υλικά. Μετά και από τη Μικρασιατική Εκστρατεία ο σύζυγος της έπαθε φυματίωση που ξεκίνησε από ένα από τα τραύματα του στους πνεύμονες. Αυτό τον οδήγησε σε πρόωρο θάνατο. Το 1930 ο Δημήτριος Λύκας σαν Συνταγματάρχης έφυγε από τον κόσμο μας, αφήνοντας χήρα τη σύζυγο του και ορφανό τον ανήλικο γιο του.

    Η γενναία Ηπειρώτισσα στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ανέθρεψε με στοργή και φροντίδα το μοναχογιό της εμπνέοντας του απέραντη αγάπη για την Πατρίδα. Ο Γιώργος της που μαθήτευσε στη Ζωσιμαία Σχολή ήταν εξαιρετικού ήθους και άρχισε να διακρίνεται σαν αθλητής. Ήταν Γενικός Αρχηγός Ομάδας του Αθλητικού Σωματείου ΑΒΕΡΩΦ και Πρωταθλητής Ηπείρου στο λίθο. Η Καλλιόπη Λύκα με μεγάλη της ευχαρίστηση παρακολουθούσε τις προόδους του ενώ συνέχιζε με αμείωτη ένταση το κοινωνικό και φιλανθρωπικό της έργο. Ήδη από το 1911 είχε ιδρυθεί η πρώτη Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων του Ερυθρού Σταυρού.

    Με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων είχε ξεκινήσει και ένα ανθρωπιστικό κίνημα συμπαραστάσεως στους τραυματισμένους μαχητές. Πλήθος κυριών από την καλή κοινωνία, είχαν σπεύσει τότε να ντυθούν τη στολή της εθελόντριας αδελφής νοσοκόμας για να φροντίζουν τους τραυματίες. Πρώτες και καλύτερες η Πριγκίπισσα Αλίκη η οποία οργάνωσε τις νοσηλευτικές μονάδες στις εκστρατείες, η Ασπασία Ράλλη, κόρη του Πρωθυπουργού Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, η οποία διακρίθηκε και για τις μαχητικές της ικανότητες στη Μάχη του Δρίσκου καθώς και η Άννα Παπαδοπούλου, αδελφή του Παύλου Μελά που είναι η πρώτη που ονομάσθηκε Μάνα του Στρατιώτου

    Το παράδειγμα των ευγενέστατων αυτών γυναικών ακολούθησαν και πολλές άλλες Ελληνίδες, γράφοντας μια ιστορία γεμάτη αγάπη στην Πατρίδα αλλά και στον συνάνθρωπο. Ενώ όμως οι πόλεμοι είχαν σταματήσει προσωρινά, η ιδέα του εθελοντισμού σε αυτό το θεάρεστο τομέα δεν είχε χαθεί. Η όμορφη εικόνα της εθελόντριας αδελφής εξακολουθούσε να γοητεύει τις Ελληνίδες του Μεσοπολέμου. Άρχισαν λοιπόν να συγκροτούνται πλήθος ομάδων εθελοντριών αδελφών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Μια τέτοια ομάδα ιδρύθηκε στα Γιάννενα το 1939. Πολλές Γιαννιώτισσες έτρεξαν πρόθυμα να καταταγούν. Ανάμεσα τους και η Καλλιόπη Λύκα που βρήκε άλλη μια ευκαιρία για να σταθεί όλο στοργή δίπλα σε όποιον είχε ανάγκη.   

Δεν πέρασε πολύς καιρός και ήρθε η 28η Οκτωβρίου με την επίθεση των Ιταλών. Άγρυπνη η στοργική αδελφή Καλλιόπη Λύκα, παρέμενε στο πλευρό των τραυματισμένων στρατιωτών προσφέροντας τους την αγάπη της. Αυτά που έζησε στα Νοσοκομεία και στα Ορεινά Χειρουργεία δεν περιγράφονται. Τα κρυοπαγήματα τότε ήταν κάτι φοβερό. Πολλές φορές όταν οι νοσοκόμες έβγαζαν τις αρβύλες των φαντάρων, τα δάκτυλα και άλλα μέρη των κάτω άκρων τους έμεναν μέσα σ’ αυτές. Η ίδια διηγήτο ότι είδε μέσα σε μια μέρα να ακρωτηριάζονται εκατό στρατιώτες.

    Το σπίτι της το είχε κυριολεκτικά διαλύσει. Σεντόνια, πετσέτες, σκεύη φαγητού, ρούχα τα είχε πάει στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο για να προσθέσει κάτι και εκείνη στον εξοπλισμό του. Συχνά έφευγε επικεφαλής σε αποστολές για συνοδεία τραυματιών σε Νοσοκομεία της ενδοχώρας. Η μεταφορές αυτές ήταν πολύ επικίνδυνες και εκτελούνταν μόνο τη νύκτα γιατί την ημέρα οι φάλαγγες βομβαρδίζονταν. Μέσα σε αυτοκίνητα που δεν ήταν προορισμένα για τέτοιες μεταφορές, οι τραυματίες μας υπέφεραν φρικτά από την έλλειψη των στοιχειωδών ανέσεων.

    Ο πόλεμος συνεχιζόταν και ο Στρατός μας νικούσε απελευθερώνοντας την Βόρειο Ήπειρο. Ο κόσμος πανηγύριζε και το ηθικό ακόμα και των τραυματιών ήταν ακμαιότατο. Η Καλλιόπη Λύκα πήγε στο Αργυρόκαστρο, στην Πρεμετή στο Λάμποβο, στο Καλαράτι και όπου αλλού ο Στρατός μας πολεμούσε. Στο Αργυρόκαστρο την περίμενε μια υπέροχη έκπληξη. Ο Βασιλεύς Γεώργιος την είχε ονομάσει «Μάνα του Στρατιώτου». Εκεί ήταν που την φώναξαν για πρώτη φορά οι στρατιώτες μας Μάνα ζητωκραυγάζοντας. Από τότε έφερε με υπερηφάνεια αυτό τον τίτλο και έτσι την αποκαλούσαν και την προσφωνούσαν όλοι οι στρατιωτικοί. Παράλληλα της ανατέθηκαν καθήκοντα υπεύθυνης για τη «Φανέλλα του Στρατιώτου», μιας οργανώσεως που φρόντιζε ηθικά και υλικά τον Έλληνα Στρατιώτη. Η οργάνωση αυτή στην περίοδο του Πολέμου με εντατική εθελοντική εργασία πολλών χιλιάδων Ελληνίδων απ’ όλη την επικράτεια μπόρεσε να στείλει στο μέτωπο 127.000 δέματα με μάλλινο ιματισμό για τις ανάγκες των στρατιωτών μας.

    Στις 31 Δεκεμβρίου 1940, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος έφθασε μέσα στους τραυματίες και ο γιος της, ο Ανθυπολοχαγός Γεώργιος Λύκας. Η γενναία Ελληνίδα Μητέρα αφού περιποιήθηκε στοργικά το τραύμα του παιδιού της, το έστειλε να πάρει αμέσως το φύλο πορείας για τη θέση του στο μέτωπο. Ο Διευθυντής του Νοσοκομείου θέλησε να τον κρατήσει μια μέρα για ιατρική παρακολούθηση. Την βρήκε όμως αντίθετη, και ήταν απόλυτη: «Το κρεβάτι έχω να το δώσω σε άλλον που είναι βαρύτερα τραυματισμένος!». Γιατί είναι αλήθεια ότι η Καλλιόπη Λύκα αισθανόταν Μάνα του κάθε Στρατιώτη και δεν ξεχώριζε κανένα ούτε βέβαια και το φυσικό της τέκνο.

    Ο νέος χρόνος, μετά τις νίκες της Πίνδου έφερε την εαρινή επίθεση των Ιταλών με ανασυγκροτημένες τις δυνάμεις τους. Ο Μουσολίνι που ήρθε ο ίδιος στην Αλβανία, είχε επιμεληθεί σχολαστικά αυτή την επιχείρηση. Τον περίμενε όμως άλλη μια αποτυχία και ταπεινωμένος επέστρεψε στη Ρώμη. Χιλιάδες οι νεκροί, άπειροι οι τραυματίες τόσο από τους Έλληνες όσο και από τους Ιταλούς, πολλοί μάλιστα από τους οποίους δεν είχαν μπορέσει να περισυλλέγουνε κατά τις αλλεπάλληλες υποχωρήσεις τους. Τους περίθαλψαν όμως με την πρέπουσα φροντίδα οι υγειονομικές υπηρεσίες μας. Πρώτη και καλύτερη η Μάνα που ο αλτρουισμός της δεν ξεχώριζε το δικό μας φαντάρο από τον εχθρό, φροντίζοντας κατά προτεραιότητα αυτόν που είχε μεγαλύτερη ανάγκη ανεξαρτήτως εθνικότητας.

    Μετά τη νέα αποτυχία του Ντούτσε, ο Χίτλερ αποφάσισε να αναλάβει εκείνος την κατάληψη της Ελλάδας. Ατέλειωτες ορδές Γερμανών έφθασαν στα σύνορα μας και στις 6 Απριλίου του 1941 μας επετέθησαν. Οι Έλληνες σε μικρό χρονικό διάστημα έγραψαν άλλο ένα έπος.

    Κάποια ώρα όμως ήρθε το μοιραίο και κατάρρευσε το μέτωπο. Η Μάνα του Στρατιώτου τότε έζησε τις φρικτότερες στιγμές της ζωής της μαζί με τους πυροβολητές της VIII Μεραρχίας που λόγω της συνθηκολογήσεως αναγκάσθηκαν να αποχωρισθούν τα πυροβόλα τους. Με δάκρυα στα μάτια και αναφιλητά τα στεφάνωσαν με αγριολούλουδα. Ο Ταγματάρχης Κωνσταντίνος Βερσής, ήρωας από τη Μικρασιατική Εκστρατεία, Διοικητής της Μοίρας Πυροβολικού, αποφάσισε να τιμήσει με μεγαλειώδη τρόπο το Όπλο του. Συγκέντρωσε τους στρατιώτες του και αφού ασπάσθηκαν τα πυροβόλα, τους κάλεσε να στραφούν προς νότο με μέτωπο την υπόλοιπο Ελλάδα και να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο. Στην συνέχεια διέταξε την καταστροφή των πυροβόλων με δυναμίτιδα. Τη στιγμή που εσείετο το έδαφος από τις εκρήξεις, ο γενναίος Πυροβολάρχης θέλοντας να πεθάνει «στο κανόνι του επάνω» όπως λέει το εμβατήριο, στήριξε το περίστροφο στον κρόταφο του και πυροβολήθηκε. Ταυτόχρονα αυτοκτόνησαν και δύο Λοχίες, ενώ και πολλοί άλλοι ετοιμάσθηκαν να κάνουν το ίδιο.

    Ευτυχώς όμως που ακούστηκε η φωνή της Μάνας: «Σταματήστε! Η Πατρίδα δεν πέθανε και σας έχει ανάγκη! Αν χαθείτε εσείς ποιος θα την ελευθερώσει;». Ο σεβασμός που έτρεφαν οι στρατιωτικοί στο πρόσωπο της αλλά και το καθ’ όλα λογικό επιχείρημα της σταμάτησε το κακό. Πάντως είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο ηρωικός Ταγματάρχης με το τελευταίο γράμμα που είχε γράψει στην οικογένεια του προέτρεπε το Σωτηράκη τον μικρό του γιο, όταν μεγαλώσει να γίνει ένας καλός στρατιώτης και ευχόταν μια μέρα να πολεμήσουν μαζί.

    Η Κατοχή έπεσε βαριά στην Πατρίδα μας. Πείνα, δυστυχία αλλά και προδοσίες δυστυχώς! Η Μάνα δεν έμεινε με δεμένα χέρια. Αρχικά μέχρι το τέλος Αυγούστου 1941 ασχολήθηκε με την περίθαλψη των τραυματιών. Στην συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στην Εθνική Αντίσταση. Ξεκίνησε εκστρατεία για στρατολόγηση αγωνιστών. Ταξίδευε σε όλα τα χωριά ξεσηκώνοντας με πύρινα λόγια τους συμπατριώτες της.

     Ήδη από τις 9 Σεπτεμβρίου 1941 είχε ιδρυθεί ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (Ε.Δ.Ε.Σ.). Ιδρυτής και Γενικός Αρχηγός ήταν ο Στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας, γόνος της ηρωικής οικογένειας των Ζερβαίων του 1821. Αυτός ήταν ένας πραγματικός Έλληνας! Μπροστά στο συμφέρον της Πατρίδας δεν δίσταξε καθόλου να παραμερίσει την ιδεολογία του, δεχόμενος στις Τάξεις του κάθε έναν αγωνιστή με πατριωτικό φρόνημα, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Αν και αντιβασιλικός με έντονη δράση, αισθανόμενος την ανάγκη απόλυτης ομοψυχίας μπροστά στον εχθρό του Έθνους είχε δηλώσει: «Προκειμένου ν’ αποτραπεί ο εμφύλιος πόλεμος και ο τόπος μας να βρει, κατά την ώρα της συμμαχικής νίκης, την δικαίωση που του αξίζει, δεν θα είχα την παραμικρή αντίρρηση να ξαναγυρίσει ο Βασιλεύς Γεώργιος στην Ελλάδα». Τέτοιο ήταν το ήθος του και ο πατριωτισμός του!

    Οι Τάξεις του ήρωα Στρατηγού Ζέρβα δεν άργησαν να πυκνώσουν. Πολλοί πατριώτες κυρίως από την Ήπειρο βγήκαν στα βουνά για να πολεμήσουν τον κατακτητή. Ανάμεσα τους βέβαια και η Καλλιόπη Λύκα όχι τώρα μόνο σαν εθελόντρια νοσοκόμα αλλά σαν μάχιμη Αντάρτισσα. Ντυμένη πάντα στο χακί, φορώντας αρβύλες και με το όπλο στο χέρι ορμούσε πρώτη στη μάχη. Ήταν ήδη πενήντα τριών χρονών και είχε περάσει μια δύσκολη ζωή απόλυτα ταυτισμένη με την έννοια του Καθήκοντος. Η καρδία της όμως ήταν όλο φλόγα και αγάπη για την Πατρίδα αλλά και για το συμπολεμιστή της. Μετά τη μάχη ξαναγινόταν νοσοκόμα και η αγνή φίλη καθενός που ήθελε να ακούσει μια καλή κουβέντα εκείνα τα δύσκολα χρόνια.

    Όταν απελευθερωθήκαμε από τους Γερμανούς διαλύθηκαν οι αντιστασιακές οργανώσεις μη έχοντας λόγο υπάρξεως, αφού ο αντίπαλος τους είχε αποχωρήσει νικημένος από το Ελληνικό έδαφος. Έτσι λοιπόν και οι γενναίοι Αντάρτες του Ζέρβα αφού παρέδωσαν τον οπλισμό τους, επέστρεψαν στα καθημερινά τους έργα. Η Καλλιόπη Λύκα επέστρεψε στις Τάξεις του Ελληνικού Στρατού ξαναπαίρνοντας πάλι τη θέση της σαν Μάνα του Στρατιώτου.

    Δυστυχώς όμως για την Πατρίδα μας τα βάσανα δεν είχαν τελειώσει. Όπως γνωρίζουμε, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, ο αποκαλούμενος «Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός» των Κομουνιστών επισήμως είχε διαλυθεί. Ένα μέρος του όμως είχε φύγει στα όμορα Κομουνιστικά Κράτη. Τα Κράτη αυτά που ήταν εχθρικά για την Ελλάδα έχοντας ακόμα και εδαφικές βλέψεις σε βάρος μας, δέχθηκαν πρόθυμα τους Κομουνιστές. Στη συνέχεια τους εξόπλισαν και άρχισαν σχολαστικά τη στρατιωτική τους εκπαίδευση.

    Την άνοιξη του 1946 με το πέρας της εκπαιδεύσεως, οι Κομουνιστές κατά ομάδες άρχισαν να περνούν τα σύνορα μας και να διασκορπίζονται στα βουνά ακολουθώντας πιστά ένα άριστα καταστρωμένο σχέδιο. Παραμονή λοιπόν των εκλογών που είχαν προκηρυχθεί για τις 31 Μαρτίου 1946, μια Κομουνιστική Ομάδα που «έδρευε» στον Όλυμπο, επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στο Σταθμό Χωροφυλακής του Λιτόχωρου. Στη μάχη σκοτώθηκαν δεκατρείς Χωροφύλακες και αιχμαλωτίστηκαν άλλοι τρεις. Η Κυβέρνηση προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός, όμως το κακό συνεχίσθηκε και πήρε τρομακτικές διαστάσεις. Με αυτή την επίθεση οι Κομουνιστές είχαν ξεκινήσει μια ολέθρια ανταρσία με σκοπό να επιβάλουν βίαια στη Χώρα μας ένα καθεστώς ίδιο με αυτό που υπήρχε μέχρι πρότινος στην Αλβανία, στη Βουλγαρία, Σοβιετική Ένωση και στα άλλα κράτη του Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Όλοι μας γνωρίζουμε πόσους νεκρούς, πόση δυστυχία, τι καταστροφές έφεραν στην Πατρίδα μας τα γεγονότα που επακολούθησαν και το πόσο ακριβά τα πλήρωσε όλα αυτά ο Λαός μας.

    Σε όλο αυτό το διάστημα η Μάνα του Στρατιώτη συνέχισε με αυταπάρνηση τον αγώνα της. Πιστή στο Καθήκον βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή του πυρός ενθαρρύνοντας τους φαντάρους στη μάχη και παρηγορώντας ή περιθάλπτωντας τους τραυματίες στην ανάπαυλα των επιχειρήσεων.

    Στις φονικές μάχες που διεξήχθησαν στο Νεστόριο τραυματίσθηκε ξανά ο μοναχογιός της. Επειδή μάλιστα της είπαν ότι είναι σοβαρά βρήκε λίγο χρόνο να τρέξει να τον δει. Όταν έμαθε τις ηρωικές του πράξεις που προηγήθηκαν του τραυματισμού του, η καρδία της γέμισε υπερηφάνεια. Το αγκάλιασε και του είπε: «Τώρα είσαι παιδί μου! Θα σε φιλήσω σαν Μάνα του Στρατιώτου και το φιλί αυτό θα είναι το εύγε της παλικαροσύνης σου!». Και αμέσως έφυγε τρέχοντας για να γυρίσει στους συμπολεμιστές της. Ο γιος της τελικά επέζησε αλλά έμεινε τυφλός από το ένα μάτι για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του! Δεν άργησε όμως και η σειρά της. Στις 9 Μαΐου του 1948 στην Κοίτη Βροντού τραυματίσθηκε και η Μάνα από νάρκη. Η ηρωίδα μας όμως με δεμένα τα τραύματα της συνέχισε το έργο της, πολεμώντας αλλά και προσφέροντας την αγάπη της στον συμπολεμιστή της μέχρι το τέλος των επιχειρήσεων.

    Όταν τελείωσαν όλα αυτά η Καλλιόπη Λύκα γύρισε στο σπίτι της στα Γιάννενα. Το βρήκε λεηλατημένο. Δεν υπήρχε ούτε καρέκλα να καθίσει. Την περίμεναν και άσκημα νέα. Είχαν σκοτώσει την αγαπημένη της ανιψιά, μια όμορφη γιατρίνα που είχε προσφέρει τόσα πολλά στους συνάνθρωπους της εκείνη τη φρικτή περίοδο. Παρ’ όλα αυτά η γενναία Ηπειρώτισσα δεν λύγισε. Στάθηκε όρθια και σαν γνήσια Ελληνίδα συνέχισε το έργο της δίπλα στον στρατιώτη και γενικά σε κάθε συνάνθρωπο της που είχε ανάγκη.

    Στις 25 Ιουνίου 1950 ξέσπασε ο πόλεμος στην Κορέα με εισβολή Κομουνιστών από στο βόριο τμήμα της στο νότιο. Η Ελλάδα δέχθηκε έκκληση για στρατιωτική βοήθεια και ανταποκρίθηκε με την αποστολή ενός ενισχυμένου Τάγματος Πεζικού καθώς και ενός Σμήνους Μεταφορών. Σε αυτόν τον πόλεμο που κράτησε μέχρι τις 27 Ιουλίου του 1953 δεν ήταν δυνατόν να λείψει η Μάνα του Στρατιώτου. Ήταν και εκεί παρούσα προσφέροντας τις πολύτιμες υπηρεσίες της.

    Μετά και απ’ αυτό τελείωσαν οι πόλεμοι και οι ανταρσίες, αλλά οι πληγές τους δεν είχαν επουλωθεί. Παντού υπήρχαν τραυματίες, μαυροφορεμένες γυναίκες και ορφανά παιδάκια. Η ρημαγμένη ύπαιθρος είχε εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους της που είχαν αναζητήσει συνθήκες ασφαλέστερης ζωής στις πόλεις. Η Μάνα βρέθηκε πάλι στην πρώτη γραμμή του Καθήκοντος, από το πρωί μέχρι το βράδυ στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία και στα Στρατόπεδα. Ανέλαβε και Πρόεδρος στη «Φανέλλα του Στρατιώτου», επικεφαλής πληθώρας γυναικών που προσέφεραν εθελοντικά πολύτιμες υπηρεσίες στον υπό αναδιοργάνωση Στρατό μας.

     Ποιος δεν θυμάται εκείνη την εποχή και τις «παιδουπόλεις» πλημμυρισμένες από τα ορφανά παιδιά, θύματα της Κομουνιστικής Ανταρσίας που ήταν η πιο φονική περίοδος της ιστορίας μας. Ακούραστη η Μάνα του Στρατιώτη προσέφερε και εκεί την αγάπη της ακολουθώντας τη Βασίλισσα Φρειδερίκη που ήταν η οργανώτρια τους. Πέρα απ’ αυτά οι Γιαννιώτες συχνά την έβλεπαν να περιφέρεται στις φτωχογειτονιές για συμπαράσταση στους δυστυχείς και για να μοιράζει ότι μπορούσε να αγοράσει με τα δικά της χρήματα. Το φτωχικό της σπίτι δεν είχε ποτέ θέρμανση και πολλές φορές διαθέτοντας όλα της τα χρήματα σε φιλανθρωπίες, έφθασε στο σημείο να μην έχει η ίδια ούτε να φάει!   

Τα χρόνια περνούσαν και αλύπητα γέρασαν τη Μάνα. Τα κουρασμένα από τις αρβύλες πόδια της άρχισαν να πιάνονται και οι πόνοι ήρθαν στο ταλαιπωρημένο κορμί της. Μεγάλη όμως η δύναμη της ψυχής της. Τακτική στην Εκκλησία παρακολουθούσε με κατάνυξη τη λειτουργία. Μοναδική της παρηγοριά η Παναγία την οποία πάντα παρακαλούσε, όχι για τον εαυτό της αλλά πάντα για την Ελλάδα, την Πατρίδα που τόσο πολύ αγάπησε αυτή η αξιολάτρευτη Ηπειρώτισσα. Σιγά σιγά άρχισαν να εξαντλούνται οι δυνάμεις της και κάποια στιγμή χρειάστηκε νοσοκομειακή φροντίδα. Δυστυχώς όμως δεν τη δέχθηκαν στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο, εκεί που εκείνη όλα τα δύσκολα χρόνια είχε προσφέρει τόσα πολλά!

     Ξεχασμένη παντελώς από την Πολιτεία αλλά περιτριγυρισμένη από πολλούς φίλους, συμπολεμιστές αλλά και από τους ευεργετηθέντες της, στις 15 Φεβρουαρίου του 1982, πλήρης ημερών σε ηλικία 93 ετών, η ηρωίδα έφυγε απ αυτόν τον κόσμο. Ανάλαφρη η ψυχή της πέταξε πάνω από το Γράμμο, την Πίνδο και τα άγρια βουνά της Βορείου Ηπείρου για να επιστρέψει στο Θείο Δημιουργό, πλάι στις ψυχές τόσων άλλων ηρωίδων που μόνο η δική μας ιστορία έχει να επιδείξει.

    Η αείμνηστος Καλλιόπη Λύκα υπήρξε το πρότυπο της Ελληνίδας. Σύζυγος ήρωα, μητέρα ήρωα, στοργική νοσοκόμα στο πλευρό του τραυματία και λέαινα στη μάχη!

    Το φέρετρο της σκεπάσθηκε με τη γαλανόλευκο και τα παράσημα της πήραν την θέση τους. Όμως δεν της απενεμήθησαν οι τιμές που θα έπρεπε και δεν ακούσαμε τίποτα γι’ αυτή από τα «μέσα μαζικής ενημέρωσης»

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/2018/02/blog-post_192.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Το πρόγραμμα HELIOS: Ξεκινά η αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού;

Αποτέλεσμα εικόνας για πρόγραμμα HELIOS 

Μνημόνιο συνεργασίας για την υλοποίηση πιλοτικού προγράμματος με τίτλο «HELIOS» (Hellenic Integration System) υπέγραψαν  η πολιτική ηγεσία του
υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, οι δήμαρχοι Θήβας και Λιβαδειάς και ο επικεφαλής του ελληνικού γραφείου του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στην έδρα του υπουργείου.

Το πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει την 1η Μαρτίου και θα έχει διάρκεια έξι μήνες, με δυνατότητα παράτασης για άλλους έξι μήνες.

Αρχικά θα εφαρμοστεί αρχικά σε επιλεγμένο δείγμα 80 προσφύγων στη Λιβαδειά και 40 στην Θήβα, θα αξιοποιήσει παροχές που ήδη προσφέρονται, όπως στέγαση, χρηματική βοήθεια,εκπαίδευση και θα τις συνδυάσει με νέες υποστηρικτικές δράσεις, όπως η συμβουλευτική εργασίας, η κοινωνική υποστήριξη, η τεχνική κατάρτιση και η διευκόλυνση της πρόσβασης σε τοπικές υπηρεσίες.

Στους επιλεγμένους πρόσφυγες θα υπάρξει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα ένταξης, θα γίνει καταγραφή του επαγγελματικού και εκπαιδευτικού προφίλ τους και θα υπάρξει παρακολούθηση όσον αφορά στην εκπαίδευσή τους.

Τα αποτελέσματα εφαρμογής του προγράμματος θα καταγραφούν και θα αξιολογηθούν, προκειμένου να γίνουν βελτιώσεις και τελικά να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο αποκεντρωμένο μοντέλο ένταξης αλλοδαπών που θα μπορεί να εφαρμοστεί στο σύνολο της χώρας.

Αναρωτιόμαστε λοιπόν:

Την ώρα που:

  • η χώρα φτωχοποιείται,
  • υπάρχει δημογραφικό πρόβλημα,
  • κόβονται τα επιδόματα στους πολυτέκνους,
  • νέοι Έλληνες εγκαταλείπουν την Ελλάδα για το εξωτερικό και το 75 % εκείνων που έχουν μείνει πίσω σκέφτονται εξίσου να μεταναστεύσουν,
  • ο πληθυσμός της Ελλάδας γερνάει

ποια είναι η πολιτική αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος;

Η αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού;

Τραβηγμένο;

Θυμίζουμε την δήλωση του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μουζάλα, ο οποίος πριν περίπου δύο χρόνια υποστήριξε πως η παρουσία των μεταναστών και των προσφύγων θα λύσει το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα:

«Είναι επιστημονική αλήθεια ότι το μεταναστευτικό ρεύμα σώζει δημογραφικά τις περιοχές που πηγαίνει».

Υπενθυμίζεται πως την ίδια άποψη είχε εκφράσει και ο τότε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Ξυδάκης, ενώ αυτό αποτελεί σχέδιο των εκπροσώπων της παγκοσμιοποίησης στην Ευρώπη, όπως θα δείτε στο δεύτερο βίντεο.

ΠΗΓΗ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα καὶ τὸ ἄφθαρτο λείψανό της στὴν Κέρκυρα

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα γεννήθηκε τὸ 815 μ.Χ., στὴν Παφλαγονία τῆς Μικρᾶς Ἀσιᾶς.
Ἀπέκτησε μὲ τὸν εἰκονομάχο αὐτοκράτορα Θεόφιλο ἕναν υἱὸ τὸ Μιχαὴλ καὶ πέντε θυγατέρες τὴ Θέκλα, τὴν Ἄννα, τὴν Ἀναστασία, τὴν Πουλχερία καὶ τὴ Μαρία.
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν πολιτικὴ καὶ θρησκευτικὴ πάλη γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα τῆς λατρείας ἢ ὄχι τῶν εἰκόνων, ποὺ εἶχε ξεκινήσει ἤδη ἀπὸ τὸ 730 μ.Χ., ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴ τῆς δυναστείας τῶν Ἰσαύρων Λέοντα τὸν Γ. Ἡ διαμάχη αὐτὴ χώρισε τὸ Βυζάντιο σὲ δύο μέρη στοὺς εἰκονολάτρες καὶ στοὺς εἰκονομάχους. Ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀκολούθησε εἰκονομαχικὴ πολιτική. Μὲ βασανιστήρια, διώξεις καὶ καταστροφὴ ἱερῶν κειμηλίων καὶ εἰκόνων (π.χ. ἀσβέστωναν τὶς ἱερὲς Εἰκόνες).
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα ἔμεινε πιστὴ στὶς θρησκευτικὲς ἀρχὲς ποὺ εἶχε διδαχθεῖ ἀπὸ τοὺς γονεῖς της καὶ μαζὶ μὲ τὰ παιδία τῆς κρυφὰ στὰ διαμερίσματα τῆς ἀλλὰ καὶ σ’; ἐπισκέψεις στὴν μητέρα της, ἀπέδιδαν τὶς πρέπουσες τιμὲς στοὺς Ἁγίους. Ἀποκαλοῦσαν μητέρα καὶ παιδία τὶς ἱερὲς Εἰκόνες »καλά νινιὰ» γιὰ νὰ μὴν καταλάβει κάτι ὁ αὐτοκράτορας.
Τὸ 842 μ.Χ. ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀρρώστησε βαριὰ ἀπὸ δυσεντερία, τόσο ποὺ παραμορφώθηκε τὸ στόμα του καὶ ὁ λάρυγγάς του εἶχε βγεῖ ἔξω. Σὲ ὅραμά της ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα εἶδε, τὴν ἄχραντο Θεοτόκο μὲ τὸ θεῖο βρέφος ἀγκαλιά, περιστοιχισμένη μὲ λαμπροφορεμένους ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι ἔδερναν τὸ Θεόφιλο ἀνελέητα. Καθὼς ξύπνησε ἄκουσε τὸ σύζυγό της νὰ λέει ἀναστενάζοντας,’’Ἀλίμονο σὲ μένα τὸν ἄθλιο καὶ δυστυχῆ. Γιὰ τὶς ἁγίες Εἰκόνες μὲ κτυπᾶνε.’’; ἡ Θεοδώρα παρακαλοῦσε θερμὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶχε βγάλει ἀπὸ τὰ σεντούκια, νὰ τὸν λυπηθεῖ.
Ξαφνικὰ ὁ Θεόφιλος ἅρπαξε καὶ καταφιλοῦσε μία εἰκόνα, ποὺ σὰν ἐγκόλπιο εἶχε κρεμασμένη ἕνας ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους. Τὸ θαῦμα ἔγινε καὶ…

τὸ στόμα καὶ ὁ λάρυγγάς του ἐπανῆλθαν στὴ φυσιολογική τους κατάσταση.
Μὲ τὸ θάνατο τοῦ συζύγου της, τὸ 842, ἀνέβηκε στὸ θρόνο ὁ ἀνήλικος υἱὸς τῆς Μιχαὴλ σὲ ἡλικία τριῶν ἐτῶν. Ἡ Αὐγούστα, ὡς ἐπίτροπος τοῦ υἱοῦ της συγκρότησε καὶ ἐπικύρωσε τὰ πρακτικὰ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Νίκαιας (787), κατέβασε ἀπὸ τὸν πατριαρχικὸ θρόνο τὸν εἰκονομάχο Ἰωάννη, τὸν ἕβδομο καὶ ἀνέβασε τὸ Μεθόδιο. Ἐπίσης, ἀποφασίστηκε ἡ ὁριστικὴ ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν Εἰκόνων.
Ἔδωσε ἐντολὴ ν’ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὶς φύλακες καὶ νὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ τὶς ἐξορίες ὅσοι ἐξαιτίας τῶν εἰκόνων εἶχαν βασανισθεῖ καὶ διωχθεῖ. Μὲ ἀπόφαση Συνόδου το 842, συγκεντρώθηκαν στὴν Ἁγία Σοφία ὅσοι Πατέρες, μοναχοὶ, κληρικοὶ εἶχαν διασωθεῖ ἀπὸ τὴν αὐτοκρατορικὴ ὀργὴ καὶ μ’ἐπικεφαλῆς τὴν Αὐτοκράτειρα Θεοδώρα καὶ τὸν υἱὸ της Μιχαήλ, τέλεσαν λιτανεία τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων μὲ θυμιατά, λαμπάδες καὶ ἐπανέφεραν στοὺς ναοὺς τὶς ἱερὲς Εἰκόνες. Ἡ ἐκκλησία μας τιμᾶ καὶ ἑορτάζει αὐτὸ τὸ γεγονὸς κάθε χρόνο τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, ἡ ὁποία ὀνομάσθηκε Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Ὅμως κηδεμόνας τοῦ Μιχαὴλ ἦταν ὁ ἀδερφὸς της Βάρδας, ἄνθρωπος ποταπὸς καὶ ἀσεβής, ποὺ παρέσυρε σὲ ἀνόσιες πράξεις τὸν ἀνιψιό του. Ἀφοῦ συκοφάντησε γιὰ κατάχρηση τοῦ αὐτοκρατορικοῦ ταμείου τὴ Θεοδώρα καὶ πὼς ἐπιβουλευόταν τὸν υἱό της, κατάφερε νὰ ξεσηκώσει τὸ Μιχαὴλ ἐναντίον της καὶ τὴν ἔκλεισε στὸ μοναστήρι τῶν Γαστρίων μαζὶ μὲ τὶς κόρες της.
Ἐκεῖ ἐξανάγκασε τὸν Πάτρωνα, ἀδερφὸ τῆς Θεοδώρας νὰ τὶς κάρει μοναχές, χωρὶς τὴ θελήσή του, ἐνάντια στὴν ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου καὶ στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας. Ἔζησε ἕως τὴν κοίμηση τῆς ἐκεῖ, διαπρέποντας στὸ μοναχικὸ βίο ὅπως καὶ στὸν αὐτοκρατορικὸ μὲ τὶς ἀρετὲς καὶ τὴν πιστή της, στηρίζοντας τὶς κόρες τίς. H ἀληθινή της εὐσέβεια καὶ ἡ ὀρθόδοξη πίστη της, δὲν ἄφησαν τὴ Θεοδώρα νὰ παρασυρθεῖ ἀπὸ ἀλαζονεία, ματαιοδοξία γιὰ τὴν βασιλικὴ δόξα ποὺ εἶχε ζήσει, ἀλλὰ μὲ πραγματικὴ ταπείνωση ἔζησε ἐν Χριστῷ.
Κοιμήθηκε στὶς 11 Φεβρουαρίου τοῦ 867, μετὰ τὴν ἀνακομιδὴ τὸ ἱερὸ λείψανό της βρέθηκε ἄθικτο, εὐωδίαζε μύρο καὶ ἐπιτελοῦσε πολλὰ θαύματα, ἡ ἐκκλησία μας τὴν ἀνακήρυξε Ἁγία. Τὸ σεπτὸ σκήνωμα, φυλασσόταν ἕως τὸ 1456 στὴν Κωνσταντινούπολη, μετὰ τὴν πτώση της μεταφέρθηκε στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς Κέρκυρας.

Ἡ μνήμη τῆς τιμᾶται στὶς 11 Φεβρουαρίου
Κάθε χρόνο, μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Τιμοθέου Τριβιζᾶ τὸ 1984, τὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τελεῖται ἱερὰ λιτάνευση τοῦ σεπτοῦ σκηνώματος τῆς Ἁγίας Θεοδώρας στὴν πόλη τῆς Κέρκυρας.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον
Δωρεῶν τῶν ἐνθέων οὖσα ἐπώνυμος, τὴν Ἐκκλησίαν φαιδρύνεις βασιλικαὶς δωρεαίς, ὡς θεόγλυπτος εἰκὼν θείας φρονήσεως, τῶν γὰρ Εἰκόνων τῶν σεπτῶν, τὴν τιμὴν ὡς σχετικήν, ἐτράνωσας Θεοδώρα, τῶν Βασιλίδων ἄκρατης, τῶν Ὀρθοδόξων ἐγκαλλώπισμα

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αρέσει σε %d bloggers: