Category Archives: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΟΗΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΥΦΑΛΟKΡΗΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΟΖ! Ντοκουμέντα που ανατρέπουν τα πάντα – Ξυπνήστε ρε

του Κωστή Αλεξίου

Και όμως! Η Ελλάδα έχει ορίσει εγκαίρως Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ και έχει μάλιστα καταθέσει τα όρια τους στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ)! Κάτι που αποκρύπτεται εντελώς από τον ελληνικό λαό, ίσως για να αποδεχθεί ευκολότερα μελλοντικούς επώδυνους συμβιβασμούς (βλέπε Χάγη), αλλά πολύ πιθανόν να αποκρύπτεται στις πλήρεις του διαστάσεις και από τον ίδιο τον Ερντογάν, τον οποίο διπρόσωποι επιτελείς και σύμβουλοι σπρώχνουν ξαφνικά σε Κρίση με την Ελλάδα, ώστε να απαλλαγούν το γρηγορότερο από αυτόν, εκτελώντας εντολές των εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών του Τούρκου Προέδρου, βάζοντάς τον τελικά να παίξει ο ίδιος το σενάριο της Επιχείρησης «Βαριοπούλα» και «Suga» (δείτε εδώ και εδώ)…

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΟΖ
Εδώ και μερικά χρόνια, όταν γίνεται λόγος για ΑΟΖ της Ελλάδας, εμφανίζονται κάποιοι χάρτες που την παρουσιάζουν «χωρίς να έχει οριστεί»… Πώς προκύπτουν αυτοί οι χάρτες, που μάλιστα δεν είναι μόνο ελληνικοί, αλλά και διεθνείς; Πώς έχουν κατασκευασθεί; Με ποια δεδομένα; Με ποια όρια; Με ποιες συντεταγμένες; Ποιος τις όρισε; Πότε;

Η απάντηση βρίσκεται στην σημερινή μας αποκάλυψη. Η Ελλάδα έχει καθορίσει τα όρια της Υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της και μάλιστα με Νόμο που ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή, σε ανύποπτο χρόνο, μέσα στην καταιγίδα των Μνημονίων! Τα δε όρια αυτά αντιστοιχούν στον παρακάτω ενδεικτικό χάρτη και σε όλους τους σχετικούς χάρτες που κυκλοφορούν διεθνώς.

Πρόκειται για τον Νόμο 4001 του 2011, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α’ 179 της 22/8/2011 και ορίζει στο άρθρο 156, παράγραφος 1, εδάφιο 3:

«Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης»!

Με το άρθρο αυτό λοιπόν η Ελλάδα από το 2011 έχει καθορίσει την Υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ της (και μάλιστα τη δεύτερη προκαταβολικά), ορίζοντας πως εφ΄ όσον δεν συμφωνούν σε από κοινού οριοθέτηση γειτονικά κράτη, τότε ισχύει αυτόματα η μέση γραμμή! Δηλαδή χονδρικά θα μπορούσαμε να πούμε η μέση απόσταση μεταξύ π.χ. ελλαδικών νησιών ΒΑ Αιγαίου – Δωδεκανήσων και των απέναντι Μικρασιατικών ακτών.


Ο Ελληνικός Νόμος της ΑΟΖ που αποκρύπτουν

Πρόκειται για ιστορική νομική διατύπωση και διακήρυξη των εξωτερικών ορίων και της Ελλαδικής Υφαλοκρηπίδας, αλλά και της Ελλαδικής ΑΟΖ, η οποία βρίσκεται απολύτως σε ισχύ και ενέργεια!


Ο επίσημος κρατικός χάρτης του 2ου Διεθνούς Γύρου Παραχωρήσεων δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης ελληνικών υδρογονανθράκων σε είκοσι (20) θαλάσσιες περιοχές στη Δυτική Ελλάδα (Ιόνιο) και νοτίως της Κρήτης

Βάση άλλωστε του παραπάνω ζωτικού άρθρου 156 παρ. 1, μπόρεσαν να γίνουν και οι προκηρύξεις για έρευνες υδρογονανθράκων και να καθοριστούν με συγκεκριμένες συντεταγμένες τα όρια των θαλασσίων οικοπέδων μας, τα οποία και έχουν γίνει διεθνώς αποδεκτά από ξένες κυβερνήσεις και εταιρείες, ακόμη και από αυτήν την Τουρκία, που φρόντισε σχολαστικά η ψευτοΑΟΖ που όρισε με την Λιβύη, να μην θίγει τα θαλάσσια οικόπεδα που προκήρυξε η χώρα μας (δείτε εδώ)!

Επομένως η Ελλάδα δια της μέσης γραμμής έχει μονομερώς διακηρύξει Υφαλοκρηπίδα και έχει καθορίσει ΑΟΖ προς Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτο, Κύπρο και Τουρκία, είτε συμφωνούν, είτε διαφωνούν. Και αν μεν διαφωνούν, μπορούν να προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις κοινής οριοθέτησης, εφ΄ όσον αναγνωρίζουν τα σύνορα της Ελλάδας και την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (ΣΔΘ), βάσει της οποίας κινείται και ενεργεί η Ελλάς! Αν δεν τα αναγνωρίζουν (Τουρκία) τότε καμμία από κοινού οριοθέτηση δεν μπορεί να γίνει. Αν π.χ. η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τα Ίμια, την Ζουράφα, τους Καλογήρους, τα 10 μίλια, σε τι οριοθέτηση να πάμε; Αν δεν αναγνωρίζει το Δίκαιο της Θάλασσας, πώς θα κατοχυρωθεί η οριοθεσία; Διότι το Δίκαιο της Θάλασσας (ΣΔΘ) ορίζει ότι τα νησιά (μικρά και μεγάλα ανεξαιρέτως) έχουν και Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ! (δείτε εδώ και εδώ)

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΟΗΕ
Η Ελλάδα όμως, όχι μόνο έχει ορίσει όρια Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, αλλά τα έχει καταθέσει και στον ΟΗΕ με το παρακάτω έγγραφο-ντοκουμέντο το οποίο παρουσιάζουμε!

Ντοκουμέντο – Το έγγραφο κατάθεσης των ορίων Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ της Ελλάδας στον ΟΗΕ

Με το έγγραφο αυτό, που περιέχει σε αγγλική μετάφραση το επίμαχο άρθρο 156, παρ. 1 του Νόμου 4001 του 2011, η Ελλάδα μέσω του ΟΗΕ γνωστοποιεί σε όλα τα κράτη τα όρια της Υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της και άρα κάθε παραβίασή τους αποτελεί παραβίαση και του Διεθνούς Δικαίου, ενώ πάνω σε αυτά στηρίζονται όλες οι ξένες εταιρείες για την ανάληψη έρευνας και εκμετάλλευσης των ελλαδικών θαλάσσιων οικοπέδων:

«In the absence of a delimination agrmeement with neigbouring States, whose coasts are opposite or adjacent to the coasts of the Hellenic Republic, the outer limit of the continental shelf and of the exclusive economic zone (once declared) is the median line, every point of which is equidistant from the nearest points on the baselines (both continental and insular) from which the breadth of the territorial sea is measured».

Επομένως, η ψευδοΤουρκο-Λιβυκή ΑΟΖ, συγκρούεται με τα σαφή και ρητά όρια Ελλαδικής Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ τα οποία έχουν κατατεθεί στον ΟΗΕ και είναι σαφώς άκυρη και παράνομη. Ο δε ΟΗΕ οφείλει να την απορρίψει, λαμβάνοντας υπόψη την παραπάνω ρητή Ελλαδική νομική διακήρυξη.

Εδώ ακριβώς διαφαίνεται το πελώριο, παιδαριώδες πραγματικά σφάλμα της Τουρκίας, να προχωρήσει σε εντελώς ανυπόστατη ΑΟΖ με τον Τούρκο «Πρόεδρο» της Λιβύης (δείτε εδώ), ενώ η Ελλάδα είχε ήδη καταθέσει Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στον ΟΗΕ! Κάτι το οποίο δείχνει ότι ο Ερντογάν δεν είχε, δεν τον άφησαν να έχει, πλήρη γνώση των ελληνικών «οχυρών»…

Διεθνώς παράνομη θα είναι άρα και κάθε τυχόν προσπάθεια της Τουρκίας να «χαράξει θαλάσσια οικόπεδα» εντός της Ελλαδικής Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, με την Ελλάδα να μπορεί να προσφύγει και εναντίον της και εναντίον των Εταιρειών που θα επιχειρήσουν παράνομες έρευνες, εκδίδοντας εντάλματα σύλληψης – όπως έκανε και η Κύπρος – και απαιτώντας οικονομική αποζημίωση!

Η Ελλάδα επίσης έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να ανοίξει πυρ εναντίον τέτοιων πλοίων, βάση της νομικής διακήρυξης της Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ που έχει καταθέσει στον ΟΗΕ, εάν αρνηθούν να απομακρυνθούν (περίπτωση ερευνητικού σκάφους Μαλένε Όστερβολντ και απειλή καταβύθισης από τότε Α/ΓΕΕΘΑ Δημήτρη Γράψα, 2008)

Με βάση τα παραπάνω, μπορούμε πλέον σε επόμενο άρθρο να απαντήσουμε στο μεγάλο ερώτημα: «ναι ή όχι στη Χάγη»;

ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ – ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 156 ΤΟΥ Ν. 4001/2011

Άρθρο 156 1. Η παράγραφος 1 του άρθρου 2 του ν. 2289/1995 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Το δικαίωμα αναζήτησης, έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων που υπάρχουν στις χερσαίες, στις υπολίμνιες και υποθαλάσσιες περιοχές στις οποίες η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί αντιστοίχως κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως κυρώθηκε με το ν. 2321/1995 ανήκει αποκλειστικά στο Δημόσιο και η άσκησή του αφορά πάντοτε τη δημόσια ωφέλεια. Η διαχείριση για λογαριασμό του Δημοσίου των δικαιωμάτων της παραγράφου αυτής ασκείται από την ΕΔΕΥ ΑΕ.

Ως «υποθαλάσσιες περιοχές» νοούνται ο βυθός και το υπέδαφος των εσωτερικών υδάτων, της αιγιαλίτιδας ζώνης, της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) μέχρι την απόσταση των 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.»

Πηγή: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΟΗΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΥΦΑΛΟKΡΗΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΟΖ! Ντοκουμέντα που ανατρέπουν τα πάντα – Ξυπνήστε ρε

1 σχόλιο

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τι λέει γιατρός ΜΚΟ για τους «πρόσφυγες»

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τι λέει γιατρός ΜΚΟ για τους «πρόσφυγες»

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Κορφιάτικο: Θράκη ώρα μηδέν;

Κωνσταντίνου Τερζή και Γεωργίου Μιχαήλ

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ζούμε σε μία περίοδο ισχυρών γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Τα όσα συμβαίνουν στη Συρία είναι προφανώς η πρώτη πράξη των γεωπολιτικών αλλαγών. Η Τουρκία του Ερντογάν, έχοντας αντιληφθεί την γεωστρατηγική και γεωπολιτική της σπουδαιότητα, ακροβατώντας έχει μετατραπεί σε έναν πανίσχυρο παίκτη γεωπολιτικής ισχύος. Η Άγκυρα δείχνει να εκμεταλλεύεται την εργαλειοποίησή της από τη Μόσχα ενώ ταυτόχρονα ο Ερντογάν -παρά τις προσβολές του και την ευθεία αμφισβήτηση της ισχύος και του κύρους των ΗΠΑ- φαίνεται να «απολαμβάνει» την φιλία του «πλανητάρχη» αλλά και την γενικότερη ανοχή της Δύσης που επιθυμεί διακαώς την επιστροφή της Τουρκίας στο δυτικό «στρατόπεδο».Τα θέματα που έχει ρίξει στο τραπέζι ο Τούρκος πρόεδρος είναι ιδιαίτερα σημαντικά, είναι άμεσα συνδεδεμένα με την εσωτερική πολιτική της Τουρκίας, αλλά και με την θέση της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή από τα Βαλκάνια έως και την Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Μεσογείου. Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας επιβάλλεται πλέον είτε με τα όπλα, είτε με καλά σχεδιασμένες κινήσεις που απειλούν το ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης μέσω της διπλωματίας των κανονιοφόρων.

…….

Πηγή: Κορφιάτικο: Θράκη ώρα μηδέν;

Σχολιάστε

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τό μανιασμένο χειροκρότημα

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.estianews.gr/

Μανώλης Κοττάκης

TΙ ΕΧΟΥΜΕ τελικά μέσα μας καί δέν τό ξέρουμε. Τί κουβαλᾶμε στό DNA μας καί τελεῖ ἐν ὑπνώσει. Ἕως τό σωτήριον ἔτος 2006 τά ζητήματα τῆς προσφυγιᾶς καί ἡ ἱστορική ἀνάγνωση τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς ἀφοροῦσαν μόνον μερικούς ἀνά τήν Ἑλλάδα ὁμίλους ἀναμνήσεων. Τό θέμα δέν συγκινοῦσε.

Χρειάστηκε μιά προσβολή ὅμως. Μιά βαρειά προσβολή στήν ἱστορική μνήμη γιά νά ξυπνήσει τό ἡφαίστειο. Οἱ ἀναθεωρητές τῆς Ἱστορίας ἔγραψαν τό βιβλίο Ἱστορίας μέ τήν φωτογραφία πού εἶχε τήν λεζάντα γιά τόν συνωστισμό στήν Προκυμαία τῆς Σμύρνης καί ἔκτοτε ἄγνωστο γιατί, ἄναψαν φωτιές στίς ψυχές μας. Ἡ Ρεπούση ἄγγιξε πολύ εὐαίσθητη χορδή. Εἶμαι βέβαιος ὅτι τό ἔχει μετανοιώσει πικρά.

Πάνω σέ αὐτό τό μεγάλο κῦμα τῆς ἐθνικῆς μνήμης «σερφάρισε» ἡ Μιμή Ντενίση. Ἡ συγκλονιστική της παράσταση «Σμύρνη μου ἀγαπημένη» μέ τήν ἀπίστευτη ἀτάκα «Σά δέ θέλεις νά πεθάνεις, νά θυμᾶσαι, μήν ξεχνᾶς» ἀνέβηκε γιά πέντε συνεχόμενα χρόνια στό θέατρο «Ἑλληνικός Κόσμος» τοῦ Ἱδρύματος Μείζονος Ἑλληνισμοῦ. Ὁ δημιουργός του, Μικρασιάτης στήν καταγωγή, Λάζαρος Ἐφραίμογλου θά καμάρωνε σίγουρα ἀπό ἐκεῖ ψηλά πού βρίσκεται γιά τίς παραστάσεις πού ἐπιλέγουν γιά τό θέατρό του ἡ νύφη του Σοφία καί ὁ υἱός του Δημήτρης. Ἐκείνη ἡ παράσταση πού μέ μετριοπαθεῖς ὑπολογισμούς εἶδαν 500.000 Ἕλληνες ἔκλεινε μέ τήν μεγάλη Μιμή Ντενίση νά λέει, πρόσφυγας πλέον: «Ἐμεῖς ἐδῶ δέν φέραμε τίς στάχτες τῆς Σμύρνης, φέραμε τό φῶς γιά νά φτιάξουμε ἐδῶ μιά μεγάλη Ἑλλάδα».

Φέτος, ἡ ἀειθαλής ἠθοποιός ἔκανε τό ἑπόμενο βῆμα στόν ἴδιο χῶρο. Ἀνεβάζει τήν συνέχεια, τήν ζωή τῶν προσφύγων σέ μιά δύσκολη πόλη. Στήν Θεσσαλονίκη. «Κι ἀπό Σμύρνη, Σαλονίκη» εἶναι ὁ τίτλος της, καί ἔχει ἀξία γιά δύο λόγους. Ὁ πρῶτος εἶναι γιατί περιγράφει μέ ἀκρίβεια τίς ἀντίξοες συνθῆκες πού γνώρισαν οἱ «βενιζελικοί» στίς πολιτικές τους προτιμήσεις πρόσφυγες στήν Ἑλλάδα. Τήν ἐχθρότητα τῶν γηγενῶν ντόπιων καί Ἑβραίων. Τόν ξεπεσμό τους σέ σχέση μέ τήν κοινωνική τάξη ἀπό τήν ὁποία προέρχονταν. Τίς ἔριδες μεταξύ τους. Δέν ὡραιοποιεῖται τίποτε. Ὡστόσο ἡ Ντενίση, κόρη στρατηγοῦ, φθάνοντας τήν διήγηση μέχρι τό 1940 καί τήν ἑνότητα τοῦ Ἔθνους, σέ ὁδηγεῖ νά καταλάβεις ὅτι ἄνθρωποι μέ τήν ἴδια ἐθνική καταγωγή εἶναι καταδικασμένοι νά τά βροῦν καί νά ὁμονοήσουν. Ἀργά ἤ γρήγορα. Ἐνῶ μέ διαφορετική…

Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι γιατί ἡ Ντενίση ὁλοκληρώνει τήν προσέγγισή της ἀπέναντι στόν Ἐλευθέριο Βενιζέλο. Ἄν καί σέ σύγκριση μέ τό πρῶτο της ἔργο (ὅπου κατηγόρησε εὐθέως τόν Μεγάλο Κρητικό ὅτι προκήρυξε ἐκλογές γιά νά δραπετεύσει ἀπό τήν τραγωδία τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς) εἶναι σχετικά ἐπιεικής, τελικῶς ἡ Μιμή Ντενίση συνεχίζει τήν ἀποκαθήλωσή του. Ναί μέν τόν ἀποκαλεῖ «ὁ πατέρας μας», ἀλλά ἀνασύρει μία μεγάλη φωτογραφία του μέ τόν Κεμάλ στήν Πόλη, γιά νά τόν κατηγορήσει ὅτι συναγελάζετο μέ τόν σφαγέα τῶν Ἑλλήνων ἐνῶ δέν εἶχαν περάσει οὔτε δέκα χρόνια ἀπό τήν τραγωδία! Μέ τό αἷμα νωπό. Καί βεβαίως δέν παραλείπει νά τόν κατηγορήσει μέ φράσεις πού ἔβαλε στά στόματα προσφύγων γιά τίς γλίσχρες ἀποζημιώσεις πού συνεφώνησε μέ τόν Κεμάλ γιά τίς περιουσίες τῶν Ἑλλήνων στήν Μικρά Ἀσία.

Προτείνω σέ κάθε πολιτικό πού σέβεται τόν ἑαυτό του νά δεῖ αὐτήν τήν παράσταση γιά νά συναντηθεῖ μέ ρεύματα πού δέν θά ἐντοπίσει σέ καμμία δημοσκόπηση. 1.000-1.500 Ἕλληνες τήν βλέπουν σέ κάθε παράσταση. Οἱ πιό δυνατές στιγμές τῆς παράστασης εἶναι δύο ἀτάκες τῆς Ντενίση. Ἡ μία περιέχει τήν λέξη «Μακεδονία» καί ἡ ἄλλη τήν λέξη «Πόλεμος». Τό μανιασμένο χειροκρότημα τοῦ κοινοῦ ἀντηχεῖ ἀκόμη στ’ αὐτιά μου… Καί μέ ὅσα βλέπουμε καί ἀκοῦμε θά ἀντηχεῖ γιά πολύ.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τό μανιασμένο χειροκρότημα

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Η μελλοντική Ευρωπαϊκή Ένωση

Η μελλοντική Ευρωπαϊκή Ένωση

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Η μελλοντική Ευρωπαϊκή Ένωση

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΡΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!

σχόλιο Γ.Θ : Απλά συγκλονιστικός. Κάποτε θα λέμε στις νεότερες γενιές ότι ζήσαμε στην εποχή του…

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΡΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Λίγοι σὲ κατάλαβαν, πολλοὶ σὲ πολέμησαν γιατί ἤσουν ἀσυμβίβαστος, δηλ. Ρωμηὸς πραγματικός! Τὴν εὐχή σου πατέρα Γεώργιε


Τὸ πολιτικὸ πρόβλημα τοῦ νέου Ἑλληνισμοῦ

Ἡ θεμελίωση Κρισιμότατη καμπὴ γιὰ τὴ ῥωμαίικη – ἑλληνορθόδοξη πραγματικότητα ὑπῆρξε ἡ συνάντηση μὲ τὰ δυτικὰ φῶτα. Ὁ Διαφωτισμός, ὡς πνευματικὴ καὶ κοινωνικὴ πλημμυρίδα, ποὺ εἶχε κατακλύσει τὴν Εὐρώπη, ἦλθε νὰ ἀναταράξει καθολικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, ποὺ ἐκινεῖτο μέσα στὸ ὀρθόδοξο – ἐκκλησιαστικὸ πλαίσιο μὲ τὶς καθιερωμένες πρακτικές του. Ὁ διαφωτιστικὸς – γνωσιολογικὸς καὶ κοινωνικοπολιτικὸς – ριζοσπαστισμὸς εἰσέδυσε στὴν ἑλληνικὴ διανόηση, ἀναπροσαρμόζοντας τὰ συστατικά τῆς ἑλληνικῆς ἰδεολογίας καὶ ἀναπροσανατολίζοντας τοὺς στόχους της. Τὸ αἴτημα, ἄλλωστε, τῆς «μετακένωσης» ἐπέβαλε τὴ μεταφορὰ τῶν εὐρωπαϊκῶν θεσμῶν καὶ δομῶν -αὐτούσιων μάλιστα- στὴν «καθ’ ἠμᾶς Ἀνατολήν». Οἱ κοραϊκὲς ὅμως προϋποθέσεις τῆς «μετακένωσης» βαρύνονται ἀπὸ τὸ τερατῶδες λάθος, ὅτι ἡ εἰσαγόμενη στὴν ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ «Εὐρώπη» οὔτε «κλασικὴ» Ἑλλάδα ἦταν, οὔτε «ῥωμαίικη», ἀφοῦ ἡ μὲν ἑλληνικότητά της εἶχε…
περάσει μέσα ἀπὸ τοὺς ἀλλοτριωτικοὺς μηχανισμοὺς τοῦ φράγκικου σχολαστικισμοῦ, ἡ δὲ Ὀρθοδοξία μέσα στὸν παπικὸ συγκεντρωτισμὸ καὶ τὴν προτεσταντικὴ πολυδιάσπαση εἶχε χαθεῖ γι’ αὐτὴν ἀμετάκλητα.

Τὸ κοινωνικοπολιτικὸ ἐντούτοις μοντέλο, ποὺ εἶχε διαμορφωθεῖ στὴ φραγκικὴ Εὐρώπη, μεταφυτεύθηκε σταδιακὰ καὶ στὸν ἑλληνικὸ χῶρο, τουλάχιστον ἀπὸ τοὺς διαφωτιστὲς ἐκείνους, ποὺ δὲν εἶχαν ἐσωτερικὴ σχέση μὲ τὴν προγονική τους παράδοση. Καὶ αὐτὸ ἦταν τὸ εὐρωπαϊκὰ δομημένο καὶ πρὸς τὴν «καθολική μας μητρόπολη» -κατὰ τὸν Κ. Μοσκὼφ- μόνιμα προσανατολισμένο ἐθνικὸ κράτος.

Ἡ μεθοδευμένη μάλιστα καὶ συστηματικὰ καλλιεργούμενη στροφὴ στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, ὡς πολιτιστικὴ πηγὴ τῆς Εὐρώπης, λειτούργησε ὡς συνειδησιακὸς καταλύτης μὲ ἄμεσα ἀποτελέσματα στὴν ἀποστροφὴ πρὸς τὸ ἐθναρχικὸ κέντρο τῆς Ῥωμηοσύνης, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, καὶ τὸν προσανατολισμὸ στὸ στενὸ – κλειστὸ «κράτος», στὰ ὅρια τῆς ἀρχαίας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδας καὶ μὲ κέντρο ὄχι πιὰ τὴν Πόλη, ἀλλὰ μονιστικὰ τὴν Ἀθήνα, γιὰ τὴν ὁριστικὴ λήθη τῆς Ὀρθόδοξης Αὐτοκρατορίας τῆς Νέας Ρώμης, τῆς ἑλληνορθόδοξης Ρωμανίας.

Μὲ τοὺς δυτικότροπους (γιατί ὑπῆρχαν καὶ παραδοσιακοὶ) Διαφωτιστὲς καὶ τὰ ὁράματά τους ἔπεσε τὸ Γένος στὴν καλοστημένη παγίδα τῆς Φράγκικης Εὐρώπης καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ τῶν ἀπογόνων τοῦ Καρλομάγνου, ὥστε νὰ δομηθεῖ τὸ ἑλληνικὸ Κράτος ὄχι πάνω στὰ παραδοσιακὰ θεμέλιά του, ἀλλὰ ἀντιγράφοντας τὰ προϊόντα τῶν εὐρωπαϊκῶν μακραίωνων ἐξελίξεων, ποὺ εἶναι ὁλότελα ξένα στὴν ῥωμαίικη – ἑλληνορθόδοξη ἱστορικὴ σάρκα καὶ διαμετρικὰ ἀντίθετα πρὸς τὴν ὀρθόδοξη παράδοση, ὥστε καμιὰ συμφωνία καὶ σύμπτωση ἀνάμεσά τους νὰ εἶναι δυνατή.

Τὸ αἴτημα τῶν Διαφωτιστῶν γιὰ ἑλληνικὸ κράτος εὐρωπαϊκοῦ τύπου, ποὺ θὰ πραγματώσει τοὺς ὁραματισμούς τους, θὰ γίνει μὲ τοὺς Βαυαροὺς πραγματικότητα, ἔστω κι ἂν χρειάσθηκαν περισσότερα ἀπὸ 150 χρόνια, γιὰ νὰ ἐκπληρώσει τὸ κράτος αὐτὸ τὶς διαφωτιστικὲς προσδοκίες. Δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ κατανοήσουμε τὶς σημερινὲς σχέσεις, οὔτε πολὺ περισσότερο νὰ ἀναζητήσουμε κάποιες ἀναγκαῖες βασικὲς ἰσοῤῥοπίες, πέρα ἀπὸ καιροσκοπικοὺς συμβιβασμούς, ἂν δὲν λάβουμε ὑπόψη, πῶς ὀργανώθηκε τὸ ἑλληνικὸ κράτος μέσα στὴ Βαυαροκρατία.

Καρπὸς τῆς εὐρωπαϊκῆς – κοραϊκῆς ἰδέας τὸ κράτος αὐτό, θὰ θέσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς μέτρο τῆς ἀνάπτυξής του τὸν καθολικὸ ἐξευρωπαϊσμό του, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθεῖ χωρὶς περιθωριοποίηση καὶ ἐγκατάλειψη τοῦ ῥωμαίικου – ὀρθόδοξου πλαισίου ζωῆς καὶ ὅλων τῶν παραμέτρων του. Ἡ πολιτειακὴ φιλοσοφία τῶν Βαυαρῶν, σὲ σχέση μὲ τὸν Διαφωτισμό, ἐκφράσθηκε μὲ μία ἀριστοτεχνικὰ σχεδιασμένη καὶ ἔκτοτε κατὰ κανόνα συνεχιζόμενη παραλλαγή. Φαινομενικὰ εὐνόησε (ὑπερτροφικὰ γιὰ πολλοὺς) τὴ Θρησκεία, δίνοντας τὴν ἐντύπωση μάλιστα ἐπιστροφῆς στὴ συντήρηση. Καὶ πράγματι στράφηκε στὴ συντήρηση, ἀλλὰ ὄχι στὴν παράδοση! Μὲ τὴν ἀποκοπή της ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ – Ῥωμαίικο πλαίσιο, ἡ Ἐκκλησία (1833), ἀπὸ ἐθναρχικὸ σῶμα γίνεται ἕνας κρατικὸς θεσμός, ὑποβοηθητικὸς τῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους. Οἱ Βαυαροί, βέβαια, συνεδύασαν τὶς εὐρωπαϊκὲς πολιτειακὲς κατευθύνσεις μὲ τὴν προτεσταντικὴ πολιτειακὴ ἀντίληψη, ποὺ περιέκλειε καὶ τὴν ἔννοια τῆς κρατικῆς θρησκείας (σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχή: cujus regio, eius religio). Καὶ αὐτὸ οὐσιαστικὰ ὑπηρετοῦσε τὸ πραξικοπηματικὸ αὐτοκέφαλο τοῦ 1833 (Staatskirchentum).

Ὁ ἐκκλησιαστικὸς ὀργανισμὸς γίνεται τώρα μία κρατικὴ θρησκευτικὴ ὑπηρεσία, ποὺ θὰ δίνει μὲν ἕνα θρησκευτικὸ χρῶμα στὴν σύνθεση τῆς κοινωνίας -ἐρεθιστικὸ γιὰ τοὺς Διαφωτιστὲς- ἀλλὰ δὲν θὰ ἔχει ἀποφασιστικὸ ῥόλο στὴν πραγμάτωση τοῦ Ἕλληνα ἀνθρώπου καὶ στὴν πορεία τοῦ Ἔθνους. Ἀντίθετα, μπορεῖ νὰ γίνει ἄνετα λόγος γιὰ ἀποεκκλησιοποίηση τοῦ κοινωνικοῦ χώρου, παρὰ τὴν φαινομενικὴ θρησκευτικότητα, μὲ τὴν αὐταπάτη τῶν δημόσιων θρησκευτικῶν τελετῶν, ποὺ ἁπλούστατα ἐνισχύουν ἔκτοτε τὴν κρατικὴ ἰδεολογία. Ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικότητα, ὡς καθολικὴ θεονομία, ἔπεσε τὸ ΄Ἔθνος στὴν κρατικὴ θρησκευτικότητα, ὡς νεοειδωλολατρία.

Ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία, διαφωτισμένη καὶ προτεσταντίζουσα, θὰ βλέπει τὴν παραδοσιακὴ πίστη τοῦ Λαοῦ καὶ τὴν θεσμικὴ ἐκπροσώπησή του, τὸν Κλῆρο – Ἱεραρχία, ὡς μέρος τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ θὰ τὸ «χρησιμοποιεῖ», ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα. Τὸ πλαίσιο, συνεπῶς, διαμόρφωσης τοῦ Ἕλληνα δὲν θὰ εἶναι πιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα μὲ τὴν παράδοσή του, ἀλλὰ ἡ Πολιτεία, στὴν συντηρητικότητα ἢ προοδευτικότητά της, ποὺ κι αὐτὲς θὰ προσδιορίζονται ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες τῆς Εὐρώπης, ὡς εὐρωπαϊκὸς συντηρητισμὸς ἢ εὐρωπαϊκὴ προοδευτικότητα. Στὰ δεκαεπτὰ χρόνια τοῦ σχίσματος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας (1833-1850) κυοφορήθηκε κοινωνικὰ καὶ πολιτικὰ ὅλη ἡ μεταγενέστερη Ἑλλάδα. Στὰ κατοπινὰ χρόνια θὰ πραγματοποιηθοῦν (μὲ κάποιες παλινδρομήσεις λόγω τῆς παθητικῆς ἀντίστασης τοῦ ἀνυποψίαστου Λαοῦ), ὅλες οἱ εἰλημμένες ἤδη γιὰ τὸν ἐξευρωπαϊσμὸ μας ἀποφάσεις.

Ἡ πραγμάτωση
Ἐξευρωπαϊσμὸς σημαίνει ἀναγκαστικὰ ἐκφράγκευση, μετάσταση δηλαδὴ συνόλου τοῦ ἐθνικοῦ βίου στὸν τρόπο ζωῆς τῆς φραγκικῆς καὶ μεταφραγκικῆς Εὐρώπης. Σ’ αὐτὴν δὲ τὴν διαδικασία, ὅσον ἀφορᾶ στὸν πολιτικό μας χῶρο, ἐξευρωπαϊσμὸς σήμανε πρῶτα, μεταφύτευση τῶν ἀρχῶν καὶ μηχανισμῶν τῆς δυτικῆς κοινωνίας στὴν Ἀνατολή, ποὺ ἦταν ἑπόμενο νὰ συνοδευθεῖ ἀπὸ τὴν μεταφορὰ καὶ τοῦ ῥιζοσπαστκότερου σκέλους τοῦ εὐρωπαϊκοῦ Διαφωτισμοῦ, τοῦ μαρξισμοῦ, στὸν ὁποῖο κορυφώθηκε ἡ μακραίωνη διαλεκτικὴ πολιτικὴ διαδικασία τῆς Δ. Εὐρώπης.

Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὰ τὰ εἰσαγόμενα στὴν ἐθνικὴ ἰδεολογία καὶ ζωὴ στοιχεῖα εἶναι ὁλότελα ξένα πρὸς τὴν ἐγχώρια παράδοση, ἦταν ἑπόμενο μόνο μὲ τὴν περιθωριοποίηση τῆς παραδόσεως νὰ μποροῦν νὰ ἐπικρατήσουν. Γι’ αὐτὸ ἡ μὲν «προοδευτικὴ» παράταξη θὰ ἀντιμάχεται μόνιμα ὅ,τι εἶναι –ἢ φαίνεται– ὡς παράδοση, ἡ δὲ πολιτικὴ συντήρηση θὰ ἀνέχεται στοιχεῖα τῆς παραδόσεως, ἀλλὰ στὸ χῶρο τῶν μουσειακῶν ἐπιβιώσεων ἢ ἐκθεμάτων λαογραφικοῦ χαρακτήρα, καὶ ὄχι ὡς ζωτικὰ καὶ ζωοποιητικὰ συστατικά τῆς ἑλληνικῆς ὕπαρξης.

Τὸν λόγο τοῦ Κ. Μοσκὼφ «ἡ ὀρθοδοξία παραμένει στὰ πλατύτερα στρώματα λαϊκὴ» (Εἰσαγωγικὰ στὴν Ἱστορία τοῦ κινήματος τῆς ἐργατικῆς τάξης…, Ἀθήνα 1985, σ. 93) ἕνας ἐκκλησιαστικὸς τὰ καταλαβαίνει μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ἡ πλατειὰ λαϊκὴ βάση διασώζει ἀνεπίγνωστα τὶς παραδοσιακὲς ἡσυχαστικὲς πρακτικὲς – καὶ ὄχι μόνο στὰ πνευματικὰ ζητήματα – ἀλλὰ σὲ ὅλο τὸ φάσμα τῆς ζωῆς. Καὶ εἶναι αὐτὸ τὸ πλαίσιο ζωῆς, ποὺ ἄλλαξε καὶ ἀλλάζει συνεχῶς ἡ εὐρωπαϊκὴ ἀλλοτρίωση τοῦ λαοῦ μας, ἡ ὁποία τὰ τελευταία χρόνια εἰσδύει στὸ ἐθνικὸ σῶμα νομικὰ κατοχυρωμένη καὶ κατευθυνόμενη. Θὰ σταθοῦμε δειγματοληπτικὰ σὲ κάποιες εὔγλωττες περιπτώσεις δυτικοποίησης:

Ἕνα Λαό, ποὺ ὁρίζει στὸν καθημερινό του λόγο τὴν ἀπαξία κάποιου μὲ τὴν ἡσυχαστικῆς προέλευσης φράση: «δὲν ἔχει Θεὸ μέσα του» (ἡ ἐνοίκηση τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο εἶναι ὀρθόδοξα ἡ καταξίωση τοῦ ἀνθρώπου)· ἕνα Λαὸ ποὺ ἀκόμη καὶ σήμερα διασώζει τὴν πίστη του στὸ θαῦμα, στὴν παρουσία δηλαδὴ καὶ φανέρωση τοῦ Θεοῦ στὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα καὶ δέχεται τὴν προτεραιότητα τῆς Χάρης, ζητοῦμε νὰ τὸν ἐγκλωβίσουμε στὰ στεγανὰ κάποιου συστήματος καὶ στὴν ὀρθολογικότητά του. Σ’ ἕνα Λαό, ποὺ εὔχεται ἀκόμη στὰ γλέντια του γιὰ «καλὴ καρδιά», δηλαδὴ «καθαρὴ –ἀπὸ πάθη– καρδιά», ὅπως ἀκριβῶς καὶ στὴ λατρεία τοῦ «ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ σὲ δοξάζειν…» καὶ «ξαγορεύεται», γιὰ νὰ συμφιλιωθεῖ μὲ τοὺς ἀδελφούς τους καὶ νὰ κάμει Ἀνάσταση («συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καὶ οὕτῳ βοήσωμεν, Χριστὸς ἀνέστη…»), μεταφέρεται ὁ δυτικὸς ἰδεολογικὸς διχασμὸς μὲ τὶς κομματικές του συγκρούσεις, ξένες ὁλότελα, ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενό τους στὴν ἑλληνικὴ νοοτροπία, ποὺ δὲν ἀγνοεῖ βέβαια συγκρούσεις, ἀλλὰ μέσα στὰ δικά της ἑνιαία πλαίσια.

Εἰσάγεται δηλαδὴ ὁ Λαός μας στὴν πόλωση τῶν παρατάξεων, ποὺ ἀλληλοαναιροῦνται, ἔστω καὶ ἂν ἡ μία εἶναι παραλλαγὴ τῆς ἄλλης. Ἕνα Λαό, ποὺ ἡ ἱστορική του παρουσία δέθηκε μὲ τὴν αὐτοθυσία καὶ τὴν ὑπέρβαση τῆς ἀτομικότητας (π.χ Κούγκι, Ζάλογγο, Ἀρκάδι, 1940, Ἀντίσταση, Κύπρος), τὸν ἐγκλωβίζουμε στὰ «ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ τὶς νομικὲς διεκδικήσεις, τὴν προτεραιότητα δηλαδὴ τοῦ νεκροῦ γράμματος τοῦ Νόμου. Ἴσως γι’ αὐτὸ ὁ Ῥωμηὸς – Νεοέλληνας αἰσθάνεται ἡδονὴ παραβαίνοντας τὸ νόμο. Γιατί οἱ περισσότεροι νόμοι ἔγιναν, γιὰ νὰ φυλακίζουν τὴν ἐλευθερίαν του μέσα στὸ «σύστημα». Κι αὐτὸ ποὺ λέμε δὲν ἔχει καμιὰ ἀπολύτως σχέση μὲ τὴν γνωστὴ ἀναρχία, γιατί κι αὐτή, μὲ τὴ μορφὴ ποὺ κυκλοφορεῖται στὸν τόπο μας, πάλι ξενόφερτη εἶναι. Ὁ λόγος εἶναι γιὰ τὴν ἀναρχία τὴν κλεφτουριᾶς καὶ τῶν Ὀρεινῶν τῆς Τουρκοκρατίας, τῆς ἡρωικῆς δηλαδὴ παρακοινωνίας, ποὺ ἡ ὕπαρξή της ἁπλωνόταν στὰ ὅρια Κτιστοῦ καὶ Ἀκτίστου, στὸ θεονόμο ἦθος τοῦ «πειθαρχεῖν Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις» (Πράξ. 5, 29)

Τὸ δράμα ὅμως τῆς νεώτερής μας ἱστορίας εἶναι, ὅτι ὅλες οἱ ἀλλαγὲς στὴν ἐθνικὴ παράδοση γίνονται ἐρήμην του Λαοῦ, ἐπιβαλλόμενες ἀπὸ τὴν Διανόηση καὶ τὴν Πολιτικὴ Ἡγεσία. Ἀρκεῖ νὰ ὑπενθυμίσω τὸ συνταγματικὰ μὲν καθιερωμένο, ἀλλ’ οὐδέποτε ἐφαρμοζόμενο δημοψήφισμα γιὰ θέματα ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας. Ἔτσι λειτούργησε ἡ διαδικασία τοῦ ἐξευρωπαϊσμοῦ ἀπ’ τὸ ξεκίνημά της. Ἔπρεπε νὰ ἀποξενωθεῖ ὁ Λαὸς ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστική του παράδοση, γιατί τὸ ἤθελαν οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ ὁ Φαρμακίδης, ὑποκαθιστώντας την μὲ ἕνα κατασκεύασμα – σύγκραση Διαφωτισμοῦ, Ἰωσηφινισμοῦ, Προτεσταντισμοῦ καὶ εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, βέβαια, πόση σχέση εἶχε ὁ Φαρμακίδης καὶ ὅλοι οἱ συνεχιστές του μὲ τὴν παράδοση, ποὺ ζητοῦσε νὰ ὑποκαταστήσει.

Ὁ λόγος τοῦ Κ. Οἰκονόμου εἶναι ἐδῶ καταλυτικός: «Ἱερομόναχος τῆς ἐν λόγοις μὲν παιδείας ἐγκρατής (…) ἀλλ’ εἰς οὐδὲν ἀνήκων μοναστήριον ἢ Ἐκκλησίαν οὐδεμιᾶς τοῦ Κράτους ἐπισκοπῆς». Ἄλλο ἀνάλογο τραγικὸ σύμπτωμα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μιμητισμοῦ –παπὰς καὶ αὐτὸς– ἦταν ὁ ἀκραῖος διαφωτιστὴς Θεόφιλος Καΐρης, ποὺ ἀντὶ γιὰ μία (ἀναγκαία) ἀνανέωση τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης, κατασκεύασε τὸ «δικό» του εὐρωπαΐζον σύστημα μίας ἱεροκρατικῆς κοινωνίας, θεμελιωμένης στὸν (ἀστικὸ) τεκτονισμὸ καὶ τὸν εὐσεβισμό, καὶ ὡς ἕνα βαθμὸ στὸ ἰδεολογικὸ πλέγμα τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης. Καὶ οἱ δύο εἶναι χαρακτηριστικὰ παραδείγματα γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ ὁ ἐκδυτικισμὸς στὸν τόπο μας.

Στὴ διαδικασία ὅμως τοῦ ἐξευρωπαϊσμοῦ ἔλαβε μέρος καὶ ἡ «ἐπίσημη» ἐκκλησιαστικὴ παράταξη, μὲ πρώτη τὴν ἀκαδημαϊκή μας Θεολογία. Ἐπηρεασμένη ἡ τελευταία ἀπὸ τὴν διαφωτισμένη εὐρωπαϊκὴ θεολογία, δὲν μπόρεσε στὸ σύνολό της νὰ ἀγαπήσει τὴ λαϊκὴ εὐσέβεια καὶ ἰδεολογία τῶν Κολλυβάδων, τοῦ Μακρυγιάννη καὶ τοῦ Παπαδιαμάντη. Ἀλλ’ ἐνῶ κατὰ κανόνα ἡ ἀκαδημαϊκὴ Θεολογία, μέσα στὸν «ἐπιστημονισμό» της, προτεσταντίζει, ἡ ἐκκλησιαστικὴ Ἡγεσία, ἐγγυστωμένη στὴν συντηρητικότητά της, κατὰ κανόνα παπίζει, λειτουργεῖ δηλαδὴ δεσποτικά. Ὁ παπικὸς – δεσποτικὸς συντηρητισμός, ποὺ συμβαδίζει στὴν Ἀνατολὴ μὲ τὴν ἐξάπλωση τοῦ Βααρλαμικοῦ Ἀντιησυχασμοῦ, στηρίζεται ὄχι στὸ Πνεῦμα καὶ τὴ Χάρη, ἀλλὰ στὴν ὑλικὴ δύναμη καὶ τὴν ἐξουσία. Τὸ «σκοτάδι» (Ματθ. 6, 23) γίνεται πυκνότερο, ὅταν στὰ ἐπείσακτα δυτικὰ πλαίσια ζωῆς δὲν ἀντιπαρατάσσεται ἡ παράδοση, ἀλλὰ μία συντήρηση, ποὺ θέλει νὰ διαλεχθεῖ μὲ τὴν ἀντιπαράδοση, προβάλλοντας μία δυτικοποιημένη ψευδοορθοδοξία, κυμαινόμενη ἀνάμεσα στὸν παπικὸ δεσποτισμὸ καὶ τὸν προτεσταντικὸ εὐσεβισμό.

Μία ἀπὸ τὶς ὀδυνηρότερες ὄψεις αὐτῆς τῆς σύγχυσης εἶναι ἀκριβῶς ἡ τοποθέτηση τοῦ προβλήματος τῶν σχέσεων «Ἐκκλησίας – Πολιτείας», μονίμου πονοκεφάλου τῆς πολιτικῆς μας ἐξουσίας.

Οἱ δυτικοὶ ἢ δυτικίζοντες ρυθμιστὲς τῆς ἐθνικῆς μας πορείας δὲν μποροῦσαν – ἢ καὶ δὲν μποροῦν – νὰ συλλάβουν τὴν ὀρθόδοξη παράδοση τῶν σχέσεων τῶν δύο αὐτῶν μεγεθῶν ὡς «συναλληλίας» καὶ «συμφωνίας». Ἀντίθετα, μετέφεραν καὶ ἐδῶ ἀκέραιο τὸν δυτικὸ προβληματισμὸ τῶν σχέσεων αὐτῶν καὶ ἐπιδιώκουν μία δυτικὴ λύση, ἀγνοώντας τὴν φυσικὴ καὶ αὐτονόητη γιὰ τὴν παράδοσή μας συνύπαρξη καὶ συμπόρευση τῶν δύο ῥωμαίικων διακονιῶν τοῦ ἴδιου λαοῦ, τῆς «βασιλείας» (πολιτικῆς διακονίας) καὶ τῆς «ἱερωσύνης» (πνευματικῆς διακονίας). Μέσα σ’ αὐτὴ τὴ σύγχυση, πάλι, γίνεται κατανοητὸ τὸ -φράγκικο καὶ αὐτὸ- αἴτημα τοῦ «χωρισμοῦ» Ἐκκλησίας – Πολιτείας, ὄχι ὡς ἐλευθερία βέβαια τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας, ἀλλὰ ὡς περιθωριοποίηση καὶ φίμωσή της, γιὰ νὰ μὴν ἔχει λόγο στὴν πορεία τοῦ ἔθνους καὶ ἀποσύνδεση τῆς παραδοσιακῆς ὀρθοδοξίας ἀπὸ ὅλες τὶς δομές του. Τὸ ἐπιχείρημα τῶν βερμπαλιστικῶν προκλήσεων ἡγετικῶν μορφῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου δὲν εἶναι παρὰ πρόφαση. Μὲ μία πρόχειρη ἀνατομία τῆς ἐπιδίωξης αὐτῆς τῆς πολιτικῆς μας ἡγεσίας, μπορεῖ εὔκολα νὰ διαπιστωθεῖ, ἡ πιστὴ ἀντιγραφὴ τῶν εὐρωπαϊκῶν («δυτικῶν») προτύπων καὶ καταστάσεων γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀναίρεσης τῆς μακραίωνης παράδοσης αὐτοῦ τοῦ τόπου, ποὺ ἔπνιγε ὡς τώρα τὴν ταυτότητά του.

Μολονότι ἀπευθυνόμαστε σὲ καλοὺς γνῶστες τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητας θὰ ἐπιτραπεῖ νὰ ὑπενθυμίσουμε, ὅτι ὁ ἀπὸ τινῶν ἐτῶν σκανδαλώδης τονισμὸς τῶν διαφόρων θρησκευτικῶν μειονοτήτων τῆς Χώρας μας καὶ ἡ συνεχιζόμενη ἀπὸ τὸν 19ο αἰώνα ἀμφισβήτηση τῆς ἔννοιας τῆς «ἐπικρατούσης θρησκείας» στοχεύουν στὴ δημιουργία συνείδησης θρησκευτικῆς πολυμορφίας καὶ πολυφωνίας στὸν σύγχρονο Ἑλληνισμό, ὥστε νὰ καταστεῖ καὶ ἐδῶ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἢ ἀμερικανικῆς λύσεως τοῦ «ἂ-θρησκου» κράτους ἢ καὶ τοῦ «ἀθέου» κράτους, ἂν τὸ ἐπιτρέψουν κάποτε οἱ Μεγάλοι μας Προστάτες. Οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχουν γίνει πρῶτα «πολὺ δυτικοί», γιὰ νὰ μποροῦν νὰ βλέπουν τὴν Ἐκκλησία τόσο εὐρωπαϊκά… Γι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ δώσω μία προέκταση στὴν ἐπικρατοῦσα ἔννοια τῆς «ξενοκρατίας», ὡς ἐπέμβασης τῶν Ξένων στὴ χάραξη τῆς ἐθνικῆς πολιτικῆς καὶ τὴ μεταβολὴ τοῦ κράτους σὲ μεταπρατικὸ χῶρο, τονίζοντας καὶ τὴν ὄψη τῆς κυριάρχησης τοῦ «ξένου» στὴ συνείδηση καὶ τὸ φρόνημα ὅλων τῶν ἀποξενωμένων ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ παράδοση, ποὺ ἔχουν τὴ δύναμη νὰ χαράσσουν τὴν πολιτικὴ τῆς Χώρας.

Καταλήγουμε, ἔτσι, στὴ διαπίστωση, ὅτι καὶ οἱ ἐκκλησιαστικοὶ καὶ οἱ (ἀληθινοὶ ἢ ὑποθετικοὶ) ἀντιεκκλησιαστικοὶ συναντώμαστε συνήθως σὲ μία εὐρωπαΐζουσα καρικατούρα μας, ποὺ τὴ θεωροῦμε ὡς (παραδοσιακὴ) Ὀρθοδοξία καὶ ἢ τὴν προβάλλουμε ὡς σωτηρία, ἢ τὴν ἀποῤῥίπτουμε ὡς καταστροφή. Στὸ σημεῖο αὐτὸ λ.χ. μπορεῖ νὰ ἀναφέρει κανεὶς τὸν θεσμὸ τῆς κληρονομικῆς βασιλείας, ποὺ μᾶς ἐπέβαλε πάλι ἡ Εὐρώπη, γιατί ἡ ῥωμαίικη (ὀρθόδοξη) βασιλεία δὲν ἦταν κληρονομική, δηλαδὴ ῥατσιστική. Καὶ ἐνῶ ἡ «πρόοδος» φρίττει καὶ στὸ ἁπλὸ ἄκουσμα τοῦ ὄρου «βασιλέα», ἔστω καὶ ἂν ἡ ἑλληνικὴ παράδοση γνωρίζει ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα βασιλεία, ἀλλὰ αἱρετό, ὁρισμένοι «ἐκκλησιαστικοὶ» πιστεύουν, ὅτι ἡ ἔκπτωση τῆς φράγκικου τύπου βασιλείας στὴ Χώρα μας σημαίνει καὶ ἀπεμπόληση τῆς παραδόσεώς μας!

Μὲ τὶς ἀναφορές, φυσικά, αὐτὲς δὲν ζητῶ νὰ καταλογίσω εὐθύνες, ἀλλὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν τρομερὴ σύγχυση στὴν ὁποία ζοῦμε, ἀλλὰ καὶ τὴ φρικιαστικὴ ἄγνοια τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης. Οἱ διαστάσεις αὐτῆς τῆς σύγχυσης ἢ ἄγνοιας γίνονται τραγικές, ὅταν σὲ Συνέδρια ἐπιστημονικὰ γίνεται λόγος, καὶ ἀπὸ ἱστορικοὺς ἀκόμη, γιὰ τὸν «Χριστιανισμὸ» γενικὰ καὶ ἀόριστα, μέσα στὸν ὁποῖο στριμώχνονται μὲ κάθε ἄνεση Ὀρθοδοξία καὶ μὴ Ὀρθοδοξία, Ῥωμηοσύνη κὰ Φραγκοσύνη. Καὶ αὐτὰ ἀπὸ λεγόμενους «συντηρητικούς».

Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως πλευρὰ τὸ φαινόμενο πολλῶν ὀπαδῶν τῆς παραδοσιακῆς Ἀριστερᾶς, ποὺ διατηροῦν στενὲς σχέσεις μὲ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὶς πρακτικές της, δὲν εἶναι μία ἀπόδειξη γιὰ τὴν ἀπόσταση, πού χωρίζει ἀκόμη τὸ Λαὸ στὸ εὐρὺ φάσμα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ του ἡγεσία;

Ἡ λαϊκὴ εὐσέβεια, ποὺ μέσα στὴ λαϊκότητά της εἶναι πιὸ αὐθεντικὴ ἀπὸ τὴν πεφωτισμένη θρησκευτικότητα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συντηρητισμοῦ, ἐπιμένει ἀκόμη νὰ ἀγνοεῖ τὸν Διαφωτισμὸ καὶ τὰ εἰσαγόμενα στὸ Ἔθνος παράγωγά του. Αὐτὴ ἡ ἀντοχὴ τοῦ Λαοῦ μας, σὲ μία τόσο παρατεινόμενη διάρκεια, μόνο στὴν ἐνέργεια τῆς Θείας Χάρης μπορεῖ νὰ ἀποδοθεῖ. Καὶ ὁ μόνος, ποὺ τελικὰ εἶναι ἀνεύθυνος γιὰ ὅ,τι σὲ βάρος του συντελεῖται, εἶναι ὁ Λαός, ὁ «πάσχων Χριστὸς» τῆς ἱστορικῆς συνέχειάς μας.

(Πατὴρ Γεώργιος Δ. Μεταλληνὸς, τ. Κοσμήτορας Θεολογικῆς Σχολῆς Παν/μίου Ἀθηνῶν,
Περιοδικὸ «ΡΕΣΑΛΤΟ» τ. 11 καὶ τ. 12) http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2019/12/blog-post_240.html   

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2019/12/blog-post_437.html#more

 

Σχολιάστε

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ομιλία Αγ. Γεωργίου Διονύσου για το Μακεδονικό Ζήτημα 29-9-19 (Video) – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακή 29.9.2019 στό ἀρχονταρίκι τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Διονύσου ἡ ἐκδήλωση τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης γιά τήν Μακεδονία μας μέ θέμα: ‘’Μακεδονικό Ζήτημα: παρελθόν, παρόν, μέλλον’’. Τό θέμα ἀνέπτυξε ὁ στρατηγός ἐ. ἀ. καί δημοσιογράφος τοῦ “Ἀχελῶος TV” κ. Ἀνδρέας Μπλάνος. Ὁ ὁμιλητής παρουσίασε μέσα ἀπό τίς ἱστορικές πηγές τήν ἀναμφισβήτητη ἀλήθεια τῆς ἑλληνικότητας τῆς Μακεδονίας ἐνῶ ἐν συνεχείᾳ ἀνέπτυξε τό πῶς μέ τίς ἐπεμβάσεις τῶν μεγάλων δυνάμεων καί τόν ἀλυτρωτισμό κάποιων βαλκανικῶν ἐθνῶν δημιουργήθηκε αὐτό, πού διεθνῶς ἀποκαλεῖται Μακεδονικό Ζήτημα. Ἐν συνεχείᾳ ὁ στρατηγός Ἀνδρέας Μπλάνος κατέγραψε τούς λόγους ἀκυρότητας τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν, καθώς καί τούς νομικούς τρόπους ἀντιμετώπισής της ὅπως αὐτοί παρουσιάστηκαν πρόσφατα -σε ἐκδήλωση τῶν Παμμακεδονικῶν ἑνώσεων Η.Π.Α. καί Αὐστραλίας- ἀπό τόν συνταγματολόγο κ. Γιῶργο Κασιμάτη, τόν ἱστορικό ἐρευνητή Γιῶργο Ρωμανό καί λοιπούς διεθνολόγους.

Πηγή: Ομιλία Αγ. Γεωργίου Διονύσου για το Μακεδονικό Ζήτημα 29-9-19 (Video) – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Ο Αγιος Νεκτάριος και η Γλώσσα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Πῶς τὸ θεῖο δῶρο τῆς γλώσσας χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ μερικοὺς σοφοὺς προγόνους μας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ συναφὲς δῶρο τῆς θείας Προνοίας, τὴ φιλοσοφία.«Ἡ ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι ἡ βάση καὶ τὸ θεμέλιο γιὰ μία ἀληθινὴ ἀνάπτυξη καὶ μόρφωση. Εἶναι ὁ παιδαγωγὸς τοῦ ἀνθρώπου…Ἡ ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἐδίδαξε τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, καὶ μὲ τὶς ὀρθὲς ἀπὸ τὶς θεωρίες της χειραγώγησε ὡς παιδαγωγὸς τὴν ἀνθρωπότητα πρὸς τὸν Χριστό.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Πηγή: Ο Αγιος Νεκτάριος και η Γλώσσα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Κορφιάτικο: video – Ισλάμ και Λaθρoμετανάστευση – Στο Κοράνι η απάντηση Όλη η αλήθεια που πονάει κάποιους «έλληνες» κι όχι μόνο, σε ένα λεπτό.

ΙΣΛΑΜ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ… ΚΑΙ ΝΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ…
ΔΕΙΤΕ ΑΠΛΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ!

oparlapipas.gr

Πηγή: Κορφιάτικο: video – Ισλάμ και Λaθρoμετανάστευση – Στο Κοράνι η απάντηση Όλη η αλήθεια που πονάει κάποιους «έλληνες» κι όχι μόνο, σε ένα λεπτό.

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Αξίζει να διαβαστεί!!! Η Τουρκία, το Σχέδιο Ψυχολογικών Επιχειρήσεων (Ψ.Ε.) και η Χώρα μας!

 …μέχρι το 2023 

Λευτέρης Παπαϊωάννου*
Από το 2005 οι ένοπλες συγκρούσεις ανά τον κόσμο μεταλλάχτηκαν, ο πόλεμος έγινε τρισδιάστατος, οι τακτικοί στρατοί αντιμάχονται τους άτακτους και μισθοφόροι ανέλαβαν το βρώμικο παιχνίδι, οι αγώνες μεταφέρθηκαν στις πόλεις, οι άμαχοι έγιναν ο πρώτος στόχος, η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ σε ρόλο «ηδονοβλεψία» και οι ΜΚΟ το μακρύ χέρι των ισχυρών.
Σε αυτό το Επιχειρησιακό περιβάλλον, οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις διαφοροποίησαν την προτεραιότητα των στόχων τους και αναβαθμίστηκαν σε πρωτεύοντα ρόλο αφενός για να κάμψουν τη θέληση των λαών για αντίσταση και αφετέρου να δώσουν ισχύ στις κυβερνήσεις και ταυτόχρονα να αφαιρέσουν έργο από τις Τακτικές Επιχειρήσεις. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι, για πρώτη φορά στις Ψ.Ε. γίνεται μνεία για αναλώσιμους λαούς.

Σε αυτή τη μετάλλαξη των συγκρούσεων η Τουρκία δεν έμεινε αμέτοχη, πολύ έγκαιρα αναβάθμισε τη Πτέρυγα των Ψ.Ε. σε πρώτο πυλώνα ισχύος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων ενισχύοντάς την με ένα προϋπολογισμό ίσο σχεδόν με αυτόν των υπολοίπων δυνάμεων, υιοθετώντας την Αρχή του Πολέμου «Πετυχημένος, είναι ο στρατηγός που θα νικήσει τον εχθρό του χωρίς πόλεμο» (Ζουν Σου 5ος π.Χ αιώνας)

Στη πτέρυγα των Τουρκικών Ψ.Ε. υπάγονται:
– Το Κρατικό Πρακτορείο Anadolοu με τα αντίστοιχα Πανεπιστήμια.
– Οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι και τα κρατικά ΜΜΕ.
– Το Τεχνολογικό Ερευνητικό Συμβούλιο της Τουρκίας & το Κέντρο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Έρευνας (TUBITAK).
– Η ανάπτυξη και προώθηση της Τουρκικής Αμυντικής Βιομηχανίας.
– Η σχεδίαση και διαχείριση των μειονοτήτων εντός και εκτός Τουρκίας, και τέλος
– Η διαχείριση των προσφύγων και μεταναστών τόσο εντός της χώρας της, όσο και στην Ευρώπη.

Από επίσημα στοιχεία, η Τουρκία το 2015 απώλεσε από τον τουρισμό της περίπου 14 δις ευρώ, ενώ τα έσοδα της από τη διαχείριση της λαθρομετανάστευσης και το λαθρεμπόριο καυσίμων σε συνεργασία με τον ISIS, ξεπέρασαν τα 35 δις ευρώ.

Σήμερα η Πτέρυγα Ψυχολογικών Επιχειρήσεων της Τουρκίας, χρηματοδοτεί:
– Την Προπαγάνδα για τις γεωτρήσεις στη Κυπριακή ΑΟΖ.
– Διεθνή Συνέδρια, Κέντρα Λήψης Αποφάσεων, Κυβερνήσεις, Προσωπικότητες και ΜΜΕ.
– Έδρες Τουρκικών Σπουδών, σε ξένα μεγάλα Πανεπιστήμια.
– Τα πλοιάρια που μας μεταφέρουν από τα νησιά μας στις απέναντι αγορές τους.
– Τις ΜΚΟ και μέσω αυτών, υπό μορφή δωρεών, τοπικούς παράγοντες, κατοίκους ή συλλόγους καθώς και αλληλέγγυους με ελαφρά εθνική συνείδηση.

Οι Ψ.Ε. στα πεδία των διεκδικήσεων είναι το ποιο φονικό όπλο, καταστρέφει προσωπικότητες, κοινωνίες και χώρες. Η Τουρκία στο τομέα αυτό πρωτοπορεί έναντι της χώρας μας η οποία βρίσκεται σε νηπιακή κατάσταση όπως και σε άλλα εθνικά θέματα.

Για τα νησιά μας, από το 2012 οι Ψ.Ε. της Τουρκίας, εφήρμοσαν ένα καλοστημένο Σχέδιο. Πριν αρχίσουν οι μεγάλες ένοπλες συγκρούσεις στη Συρία, φρόντισαν να προσελκύσουν στη χώρα τους ως πρόσφυγες τα «μεγάλα πορτοφόλια» και επιφανείς επιστήμονες τους οποίους και παραχώρησαν άσυλο.

Στη συνέχεια διευκόλυναν με απευθείας πτήσεις να μετακινηθούν κυρίως προς Γερμανία, Γαλλία και Αγγλία και πάλι «μεγάλα πορτοφόλια» προκειμένου να καμφθεί η πολιτική αντίδραση των χωρών αυτών.

Από το 2014, όταν τελείωσαν τα «μεγάλα πορτοφόλια», φρόντισαν να δημιουργήσουν κατά μήκος της Τουρκοσυριακής μεθόριου ένα ανθρώπινο τείχος με 2,5 εκατ. απελπισμένων τους οποίους σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν εκδιώκοντας τους Κούρδους από τη βόρεια Συρία.

Από το 2015, άρχισαν να προωθούν μαζικά στην Ελλάδα πρόσφυγες από τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα με παράλληλη χρηματοδότηση αρκετών ΜΚΟ, οι οποίες κατάφεραν τα γνωστά αποτελέσματα.

Από το 2017, με το κλείσιμο των συνόρων στην Ευρώπη, μη έχοντας «απόθεμα» προσφύγων από τη Συρία, στράφηκαν στη μετακίνηση πληθυσμών από τις Αφρικανικές χώρες προκειμένου να διασπάσουν τη κοινωνική συνοχή της Ελλάδος και όχι μόνο.

Από τις αρχές του 2019, αλλάζουν τακτική, στοχεύουν στο συναίσθημα των νησιωτών μας και αρχίζουν να προωθούν κυρίως από το Αφγανιστάν οικογένειες με πολλά μικρά παιδιά με σκοπό, αφενός να εντείνουν το ανθρωπιστικό πρόβλημα και αφετέρου μέσα σε αυτούς να ενσωματωθούν οι οικογένειες των 85.000 περίπου Τζιχαντιστών που προωθούνται προ τη χώρα μας. Εάν η Τουρκία επιτύχει και σε αυτό, όλοι μας αντιλαμβανόμαστε τη συνέχεια.

Ερώτημα: Τι πέτυχαν οι Ψ.Ε. της Τουρκίας έναντι στη χώρα μας; Διαχρονικά πέτυχαν:
– Να απεμπολήσουμε από το 1996 τις βραχονησίδες των Ιμίων.
– Να αφομοιώσουμε την ιδέα ότι υπάρχουν Γκρίζες Ζώνες και αμφισβητούμενα νησιά.
– Να αποδεχόμαστε τη μειωμένη Εθνική Κυριαρχία και τα αφύλακτα σύνορα.
– Να προωθούν κατά το δοκούν χιλιάδες λαθρομετανάστες.
– Να διασπούν τη κοινωνική μας συνοχή.
– Να Δυσφημούν τα νησιά και τη χώρα μας.
– Να πλήττουν τον Τουρισμό και την Οικονομία μας.
– Να Καλλιεργούν την ηττοπάθεια και τη θέληση για «μηδενική» αντίσταση.
– Να μας κρατούν ομήρους του φόβου και της αβεβαιότητας.
– Να μας μετατρέψουν σε «κλεπταποδόχους» στην αλυσίδα του δουλεμπορίου, ήτοι «παραγωγή, διακίνηση, κατανάλωση».
– Να καλλιεργούν το έδαφος για την αυτοδιάθεση των «δικών τους μειονοτήτων» σε Θράκη και τώρα στα Δωδεκάνησα.
– Να μας προετοιμάζουν στην ιδέα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο.

Κατόπιν των παραπάνω, η στρατιωτική μου δεοντολογία μου επιβάλει να παραδεχθώ ότι οι Ψ.Ε. της Τουρκίας έχουν όραμα και στόχους», εκτιμώ ότι ο χρόνος υλοποίησης αυτών θα είναι μέχρι το 2023.Τους μελετάμε, τους γνωρίζουμε, μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε. Από εμάς απαιτείται σοβαρότητα και εθνική συναίνεση. Οσο για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, τις έχω απόλυτη εμπιστοσύνη!!

*Υποστράτηγος ε.α
Σύμβουλος Στρατηγικού Σχεδιασμού, Ασφάλειας & Διαχείρισης Κρίσεων
τ. καθηγητής στη Πτέρυγα Ψ.Ε της Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου

πηγή 

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Αξίζει να διαβαστεί!!! Η Τουρκία, το Σχέδιο Ψυχολογικών Επιχειρήσεων (Ψ.Ε.) και η Χώρα μας!

1 σχόλιο

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ο αστός ήρωας με τις δαμασκηνιές

Κώστας Γιαννακίδης
Ο Αλέξανδρος Καΐρης ήταν ένας νέος αστικής καταγωγής που δούλευε για τους ναζί σε επιτελική θέση. Εβγαινε στον δρόμο και εισέπραττε το μίσος, τη χλεύη και τις ύβρεις των συμπατριωτών του. Ηταν πράκτορας των Συμμάχων και εκτελέστηκε από τους ναζί. Και όμως, αυτός ο ήρωας παραμένει άγνωστος.
– Πόσοι από εσάς γνωρίζετε τον Αλέξανδρο Καΐρη; Λίγοι. Ίσως και κανένας. Το όνομά του θα έπρεπε να βρίσκεται σε έναν δρόμο στο κέντρο της Αθήνας. Δεν είναι ούτε στη Wikipedia. Είναι στη μνήμη λίγων και θα ξεθωριάσει και αυτή, θα τη σκεπάσει η σκόνη του χρόνου.
Ο Αλέξανδρος Καΐρης ήταν ένας καλοβαλμένος νέος, αστικής καταγωγής, με νομικές σπουδές και γνώση της γερμανικής γλώσσας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής δούλευε για τους ναζί σε επιτελική θέση στην Κεντρική Διοίκηση Νοτίου Ελλάδος. Έβγαινε στον δρόμο και εισέπραττε το μίσος, τη χλεύη και τις ύβρεις των συμπατριωτών του.
Μόνο που ο Καΐρης, με το που πήρε τη δουλειά, προσέγγισε τους Συμμάχους και έγινε ένας πολύτιμος μυστικός πράκτορας, ίσως ο καλύτερος που είχαν στην Αθήνα. Φωτογράφιζε, αντέγραφε ή απομνημόνευε έγγραφα και διοχέτευε τις πληροφορίες μέσω της μυστικής οργάνωσης «5-165» του Ρήγα Ρηγόπουλου.
Όταν οι ναζί ανακάλυψαν τον ασύρματο της οργάνωσης, μαζί με στοιχεία που ενέπλεκαν τον Καΐρη, η οργάνωση του πρότεινε να τον φυγαδεύσει στη Μέση Ανατολή. Εκείνος είπε ότι θα πάρει το ρίσκο και θα μείνει -υπέθεσε ότι η εμφάνισή του στο γραφείο θα διέλυε τις υποψίες των ναζί. Συνελήφθη και βασανίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Δεν του πήραν λέξη. Εκτελέστηκε στις 2 Νοεμβρίου 1943. Ήταν 30 ετών.
Για ποιο λόγο ο Καΐρης δεν τιμήθηκε όπως του άξιζε από την Πολιτεία ή, έστω, από τη μνήμη των ανθρώπων; Η περίπτωσή του, άλλωστε, δεν ανήκει σε αυτές που θεωρούνται «αμφιλεγόμενες».
Υποθέτω το προφίλ του δεν ταιριάζει στο παραδοσιακό καλούπι από το οποίο βγαίνουν οι ήρωες. Φαίνεται και από το τελευταίο γράμμα που έγραψε λίγο πριν τον πάρουν για εκτέλεση. «Μεταξύ των αντικειμένων που αφήνω εδώ είναι ένα κουτί με σπόρους από δαμάσκηνα Καλιφόρνιας. Τους φύλαξα να φυτέψετε δαμασκηνιές στην Εκάλη. Να τις λέτε οι δαμασκηνιές του Αλέξανδρου».
Ω, ναι. Ένας άνθρωπος που ζητεί να φυτέψουν στη μνήμη του δαμασκηνιές στην Εκάλη δεν μπαίνει εύκολα στο Πάνθεον των ηρώων της Αντίστασης.
«Τα λύτρα» του Πάνου Αμυρά
Ομολογώ ότι και εγώ δεν είχα την παραμικρή ιδέα για τον Καϊρη, μέχρι που διάβασα «Τα Λύτρα» το τελευταίο μυθιστόρημα του δημοσιογράφου Πάνου Αμυρά, διευθυντή του «Ελεύθερου Τύπου». Ο Αμυράς, όπως μας έδειξε και με το προηγούμενο βιβλίο του, τον «Λιμό», έχει βρει έναν τρόπο να ταξιδεύει στην Αθήνα της Κατοχής και να μας μεταφέρει εικόνες λες και τις είδε ο ίδιος.
Πρωταγωνιστής και σε αυτό το βιβλίο είναι ο υπαστυνόμος Νίκος Αγραφιώτης, ο οποίος καλείται να εξιχνιάσει μία υπόθεση απαγωγής, αλλά και να κάνει μυστική δουλειά στους διαδρόμους της Ειδικής Ασφάλειας. Και κάπως έτσι, ο Αμυράς μας δείχνει και την άλλη εικόνα της κατοχικής Αθήνας, με μαυραγορίτες, συνεργάτες των ναζί, πολυτελή καζίνο, πόρνες και χρυσές λίρες. Και μία χώρα έτοιμη να πέσει στα νύχια του διχασμού. Η γραφή είναι δημοσιογραφική με την επένδυση, όμως, του σασπένς και η περιγραφή τόσο καλή που αισθάνεσαι τον καπνό από το πούρο του μαυραγορίτη, την ώρα που ποντάρει στο καζίνο, έχοντας το άλλο χέρι στη μέση της κοπελιάς που στέκεται δίπλα του.

Πηγή: Ο αστός ήρωας με τις δαμασκηνιές

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Ἀπαράδεκτος Μαθητικὸς Διαγωνισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας μὲ θέμα: «Οὔπς! Ἀλλάζω φύλο γιὰ μία μέρα!»


Η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων (Γ.Γ.Ο.Π.Ι.Φ.) του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων διοργανώνουν τον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Δημιουργικής Γραφής με θέμα Ουπς! αλλάζω φύλο για μια μέρα! για τους/τις μαθητές/μαθήτριες της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας.

Στον διαγωνισμό μπορούν να λάβουν μέρος αποκλειστικά μαθητές και μαθήτριες των Γυμνασίων και των Λυκείων της χώρας.
Τι να σχολιάσει κανείς;
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

http://thriskeftika.blogspot.com/2019/10/blog-post_23.html
http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2019/10/blog-post_29.html

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ἀπαράδεκτος Μαθητικὸς Διαγωνισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας μὲ θέμα: «Οὔπς! Ἀλλάζω φύλο γιὰ μία μέρα!»

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη για να παραμείνει «μία» – Μόνο «στα τρία» θα έχουμε ειρήνη

Μέχρι σήμερα η «γραμμή» ισχυρών κύκλων των ΗΠΑ είναι «να κρατήσουμε την Τουρκία προσανατολισμένη στη Δύση». Την ίδια γραμμή έχει και η Ελλάδα, για τους δικούς της λόγους.
Εάν δηλαδή για τις ΗΠΑ η Τουρκία είναι ένα πολύτιμο γεωπολιτικό οικόπεδο, για αυτό τη θέλουν κοντά τους, για την Ελλάδα ο δυτικός προσανατολισμός της Τουρκίας και συγκεκριμένα η ενταξιακή της πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει να κάνει με τη -φρούδα- ελπίδα ότι μια ευρωπαϊκή Τουρκία ίσως γίνει μια κανονική χώρα που θα σέβεται το διεθνές δίκαιο και δεν θα δημιουργεί πολεμικές εντάσεις.

Πρόκειται για μια άποψη της Αθήνας, η οποία ιστορικά αποδείχτηκε ανεφάρμοστη.
Η Τουρκία δεν σεβάστηκε ποτέ συνθήκες και συμμαχίες

Η Τουρκία δεν μπόρεσε -ή μάλλον δεν θέλησε- να εξημερωθεί με τους δυτικότροπους κεμαλιστές που την κυβέρνησαν με σιδερένια πυγμή επί 80 χρόνια. Θα το κάνει με τους ανατολίτες ισλαμιστές;

Ας τα δούμε με τη σειρά. Δεν σεβάστηκε τη Συνθήκη της Λωζάνης και την καταπάτησε σε κάθε ευκαιρία.

Το 1941 και ενώ η Ελλάδα τελούσε υπό την κατοχή των δυνάμεων του Άξονα, στρατολόγησαν είκοσι κλάσεις Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, ηλικίας 25 – 45 ετών, και τους έστειλαν σε νέα «τάγματα εργασίας» (amele taburlarι) προς πραγματοποίηση εκχιονισμών, εκβραχισμών και έργων οδοποιίας στα βάθη της Τουρκίας, υπό άθλιες καιρικές συνθήκες.

Το 1955 προκάλεσαν τα «Σεπτεμβριανά», ένα ανθελληνικό πογκρόμ, στην Κωνσταντινούπολη.

Το 1964-65 απέλασαν τους Έλληνες υπηκόους από την Κωνσταντινούπολη και εξανάγκασαν σε προσφυγιά τον ελληνικό πληθυσμό των νησιών Ίμβρου και Τενέδου.

Το 1964 βομβάρδισαν την Κύπρο, στην οποία εισέβαλαν τελικά το 1974 καταλαμβάνοντας το βόρειο μέρος του νησιού.

Να σημειωθεί ότι ήταν σύμμαχος με την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ από τις 18 Φεβρουαρίου 1952.

Σίγουρα κάποιοι θεωρούσαν -το 1952- ότι η Τουρκία εντασσόμενη στο ΝΑΤΟ θα ηρεμούσε, όπως αφελώς νομίζουμε και σήμερα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το 1987 η Τουρκία προκάλεσε την κρίση του Μαρτίου και στις αρχές του 1996 την κρίση των Ιμίων.

Τα προαναφερθέντα είναι έργα της κεμαλικής, κοσμικής, δυτικότροπης Τουρκίας, της δεμένης στο άρμα της Δύσης.
Που οφείλεται η σχετική ηρεμία που είχαμε μέχρι σήμερα με τον Ερντογάν

Αντιθέτως, με τους ισλαμιστές του Ερντογάν, από το 2003 έως και σήμερα, έχουμε σχετική ηρεμία.

Η ηρεμία όμως αυτή δεν ήταν συνέπεια της ειρηνόφιλης διάθεσης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αλλά στον χρόνο που χρειαζόταν για να «καθαρίσει» το εσωτερικό της χώρας του, να στήσει το δικό του σύστημα και όταν θα αισθανόταν ισχυρός -όπως αισθάνεται σήμερα- να προχωρήσει στην υλοποίηση του οράματός του, στην ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα σύνορα του «Όρκου του Έθνους» (Misak-ı Millî) του 1920 και στην επέκταση της γεωπολιτικής της επιρροής έως «τα σύνορα της καρδιάς».
Τώρα όμως «ξύπνησε» το τέρας

Η «Άνοιξη» της Μουσουλμανικής Αδελφότητας το 2011 στάθηκε η αρχή για να πέσουν οι μάσκες.

Η ισλαμική Τουρκία υποστήριξε -και συνεχίζει να υποστηρίζει- τους ισλαμιστές σε Λιβύη και Αίγυπτο.

Επαναλαμβάνοντας το σενάριο της Κύπρου έχει εισβάλει με τρεις εκστρατείες στη βορειοδυτική και βορειοανατολική Συρία.

Έχει εξοπλίσει παραστρατιωτικές δυνάμεις Τουρκμένων στο βορειοδυτικό Ιράκ και στη βορειοδυτική Συρία.

Παράλληλα, αποδεδειγμένα, υποστήριξε το Ισλαμικό Κράτος, τις παραφυάδες της Αλ Κάιντα στη Συρία και μια σειρά από ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Γνωρίζοντας ότι μια στρατιωτική αναμέτρηση με την Ελλάδα θα την οδηγούσε σε συντριπτική ήττα, μιας και δεν υπερτερεί σε πολεμική αεροπορία, τανκς ή πολεμικό ναυτικό, παρά μόνο σε πεζικό, επέλεξε να εκτονώσει την επιθετικότητά της στη Μέση Ανατολή.

Συγκρούστηκε ανοιχτά και άγρια με το Ισραήλ, υποστηρίζοντας τους ισλαμιστές της Χαμάς στη Γάζα και επιχειρώντας να αποκτήσει ρόλο εγγυήτριας δύναμης στα μουσουλμανικά προσκυνήματα στα Ιεροσόλυμα.

Τέλος, οι έρευνες υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο την εξώθησαν να φανερώσει τα πραγματικά της αισθήματα προς τους Έλληνες, που μετά από τόσα πανηγύρια ελληνοτουρκικής φιλίας και κουμπαριές -και παρά την αλλαγή πολιτικού συστήματος από τους κεμαλικούς στους ισλαμιστές- παραμένουν τα ίδια.
Η Τουρκία θέλει Κύπρο, Δωδεκάνησα, Θράκη

Και το συμπέρασμα είναι ένα: Η Τουρκία δεν θέλει να αλλάξει, γιατί η Τουρκία έχει σχέδιο. Την τήρηση του «Όρκου του Έθνους».

Που προβλέπει κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου, των Δωδεκανήσων, της Θράκης, των νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου, της βόρειας Συρίας, του βόρειου Ιράκ (δηλαδή συριακού και ιρακινού Κουρδιστάν). Ό,τι δηλαδή συμβαίνει στην περιοχή μας, που είναι η υλοποίησή του με συνέπεια.


Η τουρκική επικράτεια σύμφωνα με τον τουρκικό «Όρκο του Έθνους».
Κρίσιμες επέτειοι

Το 2023 η Τουρκία συμπληρώνει 100 χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας και θέλει να είναι μέχρι τότε μεγαλοπρεπής.

Το 2021 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Ελλάδα θέλει μέχρι τότε να στέκεται στο ύψος της ως γενέτειρα του δυτικού πολιτισμού και ηγέτιδα δύναμη των Βαλκανίων (σχέδιο του Ελληνικού Διαφωτισμού).

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο επετείους μεσολαβεί ένα κρίσιμο έτος. Το 2022. Τότε συμπληρώνεται ένας αιώνας από τη Μικρασιατική Καταστροφή των Ελλήνων ή του Πολέμου της Ανεξαρτησίας για την Τουρκία.

Η Τουρκία επιδιώκοντας να εκπληρώσει τους νεο-οθωμανικούς σχεδιασμούς της στη Συρία και στο Ιράκ μετέτρεψε τη διεθνή εντολή που είχε σε εθνική.

Αυτός είναι και ο λόγος που από τα μέσα του 2015 οι Αμερικανοί στράφηκαν στους Κούρδους, στους οποίους βρήκαν τους αξιόπιστους κοσμικούς συμμάχους στον πόλεμο ενάντια στους τζιχαντιστές που αναζητούσαν.

Αυτή τη στρατηγική επιλογή υποστήριξε από την πρώτη στιγμή και το Ισραήλ, που επίσης αναγνώρισε στους Κούρδους ένα σύμμαχο.

Προσηλωμένη στην ίδια εθνική (νεο-οθωμανική) γραμμή, η Τουρκία μπήκε επιθετικά και στην Ανατολική Μεσόγειο, διεκδικώντας πειρατικά μερίδιο από υδρογονάνθρακες σε θάλασσες που δεν της ανήκουν και προσπαθώντας με κάθε τρόπο να υπονομεύσει τον υποθαλάσσιο σιωνιστικό αγωγό EastMed.

Το μόνο που κατάφερε ήταν να καταστεί «μειοψηφία του ενός», όπως τη χαρακτήρισε ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Γουές Μίτσελ σε συνέντευξή τον Δεκέμβριο του 2018.
ΑΟΖ – Καστελόριζο

Ακόμα και μια ΑΟΖ που ίσως είχε, μεταξύ Ρόδου και Κύπρου, δεν μπορεί να την έχει διότι εκεί υπάρχει «σφήνα» το Καστελόριζο.

Η Τουρκία αρνείται ότι το Καστελόριζο έχει επήρεια (ΑΟΖ), η Ελλάδα επικαλούμενη το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) λέει ότι έχει.

Η Τουρκία -μην αναγνωρίζοντας την επήρεια του Καστελόριζου- θέλει να φτάσει την ΑΟΖ της μέχρι την Αίγυπτο, για να εμποδίσει να συναντηθούν οι ΑΟΖ Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου.

Όλα αυτά τα κάνει ενώ γνωρίζει ότι Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος και Ισραήλ έχουν συνεννοηθεί και συμμαχήσει μέσω των τριμερών, άρα είναι μόνη της.
Αγωγός East-Med

Επιμένει και πασχίζει η Τουρκία να μην κατασκευαστεί ο EastMed, που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου υποθαλάσσια και μέσω Ελλάδας και Ιταλίας στην Ευρώπη, ενώ οι ιδιοκτήτες των κοιτασμάτων έχουν συμφωνήσει να τον κατασκευάσουν με την υποστήριξη Αμερικανών και Ευρωπαίων.

Η Τουρκία θέλει άλλο αγωγό. Από την Ανατολική Μεσόγειο να πηγαίνει στην Ευρώπη μέσω του εδάφους της.

Είναι, λέει η Τουρκία, η πιο οικονομική λύση. Πράγματι είναι.

Ωστόσο, οι Ισραηλινοί είναι κάθετα αντίθετοι.

Ποτέ δεν θα αφήσουν στον Ερντογάν -ή στον κάθε Τούρκο- να ελέγχει τις στρόφιγγες.

Την ίδια άποψη έχει και η Αίγυπτος του προέδρου Σίσι, αλλά και η Κύπρος που βιώνει τουρκική κατοχή στο έδαφός της.
Η Δύση μπορεί να κρατήσει μόνο ένα κομμάτι από την Τουρκία

Την Τουρκία δεν θα μπορέσει να την κρατήσει ποτέ η Δύση ολόκληρη. Αλλά ούτε και θα τη χάσει.

Μια ευρωπαϊκή Τουρκία, της ανατολικής Θράκης και των παραλίων, θα μπορούσε να μείνει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μια άλλη, νοτιοανατολική, εκεί που θα αναδυθεί το Κουρδιστάν, το οποίο θα εκτείνεται από τα σύνορα του Ιράν μέχρι τη Μεσόγειο.

Το Κουρδιστάν, το βλέπουμε από τα σπάργανά του, ήδη είναι μια δυτική χώρα, σύμμαχος των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της Ελλάδας και των δυτικότροπων Αράβων.

Θα απομείνει και μια Ανατολία ανάμεσα, μια ειδική οικονομική ζώνη, για να φτιάχνονται εκεί όσα τώρα φτιάχνονται φτηνά αλλού, που θα γειτνιάζει με την Ευρώπη για να έχουν και μικρότερο κόστος τα μεταφορικά.

Μια περιοχή σουνιτικής απλοϊκότητας, για να ζουν οι Τούρκοι, ήρεμα και απλά.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να διευθετηθεί για τον επόμενο αιώνα το Ανατολικό Ζήτημα.

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη για να παραμείνει «μία» – Μόνο «στα τρία» θα έχουμε ειρήνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Πώς να σηκωθώ κύριε;

Πώς να σηκωθώ κύριε;

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Χρήστος Μπολώσης

Το σημερινό σημείωμα πιθανόν αρκετοί να το έχετε διαβάσει. Όμως έστω και ένας να μη το έχει υπόψη του, αξίζει τον κόπο να το παρουσιάσουμε, μια και η Εθνική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου πλησιάζει.

Ανήκει τον Πλωτάρχη (ΒΝ) ε.α. κ. Δημήτριο Ντούλια και είναι μια πραγματική ιστορία,  που συνέβη λίγο μετά την λήξη του Συμμοριτοπολέμου.

Όποιος το διαβάσει και δεν κλάψει πρέπει να αρχίσει να ψάχνεται…

Ήμουν στο Βασιλικό Ναυτικό το 1952, αφηγείται ο κ. Ντούλιας, και βρισκόμουνα  στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν  πάρα πολλά απ΄ τα παλιά  και απορούν, όποτε ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε.

Εκείνη την στιγμή, έπεφτε ο ήλιος  και θα γνωρίζετε ότι με την δύση του, γίνεται η υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικών, ήταν εκεί στην Πλατεία και η σημαία κυμάτιζε στο κτίριο.

Κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοί, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και με τη δύση του ηλίου, γινόταν η υποστολή.

Ήταν στιγμές απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι.

Όλοι στη θέσης του  και ακούμε τον σαλπιγκτή να σημαίνει «Προσοχή». Το Άγημα Αποδόσεως Τιμών, παρουσιάζει όπλα. Ο επικεφαλής Αξιωματικός χαιρετά και η μπάντα παιανίζει το εμβατήριο της σημαίας.  Παρέμεινα, από συνήθεια, λίγο ακόμα. Τότε, βλέπω τον νεαρό Αξιωματικό, να κατευθύνεται θυμωμένος, προς ένα γεροδεμένο πλανόδιο καστανά.

Βλέπετε τότε η Πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές (λούστροι) και καστανάδες, που μας λείπουν τώρα.

Γεμάτος οργή ο νεαρός Αξιωματικός απευθύνεται στον καστανά:

Γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας; Δεν έχεις φιλότιμο;

Ο άνθρωπος έμεινε βουβός. Εγώ, παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος, αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά μου.

Μετά, βλέπω τον καστανά να γίνεται κατακόκκινος και ν’ αρχίσει να τρέμει. Ήθελε να φωνάξει, αλλά βλέπω με έκπληξη ότι συγκρατείται και σκύβοντας το κεφάλι του, άρχισε να κλαίει  με λυγμούς. Όμως, συνέρχεται γρήγορα, σκουπίζει τα δάκρυά του  και με πολλή δύναμη των χεριών του  στυλώνει το σώμα του δυνατά, σπρώχνει τον πάγκο  με τα κάστανα  μπροστά  και φωνάζει με όλη τη ψυχή του στον νεαρό Αξιωματικό δυνατά:

Πως να σηκωθώ κύριε; Της τα έδωσα της Πατρίδας και τα δύο. Και σηκώνει τα μπατζάκια  του παντελονιού, όπου φάνηκαν δύο πόδια κομμένα πάνω από τα γόνατα. Και ξαναρχίζει να κλαίει.

Ο κόσμος, όπως κι’ εγώ γύρω του  κλαίει και χειροκροτεί. Όμως, περισσότερο απ’ όλους κλαίει ο νεαρός Αξιωματικός.

Εκείνη τη στιγμή, έγινε κάτι το αλησμόνητο. Φοβερή σκηνή.

Ο Αξιωματικός, σκύβει, αγκαλιάζει και φιλά τον καστανά και στην συνέχεια στέκεται ευθυτενής μπροστά στον ήρωα και φέρνει το δεξί του χέρι στην άκρη του γείσου του πηληκίου του και τον χαιρετά στρατιωτικά. Του απονέμει «τας κεκανονισμένας τιμάς», που δεν μπόρεσε εκείνος τυπικά,  να αποδώσει  στη σημαία μας, γιατί της χάρισε και τα δύο πόδια  στα βορειοηπειρωτικά βουνά  μας για να μπορεί να κυματίζει σήμερα ψηλά η κυανόλευκη σημαία σε λεύτερη πατρίδα.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Πώς να σηκωθώ κύριε;

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Πρόσφυγες: Χριστιανοί Ορθόδοξοι από την Αιθιοπία ή Σουνίτες από το Πακιστάν; | Αντίβαρο

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 8 Οκτωβρίου 2019. (με τον συντομότερο τίτλο «Προτιμότεροι οι Χριστιανοί πρόσφυγες»).

15 Σεπτεμβρίου 2019. Διαδήλωση Χριστιανών στην Αιθιοπία εναντίον των διώξεων που υφίστανται
15 Σεπτεμβρίου 2019. Διαδήλωση Χριστιανών στην Αιθιοπία εναντίον των διώξεων που υφίστανται

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε από το βήμα της Βουλής «υπερήφανος όταν βλέπει (την ελληνική κοινωνία να) μετατρέπεται σε πολυπολιτισμική σιγά σιγά». Στην προηγούμενη φράση του μετακύλησε την πρωτοβουλία των κινήσεων από το κράτος στους μετανάστες. Δεν είπε ούτε «πόσους χρειαζόμαστε», ούτε καν «πόσους αντέχουμε». Μίλησε για «όσους επιλέξουν να κάνουν τη χώρα μας δεύτερη πατρίδα τους». Ανεξάρτητα από αριθμό και κριτήρια.

Ένα τέτοιο άλμα επιτρέπεται ίσως σε μαθητικές εκθέσεις ιδεών, οι οποίες περιγράφουν έναν ιδεατό κόσμο αγγελικά πλασμένο. Είναι όμως κάπως περίεργο για εν ενεργεία πρωθυπουργό. Χρησιμοποίησα τον όρο «μετανάστες» και όχι «πρόσφυγες», διότι ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης από τηλεόρασης μας διαβεβαιώνει ότι «μόνο το 7% των παρανόμως εισερχομένων στην Ελλάδα προέρχονται από τη Συρία, οι άλλοι είναι λαθρομετανάστες». Εγώ είμαι ηπιότερος στην ορολογία μου.

Η προσωπική μου άποψη καλύπτει τις δύο προαναφερθείσες προσεγγίσεις (πόσους χρειαζόμαστε, και πόσους αντέχουμε) αλλά και την δημοφιλέστατη ρήση του Ισοκράτη με όλες τις (ελαφρώς αντικρουόμενες ενίοτε) ερμηνείες. Εμφορείται όμως και από το αξίωμα ότι η προσωπική ηθική δεν μπορεί να υϊοθετηθεί από ένα κράτος, το οποίο φροντίζει πρωτίστως για την ύπαρξή του. Συνεπώς, δεν καλύπτει την μετακύληση Μητσοτάκη. Με τα προαναφερθέντα  θυμήθηκα την περίπτωση της Αιθιοπίας. Εάν κάποτε η πρωτοβουλία των κινήσεων επιστρέψει στο κράτος, όχι μόνο δεν θα είναι ντροπή, αλλά θα είναι η δέουσα πολιτική, κατ’ εμέ, να προτιμώνται ανοιχτά πρόσφυγες π.χ. από την Αιθιοπία, αντί το Πακιστάν ή το Αφγανιστάν. Εξηγούμαι:

Πριν 3 εβδομάδες, στις 15.9.2019 δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν στην Αιθιοπία για τις διώξεις των Χριστιανών Αμχάρων από φανατικούς των Ορόμο. Μόνο το τελευταίο τρίμηνο κάηκαν 30 Χριστιανικοί ναοί και σκοτώθηκαν 100 πιστοί, δυστυχώς έξω από το φως των δυτικών ΜΜΕ. Τον Ιούνιο έγινε απόπειρα πραξικοπήματος και εκτελέστηκαν πολιτικά πρόσωπα στην περιοχή που ζουν οι Αμχάροι. Παρόμοιο πογκρόμ έγινε και το 2016 ενώ συνεχίζεται και σήμερα. Οι Ορόμο είναι στην πλειονότητά τους Σουνίτες μουσουλμάνοι. Ο πρωθυπουργός Αμπίγι προέρχεται κι αυτός από τους Ορόμο, όμως είναι γνήσιος ειρηνιστής με τεράστιο έργο και υποψήφιος μάλιστα για το Νομπέλ Ειρήνης. Παλεύει να εναρμονίσει 80 εθνότητες στη χώρα του.

Στην αναφορά της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες για το 2018 αναφέρεται ότι 1.6 εκ. Αιθίοπες εγκατέλειψαν βίαια τα σπίτια του. Κατά 98% έμειναν στο εσωτερικό, λόγω έλλειψης χρημάτων. Πρώτη χώρα στον κόσμο. Ο αντίστοιχος αριθμός για τη Συρία ήταν 900 χιλιάδες, και ασφαλώς οι περισσότεροι κατευθύνθηκαν στο εξωτερικό.

Οι Αιθίοπες είναι κατά 50% Χριστιανοί Ορθόδοξοι, η χώρα τους είναι η μοναδική της Αφρικής που δεν απετέλεσε ποτέ αποικία ξένων δυνάμεων (με εξαίρεση την Ιταλική κατοχή 1936-41), η Εκκλησία τους ιδρύθηκε από τον Απόστολο Μάρκο, υϊοθέτησε επίσημα τον Χριστιανισμό με τον βασιλιά Εζάνα της Αξώμης μέσω των Ελλήνων ιεραποστόλων Αιδέσιο και Φρουµέντιο στις αρχές του 4ου αιώνα, όταν δηλαδή ο Μ. Κωνσταντίνος ίδρυε την Κωνσταντινούπολη, η λέξη Αιθίωψ είνα ελληνική και απαντάται στον Όμηρο και η χώρα βρίθει ελληνικών επιγραφών, νομισμάτων κλπ.

Μακρυνά μας πολιτισμικά ξαδέλφια, έξω από το οπτικό πεδίο και το δικό μας και της Δύσης γενικότερα. Δεν εμπίπτουν φαίνεται στις κατηγορίες συνήθων διωκώμενων κατά την ρητορική της «πολιτικής ορθότητας». Έτοιμοι όμως να μετάσχουν της ελληνικής παιδείας, πτωχοί, κυνηγημένοι, αυθεντικοί πρόσφυγες.

=====

Φωτογραφίες από την Αιθιοπία, την δεύτερη χώρα σε Ορθόδοξους Χριστιανούς μετά την Ρωσία, με περίπου 32-35 εκατομμύρια. Ακολουθεί, στην τρίτη θέση, η Ουκρανία με 29 εκατομμύρια (67% από 44 εκατομμύρια). Τέταρτη η Ρουμανία με 13 εκατομμύρια και πέμπτη η Ελλάδα.

Τοιχογραφία σε ναό στην Αιθιοπία
Τοιχογραφία σε ναό στην Αιθιοπία
Εσωτερικό ναού στην Αιθιοπία
Εσωτερικό ναού στην Αιθιοπία
Εορτασμός των Φώτων στην Αιθιοπία
Εορτασμός των Φώτων στην Αιθιοπία
15 Σεπτεμβρίου 2019. Διαδήλωση Χριστιανών στην Αιθιοπία εναντίον των διώξεων που υφίστανται
15 Σεπτεμβρίου 2019. Διαδήλωση Χριστιανών στην Αιθιοπία εναντίον των διώξεων που υφίστανται

 

Εικόνα του 15ου αιώνα που βρέθηκε στην Αιθιοπία
Εικόνα του 15ου αιώνα που βρέθηκε στην Αιθιοπία
Εικόνα της Παναγίας του Αξούμ
Εικόνα της Παναγίας του Αξούμ

 

Αντίβαρο – http://www.antibaro.gr/article/24528

 

 

Πηγές.

1. Ομιλία του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στη Βουλή, 3 Οκτωβρίου 2019, – https://youtu.be/jLgfFfp9Kj4?t=7m54s

2. Εμφάνιση του Άδωνι Γεωργιάδη στην εκπομπή Καλημέρα Ελλάδα, 1 Οκτωβρίου 2019, https://www.youtube.com/watch?v=EWtMiRvdkYE

3. Εστία, 29.12.2015 – Μεταναστευτικό και αριστερά. http://www.antibaro.gr/article/14065

4. Washington Examiner, 22.9.2019, Ethiopian Christians march to protest church burnings

https://www.washingtonexaminer.com/news/ethiopian-christians-march-to-protest-church-burnings

5. Public Radio International (συνεργασία και με το BBC), 16.9.2019
https://www.pri.org/stories/2019-09-16/uptick-church-burnings-raises-alarm-ethiopia

6. La Croix International, 2 Οκτωβρίου 2019.
https://international.la-croix.com/news/ethiopias-orthodox-christians-denounce-rise-in-arson-attacks/10948#

7. BBC, 8.8.2016
https://www.bbc.co.uk/news/world-africa-37015055

8. Απόπειρα πραξικοπήματος και δολοφονίες, Guardian, 23.6.2019 https://www.theguardian.com/world/2019/jun/23/ethiopia-coup-attempt-leaves-army-chief-shot-says-pm

9.  Αναφορά της Ύπατης Αρμοστίας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, σελίδα 6. https://www.unhcr.org/5d08d7ee7.pdf

10. «Η “µύηση” του Αιθίοπα ευνούχου στον Χριστιανισµό. “Παράδειγµα” µεταστροφής». Μαρίκα Κιάμου, ∆ιπλωµατική εργασία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Πάτρα, 2019.

https://edy.eap.gr/bitstream/repo/40621/1/KIAMOU%20MARIKA%202018-10-16.pdf

11. Πρωθυπουργός της Αιθιοπίας, Αμπίγι
https://en.wikipedia.org/wiki/Abiy_Ahmed

15.3.2019 «Ισοκράτης και ελληναράδικη κοπτοραπτική»
https://sarantakos.wordpress.com/2009/03/15/isocrates2/

16. Ethiopia: Home to Second Highest Number of Orthodox Christians in the World

https://www.ezega.com/News/NewsDetails/4143/Ethiopia-Home-to-Second-Highest-Number-of-Orthodox-Christians-in-the-World

17. Ethiopian Christ icon found 500 years on

https://www.telegraph.co.uk/travel/destinations/africaandindianocean/ethiopia/8221616/Ethiopian-Christ-icon-found-500-years-on.html

Πηγή: Πρόσφυγες: Χριστιανοί Ορθόδοξοι από την Αιθιοπία ή Σουνίτες από το Πακιστάν; | Αντίβαρο

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: «Η Ρωσία και η Δύση έχουν ανταλλάξει τους πνευματικούς και πολιτιστικούς τους ρόλους. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει πλέον κυριαρχήσει στην Δύση, την ώρα που οι Ρώσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό», λέει Δανή δημοσιογράφος.

«Οι Ρώσοι επιστρέφουν στο χριστιανισμό σε ένα μοντέρνο και σύγχρονο πλαίσιο».

«Είναι εξοικειωμένοι με τους πικρούς καρπούς του αθεϊσμού και δεν έχουν καμία όρεξη για την ψυχρή και άγονη έρημο που εκείνος παρήγαγε».

«Στη Ρωσία, ο χριστιανισμός συνδέεται με το σύγχρονο και το προοδευτικό».

«Ο νεαρός, ο hip (μοντέρνος), ο σοφός και ο πλούσιος, εκφράζουν τον Χριστιανισμό τους ως κάτι εντελώς φυσικό και απλό».

«Σήμερα, το πνεύμα του κομμουνισμού εμφανίζεται στη δυτική λατρεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του λόγου και των ουτοπικών αντιλήψεων των λεγόμενων “ανοικτών κοινωνιών” της ελίτ. Οδηγούμαστε στην ίδια εκείνη έρημο από την οποία οι Ρώσοι απαλλάχτηκαν και άφησαν πίσω τους».

«Οι Ρώσοι αντιλαμβάνονται τους “ακτιβιστές” τύπου Pussy Riot, ως τους μπολσεβίκους των τελευταίων ημερών».

Ο Θεός είναι της μόδας στη Ρωσία

Το θέμα αυτής της συνέντευξης είναι μια σειρά πέντε εκπομπών με τίτλο «Από τη Ρωσία με αγάπη», της Iben Thranholm, Δανέζας δημοσιογράφου και θεολόγου, η οποία τις παρουσίασε για την δανική εθνική ραδιοφωνία ‘Radio24syv’, με τον υπότιτλο «μία αντικειμενική ματιά στην Ρωσία του Πούτιν».

Εμπνευσμένη από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, πιστεύει ότι ο Χριστιανισμός στη Δύση μπορεί να ανανεωθεί εάν κοιτάξει προς την Ανατολή. Η Iben έχει επίγνωση του μεγάλου τεράστιου μεγέθους του έργου αυτού. «Αυτό είναι, δυστυχώς, το βάθος στο οποίο έχει βυθιστεί το μίσος της Δύσης για τον Χριστιανισμό», λέει η θεολόγος, η οποία δεν διστάζει να υπερασπιστεί τον Πρόεδρο Πούτιν, τον οποίον τα δυτικά ΜΜΕ χαίρονται να του ‘στολίζουν’ με χλευασμό και περιφρόνηση.

«Η υπόθεση Riot Pussy άνοιξε την πόρτα προς τη Ρωσία για μένα», εξηγεί.

«Κατάλαβα ότι η Ρωσία είναι μια χώρα που αρνείται να δεχτεί συμβιβασμό στις χριστιανικές αξίες. Η Ρωσία δεν είναι απλώς μια χώρα ή ένα έθνος, η Ρωσία είναι μια πνευματική έννοια, μια νοοτροπία. Η κριτική στον πρόεδρο Πούτιν δεν ήταν το έγκλημα για το οποίο οι ‘ακτιβίστριες’ δικάστηκαν και καταδικάστηκαν. Το έγκλημά τους ήταν η εισβολή τους στον Καθεδρικό Ναό του Χριστού Σωτήρα, στον ιερότερο των ναών, και η συμμετοχή τους σε μια βλάσφημη πράξη μπροστά από το τέμπλο.

Η Thranholm σε ένα πρόσφατο ταξίδι της στη Ρωσία

Στη Δύση, η ελευθερία του λόγου είναι ευρέως διαδεδομένη για το σκοπό της βεβήλωσης της (χριστιανικής) θρησκείας, αλλά η Ρωσία δεν επιτρέπει να ξεπεραστούν τα όρια και να περάσουμε στη βλασφημία. Αυτό πραγματικά με γοήτευσε, και γι’ αυτό ταξίδεψα στη Μόσχα για να μάθω περισσότερα και αυτό τελικά με οδήγησε σε μια σειρά ραδιοφωνικών εκπομπών οι οποίες προσπαθούν να βοηθήσουν τους Δανούς να κινηθούν πέρα ​​από τα κουραστικά και άχρηστα κλισέ – καρικατούρες και να τους παρέχουν μια διαφοροποιημένη άποψη για την Ρωσία».

Ποια ήταν η εντύπωσή σας από τη Ρωσία;

«Βίωσα μια φανταστική ενέργεια, μια ηθική ενέργεια παρόμοια με εκείνη της Αμερικής της δεκαετίας του ’50 με τις παλιές ηθικές αξίες. Γνώρισα εξυπηρετικούς, ποιητικούς και πολιτισμένους ανθρώπους, με πνεύμα αυτοθυσίας που δεν έχω ξαναδεί. Η ατμόσφαιρα στη Μόσχα είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη οποιασδήποτε πρωτεύουσας της Ευρώπης και σε αντίθεση με εδώ στη Δύση, αισθάνομαι πολύ πιο πνευματικά ελεύθερη στην Ανατολή.

Ενώ η Δύση λοιδορεί και απαρνείται τον Χριστιανισμό και η ίδια η Ευρώπη επιδίδεται σε μια αυτο-απέχθεια, οι Ρώσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό σε ένα μοντέρνο και σύγχρονο πλαίσιο. Να θυμίσουμε ότι ο Χριστιανισμός κατεστάλη υπό το κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο ήταν αθεϊστικό. Οι Ρώσοι είναι εξοικειωμένοι με τους πικρούς καρπούς του αθεϊσμού και δεν έχουν καμία όρεξη για την ψυχρή και άγονη έρημο που εκείνος παρήγαγε.

Το ενδιαφέρον είναι, ότι στη Ρωσία, ο χριστιανισμός συνδέεται με κάτι το σύγχρονο και προοδευτικό. Είναι το πνεύμα των νέων, των μοντέρνων, των σοφών και των πλουσίων, οι οποίοι εκφράζουν το χριστιανισμό τους ως κάτι εντελώς φυσικός και απλός τρόπος ζωής. Ο Χριστιανισμός είναι απλά μόδα, αλλά όχι με τον επιφανειακό δυτικό ποπ τρόπο. Οι ρίζες του Χριστιανισμού αναπτύσσονται βαθιά μέσα στο έδαφος της ρωσικής ζωής, και μας κοιτούν με έκπληξη στο πώς εμείς προφυλάσσουμε ή μάλλον αδιαφορούμε για την πνευματική μας κληρονομιά.

Και δεν είναι μόνο αυτό: Διακρίνουν στην εμμονή μας με την πολιτική ορθότητα, και την κοινωνική φιλελεύθερη άποψη αστυνόμευσης των γενικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και την ακαδημαϊκή κοινότητα, μια νέα εκδήλωση του τρόμου του ολοκληρωτισμού από τον οποίον οι ίδιοι είχαν την τύχη να ξεφύγουν μετά από 75 φρικτά χρόνια.

Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Ανατολή και η Δύση αντάλλαξαν ρόλους πνευματικούς, πολιτιστικούς και ηθικούς. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει πλέον ανεξέλεγκτα κυριαρχήσει στην Δύση.

Αλλά ο κομμουνισμός και η σοσιαλδημοκρατία δεν είναι πιθανώς το ίδιο;

«Επιτρέψτε μου να το θέσω διαφορετικά. Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, η Ρωσία βρέθηκε στο έλεος μιας κουλτούρας του θανάτου, αλλά επέστρεψε στη ζωή, με την έννοια της χριστιανικής κουλτούρας με μια δυνατή συνειδητοποίηση των ιστορικών ριζών και της συνέχειας».

Η κατάσταση στη Δύση είναι το ακριβώς αντίθετο. Γιορτάζουμε το θάνατο και έχουμε παραδοθεί στη σατανική άποψη για τον άνθρωπο σε μια φαρισαϊκή οργή και ένα παραλήρημα κατά του Θεού. Μπορούμε να χωρίσουμε εύκολα on-line. Δίνουμε προτεραιότητα στην εργασία και στην καριέρα παρά στις οικογενειακές ευθύνες, ιδίως την ανατροφή των παιδιών. Είμαστε υπέρ της ευθανασίας, της άμβλωσης “κατ’ αίτηση”, των ‘δικαιωμάτων’ των ομοφυλοφίλων και του “γάμου” ατόμων του ιδίου φύλου, ενώ οι πόλεις μας βυθίζονται στο Ισλάμ και στον αυξανόμενο διαχωρισμό (φυλετικό/πολιτισμικό).

Η Ρωσία έχει επιλέξει μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, και είναι ένας από τους λόγους που πολλοί Ρώσοι αντιλαμβάνονται τους ‘ακτιβιστές’ όπως οι Pussy Riot ως Μπολσεβίκοι των τελευταίων ημερών. Αυτοί εισβάλλουν και βεβηλώνουν την ιερότητα της εκκλησίας, ένα ιερό τόπο. Η Δύση το γιορτάζει αυτό ως ‘πρόοδο’ και ‘ευημερία’. Οι Ρώσοι αντιλαμβάνονται ότι το πνεύμα του κομμουνισμού είναι ακόμα ζωντανό. Απλώς παίρνει νέες μορφές και εγκαθίσταται στη Δύση, όπου οι λίμπεραλς και οι ‘προοδευτικοί’ αγαπούν και λατρεύουν τις Pussy Riot.

Σήμερα, το πνεύμα του κομμουνισμού κάνει την εμφάνισή του στη δυτική λατρεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του λόγου και των ουτοπικών αντιλήψεων της ελίτ των λεγόμενων ‘ανοικτών κοινωνιών’. Οδηγούμαστε στην ίδια εκείνη έρημο από την οποία οι Ρώσοι απαλλάχτηκαν και άφησαν πίσω τους. Ο Πατριάρχης Κύριλλος έχει προειδοποιήσει τη Δύση: «Μην πάρετε το δρόμο που πήραμε εμείς. Τον έχουμε δοκιμάσει και οδηγεί στην καταστροφή!»

Πρόσφατα ο ρωσικός στρατός προέβη σε μία άσκηση με βάση το σενάριο μιας επίθεσης στη βόρεια Νορβηγία, στο Aaland, Gotland και Bornholm. Μήπως απλά γυρίσαμε το άλλο μάγουλο;

«Εντάξει, αυτός δεν είναι ο αληθινός τρόπος να το δει κανείς. Οι Ρώσοι διαθέτουν μια τέτοια άσκηση, λόγω της γεωπολιτικής πίεσης που δημιουργεί το ΝΑΤΟ με την ανάπτυξη εχθρικών στρατιωτικών δυνάμεων κατά μήκος των συνόρων της Ουκρανίας και των παλαιών χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Η ρωσική εξωτερική πολιτική έχει από καιρό δαιμονοποιηθεί. Η Ρωσία είναι υποχρεωμένη να ανταποκριθεί σε μια κατάσταση που δεν δημιούργησε, κάτι το οποίο δεν είναι το ίδιο με την επιθετικότητα. Γιατί θα πρέπει η Ρωσία να αποδεχθεί, να αποκοπεί από την πρόσβασή της προς τη θάλασσα, από την Αγία Πετρούπολη μέχρι το Βλαδιβοστόκ; Κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο. Με μια χοντροειδή υποκρισία, η Δύση κάνει να μοιάζει ότι η Ρωσία είναι ο νέος μας εχθρός. Η αλήθεια είναι ακριβώς το αντίθετο. Η Δύση είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού της».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: «Η Ρωσία και η Δύση έχουν ανταλλάξει τους πνευματικούς και πολιτιστικούς τους ρόλους. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει πλέον κυριαρχήσει στην Δύση, την ώρα που οι Ρώσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό», λέει Δανή δημοσιογράφος.

Σχολιάστε

Filed under ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Μία επική μελέτη του καθηγητή κ. Α. Φώσκολου. | ΒΗΜΑ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

Κλιματική Αλλαγή: Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη, Αντώνης Φώσκολος

Η Κλιματική Αλλαγή είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που εμφανίστηκε εδώ και εκατομμύρια χρόνια και μελετήθηκε από τους γεωλόγους του Τεταρτογενούς (Quaternary geologists). Αυτή η κατηγορία των γεω-επιστημόνων μελετούν το παλαιό-κλίμα και την παλαιό-εδαφολογία. Από τα τέλη του 17ου αιώνα μελέτησαν τις παλινδρομικές κινήσεις των παγετώνων που γινόντουσαν κάθε περίπου 120.000 χρόνια, αρχής γενομένης από τα μέσα του Τεταρτογενούς, ήτοι, περίπου, πριν 1.000.000 χρόνια. Την αιτία δεν την γνώριζαν.

Το 1942 οι Γερμανοί συνέλαβαν και φυλάκισαν στο Βελιγράδι έναν διάσημο Σέρβο αστροφυσικό ονόματι Milancovitch. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στις φυλακές μελέτησε τις τροχιές της Γης γύρω από τον ήλιο και παρατήρησε ότι όταν η τροχιά της Γης μεταβάλλεται από κυκλική, που είναι σήμερα, σε ελλειψοειδή έχουμε τους παγετώνες των 120.000 ετών, εικόνα 1. Όταν ο άξονας περιστροφής αλλάζει κλίση κάθε 40.000 χρόνια, έχουμε πάλι μια παγετώδη περίοδο (εικόνα 1).

Εικόνα 1. εκκεντρότητα, αξονική απόκλιση και η μετάπτωση των τροπικών και εαρινών ισημεριών, κύκλοι Milancivitch, που δημιουργούν κλιματικές αλλαγές κάθε 120000 χρόνια, κάθε 40000 χρόνια και κάθε 20000 χρόνια αντιστοίχως, Σταύρος Αλεξανδρής, 2019.

Όταν ο ημερήσιος άξονας περιστροφής της Γης αλλάζει τοποθεσία επανέρχεται στην αρχική του θέση κάθε 20.000 χρόνια. Αυτός ο στροβιλισμός δημιουργεί κάθε 20.000 χρόνια μια παγετώδη περίοδο. Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει η επίδραση ούτε του ανθρώπου ούτε του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα. Φυσικά, εκείνη την περίοδο, δεν κάναμε χρήση των υδρογονανθράκων. Παρόλα αυτά είχαμε κλιματικές αλλαγές.

Εικόνα 2. Μερικές τοποθεσίες από τις παγοκολώνες που λήφθηκαν από τον Νότιο Πόλο και που φυλάγονται σε ειδικές αποθήκες του Πανεπιστημίου ΟHIO, USA

Το 1995 εκατοντάδες επιστήμονες από όλον τον κόσμο άρχισαν να κάνουν γεωτρήσεις στον Βόρειο και Νότιο Πόλο, όπως επίσης στη Γροιλανδία  (εικόνα 2) για να πάρουν παγοκολώνες που δείχνουν τις κλιματικές αλλαγές τα τελευταία 450.000 χρόνια.

Αυτές οι πάγο-κολώνες ορισμένες μήκους 3.200 μέτρων, (εικόνα 3) φυλάγονται στο μουσείο του πανεπιστημίου Οχάιο των ΗΠΑ ενώ οι πάγο-κολώνες από την Γροιλανδία στο Ινστιτούτο Niels Bohr της Κοπεγχάγης στη Δανία.

συνέχεια εδώ: https://slpress.gr/koinonia/klimatiki-allagi-pos-ena-fysiko-fainomeno-metatrapike-se-apati/ και https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

Δείτε και: https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

Πηγή: Μία επική μελέτη του καθηγητή κ. Α. Φώσκολου. | ΒΗΜΑ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΡΟΥΧΑ ΓΙΑ ΜΟΝΤΕΡΝΟΥΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ρουχα

http://www.instapuma.com/media/2140813583890613259_5796576984

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Η ασύλληπτη ιστορία του Tong Phuoc Phuc

Επί 15 χρόνια έθαβε μώρα. Τα μωρά από το μαιευτήριο των εκτρώσεων. Αλλά όταν οι μητέρες ήρθαν σ ‘αυτόν, έκανε κάτι απίστευτο…

Ήταν το έτος 2001 όταν ο Tong Phuoc Phuc από το Βιετνάμ πήγε με την έγκυο γυναίκα του στο νοσοκομείο, περιμένοντας την να γέννησει. Ενώ περίμεναν, παρατήρησε ότι άλλες έγκυες γυναίκες πήγαιναν σε ένα δωμάτιο και αργότερα έβγαιναν με δάκρυα στα μάτια τους από εκεί.
Ο Tong χρειάστηκε λίγο καιρό για να καταλάβει τι συνέβαινε. Όταν συνειδητοποίησε ο ίδιος τι έκαναν οι γυναίκες σε εκείνο το δωμάτιο, σοκαρίστηκε και η καρδιά του ράγισε καθώς κατάλαβε ότι αυτά τα παιδιά καταδικαστήκαν να μην έρθουν στον κόσμο και το χειρότερο, δεν τους έδιναν καν το δικαίωμα για μια απλή κηδεία. Ετσι αποφάσισε να πάρει τα παιδιά και τουλάχιστον να τα θάψει όπως τους άξιζε και όπως άξιζει σε κάθε άνθρωπο επάνω στην Γή.

Ο Tong κλαίει την ώρα που θάβει τα μώρα.


«Το κάνω αυτό γιατί σκέφτομαι ότι όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να ζήσουν, να διασκεδάσουν, να πάνε στο σχολείο, να τρώνε γλυκά, απλά να αγαπηθούν. Αυτά τα παιδιά (εδώ) έχουν χάσει αυτά τα προνόμια. Το μόνο που μπορώ τουλάχιστον εγώ να τους δώσω είναι μια ταφή», δήλωσε ο Tong.


Ο Tong θάβει κάθε έμβρυο.
Αυτός ο πρώην εργάτης στις οικοδομές αγόρασε με τις αποταμιεύσεις του, ένα κομμάτι γης και άρχισε να θάβει εκεί τα νεκρά μωρά. Στην αρχή, η γυναίκα του νόμιζε ότι είχε χάσει το μυαλό του αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα κατανοήσε πόσο σημαντικό ήταν το νεκροταφείο για αυτά τα αγέννητα μώρα.


Η ημερομηνία που δείχνει πότε ο Tong πήρε τα έμβρυα από την κλινική.

Ο Tong στο «νεκροταφείο αγέννητων».

Το «νεκροταφείο αγέννητων».

Περίπου 10.000 έμβρυα είναι στο νεκροταφείο.
Σε αυτό το ειδικό νεκροταφείο έχουν ταφεί πάνω από 10.000 μωρά, αλλά η ίδια η κηδεία δεν ήταν ο στόχος του: «Επιδιώκω με τις εικόνες που θα βλέπουν οι επίδοξες μητέρες μήπως αλλάξουν τις αντιλήψεις τους για το έγκλημα των εκτρώσεων».

Πολλές «ταφόπετρες» χρηματοδοτήθηκαν από τους γονείς των μωρών. Παίρνουν ένα δοχείο, γράφουν το όνομα και τοποθετούν μαζί με μια μικρή ταφόπετρα.
«Πιστεύω ότι αυτά τα έμβρυα έχουν ψυχή. Δεν θέλω να είναι περιπλανώμενες ψυχές», λέει ο Tong.

Ο Tong θέλει οι γυναίκες να έρχονται εδω στο νεκροταφείο και με την εικόνα αυτήν που θα αντικρίζουν να σταματήσουν να κάνουν εκτρώσεις.
Πιστεύει ότι πολλές νέες γυναίκες είναι απελπισμένες και εκτός από την λύση των αμβλώσεων δεν γνωρίζουν άλλο τρόπο. Μια μέρα μια νεαρή γυναίκα ήρθε σ ‘αυτόν. Έκλαιγε και του είπε ότι οι γονείς της θα την ανάγκαζαν να κάνει έκτρωση και εκείνος τη συμβούλεψε να το κρατήσει και θα τη βοηθούσε.

Ο Tong προσεύχεται εδώ για τα μώρα.
Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ο Tong δεν ήθελε να είναι μόνο νεκροθάφτης. Συζητούσε με γυναίκες που ήθελαν να τερματίσουν την εγκυμοσύνη τους, και προσπαθούσε να τις πείσει και να τις συμβουλεύσει να μην το κάνουν.

Κάποιες γυναίκες αποφάσισαν τελικά με την επιμονή του Tong να κρατήσουν τα παιδιά παρόλο που στην συνεχεία έχαναν τους συντρόφους τους, ενώ άλλες που φοβούνταν να το πουν στους γονεις τους βρήκαν πραγματικό καταφύγιο στον Tong.

Ο Tong άρχισε αργότερα να υιοθετεί παιδιά.

Από το 2004 ο Tong υιοθέτησε πάνω από 100 μώρα. Ο αρχές δεν αναγνωρίζουν το ίδρυμα του σαν ορφανοτροφείο και για αυτόν τον λόγο δεν έχει την δυνατότητα να δώσει παιδιά για υιοθεσία. Ο μεγάλος στόχος του και οι προσπάθειες του παρέμεναν να φροντίζει στο να ενώνει τα παιδιά με τις μητέρες τους και αν ήταν δυνατό ακόμη καλύτερα να γυρίσουν στις φυσικές τους μητέρες.

Πολλές επίδοξες μητέρες είναι απελπισμένες και δεν ξέρουν που να πάνε. Έτσι ο Tong τους προτείνει να μείνουν μέχρι τη γέννηση του μωρού με τον ίδιο και την σύζυγό του. Πολλές γυναίκες ήταν σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσαν να φροντίσουν τα μωρά τους. Τοτε ο Tong έκανε κάτι εντελώς ανιδιοτελές: Υιοθέτησε ο ίδιος τα παιδιά και υποσχέθηκε να αναλάβει τη φροντίδα τους μέχρι που οι μητέρες θα ήταν αργότερα σε θέση να τα φροντίσουν οι ίδιες.

Καθαρές πάνες, που στεγνώνουν στον κήπο του Tong.

Ο Tong και τα παιδιά του.

Χωρίς αυτόν αυτά τα παιδιά δεν θα έβλεπαν ποτέ το φώς.
Ο Tong και η σύζυγός του φροντίζουν με πολύ αγάπη σαν να τα είχαν γέννησει οι ίδιοι, περισσότερο από 100 υιοθετημένα παιδιά.. Ο Tong δυσκολευόνταν με τα ονόματα και σκέφτηκε ένα πρακτικό σύστημα. Όλα τα αγόρια θα έπαιρναν την ονομασία “Vinh” και όλα τα κορίτσια “Ταμ” (καρδιά), (αξιοπρέπεια)και φυσικά με το επίθετο της μητέρας τους η σε άλλες περίπτωσεις και με το δικό του επίθετο.

Πολλά από τα παιδιά κατάφερε και σήμερα ζουν με τις φυσικές μητέρες τους. Άλλα τα πήραν τα κρατικά ορφανοτροφεία για να μπορούν νομικά να υιοθετηθούν. Και πολλά μένουν ακόμα και σήμερα με τον Tong.
Η φροντίδα τόσων πολλών παιδιών δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά ο Tong αγαπά το ρόλο του ως πατέρας: «Θα συνεχίσω το έργο αυτό μέχρι την τελευταία μου πνοή. Ελπίζω ότι τα παιδιά μου θα συνεχίσουν το έργο μου, και δεν θα αφήσουν αυτές τις ψυχές να χαθούν άδικα».

Πολλοί εθελοντές έρχονται και βοηθούνε στο έργο του Tong, ακόμα διδάσκουν μαθήματα στα παιδιά ενώ τα μεγαλύτερα πηγαίνουν σχολείο.
Είναι αξιοθαύμαστο να βλέπει κανείς τόσα πολλά βλέμματα ευτυχισμένων παιδιών αλλά και δύσκολο να γνωρίζει ότι όλα αυτά τα παιδιά θα μπορούσαν να είχαν καταλήξει στο νεκροταφείο αν αυτός ο ευλογημένος άνθρωπος δεν τα έσωζε.
Όταν ο Θεός δημιούργησε την ανθρωπότητα είπε «ας δημιουργήσωμεν τώρα τον άνθρωπον». Μόνο στην πλάση του ανθρώπου ο Θεός μίλησε με αυτόν τον τρόπο όταν δημιούργησε τον φυσικό κόσμο.

Αυτό έγινε για να δωθεί έμφαση στον Θεό και στη σχέση του με την ανθρώπινη οικογένεια. Η αγάπη μεταξύ των δύο συζύγων μαζί με την αγάπη του Θεού εκχύνονται και δημιουργούν μια παιδική ψυχή. Ο Ιησούς Χριστός, ο Μονογενης Υιος του Θεου, η σωτηρία μας, ανήκει στην Αγία Οικογένεια του Ιωσήφ και της Μαρίας.
Η θεϊκή αγάπη απορρέει από τον αιώνιο Τριαδικό Θεό, τα παιδιά δημιουργούνται από την αγάπη του αντρός και της γυναίκας και η σωτηρία της ανθρωπότητας ξεκινάει από την Αγία Οικογένεια. Ενώ εμείς οι χριστιανοί καλούμαστε να μιμηθούμε τον Χριστό, ο Θεός επίσης όρισε οι γυναίκες να μιμούνται το παράδειγμα της Παναγίας.

ΠΗΓΗ: http://agiosdimitrioskouvaras.blogspot.gr/
https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/2016/07/15.html

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Η ασύλληπτη ιστορία του Tong Phuoc Phuc

Σχολιάστε

Filed under ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Το ντοκιμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών» θα συμμετάσχει στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Το ντοκιμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών» της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού θα συμμετάσχει στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.

Το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει την ταινία την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου,στις 20.00,στον κινηματογράφο «ΑΣΤΟΡ»(Σταδίου 28, στοά Κοραή).

Πρόκειται για ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δράση της Αγίας Φιλοθέης, που συνδέεται με ένα ολόκληρο κεφάλαιο της ιστορίας της πόλης των Αθηνών. Παρά τη σπουδαιότητα του έργου της, η Αγία Φιλοθέη δεν είναι τόσο γνωστή στους Έλληνες, και η ταινία έρχεται να καλύψει και αυτό το κενό.

Μετά την πρεμιέρα της στο 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, η ταινία συνεχίζει την φεστιβαλική της πορεία με συμμετοχές σε διοργανώσεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, ενώ έλαβε το βραβείο «Special Mention for Documentary”στο London Greek Film Festival 2019.

Λίγα λόγια για την ταινία:

Τον 16ο αιώνα, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, μια γυναίκα υψώνει το ανάστημά της στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή. Ελευθερώνει άντρες και γυναίκες από τα σκλαβοπάζαρα, ιδρύει το πρώτο στην Ελλάδα και την Ευρώπη σχολείο γυναικών, χτίζει νοσοκομείο όπου νοσηλεύονται δωρεάν Έλληνες, Τούρκοι και Φράγκοι, προσφέρει καταφύγιο σε κακοποιημένες ή έγκυες γυναίκες, έκθετες σε λιθοβολισμό. Οι κατακτητές και το κατεστημένο θα τη φυλακίσουν, και θα βρει μαρτυρικό θάνατο το 1589. Μια επαναστάτρια πριν από την Επανάσταση του1821, η Αγία Φιλοθέη των Αθηνών.

Με τη στήριξη της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την Unesco και του Κέντρου Unesco για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια Χορηγός: Κτήμα Χατζημιχάλη
Διάρκεια: 58 λεπτά

Συντελεστές:

  • Σενάριο-σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού
  • Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος
  • Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος
  • Μουσική: Μάριος Αριστόπουλος
  • Έρευνα: Γεώργιος Τσούπρας, Δρ. Θεολογίας-Ιόλη Βιγγοπούλου, Δρ. Ιστορίας

Trailer:

Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών (trailer) from Maria Papaliou on Vimeo.

http://www.mariapapaliou.com

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Ο καθηγητής κ. Ιω. Μάζης αποκαλύπτει τι κρύβεται πίσω από το Μεταναστευτικό

σχόλιο Γ.Θ : Απλά συγκλονιστικός…

-πηγή-

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ο καθηγητής κ. Ιω. Μάζης αποκαλύπτει τι κρύβεται πίσω από το Μεταναστευτικό

Σχολιάστε

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Αρέσει σε %d bloggers: