Category Archives: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Γάμος – Παρθενία – Προγαμιαίες Σχέσεις – Σωφροσύνη – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

(Θε­ο­λο­γι­κὴ προ­σέγ­γι­ση κατά τὸν Ἅγ. Ἰ­ω­άν­νη τὸν Χρυ­σό­στο­μο) Ὁ γά­μος καὶ ἡ ἐξ αὐ­τοῦ παι­δο­ποι­ΐα, ἀ­πο­τε­λοῦν, με­τὰ τὴν παι­δεί­α, τὴν πρώ­τη καὶ βα­σι­κὴ μορ­φὴ κοι­νω­νι­κοῦ βί­ου. Ἡ παρ­θε­νί­α ἀ­πο­τε­λεῖ ἐ­ξαί­ρε­ση καὶ ὑ­πέρ­βα­ση τοῦ γά­μου. Ὁ γά­μος, στὸ πλαί­σιο τῆς δη­μι­ουρ­γί­ας καὶ τῆς θεί­ας οἰ­κο­νο­μί­ας, εἶ­ναι δευ­τε­ρο­γε­νὲς γε­γο­νός. Δὲν δη­μι­ουρ­γή­θη­κε συγ­χρό­νως μὲ τοὺς πρω­το­πλά­στους, ἀλ­λὰ αὐ­τοὶ ἕ­νε­κα τῆς προ­γνώ­σε­ως τοῦ Θε­οῦ, πλά­στη­καν ἔ­τσι ὥ­στε νὰ εἶ­ναι βι­ο­λο­γι­κὰ κα­τάλ­λη­λοι «γιὰ γά­μου κοι­νω­νί­α». Ἡ κα­θαυ­τὸ δη­μι­ουρ­γί­α τοῦ ἀν­θρώ­που, ἀ­να­φέ­ρε­ται στὸν Ἀ­δάμ, ἐκ τῆς πλευ­ρᾶς τοῦ ὁ­ποί­ου κα­τα­σκευ­ά­στη­κε ἡ γυ­ναῖ….

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Πηγή: Γάμος – Παρθενία – Προγαμιαίες Σχέσεις – Σωφροσύνη – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Holy Mountain (Jonathan Jackson)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ἐκδήλωση – ὁμιλία τῆς Ε.ΡΩ. στόν ἱερό ναό Ἁγίου Τρύφωνος Παλλήνης – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Ἡ ‘’Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη’’ καί ὁ ἱερός ναός Ἁγίου Τρύφωνος στήν Παλλήνη, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας & Λαυρεωτικῆς, σᾶς προσκαλοῦν σέ ὁμιλία μέ θέμα: ‘’Καθένας μέ τόν τρόπο του ἀνεβοκατεβάζει τόν τόπο του’’. Τό θέμα θά ἀναπτύξει ὁ γέροντας Λουκᾶς Φιλοθεΐτης. Ἡ ἐκδήλωση θά πραγματοποιηθεῖ τήν Παρασκευή 25 Ὀκτωβρίου 2019 καί ὥρα 18:00.

Ἡ ‘’Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη’’ προσκαλεῖ τά μέλη, τούς φίλους καί συνεργάτες της νά παρακολουθήσουν τήν πνευματική αὐτή ὁμιλία μέ τόν ἁγιορείτη γέροντα Λουκᾶ Φιλοθεΐτη. Θά διανεμηθεῖ δωρεάν τό βιβλίο ‘’Μέγας Ἀλέξανδρος’’, ἔκδοση τῆς ‘’Ενωμένης Ρωμηοσύνης’’.

Ὁ ἱερός ναός Ἁγίου Τρύφωνος Παλλήνης  βρίσκεται ἐπί τῆς ὁδοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου Ε´ 10, Παλλήνη (τ. κ.: 15352), τηλέφωνο: 21 0666 5493.

Πηγή: Ἐκδήλωση – ὁμιλία τῆς Ε.ΡΩ. στόν ἱερό ναό Ἁγίου Τρύφωνος Παλλήνης – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Οι αρχαίοι Έλληνες προφητεύουν για τον Χριστό…


Οι αρχαίοι Έλληνες προφητεύουν για τον Χριστό…
Οι προφητείες για τον Χριστό δεν έγιναν μόνο από Ισραηλίτες, αλλά και από αρχαίους Έλληνες!…
Μερικές από τις προφητείες είναι:

Ο Σωκράτης στην απολογία του έλεγε:
«Ώ Αθηναίοι, σ’ όλη σας τη ζωή θα κοιμάστε. Με καταδικάζετε σε θάνατο εμένα που κατάφερνα να σας ξυπνώ από τον ύπνο του σκοταδιού. Θα κοιμάστε μέχρι που να σας λυπηθεί ο Θεός και να στείλει σ’ εσάς εκείνον, που θα σας ξυπνήσει πραγματικά…»

Ο Πλάτων είχε γράψει στο βιβλίο του Νόμος και Επινομείς:

«Ο δίκαιος χωρίς να έχει αδικήσει θα μαστιγωθεί, θα δαρεί και τέλος θα σταυρωθεί.»

Ο Σόλων γράφει:

«Όποτεδήποτε εις την διηρημένην ανθρωπότητα η άσαρκος Θεότης θα λάβει σάρκα. Αυτή η Θεότης θα φέρει την απαλλαγή από τα πάθη. Ο άσαρκος αυτός Θεός θα κρεμασθεί υπό αγνώμονος λαού και όλα τα πάθη θεληματικά θα υποστεί.»

Πηγή: Τα μαθηματικά του Θεού


(Οἱ τοιχογραφίες βρίσκονται στὸν προαύλιο χῶρο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου. Εἰκονίζονται ὁ Σόλωνας, ἡ Σίβυλλα, ὁ Σωκράτης, ὁ Πυθαγόρας, ὁ Ὅμηρος, ὁ Θουκυδιδης, ὁ Ἀριστοτέλης, ὁ Πλάτωνας, ὁ Πλούταρχος καὶ δίπλα τους ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος ὁ φιλόσοφος καὶ μάρτυρας τοῦ 2ου αἰνώνα μ.Χ. Ἀντίστοιχες τοιχογραφίες ὑπάρχουν σὲ πολλὲς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους (π.χ. Βατοπαίδι, Μεγίστη Λαύρα) καθὼς καὶ σὲ Μονὲς στὸ νησάκι τῶν Ἰωαννίνων.)

Και μια μαρτυρία του μακαριστού γέροντος πατρός Γεράσιμου Φωκά:

Πήρε άραγε και τον Σωκράτη μαζί του
ο Χριστός, όταν αναστήθηκε;


Πού σου, θάνατε, το κέντρον; Πού σου, άδη, το νίκος; Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι. Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες. Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι. Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται. Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.

Και σε εκείνη την ατμόσφαιρα του λόγου του Αγίου Χρυσοστόμου επέστρεψε αργότερα η σκέψη μου ενώ βρισκόμασταν στην Τράπεζα της Μονής Σισσίων μετά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.

Άρχισα να πηγαίνω πίσω, μια γενεά, δυο γενεές, πέντε, δέκα, πενήντα παππούδες πίσω, εβδομήντα, ογδόντα και να, βρίσκομαι στον Σωκράτη τον Αθηναίο, τον σοφό και δίκαιο, τον αμετακίνητο στην αρετή μέχρι θανάτου…

τον Σωκράτη που στην Πολιτεία του Πλάτωνος (B, V, 362)

λέει για τον Χριστό: «Θα απογυμνωθεί απ’ όλα εκτός της δικαιοσύνης, διότι φτιάχτηκε αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά. Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη…

και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας, αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου, και ενώ θα είναι δίκαιος θα θεωρείται άδικος για όλη του τη ζωή.

Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο δίκαιος θα μαστιγωθεί, θα στρεβλωθεί, θα δεθεί, θα ανάψουν τα μάτια του και στα τελευταία του, αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε πάσσαλο, και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει…»

Πήρε άραγε και τον Σωκράτη μαζί του ο Χριστός, όταν αναστήθηκε;

Σε αυτό το ερώτημα μυστικά, και κατ’ ιδίαν στάθηκε η σκέψη μου, όταν…

δυνατή, και με παρρησία ακούστηκε η φωνή του π. Γεράσιμου που στεκόταν απέναντι:

“Ναι ανέστησε και τον Σωκράτη”.

Διάβασε την σκέψη μου, και μου έδωσε απάντηση.. (…)

«Διατελοίτε αν, ει μή τινα άλλον ο θεός υμίν επιπέμψειεν κηδόμενος υμών»

(Αναμείνατε μέχρι την ώρα που ο Θεός θα σας στείλει κάποιον άλλον για να ενδιαφερθεί για σας). ~ Απολογία Σωκράτους

Πηγή: Πνεύματος Κοινωνία
https://logosfotos.blogspot.com/

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Οι αρχαίοι Έλληνες προφητεύουν για τον Χριστό…

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: «Η Ρωσία και η Δύση έχουν ανταλλάξει τους πνευματικούς και πολιτιστικούς τους ρόλους. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει πλέον κυριαρχήσει στην Δύση, την ώρα που οι Ρώσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό», λέει Δανή δημοσιογράφος.

«Οι Ρώσοι επιστρέφουν στο χριστιανισμό σε ένα μοντέρνο και σύγχρονο πλαίσιο».

«Είναι εξοικειωμένοι με τους πικρούς καρπούς του αθεϊσμού και δεν έχουν καμία όρεξη για την ψυχρή και άγονη έρημο που εκείνος παρήγαγε».

«Στη Ρωσία, ο χριστιανισμός συνδέεται με το σύγχρονο και το προοδευτικό».

«Ο νεαρός, ο hip (μοντέρνος), ο σοφός και ο πλούσιος, εκφράζουν τον Χριστιανισμό τους ως κάτι εντελώς φυσικό και απλό».

«Σήμερα, το πνεύμα του κομμουνισμού εμφανίζεται στη δυτική λατρεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του λόγου και των ουτοπικών αντιλήψεων των λεγόμενων “ανοικτών κοινωνιών” της ελίτ. Οδηγούμαστε στην ίδια εκείνη έρημο από την οποία οι Ρώσοι απαλλάχτηκαν και άφησαν πίσω τους».

«Οι Ρώσοι αντιλαμβάνονται τους “ακτιβιστές” τύπου Pussy Riot, ως τους μπολσεβίκους των τελευταίων ημερών».

Ο Θεός είναι της μόδας στη Ρωσία

Το θέμα αυτής της συνέντευξης είναι μια σειρά πέντε εκπομπών με τίτλο «Από τη Ρωσία με αγάπη», της Iben Thranholm, Δανέζας δημοσιογράφου και θεολόγου, η οποία τις παρουσίασε για την δανική εθνική ραδιοφωνία ‘Radio24syv’, με τον υπότιτλο «μία αντικειμενική ματιά στην Ρωσία του Πούτιν».

Εμπνευσμένη από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, πιστεύει ότι ο Χριστιανισμός στη Δύση μπορεί να ανανεωθεί εάν κοιτάξει προς την Ανατολή. Η Iben έχει επίγνωση του μεγάλου τεράστιου μεγέθους του έργου αυτού. «Αυτό είναι, δυστυχώς, το βάθος στο οποίο έχει βυθιστεί το μίσος της Δύσης για τον Χριστιανισμό», λέει η θεολόγος, η οποία δεν διστάζει να υπερασπιστεί τον Πρόεδρο Πούτιν, τον οποίον τα δυτικά ΜΜΕ χαίρονται να του ‘στολίζουν’ με χλευασμό και περιφρόνηση.

«Η υπόθεση Riot Pussy άνοιξε την πόρτα προς τη Ρωσία για μένα», εξηγεί.

«Κατάλαβα ότι η Ρωσία είναι μια χώρα που αρνείται να δεχτεί συμβιβασμό στις χριστιανικές αξίες. Η Ρωσία δεν είναι απλώς μια χώρα ή ένα έθνος, η Ρωσία είναι μια πνευματική έννοια, μια νοοτροπία. Η κριτική στον πρόεδρο Πούτιν δεν ήταν το έγκλημα για το οποίο οι ‘ακτιβίστριες’ δικάστηκαν και καταδικάστηκαν. Το έγκλημά τους ήταν η εισβολή τους στον Καθεδρικό Ναό του Χριστού Σωτήρα, στον ιερότερο των ναών, και η συμμετοχή τους σε μια βλάσφημη πράξη μπροστά από το τέμπλο.

Η Thranholm σε ένα πρόσφατο ταξίδι της στη Ρωσία

Στη Δύση, η ελευθερία του λόγου είναι ευρέως διαδεδομένη για το σκοπό της βεβήλωσης της (χριστιανικής) θρησκείας, αλλά η Ρωσία δεν επιτρέπει να ξεπεραστούν τα όρια και να περάσουμε στη βλασφημία. Αυτό πραγματικά με γοήτευσε, και γι’ αυτό ταξίδεψα στη Μόσχα για να μάθω περισσότερα και αυτό τελικά με οδήγησε σε μια σειρά ραδιοφωνικών εκπομπών οι οποίες προσπαθούν να βοηθήσουν τους Δανούς να κινηθούν πέρα ​​από τα κουραστικά και άχρηστα κλισέ – καρικατούρες και να τους παρέχουν μια διαφοροποιημένη άποψη για την Ρωσία».

Ποια ήταν η εντύπωσή σας από τη Ρωσία;

«Βίωσα μια φανταστική ενέργεια, μια ηθική ενέργεια παρόμοια με εκείνη της Αμερικής της δεκαετίας του ’50 με τις παλιές ηθικές αξίες. Γνώρισα εξυπηρετικούς, ποιητικούς και πολιτισμένους ανθρώπους, με πνεύμα αυτοθυσίας που δεν έχω ξαναδεί. Η ατμόσφαιρα στη Μόσχα είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη οποιασδήποτε πρωτεύουσας της Ευρώπης και σε αντίθεση με εδώ στη Δύση, αισθάνομαι πολύ πιο πνευματικά ελεύθερη στην Ανατολή.

Ενώ η Δύση λοιδορεί και απαρνείται τον Χριστιανισμό και η ίδια η Ευρώπη επιδίδεται σε μια αυτο-απέχθεια, οι Ρώσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό σε ένα μοντέρνο και σύγχρονο πλαίσιο. Να θυμίσουμε ότι ο Χριστιανισμός κατεστάλη υπό το κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο ήταν αθεϊστικό. Οι Ρώσοι είναι εξοικειωμένοι με τους πικρούς καρπούς του αθεϊσμού και δεν έχουν καμία όρεξη για την ψυχρή και άγονη έρημο που εκείνος παρήγαγε.

Το ενδιαφέρον είναι, ότι στη Ρωσία, ο χριστιανισμός συνδέεται με κάτι το σύγχρονο και προοδευτικό. Είναι το πνεύμα των νέων, των μοντέρνων, των σοφών και των πλουσίων, οι οποίοι εκφράζουν το χριστιανισμό τους ως κάτι εντελώς φυσικός και απλός τρόπος ζωής. Ο Χριστιανισμός είναι απλά μόδα, αλλά όχι με τον επιφανειακό δυτικό ποπ τρόπο. Οι ρίζες του Χριστιανισμού αναπτύσσονται βαθιά μέσα στο έδαφος της ρωσικής ζωής, και μας κοιτούν με έκπληξη στο πώς εμείς προφυλάσσουμε ή μάλλον αδιαφορούμε για την πνευματική μας κληρονομιά.

Και δεν είναι μόνο αυτό: Διακρίνουν στην εμμονή μας με την πολιτική ορθότητα, και την κοινωνική φιλελεύθερη άποψη αστυνόμευσης των γενικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και την ακαδημαϊκή κοινότητα, μια νέα εκδήλωση του τρόμου του ολοκληρωτισμού από τον οποίον οι ίδιοι είχαν την τύχη να ξεφύγουν μετά από 75 φρικτά χρόνια.

Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Ανατολή και η Δύση αντάλλαξαν ρόλους πνευματικούς, πολιτιστικούς και ηθικούς. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει πλέον ανεξέλεγκτα κυριαρχήσει στην Δύση.

Αλλά ο κομμουνισμός και η σοσιαλδημοκρατία δεν είναι πιθανώς το ίδιο;

«Επιτρέψτε μου να το θέσω διαφορετικά. Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, η Ρωσία βρέθηκε στο έλεος μιας κουλτούρας του θανάτου, αλλά επέστρεψε στη ζωή, με την έννοια της χριστιανικής κουλτούρας με μια δυνατή συνειδητοποίηση των ιστορικών ριζών και της συνέχειας».

Η κατάσταση στη Δύση είναι το ακριβώς αντίθετο. Γιορτάζουμε το θάνατο και έχουμε παραδοθεί στη σατανική άποψη για τον άνθρωπο σε μια φαρισαϊκή οργή και ένα παραλήρημα κατά του Θεού. Μπορούμε να χωρίσουμε εύκολα on-line. Δίνουμε προτεραιότητα στην εργασία και στην καριέρα παρά στις οικογενειακές ευθύνες, ιδίως την ανατροφή των παιδιών. Είμαστε υπέρ της ευθανασίας, της άμβλωσης “κατ’ αίτηση”, των ‘δικαιωμάτων’ των ομοφυλοφίλων και του “γάμου” ατόμων του ιδίου φύλου, ενώ οι πόλεις μας βυθίζονται στο Ισλάμ και στον αυξανόμενο διαχωρισμό (φυλετικό/πολιτισμικό).

Η Ρωσία έχει επιλέξει μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, και είναι ένας από τους λόγους που πολλοί Ρώσοι αντιλαμβάνονται τους ‘ακτιβιστές’ όπως οι Pussy Riot ως Μπολσεβίκοι των τελευταίων ημερών. Αυτοί εισβάλλουν και βεβηλώνουν την ιερότητα της εκκλησίας, ένα ιερό τόπο. Η Δύση το γιορτάζει αυτό ως ‘πρόοδο’ και ‘ευημερία’. Οι Ρώσοι αντιλαμβάνονται ότι το πνεύμα του κομμουνισμού είναι ακόμα ζωντανό. Απλώς παίρνει νέες μορφές και εγκαθίσταται στη Δύση, όπου οι λίμπεραλς και οι ‘προοδευτικοί’ αγαπούν και λατρεύουν τις Pussy Riot.

Σήμερα, το πνεύμα του κομμουνισμού κάνει την εμφάνισή του στη δυτική λατρεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του λόγου και των ουτοπικών αντιλήψεων της ελίτ των λεγόμενων ‘ανοικτών κοινωνιών’. Οδηγούμαστε στην ίδια εκείνη έρημο από την οποία οι Ρώσοι απαλλάχτηκαν και άφησαν πίσω τους. Ο Πατριάρχης Κύριλλος έχει προειδοποιήσει τη Δύση: «Μην πάρετε το δρόμο που πήραμε εμείς. Τον έχουμε δοκιμάσει και οδηγεί στην καταστροφή!»

Πρόσφατα ο ρωσικός στρατός προέβη σε μία άσκηση με βάση το σενάριο μιας επίθεσης στη βόρεια Νορβηγία, στο Aaland, Gotland και Bornholm. Μήπως απλά γυρίσαμε το άλλο μάγουλο;

«Εντάξει, αυτός δεν είναι ο αληθινός τρόπος να το δει κανείς. Οι Ρώσοι διαθέτουν μια τέτοια άσκηση, λόγω της γεωπολιτικής πίεσης που δημιουργεί το ΝΑΤΟ με την ανάπτυξη εχθρικών στρατιωτικών δυνάμεων κατά μήκος των συνόρων της Ουκρανίας και των παλαιών χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Η ρωσική εξωτερική πολιτική έχει από καιρό δαιμονοποιηθεί. Η Ρωσία είναι υποχρεωμένη να ανταποκριθεί σε μια κατάσταση που δεν δημιούργησε, κάτι το οποίο δεν είναι το ίδιο με την επιθετικότητα. Γιατί θα πρέπει η Ρωσία να αποδεχθεί, να αποκοπεί από την πρόσβασή της προς τη θάλασσα, από την Αγία Πετρούπολη μέχρι το Βλαδιβοστόκ; Κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο. Με μια χοντροειδή υποκρισία, η Δύση κάνει να μοιάζει ότι η Ρωσία είναι ο νέος μας εχθρός. Η αλήθεια είναι ακριβώς το αντίθετο. Η Δύση είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού της».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: «Η Ρωσία και η Δύση έχουν ανταλλάξει τους πνευματικούς και πολιτιστικούς τους ρόλους. Ο πολιτιστικός μαρξισμός έχει πλέον κυριαρχήσει στην Δύση, την ώρα που οι Ρώσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό», λέει Δανή δημοσιογράφος.

Σχολιάστε

Filed under ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Βρήκα τό Χριστό στό Πεκίνο – Το Zωντανό Iστολόγιο

Ἕνας Ἓλληνας ἀναζητά τήν ἀλήθεια γιά τό Θεό ἀνά τόν κόσμο καί ἀνακαλύπτει τό Χριστό -μέσω Πεκίνου- στό Ἅγιον Ὄρος.

Η πολύχρονη αναζήτηση και η λύτρωση ενός ανθρώπου. Μια μαρτυρία ζωής και πορείας προς την Πίστη. Ο Παναγιώτης, στέλεχος πολυεθνικής εταιρίας, στα νεανικά του χρόνια είχε μια μικρή γεύση Χάριτος στο Άγιον Όρος, έφυγε στη Δύση, απογοητεύτηκε, έψαξε πολύ, εργάστηκε στην Κίνα και έψαξε πολύ, μέσα από ανατολικές φιλοσοφίες. Επισκέφθηκε πάλι στο Άγιον Όρος και, με τη Χάρη του Κυρίου, εδραιώθηκε στην Πίστη. Μιλά για τη ζωή της ορθόδοξης ενορίας στο Πεκίνο, τα σημεία των Αγίων Κινέζων Μαρτύρων και του Αγίου Λουκά Ιατρού στη ζωή του και η αγάπη στον Άγιο Σιλουανό Αθωνίτη.

Πηγή: ΡΑΔΙΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑ 12 & 15.07.2019 – Μια εκπομπή της Σοφίας Χατζή, στο σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας 91,2 FM

Πηγή: Βρήκα τό Χριστό στό Πεκίνο – Το Zωντανό Iστολόγιο

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Γεννήθηκα Ορθόδοξος


Αυτό το θαύμα μου το ανέφερε κάποιος Μοναχός από το Άγιο Όρος.
Ήταν ένας πατέρας που μεγάλωνε ένα ανάπηρο παιδί, μόνος του.
Το παιδί ήταν κατάκοιτο στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή έφτασε σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο. Τότε εμφανίστηκε κάποιος άνθρωπος στην ζωή του, που άρχισε να τον βοηθά χρηματικά προς χάριν του παιδιού.

Τον βοήθαγε για πολύ καιρό, ώσπου κάποια στιγμή ο πατέρας του είπε «σου χρωστάω την ζωή μου». Μόλις το άκουσε αυτό ο άνθρωπος του είπε: «θέλω να έρθεις μαζί μου σε μια συγκέντρωση». Έτσι κι έγινε, κάποια μέρα κλείδωσαν το κατάκοιτο παιδί στο σπίτι και πήγαν σε κάποιον χώρο όπου γινόταν η συγκέντρωση.

Εκεί ο πατέρας διαπίστωσε ότι ήταν συγκέντρωση των Ιεχωβάδων. Σκέφτηκε να μείνει για να μην τους προσβάλλει. Μόλις τελείωσε η συγκέντρωση και έφευγε ο κόσμος, του είπε ο ”ευεργέτης” «εσύ μείνε».
Πήγαν τον πατέρα σε ένα άλλο δωμάτιο, όπου ήταν Χριστιανικές εικόνες πάνω στο πάτωμα και του είπε «Μου ανέφερες ότι μου χρωστάς την ζωή σου. Πάτησε λοιπόν τις εικόνες και γίνε μάρτυρας του ιεχωβά». Ο πατέρας ευθύς απάντησε «Εγώ Ορθόδοξος γεννήθηκα και Ορθόδοξος θα πεθάνω. Την ζωή μου είπα ότι σου χρωστάω, όχι την ψυχή μου».

Τότε τον ξυλοκόπησαν άγρια και τον πέταξαν στον δρόμο. Ο αιμόφυρτος πατέρας πήρε ένα ταξί και παρά την προτροπή του ταξιτζή να τον πάει στο νοσοκομείο, εκείνος πήγε σπίτι.

Έξω από το ξεκλείδωτο πλέον σπίτι του, είδε το παιδί του να τρέχει και να γελά όπως όλα τα παιδάκια. Με έκπληξη ρώτησε το παιδί τι έγινε και εκείνο του είπε τα λόγια «Ήρθε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, με σήκωσε και μου είπε: Αυτή την στιγμή ο πατέρας σου μαρτυράει για Εμένα»…

https://panagiamegalohari.gr
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Γεννήθηκα Ορθόδοξος

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Το ντοκιμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών» θα συμμετάσχει στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Το ντοκιμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών» της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού θα συμμετάσχει στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.

Το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει την ταινία την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου,στις 20.00,στον κινηματογράφο «ΑΣΤΟΡ»(Σταδίου 28, στοά Κοραή).

Πρόκειται για ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δράση της Αγίας Φιλοθέης, που συνδέεται με ένα ολόκληρο κεφάλαιο της ιστορίας της πόλης των Αθηνών. Παρά τη σπουδαιότητα του έργου της, η Αγία Φιλοθέη δεν είναι τόσο γνωστή στους Έλληνες, και η ταινία έρχεται να καλύψει και αυτό το κενό.

Μετά την πρεμιέρα της στο 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, η ταινία συνεχίζει την φεστιβαλική της πορεία με συμμετοχές σε διοργανώσεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, ενώ έλαβε το βραβείο «Special Mention for Documentary”στο London Greek Film Festival 2019.

Λίγα λόγια για την ταινία:

Τον 16ο αιώνα, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, μια γυναίκα υψώνει το ανάστημά της στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή. Ελευθερώνει άντρες και γυναίκες από τα σκλαβοπάζαρα, ιδρύει το πρώτο στην Ελλάδα και την Ευρώπη σχολείο γυναικών, χτίζει νοσοκομείο όπου νοσηλεύονται δωρεάν Έλληνες, Τούρκοι και Φράγκοι, προσφέρει καταφύγιο σε κακοποιημένες ή έγκυες γυναίκες, έκθετες σε λιθοβολισμό. Οι κατακτητές και το κατεστημένο θα τη φυλακίσουν, και θα βρει μαρτυρικό θάνατο το 1589. Μια επαναστάτρια πριν από την Επανάσταση του1821, η Αγία Φιλοθέη των Αθηνών.

Με τη στήριξη της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την Unesco και του Κέντρου Unesco για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια Χορηγός: Κτήμα Χατζημιχάλη
Διάρκεια: 58 λεπτά

Συντελεστές:

  • Σενάριο-σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού
  • Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος
  • Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος
  • Μουσική: Μάριος Αριστόπουλος
  • Έρευνα: Γεώργιος Τσούπρας, Δρ. Θεολογίας-Ιόλη Βιγγοπούλου, Δρ. Ιστορίας

Trailer:

Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών (trailer) from Maria Papaliou on Vimeo.

http://www.mariapapaliou.com

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ανέκδοτον ένεκα της ημέρας:


Ο μητροπολίτης επισκέπτεται Μοναστήρι της περιφερείας του. Ο Ηγούμενος, ως είθισται, προετοιμάζει με το καλογοροπαίδι-υποτακτικό του που έχει ως βοηθό, οψάριον περιποιημένο και μοναδικό για να τιμήσει τον υψηλό επισκέπτη. Ο Μητροπολίτης μετά την περιδιάβαση στους χώρους της Μονής κατευθύνεται προς το αρχονταρίκι (μοναστηριακός χώρος υποδοχής των φιλοξενουμένων). Εκεί έκπληκτος βλέπει το οψάριον και τα συναφή που είχαν προετοιμαστεί προς τιμήν του. Ο Ηγούμενος τον παρακαλεί να ευλογήσει και να ξεκινήσει το γεύμα. Ο Μητροπολίτης όμως (ευνοήτως !!!), λέει στον ηγούμενο: «αυτό είναι μοναδικόν οψάριον και δέον είναι να το απολαύσει κάποιος εις όλον και εφόσον το αξίζει. Προτείνω Άγιε Ηγούμενε να αναπαυθούμε το μεσημέρι και κατόπιν αφού σηκωθούμε και μετά την προσευχή, να παραθέσουμε το όνειρο που είδε ο καθένας μας και όποιος έχει δει το πλέον πνευματικό, αυτός και να αξιωθεί της απόλαυσης του ψαριού. Ο Ηγούμενος, μη μπορώντας να αντείπει άλλωστε, συναίνεσε και είπε και στον υποτακτικό του να πράξει το ίδιο.
Το απόγευμα αφού σηκώθηκαν και μετά την προσευχή ξαναβρέθηκαν στο Αρχονταρίκι. Εκεί ο μητροπολίτης άρχισε να εξιστορεί το όνειρο που είδε: «Που λες Άγιε Ηγούμενε είδα ένα όνειρο που με τάραξε και με έκανε να συγκλονιστώ. Καθώς κοιμόμουν ήρθαν άγγελοι και με πήραν μέσα σε νεφέλη και με τράβαγαν προς τα άνω. Και ανέβαινα, κι ανέβαινα και πάλι ανέβαινα και ξανά μανά ανέβαινα και πέρναγα μέσα από σύννεφα και πάλι ανέβαινα, ώσπου… ξαφνικά ένα μεγάλο πέρασμα και με έβαλαν στον Παράδεισο. Συγκλονίστηκα Άγιε Ηγούμενε να αξιωθώ τέτοιας χάριτος.» Ο Ηγούμενος εντυπωσιασμένος ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη που μοιράστηκε την εμπειρία του και ξεκίνησε να λέει το δικό του όνειρο: «Σεβασμιώτατε βέβαια το όνειρό σας είναι μοναδικό, καθώς κι εγώ είδα να με πέρνουν άγγελοι και να με ανεβάζουν προς τα πάνω. Κι εκεί που ανέβαινα, κι ανέβαινα και πάλι ανέβαινα, ξαφνικά βλέπω εσάς να προπορεύστε και να μπαίνετε στον Παράδεισο. Τότε από ευγένεια και ευθιξία είπα στους Αγγέλους και σταματήσαμε και δεν εισήλθα εις τα Άγια των Αγίων.» Ο Μητροπολίτης εντυπωσιάστηκε. «Μπράβο Άγιε Ηγούμενε. Πολύ με συγκίνησες με το όνειρό σου». Κατόπιν γυρίζουν και οι δυό καταφρονητικά προς το μέρος του νέου καλογέρου και υποτακτικού του Ηγουμένου και τον ρώτησαν τί όνειρο είδε κι αυτός για να ολοκληρωθεί η διαδικασία πριν την κατάλυση. Ο υποτακτικός είπε: «Σεβασμιώτατε και Άγιε Ηγούμενε και Πατέρα μου, εγώ ο ουτιδανός και αμαρτωλός είδα εσάς τους δύο να σας πέρνουν οι άγγελοι και να σας ανεβάζουν ψηλά. Και εκεί που σας έβλεπα κι ανεβαίνατε, κι ανεβαίνατε και πάλι ανεβαίνατε και ξανά μανά ανεβαίνατε είδα ότι φτάσατε στον Παράδεισο. Τότε ευχαρίστησα το Θεό που είδα τέτοιο θαυμαστό πράγμα και έκατσα κι έφαγα το ευλογημένο οψάριον, ικανοποιημένος ότι εσείς πλέον δεν είχατε καμία ανάγκη εκεί στον Παράδεισο.»
Υ.Γ. Το ανέκδοτο αυτό είχε διηγηθεί ο πατέρας μου κάποτε, ανήμερα εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ενώπιον Εκκλησιαστικής ομήγυρης, πρός γνώσιν και συμμόρφωση δια τας ματαίας διεκδικήσεις της ζωής σε σχέση με τα πραγματικά διακυβεύματα και τις πολλαπλές παρανοήσεις που εγκύπτουν συναφώς! Έκτοτε του άρεσε να το διηγείται συχνά σε σχετικές ευκαιρίες. Χρόνια Πολλά σε όλους!
https://apantaortodoxias.blogspot.com/

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ανέκδοτον ένεκα της ημέρας:

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΑΚΤΙΝΕΣ: Για το θέμα του αγίου Μόρφου (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία)

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΕΜΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΟΡΦΟΥ

Ἀργά καί καθυστερημένα ἔμαθα τό θέμα πού δημιουργήθηκε γύρω ἀπό τό ἱερό πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἁγίου Μόρφου κ. Νεοφύτου γιά ἕνανποιμαντικό του λόγο καί τόν θόρυβο πολλῶν σχετικά μέ τό θέμα αὐτό. Ἐπειδή δέ τά ποιμαντικά θέματα τῶν Ἐπισκόπων ἔχουν καθολική ἰσχύ, ἐπιθυμῶ νά καταθέσω καί ἐγώ ὡς ταπεινός Ἐπίσκοπος μερικές σκέψεις, ὠφέλιμες, ὡς νομίζω, γιά τό ὅλον θέμα.

Τά ὅσα θά γράψω θά τά καταθέσω μέ ἁπλότητα, ὡς μία κατήχηση καί γιά τόν λαό, ἀπό τόν ὁποῖο καί θά ἀναγνωσθοῦν.

 

  1. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ ἁμαρτία γενικῶς καί ἡ παρά φύσιν ἁμαρτία εἰδικῶς εἶναι αὐξημένη στίς ἡμέρες μας, τόσο πολύ, ὥστε ἔχει γίνει νόμος! Ἀλλά αὐτό, γιά ᾽μᾶς πού μελετοῦμε τήν Ἁγία Γραφή, δέν πρέπει νά μᾶς ξενίζει, γιατί τό γράφει ἡ Ἁγία Γραφή. Τό τελευταῖο της βιβλίο, ἡ Ἀποκάλυψη, λέγει ὅτι περί τά ἔσχατα καί ἡ ἁμαρτία θά γίνεται πιό ρυπαρή καί βδελυκτή, ἀλλά καί ἡ ἀρετή θά γίνεται πιό μεγάλη καί λαμπρή: «Ὁ ρυπαρός ρυπαρευθήτω ἔτι καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (22,11). Καθόλου λοιπόν περίεργον ἡ πληθυνθεῖσα καί ὀγκωμένη ὁλοέν καί περισσότερον ἁμαρτία τῆς ἐποχῆς μας, ἀφοῦ τό ἴδιο συνέβαινε καί στήν πρό Χριστοῦ ἐποχή μέ τά φρικτά της παρά φύσιν ἁμαρτήματα, ὅπως τά λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του (1,25-27). Ἀλλά ἡ ἐποχή αὐτή, ἡ τόσο ἁμαρτωλή καί ρυπαρή, ἔβγαλε ΠΑΝΑΓΙΑ! Ἔτσι καί ἡ ἐποχή μας, παρά τήν κόλασή της, ἔχει παραδείσια ἄνθη. Καί ἔχουμε λοιπόν ὡραία καί μεγάλη δουλειά νά κάνουμε ἡμεῖς οἱ Ἱερεῖς μέ αὐτά τά μοσχοβολητά ἄνθη, μέ τίς μυροβόλες αὐτές ψυχές, μέ τό νά γίνουμε ὁ φράκτης τους, μιλώντας σ᾽ αὐτές γιά τά γλυκά χτυποκάρδια τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ καί γιά τά νόστιμα τῆς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας νοήματα.

Ἔτσι, κατά πρῶτον, νομίζω ἄς μήν ἀσχολούμεθα συνεχῶς μέ τήν ἁμαρτία, μιλών- τας ὅλο γι᾽ αὐτήν καί ἐλέγχοντας αὐτήν, ἀφοῦ μάλιστα ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο οὔτε τό ὄνομα τῶν σαρκικῶν ἁμαρτιῶν νά μή λέγουμε: «Πορνεία δέ καί πᾶσα ἀκαθαρσία μηδέ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθώς πρέπει ἁγίοις» (Ἐφεσ. 5,3). Καί ὁ ἴδιος πάλι μιλώντας πρός τούς Θεσσαλονικεῖς γιά τό ἁμάρτημα τῆς πορνείας καί θέλοντας νά μιλήσει παρακάτω σαφέστερα γιά τό θέμα αὐτό, ἀποφεύγει νά ἐπαναλάβει τήν ἴδια ἔκφραση (τήν λέξη «πορνεία») καί χρησιμοποιεῖ τήν ἔκφραση «ἐν τῷ πράγματι», σάν νά ἔλεγε, «γιά τό πράγμα, γιά τό θέμα πού σᾶς μίλησα» (Α/ Θεσ. 4,3-6α).

  1. Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως πλευρά θά ποῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, πού σκοπό ἔχει νά φυλάγει τά τέκνα της στόν παράδεισό της, πρέπει νά μιλάει σ᾽ αὐτά καθαρά γιά τήν ἁμαρτία, πού τά χωρίζει ἀπό τόν Θεό. Καί ἐπίσης νά μιλάει γιά τά φθοροποιά καί καταστρεπτικά ἀποτελέσματα τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλά προσοχή! Δέν τιμωρεῖ ὁ Θεός τόν ἁμαρτωλό, ἀλλά τόν τιμωρεῖ ἡ ἴδια ἡ ἁμαρτία του. «Παιδεύσει σε ἡ ἁμαρτία σου καί ἠ κακία σου ἐλέγξει σε» (Ἰερ. 2,19)!

Αὐτό ἔκανε καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ἅγιος Μόρφου κ. Νεόφυτος. Ἐρωτηθείς γιά τήν ἁμαρτία τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἤ ὁμιλῶν περί αὐτῆς εἶπε ὅτι ἡ ἁμαρτία αὐτή εἶναι μεγάλη, εἶναι πολύ μεγάλη, εἶναι παρά φύσιν. Καί ἐπικαλούμενος ἔπειτα λόγον ἁγίου πατρός, τοῦ πατρός Πορφυρίου, εἶπε ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις πού εὐθύνονται καί οἱ γονεῖς γιά τήν ἁμαρτία αὐτή τῶν παιδιῶν τους. Καί εἶπε γιά τό πῶς εὐθύνονται, ἐπαναλαμβάνοντας ἀκριβῶς τούς λόγους τοῦ ἁγίου Πορφυρίου. Καί ὅλοι μας οἱ Ἱερεῖς, ὅσοι ἔχουμε πόθο γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά κρατηθεῖ καθαρός ἀπό τήν ἁμαρτία, ὁ καθένας μας μέ τόν τρόπο του, τόν ἴδιο περίπου λόγο λέγουμε, σάν τόν λόγο τοῦ ἁγίου Μόρφου. Ὁ ἅγιος Μόρφου βέβαια ὁμίλησε δυναμικώτερα καί σαφέστερα, ὅπως πάντα ἔτσι ὁμιλεῖ, κατά τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ τήν ἐνοικοῦσαν εἰς Αὐτόν. Τόν εὐχαριστοῦμε διά τόν σωστικό του λόγο.

  1. 3. Ἀλλά ἐπειδή τό θέμα πρέπει νά ἔχει τήν θεολογική του δικαίωση, ἐπιθυμῶ νά καταφύγω στήν Παλαιά Διαθήκη, στό πρῶτο μέρος τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, γιά νά δώσω, ὅσο μπορῶ, τήν βιβλική βάση του.

Πολλοί χριστιανοί μας ἐρωτοῦν, γιατί ἡ Παλαιά Διαθήκη ἔχει σκανδαλώδεις διηγήσεις, ὅπως, λόγου χάριν, γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε, γιά τό ἁμάρτημα τῶν Σοδόμων ἤ γιά τήν συνεύρεση τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους κ.ἄ. Ἡ κατηγορία αὐτή πρός τήν Παλαιά Διαθήκη εἶναι περίπου ἡ ἴδια μέ τήν κατηγορία στίς μέρες μας πρός τόν ἅγιο Μόρφου, γιατί μίλησε γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τίς μή φυσικές σχέσεις τῶν ἀνδρογύνων μέ τά δυσάρεστα ἀποτελέσματά τους καί στά παιδιά τους ἀκόμη.

Ἀκοῦστε, λοιπόν, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες. Ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν πεπτωκυία θέση του, στήν παρά φύσιν κατάστασή του, καί τοῦ ὁμιλεῖ λοιπόν τήν γλώσσα τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου. Καί μέ τήν θεία διδασκαλία, τόν Νόμο τοῦ Μωυσῆ καί τά κηρύγματα τῶν προφητῶν, ἀπό τήν παρά φύσιν τόν φέρει στήν κατά φύσιν κατάσταση, γιά νά τόν παραλάβει ἀπό τήν κατάσταση αὐτή ἡ Καινή Διαθήκη καί νά τόν ἀναγάγει στό ὑπέρ φύσιν, στήν θέωση. Ἀφοῦ λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν παρά φύσιν κατάσταση, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τά παρά φύσιν ἁμαρτήματα καί, γιά νά τά ἀποστραφεῖ, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τό καταστρεπτικό κατάντημα, πού φέρουν τά ἁμαρτήματα αὐτά. Ἀναφέρω παράδειγμα:

Ἡ Παλαιά Διαθήκη ὁμιλεῖ γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε καί ὅτι ὁ υἱός του Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του καί τόν ἐνέπαιξε (Γεν. 9,20 ἑξ.). Δέν πρόκειται καθόλου γιά γύμνωση τοῦ Νῶε. Ἡ ἔκφραση γιά κάποιον «εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του» ἤ «τῆς νύφης του» κ.λπ. εἶναι μιά καλυμμένη εὐγενής ἔκφραση γιά νά δηλώσει σαρκική σχέση μέ τόν πατέρα του καί τήν νύφη του ἤ μέ ἄλλο πρόσωπο (βλ. Λευιτ. 18,6 ἑξ.). Τό ὅτι, λοιπόν ὁ Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του Νῶε αὐτό σημαίνει τό ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας τοῦ υἱοῦ πρός τόν πατέρα, γιά τό ὁποῖο ἁμάρτημα δέν εὐθύνεται καθόλου ὁ Νῶε, γιατί ἦταν σέ κατάσταση μέθης καί δέν μετεῖχε καθόλου στό ἁμάρτημα. Καί ποιός ὁ λόγος νά ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη τό περιστατικό αὐτό; Τό ἀναφέρει γιά νά δημιουργήσει ἀπό τήν ἀρχή τήν ἀποστροφή τῶν Ἰσραηλιτῶν πρός τούς Χαναναίους, ὥστε νά μήν συναναστρέφονται μαζί τους καί παραλάβουν τά ἤθη τους. Γιά τόν ἴδιο λόγο ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη καί τίς αἱμομιξίες τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους. Τίς ἀναφέρει γιά νά ἀποστρέφονται οἱ Ἰσραηλῖτες τούς Μωαβῖτες καί τούς Ἀμμωνῖτες. Γιατί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς μιᾶς θυγατρός ὀνομάστηκε «Μωάβ», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Μωαβιτῶν.«Μωάβ» σημαίνει «γεννημένος ἀπό τόν πατέρα». Καί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς ἄλλης θυγατρός ὀνομάστηκε «Ἀμμάν», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Ἀμμωνιτῶν. «Ἀμμάν» σημαίνει «υἱός τοῦ γονέως μου». Γιά νά διαφυλάξει λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη τόν λαό της Ἰσραήλ ἀπό τούς περιοίκους εἰδωλολατρικούς λαούς, τοῦ λέγει: «Πέρα ἀπ᾽ αὐτούς, γιατί ἔχουν βρώμικα ἤθη, γιατί ἔχουν σιχαμερή προέλευση, γιατί τούς περιμένει φρικτή καταστροφή γιά τήν ὁμοφυλοφιλία τους, σάν τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων». Καί ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Μόρφου, λοιπόν, καί ὅλοι οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μιλᾶμε στά κηρύγματά μας μέ τόν ἴδιο τρόπο: Καταγγέλλουμε τά ἁμαρτήματα τοῦ λαοῦ, γιατί ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν Θεό νά τό κάνουμε αὐτό (βλ. Ἠσ. 58,1) καί γιά νά ἀποτρέψουμε ἔπειτα τόν λαό τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἁμαρτία καί γιά νά τοῦ κεντρίσουμε τήν στροφή του πρός μετάνοια, τοῦ μιλᾶμε γιά τό ἄνοστο καί βδελυκτό τῆς ἁμαρτίας καί γιά τήν καταστροφή, στήν ὁποία ὁδηγεῖ αὐτή. Αὐτό, κύριοι ἐπικριτές μας, εἶναι τό ἔργο μας καί ἀλλοίμονό μας, ἄν δέν τό κάνουμε. Ἀλλοίμονό μας ἀπό τόν Ἀφέντη μας Ἰησοῦ Χριστό τήν Ἡμέρα τῆς κρίσεως!…

  1. Ἤθελα μέ λίγα λόγια νά ἀναφερθῶ καί στόν λόγο τοῦ ἁγίου Κυρηνείας κ. Χρυσοστόμου, ὅτι «ὁ κληρικός δέν πρέπει νά ἀνακατεύεται μέσα στίς κρεββατοκάμαρες τῶν ζευγαριῶν». Ὁ λόγος αὐτός εἶναι σωστός καί στόν πνευματικό πού ἐνεργεῖ διαφορετικά καί ἐξετάζει μέ ἄπρεπα ἐρωτήματα περί τῆς σχέσεως τῶν συζύγων, ὁ ἐπίσκοπος πρέπει νά τοῦ στερήσει τήν πνευματική πατρότητα. Δέν ἐπιτρέπεται δηλαδή ὁ πνευματικός στόν ἔγγαμο ἄνδρα ἤ γυναίκα, πού θά ἔλθουν νά ἐξομολογηθοῦν, νά ἐρωτήσει μόνος του περί τῶν συζυγικῶν τους σχέσεων, περί τοῦ τρόπου διενεργείας αὐτῶν κ.λπ. Διαφορετικά ὅμως πρόκειται, ἄν οἱ ἴδιοι οἱ σύζυγοι θίξουν τό πρόβλημα αὐτό, ἤ ἄν ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ Ἱερεύς, σέ κάποια δημόσια ὁμιλία του ἤ σέ ἕνα κύκλο χριστιανῶν, ὁμιλήσει περί αὐτοῦ, ἀποτρέποντας τούς χριστιανούς ἀπό τίς παρά φύσιν αἰσχρότητες καί λέγοντας ἀκόμη ὅτι αὐτές οἱ αἰσχρότητες ἀποδιώκουν τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά τους. Καί ἀλλοίμονο, χριστιανοί μου, ἄν φύγει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά μας. Αὐτό λέγεται «ὀργή Θεοῦ»! Τό θέμα τοῦ ἁγίου Μόρφου πίπτει ἀκριβῶς σ᾽ αὐτήν ἐδῶ τήν περίπτωση καί ἑπομένως εἶναι ἄσχετη ἡ ἀναφορά τοῦ ἁγίου Κυρηνείας στό ὅλο θέμα.
  2. 5. Πείραξε ὅπως κατάλαβα, πολύ πείραξε πολλούς ἤ μερικούς ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Μόρφου ὅτι ἀπό τίς παρά φύσιν σχέσεις τῶν συζύγων γεννοῦνται τέκνα μέ ἀνώμαλες τάσεις. Γιατί ὅμως νά τούς πειράξει ὁ λόγος αὐτός, ἀφοῦ εἶναι λόγος ἁγίου πατρός, τοῦ ἁγίου Πορφυρίου; Καί ἐμεῖς οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ πρέπει νά εἴμαστε τά μεγάφωνα τῶν λόγων τῶν ἁγίων Πατέρων μας. Ἀλλά καί ποῦ εἶναι τό περίεργο τοῦ λόγου; Δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι ἀπό τήν μίξη τῶν δύο γενεῶν, τῆς καλῆς καί τῆς κακῆς γενεᾶς, γιά τήν ὁποία μίξη ὁ Θεός εἶπε ὅτι τούς παίρνει τήν Χάρη του (τό «Πνεῦμα» του), γιατί ἔγιναν «σάρκες» (Γεν. 6,3), δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι γεννή- θηκαν τερατώδη ὄντα, οἱ «γίγαντες»; (Γεν. 6,5). – Δέν ὑπάρχει χῶρος καί χρόνος γιά περισσότερα. Τό ὅλο θέμα εἶναι σοβαρό καί θίγει τό μέγα θέμα περί τοῦ χριστιανικοῦ γάμου. Ἀλλά περί αὐτοῦ ἄλλοτε, ἄν δοθεῖ κάποια εὐκαιρία.

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ: Για το θέμα του αγίου Μόρφου (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΑΚΤΙΝΕΣ: Έκλεισαν τον διαδικτυακό δίαυλο με τις ομιλίες του Μητροπολίτου Μόρφου

ΕΠΙΣΗΜΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΟΥ ΚΑΝΑΛΙΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ
(ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟ YOUTUBE)

Με το ψευδές και αβάσιμο πρόσχημα ότι μέσα από τον διαδικτυακό ορθόδοξο ιεραποστολικό δίαυλο ΄΄ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ΄΄, αναρτήθηκε δημόσια και κατ’ επανάληψη οπτικοακουστικό υλικό το οποίο εξυμνούσε ή παρακινούσε τη βία και επίσης, ότι, το κανάλι διατηρούσε περιεχόμενο που ενθάρρυνε το μίσος εναντίον άλλου ατόμου ή ομάδας ατόμων, η ομάδα του YouTube, μετά από έλεγχο στο περιεχόμενό του καναλιού και κατόπιν αλλεπάλληλων μαζικών αναφορών από διαφόρους χρήστες, πιθανός κατευθυνόμενους, αποφάσισε να αναστείλει την λειτουργία του καναλιού, προχωρώντας στην οριστική διαγραφή του στις 3/8/2019 και ώρα 12:11 π.μ. Πέραν αυτού, θέλω να σας ενημερώσω ότι μου έχει απαγορευθεί η πρόσβαση, η κατοχή ή η δημιουργία άλλων λογαριασμών YouTube από μέρους μου.

Τα τέσσερα αυτά χρόνια της λειτουργίας του καναλιού, δέχθηκα πολλές φορές ηλεκτρονικού είδους επιθέσεις, που στόχο είχαν την φίμωση και τον τερματισμό του ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ. Για κάποιον λόγο και την τελευταία στιγμή πάντα, λίγο πριν από κάθε αναμενόμενο τέλος, κάτι συνέβαινε, θαρρείς και ο Θεός, τολμώ να πω, έδινε μια παράταση. Απειλήθηκα και προσωπικά πολλές φορές, μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων, καθώς επίσης θέλω να σας κάνω γνωστό ότι, υπήρξαν και άνθρωποι που θέλησαν με διαφόρους τρόπους να με δωροδοκήσουν και ο νοών νοείτω.. Προτίμησα όμως να παραμείνω προσηλωμένος με ΠΙΣΤΗ και ΑΓΑΠΗ στον αρχικό μου αυτό στόχο και σκοπό μέχρι τέλους, τηρώντας έτσι τον όρκο που έδωσα στον εαυτό μου στις 6/12 του 2015, ημέρα εορτής του Αγίου Νικολάου, που γεννήθηκε το ΄΄ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ΄΄, ότι, δηλαδή, ΄΄ΟΧΙ ΧΡΗΜΑΤΑ΄΄ και για κανέναν λόγο! Στην περιγραφή του καναλιού μέχρι τέλους υπήρχε πάντα η σημείωση ΄΄Μη κερδοσκοπικό κανάλι΄΄.

Τώρα, στην ερώτηση: Γιατί ανεστάλη η λειτουργία του καναλιού; Η απάντηση βρίσκεται και στην ονομασία του καναλιού, που μόνον τυχαία δεν είναι.. ΄΄ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ΄΄..

Τι «κακό» λοιπόν έκανε το ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ;

ΦΩΝΑΞΕ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΤΕΛΙΚΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΑΤΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ!!! Ήταν μια φωνή που έκανε, σα να λέμε, τους παλιούς να θυμηθούν και τους νέους να μάθουν. Και αυτό ήταν κάτι που δεν άρεσε σε κάποιους.. Ξεκινώντας αυτήν την ιεραποστολική προσπάθεια, ποτέ δεν περίμενα ότι θα λάβει τόσο μεγάλη αναγνωρισιμότητα το κανάλι. Και σήμερα, δηλαδή, εάν ερωτηθώ, θα πω πως ονειρεύομαι.. Θα πει κανείς «σιγά την αναγνωρισιμότητα», αλλά αγαπητοί μου, εδώ πρόκειται για θρησκευτικό περιεχόμενο και όχι για Lifestyle.
Κατά την διάρκεια λοιπόν λειτουργίας του καναλιού, σύμφωνα με το πεδίο analytics, στον πίνακα ελέγχου του ΄΄ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ΄΄, στον οποίο ως διαχειριστής είχα αποκλειστικά την πρόσβαση, οι συνδρομητές συνολικά είχαν φθάσει τους 59 χιλιάδες, από τους οποίους ορατοί στο κοινό ήταν οι 52 χιλιάδες, διότι στην πορεία άλλοι λογαριασμοί διεγράφησαν ή άλλοι έπαψαν να είναι συνδρομητές. Μέρος των οποίων είχα εγώ ο ίδιος προσωπικά αποκλείσει, καθώς προσπαθούσαν να δημιουργήσουν πρόβλημα στο κανάλι, μη έχοντας έρθει σε αυτό με καλές διαθέσεις. Οι δε προβολές του καναλιού είχαν φθάσει τα 29+ εκατομμύρια, μη αφήνονταν σύμφωνα με τον αναλυτικό χάρτη του analytics, καμία χώρα εκτός, παγκοσμίως. Οπτικοακουστικό υλικού του καναλιού, φιλοξενήθηκε σε περισσότερες από 500 ιστοσελίδες διαφόρων χωρών, αλλά κυρίως του ελλαδικού χώρου. Μεγάλος αριθμός οπτικοακουστικού υλικού, κυρίως αφήγησης, μου ζητήθηκε για μεταγλώττιση, ώστε να γίνουν ευρέως γνωστά κείμενα και διδαχές σε άλλες ομόδοξες χώρες. Μετά το πέρας των δυο πρώτων ετών της λειτουργίας του καναλιού και αφού πλέον άρχισε να φαίνετε το όποιο έργο, με προσέγγισαν καλοπροαίρετα και αρκετοί εκκλησιαστικοί παράγοντες, Μητροπόλεις, Ιερές Μονές και πολλοί σημαντικοί και ευσεβείς άνθρωποι, γνωστοί στο κοινό για το σπουδαίο ιεραποστολικό έργο που προσφέρουν και έτσι ξεκίνησαν πολλές νέες όμορφες γνωριμίες και συνεργασίες, που κυρίως αφορούσαν οπτικοακουστικό υλικό.

Επίσης, ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό εθνικό θέμα των ημερών μας, το οποίο αναδείχθηκε και προωθήθηκε από το κανάλι με δεκάδες βίντεο, καθώς και video spot, ένα εκ των οποίων έπαιξε και σε τοπικά τηλεοπτικά κανάλια της χώρας, ήταν το ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, αλλά και γενικότερα το χρονικό όλης της εσχάτης προδοσίας των πολικών μας απέναντι στην Μακεδονίας μας.

Θα μου πείτε γιατί σας τα γράφω όλα αυτά; Μα γιατί αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα: «Γιατί ανεστάλη η λειτουργία του καναλιού;»

Θα ήθελα επίσης να καταθέσω δημόσια, την αγάπη μου, την στήριξη μου και την συμπαράστασή μου στο πρόσωπο του Παναγιότατου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεόφυτου, και να σας γνωστοποιήσω και τα παρακάτω: Όταν πριν λίγες ημέρες η ομάδα του YouTube μου έστειλε ένα mail στο οποίο μου εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους μου κατήργησε ένα βίντεο – απόσπασμα ομιλίας του Παναγιότατου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεόφυτου, με το πρόσχημα ότι το περιεχόμενο του βίντεο εξυμνεί ή παρακινεί την βία και ενθαρρύνει το μίσος κτλ., τότε αδελφοί μου κατάλαβα ότι ξεκινούν έναν πόλεμο εναντίον του, πόλεμο εναντίον της αλήθειας, πόλεμο εναντίον του καθαρού και ορθόδοξου λόγου και πως κατ’ επέκταση αυτό θα έπληττε και το ΄΄ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ΄΄, διότι φιλοξενούσα σε αυτό και όλες τις ομιλίες του Παναγιότατου, κατόπιν συνεννόησης πάντα με την Μητρόπολη Μόρφου. Δεν σταμάτησαν όμως εκεί. Αμέσως τις επόμενες ημέρες δέχτηκα και άλλα παρόμοια mail. Μου κατήργησαν όλα τα βίντεο από το κανάλι περί ομοφυλοφιλίας, είτε σαν ομάδα του YouTube, είτε με το πρόσχημα αλλεπάλληλων μαζικών αναφορών από διαφόρους χρήστες. Δεν είχε μείνει περί ομοφυλοφιλίας, διδαχή για διδαχή, θεολογία για θεολογία, μαρτυρίες, συνεντεύξεις, κείμενα αγίων, τίποτα! Όλα είχαν διαγραφεί. Σε όλα τα αιτήματά μου, περί επανεξέτασης η απάντηση ερχόταν πάντα αρνητική. Να μην ξεχάσω να αναφέρω εδώ, ότι τα περισσότερα βίντεο που καταργήθηκαν, καταργήθηκαν ερήμην μου, χωρίς καμία ειδοποίηση. Στην προσπάθειά μου να περισώσω ότι μπορώ και να συνεχίσει να λειτουργεί το κανάλι, προχώρησα στην διαγραφή περισσοτέρων από 750 βίντεο, με περιεχόμενο το οποίο αφορούσε κυρίως τα τελευταία νομοσχέδια που τέθηκαν σε εφαρμογή, περί των έμφυλων ταυτοτήτων και γενικότερα της παιδείας. Και ενώ δεν υπήρχε πλέον υλικό που κατά τα λεγόμενά των να εξυμνεί ή παρακινεί την βία και να ενθαρρύνει το μίσος κτλ., η ομάδα του YouTube προχώρησε σε αναστολή λειτουργίας του καναλιού. Δηλαδή, στην διαγραφή του.

Παρ’ όλα αυτά, θέλω και οφείλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ την πλατφόρμα του YouTube, η οποία μου έδωσε βήμα όλα αυτά τα χρόνια.

Αδελφοί μου αγαπημένοι, θέλω να πω τούτο.. Δεν με αφορά το πώς μπορεί να φαίνομαι και να φαντάζω στα μάτια των πολλών, με αφορά πως φαίνομαι στα μάτια του Θεού. Δεν με πονούν οι κατηγόριες και η αδικίες απέναντι στο πρόσωπό μου, αυτές είναι στεφάνια και χαρά. Ούτε ζητώ τα καλά τα λόγια και τις κολακείες, αυτά είναι τροφή για την υπερηφάνεια.

Επιτρέψτε μου να αναφέρω εδώ κάτι μικρό από τον σύγχρονο εθναπόστολο του γένους μας τον Άγιο Παϊσιο: «Η αδικία μαζεύει οργή Θεού, ό,τι έχει ευλογία, στέκει, δεν γκρεμίζεται. Ό,τι δεν έχει ευλογία, δεν στέκει. Η αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει. Μαζεύει οργή Θεού».

Κλείνοντας, καθώς πολλοί από εσάς θα αναρωτιέστε, ποια θα είναι τα επόμενα βήματα που θα ακολουθήσω και αν τυχόν συνεχίσω να ασχολούμαι με το διαδίκτυο, δημιουργώντας κάτι ανάλογο με το ΄΄ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ΄΄, θέλω να σας πω, πως, ούτε και εγώ ο ίδιος γνωρίσω, ούτε σκέφτομαι, ούτε βρίσκομαι σε θέση να κάνω τέτοιου είδους σχέδια αυτήν την στιγμή. Ούτως ή άλλως οι επόμενες ημέρες, θα είναι ημέρες ξεκούρασης για μένα. Έχω ήδη εδώ και καιρό προγραμματίσει και μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος για το επόμενο διάστημα και πιστεύω πως εκεί μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, θα παρθούν και οι ανάλογες αποφάσεις.

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω εκ’ βάθους καρδίας όλους εσάς που πιστέψατε και στηρίξατε αυτή την προσπάθεια, αυτή την ορθόδοξη φωνή που έφτασε στα πέρατα της οικουμένης. Είναι μεγάλη μου ΤΙΜΗ που ταξιδέψαμε μαζί πάνω σε αυτό το μικρό ξύλινο σκαρί που άκουγε στο όνομα ΄΄ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ΄΄.

Μην ξεχάσετε ποτέ, πως, το αύριο είναι ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ, όχι μόνον για εμάς, αλλά για ολόκληρην την οικουμένην..

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ να είναι πάντα ΠΡΟΤΥΠΟ και ΟΔΗΓΟΣ ΣΑΣ!

Σας ευχαριστώ για όλα..

Με αγάπη, πίστη, ειλικρίνεια, εκτίμηση και σεβασμό προς όλους, ο πάντων ελάχιστος, Αλέξανδρός σας (διαχειριστής του Ορθοδοξία εν όψει).

Υ.Γ. (Τα μάτια σας δεκατέσσερα όσον αφορά τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες..)

Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ: Έκλεισαν τον διαδικτυακό δίαυλο με τις ομιλίες του Μητροπολίτου Μόρφου

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Εἶμαι ἡ Μαρίνα! Καί εἶμαι 15 καί ὄχι 21!

Φίλες και Φίλοι , διαβάστε αν θέλετε το πιό κάτω θαύμα που έγινε εδώ στο σπίτι της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο σε ένα στενό πιό πάνω από το σπίτι Της σε μία αγνή ψυχούλα .
Έχω τύχει να βιώσω με τα ίδια μου τα μάτια δύο θαύματα στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, όταν ήμουν παιδί και ο κόσμος κατά εκατοντάδες πήγαινε απο βραδύς στη νυχτερινή Λειτουργία .
«Είμαι η Μαρίνα, γιαγιά, είμαι 15 ετών, με γνωρίζεις,έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου στο Θησείο !» . Και «15, όχι 21 ! 15, όχι 21 ! 15, όχι 21 !!!» .
(Η θαυμαστή εμφάνιση της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας όπως αναφέρεται στο βίο του αγιασμένου ιεροκήρυκα Δημητρίου Παναγοπούλου και στον καθηγητή Παναγιώτη Τρεμπέλα αντιστοίχως).
Ο αείμνηστος ιεροκήρυκας, ο ευλαβέστατος Δημήτριος Παναγόπουλος κάποια χρονιά επειδή πλησίαζε η εορτή της Αγίας Μαρίνας ήθελε να γράψει κάτι για την Αγία λόγω που το περιοδικό που εξέδιδε το είχε αφιερώσει σε εκείνην.Διάβαζε λοιπόν τους Συναξαριστές και άλλα βιβλία τα οποία περιέγραφαν το Βίο και τα Μαρτύρια της Αγίας.Όλα καλά τα έβρισκε και κρατούσε τις σημειώσεις που ήθελε.Ένα σημείο όμως δεν του άρεσε,δεν συμφωνούσε,δεν το έβρισκε καθόλου σωστό.Και αυτό ήταν η ηλικία της Αγίας.Όλοι οι βιογράφοι της ανέφεραν πως η Αγία μαρτύρησε 15 ετών! Αυτό δεν το δεχόταν,δεν μπορούσε να το καταλάβει.Δεν είναι δυνατόν-έλεγε-να υποστεί ένα τόσο μεγάλο μαρτύριο ένα παιδί 15 ετών και μάλλιστα κοπελλίτσα.Και κατέληγε πως οι βιογράφοι της έκαναν λάθος ή ήταν τυπογραφικό λάθος ότι δηλαδή ήθελαν να γράψουν 25 ή 35 ετών και από απροσεξία έγραψαν 15.Έτσι σκέφτηκε να γράψει χωρίς να αναφέρει την ηλικία της Αγίας.Αλλά και πάλι δεν τον ανέπαυε αυτή η λύση,του φαινόταν μεγάλη παράληψη.Και έτσι περνούσαν οι μέρες και δεν μπορούσε να αποφασίσει τι θα κάνει τελικά.Ένα απόγευμα όμως τον επισκέφτηκε μια ηλικιωμένη κυρία πολύ πτωχή, την οποία πάντα βοηθούσε οικονομικώς ο αείμνηστος ιεροκήρυκας, την κυρά Δέσποινα όπως την αποκαλούσε.Αφού πήρε το βοήθημα, του λέει η κυρά Δέσποινα :»κύριε Δημήτρη μου θέλω να σου πω κάτι που μου συνέβη σήμερα.Εκεί στο ημιυπόγειο δωματιάκι που μου έχει χαρίσει η αγάπη του κόσμου,το πρωί που σκούπιζα βλέποντας προς το μικρό παραθυράκι που είναι ίσα με το δρόμο, βλέπω ένα κοριτσάκι με σχολική ποδιά και με κοτσίδες πολύ όμορφο και μου λέει
-» Γεια σου γιαγιά,τι κάνεις ;
– Καλά παιδί μου,ποια είσαι ;
– Είμαι η Μαρίνα γιαγιά,με γνωρίζεις,έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου στο Θησείο ! (Στο Θησείο, ως γνωστόν, βρίσκεται ο παλαιός ιστορικός ναός της αγίας Μαρίνας, μεγάλο προσκύνημα για τους Αθηναίους).
– Δεν γνωρίζω κόρη μου καμιά Μαρίνα στο Θησείο !
– Πως! Με γνωρίζεις γιαγιά είμαι η Μαρίνα και είμαι 15 ετών και μένω στο Θησείο !
Και μόλις τα είπε αυτά την έχασε από τα μάτια της !
-Τι είναι αυτό κυρ Δημήτρη μου;Δεν καταλαβαίνω τίποτε !»
Τότε κατάλαβε ο μακαριστός Ιεροκήρυκας ότι αναγκάσθηκε η Αγία Μαρίνα να του απαντήσει για το θέμα της ηλικίας της που τον απασχολούσε μέσω της κυρά Δέσποινας.Δαγκώθηκε,δάκρυσε και συγκλονισμένος της λέει :»Μην ασχολείσαι κυρά Δέσποινα με αυτά,δεν είναι για όλους.Αυτά είναι για κάποιους άλλους ανόητους… και εννοούσε τον εαυτό του που δυσπίστησε ότι η Αγία μαρτύρησε στην ηλικία των 15 ετών.
Έκτοτε όχι μόνο δεν τολμούσε να αμφισβητήσει τα γραφόμενα των βιβλίων αλλά έλεγε ότι στα θέματα αυτά δεν έχουν καμία θέση ούτε η λογική μας,ούτε τα νομίζω τα δικά μας ούτε το εγώ το δικό μας!
Παρόμοια εμπειρία είχε και ο αείμνηστος Παναγιώτης Τρεμπέλας, καθηγητής Θεολογίας στο Κ.Π.Α..
Είχε κληθεί να μιλήσει σε Ναό την ημέρα της εορτής της. Την παραμονή το βράδυ προβληματίστηκε με το νεαρό της ηλικίας της όταν εκλήθη στο Μαρτύριο. Θα πώ : 21 και όχι 15 ετών, το 15 θα είναι υπερβολές του Συναξαριστή. Ακούει λοιπόν κτυπήματα στην μπαλκονόπορτα του δωματίου όπου εφιλοξενείτο. Βγαίνει στο μπαλκόνι και βλέπει ένα κοριτσάκι κρεμασμένο στα κάγκελα του μπαλκονιού να του λέει τρεις φορές μετ’επιτάσεως : 15, όχι 21.

https://proskynitis.blogspot.com/
https://epanosifi.blogspot.com/2019/07/15-21.html
https://hristospanagia3.blogspot.com/

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Εἶμαι ἡ Μαρίνα! Καί εἶμαι 15 καί ὄχι 21!

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ἕνα βίωμα σ’ ἕνα παρεκκλήσι τοῦ Προφήτη Ἠλία – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Πρέπει νὰ ἦταν, ἂν θυμᾶμαι καλὰ, τὸ 2007. Μέχρι τότε  ζοῦσα στὴν Πρὸ Χριστοῦ ἐποχή, ὅπως λέει καὶ ἕνας φίλος, ἐννοώντας ὅτι βρισκόμουνα μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό μας καὶ τὴν ἐκκλησία του.

Ἀπὸ τὴν ἐφηβεία ἤμουνα στὴ νύχτα καὶ γυρνοῦσα ἀπὸ τὰ μαγαζιὰ καὶ τὶς ἀτελείωτες νυχτερινὲς ἀπολαύσεις.

Ὁ Χριστὸς δὲν χωροῦσε σὲ αὐτὸ τὸ γεμάτο πρόγραμμα. Ὅμως σίγουρα κάτι δὲν πήγαινε καλά. Κάτι μοῦ εἶχε διαφύγει ἐξ’ ὁλοκλήρου.

Σκέφτηκα λοιπὸν ὅτι κάπου  πρέπει νὰ ἔχω λάθος καὶ πρέπει νὰ ξαναδῶ κάποια πράγματα ἀπὸ τὴν ἀρχή.

Συμφωνοῦσε καὶ ἡ γυναίκα μου σὲ αὐτό.

Ὁ Κύριος μὲ ὁδήγησε σ’ ἕναν ἄνθρωπο – λαϊκὸ – ἀπὸ τὴ Βόρεια Ἑλλάδα, χαρισματικό, ὁ ὁποῖος μᾶς βοήθησε οἰκογενειακῶς νὰ βροῦμε τὸν δρόμο μας ἐξηγώντας μας κάποια πράγματα καὶ δίνοντάς μας τὶς ἀπολύτως ἀπαραίτητες κατευθύνσεις γιὰ κάθε χριστιανό, τοῦ πνευματικοῦ, τοῦ ἐκκλησιασμοῦ καὶ τοῦ ὑπέρτατου θείου δώρου, τῆς Θείας Κοινωνίας.

Κάποια στιγμή, μᾶς κάλεσε οἰκογενειακῶς στὸ σπίτι του γιὰ φαγητό. Ἀφοῦ φάγαμε, μᾶς πρότεινε νὰ πᾶμε σ΄ ἕνα παρεκκλήσι γιὰ νὰ κάνουμε μιὰ παράκληση. Δὲν ἤξερα τί ἦταν ἡ παράκληση, ἀλλὰ δεχθήκαμε.

Τὸ παρεκκλήσι ἦταν κοντὰ στὴν Ἀριδαία καὶ ἦταν ὁ Προφήτης Ἠλίας.

Μπαίνοντας στὸ ἐκκλησάκι αἰσθάνθηκα μιὰ περίεργη αἴσθηση ἠρεμίας, οἰκειότητας καὶ ψυχικῆς γαλήνης.

Ὁ Χαράλαμπος, ὅπως ἦταν τὸ ὄνομά του, πρὶν ξεκινήσουμε τὴν παράκληση μοῦ εἶπε: Ἐὰν ἔρθουν διάφοροι ἄνθρωποι, μὴν ἀνησυχήσεις. Θὰ θέλουν νὰ μᾶς διακόψουν. Ἐμεῖς θὰ συνεχίσουμε τὴν παράκληση στὸν Προφήτη μας. Δὲν μποροῦν νὰ μᾶς πειράξουν. Ἡ ἀπάντησή μου – τοῦ νυχτόβιου ἐγωιστῆ – ἦταν:

«ἐὰν ἔρθει κανένας καὶ θέλει «τσαμπουκὰ» ἄφησέ τον σ΄ ἐμένα».

Ὁ Χαράλαμπος χαμογέλασε καὶ μοῦ εἶπε ὅτι δὲν θὰ χρειαστεῖ νὰ τσακωθῶ μὲ κανέναν.

Ξεκινήσαμε τὴν παράκληση καὶ ὕστερα ἀπὸ πέντε λεπτὰ κατέφθασε ἕνα ἁμάξι. Τὸ παρεκκλήσι εἶναι σὲ σημεῖο ὄχι εὔκολα προσβάσιμο καὶ ὄχι σὲ πέρασμα.

Ἡ ἐμφάνιση ἀνθρώπων ἐκεῖ ἦταν περίεργη ἀπὸ μόνη της. Κατέβηκαν 2 ἄντρες οἱ ὁποῖοι ἦρθαν, κοίταξαν μέσα – δὲν μπῆκαν – , χτύπησαν τὸ τζάμι τῆς πόρτας τῆς  εἰσόδου τοῦ ναοῦ δυνατὰ καὶ ἔφυγαν.

Ἐγὼ ἀγρίεψα. Ἤθελα νὰ βγῶ ἔξω καὶ νὰ τοὺς μετρήσω τὰ πλευρὰ, ὅπως λένε καὶ στὸ χωρίο μου, μιᾶς καὶ εἶχα οἰκειότητα μὲ τοὺς καυγάδες λόγῳ νύχτας ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἱκανοτήτων (κάτοχος μαύρης ζώνης καὶ 2 Dan). O Χαράλαμπος μοῦ ἔκανε νόημα νὰ ἠρεμήσω καὶ μοῦ θύμισε αὐτὰ πού μοῦ εἶπε στὴν ἀρχή. Συνεχίζοντας τὴν παράκληση, ὕστερα ἀπὸ λίγο κατέφθασε ἄλλο ὄχημα μὲ ἕναν ἄνδρα ἒχοντας τὴ μουσική δυνατὰ (heavy metal αν θυμάμαι καλά). Δὲν κατέβηκε κάτω καὶ δὲν ἦρθε στὴν ἐκκλησία.

Ἀφοῦ ἔκατσε λίγο καὶ μᾶς ἐνόχλησε μὲ τὴ μουσικὴ, ἀποχώρησε.

Ὁ Χαράλαμπος ἀτάραχος συνέχιζε. Τότε κατάλαβα τί ἦταν αὐτοί. Απεσταλμένοι, νὰ μᾶς διακόψουν τὴν παράκληση στὸν Προφήτη Ἠλία μας καὶ μὲ προφανῆ σκοπὸ νὰ γυρίσουν ἐμένα καὶ τὴν οἰκογένειά μου ἐκεῖ ποὺ ἤμασταν. Μακριὰ  ἀπὸ τὸν Χριστό μας καὶ τοὺς Ἁγίους του.

Δὲν τόλμησαν νὰ μποῦν στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Προφήτη Ἠλία.

Στὸ τέλος τῆς παράκλησης ἒνιωθα μιὰ παρουσία κοντά μου, ἀλλὰ μὲ ἠρεμοῦσε καὶ μὲ γαλήνευε. Τὸ ἒνιωσαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι.

Ἴσως νὰ ἦταν ἡ ἰδέα μας, ἴσως πάλι νὰ  ἦταν ὁ Προφήτης Ἠλίας ποὺ μᾶς δέχθηκε στὸ σπίτι του. Ἴσως πάλι νὰ ἦταν καὶ κάποιος ἄλλος  Ἅγιος τοῦ Θεοῦ ποὺ ἦρθε νὰ εὐλογήσει ἐμᾶς τοὺς ἄχρηστους καὶ ἀχάριστους ἐγωιστές καὶ τὴν προσπάθεια ποὺ μόλις ξεκινάγαμε. Τὴν προσπάθεια νὰ γίνουμε αὐτὸ ποὺ ὀφείλουμε ὅλοι στὸν δημιουργό μας καὶ αὐτό ποὺ ἦταν οἱ παπποῦδες μας καὶ οἱ γιαγιάδες μας.

Ἠθικοὶ καὶ καλοὶ Χριστιανοὶ καὶ ἄνθρωποι.

 

Διονύσης

Πηγή: Ἕνα βίωμα σ’ ἕνα παρεκκλήσι τοῦ Προφήτη Ἠλία – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΘΕΙΑ


Πώς αντιδράμε όταν ακούμε ανθρώπους να βρίζουν τα θεία;
Είναι δύσκολη και λεπτή κατάσταση΄.
Μένουμε αμμέτοχοι;
Αν ναι, πώς θα βρούμε κάποτε το θάρρος να υπερασπιστούμε τηνοικογένειά μας, το δίκαιο, έναν άνθρωπο που κατηγορείται και βρίζεταιάδικα;
Ας δούμε τι λέει ο Γέροντας Παΐσιος γι’ αυτό.
– Γέροντα, όταν μιλούν κατά της Εκκλησίας η κατά του Μοναχισμού κ.λπ., τιπρέπει να κάνη κανείς;
– Κατ’ αρχάς, αν κάποιος μιλάει άσχημα λ.χ. για σένα ως άτομο, δενπειράζει. Να σκεφθείς: «Τον Χριστό, που ήταν Χριστός, Τον έβριζαν, και δενμιλούσε· εμένα που είμαι αμαρτωλός τι μου αξίζει;». Αν έρχονταν να βρίσουνεμένα ως άτομο, δεν θα με πείραζε καθόλου. Άλλα, όταν με βρίζουν ωςμοναχό, βρίζουν και όλο τον θεσμό του Μοναχισμού, γιατί ως μοναχός δενείμαι ανεξάρτητος, και πρέπει να μιλήσω. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπεικανείς να τους αφήσει λίγο να ξεσπάσουν και ύστερα να τους πει δύοκουβέντες.
Κάποτε στο λεωφορείο μία γυναίκα έβριζε τους παπάδες. Την άφησα ναξεσπάσει και, όταν σταμάτησε, της είπα: «Έχουμε απαιτήσεις από τουςπαπάδες, άλλα και αυτούς δεν τους έρριξε ο Θεός με τα αλεξίπτωτα. Είναι άνθρωποι και έχουν ανθρώπινες αδυναμίες.Μπορείς όμως να μου πεις, μία μητέρα σαν εσένα βαμμένη, με κάτι νύχια σαν το γεράκι, τι παιδί θα γέννηση και πώς θα τοαναθρέψει; Και παπάς και καλόγερος να γίνει, πώς θα είναι;».
Θυμάμαι, μία άλλη φορά, όταν ταξίδευα με το λεωφορείο από την Αθήνα για τα Γιάννενα, ήταν ένας που δεν σταμάτησε σεόλο τον δρόμο να κατηγορεί έναν μητροπολίτη που είχε δημιουργήσει τότε κάτι προβλήματα. Του είπα κανα-δυό κουβέντεςκαι μετά έκανα ευχή. Εκείνος συνέχιζε. Όταν φθάσαμε στα Γιάννενα και κατεβήκαμε, τον πήρα λίγο παράμερα και του λέω:«Με γνωρίζεις ποιος είμαι;». «Όχι», μου λέει. «Πώς τότε κάθεσαι και λες τέτοια πράγματα; Εγώ μπορεί να είμαι πολύχειρότερος από τον τάδε που βρίζεις, μπορεί όμως να είμαι και ένας άγιος. Πώς κάθεσαι εσύ και λες μπροστά μουπράγματα που δεν μπορώ να φανταστώ ότι τα κάνουν ούτε και οι κοσμικοί άνθρωποι; Κοίταξε να διορθωθείς, γιατί θα φαςσκαμπίλι δυνατό από τον Θεό – για το καλό σου φυσικά». Τον είδα μετά, άρχισε να τρέμει. Άλλα και οι άλλοι κατάλαβαν,όπως είδα από μία αναταραχή που δημιουργήθηκε.
– Βλέπεις να βρίζουν τα άγια και ο άλλος δεν λέει τίποτε. Σ’ αυτήν την περίπτωση η πραότητα είναι δαιμονική.
Μία φορά που έβγαινα από το Άγιον Όρος, συνάντησα στο καράβι και έναν που είχε φύγει ο καημένος από το Ψυχιατρείοκαι είχε έρθει στο Όρος. Φώναζε και έβριζε συνέχεια όλους τους μεγάλους, τους κυβερνήτες, τους γιατρούς… «Τόσαχρόνια, έλεγε, με τάραξαν στα ηλεκτροσόκ και στα χάπια. Εσείς περνάτε καλά. Έχετε την καλοπέραση σας, τα αυτοκίνητασας. Έμενα από δώδεκα χρονών η μάνα μου μ’ έστειλε σ’ ένα νησί. Είκοσι πέντε χρόνια γυρίζω από τρελλοκομείο σετρελλοκομείο». Έβριζε όλα τα κόμματα και μετά άρχισε να βρίζει Χριστό και Παναγία. Σηκώνομαι επάνω, «πάψε, του λέω·δεν υπάρχει καμμιά αρχή εδώ μέσα;». Θίχθηκε, φαίνεται, ο συνοδός του – πρέπει να ήταν χωροφύλακας – και τονσύμμασε λίγο. Είχε πει όλο το πρόβλημα του φωνάζοντας και βρίζοντας. Τον πόνεσα. Μετά ήρθε, μου φίλησε το χέρι. Τονφίλησα. Είχε δίκαιο. Όλοι λίγο-πολύ έχουμε το μερίδιο μας. Ήμουν και εγώ αιτία που έβριζε ο καημένος. Αν είχαπνευματική κατάσταση, θα τον είχα κάνει καλά.
– Πόσο είχαν απογοητευθεί οι Φαρασιώτες, τότε με την Ανταλλαγή, όταν έρχονταν με το καράβι στην Ελλάδα! Δυο ναύτεςμάλωναν και έβριζαν τον Χριστό και την Παναγία. Τους φάνηκε πολύ βαρύ! Σού λέει: «Έλληνες, Χριστιανοί, να βρίζουν τονΧριστό και την Παναγία!». Τους άρπαξαν και τους πέταξαν στην θάλασσα. Ευτυχώς ήξεραν κολύμπι και γλύτωσαν. Ακόμηκαι όταν βρίζουν κάποιον άνθρωπο, πρέπει να τον υπερασπίσουμε, πόσο μάλλον τον Χριστό!
Ήρθε ένα παιδί στο Καλύβι που κούτσαινε, άλλα λαμποκοπούσε το προσωπάκι του. Λέω: «Κάτι γίνεται εδώ, για να λάμπειέτσι η θεία Χάρις!». Τον ρώτησα «τι κάνεις κ.λπ.» και μου είπε τι συνέβη. Κάποιος, ένα θηρίο μέχρι εκεί πάνω, έβριζε τονΧριστό και την Παναγία και το παιδί όρμησε επάνω του, για να σταματήσει. Εκείνος το έβαλε κάτω, το τσαλαπάτησε, τουσακάτεψε τα πόδια, και μετά το καημένο κούτσαινε. Ομολογητής! Τι τράβηξαν οι Ομολογητές, οι Μάρτυρες!
Γέροντας Παϊσιος
ΠΗΓΗhttp://theomitoros.blogspot.com/2013/08/blog-post_18.html#more
https://inagiastriadosvagion.blogspot.com

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΘΕΙΑ

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: «Αυτή η πάμφτωχη μάνα αγίασε! Και ξέρεις το λόγο;»


Ήταν κάποια γυναίκα πάμφτωχη σ’ ένα μικρό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας και είχε τρία παιδιά.
Κατάφερε να τα μεγαλώσει με απίστευτες στερήσεις και δυσκολίες, όμως, με μία μοναδική αξιοπρέπεια!
Αυτή ήταν η κυρα – Βασιλική.
Πέθανε παραμονή της Παναγίας του 1998.
Την επόμενη μέρα, 15 Αυγούστου, το φτηνό φέρετρο με την σωρό της, που ήταν πάνω στην καρότσα του μικρού αγροτικού ημιφορτηγού του ιερέα, κατευθυνόταν προς το κοιμητήριο.
Στην πορεία της κηδείας ακολουθούσαν μερικοί συγχωριανοί της και συζητούσαν για τα βάσανα που είχε περάσει όσο αυτή ζούσε, όταν, ξαφνικά, ευωδίασε όλος ο γύρω τόπος:
χιλιάδες άνθη και λουλούδια να υπήρχαν, πραγματικά, δεν θα μύριζαν τόσο!!!
Όλοι τους, παραξενεύτηκαν και απόρησαν.
Αλλά δεν είχαν καμμία εξήγηση να δώσουν γι’ αυτό.
Ανάμεσα σ’ εκείνους που την συνόδευαν, ήταν και ένα πνευματικό τέκνο του μακαριστού Πατρός Γέροντος Αμβροσίου Λάζαρη (1912 – 2006), χαρισματικού Πνευματικού της Ιεράς Μονής Δαδίου.
Μετά από λίγες μέρες από αυτό το θαυμαστό, αλλά, για πολλούς ανεξήγητο γεγονός, πήγε προς τον θεοφώτιστο Γέροντα Αμβρόσιο αυτό το πνευματικό του τέκνο, αναφέροντάς του το όλο συμβάν.
Πολύ λακωνικά και επιγραμματικά, του είπε μονάχα ότι:
– Μία γυναίκα πέθανε και ευωδίασε ο τόπος. Αυτό, μόνο..
Ο Γέροντας Αμβρόσιος, στην αρχή, έμεινε σιωπηλός. Έπειτα, μπήκε μέσα στο δωμάτιό του, έμεινε για λίγο εκεί, και μετά επέστρεψε. Λέγοντας τα παρακάτω εξηγηματικά και κατατοπιστικά λόγια:
– Αυτή, αγίασε! Και ξέρεις τον λόγο; Γιατί ποτέ στην ζωή της δεν παραπονέθηκε! Τέτοιους ανθρώπους θέλει ο Θεός! Για να γεμίσει τον Παράδεισο και να κάνει την Δευτέρα Παρουσία. Κατάλαβες;

πηγή: το κοθόνι
http://o-nekros.blogspot.com/ 

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: «Αυτή η πάμφτωχη μάνα αγίασε! Και ξέρεις το λόγο;»

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: ΕΝΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ !

Η εφέστια ιερά εικόνα της Αγίας Μαρίνας στο μοναστήρι της Άνδρου

Στο τηλέφωνο ο ηγούμενος της Μονής αρχιμανδρίτης Κυπριανός υποσχέθηκε πως θα προσευχηθεί στην Αγία και ευχήθηκε στους γονείς να έχει το παιδί την Αγία Μαρίνα στο χειρουργείο για βοήθεια. Πράγματι με την ευχή του ηγουμένου Κυπριανού στις αποσκευές τους και με ακράδαντη την πίστη για τη βοήθεια της Αγίας Μαρίνας οι δύο γονείς και ο μικρός Ανδρέας μετέβησαν στις ΗΠΑ.
Μετά τις καθιερωμένες προκαταρκτικές εξετάσεις προετοιμασίας ο μικρός Ανδρέας εισήλθε για την πραγματικά πολύ σοβαρή και λεπτή εγχείρηση.

Λίγη ώρα πριν το χειρουργείο παρουσιάστηκε στον ιατρό που θα χειρουργούσε τον μικρό Ανδρέα μία γυναίκα.

Είπε πως είναι γιατρός και παρακάλεσε να παρακολουθήσει την εγχείρηση, επειδή ήταν προσωπική ιατρός του μικρού Ανδρέα. Η συζήτηση της γυναίκας με τον χειρούργο έδειχνε πως κατείχε την ιατρική επιστήμη και δεν άφηνε καμιά αμφιβολία στο χειρούργο να σκεφτεί πως δεν είναι ιατρός.

Εκείνος πάντως της είπε πως δεν επιτρέπεται να βρίσκεται στο χειρουργείο ξένος ιατρός και πως αποτελούσε πρακτική της ιατρικής του ομάδας να μην μετέχουν άλλοι στις λεπτές αυτές εγχειρήσεις.
Η επιμονή όμως της γυναίκας έκαμψε την αρχική αδιαλλαξία του χειρούργου.
Της ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία της στη γραμματεία και να εισέλθει στη συνέχεια στο χειρουργείο μαζί του.

Έτσι και έγινε.
Η άγνωστη ιατρός εισήλθε στο χειρουργείο και όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά συμμετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού Ανδρέα. Αρκετές φορές μάλιστα έδωσε τις κατευθύνσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσει η επέμβαση.
Όλα πήγαν καλά και ο γιατρός αφού την ευχαρίστησε εξήλθε του χειρουργείου.

Το ζεύγος Βασιλείου έτρεξε να πληροφορηθεί για το πώς πήγε η εγχείρηση.
«Όλα πήγαν πολύ καλά» τους είπε. Και πρόσθεσε:
«Δεν μπορώ όμως να καταλάβω πως είχατε μια τέτοια γιατρό για το παιδί σας και ήλθατε σε μένα;»

Οι γονείς έκπληκτοι του απάντησαν ότι δεν είχαν φέρει κάποια γιατρό και δεν γνωρίζουν κάτι σχετικό. Ο χειρούργος όμως επέμενε και τους είπε πως όταν εξήλθε από το χειρουργείο η γιατρός του μικρού Ανδρέα, παρέμεινε για λίγο μέσα με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα.
Ως εκ τούτου κάπου εκεί γύρω έπρεπε να είναι και τους προέτρεψε να τη συναντήσουν.

Μάταια όμως έψαχναν να τη βρουν. Η γιατρός είχε εξαφανισθεί…

Σκέφθηκαν πως θα έφυγε και πήγαν μετά την προτροπή του χειρούργου στη γραμματεία να ζητήσουν τα στοιχεία της προκειμένου να την ευχαριστήσουν. Πίστευαν πως ίσως κάποια γιατρός από την Ελλάδα, ή την Κύπρο ευαισθητοποιήθηκε και ταξίδευσε στις ΗΠΑ για να συμβάλλει στην λεπτή χειρουργική επέμβαση.

Με έκπληξη διαπίστωσαν πως η άγνωστη γυναίκα ιατρός είχε υπογράψει με το όνομα Μαρίνα από την Άνδρο (Marina from Andros).

Δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν.
Στέκονταν επί αρκετή ώρα αμήχανοι μπροστά στο θαύμα της Αγίας Μαρίνας.
Τα δάκρυα ευγνωμοσύνης και χαράς πλημμύρισαν τα μάτια τους.

Θυμήθηκαν αυτό που τους είχε πει ο σεβαστός γέροντας και ηγούμενος της ομώνυμης Ιεράς Μονής.
» Πηγαίνετε στην Αμερική και εύχομαι η Αγία Μαρίνα να είναι μέσα στο χειρουργείο »

Την απερίγραπτη χαρά τους για την επιτυχή έκβαση της εγχείρησης και την επαναφορά της υγείας του μικρού Ανδρέα τη μετέφεραν στα ΜΜΕ μιλώντας για το αληθινό θαύμα.

Από τότε έβαλαν ως τάμα να βρίσκονται πάντοτε οικογενειακώς στην Άνδρο την ημέρα της μνήμης της Αγίας Μαρίνας.
Έτσι και πράττουν, ενώ όπως ανέφερε μοναχός της Μονής με τον οποίο συνομιλήσαμε δύο φορές, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η οικογένεια Βασιλείου μεταβαίνει τακτικά από τη Λεμεσό κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο για να ευχαριστήσει την Αγία Μαρίνα, που έσωσε τον μικρό Ανδρέα.

Ουδέποτε λοιπόν απουσίασαν τα θαύματα των Αγίων από τη ζωή τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, και είθε ο Πανάγαθος Θεός, ό Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, να μας ενισχύει την πίστη μας με τα θαύματα των Αγίων μας.

Ευχαριστούμε θερμώς την κ. Κυριακοπούλου Σπυριδούλα, συνταξιούχο ιατρό, που είχε την ευγενή καλοσύνη να μας ενημερώσει για το ανωτέρω θαύμα. Θερμές ευχαριστίες στον ηγούμενο της Ιεράς Μονής και στην αδελφότητα για τις διευκρινίσεις και τις απαντήσεις στα ερωτήματα που τους θέσαμε.

0,Το τηλέφωνο της Ιεράς Μονής, Αγίας Μαρίνης Άνδρου είναι : 2282024074.
Θαύμα Αγίας Μαρίνας Ηχητικό αρχείο .mp3

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: ΕΝΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ !

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Τα πραγματικά αίτια του μεγάλου ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ των δύο εκκλησιών, του π. Ιωάννη Ρωμανίδη – Cognosco Team

Η γέννησις του Φραγκικού Πολιτισμού περιγράφεται εις επιστολήν του Αγίου Βονιφατίου προς τον Πάπα της Ρώμης Ζαχαρίαν (natione Graecus) το 1741. Οι Φράγκοι είχον διώ­ξει όλους τους Ρωμαίους επισκόπους από την Εκκλησίαν της Φραγκίας και είχαν διορίσει τον εαυτόν τους ως τους επισκόπους και ηγουμένους της Γαλλίας. Ήρπασαν την περιουσίαν της Εκκλησίας και την εχώρισαν εις τιμάρια, των οποίων την επικαρπίαν διένειμαν ως Φέουδα, συμφώνως προς τον βαθμόν που κετείχε έκαστος εις την πυραμίδα της στρατιωτικής ιεραρχίας. Αυτοί οι Φράγκοι επίσκοποι δεν είχον Αρχιεπίσκοπον και δεν είχον συνέλθει εις σύνοδον στα 80 χρόνια από τότε που κατέλαβαν την ιεραρχίαν. Συνήρχοντο δια τα εθνικοεκκλησιαστικά θέματα μαζί με τους βασιλείς και λοιπούς οπλαρχηγούς συναδέλφους τους. Κατά τον Άγιον Βονιφάτιον, ήσαν «αδηφάγοι λαϊκοί, μοιχοί καί μέθυσοι κληρικοί, οι οποίοι μάχονται εις τον στρατόν με πλήρη πολεμικήν εξάρτησιν και με τας χείρας των σφάζουν χριστιανούς και ειδωλολάτρας».

Οι Φράγκοι καταδίκασαν τους Ανατολικούς Ρωμαίους ως «αιρετικούς» και «Γραικούς» ήδη το 794 και το 809, δηλαδή 260 χρόνια ενωρίτερα από το λεγόμενο σχίσμα το 1054. Οι Φρά­γκοι είχαν αρχίσει από το 794 να αποκαλούν τους ελευθέρους Ρωμαίους με τα ονόματα «Γραικοί» και «αιρετικοί» με σκοπό οι υπόδουλοι Δυτικοί Ρωμαίοι να ξεχάσουν βαδμηδόν τους συναδέλ­φους τους εις την Ανατολήν.

Οι Φράγκοι διήρεσαν συγχρόνως τους Ρωμαίους Πατέρες σε λεγομένους Λατίνους και Γραικούς και εταύτισαν τον εαυτόν τους με τους λεγομένους Λατίνους Πατέρες. Έτσι εδημιούργησαν την ψευδαίσδησιν ότι η Φραγκο-Λατινική τους παράδοσις είναι ένα συνεχόμενον μέρος της παραδόσεως των Λατινοφώνων Ρωμαίων Πατέρων. Γενόμενοι οι Δυτικοί Ρωμαίοι δουλοπάροικοι του Φραγκο-Λατινικού Φεουδαλισμού έπαυσαν να παράγουν επισκόπους και ηγουμένους και ολίγους γνωστούς αγίους.

Κατά την διάρκειαν των ετών 1009 με 1046 οι Φραγκο-Λατίνοι αυτοκράτορες της Φραγκίας ίδρυσαν τον σημερινό Παπισμό σε δύο στάδια. πρώτα εγκατέστησαν δια πρώτη φορά αιρετικούς Ρωμαίους πάπες της Ρώμης. Δηλαδή οι εν λόγω πάπες απέκτη­σαν τους θρόνους τους υπό τον όρον ότι αποδέχονται την προσθήκην του Filioque στο Σύμβολον της Πίστεως. Το δεύτερον στάδιον άρχισε το 1046 όταν ο Φράγκος Αυτοκράτωρ Ερρίκος Γ’ (1049-1056) αντικατέστησε τον Ρωμαίον πάπα Γρηγόριον ΣΤ’ (1045-1046) με τον Φραγκο-Λατίνον πάπα Κλήμεντα Β’ (1046-1047). Από τότε μέχρι σήμερον οι πάπες είναι σχεδόν όλοι Τεύτονες ανήκοντες στην τάξιν των Φραγκο-Λατίνων ευγενών κατα­κτητών της Δυτικής Ρωμαιοσύνης.

Επομένως το λεγόμενο σχίσμα μεταξύ Εκκλησιών Δύσεως και Ανατολής δεν έγινε μεταξύ Δυτικών και Ανατολικών Ρωμαίων, αλλά μεταξύ των Φράγκων κατακτητών των Δυτικών Ρωμαίων και των ελευθέρων Ρωμαίων της Δύσεως και της Ανατολής. Μάλιστα το 1054 οι Κέλτες και οι Σάξωνες της Αγγλίας και οι Ρωμαίοι της Αραβοκρατουμένης Ισπανίας και Πορτογαλίας ήταν Ορθόδοξοι.

Ήδη από τον 8ον αιώνα άρχισαν οι Φράγκοι να κατηγορούν τους ελευθέρους Ρωμαίους της Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης ως «αιρετικούς» και «Γραικούς» στα θέματα των εικό­νων και του Filioque. Οι Φράγκοι ήταν τότε τελείως βάρβαροι και αγράμματοι, όπως είδαμεν. Οι τότε Ρωμαίοι πάπες απλώς διεμαρτυρήθησαν, αλλά ακόμη δεν κατεδίκασαν τους Φράγκους από φόβον αντιποίνων με σφαγές μάλιστα, όπως μας πληροφορεί ο άγιος Βονιφάτιος το 741. Ίσως ήλπιζαν οι Ρωμαίοι ότι θα ημπο­ρούσαν εν καιρώ να επιβληθούν στους Φράγκους όπως κάμνει κανείς επάνω σε πείσμονα παιδιά. Αλλά οι Ρωμαίοι της Πρεσβυ­τέρας Ρώμης, αλλά ούτε και οι Ρωμαίοι τής Νέας Ρώμης, ούτε καν υποπτεύθηκαν ότι οι Φράγκοι από σκοπού προκαλούσαν μόνιμον σχίσμα ως μέρος της αμυντικής τους στρατηγικής κατά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των σχεδίων τους δια παγκόσμιον κυριαρχίαν.

Οι Ρωμαίοι πάπες δεν είχαν άλλην εκλογήν από το να ανεχθούν την Φραγκικήν κυριαρχίαν με σκοπόν να βοηθήσουν με την σύνεσίν τους τους υποδούλους αδελφούς τους και να εξασφαλίσουν την σχετικήν ελευθερίαν του Πατριαρχείου τους και αυτήν των Ρωμαίων πολιτών της Παπικής Ρωμανίας, δηλα­δή του Παπικού Κράτους.

Με την εμφάνισιν των Ψευδο-Ισιδωρείων Δια­τάξεων περί το 850 οι Ρωμαίοι Πάπες άρχισαν να αισθάνωνται αρκετά ισχυροί. Απαίτησαν δυναμικά πλέον από την Φραγκικήν ηγεσίαν να δεχθούν 1) πιο πολιτισμένους κανόνες καλής συμπεριφοράς έναντι της υποδούλου Ρωμαιοσύνης και 2) την απαλλαγήν της Φραγκικής ιεραρχίας από τους Φράγκους ηγεμόνες και την υποταγήν της εις τον Ρωμαίον Πάπα της Ρώμης.

Μέσα στα πλαίσια αυτά ο Ρωμαίος Πάπας Ιωάννης Η’ έλαβε μέρος στην Η’ ΟΙκουμενικήν Σύνοδον του Μεγάλου Φωτίου το 879 στην Κων/πολιν Νέαν Ρώμην, η οποία κατεδίκασε τας Φραγκικάς αιρέσεις περί εικόνων και του Filioque, χωρίς να κατονομάση τους εν λόγω αιρετικούς από φόβον να μη κινδυνεύη το έργον που άρχισε το 850.

Αλλά αι προσπάθειαι βάσει των εν λόγω Διατάξεων έφεραν τελικά το αντίθετον αποτέ­λεσμα. Οι Φραγκο-Λατίνοι αντέδρασαν δυνα­μικά στην δημοφιλίαν των Διατάξεων αυτών. Άρχισαν να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν τα σχέδια τους δια την εκδίωξιν των Ρωμαίων από την εκκλησιαστικήν και την πολιτικήν εξουσίαν της Παπικής Ρωμανίας και την αντικατάστασιν των Ρωμαίων Παπών από Φραγκο-Λατίνους Πάπες.

Οι Φραγκο-Λατίνοι άρχισαν την τελικήν τους επίθεσιν κατά της ελευθερίας, της Ορθοδοξίας και της Ρωμαϊκότητος του Πατριαρχείου της Πρεσβυτέρας Ρώμης κατά το 973 μέχρι το 1003. Ολοκλήρωσαν την εκδίωξιν του Ορθοδόξου δόγματος το 1009-1012 μέχρι το 1046. Τελικά αφάνισαν πλήρως την Ρωμαϊκότητα του Πατριαρχείου της Ρώμης το 1046 αφού την κατέλαβαν οι Φραγκο-Λατίνοι πάπες.

Δια τούτο από την εποχήν αυτήν οι Ορθόδοξοι Ρωμαίοι ονομάζουν τον πάπα αιρετικόν, Φράγκον καί Λατίνον καί την εκκλησίαν του Φραγκικήν καί Λατινικήν. Παραταύτα οι καθηγηταί των Θεολογικών Σχολών της Χάλκης, Αθηνών και της Θεσσαλονίκης βάπτισαν τον Φραγκο-Λατίνον πάπα με το όνομα «Ρωμαί­ον» και την εκκλησίαν του «Ρωμαϊκήν». Τούτο διότι οι Φραγκο-Λατίνοι Πάπες συνέχισαν να χρησιμοποιούν τα Ρωμαϊκά ονόματα των Ρωμαίων παπών γενόμενοι πάπες, ως και ονό­ματα Ρωμαίος πάπας και Ρωμαϊκή Εκκλησία, δια να συνεχίζουν οι υπόδουλοι Δυτικοί Ρωμαί­οι να νομίζουν ότι έχουν ακόμη τον εθνάρχην τους στην Ρώμην. Γενόμενοι οι Νεο-Έλληνες και αυτοί υπόδουλοι στην Φραγκο-Λατινικήν παράδοσιν ονομάζουν και αυτοί τον πάπα με Ρωμαϊκά ονόματα.

Από όλα τα ανωτέρω σημειωθέντα φαίνεται σαφώς ότι ο καθορισμός του σχίσματος το 1054, εντός της πλαστογραφημένης διακρίσε­ως μεταξύ «Ανατολικών Γραικών» και «Δυτικών Λατίνων», δεν είναι σωστός. Το σχίσμα άρχισε το 794 ως καλά σχεδιασμένο αμυντικό και επιθετικό κατασκεύασμα των βαρβάρων και αγραμμάτων Φράγκων. Το 1054 ήτο μόνον μία από τας μετέπειτα εκδηλώσεις ενός σχί­σματος, το οποίον ήδη υπήρχε από την εποχή που οι Φράγκοι απεφάσισαν το 794 να προκα­λέσουν σχίσμα με τους ελευθέρους Ρωμαίους που δια πρώτην φοράν ονόμασαν «Γραικούς» και «αιρετικούς» δια λόγους πολιτικούς και στρατιωτικούς. Η Εκκλησία της Πρεσβυτέρας Ρώμης ηγωνίσθηκε ηρωικά να παραμείνη ηνω­μένη με την Νέαν Ρώμην μέχρι το 1009.

Από το 794 μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνος οι Φράγκοι, οι Φραγκο-Λατίνοι και το Βατικανό, ουδέποτε παρεξέκλιναν από την γραμμήν τους ότι οι Ανατολικοί Ρωμαίοι είναι «Γραικοί» και «αιρετικοί». Τούτο ήτο τόσον έκδηλον στην νεανική ηλικία του γράφοντος όταν εσπούδαζε στο γυμνάσιον της Νέας Υόρκης. Στα παπικά βιβλία Απολογητικής οι Ορθόδοξοι περιεγράφοντο ως αιρετικοί και χωρίς αγίους και θαύματα. Έτσι ισχυρίζοντο ότι οι τελευταίοι Πατέρες της Εκκλησίας των Ορδοδόξων ήταν οι Άγιοι Ιωάννης Δαμασκηνός (περίπου 675-749) και Θεόδωρος Στουδίτης (759-826).

Επίσης οι Φραγκο-Λατίνοι και ο Παπισμός τους συνέχισαν τας κατακτήσεις τους που πάντοτε συνοδεύοντο από την εξόντωσιν ή εκδίωξιν των Ορθοδόξων επισκόπων και την υποδούλωσιν των πιστών δια της μεταβολής τους στην κατάστασιν δουλοπαροίκων με την πλήρη αφαίρεσιν της γεωκτησίας τους. Αυτό δεν το έκαναν ποτέ ούτε οι Άραβες και ούτε οι Τούρκοι Μουσουλμάνοι.

Αλλά ακόμη μέχρι αρχάς του 20ου αιώνος το Βατικανό ενεργούσε κατά τον ίδιον τρόπον. Το 1923 η Ιταλία απέκτησε από την Τουρκίαν τα Δωδεκάνησα με την Συνθήκην της Λωζάνης. Το Βατικανό έδιωξε όλους τους Ορθοδόξους επισκόπους και τους αντικατέστησε με Φραγκο-Τοσκάνους και Λογγοβάρδους που από το 1870 είχαν υποδυθεί την ταυτότητα του μέχρι τότε ανυπάρκτου Ιταλικού έθνους. Ήλπιζε το Βατικανό ότι οι Ορθόδοξοι πιστοί θα αποδε­χθούν τελικά κληρικούς χειροτονημένους απ’ αυτούς τους επισκόπους του δια να μη μείνουν χωρίς κληρικούς και μυστήρια. Η κατάστασις άλλαξε όταν τα Δωδεκάνησα ενώθηκαν με την Ελλάδα το 1947 και επανήλθαν εις τας θέσεις τους οι επίσκοποι του Οικουμενικού Πατριαρ­χείου της Νέας Ρώμης Κων/πόλεως.

Αλλά κατά τα μέσα του 20ου αιώνος τούτου το Βατικανό εγκαινίασε μίαν πρωτότυπον τακτικήν. Περιέργως ανεγνώρισε τα μυστήρια της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Όταν έγινε η Βατικάνειος πράξις αυτή μέσω της Συνόδου του Βατικανού Β’ (1962-1965) ορισμένοι Ορθόδοξοι κατάλαβαν ότι πρόκειται δια παγίδα. Άλλοι εχάρηκαν. Μερικοί μάλιστα «Ορθόδοξοι» στο εξωτερικό ενόμισαν ότι η χειρονομία αυτή έδω­σε κύρος όχι μόνον στα μυστήρια, αλλά και στην ταυτότητά τους ως θρησκευτική ηγεσία. Εν συνεχεία το Φανάρι και το Βατικανό προέ­βησαν την 7η Δεκεμβρίου 1965 σε κοινήν άρσιν των αναθεμάτων του 1054. Δια το Βατικανό τούτο απετέλεσε πράξιν μυστηριακής κοινωνίας βάσει της υπ’ αυτού αναγνωρίσεως των Ορθοδόξων μυστηρίων. Εξ’ επόψεως Ορθοδόξου ήταν μία πράξις του Φαναρίου δια την οποίαν κινδυνεύει να χάση το εντός της Ορθοδοξίας προεδρείον του αν αποδειχθή ότι με την πράξιν αυτήν αναγνώρισε ή ανέχεται ή συμφωνεί με τας αιρέσεις των 13 Φραγκο-Λατινικών «Οικουμενικών Συνόδων». Αν ήτο μία απλή πράξις καλής θελήσεως δια να διευκολυνθή ο διάλογος που επρόκειτο τότε να αρχίση, έχει καλώς.

Πάντως όσον άφορα στο Βατικανό το θέμα έχει ως εξής. η μεταβολή της τακτικής του Βατι­κανού από «πόλεμο» και «διάλογο» σε τακτική «αναγνωρίσεως των Ορθοδόξων μυστηρί­ων» είναι μία πραγματικότης. Αλλά το ότι το Φανάρι αμέσως ανταπέδωσε με την από κοινού μετά του Βατικανού σύγχρονον άρσιν των ανα­θεμάτων του 1054 την 7.12.65 σημαίνει ότι η κοινή πράξις αυτή ήτο αποτέλεσμα μυστικών συνεννοήσεων μεταξύ των δύο. Δηλαδή η πρά­ξις ήτο μονόπλευρος μόνον με την έννοιαν ότι δεν συμμετείχε ολόκληρος η Ορθοδοξία, αλλά μόνον το Φανάρι. Το ότι σχεδόν σύσσωμα χαι­ρέτησαν την πράξιν οι υπόλοιποι Ορθόδοξοι ως πράξιν καλής θελήσεως, δεν έχει καμμίαν δογματικήν σημασίαν. Αι αιρέσεις του Βατικα­νού παραμένουν.

Τι επιδιώκει το Βατικανό θα εξαρτηθή από τι θα κάνη με τας (13) Φραγκο-Λατινικάς Οικου­μενικάς του Συνόδους που προσέθεσε στας 7 Ρωμαϊκάς Οικουμενικάς Συνόδους μαζί με την Σύνοδον του 869 που καθήρεσε τον Μέγαν Φώτιον. Μάλιστα θεωρεί την Σύνοδον του 869 κατά του Μεγάλου Φωτίου ως την Η’ Οικουμενικήν της Σύνοδον.

(Εκ της μελέτης του π. Ιωάννου Ρωμανίδου «Ορθόδοξος και Βατικάνειος Συμφωνία περί Ουνιτισμού» δημοσιευθείσης εις τον τόμον «Καιρός», αφιέρωμα στον καθηγητή Δαμιανό Δόικο, Θεσσαλονίκη 1995).

impantokratoros.gr

Πηγή: Τα πραγματικά αίτια του μεγάλου ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ των δύο εκκλησιών, του π. Ιωάννη Ρωμανίδη – Cognosco Team

Σχολιάστε

Filed under ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Η Γερόντισσα Ευλαμπία Ρωμανίδου


Σαν αρχή…
Όταν την δεκαετία του ’50 ο μακαριστός καθηγητής της θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης παρουσίασε τις θεολογικές του θέσεις στον Ελλαδικό χώρο,

οι “παραδοσιακοί” καθηγητές εξανέστησαν με τον τρόπο που προσέγγιζε την σκέψη των Πατέρων. Πολύ γρήγορα η δυσπιστία έδωσε τη θέση της στην αποδοχή και στη συνέχεια στην πλήρη αναγνώριση του πατρός Ιωάννη ως ενός ικανότατου αλλά και “παραδοσιακού” θεολόγου. Στις μέρες μας η Θεολογία του απασχολεί τόσο πολύ τους Ορθοδόξους θεολόγους και πάνω σε αυτή στηρίζονται οι επίσκοποι, οι ιερείς και οι λαϊκοί που θέλουν να ορθοτομούν λόγο αληθείας….

Ποια ήταν άραγε η προσφορά του πατρός Ιωάννη στην ελλαδική θεολογική Επιστήμη και γενικότερα στην Ορθόδοξη Θεολογία; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η συνεισφορά του είναι η διατύπωση μιας επιστημονικής Μεθοδολογίας της Θεολογίας. Διατύπωσε τρόπους και μεθόδους, “κλειδιά ερμηνείας”, με τα οποία κατανοούνται οι πατέρες της Εκκλησίας.

Σε όσους είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον πατήρ Ιωάννη Ρωμανίδη εδημιουργείτο εύλογα ένα ερώτημα. Πώς αυτό το “αμερικανάκι” με τις σπουδές σε διάσημα Πανεπιστήμια και σε Παπικά Κολέγια που δεν γνώρισε σχεδόν ποτέ από κοντά τον Ορθόδοξο Μοναχισμό, μπόρεσε να βρει πρωτότυπους δρόμους σύνδεσης της ακαδημαϊκής θεολογίας και της ησυχαστικής θεολογικής παράδοσης;…

Είναι γνωστό ότι ο πατήρ Ιωάννης διέθετε μια εξαιρετική ικανότητα να παρατηρεί και να αναλύει τα φαινόμενα, να τα κατατάσσει και να τα συστηματοποιεί. Αυτή η ικανότητά του όμως δεν θα αρκούσε να δημιουργήσει το φαινόμενο “Ρωμανίδη” αν δεν συνδυαζόταν με την Καππαδοκική καταγωγή του και δεν είχε την προσωπικότητα της μητέρα του Ευλαμπίας Ρωμανίδου, ως “δείγμα” των ορατών αποτελεσμάτων της αδιάλειπτης νοεράς Ευχής.

Ας δούμε λοιπόν αυτή την προσωπικότητα.

Η καταγωγή

Η Ευλαμπία Ρωμανίδου κατήγετο από την Ρωμαϊκὴ Καστρόπολη της Παλαιάς Αραβησσού της Καππαδοκίας. Μια περιοχή που ποτέ δεν έπαψε να συζητάει θεολογικά, ακόμα και μετά τους μεγάλους Καππαδόκες πατέρες (Βασίλειο το Μέγα, Γρηγόριος Θεολόγο και Γρηγόριο Νύσσης).
Γεννημένη πριν από την καταστροφή (το 1895) μεγάλωσε σε ένα χώρο βαθιάς πίστης. Στο χώρο αυτό η Ορθοδοξία ήταν η πρώτη αξία, η γλώσσα και η καταγωγή το δευτερεύον. Ανήκε σ’ εκείνο το μεγαλειώδη λαό των Καραμανλήδων. “Οι Ορθόδοξοι Έλληνες χριστιανοί της Καππαδοκίας (Καραμανλήδες) ήταν σε πολλά μέρη Τουρκόφωνοι δια τον εξής λόγο: Ο Τούρκος κατακτητής, προκειμένου να τους επιτρέψει να επιβιώσουν, τους έθεσε δια σπάθης τον εξής όρο: “Ή την θρησκεία, ή την γλώσσα σας”. Δηλαδή έπρεπε οι Καππαδόκες Έλληνες Ορθόδοξοι ή να αλλαξοπιστήσουν εξισλαμιζόμενοι (και κρατούντες την Ελληνική τους γλώσσα) ή να παραμείνουν στην πίστη των πατέρων τους, αλλά να αλλάξουν την γλώσσα τους, υιοθετούντες την Τουρκική. Σοφώς φερόμενοι, προτίμησαν το δεύτερο, διαφυλάττοντες την αγία Ορθόδοξο πίστη τους και θυσιάζοντες την Ελληνική γλώσσα”. [1]
Δημιούργησαν έτσι έναν ανεπανάληπτο πολιτισμό, [2] τον Καραμανλήδικο, που με την δική του ελληνική γραφή, τα σημαντικά μνημεία του, τα μοναδικά ήθη και έθιμά του μετέφρασε το Ορθόδοξο Βίωμα των ασκητών και των Αγίων σε καθημερινή πράξη. Το θεολογικό “μοντέλο” του Καππαδόκη είναι η μίμηση των αυστηρών ησυχαστών, όπως των στηλιτών Αγίων Συμεών και Δανιήλ, του Αγίου Αλεξίου του Ανθρώπου του Θεού κ. ά. [3]. Το κέντρο της κοινωνικής ζωής ήταν ο ναός και πνευματικό κατόρθωμα ήταν η άσκηση στην νοερά προσευχή. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η αναπνοή της Καππαδοκίας ήταν στο ρυθμό της Ευχής: Κύριε Ιησού Χριστέ (εισπνοή), ελέησόν με (εκπνοή)…
Μέσα σε αυτό το πνευματικό περιβάλλον μεγάλωσε η Ευλαμπία Ρωμανίδου.

Τα παιδικά χρόνια

Τα παιδικά χρόνια της γερόντισσας Ευλαμπίας ήταν μέσα στον πόνο. Πόνος βαθύς, αλλά και σωτήριος. Δωδεκάχρονο κοριτσάκι γνώρισε την φοβερή σφαγή των γονέων της, ένα γεγονός που τα παιδικά μάτια το τύπωσαν βαθιά μέσα στην ψυχή της. Εντούτοις η εμπειρία αυτή, αντί να αποβεί καταστρεπτική για την Ευλαμπία, ήταν το ουράνιο μήνυμα για να “πάρει την καλή στροφή ”, να αγαπήσει το Χριστό και την Εκκλησία.
Κοινωνικά η Ευλαμπία έμεινε ορφανή, αλλά πνευματικά απέκτησε μια παντοδύναμη προστασία. Η βασίλισσα των Ουρανών, η των “ορφανών βοηθός” την πήρε κάτω από την δική της σκέπη. Με θαυμαστή απλότητα για τις τόσο μεγαλειώδεις εμπειρίες, μιλούσε αργότερα στις μοναχές η γερόντισσα και έλεγε πως της παρουσιαζόταν η Παναγία, πως την έπαιρνε από το χέρι και την έσωζε από διαφόρους ψυχικούς κινδύνους. Από γλέντια που γινόταν γύρω της και την εμπόδιζε, την απομάκρυνε. Μετά της ερχόταν πολύ διάθεση για προσευχή. Έτσι από μικρό παιδάκι επικοινωνούσε δια της προσευχής με το Θεό!…
Άραγε τι είδους προσευχή να έκανε η μικρή ορφανή Ευλαμπία; Σε μια έγγραφη εξομολόγηση που άφησε [4], λέει τα εξής: “Δώδεκα χρονών που ήμουν, η προσευχή που έκανα αυτή ήταν. Παράκληση, Εξάψαλμος, Απόδειπνο, Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Έτσι περνούσα το χρόνο μου. Αυτούς τους λόγους δεν τους άφηνα από το μυαλό μου νύχτα και μέρα. Κύριε Αγαθέ, τα αγαθά σου μη μου στερήσεις, από κάθε τι, να ακούω τα λόγια σου. Από απρεπή πράγματα με την βοήθειά σου Κύριε μου, φύλαξέ με. Κύριε, κατά την εντολή σου, όπως ξέρεις εσύ Κύριε, ο λάρυγγάς μου, ο,τι λέει δικό σου να είναι. Η Βασίλισσα η Παναγία μας, με τις πρεσβείες της και των αγίων… Και από όλους αυτούς Ευλογητός είσαι εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν.”

Στην προσφυγιά

Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή έρχεται στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στον Πειραιά. Παντρεύεται τον συμπατριώτη της τον Σάββα Ρωμανίδη που ήταν ράφτης και αποκτά το πρώτο της παιδί, αγόρι. Το έχει ταμένο στον επίσης πρόσφυγα, άγιο Ιωάννη το Ρώσο. Αξιώνεται, όταν το παιδί έγινε 2 ετών, να πραγματοποιήσει το τάμα της και να το βαπτίσει – τον μετέπειτα ιερέα Ιωάννη – στο Προκόπι Εύβοιας.
Η ζωή στην Ελλάδα είναι δύσκολη και η οικογένεια Ρωμανίδη μεταναστεύει το 1927 στην Αμερική. Η πολυπολιτισμική κοινωνία, με την ποικιλόχρωμη θρησκευτικότητα και τις διαφορετικές αξίες δεν την επηρέασαν, αντίθετα της έδωσαν την πρόκληση για ιεραποστολή. Πολεμάει με τις, όποιες δυνάμεις διαθέτει, τον Προτεσταντικό περίγυρο. Η θερμότητα της πίστης της κάνει εντύπωση.
Οι αιρετικοί διαβλέπουν ότι θα είναι μεγάλη επιτυχία γ’αυτούς αν προσηλυτίσουν στις ιδέες τους αυτήν την Καππαδόκισσα με την πολλή πίστη. Δεν παραγνωρίζουν και το αξιόμαχο της αντιπάλου. Οργανώνουν έτσι πραγματική “επιχείρηση” για τον προσηλυτισμό της, στην οποία συμμετέχουν 10-15 άτομα. Την επισκέπτονται και προσπαθούν μέσα από την Αγία Γραφή, με τα γνωστά τους επιχειρήματα, να την κλονίσουν. Η Ευλαμπία έχει άλλα μεγαλύτερα και ακαταμάχητα επιχειρήματα. Τους αφήνει για λίγο μόνους και καταφεύγει στους Αγίους, που έχει στο “εικονοστάσι” του δωματίου της. Προσεύχεται με θέρμη να την φωτίσει ο Θεός. Και Ω! Του θαύματος! Μια δυνατή βοή βγαίνει από τις εικόνες. Την ακούν και οι Προτεστάντες και τρέπονται σε άτακτη φυγή. Έκτοτε δεν την ξαναενόχλησαν.

Ιεραπόστολος

Η σημερινή νεοεποχίτικη νοοτροπία απαιτεί να δεχόμαστε τους άλλους όπως είναι, χωρίς να τους διαφωτίζουμε για την πλάνη τους. Η γερόντισσα Ευλαμπία δεν γνώριζε από αυτές τις ψεύτικες γλυκερότητες. Είχε βεβαιωθεί ότι η μόνη αλήθεια είναι η Ορθόδοξη Πίστη και δεν υπάρχει άλλος τρόπος σωτηρίας από το Ορθόδοξο Άγιο Βάπτισμα. Έτσι, όταν έμαθε ότι η κόρη της Παρθενία παντρεύτηκε στην Ν. Ζηλανδία έναν ετερόδοξο, τον Malcolm, ανώτερο κρατικό υπάλληλο, διέγνωσε ποιο ήταν ακριβώς το καθήκον της.
Πηγαίνει στην Ν. Ζηλανδία – σημειωτέον ότι οι γονείς του πατρός Ιωάννη δεν έμαθαν ποτέ αγγλικά – και μένει εκεί μέχρις ότου να κατηχήσει σωστά το γαμπρό της και να τον βαπτίσει ορθόδοξο με το όνομα Μάρκος. Κι επειδή, έλεγε, ότι για να είσαι Ορθόδοξος δεν αρκεί να είσαι βαπτισμένος, αλλά πρέπει και να κοινωνάς, δεν εγκαταλείπει την Νέα Ζηλανδία πριν να εκπληρώσει και τον άλλο ιερό σκοπό της: Να ιδρύσει Ορθόδοξη Εκκλησία στο Christchurch, την δεύτερη μεγάλη πόλη της χώρας αυτής.

Η μάνα
Η Ευλαμπία ήταν νοικοκυρά και ασκήτρια. Ως μάνα ήταν αυτή που καθόριζε το πνευματικό περιβάλλον της οικογένειάς της. Ήταν αυτή που μετέδωσε στα παιδιά της από πολύ νωρίς το ασκητικό φρόνημα. Γράφει ο ίδιος ο πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης: «Θυμάμαι, που η μάνα μου μού έλεγε· ‘‘Παιδί μου, άνθρωπος άγιος με το ζόρι δεν γίνεται. Πρέπει να το θέλεις!’’» Για να προσθέσει στον λόγο της μητέρας του, «δεν μπορεί βέβαια άνθρωπος με το ζόρι να γίνει άγιος, ο καθένας πρέπει να επιλέξει τον δρόμο της ασκητικής θεραπείας». Αυτός ο λόγος περί ασκητικής θεραπείας του πατρός Ιωάννη φανερώνει μία συνέχεια και μία εμπειρική γνώση Θεολογίας, που είχαν όλοι οι πιστοί που είχαν φτάσει στο στάδιο του φωτισμού.
Θυμάται πάλι: Κάποτε ρώτησα τη μάνα μου· «Μάνα, τώρα που έγινες 90 ετών, τι συμβουλή θα έδινες σ᾽ εμένα το γιο σου, που αξιώθηκα να γίνω και Δεσπότης;» Μού απάντησε: «Να προσέχεις, γιε μου, να μην γύρει ο νους σου!»
Δηλαδή βλέπουμε εδώ μία μητέρα Μικρασιάτισσα, να κρατάει το ασκητικό Ορθόδοξο ήθος και να σου λέει, πρόσεξε να μην υπερηφανευτείς, να μην πάρει ο νους σου αέρα! Όλα αυτά έχουν τεράστια θεολογική αξία και βάθος. Κι όπως ξέρουμε, οι πρωτινοί άνθρωποι για να πουν μια λέξη νήστευαν σαράντα μέρες, όπως λέει ο λαός μας. Δηλαδή ο λόγος τους ήταν αποτέλεσμα φωτισμού. Αυτό σημαίνει νήστευαν σαράντα μέρες για να πουν ένα λόγο.
Αυτή, λοιπόν, η γυναίκα, η Ευλαμπία, ενώ όλη μέρα έραβε μαζί με τον άντρα της, ταυτόχρονα προσευχόταν. Ήταν άνθρωπος της νοεράς προσευχής. Προσευχόταν με την ευχή του Ιησού και έκανε και πολλές μετάνοιες. Την έβλεπε μικρό παιδάκι ο πατήρ Ιωάννης και, σαν πειραχτήρι που ήταν, της έλεγε· «Μάνα, τι κάνεις όλο μετάνοιες και μετάνοιες;» Κι εκείνη του απαντούσε· «Κορόιδευε, Γιαννάκη, κορόιδευε! Μα να ξέρεις, παπάς θα γίνεις εσύ!» Δηλαδή είχε και διορατικό χάρισμα η γιαγιούλα μέσα στην Αμερική!…

Η μοναχή
Μετά τον θάνατο του συζύγου της προσφέρει τις υπηρεσίες της ως ράπτρια στο αντρικό μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Βοστώνη και συγχρόνως αρχίζει μόνη της να ασκείται στην μοναχική ζωή. Παίρνει έτσι σταθερή την απόφαση να γίνει μοναχή. Η ευκαιρία δεν άργησε να δοθεί. Ο γιος της, ο πατήρ Ιωάννης, επιστρέφει οικογενειακώς στην Ελλάδα και η γερόντισσα τον ακολουθεί ενημερώνοντάς τον συγχρόνως για τις προθέσεις της.

Με την μεσολάβηση του πατρός Ιωάννη και την συνδρομή του (νυν) Επισκόπου Τυρολόης και Σερεντίου κ. Παντελεήμονος Ροδοπούλου ο πατήρ Πολύκαρπος Μαντζάρογλου την συνιστά στο Ιερό Ησυχαστήριο “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο θεολόγος” Σουρωτής Θεσσαλονίκης, τη μονή που πνευματικό της καθοδηγητή είχε τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη. Έτσι, η Ευλαμπία μπαίνει κάτω απὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγηση του μεγάλου τούτου συγχρόνου Αγίου και γίνεται δεκτή ως δόκιμη στις 17/1/1971. Στις 4/5/1973 γίνεται η κουρά της σε μεγαλόσχημη, χωρίς να αλλάξει το βαπτιστικό της όνομα.
Ως μοναχή, ουδέποτε παρέλειπε τον κανόνα της. Τα μεσάνυχτα στις 12 προσευχόταν ανελλιπώς με τον τρόπο που είχε συνηθίσει από νέα. Εξηγούσε δε με τον ακόλουθο χαρακτηριστικό τρόπο την συνήθειά της αυτή: “τότε, παιδί μου, ανοίγει ο ουρανός”, έλεγε.
Στο μοναστήρι έζησε μέχρι το 1980, οπότε κοιμήθηκε εν Κυρίω οσιακά, όπως το ζητούσε αδιάκοπα από το Θεό: “Το όνομά μου εν βίβλω ζωής να περάσεις. Ειρηνικά χριστιανικά τα τέλη της ζωής μου δός μου…” [6].
Προγνώριζε το θάνατό της και το έλεγε στις αδελφές που την υπηρετούσαν, όταν τις μιλούσαν για γεγονότα που θα γίνονταν αργότερα (Κτίσιμο Ναού Αγίων Αρχαγγέλων). Άλλωστε το γεγονός του θανάτου ήταν η μελέτη της καρδίας της από ηλικία 12 χρόνων “τον θάνατο να μην βγάλω από το νου μου Κύριε δός μου” έλεγε [7]. Ο Θεός τής έδωσε τους τελευταίους μήνες της ζωής της όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για να προετοιμαστεί για το μεγάλο πέρασμα.
Όταν επρόκειτο να τελειώσει την ζωή της το απόγευμα της 6ης Νοεμβρίου 1980 δεν ήθελε καμιά από τις αδελφές που την υπηρετούσαν να μείνει κοντά της. Πήγαν όλες στον εσπερινό, έμεινε μόνη. Κάποια περαστική αδελφή την άκουσε να συζητάει μέσα στο κελί της, άγνωστο με ποιον. Όταν επέστρεψαν από τον Εσπερινό είχε κοιμηθεί.

Η χαρισματούχος
Τα μεγάλα χαρίσματα τα δίδει ο Θεός σε αγίους μετά από πολυχρόνιους ασκητικούς αγώνες ή σε απλοϊκούς χριστιανούς, που ουδέποτε εφαντάσθησαν ότι είναι άγιοι. Η γερόντισσα Ευλαμπία ανήκε στους τελευταίους.
Απέκτησε το διορατικό χάρισμα μετά από το χάρισμα της νοεράς ευχής. Με χαρακτηριστική απλότητα εξηγούσε στον Άγιο Παΐσιο με λεπτομέρειες, πως προσεύχεται γονατιστός στο κρεββάτι του μέσα στο κελί του, στο Άγιον Όρος. Και σχολίαζε ο γέροντας Παΐσιος ότι “η γερόντισσα Ευλαμπία έχει πνευματική τηλεόραση…”

Ο μητροπολίτης Μόρφου σε ομιλία του, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Πριν απὸ ένα χρόνο, που επισκέφτηκα την εν λόγω μονή, μού ανέφερε η νυν ηγουμένη του μοναστηριού Φιλοθέη· «Αυτή η γιαγιά (η Ευλαμπία) καλά καλά ελληνικά δεν ήξερε, αλλά ήταν η πρώτη στις Ακολουθίες, η πρώτη στην υπακοή, και είχε αποκτήσει μεγάλο διορατικό χάρισμα. Για παράδειγμα, όταν ο Άγιος Παΐσιος κάποιες νύχτες (στο κελί του, στο Άγιον Όρος) ήταν άρρωστος, έκανε τον Κανόνα του καθιστός. Και η γιαγιά Ευλαμπία από τη Σουρωτή της Θεσσαλονίκης τον έβλεπε με τα μάτια της καρδιάς -κι όχι με τα μάτια τους σώματός της- μέσα στο κελί του τι έκαμνε.

Κι όταν συναντήθηκαν αργότερα, τού είπε·

‘‘Την τάδε ημερομηνία ήσουν άρρωστος, Γέροντα, και δεν έκανες όλες τις μετάνοιές σου, ούτε όλα τα κομποσχοίνια σου τα έκανες!’’ ‘‘Καλά, εσύ πού με είδες σαν ήμουν στο Άγιο Όρος;’’, τη ρώτησε. ‘‘Να, έχω μια τηλεόραση και μού τα δείχνει’’, απάντησε η γιαγιά! Και έλεγε με θαυμασμό ο Άγιος Παΐσιος·
‘‘Κοίτα να δεις, αυτή η γιαγιά που ήρθε από την Τουρκιά και την Αμερική να έχει και τηλεόραση έγχρωμη και να με παρακολουθεί τι κάνω στο Άγιον Όρος!’’
Και όλες οι καλόγριες έμειναν έκπληκτες με τα χαρίσματα της γιαγιάς Ευλαμπίας.»
Αυτά επιβεβαιώνουν ότι τη βαθύτερη εσωτερική ζωή μπορεί να την κατέχει κι ένας απλός άνθρωπος του λαού, φθάνει να είναι εντός του πλαισίου της αυθεντικής ησυχαστικής και θεραπευτικής εκκλησιαστικής μας ζωής και παράδοσης.
Και οι Ορθόδοξοι χριστιανοί γονείς, ζώντας μέσα σε τούτη τη θεραπευτική μας παράδοση, πρέπει να έχουν ως σκοπό να μάθουν στα παιδιά τους να προσεύχονται, να μετανοούν, να συγχωρούν, κι όχι πως να αποκτήσουν επίγεια φήμη και επίγειο πλούτο. Οι πρωτινοί Ορθόδοξοι κύριο μέλημά τους είχαν να μεταδώσουν με τη βιοτή τους στα παιδιά τους τη θεραπευτική αγωγή της Εκκλησίας μας, χωρίς πολλά λόγια και θεωρίες, ήσυχα και απλά, εφαρμόζοντας πρώτα οι ίδιοι στη ζωή τους τη θεραπεία αυτή.
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ποια ήταν η καταγωγή του πατρός Ιωάννη Ρωμανίδη και ειδικά η αγία μάνα του, και τι πνευματικά γονίδια τού κληρονόμησε, που καθόρισαν καίρια τη ζωή του…
Όταν την ρωτούσαν για τις πνευματικές της εμπειρίες, απέφευγε να απαντά με την εξής φράση: “Έτσι όλοι οι άνθρωποι βλέπουν. Εγώ από μικρό παιδί έβλεπα Αγίους. Μου είπαν, παιδί μου, να μην λέω. Κακό και μένα, κακό και σένα”
Η ευλάβειά της ήταν έκδηλη όταν προσήρχετο στα Άχραντα Μυστήρια. Πάντοτε με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος πήγαινε να κοινωνήσει και πάλι με σταυρωμένα τα χέρια επέστρεφε στο στασίδι της. Τον τελευταίο χρόνο, που ήταν κλινήρης και κοινωνούσε στο κελί της, την ίδια ευλάβεια διατηρούσε. Αυτή η συμπεριφορά δεν υπαγορευόταν από μία ευσεβή συνήθεια, αλλά από την εμπειρία της ορατής παρουσίας των Αγίων Αγγέλων, που έβλεπε μέσα στον Ναό [9].
Την εποχή που ήταν κατάκοιτη – για αρκετούς μήνες – και σιγά-σιγά πλησίαζε ο θάνατος της μια μέρα συνέβη και αυτό το παράδοξο: Γινόταν λειτουργία στον Ι.Ναό Ζωοδόχου Πηγής και ξαφνικά εμφανίζεται στην Εκκλησία η γερόντισσα Ευλαμπία μόνη της. Οι αδελφές ξαφνιάστηκαν και την ρώτησαν πώς ήλθε. Η γερόντισσα απήντησε απλά “Εμένα, παιδί μου, ο Άγιος Αρσένιος έτσι (δηλαδή σηκωτή) με ανέβασε”.


Εις μνημόσυνον αιώνιον

Πόσο διαφορετική είναι αυτή η γερόντισσα από όλα εκείνα τα τεχνητά μοντέλα που “λανσάρει” το θρησκευτικό “star system” της εποχής μας. Δεν έκανε κανένα ταξίδι στην Ανατολή για να γνωρίσει την πνευματικότητα των γκουρού και τα “άστραμ”. Δεν οργάνωσε γύρω της κοινόβιο με υποτακτικές που να την λατρεύουν για αγία. Δεν έκανε την “φωτισμένη” ώστε να συγκεκτρώσει γύρω της πλήθη οπαδών.
Τα ΜΜΕ δεν ασχολήθηκαν ποτέ μαζί της. Έχοντας την χάρη τού “ταπεινού και ησυχίου” Αγίου Πνεύματος, υποτάχθηκε στο θέλημα του Τριαδικού Θεού. Υπέμεινε την ορφάνια και την προσφυγιά με πίστη στο Θεό και αδιάλειπτη Προσευχή. Έζησε μέσα στον κόσμο αφοσιωμένη στα καθήκοντά της ως συζύγου και μητέρας και, όταν αποφάσισε να μονάσει, προέκρινε ταπεινά την υπακοή σε ένα Ορθόδοξο Μοναστήρι.

Κλείνοντας…

Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης γράφει: “Η αρχή της θεραπείας του νοός, που λέγεται κάθαρσις, είναι η εκδίωξις από αυτόν όλων των λογισμών, καλών και κακών. Όταν η εκκένωσις αυτή συνδυάζεται με την κάθαρση των παθών και την ορθή περί Θεού Πίστη, ο νους επιστρέφει εις την καρδία και δέχεται το Πνεύμα το Άγιον, αποστελλόμενο από τον Πατέρα και τον Υιό και προσευχόμενο αδιαλείπτως. Τότε κατά τους πατέρας, γίνεται κανείς ναός του Αγίου Πνεύματος και μέλος του σώματος του Χριστού. Η νοερά ευχή λέγεται μονολόγιστος, αφού ο μόνος λογισμός που κατέχει τον νου είναι η αέναος μνήμη του Θεού” [10].
Φοιτητής του τον θυμάται να περπατά μέσα στους διαδρόμους της Σχολής και να του λέει, «Καλημέρα, πατέρα Ιωάννη», και αυτός να μην του απαντά, αλλά κάποια στιγμή να κοντοστέκεται και να στρέφεται πίσω και να του λέει, «Παιδί μου, μου είπες χαίρετε;» «Μάλιστα, πάτερ!» «Τότε, χαίρετε κι από εμένα!» «Δεν με προσέξατε;» «Όχι, παιδί μου, ασχολούμουν με το ‘‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’’».
Ήταν ίσως η μοναδική φορά που προδόθηκε ότι προσευχόταν νοερὰ και δεν τον ενδιέφεραν τόσο πολύ οι ευγένειες, ούτε οι καθωσπρεπισμοί, διότι είχε εσωτερική εργασία, αφού ήταν γιος της Ευλαμπίας…
Θα μπορούσε άραγε ποτέ ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης να μιλήσει με τόση σαφήνεια και απολυτότητα για τόσο υπερφυσικές εμπειρίες, αν δεν είχε βεβαιωθεί από την προσωπικότητα της μητέρας του και εξ ιδίας πείρας, ότι όσα διάβασε στα βιβλία των Πατέρων είναι πέρα ως πέρα αληθινά;…

«Η Γερόντισσα Ευλαμπία Ρωμανίδου»
Απόσπασμα από το βιβλίο του Πρωτοπρεσβυτέρου
Λάμπρου Φωτόπουλου,
Αθήνα 2003

https://logosfotos.blogspot.com 

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Η Γερόντισσα Ευλαμπία Ρωμανίδου

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΑΚΤΙΝΕΣ: Η Mητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας για την Νεοπροτεσταντική ομάδα που δρα στην Αιτωλοακαρνανία

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Επιτροπή για θέματα Αιρέσεων

Τις τελευταίες τρεiς ημέρες, ο Μητροπολίτης μας και οι Ιερείς έγιναν δέκτες διαμαρτυριών και καταγγελιών από πιστούς, για την ενόχληση που ένιωσαν από την ‘‘πιεστική επικοινωνία’’ που είχαν από μέλη της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης (Ε.Ι.Ε).

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ομάδες που αποτελούνταν από 20 ως 40 μέλη στην πλειοψηφία τους αλλοδαποί με αυτοκίνητα με ξένες πινακίδες, σάρωσαν τα χωριά της Μητροπόλεως με σκοπό να διανείμουν στους κατοίκους τους μια σακούλα που από την μια πλευρά είχε την επιγραφή Χριστός Ανέστη και την φράση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου‘‘ αιτία όλων των κακών του κόσμου είναι η άγνοια των γραφών’’, ενώ από την άλλη πλευρά απεικονίζεται η Ελληνική σημαία με ανακοίνωση ’‘ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ, ΜΟΡΜΟΝΟΥΣ ΚΤΛ’’. Στο εσωτερικό της η σακούλα είχε ένα βιβλίο με τον τίτλο Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ εκδόσεων Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας χωρίς αρχαίο κείμενο, αλλά με μετάφραση και με διαπιστευτήρια προς τους καθηγητές που έκαναν την μετάφραση από την Ιερά Σύνοδο. Επίσης υπήρχαν 3 έντυπα, ένα για την μεταστροφή στο Χριστό ενός πρώην αμαρτωλού, ένα έντυπο με την ιδεολογία- πίστη της Ε.Ι.Ε. και μια απαντητική επιστολή, ώστε να αποσταλούν δωρεάν βιβλία, cd και DVD σε όποιον απαντήσει.. Και ενώ σε όλα τα έντυπα υπάρχει διεύθυνση για επικοινωνία μέσου διαδικτύου γίνεται και η εξής προτροπή ¨ Σε ενθαρρύνουμε να πηγαίνεις στην Εκκλησία της ενορία σου. Αν δεν σχετίζεσαι με την τοπική ενορία σου μπορείς να πάς και σε μια Ευαγγελική Εκκλησία της περιοχής σου¨.

Αν και υπήρξε σχετική ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως, μετά την σωρεία των διαμαρτυριών των πιστών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Κοσμάς ζήτησε από την επιτροπή για θέματα αιρέσεων να ενημερώσει τους πιστούς για την εν λόγο ομάδα.

Ποια είναι η Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση;

Ιδρύθηκε το 1981 από τον Κώστα Μακρή, ο οποίος μετέβη το 1954 σε ιεραποστολικό σχολείο στον Καναδά και εντάχθηκε στην κίνηση του Σπύρου Ζωδιάτη «Πέρα από τις Ιεραποστολικές Περιοχές» (Beyond Missionary Regions). Το 1963 πήγε στη Δυτική Νέα Γουινέα σαν Ιεραπόστολος και το 1981 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου ίδρυσε την ΕΙΕ (Λυδίας 12, Αθήνα 115 27, τηλ 7787318). Ο Β. Μαρκάκης του προσέφερε για το σκοπό αυτό την αίθουσα Ευριπίδου 14. Θεωρείται πως αποτελεί τον κεντρικό άξονα της προσπάθειας για τον «εκχριστιανισμό» των Ορθοδόξων Ελλήνων.

Εκπροσωπεί ακόμη την «Βιβλική Εταιρία ο Λόγος Ζωντανός» και αναμιγνύεται στην κίνηση του Billy Graham και σε πολλά «συνέδρια ιεραποστόλων», που οργανώνονται από τον «Ευρωπαϊκό Ιεραποστολικό Σύνδεσμο» (Mission ’87, γερμ. έκδ.), σε συνεργασία με πολλές οργανώσεις, όπως την «Operation Mobilisation», τη «Νεολαία για το Χριστό», την «Campus for Christ» (Φοιτητική Σταυροφορία για το Χριστό), τη «Χριστιανική Κίνηση Αγάπης», τη «Νεολαία με Αποστολή» κ.ά.

Οι διασυνδέσεις αυτές του Κ. Μακρή προσδιορίζουν όχι μόνο την προέλευση και το δογματικό υπόβαθρο της ΕΙΕ, αλλά και την οικονομική επιφάνεια της κίνησης. Το έτος 1988 η ΕΙΕ απόκτησε το πλοίο Morning Star (Πρωινός Αστέρας) και διαπραγματεύτηκε την αγορά 54 στρεμμάτων παραθαλάσσιας περιοχής στα Σκορπονέρια Θηβών. Οργανώσεις που ανήκουν στην ΕΙΕ είναι η «Εταιρία Πνευματικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης», η «Νέα Χριστιανική Δισκοθήκη», η «Χριστιανική Συντροφιά Νέων», τα μουσικά συγκροτήματα «Αναγέννηση» και «Νέα Ζωή», η «Ψυχολογική Συμβουλευτική Υπηρεσία», κινηματογραφικά και τεχνικά συνεργεία. Εκδίδει την εφημερίδα «Ο Δρόμος» και το Δελτίο «Ιεραποστολικά Νέα σε Βάθος». Σήμερα υπεύθυνος είναι ο γιός του Ιωνάθαν Μακρής.

Στο πνευματικό κέντρο της ΕΙΕ (Ευριπίδου 14, Αθήνα) πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με την συνεργασία μισσιοναρίων και ποιμένων προτεσταντικών πεντηκοστιανών και νεοπεντηκοστιανών ομάδων, που ασχολούνται με τον «ευαγγελισμό» των Ελλήνων. Η κίνηση μπόρεσε να οργανώσει σε παγκόσμια κλίμακα δυσφημιστική εκστρατεία εναντίον της χώρας μας, με στόχο την αλλαγή της νομοθεσίας, που προστατεύει τον πολίτη από αθέμιτες επιδράσεις στη θρησκευτική του συνείδηση (Frontlinien 18/1986. 21/1986. Anastasis 42/1985. JMEM Aktuell 2/1986).

Η κίνηση ισχυρίζεται ότι είναι διαδογματική, «Ταυτιζόμαστε και με το καθολικό και με το ορθόδοξο και με το διαμαρτυρόμενο δόγμα». «Σαν ευαγγελιστές δεν ασπαζόμαστε κανένα δόγμα, είμαστε υπερδογματικοί και εκείνο που κάνουμε είναι να ακολουθούμε τους λόγους του ευαγγελίου» (Κ. Μακρής, Ελεύθερος Τύπος 23.5.1984).

Η διδαχή της ΕΙΕ κινείται στα πλαίσια του «Ευαγγελικού Συνδέσμου». Υποστηρίζει ότι δέχεται την θεοπνευστία και αυθεντικότητα της αγίας Γραφής, το «Σύμβολο της Πίστεως και τις αποφάσεις των πρώτων αποστολικών χρόνων» (Τι είναι η ΕΙΕ). Όμως ουσιαστικά απορρίπτει την Εκκλησία σαν ορατή πραγματικότητα και υπογραμμίζει ότι δεν σώζει καμία εκκλησία: «οι άνθρωποι, που τους σώζει ο Χριστός αποτελούν την Εκκλησία Του» (Δρ 64/87,1).

Η σωτηριολογία της κίνησης συνοψίζεται στα ακόλουθα βήματα: Ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός, χωρισμένος από τον Θεό εξαιτίας της αμαρτίας του. Ο μισθός της είναι θάνατος και κανείς δεν μπορεί να σώσει τον εαυτό του. Όμως ο Χριστός πλήρωσε τις αμαρτίες του ανθρώπου κι αν πιστεύσει σ’ αυτόν θα σωθεί. Αυτή η διαδικασία της «σωτηρίας» περιλαμβάνεται στη σύντομη προσευχή: Κύριε Ιησού, ξέρω ότι είμαι αμαρτωλός. Δέχομαι εσένα τώρα σαν προσωπικό μου Σωτήρα. Έλα στην καρδιά μου τώρα… Αμήν» (Δρ 57/1986,7).

Ακριβώς τη στιγμή αυτή έρχεται η σωτηρία! Αυτή η «σωτηρία» συντελείται πριν από το βάπτισμα με νερό. Γι’ αυτό και η ΕΙΕ προτρέπει: «Τώρα που έχεις σωθεί και έχεις γίνει παιδί του Θεού, υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει να κάνεις: 1. Πρέπει να βαπτισθείς. Το βάπτισμα είναι ένα ορατό σημάδι μιας εσωτερικής αλλαγής (της καινούριας καρδιάς). Είναι μια δημόσια ομολογία, ότι ο Θεός σε έχει σώσει» (Δρ 56/86, σ. 5). Αυτό σημαίνει πως η ΕΙΕ αρνείται το βάπτισμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η κίνηση ασχολείται με τη συστηματική εκπαίδευση των προσήλυτων της, με σκοπό τη μεταβολή τους σε «ιεραποστόλους». Για την εκπαίδευση των νέων οπαδών χρησιμοποιούνται διάφορες ευκαιρίες και «σχολές μαθητείας» στο εσωτερικό και εξωτερικό, σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους ευαγγελιστικούς οργανισμούς, με τους οποίους συνεργάζεται η κίνηση.

Στις καλοκαιρινές διακοπές η κίνηση οργανώνει ανοιχτές εκδηλώσεις (open air campers) σ’ όλη τη χώρα. Νεαρά άτομα, ακόμη και μικρά παιδιά, , στην διάρκεια των θερινών διακοπών (31 ημέρες), με ιδιόκτητα αυτοκίνητα της ΕΙΕ, που διαθέτουν πλήρη εξοπλισμό για διαμονή, Παρασκευή φαγητού, βιβλιοπωλείο, φυλλάδια, ηχεία κ.ο.κ. διασχίζουν τη χώρα κάθε βράδυ σε μια άλλη πόλη» και διαδίδουν «τα Καλά Νέα» (Δρ 20/83). Για να συμμετάσχει κανείς πρέπει να είναι «αναγεννημένος» και να είναι πρόθυμος «να δουλεύει σκληρά» με «απόλυτη πειθαρχία» και να εκτελεί οποιαδήποτε εργασία του ανατεθεί και τούτο παράλληλα με τον «προσωπικό ευαγγελισμό» (Εκστρατεία ’84, έντυπο της ΕΙΕ, πολυγρ.)

Ο προσηλυτισμός πραγματοποιείται σταδιακά: η λεγόμενη «ομάδα κρούσεως» με πλήρη εξοπλισμό (15-20 άτομα) προβάλλει το φιλμ «Ιησούς» και διαφημίζει μια δεύτερη ομάδα, το «κυρίως γκρουπ» από 70-75 άτομα, τα οποία συνεχίζουν τον «ευαγγελισμό». Ακολουθεί και τρίτη ομάδα, που ασχολείται με τη συνέχιση της εργασίας των δύο προηγουμένων. Τα άτομα που εκδήλωσαν ενδιαφέρον συνεχίζουν τη «μαθητεία» με αλληλογραφία και με άλλες ευκαιρίες, ώσπου να οργανωθεί μια «τοπική ομάδα», νέα Εκκλησία.

Η κίνηση ισχυρίζεται ότι ταυτίζεται με το ορθόδοξο δόγμα και ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μ’ αυτό. Όμως γράφει: «Δοκίμασε το ζωντανό Χριστό, τον Χριστό της Καινής Διαθήκης, όχι τον Χριστό των παραδόσεων» (Δρ 2/1982). Προφανώς ο «ζωντανός Χριστός» είναι ο Χριστός της ΕΙΕ, ενώ ο «Χριστός των παραδόσεων» είναι ο Χριστός της Ορθοδοξίας. Ένα άλλο σημείο κριτικής είναι η πλήρης απασχόληση των νεαρών οπαδών, με αποτέλεσμα την απόλυτη εξάρτησή τους από την οργάνωση. Τα νεαρά άτομα, μετά από ειδική εκπαίδευση, κάνουν το «έργο» της ΕΙΕ τρόπο ζωής.

Αρνούνται την Παναγία ως αειπάρθενο, τους Αγίους τα ιερά λείψανα, τα μυστήρια, την Ιερά Παράδοση. Η Θεία κοινωνία είναι μια ανάμνηση ενώ η Καινή Διαθήκη είναι στην μετάφρασή της αλλοιωμένη σύμφωνα με την προτεσταντική πλάνη.

. Η Ελληνική Βιβλική Εταιρία στην οποία ανήκει η Καινή Διαθήκη της Ε.Ι.Ε. ως Αστική Εταιρία αποτελείται από μία Γενική Συνέλευση 35 Μελών, στην οποία συμμετέχουν μέλη της Ορθόδοξης, της Καθολικής και της Ευαγγελικής Εκκλησίας και εκλέγει ανά τριετία Συμβούλιο με σκοπό την συνεργασία με όλες τις χριστιανικές Ομολογίες (Ορθόδοξη, Καθολική, Διαμαρτυρόμενη) και την εξυπηρέτηση όλων των Εκκλησιών.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κυρός Μελέτιος, σε εμπεριστατωμένη εισήγησή του προς την Ιερά Σύνοδο παρουσίασε τους λόγους που καθιστούσαν απαράδεκτη τη μετάφραση της Κ. Διαθήκης της Βιβλικής Εταιρείας.

Γι αυτό προτείνουμε σε όλα τα μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας:

1.Να γνωρίζουν ότι η Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση, είναι ομάδα μη συμβατή με την Ορθόδοξη Πίστη και ανήκει στον χώρο του προτεσταντισμού.

2.Να μην αποδεχόμαστε την Καινή Διαθήκη που μας δίνουν. Αν την κρεμούν στην πόρτα του σπιτιού μας ας την δίνουμε στον εφημέριο της ενορίας μας και να μην την διαβάζουμε, αν μάλιστα δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τα αλλοιωμένα χωρία.

  1. Να μην πιάνουμε συζητήσεις με αιρετικούς , αν δεν γνωρίζουμε τον τρόπο που θα τους αντιμετωπίσουμε. Αυτοί έχουν κάνει ειδικά σεμινάρια και δεν αρκεί μόνο το δίκιο μας η ο ενθουσιασμό μας. Καλό είναι να μάθουμε την Ορθόδοξη πίστη μας.
  2. Να αποφεύγουμε αποδοκιμασίες και πολύ περισσότερο την βίαια συμπεριφορά εναντίον των αιρετικών. Αυτό δεν είναι το θέλημα του Θεού. Υποστηρίζω τον Χριστό όταν τον αγαπώ , τηρώ τις εντολές του και παλεύω να γίνει η Ζωή Του Ζωή μου.

Να ενημερώσουμε συγγενείς και φίλους, ώστε κανένας να μην πέσει θύμα σε αυτή την οργανωμένη προσπάθεια προπαγάνδας και προσηλυτισμού των αιρετικών.

Οι σεβαστοί μας Ιερείς, κυρίως αυτό το διάστημα, να παρευρίσκονται κοντά στο ποίμνιό τους, να το ενημερώνουν και να μαζεύουν τα αιρετικά έντυπα στους Ναούς. Είναι καλό να δημιουργηθούν σε κάθε ενορία συνάξεις που μέλη της επιτροπής αιρέσεων να ενημερώσουν τους πιστούς για την πλάνη και την Ορθόδοξη Πίστη μας.

Το μεγαλύτερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Κάθε άνθρωπος είναι Ελεύθερος να θελήσει την σωτηρία του ή την απώλειά του. Παράλληλα αποτελεί καθήκον της Εκκλησίας να ενημερώσει τα μέλη της, για κάθε νεοφανή αίρεση και να τα προστατέψει από την πλάνη. Κανένας που γνώρισε πραγματικά τον Χριστό δεν στράφηκε σε αίρεση. Στην πλάνη πήγαν άνθρωποι που δεν είχαν εμπειρία της παρουσίας του Θεού. Συμβαίνει με αυτούς το ίδιο που παθαίνουν και όσοι βλέπουν το τζάκι αλλά κρυώνουν γιατί είναι μακριά του. Αν πλησιάσουν την φωτιά θα ζεσταθούν. Αν πλησιάσουν τον Χριστό θα νιώσουν την γνήσια εμπειρία που καμιά αίρεση , καμία φιλοσοφία και καμία ιδεολογία δεν μπορεί να τους προσφέρει.

Για την Επιτροπή για θέματα αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως

Ιερεύς Κωνσταντίνος Καντάνης

Εντεταλμένος στην Συνοδική Επιτροπή αιρέσεων και παραθρησκείας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Δείτε σχετικά και:

Δελτίο της Ι. Συνόδου περί της νεοπροτεσταντικής οργάνωσης «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Η Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Προσηλυτισμός πόρτα-πόρτα από την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» με την Καινή Διαθήκη στα γραμματοκιβώτια, σε σπίτια της Κοζάνης

Για τα ζιζάνια της αίρεσης ‘’Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση’’

Η Ιερά Σύνοδος ξαναπροειδοποιεί για την προσηλυτιστική δραστηριότητα της νεο-προτεσταντικής οργανώσεως «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση & Γεδεωνίτες.Προσπάθειες προσηλυτισμού με χρήση της Καινής Διαθήκης

Την νέα προσηλυτιστική της εκστρατεία ανακοίνωσε η νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Η Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης για την προσηλυτιστική δράση με την επωνυμία «Κάθε Σπίτι» από την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση. Προτεσταντικής κινήσεως «Ιεραποστολικών δραστηριοτήτων» συνέχεια

-Η Ιερά Σύνοδος ξαναπροειδοποιεί για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση».http://aktines.blogspot.gr/2014/06/blog-post_7907.html

-Εγκύκλιος Μητροπολίτη Μαρωνείας για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση». http://aktines.blogspot.gr/2013/07/blog-post_6940.html

Όλα τα είχαμε… οι νεοπροτεστάντες μας έλλειπαν για να μας «ενημερώσουν» ότι… ο Θεός μας αγαπάει!

Προσηλυτιστική δραστηριότητα νεοπροτεσταντών και ευθύνες επισκόπων

Η Ιερά Σύνοδος ξαναπροειδοποιεί για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση». Ποιες οι ευθύνες των επισκόπων;

Ο προσηλυτισμός της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης και οι ευθύνες των επισκόπων.

Τι κρύβει η σακούλα των νεοπροτεσταντών της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης

-Η Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, για τη διανομή αντιτύπων της Καινής Διαθήκης από την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

http://aktines.blogspot.gr/2015/07/blog-post_33.html

Η Ι. Μητρόπολη Κομοτηνής διαμαρτυρήθηκε γιατί οι νεοπροτεστάντες της Ε.Ι.Ε μοίρασαν την Καινή Διαθήκη και σε σπίτια μουσουλμάνων

Στο στόχαστρο των προτεσταντών οι Ξανθιώτες… Ανακοίνωση της Ιεράς Μητρόπολης Ξάνθης για την δωρεάν διανομή της Καινής Διαθήκης

Πως βλέπουν τον Ορθόδοξο Έλληνα οι νεοπροτεστάντες της Ελληνικής Ιεραποστολικής Ένωσης

Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης, Μητροπολιτική ἂδεια ἁλώσεως «στοὺς Δαναοὺς μὲ τὰ δώρα»

Δελτίο Τύπου της Ι.Μ Αλεξανδρουπόλεως για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Αδιαφορία από τη Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Καμμία ανακοίνωση από τη Μητρόπολη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Πώς να μη δημιουργηθεί σύγχυση στον πιστό λαό;

Η νεοπροτεσταντική οργάνωση “Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση“ έλαβε πιστοποίηση παροχής υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας από το Υπουργείο Υγείας

Η Δ.Ι.Σ για την νεοπροτεσταντική οργάνωση «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»

Μητρόπολη Κορίνθου: Η «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» δεν είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αλλά Προτεστάντες

Δελτία Τύπου Ι .Μητροπόλεων Πατρών και Μεσσηνίας:»Η «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» αποτελεί Προτεσταντική Αίρεση»

-Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας προς «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση»:«δεν θέλουμε την προσφορά του θείου λόγου από σας»

π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση

Η Ιερά Σύνοδος για νεοφανή προτεσταντική οργάνωση

-Μητρόπολη Καλαβρύτων: Η «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση» ανήκει σε Προτεσταντική αίρεση

Ποιοί συμμετέχουν στην «επιχείρηση Ιησούς του Ναυή 3»;

Πηγή: ΑΚΤΙΝΕΣ: Η Mητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας για την Νεοπροτεσταντική ομάδα που δρα στην Αιτωλοακαρνανία

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ο παπα-Νικόλας ο ευλαβής

Ήταν από τήν Κόνισκα της Τριχωνίδας. Πρωτο’δωθήκαμε στήν Νομαρχία τού Μεσολογγίου. Δεν χρειάστηκαν πολλές κουβέντες γιά νά γνωριστούμε.
Ό ένας είχε ακουστά γιά τον άλλον. Ή βαθειά μετάνοια του λευκοπώγωνα παπά στον τριαντάρη ήγούμενο φανέρωνε πολλά. Ό παπα-Νικόλας, σχεδόν απαίδευτος αλλά ευλαβέστατος, καί πικραμένος από οικογενειακές δοκιμασίες, φύλαξε τήν άκρια τής γης, γιά νά μή μένη ό ξεχασμένος κόσμος αλειτούργητος. Όταν τον ρώτησα:
– Σέ ποιό χωριό είσαι παπάς;
Μού άπήντησε:
– Πίσω από τον Θεό. Κανένας δέν μάς θυμάται. Ήρθα στον νομάρχη νά παρακαλέσω γιά τον δρόμο. Είναι, όπως καταλαβαίνεις, καί ή πρόσβαση στά μεγάλα χωριά μιά παρηγοριά γιά μάς τούς κοσμικούς.
– Στα τριάντα πέντε χρόνια διακονίας σου στην μικρή Κόνισκα δεν έπεθύμησες ενορία πιο κάτω στα ισιώματα;
– Γέροντα, χρυσίου καί αργυρίου καί καλού ίματίου δεν έπεθύμησα. Δεν σκέφθηκα ποτέ να γίνω Άμερικάνος. Ή καρδιά μου ένα πράγμα λαχτάρησε: την σωτηρία εμού καί τουποιμνίου μου. Εκεί πού με άφησε ό ’Άγγελός μου τήν νύχτα τής γέννησής μου, απ’ εκεί να με πάρη για τούς ουρανούς.
Καί όλα αυτά τα έλεγε με σκυμμένο τό κεφάλι, σαν να σέβιζε μπροστά στον Θεό. ’Άν τον ονομάσουμε «παπα-Νικόλας ό εύλαβής»,δεν θά αστοχήσουμε.
’Άλλη φορά τον συνάντησα στο χάνι του μπαρμπα-Χαράλαμπου, τό λεγόμενο από τούς ντόπιους «Νέα Ελβετία».Σάν κάτι σοβαρό νά του συνέβαινε. Γιατί άραγε; Έχει κάποια καινούρια δοκιμασία ή εγώ κάπου τον λύπησα;
– Τί έχεις, παπα-Νικόλα, καί είσαι σάν βαρυχειμωνιά;Έγώ έπεθύμησα, λεύίτα μου καλέ, νά δω τό ιεροπρεπές σου πρόσωπο καί νά χαρώ, κι έσύ σκυθρωπάζεις;
– Γέροντα, δεν έμαθες τα κακά μαντάτα;
– Ποιά, παπα-Νικόλα;
– Ή ιερά Σύνοδος τής Εκκλησίας τής Ελλάδος ψήφισε νόμο γιά ολιγογράμματους παπάδες σάν κι έμενα. Πάλι ή Εκκλησία πενήντα χρόνια πίσω. Λειτουργία, Ευαγγέλιο και λατρεία: σφραγισμένα βιβλία. Ποιόν ’Άγγελο θά άποστείλη ό Θεός νά τά ξεσφραγίση καί νά τά δώση στον λαό ποτό καί φαγητό, νά γίνη ζωντανό μέλος τής Εκκλησίας; Διαβάζω το Εύαγγέλιο προς τον λαό καί, όταν τελειώσω καί γυρίσω στην αγία Τράπεζα, λέγω: «Κύριε, λυπήσου μας· στείλε μας παπά εύαγγελιστή».
Αίσθάνθηκα ντροπή, γιατί εγώ δεν ένιωσα πόνο γι’ αυτήν την δυσκολία τής Εκκλησίας.
Ήταν Αύγουστος τού 1976, πού συναντηθήκαμε στον ίσκιο τής ψηλής έλάτης. Τώρα πού γράφω είναι 2004 καί δεν ξεχνώ τον κλαυθμό του αληθινού παπα-Νικόλα, εφημέριου τής Κόνισκας: «’Όχι αγράμματοι πιά στην Εκκλησία. Τό Ευαγγέλιο λείπει από την ζωή μας».

»Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»
Γέρων Γρηγόριος -Ι.Μ.Δοχειαρίου»

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ο παπα-Νικόλας ο ευλαβής

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ο Θεός λέει σε ένα κοριτσάκι πώς να νηστέψει! (γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ)


Ο Θεός μιλά στην καρδιά του ανθρώπου.
Σε σχέση με όσα είπα, ο π. Ρ. μου διηγήθηκε ένα επεισόδιο από τη διακονία του ως πνευματικού. Βρισκόταν στο Birmingham, στο σπίτι κάποιας οικογένειας από την Κύπρο.
Ένα κοριτσάκι 6 ή 7 ετών τον πλησιάζει και του λέει:
«Έχω κάποιες δυσκολίες με τον πατέρα μου. Όταν πάμε στην εκκλησία, μας λέει ότι πρέπει να νηστεύουμε. Λέει να μην τρώω πατατάκια, αλλά μπορώ να τρώω ψωμί. Εγώ όμως δεν θέλω να φάω ψωμί αλλά πατατάκια».
Ο π. Ρ. της είπε τότε:
«Αντί να μαλώνεις με τον πατέρα σου, πήγαινε στο δωμάτιό σου και προσευχήσου στον Κύριο ως εξής: «Κύριε… να, έχω δυσκολία με τον πατέρα μου, πες μου τί πρέπει να κάνω».
Το κοριτσάκι τότε ανέβηκε στο δωμάτιό του και μετά από 5 λεπτά ξαναέρχεται και του λέει:
«Έκανα όπως μου είπατε και ο Θεός μου έδωσε την απάντηση».
«Τί απάντηση σου έδωσε;».
«Ρώτησα τον Θεό τί να κάνω, διότι δεν θέλω να φάω ψωμί, αλλά πατατάκια, και ο Θεός μου είπε:
“Μπορείς να τρώς ό,τι σου είπε ο πατέρας σου, ψωμί, αλλά μπορείς να βάλεις λίγη μαρμελάδα πάνω σε αυτό » [γελά ο γέροντας Σωφρόνιος].
Είναι συγκινητικό πώς ο Κύριος μίλησε στο κοριτσάκι αυτό: «…αλλά μπορείς να βάλεις λίγη μαρμελάδα πάνω στο ψωμί».
«Και αυτό μπορώ να το κάνω, ναι», πρόσθεσε.
Ο π. Ρ της είπε: «Έτσι να κάνεις πάντοτε. Όταν βρίσκεσαι σε δυσκολίες, να προσεύχεσαι στον Θεό».
Δεν τολμούμε να αναρωτηθούμε πώς ο Κύριος της έδωσε αυτή την απάντηση, αλλά η απάντηση ήταν σοφή. Η μαρμελάδα ταιριάζει με τη νηστεία, μπορεί να θεωρηθεί ως ζάχαρη. Θα ήθελα να ρωτάτε πάντοτε τον Κύριο πώς να ενεργείτε, και ιδιαίτερα για τα πιο δύσκολα πράγματα.

(αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, Οικοδομώντας τον ναό του Θεού, τόμος Β, σελ. 133)
www.sostis.gr

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Ο Θεός λέει σε ένα κοριτσάκι πώς να νηστέψει! (γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Ιωσήφ Βατοπεδινός:» Η Ελλάδα θα έχει θύματα από την πείνα και τους αλλοδαπούς»

Υπάρχει μία αντίληψη, απλωμένη στους περισσότερους, η οποία έχει δημιουργηθεί από τις προφητείες πού τόσο έντονα γράφονται και συζητούνται παντού, ότι δε θα έχουμε θύματα από τον πόλεμο που έρχεται και ότι ο ρώσικος στρατός θα έρθει για μας σώσει.

Αυτή η αντίληψη είναι επικίνδυνη επειδή δημιουργεί ένα αίσθημα εφησυχασμού. Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ, αφού εμείς οι έλληνες δεν θα πολεμήσουμε αλλά και κάποιος άλλος στρατός θα έρθει να μας σώσει, γιατί να ανησυχούμε;

Κανείς όμως δεν λέει τι θα είναι αυτό που θα αναγκάσει τον ξένο στρατό να έρθει στην Ελλάδα για να μας σώσει. Από τι να μας σώσει; Από την άλλη πάλι, εφόσον ο ελληνικός στρατός δεν θα πολεμήσει, τι θα κάνει; Θα περιμένει τον ξένο στρατό; Επιπροσθέτως πολλοί πιστεύουν ότι έχουμε φτάσει στο χειρότερο όριο και ότι πλέον δεν υπάρχει πιο κάτω.

Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Με αυτά λοιπόν ως αφορμή, γράφω τα παρακάτω που θα διαβάσετε και τα οποία αποτελούν προσωπική μου (του γράφοντος) εμπειρία. Κατά θεϊκή συγκατάβαση, έχω συζητήσει με τον γέροντα Ιωσήφ Βατοπεδινό όλα τα επερχόμενα γεγονότα όχι μία, αλλά δύο φορές εκτενώς, λεπτομερώς και ακριβολογώντας χωρίς να χρησιμοποιούμε λέξεις που να ωραιοποιούν καταστάσεις ή να αφήνουμε να εννοούνται πράγματα.

Το πλέον σίγουρο είναι ότι έχουμε μπει στην πορεία που οδηγεί στην ανάσταση της Ελλάδος, αλλά για να έρθει η ανάσταση, πρέπει να έρθει πρώτα η σταύρωση και πριν την σταύρωση υπάρχει ο δρόμος του μαρτυρίου που δεν αρχίσαμε ακόμη να βαδίζουμε ως έθνος, συγκριτικά με αυτά που μας περιμένουν. Η σταύρωση κανείς δεν γνωρίζει πότε θα έρθει. Τον χρόνο τον γνωρίζει μόνον ο Θεός. Οι προφητείες έχουν αλληλουχία γεγονότων χωρίς ημερομηνίες.

Είχα ρωτήσει τότε «Γέροντα, πότε θα ξεκινήσουν τα γεγονότα;» «Θα κοιτάς» μου είπε «όταν θα χυθεί αίμα μεταξύ μας. Όταν θα χυθεί αίμα μεταξύ μας τότε να ξέρεις ότι αρχίζουν τα δύσκολα για την Ελλάδα. Αυτό να έχεις σημάδι». Όταν μετά από χρόνια είδα ότι ο Α. Γρηγορόπουλος σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 2008 και αργότερα, τον Μάιο του 2010, σκοτώθηκαν οι 4 (3 ενήλικοι και 1 αγέννητο μωρό) στην Τράπεζα Mαρφίν από ελληνικά χέρια, τότε εκπληρώθηκε η προφητεία του γέροντα Ιωσήφ. Πάνω στην συζήτηση-ανάλυση των μελλούμενων γεγονότων και κατά το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, ο γέροντας μου είπε ότι «στην Ελλάδα θα έρθει πείνα».

«Τι εννοείς γέροντα θα έρθει πείνα;» τον ρώτησα. Μου απάντησε «Θα πεινάσει κόσμος. Δεν θα έχει να φάει». «Και πόσο μεγάλη θα είναι η πείνα;» «Σκέψου ότι δεν θα γίνονται λειτουργίες σε εκκλησίες λόγω έλλειψης κόκκινου κρασιού. Τέτοια πείνα θα έρθει στην Ελλάδα». Τότε που τα έλεγε ο γέροντας, φαίνονταν όλα αυτά απίστευτα και περίεργα. Ήταν η περίοδος κατά την οποία οι ομοτράπεζοι στις ελληνικές ταβέρνες, μόλις τελείωναν το φαγητό τους, πετούσαν τα πεντοχίλιαρα στο τραπέζι με τα αφάγωτα περισσευούμενα κοψίδια, αμιλλώμενοι για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Όταν η σπατάλη του φαγητού είχε υπερβεί κάθε όριο στη χώρα μας ήταν πολύ παράξενο να ακούει κανείς ότι ίδια αυτή η χώρα πρόκειται να πεινάσει.

«Και πόσοι θα πεθάνουν από την πείνα;» ήταν η επόμενη ερώτησή μου. Ο γέροντας έσκυψε το κεφάλι του και δεν μου απάντησε. Θεώρησα περιττό να τον ξαναρωτήσω. Δεν είχε νόημα. Ο γέροντας έμεινε μερικές στιγμές σκεφτικός, κάτι τον στεναχωρούσε. Πονούσε με αυτά που «έβλεπε» ότι έρχονται σε μας. Ήταν σαν να προσευχήθηκε για λίγο. Αυτή την εντύπωση αποκόμισα. Σε λίγο σήκωσε το κεφάλι του και μου είπε: «Θα χαθούν ζωές, αλλά τα περισσότερα θύματα που θα έχει η Ελλάδα θα είναι από τους αλλοδαπούς που θα είναι τότε εδώ και κυρίως από τους αλβανούς και βουλγάρους».

Ποιοί αλλοδαποί και πόσοι θα είναι στην Ελλάδα; αναρωτήθηκα σιωπηλά. Όταν τα συζητούσα αυτά με τον γέροντα Ιωσήφ στο κελί του που βρίσκεται, λίγα λεπτά περπατώντας, μακριά από την Μονή Βατοπεδίου, είχαν ήδη αρχίσει να έρχονται οι αλβανοί. Να μη ξεχνάμε ότι οι πρώτοι 3.000 αλβανοί μπήκαν στην Ελλάδα την πρωτοχρονιά του 1991.

Για τους αλβανούς το καταλάβαινα. Οι βούλγαροι όμως; Από που κι ως που; Μου φάνηκε περίεργο για τους βουλγάρους!
Αλλά αργότερα, όταν μπήκε η Βουλγαρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τον Ιανουάριο του 2007, με πολιτική απόφαση (δηλαδή αποφάσισε και διέταξε η Ευρωπαϊκή Ένωση η Βουλγαρία να γίνει μέλος της χωρίς να εκπληρώνει βασικά κριτήρια) και την κρατάει μέχρι σήμερα πάμπτωχη, όταν καταργήθηκαν τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, όταν αποσύρθηκε ο ελληνικός στρατός από την Βόρειο Ελλάδα βγάζοντας και τα ναρκοπέδια και όταν βλέπω ότι στην χώρα μου, στην χώρα της γενικής απραξίας, ότι τα μοναδικά έργα που γίνονται είναι οι εθνικές οδοί ή αλλιώς «οδοί ταχείας κυκλοφορίας», δεν είναι δα και πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς τι έρχεται με βάση τα λεγόμενα του γέροντα Ιωσήφ. Δεν έχει καθόλου σημασία το αν φεύγουν τώρα οι αλβανοί ή αν οι βούλγαροι δεν είναι τόσοι πολλοί στην Ελλάδα.

Μπορούν να εισβάλουν όποτε θέλουν. Σημειωτέον είναι ότι αυτό που ετοιμάζουν για την Ελλάδα δεν θα είναι κάτι γρήγορο ή ξαφνικό, αλλά ακαριαίο. Επίσης, το «κυρίως» που είχε πει τότε ο γέροντας Ιωσήφ, από αδιανόητο, έγινε κατανοητό αργότερα. Και τώρα πλέον είναι οφθαλμοφανές. Εννοούσε ότι θα υπάρχουν και άλλων εθνικοτήτων μετανάστες. Τότε λοιπόν, όταν οι έλληνες θα δυστυχούν, τότε θα έρθει ο στρατός από άλλη χώρα για να σώσει τους έλληνες. Ο γέροντας Ιωσήφ είπε «στρατός από άλλο κράτος», δεν είπε ούτε για Ρώσους ούτε για κανέναν άλλο.

Υπάρχει εκτίμηση ότι ο στρατός που θα έρθει να μας γλυτώσει δεν θα είναι οι ρώσοι αλλά οι γάλλοι. «Πόσοι θα σκοτωθούν στην Ελλάδα;» ρώτησα; Ήθελα να μάθω τον αριθμό! Δεν μου είπε ποτέ πόσοι θα σκοτωθούν στην Ελλάδα.
Μου είπε όμως πόσοι θα σκοτωθούν στον επερχόμενο πόλεμο ο οποίος θα έχει δύο φάσεις. Οι νεκροί του πολέμου αυτού που έρχεται «θα είναι περισσότεροι από 400.000.000 και ίσως φτάσουν τα 700.000.000». Και κάτι ακόμα… «Οι αλλοδαποί θα φύγουν όλοι από την Ελλάδα μετά το χάος που θα επικρατήσει στην χώρα και αφού έρθει η ειρήνη», σύμφωνα με το γέροντα Ιωσήφ. Όταν είπε «όλοι», εννοούσε όλοι όσοι μείνουν ζωντανοί.

Γιατί και οι αλλοδαποί θα έχουν πολλά θύματα. Επίσης, «οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν», όλοι αυτοί που θα φέρουν την Ελλάδα σ’ αυτή την κατάσταση δεν θα μείνουν έτσι, θα λογοδοτήσουν για το κακό πού έκαναν στην Ελλάδα. Αφού τον ρώτησα «πώς θα μπορεί κανείς να γλυτώσει από όλα αυτά;», είπε: «Μόνο με την πίστη στο Θεό. Τότε, ο Θεός θα σώσει πολλούς πιστούς ανθρώπους. Θα οικονομήσει έτσι ο Θεός και θα γίνουν πολλά θαύματα.

Αλλά χρειάζεται από μας εκτός από την πίστη, μετάνοια και προσευχή και δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα».

Πηγή

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ιωσήφ Βατοπεδινός:» Η Ελλάδα θα έχει θύματα από την πείνα και τους αλλοδαπούς»

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Αρέσει σε %d bloggers: