Category Archives: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Πώς πρέπει να λιβανίζουμε σωστά στο σπίτι μας | Σημεία Καιρών

Δείτε πότε πρέπει να λιβανίζουμε | Pronews

Όταν ξυπνήσουμε το πρωί και αφού έχουν φύγει τα πρόσωπα εκείνα που πιθανόν να τους ενοχλεί το λιβάνι για να μη τους δώσουμε αφορμή να αγανακτήσουν και να νευριάσουν και έτσι να χάσουμε την ήρεμη ψυχική κατάσταση που χρειάζεται για να λιβανίσουμε.

Ετοιμαζόμαστε λοιπόν και προτού πιούμε τον καφέ μας ή φάμε οτιδήποτε άλλο για πρωινό παίρνουμε το λιβανιστήρι.

Πρώτα λέμε την εξής Προσευχή:

Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου· ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή, εἰσάκουσόν με, Κύριε.

Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰς ὀσμὴν εὐωδίας πνευματικῆς· ὃ προσδεξάμενος εἰς τὸ ὑπερουράνιόν σου Θυσιαστήριον, ἀντικατάπεμψον ἡμῖν τὴν χάριν τοῦ Παναγίου σου Πνεύματος.

Παίρνουμε άνθη από επιτάφιο ή άνθη από την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως που μας δίνει ο ιερέας δενδρολίβανο ή από την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου τον βασιλικό ή και των Βαΐων τα βάγια τα ξεραίνουμε καλά, όχι στον ήλιο για μερικές ημέρες.

Αφού λοιπόν ξεραθούν καλά, τα τρίβουμε να γίνουν μικρά κομματάκια σαν τα όσπρια. Τα φυλάμε για όλο το χρόνο μέσα σε γυάλινο ή χάρτινο κουτί.Παίρνουμε το λιβανιστήρι και ντύνουμε με αλουμινόχαρτο το σκαφάκι του, καθώς επίσης και το επάνω μέρος του λιβανιστηριού. Αυτό το κάνουμε για να μην καθόμαστε να τρίβουμε και να καθαρίζουμε το λιβανιστήρι που μετά από λίγο καιρό θα μαυρίσει και θα κολλάει. Κερδίζουμε έτσι κόπο και χρόνο.

Έτσι με αυτό τον τρόπο διατηρούμε το λιβανιστήρι μας καθαρό αφαιρώντας μόνο το αλουμινόχαρτο και βάζοντας καινούργιο μετά από λίγο διάστημα. Αφού λοιπόν ετοιμάσαμε έτσι το λιβανιστήρι μας και έχουμε έτοιμα τα αποξηραμένα άνθη παίρνουμε με την τσιμπίδα μας μερικά και τα βάζουμε στο λιβανιστήρι. Κατόπιν ανάβουμε το καρβουνάκι μας φυσώντας το συνέχεια μέχρις ότου κοκκινίσει καλά, και το βάζουμε αναμμένο επάνω στα άνθη του λιβανιστηριού.

Έπειτα παίρνουμε ένα σπυρί μοσχολίβανο εάν είναι μεγάλο ή τρία εάν τα σπυριά είναι μικρά. Βάζοντας τα επάνω στο αναμμένο καρβουνάκι το ένα σπυρί να λέμε ένας είναι ο Θεός. Εάν βάλουμε 2 να λέμε δύο είναι οι φύσεις του Χριστού Θεός και άνθρωπος (Θεάνθρωπος) Ένας Θεός. Εάν βάλουμε τα τρία μικρά να λέμε Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Τρία πρόσωπα ένας Θεός. Αρχίζουμε λοιπόν να λιβανίζουμε πρώτα το εικονοστάσι με τις εικόνες και να λέμε στο Χριστό.

Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον οίκο τούτον ως αγαθός και ελεήμων Θεός. Μετά στην Παναγία και να λέμε Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς και προστάτεψε τους δούλους του υιού σου. Μετά τους Αγίους και να λέμε. Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών. Δόξα σοι ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού δόξα σοι.

Αφού τελειώσουμε με το εικονοστάσι και τις εικόνες πηγαίνουμε σε κάθε ένα δωμάτιο και επάνω από το κρεβάτι του κάθε ατόμου να σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας.

Κύριε ελέησον και ευλόγησαν τον δούλον σου (τάδε ….. ) ως αγαθός και ελεήμων Θεός. Επαναλαμβάνουμε τρεις φορές. Τελειώνοντας τα δωμάτια βγαίνουμε στην εξώπορτα, και σταυρώνουμε τρεις φορές με το λιβανιστήρι λέγοντας τρεις φορές.

Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό ορατών και αόρατων και πολέμιων εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.

Τέλος βγαίνοντας στην μπαλκονόπορτα για να αφήσουμε το λιβανιστήρι λέμε και εκεί σταυρώνοντας τρεις φορές με το λιβανιστήρι και λέγοντας τρεις φορές το Κύριε αποδίωξαν κάθε εχθρό και πολέμιον εκ του οίκου τούτου ως αγαθός και ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός.

Μετά το λιβάνισμα του σπιτιού μας κάνουμε την προσευχή μας ττροσευχόμενοι μπροστά στο εικονοστάσι με τις εικόνες, ανάβοντας τρία καθαρά κεριά ή δύο ή ένα. Τα τρία είναι τα τρία πρόσωπα της Α. Τριάδος τα δύο οι δύο φύσεις του Χριστού Θεού και ανθρώπου Θεάνθρωπος και το ένα δηλώνει τον ένα Αληθινό Θεό.

Μόλις τελειώσουμε την προσευχή μας τα σβήνουμε τα κεριά. Την στάκτη από το λιβανιστήρι την άλλη μέρα την βάζουμε σε μια χαρτοπετσέτα και την ρίχνουμε σε ένα τενεκέ και όταν μαζευτούν πολλά τα καίμε, και την στάκτη από τον τενεκέ την θάβουμε στον κήπο μας ή εάν δεν έχουμε κήπο όταν βρεθούμε στο ύπαιθρο.

Λιβανίζουμε έτσι κάθε πρωί (αλλά και οποιαδήποτε ώρα μέρα ή νύχτα μπορούμε να λιβανίζουμε) ούτως ώστε να μας έχει φυλαγμένους όλη μέρα ο Θεός η Παναγιά μας και οι Άγιοί μας.

ΑΜΗΝ

vimaorthodoxias

Πηγή: Πώς πρέπει να λιβανίζουμε σωστά στο σπίτι μας | Σημεία Καιρών

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Το 1940 ράγισε, τώρα έπεσε στην φωτιά….Η Κυρά μας της Βαρνάκοβα

Η εικόνα ράγισε με τον τορπιλισμό της «Ελλης» 

 

Εικόνες βγαλμένες από την Αποκάλυψη αντίκρισαν οι μοναχοί και οι κάτοικοι με το πρώτο φως της ημέρας στο ιστορικό Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βαρνάκοβας Φωκίδας. Η ιστορική Μονή -που αποκαλείται και η Αγία Λαύρα της Ρούμελης- ιδρύθηκε το 1077 από τον Όσιο Αρσένιο τον Βαρνακοβίτη (επί αυτοκράτορος Μιχαήλ Ζ’ Δούκα του Βυζαντίου) έχοντας καταγράψει διαδρομή 10 αιώνων, μεταξύ αυτών και την ταραχώδη περίοδο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Η εικόνα ράγισε με τον τορπιλισμό της «Ελλης»

Η εικόνα έφερε ράγισμα κατά μήκος του προσώπου τής Θεοτόκου, που σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες δημιουργήθηκε από τοπικό σεισμό στις 15 Αυγούστου 1940, την ώρα του τορπιλισμού του αντιτορπιλικού «Έλλη» στην Τήνο. Η εικόνα, μαζί με άλλα ιστορικά κειμήλια, καταστράφηκε…

Γλίτωσε από επιδρομές και κατακτητές, έπαιξε κομβικό ρόλο στα γεγονότα της επανάστασης του 1821, αλλά έγινε στάχτη μέσα σε λίγες ώρες.

Με δάκρυα στα μάτια οι μοναχοί και οι πιστοί κοιτούν τα αποκαΐδια. Η θλίψη είναι μεγάλη για την ιστορική εικόνα της Παναγίας της Θεοτόκου που κάηκε όπως και το αντίγραφο της.

«Αποφράδα ημέρα»

Ο Μητροπολίτης Θεόκτιστος δήλωσε συγκλονισμένος: «Είναι μία αποφράδα ημέρα. Μέσα σε τρία χρόνια το Μοναστήρι πήρε φωτιά για δεύτερη φορά. Δυστυχώς η θαυματουργή εικόνα κάηκε. Είμαστε συγκλονισμένοι. Ευχαριστούμε τις δυνάμεις της πυροσβεστικής που κατέσβησαν την πυρκαγιά. Με τη δύναμη του Θεού θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε από εδώ και πέρα και να διαπιστώσουμε πως πήρε πάλι φωτιά το μοναστήρι».

Είχε καεί και το 2017

Να σημειωθεί πως στις 29 Ιανουαρίου 2017 η Μονή είχε παραδοθεί και πάλι στις φλόγες. Τότε το πόρισμα των Αρχών ανέφερε πως η πυρκαγιά ξεκίνησε από τον ξύλινο παλιό λέβητα της Μονής. Πιθανότατα άνοιξε το πορτάκι του και λόγω των εύφλεκτων υλικών (παλιά ξύλα) η φωτιά πήρε διαστάσεις. Τότε είχε σωθεί την τελευταία στιγμή η εικόνα, αλλά χθες βράδυ η διάσωση της στάθηκε αδύνατη.

Η επιγραφή από το 1077

Όπως αναφέρει η κτητορική επιγραφή, η οποία βρίσκεται στο εσωτερικό του καθολικού, εντοιχισμένη υπεράνω της πύλης που συνδέει τον εξωνάρθηκα με τον κυρίως ναό, η Μονή ιδρύθηκε το 1077, επί αυτοκράτορος Μιχαήλ Ζ’ Δούκα (Παραπινάκη) (ο οποίος θήτευσε το διάστημα 1071-1078) και Οικουμενικού Πατριάρχου Κοσμά Α’ Ιεροσολυμίτου (1075-1081).

Ιδρυτής της ήταν ο Όσιος Αρσένιος Βαρνακοβίτης, μοναχός καταγόμενος από την Καρυά Δωρίδας, ο οποίος αφιέρωσε τον πρώτο ναό στο Γενέθλιο της Θεοτόκου. Παράλληλα όμως εορταζόταν και η Κοίμηση της Θεοτόκου, η οποία τελικά επεκράτησε ως κυρία εορτή της Μονής.

Η δράση των Κομνηνών

Επί αυτοκράτορος Αλεξίου Α’ Κομνηνού (1081-1118) και Οικουμενικού Πατριάρχου Νικολάου Γ’ Κυρδινιάτη (Γραμματικού) (1084-1111), συμπληρώνεται και αγιογραφείται ο αρχικός ναός (το 1084[1]) και ολοκληρώνεται η κατασκευή του μοναστικού συγκροτήματος, ενώ λίγο αργότερα (το 1148) ιδρύεται δεύτερος και μεγαλοπρεπέστερος ναός.

Ο ίδιος ο Αλέξιος Κομνηνός περιεβλήθη το Μοναχικό Σχήμα με το όνομα «Ακάκιος» και ετάφη μέσα στον Ναό της Παναγίας.

Στον ίδιο Ναό ετάφη και ο Εμμανουήλ Πορφυρογέννητος, που είχε διαδεχθεί τον Ιωάννη Ανδρόνικο και αυτός τον Αλέξιο Κομνηνό στο θρόνο.

Στη Μονή βρέθηκε επιγραφή σε πέτρινη λάρνακα που αναφέρει τα ονόματα «Σεβαστοκράτωρ Άννα και Κωνσταντίνος» (Κομνηνοί) Την περίοδο εκείνη η Μονή κατέχει αρκετά μετόχια στην γύρω περιοχή, με μερικά από αυτά να προέρχονται από αφιερώσεις των Κομνηνών, γεγονός που μαρτυρεί την ακτινοβολία της. Στις αρχές του 13ου αιώνα, όπως αναφέρεται στο κτητορικό της Μονής για το έτος 1212, ζούσαν στη Βαρνάκοβα 96 ιερομόναχοι και διάκονοι, ενώ η περιουσία του Μοναστηριού ήταν μεγάλη, ανάλογη του κύρους του.

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204, το Μοναστήρι τέθηκε υπό το Δεσποτάτο της Ηπείρου (1204-1359) και παρέμεινε εντεταγμένο σε αυτό για όσο το Δεσποτάτο υπήρχε (δηλαδή ως το 1359, οπότε και ενσωματώθηκε ξανά στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία).

Οι Κομνηνοί, άρχοντες του Δεσποτάτου, αγάπησαν τόσο πολύ την Παναγία τη Βαρνάκοβα, ώστε μερικοί εξ αυτών επέλεξαν το καθολικό της Μονής ως τόπο ενταφιασμού τους. Μάλιστα, τουλάχιστον δύο από αυτούς έγιναν μοναχοί: ο Αλέξιος, με το όνομα Ακάκιος, ο κάποτε ηγούμενος (όπως αναφέρθηκε ήδη) και ο πατέρας του Εμμανουήλ, με το όνομα Ματθαίος.

Το 1919, ο αρχαιολόγος Αναστάσιος Ορλάνδος ανακάλυψε τους τάφους τους κάτω από το δάπεδο του εσωνάρθηκα, ενώ σώζονται μέχρι σήμερα στη Μονή οι επιτύμβιες πλάκες.

Ανάλογη με τους Κομνηνούς εύνοια προς το Μοναστήρι λέγεται πως επέδειξαν και οι τελευταίοι αυτοκράτορες του Βυζαντίου, οι Παλαιολόγοι.

Πυρπολήθηκε το 15ο αιώνα

Μετά το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, προς τα τέλη του 15ου αιώνα, η παράδοση θέλει τη Μονή να πυρπολείται μερικώς και κατόπιν να γνωρίζει παρακμή.

Η Βαρνάκοβα, πάντως, επανέρχεται στην Ιστορία λίγα χρόνια αργότερα, το 1520, όταν ηγούμενός της αναλαμβάνει ο Όσιος Δαυίδ (1520-1532). Η Μονή γνωρίζει τότε σημαντική ακμή: υπάρχουν μαρτυρίες πως οι μοναχοί ενδιαφέρονται για την οργάνωση βιβλιοθήκης ενώ εκεί λειτουργεί, από τις αρχές του 16ου αιώνα (πριν από το 1550), με κεντρική μορφή τον μοναχό διδάσκαλο Νικόδημο Καβάσιλα (περίπου 1595-1652) και ως το 1900, περίφημο σχολείο Ελληνικών σε επίπεδο Σχολαρχείου. Στα 1578 η μονή αριθμεί περίπου 200 μοναχούς, όπως μας πληροφορεί ο πρωτονοτάριος του Πατριαρχείου Θεοδόσιος Ζυγομαλάς.

Το λεηλάτησαν οι Τούρκοι

Ακολουθεί έπειτα δύσκολη περίοδος, καθώς οι Τούρκοι κλέβουν την περιουσία του Μοναστηριού, το οποίο μετά λεηλατείται στα πλαίσια διενέξεων Τούρκων και Βένετων (1687-1699). Σε μια περίοδο διαδοχικών εχθροπραξιών, η Βαρνάκοβα κατορθώνει να συντηρείται χάρη αφ’ ενός στη χρήση διπλωματίας του τότε ηγουμένου Ιακώβου, αφ’ ετέρου στις καλές σχέσεις της με τους Βένετους, οι οποίοι κατείχαν ακόμη τη Ναύπακτο, κοντά στην οποία ανήκαν τα περισσότερα κτήματά της.

Κρησφύγετο Κλεφτών και Αρματωλών

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, η Μονή διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο ως εθνικό και πατριωτικό κέντρο. Υπήρξε κρησφύγετο-ορμητήριο πολλών Κλεφτών και Αρματωλών της γύρω περιοχής (όπως οι Δήμος Σκαλτσάς ή Σκαλτσοδήμος, Κωνσταντάρας ή Ζαχαριάς, Καλύβας), ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που ενεπλάκη σε ένοπλη αντιπαράθεση με τους Τούρκους, λόγω της φιλοξενίας κυνηγημένων Ελλήνων οπλαρχηγών. Σε διάφορες μάχες της περιοχής την περίοδο της Επανάστασης του 1821 έλαβε σημαντικό ρόλο και ο μοναχός της μονής Παρθένιος Ζωγράφος, αποκαλούμενος για τη δράση του και «Παπαφλέσσας της Δωρίδας».

Το ανατίναξε ο Κιουταχής

Κατά το έκτο έτος της επανάστασης (1826), λίγες εβδομάδες μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου, δύναμη 4.000 ανδρών του Κιουταχή, προελαύνοντας προς τα ανατολικά, πολιορκεί την Βαρνάκοβα, όπου φιλοξενούνταν και Έλληνες που είχαν διαφύγει κατά την Έξοδο.

Ηγούμενος είναι τότε ο Κοσμάς Θεοχάρης. Μαζί με τους μοναχούς και τα γυναικόπαιδα, μέσα στο μοναστήρι βρίσκονται αρκετοί οπλαρχηγοί της περιοχής και όχι μόνο (π.χ. Κίτσος Τζαβέλας). Η πολιορκία κρατάει ημέρες, ωστόσο οι Τούρκοι αδυνατούν να καταλάβουν το μοναστήρι. Ύστερα από επανειλημμένες προσπάθειες εκπόρθησης των οχυρώσεων του χωρίς επιτυχία, αποφασίζουν μυστικά να σκάψουν υπόγεια, κάτω από τη Μονή, με σκοπό να την ανατινάξουν. Το μυστικό τους προδίδεται, όμως, στους μοναχούς από έναν Αλβανό και στις 26 Μαΐου αποφασίζεται έξοδος, η οποία και πραγματοποιείται, με απώλεια δύο μοναχών και ενός λαϊκού.

Η Βαρνάκοβα, έπειτα, ανατινάζεται από τους Τούρκους.

Η δυνατή πίστη των Ελλήνων, για να ξαναχτιστεί μετά από πέντε χρόνια, το 1831, με (μάλλον προσωπική) επιχορήγηση 1.800 φοινίκων από τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος θεωρείται δεύτερος κτήτωρ της Ιεράς Μονής.

Ερημώθηκε το 1984

Με τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους, το Μοναστήρι λειτουργεί ξανά, χωρίς να έχει την ίδια περιουσία, ούτε την ίδια έκταση, όπως άλλοτε.

Το 1984 η Μονή θα ερημωθεί, αλλά από το 1992 και έπειτα επαναλειτουργεί από γυναίκες μοναχές, με επικεφαλής την ηγουμένη Θεοδοσία Ανδρικοπούλου.

Το Καθολικό της Μονής έχει ταλαιπωρηθεί στατικά από τους σεισμούς, συμπεριλαμβανομένου αυτού του Αιγίου το 1995 και παραμένει κλειστό από το 2010, για λόγους ασφαλείας των επισκεπτών.

Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017, από μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε περί τις 12:30 το μεσημέρι και εξαπλώθηκε ραγδαία εντός διώρου, πολλά κτήρια του Μοναστηριού (πλην του παλαιού και του νέου ναού) υπέστησαν μεγάλη καταστροφή, ενώ απωλέσθηκε το αρχείο τής Μονής, μαζί με πολλά ιστορικά κειμήλια.

Στις 14 Ιουνίου του 2020 μια νέα φωτιά ξέσπασε στο μοναστήρι, καταστρέφοντας ολοσχερώς τον νέο ναό. Από την πυρκαγιά καταστράφηκε και η ιστορική εικόνα της Παναγίας.

Από την κτίση της μέχρι και σήμερα, αποδίδονται στην Παναγία Βαρνάκοβα πλήθος θαυμάτων. Μερικά από αυτά καταγράφονται στα βιβλία που εκδίδει η ίδια η Μονή. Το Μοναστήρι είναι γνωστό σε όλη την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ομογένεια, καθώς και σε αρκετές Ορθόδοξες κοινότητες άλλων χωρών

http://anazhthseis-elena.blogspot.com/2020/06/1940.html

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Το 1940 ράγισε, τώρα έπεσε στην φωτιά….Η Κυρά μας της Βαρνάκοβα

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Το θρυλικό κείμενο του Αγίου Νεκταρίου για τον Ελληνισμό – Cognosco Team

Σε μία άλλη Ελλάδα, ετούτο το μακροσκελές κείμενο θα διδάσκονταν στα σχολεία μας. Όμως, ας το διδάξουμε πρώτα όλοι εμείς προς τα παιδιά μας.

«Ναὶ ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατὰ θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος» γράφει ο Άγιος, ανάμεσα σε άλλα πολλά – τα οποία αξίζει κανείς να τα εισάγει μέσα στα διαβάσματα του βίου του.

Το Πρακτορείο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ» παραθέτει επακριβώς την παρακάτω μνημειώδη ιστορική γραφή:

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

Ἑλληνικὴ φιλοσοφία. Δυὸ λέξεις· ἀλλὰ λέξεις μεσταὶ μεγάλων καὶ ὑψηλῶν ἐννοιῶν· ἐν αὐταῖς ἐγκολποῦται ἡ τελεία περὶ ἀνθρώπου ἔννοια· ἐν αὐταῖς συνάπτονται τὰ πέρατα τῆς φιλοσοφικῆς ἐνεργείας· ἐν αὐταῖς περιλαμβάνεται τὸ σύνολον τῶν ἐπιστημονικῶν ἀρχῶν· ἐν αὐταῖς ἐκφράζεται τὸ πνεῦμα τῆς ἀναπτυχθείσης ἀνθρωπότητος· ἐν αὐταῖς χαρακτηρίζεται ἡ τελεία τοῦ ἀνθρώπου εἰκών· ἐν αὐταῖς ὁμολογεῖται τὸ μέγεθος τοῦ ἀνθρωπίνου νοῦ· τὸ ὕψoς τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας, τὸ βάθος τῶν ἐννοιῶν, ἡ ἰσχὺς καὶ τὸ κάλλος τοῦ λόγου, ἡ λεπτότης τῶν διανοημάτων, ἡ εὐκρίνεια καὶ ἡ σαφήνεια αὐτῶν, ἡ δύναμις, ἡ χάρις αὐτῶν, καὶ τέλος ἡ θειότης τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι ἡ θεμελιώδης ἀρχὴ τῆς ἀληθοῦς ἀναπτύξεως καὶ μορφώσεως, εἶναι ὁ παιδαγωγὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ποδηγέτης πρὸς τὴν εὐσέβειαν. Αὕτη ἐγένετο διδάσκαλος τῆς ἀληθείας, διδάσκουσα τὸν ἄνθρωπον τίς ἐστι, τὶς ἡ ἐν τῷ κόσμῳ ἀποστολὴ αὐτοῦ, καὶ τί δέον ἐργάζεσθαι, διδάσκουσα αὐτὸν τὴν ὕπαρξιν τοῦ Θεοῦ, τὴν σχέσιν αὐτοῦ πρὸς τὸ θεῖον, καὶ τὴν σχέσιν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπον· διδάσκουσα τὰ θεῖα ἰδιώματα καὶ τὴν συγγένειαν τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ θεῖον. Ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἐδίδαξεν τὴν πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἐγένετο διὰ τῶν ὑγιῶν αὐτῆς θεωριῶν παιδαγωγὸς τῆς ἀνθρωπότητος εἰς Χριστόν.

Ἡ φιλοσοφία εἶναι ἀληθῶς ἀναφαίρετον κτῆμα τοῦ Ἕλληνος· διαδιδομένη ἀνὰ τὰ ἔθνη προσηλυτίζει αὐτὰ καὶ καθιστᾷ αὐτὰ ἑλληνικά, οὐδέποτε δὲ παύεται οὖσα Ἑλληνική· οἱ ὁπαδοὶ αὐτῆς, οἱ ὁμιληταὶ αὐτῆς ἀποβάλοντες τὸ ξένον καὶ βάρβαρον περιβάλλονται τὸ ἑλληνικὸν καὶ τὴν εὐγένειαν· ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία προώρισται ἵνα καταστήσῃ τοὺς πάντας Ἕλληνας· ἐγεννήθη ὑπὲρ τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ συνεταυτίσθη μετ᾿ αὐτοῦ, ὅπως ἐργασθῆ πρὸς σωτηρίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Ἕλλην καὶ φιλοσοφία εἰσὶ δυὸ τινὰ ἀναπόσπαστα· μαρτυρεῖ δὲ καὶ ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν Παῦλος λέγων: Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν. Ὁ Ἕλλην ἀληθῶς ἐγεννήθη, ἵνα φιλοσοφῇ· διότι ἐγεννήθη διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος. Ἀλλ᾿ ἐὰν ἡ φιλοσοφία ἐγένετο παιδαγωγὸς εἰς Χριστὸν ἕπεται ὅτι ὁ Ἕλλην πλασθεὶς φιλόσοφος ἐπλάσθη χριστιανός, ἐπλάσθη ἵνα γνωρίσῃ τὴν ἀλήθειαν καὶ διαδῷ αὐτὴν τοῖς ἔθνεσιν.

Ναὶ ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατὰ θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· τοῦτο τὸ ἔργον ἐκληρώθη αὐτῷ· αὕτη ἦν ἡ ἀποστολὴ αὐτοῦ· αὕτη ἡ κλῆσις αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν· μαρτύριον ἡ ἐθνικὴ αὐτοῦ ἱστορία· μαρτύριον ἡ φιλοσοφία αὐτοῦ· μαρτύριον ἡ κλίσις αὐτοῦ· μαρτύριον αἱ εὐγενεῖς αὐτοῦ διαθέσεις· μαρτύριον ἡ παγκόσμιος ἱστορία· μαρτύριον ἡ μακροβιότης αὐτοῦ, ἐξ ἣς δυνάμεθα ἀδιστάκτως νὰ συμπεράνωμεν καὶ τὴν αἰωνιότητα αὐτοῦ, διὰ τὸ αἰώνιον ἔργον τοῦ Χριστιανισμοῦ μεθ᾿ οὗ συνεδέθη ὁ Ἑλληνισμός· διότι ἐνῷ ὅλα τὰ ἔθνη τὰ ἐμφανισθέντα ἐπὶ τῆς παγκοσμίου σκηνῆς ἦλθον καὶ παρῆλθον, μόνον τὸ Ἑλληνικὸν ἔμεινε ὡς πρόσωπον δρῶν ἐπὶ τῆς παγκοσμίου σκηνῆς καθ᾿ ὅλους τοὺς αἰῶνας· καὶ τοῦτο, διότι ἡ ἀνθρωπότης δεῖται αἰωνίων διδασκάλων· μαρτύριον τέλος ἡ ἐκλογὴ αὐτοῦ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν ὑπὸ τῆς θείας προνοίας, ὅπως ἐμπιστευθῇ αὐτῷ, τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην τὴν ἁγίαν πίστιν, τὴν θρησκείαν τῆς ἀποκαλύψεως καὶ τὸ θεῖον ἔργον τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς, τὸ αἰώνιον ἔργον τῆς σωτηρίας διὰ τῆς διαπλάσεως ἁπάσης της ἀνθρωπότητος κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἀποκαλυφθείσης θρησκείας.

Τὸ ἔργον τοῦτο ἀληθῶς ἀνετέθη τῇ Ἑλληνικῇ φυλῇ· τοῦτο μαρτυρεῖται ὑπὸ τῆς ἱστορίας· ἓν μόνον βλέμμα ῥιπτόμενον εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ χριστιανισμοῦ ἐπαρκεῖ ὅπως πιστώση τὴν ἀλήθειαν ταύτην. Ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ χριστιανισμοῦ ἀπὸ τῆς πρώτης σελίδος αὐτῆς ἀναφαίνεται ἡ τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς ἐν τῷ χριστιανισμῷ δρᾶσις, καὶ ἡ κλῆσις αὐτῆς, ἵνα ἀναλάβῃ τὸ μέγα της ἀποστολῆς τοῦ χριστιανισμοῦ ἔργον. Οἱ θεῖοι τοῦ Σωτῆρος λόγοι «νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου», ὅτε ἀνηγγέλθη αὐτῷ, ὅτι Ἕλληνες ἤθελον ἰδεῖν αὐτόν, ἐνεῖχον βαθεῖαν ἔννοιαν· ἡ ῥῆσις ἦν προφητεία, πρόῤῥησις τῶν μελλόντων· οἱ ἐκεῖ ἐμφανισθέντες Ἕλληνες ἦσαν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους· ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτῶν διεῖδεν ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, εἰς ὃ ἔμελλε νὰ παραδώσῃ τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην, ἵνα διαφυλαχθῇ τῇ ἀνθρωπότητι. Ἐν τῇ ἐπιζητήσει αὐτῶν διέγνω τὴν προθυμίαν τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας, διεῖδε τὴν ἑαυτοῦ δόξαν, τὴν ἐκ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν, καὶ ἀνεγνώρισε τὸ ἔθνος, ὅπερ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον προώριστο ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

Τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος ἀληθῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐκλήθη ἀπὸ καταβολῆς κόσμου καὶ πρὸς τοῦτον μαρτυρεῖται διαπεπλασμένον· ὁ Θεὸς ἐν τῇ θείᾳ αὐτοῦ προνοίᾳ διέπλασεν αὐτὸ ὀφθαλμὸν τοῦ σώματος τοῦ συγκροτουμένου ὑφ᾿ ἁπάσης της ἀνθρωπότητος· ὡς ὄργανον τοιοῦτον ἐν τῷ σώματι τῆς ἀνθρωπότητος ὁ Ἕλλην ἐκλήθη ἵνα ἐργασθῇ καὶ ἐν τῷ ἔργῳ τῆς ἀναγεννήσεως.

Τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος ἕνεκα τῆς φυσικῆς αὐτοῦ ταύτης ἰδιότητος ἀπέβη ἀληθῶς ὀφθαλμὸς ἐτάζων τὰ τὲ ἐμφανῆ καὶ τὰ κεκαλυμμένα ὑπὸ τοῦ πέπλου τοῦ μυστηρίου· ἠτένισεν ἔκθαμβον πρὸς τὸ ἔκπαγλον κάλλος τοῦ κόσμου τῆς δημιουργίας, καὶ ἀνεζήτησε τὸν θεῖον αὐτῆς δημιουργόν· ἀφοσιώθη εἰς τὴν προσφιλῆ αὐτῷ ἔρευναν καὶ ἀνεῦρε τὸν θεῖον δημιουργὸν ἐν τοῖς δημιουργήμασιν αὐτοῦ· ἡ εἰκὼν τοῦ θείου καλλιτέχνου δημιουργοῦ θείῳ δακτύλῳ ἐγγεγραμμένη ἐν τοῖς δημιουργήμασιν αὐτοῦ προσείλκυσεν αὐτὸν καὶ ἀφήρπασεν. Ἡ εἰκὼν τοῦ Θεοῦ κατενοήθη ἐν μικρογραφίᾳ ἐν τῇ καλλιτεχνικῇ κατασκευῇ τῶν ὄντων, τοσούτῳ ἐν τῇ θαυμασίᾳ κατασκευῇ τοῦ μικροῦ θαλεροῦ τοῦ ὡραιοτάτου καὶ τερψιθύμου ἀνθυλλίου, ὄσω καὶ ἐν τῇ κατασκευῇ τῶν μεγίστων δημιουργημάτων· ἡ ἀναρίθμητος ποικιλία ἡ ἀπὸ τῶν ἐλαχίστων δι᾿ ἀπείρου σοφίας ἐκτυλισσομένη καὶ πρὸς τὰ μέγιστα καταλήγουσα, ἀποβαίνει τῷ φιλοσόφῳ ἀπειροβάθμιος κλῖμαξ, ἣς ἡ κορυφὴ ἐν τῷ Οὐρανῷ, ἣν θαῤῥαλέῳ βήματι ἀναβαίνων ἀνέρχεται αὐτὴν ἀδιαλείπτως τὰς βαθμίδας ἀμείβων, καὶ μόνον πρὸς οὐρανὸν ἀτενίζων αἴρεται ὁλονὲν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀποδυόμενος τὸν περιττὸν γήινον φόρτον, καὶ ζητεῖ νὰ ἀποβῇ πνεῦμα, ὅπως προσεγγίσῃ τῷ θείῳ πνεύματι, οὗτινος τὸν θρόνον τίθησιν ἐν Οὐρανῷ· ἐννοεῖ ὅτι μία ἀρχή, μία δύναμις, μία ἄπειρος σοφία, ἓν ὂν θεῖον ἀγαθὸν ἐγένετο ὁ δημιουργός της θαυμαστῆς ταύτης δημιουργίας.

Ἡ κατανόησις τοῦ θείου ἐκ τῶν θείων αὐτοῦ ἰδιοτήτων γεννᾷ ἐν αὐτῷ τὸ συναίσθημα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς λατρείας· ἡ καρδία αὐτοῦ πληροῦται θείου τινὸς ἔρωτος καὶ θερμαίνεται ὑπὸ θείου πυρός· αἰσθάνεται, ὅτι ἐν αὐτῷ, κατοικεῖ μυστική τις δύναμις, ἕλκουσα αὐτὸν πρὸς τὸ θεῖον· ἡ ἰσχὺς αὐτῆς εἶναι ἀκατάληπτος ἀλλ᾿ ἰσχυρὰ ὡς δύναμις θεία· κυριεύει αὐτοῦ καὶ διευθύνει τάς τε πνευματικὰς αὐτοῦ καὶ σωματικὰς δυνάμεις κατὰ τὴν ἰδίαν βούλησιν· ἔχει βούλησιν ἑτέραν παρὰ τὴν θέλησιν τοῦ αἰσθητικοῦ ἀνθρώπου· αὕτη ἐν αὐτῷ κρατεῖ καὶ εὐθύνει τὰ πάντα· περίεργον τὸ φαινόμενον· τί τοῦτο, ἐρωτᾷ, τὸ γεννηθὲν ἐν ἐμοί; τὶς ἡ σχέσις ἐμοῦ πρὸς τὸ θεῖον, πρὸς ὃ ἡ ἐν ἐμοὶ αὕτη δύναμις σπεύδει ἀκατάσχετος, πρὸς ὃ ζητεῖ νὰ προσπελάση, πρὸς ὃ τείνει νὰ ἀφομοιωθῆ;

Πῶς ἡ φύσις ἡ ἐν ἐμοὶ ὑπετάγη τῇ ὑπερφυσικῇ ταύτη δυνάμει; πῶς δὲ ἐγὼ ὁ φυσικὸς ἄνθρωπος ἑκουσίως ὑποτάσσομαι τῇ ὑπερφυσικότητι; χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ὑποταγῇ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τῇ φυσικῇ τῶν ὁρμῶν ἐλευθερία; τὶς λοιπὸν εἰμὶ ἐγὼ ὁ ἐκ τῆς γῆς προελθῶν καὶ τὸν οὐρανὸν ἐπιζητῶν; τὶς ἡ σχέσις τῆς γῆς πρὸς τὸν Οὐρανόν; τῶν αἰσθητῶν πρὸς τὰ ὑπὲρ αἴσθησιν; τὶς ἡ σχέσις ἡ ἐμὴ πρὸς τὸ θεῖον; διατὶ ἀγαπῶ αὐτό; διατὶ ἐπιποθῶ αὐτό; διατὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐξομοιωθῶ πρὸς αὐτό; εἰμὶ λοιπὸν πνεῦμα; εἰμὶ λοιπὸν ὄν τι ὑπερφυσικόν; ἀλλ᾿ ἰδοὺ ἀποθνῄσκω καὶ ὁ τάφος καλύπτει τὸ ἄπνουν καὶ νεκρόν μου σῶμα· πῶς ὅμως o θάνατος ἀδυνατεῖ νὰ μὲ πείση ὅτι ἀποθνῄσκω εἰς τὸ παντελές; πῶς ἔτι ἐλπίζω ὅτι ζωὴ αἰώνιός μοι ἐπιφυλάσσεται; πόθεν ἡ πληροφορία αὕτη περὶ αἰωνίου ζωῆς; βλέπω ὅτι ἀποθνῄσκω, καὶ ὅμως πέποιθα ὅτι ζήσομαι εἰς αἰῶνα· ὁ βίος μου ἅπας τοῦτο μαρτυρεῖ· o βίος τῶν ἀνθρώπων ἁπάντων τοῦτο μαρτυρεῖ· οἱ ἄνθρωποι ζῶσι διὰ τὴν αἰωνιότητα· ὁ ἄνθρωπος ἄρα ἔχει κοινὴν τὴν πληροφορίαν περὶ τῆς αἰωνιότητός του· ἡ ἐν αὐτῷ οἰκοῦσα θεία ἐκείνη δύναμις ἡ ἕλκουσα πρὸς τὸ θεῖον αὕτη περὶ τῆς ἀθανασίας καὶ αἰωνιότητός του ἐδίδαξεν αὐτόν· αὕτη μυστικῶς ἐπληροφόρησεν αὐτόν, τὸ δὲ κῦρος τοῦ λόγου αὐτῆς ἔπεισεν αὐτόν. Ἰδοὺ ὁ λόγος τῆς πίστεως αὐτοῦ πρὸς τὴν ἀθανασίαν. Εἶναι λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος ὂν ἀθάνατον, διότι νοεῖ τὸ θεῖον, διότι ἕλκεται πρὸς τὸ θεῖον, διότι ἀγαπᾷ τὸ θεῖον, διότι λατρεύει τὸ θεῖον, διότι πληροφορεῖται διὰ τῆς ἐν αὐτῷ μυστηριώδους δυνάμεως ὑπ᾿ αὐτοῦ τοῦ θείου.

Ὁ Ἕλλην λοιπὸν διὰ τῆς φιλοσοφίας ἐγνώρισε πρώτον τὴν ὕπαρξιν τοῦ θείου καὶ εἶτα ἑαυτόν, οἶος ἀληθῶς ἐστι· διὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ ἔσχε τελείαν ἑαυτοῦ γνῶσιν· γνωρίσας δὲ ἑαυτὸν ἔγνω τὴν σχέσιν αὐτοῦ πρὸς τὸ θεῖον, τὴν εὐγένειαν αὐτοῦ, καὶ ἔγνω ὅτι ἡ πρὸς τὸ θεῖον ἀφομοίωσις εἶναι τὸ πρώτιστον τῶν καθηκόντων. Ἔγνω δ᾿ ὅτι ἡ ἐν τῷ κόσμῳ ἀποστολὴ τοῦ εἶναι ἡ τελείωσις, ἡ ἀνύψωσις αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὑλικοῦ κόσμου πρὸς τὸν πνευματικόν· ὅτι ὁ πνευματικὸς κόσμος δέον ἐστι νὰ ζωογονῇ τὸν ὑλικὸν κόσμον, ὅτι τὸ πνεῦμα ἀνάγκη νὰ ἐπικρατήση τῆς ὕλης, ὅτι οἱ πνευματικοὶ νόμοι δέον ἐστι νὰ ὦσιν ἰσχυρότεροι τῶν ἐν αὐτῷ φυσικῶν νόμων· ὅτι πρέπον ἐστὶν ἐν αὐτῷ νὰ ἐπικρατῶσιν οὗτοι ὡς λογικοί· ὅτι ὁ ἄνθρωπος γίνεται τέλειος ἀφομοιούμενος τῷ Θεῷ, καὶ ὅτι ἀφομοιοῦται πρὸς τὸ θεῖον ὅταν κοσμῆται ὑπὸ τῆς εὐσεβείας, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἐπιστήμης· διότι ἀληθῶς αἱ ἀρεταὶ αὔται κέκτηνται τελειωτικὴν ἐν αὐταῖς δύναμιν· διότι ἡ μὲν εὐσέβεια γίνεται προσπέλασις πρὸς τὸ θεῖον, ἡ δὲ δικαιοσύνη, ἡ ἀλήθεια, καὶ ἡ ἐπιστήμη, γίνονται αὐτῷ εἰς εἰκόνα καὶ ὁμοίωμα θεῖον.

Ὁ Ἕλλην γνωρίσας τὶς εἶναι καὶ τὶς ὀφείλει νὰ ἀποβῇ, σκοπὸν ἔθετο τὴν ἑαυτοῦ τελείωσιν· ἐγένετο ἐραστὴς τοῦ πνεύματος καὶ ἐδημιούργησε κόσμον πνευματικόν, ἐν ᾧ ἤθελε νὰ ζῇ· ἡ γνῶσις τοῦ καλοῦ, τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ ἀληθοῦς καὶ ἡ ἔμφυτος πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπη ἀνέπτυξεν ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ Ἕλληνος τὸν πόθον τῆς αὐτομεταδόσεως, καὶ ὁ Ἕλλην ἀπέβη διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· ὁ Ἕλλην ἐζήτησε νὰ ἀφομοιώση τοὺς πάντας πρὸς ἑαυτόν· ὁ Ἕλλην δὲν ἐγεννήθη κατακτητὴς τοῦ σώματος, ἀλλὰ τοῦ πνεύματος, δὲν ἐζήτησε δούλους ἀλλ᾿ ἐλευθέρους. Τοῦτο ἠγάπησε καὶ ἡ θεία αὕτη ἀγάπη ἐγένετο τὸ ἐλατήριον ὅλων τῶν ὁρμῶν του· αὕτη ἐμόρφωσε καὶ τὸν ἐθνικὸν αὐτοῦ χαρακτῆρα, ὅστις διέμεινεν ἀναλλοίωτος.

Τοιοῦτος ἐπλάσθη ὁ Ἕλλην καὶ τοιοῦτος διαμορφώθη ὁ ἠθικὸς αὐτοῦ χαρακτήρ. Ὁ τοιοῦτος χαρακτὴρ δὲν ἠδύνατο ἢ νὰ ἐνθουσιασθῆ ἐκ τῶν ἀρχῶν τοῦ χριστιανισμοῦ. Ὁ χριστιανισμὸς ἣν ἀγάπη ἐπηγγέλλετο δὲ νὰ διδάξῃ τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀλήθειαν ὑπὸ τὴν τελείαν καὶ πλήρη αὐτῆς μορφήν, ἐνισχύσῃ καὶ ἀνυψώσῃ τὴν φιλοσοφίαν εἰς τὴν ὑψίστην αὐτῆς περιωπήν, ἀποκαλύψῃ αὐτῇ τὰ μυστήρια τὰ κεκαλυμμένα μείναντα τῇ φιλοσοφίᾳ, παράσχῃ τὴν λύσιν τῶν αἰωνίων προβλημάτων, ἄρῃ τὴν ἀχλὺν τὴν περιβάλλουσαν τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας τῶν ἀνθρώπων, ἐγείρῃ αὐτὸν καθεύδοντα, ἀπαλλάξῃ τῆς δεισιδαιμονίας, συνδέσῃ τὴν ἀνθρωπότητα διὰ τοῦ δεσμοῦ τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης, ἀγάγῃ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ σώσῃ αὐτὸν τῆς καταδυναστείας τοῦ ἀντιπάλου, χαριζόμενος ἐν μὲν τῷ παρόντι βίῳ τὴν ἀληθῆ εὐδαιμονίαν, ἐν δὲ τῷ μέλλοντι τὴν αἰωνίαν μακαριότητα. Ὁ Ἕλλην ἀνευρῶν ἐν τῷ χριστιανισμῷ τὰς αὐτὰς ἀρχὰς καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ τελείου, τοῦ ἰδανικοῦ αὐτοῦ, καὶ τὸν μόνον διδάσκαλον τὸν δυνάμενον νὰ διδάξῃ αὐτὸν πᾶν ὅ,τι ἐπεθύμει νὰ γνωρίση, νὰ μάθῃ, καὶ ὅ,τι αὐτὸς ἐπόθει καὶ ἐπεζήτει, καὶ εὑρῶν αὐτὸν ἑρμηνευτὴν τῶν αἰσθημάτων αὐτοῦ, ἐνεκολπώθη αὐτὸν καὶ περιέθαλψεν. Ὁ χριστιανισμὸς ὡς πρῶτον δῶρον αὐτοῦ ἐδωρήσατο αὐτῷ νέαν ζωήν· ὁ δὲ Ἕλλην ὑπεστήριξεν αὐτὸν διὰ τῶν ἀγώνων καὶ τῶν αἱμάτων του.

Ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἐποδηγέτει τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος εἰς τὸν χριστιανισμόν· ὅτι δὲ ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία τοιοῦτος ὑπῆρξε ποδηγέτης μαρτυρεῖ καὶ o ἱερὸς πατὴρ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεὺς λέγων: «ἦν μὲν οὖν πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου παρουσίας εἰς δικαιοσύνην Ἕλλησιν ἀναγκαία· νυνὶ δὲ χρησίμη πρὸς θεοσέβειαν γίνεται, προπαιδεία τις οὖσα τοῖς τὴν πίστιν δι᾿ ἀποδείξεως καρπουμένοις· ὅτι ὁ πούς σου φησὶν (Παροιμ.) οὐ μὴ προσκόψῃ, ἐπὶ τὴν πρόνοιαν τὰ καλὰ ἀναφέροντος ἐὰν τὲ ἑλληνικὰ ἢ, ἐὰν τὲ ἡμέτερα· πάντων γὰρ αἴτιος τῶν καλῶν ὁ Θεός, ἀλλὰ τῶν μὲν κατὰ προηγούμενον, ὡς τῆς τὲ διαθήκης τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Νέας· τοῖς δὲ κατ᾿ ἐπακολούθημα, ὡς τῆς φιλοσοφίας· τάχα δὲ καὶ προηγουμένως τοῖς Ἕλλησιν ἐδόθη τότε πρὶν ἢ τὸν Κύριον καλέσαι καὶ τοὺς Ἕλληνας· ἐπαιδαγώγει γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ Ἑλληνικόν, ὡς ὁ νόμος τοὺς Ἑβραίους εἰς Χριστόν.

Προπαρασκευάζει τοίνυν ἡ φιλοσοφία προοδοποιοῦσα τὸν ὑπὸ Χριστοῦ τελειούμενον… μία γὰρ ἡ τῆς ἀληθείας ὁδὸς ἀλλ᾿ εἰς αὐτὴν καθάπερ εἰς ἀέναον ποταμὸν ἐκρέουσι τὰ ῥεῖθρα ἄλλα ἄλλοθεν».

Καὶ αὖθις ὁ ἱερὸς πατὴρ λέγει περὶ τῆς Ἑλληνικῆς φιλοσοφίας· «ἀλλ᾿ εἰ μὲν μὴ καταλαμβάνει ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία τὸ μέγεθος τῆς ἀληθείας, ἔτι δὲ ἐξασθενεῖ πράττειν τὰς κυριακὰς ἐντολάς, ἀλλ᾿ οὖν γὲ προκατασκευάζει τὴν ὁδὸν τῇ βασιλικωτάτῃ διδασκαλίᾳ, ἀμηγέπη σωφρονίζουσα, καὶ τὸ ἦθος προτυποῦσα καὶ προστύφουσα εἰς παραδοχὴν τῆς ἀληθείας».

Ὁ Κλήμης δέχεται ὅτι πᾶν ὅ,τι εἶπον ὑγιὲς οἱ φιλοσοφήσαντες, τοῦτο θείας οἰκονομίας ἦτο ἔργον. Ἰδοὺ τί λέγει·

»Εἰτ᾿ οὖν κατὰ περίπτωσιν φασὶν ἀποφθέγξασθαι τινὰ τῆς ἀληθοῦς φιλοσοφίας τοὺς Ἕλληνας, θείας οἰκονομίας ἡ περίπτωσις· οὐ γὰρ ταυτόματον ἐκθειάσει τις διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς φιλοτιμίαν, εἴτε κατὰ συντυχίαν, οὐκ ἀπρονόητος ἡ συντυχία· εἰτ᾿ αὖ φυσικὴν ἔννοιαν ἐσχηκέναι τοὺς Ἕλληνας λέγοι, τὸν τῆς φύσεως δημιουργὸν ἕνα γινώσκομεν, καθὸ καὶ τὴν δικαιοσύνην φυσικὴν εἰρήκαμεν κτλ.».

Ὁ Κλήμης ὁμιλῶν περὶ τοῦ ἔργου τῆς Ἑλληνικῆς φιλοσοφίας δεικνύει τίνι τρόπῳ αὕτη ἐποδηγέτει πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ ὅτι ἔργον αὐτῆς καὶ ὁ κατὰ τοῦ ψεύδους πόλεμος· «προσιοῦσα δὲ ἡ φιλοσοφία ἡ Ἑλληνική, οὐ δυνατωτέραν ποιεῖ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ ἀδύνατον παρέχουσα τὴν κατ᾿ αὐτῆς σοφιστικὴν ἐπιχείρησιν, καὶ διακρουομένη τὰς δολερὰς κατὰ τῆς ἀληθείας ἐπιβουλάς, φραγμὸς οἰκείως εἴρηται καὶ θριγκὸς εἶναι τοῦ ἀμπελῶνος «

Ὅτι πᾶσα σοφία καὶ δὴ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἀπὸ Θεοῦ, μαρτυρεῖ καὶ ἡ Γραφὴ λέγουσα· «Ἀπέστειλεν ἡ σοφία τοὺς ἑαυτῆς δούλους συγκαλοῦσα μετὰ ὑψηλοῦ κηρύγματος ἐπὶ κρατῆρα οἴνου λέγουσα· ὃς ἐστὶν ἄφρων ἐκκλινάτω πρός με…».

Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι δῶρο Θεοῦ καὶ ὅτι πᾶσα σοφία ἀπὸ Θεοῦ ἐστίν, τοῦτο καὶ ἐν Παροιμίαις λέγεται καὶ ἐν τῷ Ἐκκλησιαστῇ καὶ ἐν τῷ σοφῷ Σειράχ. Ἐν Παροιμίαις κεφ. β´ 3-10 φέρονται τὰ ἑξῆς· «ἐὰν γὰρ τὴν σοφίαν ἐπικαλέση καὶ τῇ συνέσει δῶς φωνήν σου, τὴν δὲ αἴσθησιν ζητήσῃς μεγάλῃ τῇ φωνῇ, καὶ ἂν ζητήσῃς αὐτὴν ὡς ἀργύριον, καὶ ὡς θησαυροὺς ἐξερευνήσης αὐτήν, τότε συνήσεις φόβον Κυρίου καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ εὑρήσεις· ὅτι Κύριος δίδωσιν σοφίαν, καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις· καὶ θησαυρίζει τοῖς κατορθοῦσι σωτηρίαν, ὑπερασπιεῖ τὴν πορείαν αὐτῶν τοῦ φυλάξαι ὁδοὺς δικαιωμάτων, καὶ ὁδοὺς εὐλαβουμένων αὐτὸν διαφυλάξει».

Ὁ Κλήμης παραβάλλει τὴν σοφίαν πρὸς τὸν ὑετόν, τοὺς δὲ φιλοσοφοῦντας πρὸς τὰς ποικίλας βοτάνας τῆς γῆς, αἴτινες καίτοι ὑπὸ τῶν αὐτῶν ποτίζονται ναμάτων, ἑκάστη ὅμως πρὸς τὴν ἰδίαν φύσιν τὸν χυμὸν μεταβάλλει. Ἰδοὺ οἱ λόγοι αὐτοῦ: «Καταφαίνεται τοίνυν προπαιδεία ἡ Ἑλληνική, σὺν καὶ αὐτῇ φιλοσοφία θεόθεν ἤκειν εἰς ἀνθρώπους, οὐ κατὰ προηγούμενον, ἀλλ᾿ ὃν τρόπον οἱ ὑετοὶ καταῤῥήγνυνται εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ εἰς τὴν κοπρίαν, καὶ ἐπὶ τὰ δωμάτια, βλαστάνει δ᾿ ὁμοίως καὶ πόα, καὶ πυρός, φύεταί τε καὶ ἐπὶ τῶν μνημάτων συκῆ, καὶ εἴ τι τῶν ἀναιδεστέρων δένδρων· καὶ τὰ φυόμενα ἐν τύπῳ προκύπτει τῶν ἀληθῶν».

Ἐντεῦθεν δῆλον ὅτι ὁ Κλήμης δὲν παραδέχεται φιλοσοφίαν εἰμὴ τὴν ὑγιαίνουσαν. Τοῦτο δηλοῦται καὶ ἐκ τῶν ἐφεξῆς.

«Οὐ μὴν ἁπλῶς πᾶσαν φιλοσοφίαν ἀποδεχόμεθα, λέγει» ἀλλ᾿ ἐκείνην περὶ ἣς καὶ ὁ παρὰ Πλάτωνι λέγει Σωκράτης. Εἰσὶ γὰρ δή, ὡς φασί, περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι μὲν πολλοὶ Βάκχοι δὲ παύροι· πολλοὺς μὲν τοὺς κλητούς, ὀλίγους δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς αἰνιττόμενος· ἐπιφέρει γοῦν σαφῶς. Οὗτοι δὲ εἰσὶ κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν, οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς· ὧν δὴ κἀγὼ, κατὰ γὲ τὸ δυνατόν, οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ, ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ προυθυμήθην καὶ τί ἠνύσαμεν ἐκεῖσε ἐλθόντες, τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἐὰν ὁ Θεὸς θέλῃ, ὀλίγον ὕστερον.

Ὁ Κλήμης διακρίνει τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν τῆς σοφιστείας καὶ τὰ καλῶς παρ᾿ αὐτῆς εἰρημένα τῶν μὴ καλῶς εἰρημένων· τοῦτο δείκνυται καὶ ἐκ τῶν ἑξῆς. «Φιλοσοφίαν οὐ τὴν Στωικὴν λέγω, οὐδὲ τὴν Πλατωνικήν, ἢ τὴν Ἐπικούρειόν τε καὶ Ἀριστοτελικήν· ἀλλ᾿ ὅσα εἴρηται παρ᾿ ἑκάστη τῶν αἱρέσεων τούτων καλῶς, δικαιοσύνην μετ᾿ εὐσεβοῦς ἐπιστήμης ἐκδιδάσκοντα, τοῦτο σύμπαν τὸ ἐκλεκτικὸν φιλοσοφίαν φημί· ὅσα δὲ ἀνθρωπίνων λογισμῶν ἀποτεμόμενοι παρεχάραξαν, ταῦτα οὐκ ἂν ποτὲ θεία εἴποιμ᾿ ἄν».

Ὁ Ἱερὸς Κλήμης τὴν φιλοσοφίαν ταύτην ὡς ὑγιῆ θεωρεῖ ἀνωτέραν παντὸς ψόγου· διὸ ἵνα προλάβῃ πάντα κατ᾿ αὐτῆς ψόγον ἐκ τῆς παρερμηνείας χωρίων τινῶν τῆς Ἱερᾶς Γραφῆς ἑρμηνεύει ταῦτα καὶ λέγει. «Ὅταν ἡ Γραφὴ λέγῃ περὶ τῶν Ἑλλήνων σοφῶν φίλαυτοι καὶ ἀλαζόνες», σοφοὺς λέγουσα ἡ Γραφή, οὐ τοὺς ὄντως σοφοὺς διαβάλλει, ἀλλὰ τοὺς δοκήσει σοφούς. Κατὰ τούτων φησίν, ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω».

Ὁ Κλήμης ἐπὶ τοσοῦτον προβαίνει ἐν τῇ θεωρίᾳ αὐτοῦ ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ πᾶσα σοφία καὶ ὅτι ἡ θεία σοφία ἐφώτιζε καὶ ἐποδηγέτει τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος, ὥστε φρονεῖ, ὅτι τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μετεφράσθησαν κατὰ θείαν πρόνοιαν Ἑλληνιστί, καὶ τὰ τῆς Καινῆς Διαθήκης ἐγράφησαν Ἑλληνιστί, ὅπως τὸ Ἑλληνικὸν ἔθνος τὸ διὰ τῆς φυσικῆς θεογνωσίας εἰς τὴν εὕρεσιν τῆς ἀληθείας προδηγετηθέν, γνωρίση καὶ τὴν δι᾿ ἀποκαλύψεως γνωσθεῖσαν τοῖς ἀνθρώποις ἀλήθειαν καὶ δι᾿ ἀμφοτέρων ὁδηγηθῆ πρὸς τὴν ὑψίστην ἀλήθειαν.

Ἰδοὺ ὁ Κλήμης τί λέγει περὶ τῆς ἑρμηνείας τῶν Ἱερῶν Γραφῶν ἐν τῇ Ἑλληνικῇ φωνῇ:

«Διὰ τοῦτο γὰρ Ἑλλήνων φωνῇ ἑρμηνεύθησαν αἱ Γραφαὶ ὡς μὴ πρόφασιν ἀγνοίας προβάλλεσθαι δυνηθῆναι ποτὲ αὐτούς, οἴους τὲ ὄντας ἐπακοῦσαι καὶ τῶν παρ᾿ ἡμῖν, ἣν μόνον ἐθελήσωσιν».

Ἐκ τούτων δηλοῦται ὅτι ὁ Κλήμης δέχεται θείαν πρόνοιαν προνοοῦσαν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὅπως γνωρίσωσι τὴν ἀλήθειαν καὶ μὴ δι᾿ ἄγνοιαν τῆς Ἑβραϊκῆς γλώσσης ἁγνοήσωσι τὴν ἀποκαλυφθεῖσαν ἀλήθειαν καὶ πλανηθῶσι τῆς εὐθείας της ἀγούσης εἰς τὴν ἑαυτῶν ἀποστολήν. Πρὸς τὴν γνώμην ταύτην καὶ ἡμεῖς συντασσόμεθα· καὶ ἀληθῶς, δύναταί τις νὰ ἐρωτήση· διατὶ Ἑλληνιστὶ νὰ γραφῶσιν αἱ Γραφαὶ καὶ οὐχὶ Ῥωμαϊστί; ἢ ἐν ἄλλῃ τινὶ γλώσσῃ; Ἡ θεία πρόνοια ὑπὲρ αὐτοῦ πάντως ἔσχε λόγον τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ἑλλην. ἔθνους ἀπὸ τῆς ἐμφανίσεώς του διὰ τὸν χριστιανισμόν. Πάντως τὸ Ἑλλην. ἔθνος εἶχε κληθῆ ἵνα ἐργασθῇ ὑπὲρ τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ διὰ τοῦτο ἡ ὑπὲρ αὐτοῦ πρόνοια πρὸς γνῶσιν τῆς ἀποκαλυφθείσης ἀληθείας διὰ τὲ τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς Ἀποκαλύψεως· ἤδη δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ φιλοσοφία ἐποδηγέτει τὸ Ἑλληνικὸν εἰς Χριστὸν ὅπως ἀναδείξῃ αὐτὸ κατάλληλον ὄργανον πρὸς διάδοσιν τῶν θείων αὐτοῦ ἀρχῶν.

Καὶ τοιαύτη ἡ ἐμὴ πεποίθησις. Ἐπειδὴ ὅμως ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρχωσι τινὲς φρονοῦντες ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι ἡ ἔκφρασις τῆς ἰσχύος τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας καὶ τὸ τέλος καὶ ὁ σκοπὸς τῶν ἐνεργειῶν τοῦ πνευματικοῦ βίου τοῦ ἀνθρώπου ἐν ᾧ ἡ πλήρωσις τῶν πνευματικῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ πλήρωμα τῶν ἐγκαρδίων αὐτοῦ πόθων, τὸ φέρον τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὴν μακαριότητα, ἐπιχειροῦμεν διὰ βραχέων νὰ ὑποδείξωμεν τοὺς λόγους δι᾿ οὓς ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία δὲν ἠδύνατο νὰ ᾗ σκοπός, ἀλλὰ συναίτιον αἴτιον καὶ ποδηγέτης πρὸς τὸν σκοπόν.

Περὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὁ Ἱερὸς Κλήμης ἰδοὺ τί λέγει:

«Ἡ φιλοσοφία ζήτησις οὖσα τῆς ἀληθείας πρὸς κατάληψιν τῆς ἀληθείας, συλλαμβάνεται οὐκ αἰτία οὖσα καταλήψεως, ἀλλὰ σὺν τοῖς ἄλλοις (αἰτίοις) αἰτία καὶ συνεργός, τάχα δὲ καὶ συναίτιον αἴτιον· ὡς δὲ ἑνὸς ὄντος τοῦ εὐδαιμονεῖν αἰτίαι τυγχάνουσιν αἱ ἀρεταί, πλείονες ὑπάρχουσαι… οὕτω μιᾶς οὔσης τῆς ἀληθείας πολλὰ τὰ συλλαμβανόμενα πρὸς ζήτησιν αὐτῆς».

Ἀληθῶς ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἦτο συναίτιον αἴτιον καὶ συνεργὸς καὶ αἰτία καταλήξεως τῆς ἀληθείας, οὐχὶ δὲ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια, ἥτις ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ τὸ τέρμα τῶν ἐνεργειῶν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τὸ τέλος καὶ ὁ σκοπὸς τῆς δράσεως αὐτῆς. Ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ ἀνθρώπου ἐναπελείπετο πάντοτε τι κενόν, ὅπερ ἡ φιλοσοφία ἠδυνάτει νὰ πληρώση· ἡ φιλοσοφία οὐ μόνον δὲν ἐγίνετο πληρωτικὴ τοῦ κενοῦ της καρδίας, ἀλλὰ μᾶλλον ἐμεγέθυνε αὐτὸ ἀνευρίσκουσα μὲν τὸν Θεὸν ἐν τοῖς δημιουργήμασι καὶ ἀναπτύσσουσα ἐν τῇ καρδίᾳ τὸν πρὸς αὐτὸν ἔρωτα, ἀδυνατοῦσα ὅμως νὰ προσπελάση αὐτῷ καὶ ἐγκολπωθῆ αὐτόν· ἡ φιλοσοφία, λέγει ὁ Κλήμης, ἔβλεπε τὴν εἰκόνα τῆς ἀληθείας ὡς ἐν ἐσόπτρῳ ὡς φαντασία καθορᾶται ἐν τοῖς ὕδασιν, καὶ διὰ διαφανῶν καὶ διαυγῶν σωμάτων· ἡ ἀνθρωπότης ὅμως ἤθελε νὰ ἴδῃ καθαρῶς, ἐπεζήτει τὴν μετὰ τοῦ θείου ἕνωσιν· ἡ δὲ φιλοσοφία ἠννόει μὲν τὸν Θεὸν ἐκ τῶν θείων αὐτοῦ ἰδιοτήτων, συνησθάνετο τὸ ἄπειρον αὐτοῦ μεγαλεῖον, ἀλλ᾿ ἔβλεπεν αὐτὸν ὡς ἐν εἰκόνι, ἠδυνάτει δὲ νὰ ἑνώση τὸν ἄνθρωπόν μετὰ τοῦ θείου.

Ἡ διὰ τῆς φιλοσοφίας νόησις τῶν θείων ἰδιοτήτων ἐδίδαξεν τὸν ἄνθρωπον τὰς ἠθικὰς ἀρετὰς ὅπως δι᾿ αὐτῶν ἀφομοιωθῆ πρὸς τὸ θεῖον· ἀλλ᾿ ἡ διδασκαλία μόνη ἠδυνάτει νὰ ἀνυψώση τὸν ἄνθρωπον μέχρι τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ πρὸς ὃν ἐπεθύμει νὰ φθάση ἵνα ἴδῃ αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἠδυνάτει, διότι ἠδυνάτει νὰ ἄρη τὸ μεσότειχον τὸ ἀνεγερθὲν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων· ἠδυνάτει, διότι ἠδυνάτει νὰ διαπλάση τὸν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας διαφθαρέντα ἄνθρωπον στερουμένη θείας διαπλαστικῆς δυνάμεως· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο θείου κύρους· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο πίστεως πληροφορούσης μυστικῶς τὴν καρδίαν πρὸς ἀποδοχὴν τῆς διδασκαλίας ἄνευ ἐπιφυλάξεως· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο ἐλπίδος ἀϊδίου, ἀμειώτου, καθαρᾶς παντὸς φόβου, πάσης μεταμελείας, ἐλπίδος ἐχούσης ἐν ἑαυτῇ τὸ πλήρωμα τῆς εὐδαιμονίας· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο δυνάμεως πρὸς ἀνακούφισιν τῶν καρδιῶν τῆς πασχούσης ἀνθρωπότητος· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῆς ἰσχύος τῆς Χριστιανικῆς ἀγάπης τῆς ἀμειβομένης ὑπὸ τῆς θείας ἀγάπης τῆς δαψιλευούσης τὴν εὐδαιμονίαν καὶ μακαριότητα· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο πίστεως πληροφορούσης τὴν καρδίαν τῶν ὀπαδῶν αὐτῆς περὶ τῆς ἀπολύτου ἀληθείας τῶν ἑαυτῆς ἀρχῶν· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο θείας δυνάμεως ἑλκούσης τὴν ἀνθρωπότητα εἰς ἑαυτήν· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο δυνάμεως πειθούσης ἔν τε τοῖς λόγοις καὶ τοῖς ἔργοις· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῆς μεγαλουργοῦ δυνάμεως τῆς ἐκθαμβούσης καὶ καταπληττούσης· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῶν ἐκ τῶν ἄνωθεν μαρτυρίων πρὸς πίστωσιν τῆς ἀληθείας τῶν ἑαυτῆς λόγων· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο θείων χαρισμάτων δαψιλευομένων τοῖς ὀπαδοῖς ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο τῶν καρπῶν τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἠδυνάτει, διότι ἐστερεῖτο ἁγιασμοῦ καὶ τῆς μεταδοτικῆς τούτου δυνάμεως· ἠδυνάτει τέλος, διότι ἐστερεῖτο θείας ἀποκαλύψεως καὶ θρησκευτικοῦ κύρους ἐπαναπαύοντος τὰς καρδίας τῶν ὀπαδῶν αὐτῆς. Τούτων δὲ ἁπάντων ἐδέετο ἡ ἀνθρωπότης ὅπως πεισθῆ, ὅπως βαδίση τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, ἀποστῇ τῆς πλάνης, ἀναπλασθῆ, καὶ τύχῃ τῆς μακαριότητος· ἡ ἔνδεια αὕτη τῆς φιλοσοφίας καθίστα αὐτὴν ἀνίσχυρον ἵνα ἀποβῇ ὁ σκοπὸς καὶ τὸ τέλος τοῦ πνευματικοῦ του ἀνθρώπου βίου· ἐντεῦθεν ἡ πεποίθησις ἡμῶν ὅτι ἡ φιλοσοφία ἐγένετο παιδαγωγὸς εἰς τὸν Χριστιανισμὸν ἐν ᾧ εὑρίσκετο τὸ πλήρωμα τῶν ἐλλείψεων τῆς φιλοσοφίας, καὶ ἡ τελεία ἱκανοποίησις τῶν πόθων τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου καὶ οὐχὶ σκοπὸς καὶ τελικὸν ὅριον.

Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία δὲν ἠδύνατο νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς καὶ τελικὸν ὅριον τοῦ πνευματικοῦ βίου τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ πλήρωμα τῶν πόθων τῆς καρδίας αὐτοῦ δείκνυται καὶ ἐκ τῆς ἀδυναμίας ὅπως λύση καὶ τὰ ἑξῆς τρία σπουδαιότατα ζητήματα τὰ ἀπασχολήσαντα ἀπ᾿ αἰώνων τὸ πνεῦμα τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ πείση αὐτὴν ἀδιστάκτως περὶ τῆς ἀληθείας τῶν ἑαυτῆς λόγων. Ἡ ἀνθρωπότης ἐπεθύμει νὰ γνωρίση καὶ πιστεύση τὸν ἀληθῆ Θεόν, διότι ἠσθάνετο τὴν ἀνάγκην νὰ προσπελάση αὐτῷ· ἐπεθύμει νὰ γνωρίση καὶ πεισθῆ περὶ τῆς ἀξίας ἑαυτοῦ καὶ τῆς σχέσεως αὐτοῦ πρὸς τὸ θεῖον· καὶ τρίτον ἐπεθύμει νὰ γνωρίση τὰ περὶ τῆς αἰωνιότητός του.

Ἡ φιλοσοφία ἠδύνατο νὰ ἀγάγῃ τοὺς φιλοσοφοῦντας πρὸς τὴν ἀλήθειαν ὡς καὶ νὰ φανερώση αὐτοῖς τὴν εἰκόνα τῆς ἀληθείας ὡς ἐν ἐσόπτρῳ καὶ διὰ σωμάτων διαυγῶν καὶ διαφανῶν, ἀλλ᾿ ἠδυνάτει διδάσκουσα περὶ αὐτῶν νὰ πείση, καὶ ἄρη τὸ βάρος τὸ ἐπιβαρῦνον τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων· πρὸς τὰ ζητήματα ταῦτα συνεδέετο ἅπας ὁ ἠθικὸς καὶ πνευματικὸς βίος τοῦ ἀνθρώπου, πᾶσα ἡ ἐν τῷ βίῳ αὐτοῦ δρᾶσις. Ὁ ἄνθρωπος ἐπεθύμει νὰ πληροφορηθῇ καὶ βεβαιωθῇ ὅπως κανονίσῃ τὸν ἠθικὸν αὐτοῦ βίον· διότι οὐδεὶς ἐπὶ ἀβεβαίων καὶ σαλευομένων ἀρχῶν, ἀρχῶν μάλιστα στερουμένων θείου κύρους οἰκοδομεῖ στεῤῥῶς τὸν ἑαυτοῦ ἠθικὸν βίον· ἡ φιλοσοφία ἐδίδαξεν ὑγιεῖς θεωρίας, ἀλλ᾿ οὐδεὶς ἐπείσθη νὰ κανονίσῃ τὸν ἑαυτοῦ βίον πρὸς τὰς καλὰς θεωρίας διὰ τὴν ἔλλειψιν θείου κύρους καὶ ἐνδομύχου πληροφορίας· o ἄνθρωπος ἐπεζήτει πληροφορίας ἐζήτει τὴν ἀπόδειξιν τῆς ἀληθείας τῆς διδασκαλίας τῆς φιλοσοφίας· ἡ δὲ ἀπόδειξις ἔλειπεν. Ἡ ἀπαίτησις αὕτη, ἀπαίτησις τοῦ πνεύματος καὶ τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου, οὖσα τὸ προοίμιον τῆς συγκαταθέσεως τῆς καρδίας καὶ τοῦ νοῦ πρὸς ἄσκησιν ἠθικοῦ βίου, οὐχὶ δὲ καὶ τὸ μέσον πρὸς κατόρθωσιν, διότι ἀπητοῦντο πάντα, ὅσα ἀνωτέρω ἐδείξαμεν, ὑπῆρξεν ὁ σκόπελος πρὸς ὃν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἅμα ἀναγομένη πλησίστιος καὶ ἐναυάγει προσαράσσουσα ἡ φιλοσοφία. Ἡ ὑπὸ τῆς ἱστορίας μαρτυρουμένη ἀδυναμία καὶ ἀνικανότης πρὸς ἠθικοποίησιν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀκορέστων πόθων τῆς καρδίας καὶ τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ νοῦ, δεικνύει τὸ ἀνεπαρκές της φιλοσοφίας πρὸς τὸ μέγα ἔργον τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς διαπλάσεως τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ ἀνθρωπότης ἐζήτει θείαν ἀποκάλυψιν ὅπως μάθη τὴν ἀλήθειαν καὶ βεβαιωθῆ καὶ πεισθῆ· ἡ ἀνθρωπότης ἐδεῖτο θείου διαπλάστου· ἡ δὲ φιλοσοφία ἐστερεῖτο τούτων. Ἡ ἀνθρωπότης εὖρεν ταῦτα ἐν τῷ χριστιανισμῷ πρὸς ὃν ἐποδηγέτει ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία· αὕτη ἡ ἐμὴ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου ταπεινὴ γνώμη.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1896.

Ὁ Πενταπόλεως ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ NEWS AGENCY

Πηγή: Το θρυλικό κείμενο του Αγίου Νεκταρίου για τον Ελληνισμό – Cognosco Team

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Πολωνοί Άγιοι μαρτυρήσαντες από τους Παπικούς. Εορτάζονται την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία συστάθηκαν από υποχθόνια στοιχεία, που ήταν υπό την καθοδήγηση των Παπικών, ψευδοστρατιωτικές ομάδες με σκοπό την εκκαθάριση του ορθόδοξου ποιμνίου της Πολωνίας.

Οι εκκαθαρίσεις αυτές, εθνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα γίνονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας σε όλα τα χωριά της Ανατολικής Πολωνίας. Χιλιάδες άνθρωποι κατακρεουργήθηκαν, είτε γιατί ήταν πολίτες Ουκρανοί (περίπου 12.000), είτε γιατί ήταν Ορθόδοξοι (περίπου 1.200 Μάρτυρες). Στις 8 Ιουνίου 2003, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας κατέταξε με Συνοδική Απόφαση αυτής στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας επτά κληρικούς, τον Πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο Martysz, τον ιερέα Παύλο Szwajko, τον ιερέα Σέργιο Zacharczuk, τον ιερέα Νικόλαο Holz, τον ιερέα Λέοντα Κorobczna, τον ιερέα Πέτρο Οhryzko, το μοναχό Ιγνάτιο της Jableczna, την Πρεσβυτέρα Ιωάννα Szwajko και όλους εκείνους που μαρτύρησαν για την ορθόδοξη πίστη μαζί με αυτούς που τους γνωρίζει ο Θεός.

Πράξις της Ιεράς Συνόδου της Ορθοδόξου Πολωνικής Εκκλησίας δια την κατάταξιν εις τον χορόν των Αγίων, των Μαρτύρων του εικοστού αιώνος εις την επαρχίαν Χελμ και Ποντλάσκια

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Εις τας αρχάς της τρίτης χιλιετηρίδος της χρηστότητος Κυρίου, η Ορθόδοξος Εκκλησία της Πολωνίας δρέπει τους καρπούς της θείας σποράς, οι οποίοι ηυξήθησαν δια της ομολογίας της ορθοδόξου πίστεως και του μαρτυρικού τέλους του πιστού λαού της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια.

Η περιοχή Χελμ και Ποντλάσκια (σημερινή νότιο-ανατολική Πολωνία), η οποία προ χιλίων ετών ε­δέχθη την ορθόδοξον πίστιν, πολλάκις υπέμεινε δυ­σχερείς περιστάσεις και διωγμούς υπό των αλλοθρή­σκων. Παρ’ όλα ταύτα πάντοτε διετήρησε την αφοσίωσιν εις τον Χριστόν και εις την Αγίαν Εκκλησίαν, δια πρεσβειών της Θεοτόκου, η οποία εδώρησε εις την επαρχίαν Χελμ την θαυματουργόν εικόνα της. Ακόμη και εις τας δυσκολοτέρας δοκιμασίας της πί­στεως, κατά τας οποίας εφαίνετο να σβήνη το φως της Ορθοδοξίας διεφύλαξεν αυτήν την αγίαν κληρονομίαν και παρακαταθήκη της πίστεως όπως την έλαβε απ’ τον Άγιο Βλαδίμηρο.

Αφού παρήλθαν λοιπόν οι φοβεροί διωγμοί και το μέγα σκότος, πάλιν η πίστις λαμπρύνεται, δια της αναδείξεως ομολογητών και μαρτύρων, οι οποίοι ιδιαιτέρως κατά τον εικοστόν αιώνα, επότισαν δια των μαρτυρικών αιμάτων αυτών την χώραν τους.

Το αποκορύφωμα των διωγμών της περιοχής Χελμ και Ποντλάσκια έλαβε χώραν το έτος 1944, και καθώς μαρτυρούν οι εντόπιοι του καιρού εκείνου: «Φοβερά και δυσχερή υπέστημεν από τους εχθρούς της πίστεως οι οποίοι επλημμύρισαν την περιοχή μας με ποταμούς αιμάτων και επυρπόλησαν τας οικίας μας. Κατ’ αυτάς δε τας ημέρας ορισμένοι έλαβον μαρτυρικόν στέφανον, αφιερώσαντες την καρδιάν τους και την πίστιν τους εις τον Θεόν και τον πλησίον τους».

Δια των μαρτυρικών τους αιμάτων και πρεσβειών ενισχύεται η σημερινή εκκλησιαστική μας κοινότης και εμείς διατηρούμε την μνήμην του μαρτυρίου τους, συμφώνως με την κατά το έτος 1944 μαρτυρίαν του το­πικού Ιεράρχου Ιλαρίωνος, ο οποίος είπε: «Εγώ ελ­πίζω ακραδάντως, ότι πολλούς από τους μαρτυρήσαντας ιερείς της επαρχίας μου, η Εκκλησία θα κατατά­ξη εις τον χορόν των Αγίων». Κατά τους πεντήκοντα μεσολαβήσαντας χρόνους ήταν αδύνατον να γίνη η αγιοποίησίς των, εξ αιτίας των μη ευνοϊκών προς τού­το περιστάσεων. Εν τούτοις η μνήμη αυτών παρέμεινε ζωντανή εις τον λαόν της περιοχής, μέχρις ότου η Ορθόδοξος τοπική Εκκλησία, επί τη βάσει ερευνών και στοιχείων ειδικής επιτροπής, απεφάσισε:

1. Καθορίζεται η σύναξις των Αγίων Μαρτύρων και ομολογητών της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια, την πρώτην Κυριακήν του μηνός Ιουνίου.

2. Κατατάσσονται εις τον χορόν των Αγίων:

    α) Ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Μαρτίς (μαρτυρήσας εις το χωρίον Τερατίν την 4ην Μαΐου 1945).

    β)   Ο Πρωθιερεύς Παύλος Σβάικο και η πρεσβυτέ­ρα του Ιωάννα (μαρτυρήσαντες εις το χωρίον Γκραμπόβιετς την 28ην Αυγούστου 1943).

    γ)   Ο Ιερεύς Νικόλαος Χολτς (μαρτυρήσας εις Νοβοσιόλκι, την 2αν Απριλίου 1944).

    δ)   Ο Ιερεύς Λέων Κορόμπτσουκ (μαρτυρήσας εις Λάσκοφ την ΙΟην Μαρτίου 1944).

    ε)   Ο Ιερεύς Πέτρος Οχρίσκο (μαρτυρήσας εις Τσαρτόβιετς την ΙΟην Απριλίου 1944).

    στ) Ο Ιερεύς Σέργιος Ζαχάρτσκουκ (μαρτυρήσας εις Νάμπρουζ την 6ην Μαΐου 1943).

    ζ)   Ο Μοναχός Ιγνάτιος (μαρτυρήσας εις την Μο­νήν του Αγίου Ονουφρίου εις Γιαμπλέτσνα, την ΙΟην Αυγούστου 1942).

    3.   Να συνταχθούν Απολυτίκιον, Κοντάκιον και μεγαλυνάριον των ανωτέρω Αγίων, ενώ η Ασματική Α­κολουθία του ευρίσκεται εις το Μηναίον των Μαρ­τύρων.

    4.   Να τιμηθούν όσα άγια λείψανα αυτών ευρέθησαν και να αγιογραφηθή η Εικόνα αυτών.

    5.   Να ενημερωθούν τα ομόδοξα Πατριαρχεία και οι αυτοκέφαλοι Εκκλησίες.

Δια πρεσβειών πάντων των εν Χελμ και Ποντλάσκ μαρτυρησάντων Αγίων, οι οποίοι παρίστανται εμπρός εις τον θρόνον του Υψίστου, ικετεύοντες Αυτόν υπέρ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του πιστού λαού της πατρίδος των, είθε ο Κύριος να ενισχύση την πίστιν μας και να μας δώση πλουσίαν την ευλογίαν Του. Α­μήν.

†    Μακαριώτατος Μητροπολίτης Σάββας,

Αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας.

Πηγή: Πολωνοί Άγιοι μαρτυρήσαντες από τους Παπικούς. Εορτάζονται την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Γιώργος Κοινούσης: Ο τραγουδιστής – είδωλο της δεκαετίας του ’70 κοινώνησε 5 φορές μέσα στην καραντίνα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Ο Γιώργος Κοινούσης που διέπρεψε ως τραγουδιστής στη δεκαετία του ’70 και αργότερα αποσύρθηκε, στις κατά καιρούς συνεντεύξεις του, πάντα διατράνωνε την πίστη του στον Θεό.

Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Espresso, δηλώνει για τις ημέρες της καραντίνας:«Δεν έλαβα κανένα μέτρο. Η πίστη μου ήταν τόσο δυνατή που δεν μου επέτρεπε να πηγαίνω στην εκκλησία με τη μάσκα του… Ζορό στο πρόσωπο, σαν μασκοφόρος. Μασκοφόροι είναι μόνο οι ληστές. Εγώ δεν φοβήθηκα ούτε στιγμή».

Και συνεχίζει: «Για μένα πρώτη είδηση σε όλο τον κόσμο θα έπρεπε να ήταν ότι οι εκκλησίες γεμίζουν από κόσμο τις Κυριακές. Κοινωνούν και κανείς δεν έχει κολλήσει. Εγώ κοινώνησα μέσα στην καραντίνα πέντε συνεχόμενες φορές ‘’λαθραία’’ και δεν έπαθα τίποτα απολύτως. Ναι, κοινώνησα κεκλεισμένων των θυρών! Είναι δυνατόν να μας απαγορεύσουν να αγκαλιαζόμαστε; Να δίνει ο ένας το χέρι στον άλλο;…».

NEWSONE

Πηγή: Γιώργος Κοινούσης: Ο τραγουδιστής – είδωλο της δεκαετίας του ’70 κοινώνησε 5 φορές μέσα στην καραντίνα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: “Να μην ανοίγουμε πολλά μέτωπα” (Αγ.Παΐσιος)

Ζάλογγος 1

Οι άνθρωποι σήμερα, επειδή δεν ζουν απλά, έχουν πολύ περισπασμό. Ανοίγουν πολλά μέτωπα και χάνονται με την πολλή μέριμνα.

Εγώ ένα-δύο πράγματα τα τακτοποιώ και μετά σκέφτομαι άλλα. Ποτέ δεν έχω να κάνω πολλά πράγματα μαζί. Τώρα σκέφτομαι να κάνω αυτό, το τελειώνω και μετά σκέφτομαι να κάνω κάτι άλλο. Γιατί, αν δεν τελειώσω το ένα και αρχίσω το άλλο, δεν έχω ανάπαυση. Όταν έχη κανείς πολλά μαζί να κάνη, παλαβώνει. Και μόνο να τα σκέφτεται, παθαίνει σχιζοφρένεια.

.
Είχε έρθει στο Καλύβι ένας νέος που είχε ψυχολογικά προβλήματα. Μου έλεγε ότι ταλαιπωρείται, γιατί έχει μια κληρονομική ευαισθησία από τους γονείς κ.λπ. “Τι κληρονομικά μου λες; του είπα. Πρώτα, χρειάζεσαι ξεκούραση. Μετά να πάρης το πτυχίο σου, μετά να πας στον στρατό, μετά να κοιτάξης για διορισμό”.
Με άκουσε ο καημένος και βρήκε τον δρόμο του. Έτσι βρίσκουν και τον εαυτό τους οι άνθρωποι.
.
– Γέροντα, κι εγώ κουράζομαι εύκολα, όταν δουλεύω. Δεν καταλαβαίνω τι φταίει.
– Αυτό που σου λείπει εσένα είναι η υπομονή. Και αιτία που δεν μπορείς να κάνης υπομονή είναι που καταπιάνεσαι με πολλά. Σκορπάς σε πολλές μεριές και κουράζεσαι. Αυτό και νευρικότητα σου δημιουργεί, γιατί έχεις και φιλότιμο και αγωνιάς.
.
Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, είχα έναν διακονητή στο μαραγκούδικο, τον Γερο-Ισίδωρο. Ο καημένος δεν είχε καθόλου υπομονή. Άρχιζε ένα παράθυρο, στενοχωριόταν, έπιανε να κάνη πόρτες, στενοχωριόταν και τα άφηνε, έπιανε να κάνη μετά στέγες. Όλα στην μέση τα άφηνε, χωρίς να τελειώνη τίποτε. Άλλα ξύλα χάνονταν, άλλα κόβονταν λάθος.
.
Έτσι σκοτώνεται κανείς, χωρίς να κάνη τίποτε. Είναι μερικοί που, ενώ έχουν περιορισμένες δυνάμεις και μπορούν να κάνουν μόνον ένα-δύο πράγματα, καταπιάνονται και μπερδεύονται με πολλά και μετά δεν κάνουν τίποτε σωστό και σέρνουν και τους άλλους.
Όσο μπορεί κανείς, να κάνη ένα-δυό πράγματα μόνο, να τα τελειώνη σωστά και να έχη το μυαλό του καθαρό και ξεκούραστο και μετά να αρχίζη κάτι άλλο.
Γιατί, άμα ο νους του σκορπίση, τι πνευματικά θα κάνη μετά; Πώς να θυμηθή τον Χριστό;

από το βιβλίο:  ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Α΄ – ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: “Να μην ανοίγουμε πολλά μέτωπα” (Αγ.Παΐσιος)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Παιδάκι με βαριά εγκεφαλίτιδα γίνεται καλά με τον Τίμιο Σταυρό – Το Zωντανό Iστολόγιο

Εξιστόρηση του περιστατικού από τον πατέρα του παιδιού στον Ιερό Ναό Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού κατά τον πανηγυρικό όρθρο και θεία λειτουργία του Αγίου Ισιδώρου Πηλουσιώτου στις 4/2/2020.

Πηγή: Άγιοι Ισίδωροι (FB) – η αφήγηση ξεκινά περίπου στο 5:54:00

Πηγή: Παιδάκι με βαριά εγκεφαλίτιδα γίνεται καλά με τον Τίμιο Σταυρό – Το Zωντανό Iστολόγιο

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Όταν οι Αρχιερείς σιωπούν ή και συνηγορούν με την Πολιτεία… Ας μιλήσουν τα μοντέλα. Ας μιλήσουν οι ηθοποιοί. Ας μιλήσουν οι τραγουδιστές

ΤΕΛΩΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΡΝΑΙ
Όταν οι Αρχιερείς, οι Ιερείς, οι ψάλτες, οι λαϊκοί πολλές φορές (πλην εξαιρέσεων πάντα και παντού) σιωπούν ή ακόμη χειρότερα… συνηγορούν με την Πολιτεία και μας αφήνουν να πιστεύουμε, ότι η Θεία Κοινωνία κολλάει…………… και οι πέτρες τρίζουν………., τότε το θάρρος το βρίσκουν άνθρωποι, που δεν ήσαν περιωπής στα μάτια μας, δεν τους μετρούσαμε, που τους είχαμε για βλαμμένους και κλωτσοσκουφια ως προς τα πνευματικά.
Αλλά, που στην δύσκολη ώρα, αποκαλύπτουν, ότι ήσαν κρυφοί μέχρι τωρα αθλητές, από αυτούς, που στην Δευτέρα Παρουσία θα βλέπουμε και θα παραλύουμε από την έκπληξη μα και την ντροπή μας.
Δεν μιλούν οι εκκλησιαστικοί φανερά;
Ας μιλήσουν τα μοντέλα.
Ας μιλήσουν οι ηθοποιοί.
Ας μιλήσουν οι τραγουδιστές.
Ας μιλήσουν και επιστήμονες.
Οι μέλλοντες ίσως άγιοι.

Και εμείς όλοι μπορεί μέσα στην ευωδία των λιβανιών να βρωμάμε. Δεν φταίει το λιβάνι. Να εξηγούμαι. Το μυαλό μας φταίει.

Οι μέλλοντες Πατέρες και Μητέρες της Εκκλησίας, που υπερασπίζονται τα δόγματα και την Αλήθεια, ως έχει, χωρίς να φοβούνται, ναι, είναι αυτοί και πολλοί άλλοι ακόμη, που τώρα ξεμυτίζουν.
Άξιο δοξολογίας και χαράς αυτό. Αλλά και ντροπής και πίκρας επίσης για εμάς, τους εκκλησιαστικούς.

Δείτε τις δηλώσεις των:
Νίκου Οικονομόπουλου
Μαρίας Σολωμού
Νίκου Βέρτη
Γιαμαρελλου.
Νίκου Αναδιωτη.
Η Βουγιουκλάκη εξομολογήθηκε.

Ανθρωποι επιτυχημένοι, φθασμενοι, «κούκλοι», με λεφτά, με σώας τας φρένας.
Και μπροστά στην βιωματική πίστη τους, βάζουν τριγμούς και στην καριέρα τους.
Αυτά.
Θα υπάρξει συνέχεια…

Και είπε ο Χριστός…
Τελώναι και πόρναι προάγουσιν υμάς εις την Βασιλείαν των Ουρανών…

Διά π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΧΟΙΝΑ

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Όταν οι Αρχιερείς σιωπούν ή και συνηγορούν με την Πολιτεία… Ας μιλήσουν τα μοντέλα. Ας μιλήσουν οι ηθοποιοί. Ας μιλήσουν οι τραγουδιστές

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Τίποτε άλλο δεν έχω να Σού πω, παρά μόνο πως χαίρομαι που γνώρισα Εσένα!


Στο σκληρό ρωσο-γερμανικό πόλεμο του 1941, ανάμεσα στους χιλιάδες νεκρούς κι ο νεαρός ρώσος στρατιώτης, στην τσέπη του οποίου βρέθηκε το γράμμα προς τον Θεό.

Άκουσε, Θεέ μου. Ποτέ στη ζωή μου δεν μιλούσα μαζί Σου. Σήμερα όμως θέλω για πρώτη φορά ν΄ απευθυνθώ σε Σένα. Ξέρεις, από τα παιδικά μας χρόνια, μάς έλεγαν ότι δεν υπάρχεις. Κι εγώ ο ανόητος το πίστευα… Ποτέ δεν πρόσεξα γύρω μου τη δημιουργία Σου. Αλλά απόψε τη νύχτα, σηκώνοντας τα μάτια από την τρύπα στη γη που άνοιξε μια χειροβομβίδα, σηκώνοντας τα μάτια στον ουρανό με τα άστρα, κατάλαβα ξαφνικά –θαυμάζοντας τον ουράνιο θόλο- πόσο σκληρή ήταν εκείνη απάτη.

Δεν ξέρω, Θεέ μου, αν θα μού δώσεις το χέρι, αλλά εγώ θα Σού μιλήσω κι Εσύ θα καταλάβεις. Δεν είναι περίεργο αυτό; Ότι σ΄ αυτή τη φρικτή κόλαση του πολέμου ξαφνικά φανερώθηκε φως μπροστά μου κι εγώ γνώρισα Εσένα;

Τίποτε άλλο δεν έχω να Σού πω, παρά μόνο πως χαίρομαι που γνώρισα Εσένα!

Τα μεσάνυχτα κανόνισαν την επίθεση, αλλά δεν τη φοβάμαι. Εσύ μάς βλέπεις… Το σήμα δόθηκε. Ξεκινάμε.

Και κάτι άλλο θέλω να Σού πω: Όπως ξέρεις η μάχη θα είναι σκληρή και μπορεί αυτή τη νύχτα να χτυπήσω τη δική Σου πόρτα. Και τότε Εσύ, αφού δεν ήμουν δικός Σου φίλος, θα επιτρέψεις σ΄ εμένα να μπω; Μού φαίνεται πως κλαίω. Θεέ μου! Βλέπεις σήμερα τι έγινε με μένα; Είδα, άνοιξαν τα μάτια μου!

Χαίρε, Θεέ μου, ξεκινάω και μάλλον δεν θα γυρίσω πίσω. Παράξενο αυτό, αλλά για πρώτη φορά δεν φοβάμαι το θάνατο!

https://www.faneromenihol.gr/index.php/gnorizo-tin-orthodoksia/ekklisia-kai-neoi/6820-tipote-allo-den-exo-na-soy-po-para-mono-pos-xairomai-pou-gnorisa-esena

Πηγή: Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών: Τίποτε άλλο δεν έχω να Σού πω, παρά μόνο πως χαίρομαι που γνώρισα Εσένα!

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

«Αμφοτεροδέξιος…» : Ἐάν ἡμεῖς (»οι της Εκκλησίας») σιωπήσωμεν, καλλιτέχνες τε και ηθοποιοί κεκράξονται….

~ Πριν σπεύσουμε να πούμε, ή έστω να σκεφτούμε, κάποια από τα γνωστά εμείς οι «σεσωσμένοι»…
Γιατί κάποιοι από εμάς κρίνουμε τους άλλους σα να πιστεύουμε πως έχουμε το κλειδί του Παραδείσου στα χέρια μας…
Τεράστια ευκαιρία να σκεφτούμε (με καλό λογισμό, όπως έλεγε ο Άγιος Παϊσιος) τις θέσεις πάμπολων ανθρώπων, που κάποιοι (όχι εμείς…) τους αποκαλούν «διάσημους» ή «επώνυμους»…

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα στέκονται και εσωτερικός χώρος
Νίκος Αναδιώτης

– Για μένα που γνωρίζω και πιστεύω, θα ήταν βλασφημία αν έλεγα ότι μπορεί να μεταδοθεί κάποιο νόσημα από τη Θεία Κοινωνία.
– Με αξίωσε ο Θεός και εν μέσω καραντίνας, και φυσικά εφόσον μου είχε δοθεί η ευλογία του Πνευματικού μου, Μετέλαβα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Το έπραξα και εγώ και η οικογένειά μου.
Νίκος Οικονομόπουλος
– Δεν έχουμε το Χριστό μέσα μας, αν δεν τον πάρουμε από την Θεία Κοινωνία.
– Θα Κοινωνούσα ακόμη κι αν ο προηγούμενος από εμένα ήταν λεπρός ή είχε την χειρότερη κολλητική αρρώστια που υπάρχει.
Μαρία Σολωμού
– Πιστεύω και θα Κοινωνήσω το Σώμα και το Αίμα του Χριστού!
– Ο φόβος καμια φορά νικάει την πίστη. Εν μέσω πανδημίας αυτό βλέπουμε να συμβαίνει πιο συχνά. Ο κόσμος αυτή την περίοδο είναι ευάλωτος στον φόβο και ορισμένες φορές νικιέται από αυτόν”.
Μάριος Πετρίδης
– Ο ίδιος ο Κύριος είπε «Ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος». Γιατί να υπάρχει μόνο η μέριμνα για τις σωματικές ανάγκες;
– Είναι δοκιμασία και έχουμε αποτύχει ως χριστιανοί! Μάς κυριεύει ο φόβος του θανάτου που αν το καλοσκεφτούμε είναι αναπόφευκτος για όλους ανεξαιρέτως και θα συμβεί έτσι κι αλλιώς!
– Φοβόμαστε τον θάνατο; Τότε να στραφούμε στο Χριστό που είναι η Ζωή και η θεραπεία όπως και η Ανάστασις των πάντων!
Νίκος Βέρτης (Ιανουάριος 2020)
– Αγαπώ πολύ τον Χριστό, Τον έχω μες στη ζωή μου…
Διανύουμε μια εποχή που πολύς κόσμος και κυρίως η νεολαία φοβάται να πει ότι «πιστεύω στον Χριστό».
– Aν θέλουμε να πιστεύουμε στον Χριστό πρέπει να είμαστε κοντά στον Χριστό, με Αγάπη και να κρίνουμε τον εαυτό μας, να βελτιωνόμαστε εμείς».
Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνοΗ εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομοΗ εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνοΗ εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κείμενο
Ο πρώτος οικιστής του Παραδείσου άλλωστε ποιος ήταν;…
{επιμέλεια Δαμιανός Τσάγκας }

ΥΓ «συν αυτώ»:
Πρόσθεσε τον Άρη, τον Πάνο, τον Παναγιώτη Πετράκη, τον Τζόναθαν, τον Θοδωρή, τον Yannis, τον Σταμάτη και αμέτρητους άλλους… 
Και μη λησμονάς την {+}Γιωργία μας… 

 * Σχετικές δικές μας αναρτήσεις (ελάχιστες από τις πάμπολλες…):
 

«Έλα μωρέ, ποιος Μουζουράκης και ποιος Ρουβάς, και ποιος Μαχαιρίτσας, καλή του ώρα…»

«Η πίστη μου στο Θεό μού άλλαξε την ζωή…» ~ Άρης Σερβετάλης.-

~ Η «μαρτυρία» του Θοδωρή και η ώθηση προς Τον Θεό, που του έδωσε η φίλη του, Γιωργία Αποστόλου…

Αποτέλεσμα εικόνας για Θοδωρής Αθερίδης

~ Mια ζωντανή μαρτυρία μέσα από ένα εκπληκτικό video-clip…

Αποτέλεσμα εικόνας για Holy Mountain (Jonathan Jackson)
Αποτέλεσμα εικόνας για Τζόναθαν Τζάκσον Ελληνική παιδεια
(η δεύτερη φωτογραφία από την συνύπαρξη του Jonathan και του Λυκείου Μελισσίων της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ»…)
cdcover-peripeties

* Δύο χρόνια χωρίς τη Ζωή

Για τους γάμους της είπανε…
Για τα botox της γράψανε…
Για το πως διαπαιδαγώγησε τα παιδιά της συζήτησαν…
Μονάχα για το ότι είχε πνευματικό 35 χρόνια τους διέφυγε…

«Πιστεύω βαθύτατα, κοινωνώ, έχω πνευματικό εδώ και 35 χρόνια…»
Καλό Παράδεισο Ζωή !

Σαν λειτουργιά μου φάνηκε, βρε παιδί μου! Μη με παρεξηγήσεις…

Πηγή: «Αμφοτεροδέξιος…» : Ἐάν ἡμεῖς (»οι της Εκκλησίας») σιωπήσωμεν, καλλιτέχνες τε και ηθοποιοί κεκράξονται….

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Μαρία Σολωμού: «Πιστεύω και θα κοινωνήσω το Σώμα και το αίμα του Χριστού! Δεν φοβάμαι τίποτα»

Του Γιώργου Θεοχάρη

Οι καλλιτέχνες βγαίνουν μπροστά για να ομολογήσουν Χριστό . Όταν κάποιοι από άλλους χώρους θέτουν διλήμματα στον λαό για τα μυστήρια της Εκκλησίας οι ευαίσθητες ψυχές των καλλιτεχνών …μιλάνε στον κόσμο με κηρύγματα πίστης και ευλάβειας .

Μετά τον Νίκο Οικονομόπουλο και η Μαρία Σολωμού ξεκαθαρίζει τα πράγματα στα όσα ελέγχθησαν για την Θεία Κοινωνία .

“Θα κοινωνήσω την Κυριακή και δεν φοβάμαι τίποτα” εξηγεί στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ η δημοφιλής ηθοποιός κ. Μαρία Σολωμού τονίζοντας ότι “έχω νηστέψει όλη την Σαρακοστή αλλά λόγω της Πανδημίας δεν κατάφερα να κοινωνήσω”.

Όσο αφορά όσα ακούγονται για μετάδοση του κορονοϊού μέσα από τη Θεία Κοινωνία η κ. Σολωμού υπογραμμίζει ότι “δεν θέλω να σκέφτομαι τέτοια πράγματα . Πιστεύω και θα κοινωνήσω το Σώμα και το αίμα του Χριστού”.

Επίσης , επισημαίνει ότι “ο φόβος καμία φορά νικάει την πίστη . Και ειδικότερα εν μέσω πανδημίας αυτό βλέπουμε να συμβαίνει πιο συχνά . Ο κόσμος αυτή την περίοδο είναι ευάλωτος στον φόβο και ορισμένες φορές νικιέται από αυτόν”.

Πηγή

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Μαρία Σολωμού: «Πιστεύω και θα κοινωνήσω το Σώμα και το αίμα του Χριστού! Δεν φοβάμαι τίποτα»

1 σχόλιο

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Ποια είναι τα τρία Αγγελικά Τάγματα που δεν κατέρχονται ποτέ στον πλανήτη Γη;

Έγινε για πρώτη φορά σύναξη όλων των Αγγέλων γύρω από την Φάτνη της Βηθλεέμ, γύρω από τον Χριστό πλην τριών ταγμάτων

 Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα 

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ποια είναι τα τρία Αγγελικά Τάγματα που δεν κατέρχονται ποτέ στον πλανήτη Γη;

Σχολιάστε

Filed under ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Παρέμβαση Ιεράς Κοινότητας Αγ. Όρους για τις δημόσιες τοποθετήσεις περί αποφυγής της Θείας Κοινωνίας (δείτε το επίσημο έγγραφο)


Με ένα κείμενο παρέμβαση στα όσα δηλώνονται όλον αυτόν τον καιρό δημοσίως για το Ιερό Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας απαντά η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους.

«Η Θεία Κοινωνία αποτελεί πηγή αγιασμού, σωτηρίας, ελπίδος, φωτός και μετοχής εις την ζωήν του Κυρίου, και εις ουδεμίαν περίπτωσιν αιτίαν μεταδόσεως λοιμικών ασθενειών ή οιουδήποτε άλλου κακού», τονίζει σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους σχετικά με την πανδημία του κορωνοϊου.

Στην ανακοίνωση εκφράζεται η λύπη για τα όσα δημοσίως αναφέρθηκαν για την αποφυγή της Θείας Κοινωνίας, τονίζοντας ότι «το μέγιστον τούτο μυστήριον της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι απολύτως απαραίτητον διά την πνευματικής ζωής και οι πιστοί δεν είναι δυνατόν να υποβάλλονται είς στέρησιν αυτό».

Παράλληλα, τονίζεται πως η Ιερά Κοινότης δεν είναι αρνητική εις τα μέτρα προστασίας κατά του κορωνοϊού και σέβεται τις προσπαθείας των Κρατικών Αρχών, των ειδικών επιστημόνων και των εργαζομένων εις τας δομές υγείας, διά την αντιμετώπισιν της πανδημίας.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους, με αφορμήν την πανδημίαν του κορωνοϊού, συμμεριζομένη την πνευματικήν δίψαν όλων εκείνων που θέλησαν να εκκλησιασθούν, να προσκυνήσουν τα ζωοποιά πάθη και την Ανάστασιν του Κυρίου, και να μεταλάβουν, με κατάλληλον πνευματικής προετοιμασίας, των Αχράντων Μυστηρίων, αλλά υπεχρεώθησαν εις περιορισμόν, αισθάνεται την ανάγκην, να τοποθετηθη και δημοσίως επί του θέματος.

Η Θεία Κοινωνία αποτελεί πηγήν αγιασμού, σωτηρίας, ελπίδος, φωτός και μετοχής εις την ζωήν του Κυρίου, και εις ουδεμίαν περίπτωσιν αιτίαν μεταδόσεως λοιμικών ασθενειών ή οιουδήποτε άλλου κακού. Αυτό μαρτυρεί η πείρα των αιώνων, αυτό διδάσκει εν επιγνώσει η Εκκλησία μας, αυτό πιστεύομεν άκραδάντως ως χριστιανοί και πιστα μέλη Της. Η Εκκλησία ήτο και παραμένει πάροχος των αιωνίων αγαθών, του Αίματος και του Σώματος του Χριστού, διά των οποίων είναι δυνατόν να ενωθώμεν με τον εσταυρωμένος και αναστάντα Χριστόν, νικώντες τον θάνατον.

Εκφράζομεν την λύπην ημών διά γενομένας δημοσίας τοποθετήσεις περί αποφυγής της Θείας Κοινωνίας, τονίζοντας ότι το μέγιστον τούτο μυστήριον της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι απολύτως απαραίτητον διά την πνευματικής ζωής και οι πιστοί δεν είναι δυνατόν να υποβάλλονται είς στέρησιν αυτού.

Η Ιερά Κοινότης δεν είναι αρνητική εις τα μέτρα προστασίας κατά του κορωνοϊού και σέβεται τις προσπαθείας των Κρατικών Αρχών, των ειδικών επιστημόνων και των εργαζομένων εις τας δομές υγείας, διά την αντιμετώπισιν της πανδημίας. Πράττομεν, συν Θεώ, το κατά άνθρωπον δυνατόν, και διά τούτο ελήφθησαν και τηρούνται μέχρι σήμερον με προσοχής και διάκρισιν ανάλογα μέτρα προστασίας και εις το Άγιον Όρος.

Ωστόσο, κατ’ ουδένα τρόπον η πανδημία αυτή και η αντιμετώπισίς της δεν πρέπει να συνδεθη με την δυνατότητα συμμετοχής των πιστών εις τα άγια Μυστήρια της
Ορθοδόξου Εκκλησίας με αποτέλεσμα τον περιορισμός της θρησκευτικής ελευθερίας και της χριστιανικής λατρείας. Εις την παρούσαν δυσχερή περίστασιν της πανδημικής νόσου υπάρχει πρόσθετος ανάγκη καταφυγής εις τον Θεόν, συμμετοχής εις τα σωστικά μέσα της Εκκλησίας και επικλήσεως της θείας βοηθείας και της μεσιτείας των Αγίων, διά των ποικίλων τρόπων, τους οποίους γνωρίζει η αιωνόβιος πείρα Της, δηλαδή τελέσεως λιτανειών ιερών εικόνων και τιμίων λειψάνων, αναγνώσεως ειδικών ευχών, τελέσεως ειδικών ακολουθιών.

Ο χρόνος της δοκιμασίας θα παρέλθη, τα περιοριστικά μέτρα σταδιακώς θα αρθούν, αλλ’ όμως η δοκιμασία αυτή, την οποίαν επέτρεψεν ο Κύριος διά τας αμαρτίας ημών, άς γίνη αφορμή ειλικρινούς μετανοίας και επιστροφής εις την διδασκαλίας του Ιερού Ευαγγελίου του αναστάντος Χριστού, ο οποίος είναι η ελπίς όχι μόνον του καθενός προσωπικώς, αλλά του σύμπαντος κόσμου, Αυτός ο οποίος διώκει κάθε φόβον, επειδή είναι ο Νικητής του θανάτου.

Εις την αναστάσιμον λειτουργικήν περίοδος του Αγίου Πάσχα, την οποίαν διανύομεν, άς ενωθώμεν με τον Κύριον, εν μετανοία, εν αγάπη, εν ελεημοσύνη, εν συγκαταβάσει προς την αδυναμία του πλησίον, έν υπομονή, εν πίστει αδιστάκτω, και ας αφήσωμεν «πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ».
Χριστός Ανέστη!

«Άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους Άθω.»


https://www.orthodoxianewsagency.gr/agioreitika/i-iera-koinotita-tou-agiou-orous-gia-tin-pandimia-tou-koronoiou/

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Παρέμβαση Ιεράς Κοινότητας Αγ. Όρους για τις δημόσιες τοποθετήσεις περί αποφυγής της Θείας Κοινωνίας (δείτε το επίσημο έγγραφο)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

«Αμφοτεροδέξιος…» : Τρομερή ομολογία πίστεως για τον Χριστό και την Θεία Κοινωνία… {Νίκος Οικονομόπουλος}

Ομολογία από τους πάντες!
Σε όποιο περιβάλλον κι αν κινούμαστε…
Γιατί, όταν η ώρα του καθενός μας έρθει, θα ερωτηθούμε.
Να έχουμε να παρουσιάσουμε…

Πηγή: «Αμφοτεροδέξιος…» : Τρομερή ομολογία πίστεως για τον Χριστό και την Θεία Κοινωνία… {Νίκος Οικονομόπουλος}

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Μητρόπολη Πειραιώς: “Πρωτοφανής και ιδιότυπος διωγμός εναντίον της Εκκλησίας” | Σημεία Καιρών

Αγία Τριάδα - ΠΕΙΡΑΙΑΣ TopGamos.gr

Για διωγμό που είναι σε εξέλιξη εναντίον της Εκκλησίας με αφορμή τον κορονοϊό, κάνει λόγο ανακοίνωση της Μητρόπολης Πειραιώς.

“Η σωματική υγεία ανυψώθηκε ως υπέρτατο αγαθό, υπεράνω και της πνευματικής υγείας και οι σωματικές ανάγκες υπεράνω των πνευματικών αναγκών, τις οποίες υπηρετεί και διακονεί η Εκκλησία”, αναφέρει μεταξύ άλλων.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

“Ένας πρωτοφανής και ιδιότυπος διωγμός εν εξελίξει εναντίον της Εκκλησίας, με πρόφαση την διασφάλιση της δημόσιας υγείας από την επιδημία του κορωνοϊού φαίνεται να εφαρμόζεται μεθοδευμένα και συστηματικά τον τελευταίο καιρό από την Πολιτεία. Έχουμε ήδη αναφερθεί στο φλέγον θέμα των περιοριστικών μέτρων της πολιτείας λόγω κορωνοϊού κατ’ επανάληψη σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας, ωστόσο θεωρήσαμε καθήκον μας να επανέλθουμε και πάλι, καθώς καθημερινά διαπιστώνουμε τόσο από το διαδίκτυο και τα ΜΜΕ ένα καταιγισμό άρθρων και δημοσιεύσεων, όσο και από πάμπολλα τηλεφωνήματα και email που δεχόμεθα από πνευματικά τέκνα, αδελφούς εν Χριστώ και συνεργάτες, την συνεχώς διογκουμένη οργή και αγανάκτηση του πιστού λαού του Θεού.

Όπως φάνηκε από το γράμμα και το πνεύμα των τριών Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων, αλλά και από τα ίδια τα γεγονότα, η σωματική υγεία ανυψώθηκε ως υπέρτατο αγαθό, υπεράνω και της πνευματικής υγείας και οι σωματικές ανάγκες υπεράνω των πνευματικών αναγκών, τις οποίες υπηρετεί και διακονεί η Εκκλησία, ως πνευματικό ιατρείο των ψυχών. Ο ρόλος της και η αποστολή της επιδεικτικά λοιδορήθηκε και περιφρονήθηκε, ενώ κλήθηκε η «θεά» επιστήμη, ως μόνη ικανή και άξια πάσης εμπιστοσύνης, να δώσει τα φώτα της στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

Τα γεγονότα που είδαν το φως της δημοσιότητος τις τελευταίες ημέρες και ιδίως την Μεγάλη Εβδομάδα με συλλήψεις πιστών, στουχτερά πρόστιμα, πράξεις βίας από αστυνομικούς, ποινικές διώξεις εις βάρος αρχιερέων και ιερέων, σφράγισμα ναών και προσκυνημάτων από αστυνομικές δυνάμεις, τέλεση Θείων Λειτουργιών και ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος, είτε σε σπίτια και αποθήκες «διά τον φόβον των ιουδαίων», είτε σε ώρες μεταμεσονύκτιες, όπου δεν κυκλοφορεί κανένας στους δρόμους και πολλά άλλα, συνθέτουν μια ατμόσφαιρα που θυμίζει την εποχή των κατακομβών, ή την εποχή του αμείλικτου διωγμού εναντίον της Εκκλησίας από το αντίχριστο Σοβιετικό καθεστώς της πάλαι ποτέ κομμουνιστικής Ρωσίας.

Ο ιδιότυπος διωγμός εναντίον της Εκκλησίας στράφηκε προς δύο κυρίως κατευθύνσεις: 1) Στο να αποκλειστεί με κάθε τρόπο η προσέλευση των πιστών στους ναούς και η συμμετοχή τους στις ιερές ακολουθίες με την πρόφαση ότι υπάρχει κίνδυνος συνωστισμού, και 2) Να αποκλεισθεί η μετάδοση της Θείας Κοινωνίας, ως πράξη που θέτει σε κίνδυνο την δημόσια υγεία με το κλείσιμο των Εκκλησιών.

Όπως έχουμε επισημάνει σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας, ο κίνδυνος του συνωστισμού μπορούσε να προληφθεί από την Πολιτεία σε συνεργασία με την Εκκλησία με κατάλληλα προληπτικά μέτρα, ανάλογα με αυτά που έλαβε στις Υπεραγορές και στις Τράπεζες, όπου εφαρμόσθηκε ελεγχόμενος αριθμός εισερχομένων. Είναι φανερό, ότι η πολιτεία ενήργησε στην προκειμένη περίπτωση με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Είναι τουλάχιστον άδικο και μεροληπτικό, να επιτρέπει μεν την λειτουργία των Υπεραγορών και των Τραπεζών και να βάζει λουκέτο στους Ναούς. Να δείχνει ανοχή στο συνωστισμό, που πολλές φορές παρατηρήθηκε στους χώρους αυτούς, ή στις λαϊκές αγορές και να μην επιτρέπει την προσκύνηση του Ιερού Επιταφίου, ή την κατ’ ιδίαν προσευχή, ούτε ακόμη και με την τήρηση των αναγκαίων υγειονομικών μέτρων. Όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα: «Σε μια Εκκλησία έβγαλαν τα βάγια την Κυριακή των Βαΐων έξω από την πόρτα και επενέβησαν οι δυνάμεις καταστολής, να τα ξαναβάλουν μέσα, μη τυχόν και μαζευτεί κόσμος…. Οικοτροφεία, γηροκομεία, άσυλα ανιάτων, δομές μεταναστών, καταυλισμοί τσιγγάνων, αδελφότητες, κοινόβια, συνεργεία αυτοκινήτων και εξωτερικά συνεργεία του Δήμου, ή τεχνικών Εταιρειών, όλοι μαζί συζούν και δουλεύουν μέχρι αυτή την ώρα με ελάχιστες ως μηδενικές προφυλάξεις και μόνο στις Εκκλησίες επιτρέπονται αυστηρά μόνο 4 άτομα και αυτά σε διασπορά».

Όσο για αποκλεισμό από την Θεία Κοινωνία, η στάση της πολιτείας ήταν ακόμη πιο ένοχη και απαράδεκτη. Η ποινική δίωξη του Μητροπολίτου Κερκύρας κ. Νεκταρίου και του π. Γεωργίου Σχοινά από το Κουκάκι, επειδή τόλμησαν να κοινωνήσουν κάποιους πιστούς, ξεσκεπάζουν και αποκαλύπτουν τις πραγματικές προθέσεις της Πολιτείας. Όπως απέδειξε δημόσια ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Σεραφείμ, ο Σεβασμιώτατος άγιος Κερκύρας, όπως και οι άλλοι υπόδικοι κληρικοί, δεν διέπραξαν κάποιο αδίκημα, διότι πουθενά στις υπουργικές αποφάσεις δεν υπάρχει απαγόρευση της Θείας Κοινωνίας. Παρ’ όλα αυτά όμως τους ασκήθηκε ποινική δίωξη. Το γεγονός αυτό αποκαλύπτει, ότι ένας από τους κύριους λόγους του κλεισίματος των Εκκλησιών, ήταν να αποκλεισθεί πάσει θυσία ο λαός από την Θεία Μετάληψη, ως δήθεν αιτία μολύνσεως και μεταδόσεως του κορωνοϊού.

Ματαίως προσπάθησαν διακεκριμένοι επιστήμονες, όπως οι καθηγητές κ. Ελένη Γιαμαρέλλου, ο κ. Κουντουράς κ.α. να επισημάνουν ότι δεν υπάρχει καμιά επιστημονική τεκμηρίωση, ότι η Θεία Κοινωνία διασπείρει μεταδοτικές ασθένειες. Οι επισημάνσεις τους όχι απλά δεν ελήφθησαν υπόψη, αλλά στιγματίστηκαν ως «αντιεπιστημονικές», οι επιστήμονες αυτοί απειλήθηκαν ότι θα συρθούν σε πειθαρχικές και ποινικές διώξεις, ως δήθεν διασπείροντες «επικίνδυνες απόψεις για την δημόσια υγεία»! Πρόσφατα δημοσιεύθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο 152 ιατρών επιστημόνων από την Κύπρο, οι οποίοι με επιστολή τους ζητούν από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, να ανοίξουν οι Εκκλησίες. Γράφουν μεταξύ άλλων τα εξής: «Όπως γνωρίζετε και εσείς, ως Ορθόδοξος χριστιανός, η Θεία Κοινωνία είναι ο ίδιος ο Χριστός και η μετάληψή Του από τους Ορθοδόξους χριστιανούς, δεν αποτελεί απλά ένα θρησκευτικό, εθιμοτυπικό, τελετουργικό καθήκον, αλλά τη βάση της πίστεώς τους, καθώς και αναφαίρετο δικαίωμά τους. Παρόλο που είμαστε σίγουροι, ότι και εσείς, ως Ορθόδοξος χριστιανός συμμερίζεστε τα δόγματα της Ορθοδοξίας, μεταξύ των οποίων και ότι η Θεία Κοινωνία είναι ‘εφόδιο ζωής αιωνίου’ και ότι από αυτή, ή μέσω αυτής, δεν είναι δυνατόν να μεταφερθούν ιοί, σας αναφέρουμε ότι και επιστημονικά δεν υπάρχει στη βιβλιογραφία οποιοδήποτε επιστημονικό άρθρο, μελέτη, ή έρευνα, που να αποδεικνύει ότι με τη Θεία Κοινωνία μεταδίδονται μικρόβια και ιοί. Το μόνο επιστημονικό δεδομένο που μπορεί να υπάρχει και που η επιστημονική κοινότητα αποδέχεται, εκεί που δεν υπάρχει συγκεκριμένη επιστημονική έρευνα, είναι η αναδρομική μελέτη της κλινικής εμπειρίας, που στην περίπτωση της Θείας Κοινωνίας αφορά αναδρομική κλινική εμπειρία 2000 χρόνων (π.χ. Ιερείς και όχι μόνον, που καταλύουν καθημερινά τη Θεία Κοινωνία στα Νοσοκομεία, ακόμη και Νοσοκομεία Λοιμωδών Νόσων κλπ) και ουδέποτε τους έχει μεταδοθεί οτιδήποτε».

Το λυπηρό είναι ότι, απέναντι στις σκληρές και στοχευμένες κατά της Εκκλησίας απαγορεύσεις, δεν υπήρξε ουσιώδης αντίδραση από μέρους της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος, είχε το θάρρος και την τόλμη να ζητήσει μιά γενναία συγνώμη από τον Θεό και τον πιστό λαό του Θεού. Σε πρόσφατο δημοσίευμά του με τίτλο «Συγχώρεσε με Θεέ μου και συ λαέ μου για την ευθύνη της σιωπής μου….», έγραψε: «Μη αντέχοντας όλη αυτή την εσωτερική συντριβή επικοινώνησα, το απόγευμα του Πάσχα, με πρόσωπο που εμπιστεύομαι την κρίση του και δεν ανήκει στον εκκλησιαστικό χώρο, εξομολογούμενος τα μύχια της καρδιάς. ‘Μήπως Σεβασμιώτατε οι ευθύνες βαραίνουν περισσότερο την Εκκλησία; Μήπως δεν έπεισε την Πολιτεία ότι θα μπορούσε να διαχειριστεί τα του ‘οίκου’ Της, όπως π.χ. οι αλυσίδες τροφίμων, κ.α. που έμειναν ανοιχτά, υπό όρους και προϋποθέσεις; Μήπως δεν διαπραγματεύτηκε σωστά και τίμια; Μήπως… ‘νίψατε’ τας χείρας σας ψιθυρίζοντας: ‘αθώος ειμί’, κλειδωθήκατε στους Ναούς σας και θεωρήσατε ότι έτσι εκπληρώνετε το χρέος σας; Μήπως κάνατε τον Χριστό “live”, “facebook”, “instagrame”, “YouTube”, μεταφέροντας το Μυστήριο στην άψυχη οθόνη μιάς τηλεόρασης και πιστέψατε ότι έτσι θα αναπαύσετε την συνείδηση σας; Προτείνατε εναλλακτικές λύσεις στην Πολιτεία, ή συγκατατεθήκατε χωρίς αντίλογο; Τι θα πράξετε εάν αύριο, σε μια άλλη περίπτωση, π.χ. θεομηνία, σας ζητήσει και πάλι η Πολιτεία να κλείσετε τους Ναούς; Ποιος έχει την ευθύνη των ψυχών που εμπιστεύονται την Εκκλησία; Η Πολιτεία, ή η Εκκλησία; Έχετε συνειδητοποιήσει ότι οι πιστοί όλες αυτές τις ημέρες ένιωθαν απόκληροι και ανεπιθύμητοι από την Εκκλησία που θεωρούν μάνα τους’; ….Συγχώρεσε με Θεέ μου και συ λαέ μου για την ευθύνη της σιωπής μου….». Ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Σεραφείμ μη παραβιάζων τις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις της Πολιτείας, επέτρεψε στους ιερείς της επαρχίας του να κοινωνήσουν των Αχράντων Μυστηρίων, όσους προσέλθουν στους Ιερούς Ναούς, ή κατ’ οίκον το εκζητήσουν.

Υποστηρίχτηκε από κάποιους, πως η ΔΙΣ συμφώνησε με τα σκληρά και άδικα περιοριστικά μέτρα κατά της Εκκλησίας από φόβο, μήπως καταλογισθεί κάποιο κρούσμα, λόγω του Εκκλησιασμού στην Εκκλησία. Αλλά αυτή είναι μια υπόθεση και το ερώτημα είναι, αν για μια υπόθεση ήταν πρέπον, να υποστούν τέτοια πνευματική ζημία οι πιστοί, καθ’ ον χρόνον μάλιστα σε όλες τις Ορθόδοξες βαλκανικές χώρες και στη Γεωργία επετράπη ο Εκκλησιασμός και η Θεία Μετάληψη, τηρουμένων παραλλήλως και των υγειονομικών μέτρων. Παρήγορο υπήρξε το γεγονός, ότι το βράδυ της Ανάστασης ο πιστός λαός του Θεού έψαλε με αναμμένες λαμπάδες από τα μπαλκόνια και τις ταράτσες των σπιτιών το «Χριστός Ανέστη», ενώ την ώρα που κτύπησαν, (κατ’ εξαίρεση), οι καμπάνες για το «Χριστός Ανέστη», φωταγωγήθηκαν οι πόλεις και τα χωριά από τα πυροτεχνήματα και τα βεγγαλικά. Δήλωσαν με αυτό τον έντονο και παραστατικό τρόπο τη σθεναρή αντίθεσή τους, σε όσους προσπάθησαν να υποβαθμίσουν το μέγα και κοσμοσωτήριο γεγονός της Θείας Εγέρσεως.

Αυτή τη στιγμή που γράφεται το σχόλιο, η υπουργός Παιδείας κ. Ν. Κεραμέως δήλωσε, πως δεν γνωρίζει πότε θα αρθούν τα μέτρα για την απαγόρευση της θείας λατρείας και τον εκκλησιασμό των πιστών, για δύο λόγους: πρώτον διότι οι ειδικοί, ενώ κάνουν προβλέψεις και δρομολογούν την άρση μέτρων για άλλους τομείς, όπως τα εμπορικά καταστήματα και τα κέντρα αισθητικής (!!!), δεν έχουν ασχοληθεί με το άνοιγμα των εκκλησιών και δεύτερον δεν έχει δεχθεί κανένα σχετικό αίτημα από πλευράς της ΔΙΣ, παρ’ ότι ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος απέστειλε σχετική επιστολή στον Πρωθυπουργό.

Κλείνοντας, επισημαίνουμε ότι το φετινό Πάσχα ήταν το πρώτο Πάσχα που «γιορτάσθηκε» χωρίς να εορτασθεί στην πατρίδα μας. Ζούμε στους εσχάτους χρόνους, αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε. Τα σημεία των καιρών το δείχνουν ξεκάθαρα. Αυτό δεν το λέμε για να απελπιστούμε, άλλα για να προετοιμαστούμε για μεγαλύτερους διωγμούς στο μέλλον, άλλοτε συγκεκαλυμμένους και άλλοτε πιο απροκάλυπτους.

Ας αγωνιστούμε λοιπόν να δυναμώσουμε την πίστη μας και να βιώσουμε βαθύτερα την μετάνοια, ώστε την ώρα του διωγμού να μην προδώσουμε τον Χριστό, αλλά να δώσουμε την καλή μαρτυρία της ομολογίας μας, πράγμα που το ευχόμαστε από καρδίας σε όλους.

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών”.

vimaorthodoxias

Πηγή: Μητρόπολη Πειραιώς: “Πρωτοφανής και ιδιότυπος διωγμός εναντίον της Εκκλησίας” | Σημεία Καιρών

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Άγιος Παΐσιος: Περί των οραμάτων που είδε ο μεγάλος ήρωας στρατηγός Μακρυγιάννης – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Από το βιβλίο “Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ” Του Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» Βασιλικά – Θεσσαλονίκης (Σουρωτή) Σελίδες: 423 & 424 Κεφάλαιο 12ο «ΣΤΟ ΚΕΛΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΟΥΔΑΣ» Επεξεργασία οπτικοακουστικού υλικού: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ • Υπέρ πίστεως & πατρίδος

Πηγή: Άγιος Παΐσιος: Περί των οραμάτων που είδε ο μεγάλος ήρωας στρατηγός Μακρυγιάννης – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Ιερισσού: «Άστραψε και βρόντηξε» Όποιοι απλώσανε χέρι στην εκκλησία τους κόπηκε – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Ιερισσού:

-εάν έχουν σκοπό να ταπεινώσουν την εκκλησία και να ισχύσει ο καίσαροπαπισμος στην εκκλησία,δεν θα περάσει.

 -Όποιοι απλώσανε χέρι στην εκκλησία τους κόπηκε.

Πηγή: Ιερισσού: «Άστραψε και βρόντηξε» Όποιοι απλώσανε χέρι στην εκκλησία τους κόπηκε – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Το όραμα του Οσίου Παϊσίου για τις εκτρώσεις και η προτροπή του στους Αγιορείτες να μην δεχτούν τον Πρόεδρο που υπέγραψε τον νόμο – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

 

Από το βιβλίο: “Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ” του Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» Βασιλικά – Θεσσαλονίκης (Σουρωτή)

Σελίδες: 420, 421, 422 & 423

Κεφάλαιο 12ο «ΣΤΟ ΚΕΛΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΟΥΔΑΣ»

Εκείνο όμως που περισσότερο από όλα τον ανησυχούσε ήταν ότι οι Έλληνες είχαν πάρει τον «γλυκύ κατήφορο» της αμαρτίας, και γι’ αυτό δεν δικαιούντο την Θεία βοήθεια. «Σκέψου, έλεγε, ολόκληρος Θεός να βρίσκεται σε δύσκολη θέση! Να αφήσει τον βάρβαρο (τους Τούρκους) να χτυπήσει την Ελλάδα; Θα σκοτώσει τα παιδιά. Να μην τον αφήσει; Πάλι τα σκοτώνουν τα παιδιά οι ίδιοι οι γονείς τους». Εννοούσε το έγκλημα των εκτρώσεων, το οποίο νομιμοποιήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία το 1984. Και για τον νόμο που δεν θεωρούσε πλέον έγκλημα τις εκτρώσεις, έλεγε: «Όταν ένας άνθρωπος παραβαίνει μια εντολή του Ευαγγελίου, ευθύνεται μόνον αυτός. Όταν όμως κάτι που αντίκειται στις εντολές του Ευαγγελίου γίνεται νόμος από το ίδιο το κράτος, τότε έρχεται η οργή του Θεού σε όλο το έθνος, για να παιδαγωγηθεί».

Επεξεργασία οπτικοακουστικού υλικού: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ • Υπέρ πίστεως & πατρίδος

Πηγή: Το όραμα του Οσίου Παϊσίου για τις εκτρώσεις και η προτροπή του στους Αγιορείτες να μην δεχτούν τον Πρόεδρο που υπέγραψε τον νόμο – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ανδρέας Δημητρίου, γιατρός: Δεν υπάρχει Χριστός και κάτι άλλο! Υπάρχει μόνο Χριστός…μόνο Χριστός… όλα τα άλλα είναι διάβολοι….

Συγκλονιστική μαρτυρία – ομολογία πίστεως από τον γιατρό Ανδρέα Δημητρίου που ασθένησε από τον κορωνοϊό μετά το εξιτήριο του από το Νοσοκομείο Αναφοράς.
Απόσπασμα από την εκπομπή «Μέρα μεσημέρι» του ΑΝΤ1 που αναρτήθηκε στο ANT1 comcy την 21η Απριλίου 2020.

Το λαϊκό τραγούδι «Δυο πόρτες έχει η ζωή» είναι μια άλλη εκλαϊκευμένη άποψη της Ανάστασης από ανθρώπους του λαού. Όταν η τότε ιεραρχία έλεγε άλλα των άλλων μερικοί στιχουργοί του λαϊκού τραγουδιού όπως η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου ασυνείδητα σταχυολογούσαν από την καρδιά τους στίχους Αναστάσιμους… Χριστός Ανέστη!

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος


Δυο πόρτες έχει η ζωή ( Το τελευταίο βράδυ μου ) 

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

Μουσική: Βασίλης Καραπατάκης

Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης -Μαρινέλλα

1959

Το τελευταίο βράδυ μου

απόψε το περνάω

κι όσοι με πίκραναν πολύ

τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή

όλους τους συγχωρνάω

Όλα είναι ένα ψέμα

μια ανάσα μια πνοή

σαν λουλούδι κάποιο χέρι

θα μας κόψει μιαν αυγή

Εκεί που πάω δεν περνά

το δάκρυ και ο πόνος

τα βάσανα και οι καημοί

εδώ θα μείνουν στη ζωή
κι εγώ θα φύγω μόνος
Όλα είναι ένα ψέμα

μια ανάσα μια πνοή

σαν λουλούδι κάποιο χέρι

θα μας κόψει μιαν αυγή

Δυο πόρτες έχει η ζωή

άνοιξα μια και μπήκα

σεργιάνισα ένα πρωινό

κι ώσπου να `ρθει το δειλινό

από την άλλη βγήκα
 Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή

σαν λουλούδι κάποιο χέρι

θα μας κόψει μιαν αυγή
πηγή

σχόλιο:όταν τα «είδωλα γκρεμίζονται…»

Πηγή: ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ανδρέας Δημητρίου, γιατρός: Δεν υπάρχει Χριστός και κάτι άλλο! Υπάρχει μόνο Χριστός…μόνο Χριστός… όλα τα άλλα είναι διάβολοι….

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

152 Κύπριοι γιατροί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Ανοίξτε τις Εκκλησίες – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Να ανοίξουν οι Εκκλησίες ζητούν με επιστολή που έστειλαν προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας 152 επαγγελματίες υγείας στην Κύπρο. 

Αναφορικά με το Μυστήριο της Θείας Μετάληψης, στην επιστολή τους οι γιατροί, τονίζουν:

«Όπως γνωρίζετε και εσείς, ως ορθόδοξος χριστιανός, η Θεία Κοινωνία είναι ο ίδιος ο Χριστός, και η μετάληψή Του από τους ορθοδόξους χριστιανούς, δεν αποτελεί απλά ένα θρησκευτικό εθιμοτυπικό τελετουργικό καθήκον, αλλά τη βάση της πίστεώς τους, καθώς και αναφαίρετο δικαίωμά τους. Παρόλο που είμαστε σίγουροι, ότι και εσείς, ως ορθόδοξος χριστιανός συμμερίζεστε τα δόγματα της Ορθοδοξίας, μεταξύ των οποίων και ότι η Θεία Κοινωνία είναι «εφόδιο ζωής αιωνίου» και ότι από αυτή ή μέσω αυτής δεν είναι δυνατόν να μεταφερθούν ιοί, σας αναφέρουμε ότι και επιστημονικά, δεν υπάρχει στη βιβλιογραφία οποιοδήποτε επιστημονικό άρθρο, μελέτη ή έρευνα που να αποδεικνύει ότι με τη Θεία Κοινωνία μεταδίδονται μικρόβια και ιοί».

Διαβάστε αναλυτικά: 

Εξοχότατε κ. Πρόεδρε,

Θα θέλαμε εκ προοιμίου, να εκφράσουμε τις θερμές ευχαριστίες μας, τόσο προς εσάς προσωπικά, όσο και προς όλο τον κυβερνητικό μηχανισμό, για όλα όσα πράττετε, με σκοπό την προστασία του λαού μας, αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Παρά ταύτα, ως επαγγελματίες υγείας, και έχοντας πλήρη επίγνωση τόσο της σοβαρότητας της κατάστασης όσο και των απαραίτητων μέτρων υγιεινής και προσωπικής προστασίας που πρέπει να λαμβάνονται, επιθυμούμε να εκφράσουμε κάποιες σκέψεις, καθώς και εισηγήσεις στη συνέχεια, αναμένοντας, με κάθε σεβασμό, ότι αφού διαβάσετε όλα όσα θα σας παραθέσουμε, θα προβείτε στις δέουσες ενέργειες. Με κάθε σεβασμό στις αποφάσεις των ειδικών που περιστοιχίζουν την συμβουλευτική σας ομάδα για το μείζων θέμα της πανδημίας, θεωρούμε ότι η επιστημονική μας γνώση και εμπειρογνωμοσύνη σε θέματα υγείας ευρύτερα, μας δίδει το δικαίωμα να τοποθετηθούμε με την μέγιστη σοβαρότητα και ευθύνη επί του θέματος.

Τα παθογόνα μικρόβια, όπως σαφώς και γνωρίζετε, καθώς και οι λοιμώδεις νόσοι διαφόρων μεγεθών και καταστάσεων, υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντοτε στην ανθρωπότητα. Παρόλα αυτά, σε καμία περίπτωση στην μακραίωνη ιστορία των 2000 χρόνων Ορθοδοξίας στην Κύπρο, τέθηκε ποτέ θέμα διακοπής της δυνατότητας προσέλευσης των πιστών στους Ιερούς Ναούς και λήψης, για όσους επιθυμούν, της Θείας Ευχαριστίας.

Αφουγκραζόμενοι την αγωνία, τον πόνο, το φόβο και τη θλίψη, σε μεγάλη μερίδα προσώπων με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή καθημερινά στα πλαίσια παροχής των υπηρεσιών μας, αλλά και άλλων συμπολιτών μας, πραγματικά πιστεύουμε ότι η απαγόρευση προσέλευσης των πολιτών στους Ιερούς Ναούς, στερεί από τους ανθρώπους μια από τις ελάχιστες αν όχι την μοναδική πηγή πνευματικής παρηγοριάς, στοιχείο απόλυτα συνυφασμένο με την πνευματική και ψυχική υγεία του κάθε ενός. Μας φοβίζει δε ιδιαίτερα η επόμενη μέρα, ως προς το τι θα αφήσει πίσω της η πανδημία, στον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο των συμπολιτών μας.

Όπως γνωρίζετε και εσείς, ως ορθόδοξος χριστιανός, η Θεία Κοινωνία είναι ο ίδιος ο Χριστός, και η μετάληψή Του από τους ορθοδόξους χριστιανούς, δεν αποτελεί απλά ένα θρησκευτικό εθιμοτυπικό τελετουργικό καθήκον, αλλά τη βάση της πίστεώς τους, καθώς και αναφαίρετο δικαίωμά τους. Παρόλο που είμαστε σίγουροι, ότι και εσείς, ως ορθόδοξος χριστιανός συμμερίζεστε τα δόγματα της Ορθοδοξίας, μεταξύ των οποίων και ότι η Θεία Κοινωνία είναι «εφόδιο ζωής αιωνίου» και ότι από αυτή ή μέσω αυτής δεν είναι δυνατόν να μεταφερθούν ιοί, σας αναφέρουμε ότι και επιστημονικά, δεν υπάρχει στη βιβλιογραφία οποιοδήποτε επιστημονικό άρθρο, μελέτη ή έρευνα που να αποδεικνύει ότι με τη Θεία Κοινωνία μεταδίδονται μικρόβια και ιοί. Το μόνο επιστημονικό δεδομένο που μπορεί να υπάρχει και που η επιστημονική κοινότητα αποδέχεται εκεί που δεν υπάρχει συγκεκριμένη επιστημονική έρευνα, είναι η αναδρομική μελέτη της κλινικής εμπειρίας, που στην περίπτωση της Θείας Κοινωνίας αφορά αναδρομική κλινική εμπειρία 2000 χρόνων (π.χ. Ιερείς και όχι μόνον, που καταλύουν καθημερινά τη θεία κοινωνία στα Νοσοκομεία, ακόμη και Νοσοκομεία Λοιμωδών Νόσων κλπ και ουδέποτε τους έχει μεταδοθεί οτιδήποτε).

Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω, μας ξενίζει η απόφαση για απαγόρευση προσέλευσης πιστών στους Ιερούς Ναούς, εφόσον, διαπιστώνουμε ότι οι επιχειρήσεις που παρέμειναν ανοικτές/άλλες πρόνοιες του διατάγματος, δεν αφορούν μόνο στα άκρως απαραίτητα. Δίδουμε μερικά ενδεικτικά παραδείγματα:

– Οι φούρνοι, σε ένα εκ των οποίων εντοπίστηκαν πρόσφατα 26 κρούσματα δεν πωλούν μόνο τα απαραίτητα (π.χ. ψωμί, γάλα), αλλά και πολλά άλλα μη απαραίτητα (π.χ. γλυκά, σοκολάτες, καφέδες κλπ). – Oı επιχειρήσεις που παραδίδουν καφέδες και συνοδευτικά σνακς – Oı επιχειρήσεις που παραδίδουν ηλεκτρονικά παιγνίδια κλπ.

Είναι λοιπόν όλα τα πιο πάνω απαραίτητα για την διαβίωση, αλλά όχι η δυνατότητα προσέλευσης στους Ιερούς Ναούς, υπό προϋποθέσεις; Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Όλα δε, σχετίζονται με τα απαγορευτικά μέτρα, επειδή εάν οι φούρνοι περιορίζονταν στα απαραίτητα, ενώ οι επιχειρήσεις που παρέδιδαν σνακς, καφεϊνούχα ροφήματα και ηλεκτρονικά ήταν κλειστά, σημαίνει ότι πολύ λιγότερος κόσμος θα ερχόταν σε επαφή μεταξύ του, και συνεπώς, σύμφωνα με την λογική των μέτρων, θα μειωνόταν ουσιωδώς ο κίνδυνος μετάδοσης.

Δεν λέμε ότι θα πρέπει να κλείσουν τα πιο πάνω. Αλλά ταυτόχρονα, εφόσον γνώμονας μας είναι η υγεία και μόνο, δεν μπορούν να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Επειδή δε, δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι πίσω από την απαγόρευση προσέλευσης στους Ιερούς Ναούς υπήρχε αλλότριο κίνητρο εκ μέρους της Κυβέρνησης, και έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, με κάθε σεβασμό, είμαστε της άποψης ότι η συγκεκριμένη απόφαση λήφθηκε βεβιασμένα, και χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πολύ σοβαρές ψυχικές και κοινωνιολογικές επιπτώσεις.

Ζητούμε λοιπόν, ότι όπως καλώς λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα για την υγεία των πολιτών, η απαραίτητη πρόνοια για την τροφή του σώματος και επιτρέπεται η προσέλευση των πολιτών στις υπεραγορές, στα ταχυφαγεία, στους φούρνους και στις τράπεζες, καθώς και άλλες ενέργειες ως αναφέρεται πιο πάνω, όπως καλώς υπάρχει πρόνοια για τη φροντίδα των κατοικίδιων ζώων, έτσι ακριβώς θα πρέπει να ληφθεί πρόνοια και για την πνευματική και ψυχική τροφή και υγεία των πολιτών, μέσω της δυνατότητας προσέλευσης στους Ιερούς Ναούς και μετοχή στη Θεία Κοινωνία, για όσους το επιθυμούν, λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα.

Δεν επιδιώκουμε να πείσουμε τον οποιοδήποτε για θέματα πίστεως, εφόσον ακριβώς είναι θέμα «πίστεως», προσωπικής θρησκευτικής συνείδησης και ελευθερίας. Θα πρέπει όμως, με τα ίδια επιστημονικά κριτήρια που εξετάζονται και ρυθμίζονται όλα τα υπόλοιπα, να δοθεί και η δυνατότητα σε όσους συμπολίτες μας επιθυμούν, να προσέρχονται στους Ιερούς Ναούς.

Έχει πλέον χαρακτηριστεί επιστημονικά ο τρόπος μετάδοσης του ιού, όπως φαίνεται και σε πρόσφατα δημοσιεύματα, όπου αναφέρεται για παράδειγμα ότι όταν κάποιος μιλάει σε κοντινή απόσταση για 15’ και είναι φορέας μπορεί δυνητικά να μεταδώσει τον ιό ή όταν κάποιος βήξει κοντά μας από το σύννεφο που δημιουργείται. Με βάση λοιπόν τα όσα θα αναφέρουμε πιο κάτω, σε καμία περίπτωση δεν θα υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης στην εκκλησία, αφού τα όσα προτείνουμε είναι πλήρως εναρμονισμένα με τα μέτρα αποφυγής της μετάδοσης που γνωστοποιήθηκαν τόσο από την συμβουλευτική ομάδα στην Κύπρο, όσο και από παγκόσμιους οργανισμούς. Με βάση αυτά λοιπόν, προτείνουμε την εξής ασφαλή διαδικασία:

1. Είσοδος στον ιερό ναό συγκεκριμένου αριθμού ατόμου, με τα ίδια κριτήρια που εφαρμόζεται στις υπεραγορές. Οι υπόλοιποι πιστοί να στέκονται/κάθονται στους προαύλιους χώρους του ναού σε αποστάσεις ασφαλείας που θα προκαθοριστούν με σημάνσεις στο πάτωμα.

2. Άτομα που διαμένουν στην ίδια κατοικία να μπορούν να στέκονται/κάθονται στον ίδιο
τετραγωνικό χώρο.

3. Για οποιεσδήποτε μετακινήσεις θα υπάρχει ο απαραίτητος χώρος ο οποίος θα παραμένει
κενός.

4. Η Θεία Κοινωνία θα μεταδίδεται, για όσους επιθυμούν, μετά την απόλυση, οπότε όσοι
πιστοί δεν θα κοινωνήσουν θα αποχωρούν με τάξη.

5. Κατά την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας, ένας ένας πιστός θα προσέρχεται με τάξη και θα αποχωρεί τηρώντας αποστάσεις. Εναλλακτικά, ο ιερέας θα πηγαίνει από πιστό σε πιστό να τον κοινωνεί.

6. Ο ιερέας που θα έρχεται σε κοντινή απόσταση με τον προσερχόμενο για Θεία Κοινωνία μπορεί να φορεί μάσκα, ενώ το ίδιο θα ισχύει και για όσους παρευρίσκονται εντός του Ναού (αν και αυτό δεν επιβάλλεται στις υπεραγορές θα μπορούσε να επιβληθεί εδώ, για να αφαιρεθεί το επιχείρημα μετάδοσης από τον βήχα-φτέρνισμα).

7. Στο τέλος ένας-ένας, με τάξη θα αποχωρούν, όπως γίνεται και στις υπεραγορές και θα  επιστρέφουν στο σπίτι τους, χωρίς επιτόπιες συναθροίσεις.

8. Με τη λειτουργία όσων πιο πολλών ναών, τόσο θα διευκολυνθεί η προαναφερθείσα  διαδικασία.

Όλα τα πιο πάνω θα επιτηρούνται από διορισμένα και υπεύθυνα άτομα εντός και εκτός του ναού (π.χ. οι επίτροποι του κάθε ναού), ενώ η αστυνομία θα μπορεί να ελέγχει, όπως πράττει και στις υπεραγορές, καταγγέλλοντας τον οποιοδήποτε δεν βρίσκεται σε σημασμένο χώρο ο οποίος και διασφαλίζει την απόσταση ασφαλείας.

Άλλωστε, ίδια και πολλές φορές πολύ λιγότερα μέτρα, λαμβάνονται, με λιγότερη προσοχή στις υπεραγορές. Να σημειωθεί πρόσθετα ότι, ενώ πάμπολλοι Ναοί διαθέτουν ικανό αριθμό παραθύρων για επαρκή αερισμό, δεν ισχύει το ίδιο στις υπεραγορές.

Τα υπάρχοντα μέτρα που έχουν ως αποτέλεσμα την αποχή των πιστών από την προσέλευση στους Ιερούς Ναούς, προκαλούν σύγχυση και οργή, αφού δεν υπάρχουν δικαιολογημένες απαντήσεις ή επιστημονικά δεδομένα που να στοιχειοθετούν τις αποφάσεις, ενώ αντίθετα με καλή θέληση το όλο ζήτημα μπορεί να λυθεί. Λύσεις υπάρχουν.

Εάν η πολιτεία επιτρέψει, προστατεύσει, περιφρουρήσει την παραπάνω διαδικασία όπως περιγράφηκε τότε όντως θα επιβεβαιώσετε ότι και πρόεδρος όλων των Κυπρίων είστε και σταθήκατε στο ύψος των περιστάσεων, ικανοποιώντας με ασφάλεια τα δικαιώματα μεγάλης μερίδας του λαού σας.

Συμφωνούμε απόλυτα με σας Εξοχότατε κ. Πρόεδρε ότι είναι στιγμές γενναίων αποφάσεων. Ο πολιτισμός και η ιστορία του Ορθόδοξου λαού μας όμως, μας καλούν να αφουγκραστούμε τις λύσεις που δίνει σε αντίστοιχους πολέμους το βάθος της ιστορικής μας μνήμης και το παράδειγμα κυβερνήσεων άλλων ορθόδοξων λαών.

Αναμένουμε ότι θα ικανοποιήσετε το καθόλα δίκαιο και επιστημονικά τεκμηριωμένο αίτημά μας, που ήδη γνωρίζουμε, ότι εκπροσωπεί μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας.

Με Εκτίμηση

[Ακολουθούν τα στοιχεία των επαγγελματιών υγείας με αλφαβητική σειρά]

ΙΑΤΡΟΙ

1. ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ ΜΑΡΙΑ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΟΣ 2. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΑΛΚΗΣ – ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ – ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 3. ΑΡΕΤΗ ΑΔΩΝΗ – ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΚΑ 4. ΑΣΠΡΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ – ΩΡΛ – Λ/ΣΙΑ 5. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ Λ/ΚΑ 6. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ – Λ/ΚΑ 7. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΙΔΟΥ ΗΒΗ – ΠΑΙΔΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – Λ/ΚΑ 8. ΔΑΜΙΑΝΟΥ ΛΟΥΚΑΣ – ΝΕΦΡΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 9. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ – ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 10. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 11. ΔΙΟΡΙΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ – ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΟΣ 12. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΝΙΚΗ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 13. ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ – ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΟΣ ΗΠΑΤΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΚΑ 14. ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΜΙΧΑΛΗΣ – ΓΕΝΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – Λ/ΚΑ 15. ΖΑΜΠΑ ΜΑΡΩ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 16. ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΥΡΟΦΟΡΑ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 17. ΚΑΛΟΥΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ- Λ/ΚΑ 18. ΚΕΤΩΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ – ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 19. ΚΕΦΑΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑ – ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ – ΠΑΦΟΣ 20. ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ΜΑΡΙΑ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ
21. ΚΛΩΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΚΑ 22. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – ΚΑΡΔΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 23. ΚΟΡΔΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ- Λ/ΣΟΣ 24. ΚΟΤΖΙΑΜΑΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ – ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 25. ΚΟΥΚΟΥ ΕΛΕΝΗ – ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 26. ΚΟΥΠΕΠΙΑ ΘΕΩΝΗ – ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΚΑ 27. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 28. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ – ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 29. ΛΙΑΣΙΔΗΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΣ – ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΑΚΡΑΣ
ΧΕΙΡΟΣ – Λ/ΣΟΣ 30. ΛΟΡΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ – ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 31. ΛΟΥΚΑ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΙΑΤΡΟΣ Λ/ΣΙΑ 32. ΛΟΥΚΑ ΛΟΥΚΑΣ – ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 33. ΛΟΥΚΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ – Λ/ΚΑ 34. ΜΑΖΕΡΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ – ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 35. ΜΑΜΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ – ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 36. ΜΑΥΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΟΣ 37. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – ΛΕΚΤΟΡΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ – ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΟΣ –
Λ/ΣΙΑ 38. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΑΝΝΑ – ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 39. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ – ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 40. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – ΑΛΛΕΡΓΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 41. ΞΥΔΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – ΕΙΔΙΚΟΣ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 42. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ – ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 43. π. ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΝΤΟΤΣΕΦ –ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΟΣ 44. π. ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΦΑΛΙΔΗΣ – ΙΑΤΡΟΣ ΩΡΛ – Λ/ΣΟΣ 45. ΠΑΛΑΖΗ ΑΙΜΙΛΙΑ – ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 46. ΠΑΛΑΖΗΣ ΛΑΚΗΣ – ΕΝΤΑΤΙΚΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 47. ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ ΗΡΑΚΛΗΣ – ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – ΕΙΔΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 48. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 49. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΗΛΙΑΣ – ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΩΝ – Λ/ΣΙΑ 50. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ ΖΑΒΒΑΣ – ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΚΑ 51. ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΝΕΚΤΑΡΙΑ – ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 52. ΠΑΠΑΦΥΛΑΚΤΟΥ ΜΑΡΙΑ – ΠΑΙΔΟΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 53. ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΩΤΗ ΆΝΝΑ – ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 54. ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΩΤΗ ΧΡΥΣΩ – ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΗ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ – Λ/ΣΙΑ 55. ΠΑΥΛΙΔΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 56. ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ – ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 57. ΠΕΤΑΗΣ ΗΛΙΑΣ – ΚΑΡΔΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – Λ/ΚΑ 58. ΠΕΤΕΜΕΡΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ – ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΗ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ – Λ/ΣΙΑ 59. ΠΙΕΡΗ ΜΑΡΙΑ- ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΗ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ/ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΑΣ – ΑΜ/ΣΤΟΣ 60. ΠΙΤΣΙΛΛΟΣ ΧΑΡΗΣ – ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΣ/ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 61. ΠΙΤΣΙΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΣ ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΣ/ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 62. ΠΟΖΩΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ – ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 63. ΣΑΒΕΡΙΑΔΗΣ ΑΔΑΜΟΣ – ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΚΑ 64. ΣΑΜΑΡΑ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 65. ΣΑΜΑΡΑ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ – ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – Λ/ΚΑ 66. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ – ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ – ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ – ΠΑΦΟΣ 67. ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ – ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟΣ – Λ/ΚΑ 68. ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ – ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 69. ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ – ΙΑΤΡΟΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ – Λ/ΣΙΑ 70. ΤΡΥΦΩΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – ΟΥΡΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΚΑ 71. ΤΣΙΡΕΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ – ΠΑΙΔΟΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ 72. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΣΤΕΛΛΑ – ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 73. ΧΑΤΖΗΓΑΒΡΙΗΛ ΜΙΧΑΛΗΣ – ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 74. ΧΑΤΖΗΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ΓΛΑΥΚΟΣ – ΜΑΙΕΥΤΗΡΑΣ – ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ-Λ/ΚΑ 75. ΧΑΤΖΗΣΤΥΛΛΗ ΣΤΕΛΙΟΣ – ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ – Λ/ΣΙΑ

ΣΤΟΜΑΤΟΓΝΑΘΟΠΡΩΣΟΠΙΚΟΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΙ

76. ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ ΑΝΤΡΕΑΣ – Λ/ΣΟΣ 77. ΣΑΜΑΡΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ – Λ/ΚΑ

ΟΡΘΟΔΟΝΤΙΚΟΙ

78. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΕΤΡΟΣ – Λ/ΣΟΣ 79. ΠΑΝΑΓΗ ΝΕΑΡΧΟΣ – Λ/ΣΟΣ 80. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΑΒΡΑΑΜ – Λ/ΣΟΣ

ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΙ

81. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΑΒΒΑΣ – Λ/ΚΑ 82. ΒΟΣΚΟΥ ΣΟΦΙΑ – Λ/ΣΟΣ 83. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΦΙΑ – Λ/ΣΟΣ 84. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΑΡΗΣ – Λ/ΣΙΑ 85. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ – Λ/ΣΟΣ 86. ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΑΙΓΛΗ – Λ/ΣΟΣ 87. ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ – Λ/ΚΑ 88. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΩΣΤΑΣ – Λ/ΣΙΑ 89. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΑΠΑΘΑΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ – Λ/ΣΙΑ 90. ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΝΙΚΗ – Λ/ΣΟΣ 91. ΚΟΥΠΑΤΟΣ ΧΑΡΗΣ – ΠΑΦΟΣ 92. ΚΟΥΡΤΕΛΛΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – Λ/ΣΙΑ 93. ΚΤΩΡΗ ΚΥΡΙΑΚΗ – ΑΜ/ΣΤΟΣ 94. ΚΩΣΤΡΙΚΚΗ ΣΠΥΡΟΣ – Λ/ΣΙΑ 95. ΜΑΚΡΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ – Λ/ΣΙΑ 96. ΜΑΥΡΙΔΗΣ ΝΕΟΦΥΤΟΣ – Λ/ΚΑ 97. ΜΑΥΡΙΔΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ – Λ/ΚΑ 98. ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ – Λ/ΣΟΣ 99. ΠΑΝΑΓΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣ – Λ/ΣΟΣ 100. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ – Λ/ΚΑ 101. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΒΙΟΛΕΤΑ – Λ/ΣΟΣ 102. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ – Λ/ΣΟΣ 103. ΠΙΤΣΙΛΟΥ ΗΛΕΚΤΡΑ – Λ/ΣΟΣ 104. ΠΙΤΣΙΛΟΥ ΛΕΥΚΗ – Λ/ΣΟΣ 105. ΣΤΥΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΑΜ/ΣΤΟΣ 106. ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΜΑΡΙΑ – Λ/ΚΑ 107. ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Λ/ΣΙΑ 108. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ – Λ/ΚΑ

ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ

109. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΝΑ– Λ/ΣΟΣ 110. ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΣ – Λ/ΣΟΣ 111. ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΕΛΙΟΣ – Λ/ΣΙΑ 112. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ – Λ/ΚΑ 113. ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΕΛΕΝΗ – Λ/ΣΟΣ 114. ΒΥΡΩΝΟΣ ΝΙΚΟΣ – Λ/ΣΟΣ 115. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ – Λ/ΣΙΑ 116. ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΝΑ – Λ/ΣΟΣ 117. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΣΩΤΟΣ – Λ/ΣΙΑ 118. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΔΩΡΑ – Λ/ΣΟΣ 119. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ – Λ/ΣΙΑ 120. ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ – Λ/ΣΟΣ 121. ΙΑΚΩΒΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ – Λ/ΣΟΣ  122. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝΤΡΟΥΛΛΑ – ΕΠΙΚΟΥΡΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ – Λ/ΣΙΑ 123. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΓΥΡΩ – ΠΑΦΟΣ 124. ΚΑΚΟΥΣΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ – ΑΜ/ΣΤΟΣ 125. ΚΑΜΙΝΤΖΗ ΜΑΡΘΑ – Λ/ΣΟΣ 126. ΚΑΜΙΝΤΖΗ ΑΓΓΕΛΑ – Λ/ΣΟΣ 127. ΚΑΣΙΑ ΒΑΣΩ – ΑΜ/ΣΤΟΣ 128. ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ – Λ/ΣΟΣ 129. ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ ΔΟΜΝΑ – Λ/ΣΟΣ 130. ΜΙΧΑΗΛ ΚΥΡΙΑΚΗ – Λ/ΚΑ 131. ΜΙΧΑΗΛ ΜΙΧΑΗΛ – Λ/ΣΟΣ 132. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΝΑΤΑΛΥ – Λ/ΣΟΣ 133. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ – Λ/ΚΑ 134. ΝΙΚΟΛΑΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ – Λ/ΚΑ 135. ΝΙΚΟΥ ΑΝΤΡΙΑ – Λ/ΣΙΑ 136. ΝΤΟΜΟΥΤΣΙΔΟΥ ΑΝΝΑ – Λ/ΚΑ 137. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – Λ/ΣΟΣ 138. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΕΙΡΗΝΗ – Λ/ΣΙΑ 139. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΡΙΑ – Λ/ΣΙΑ 140. ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ ΘΕΟΔΩΣΙΑ – Λ/ΣΙΑ 141. ΠΑΦΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ – Λ/ΚΑ 142. ΠΙΡΙΚΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΣ – Λ/ΣΟΣ 143. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ – Λ/ΚΑ 144. ΤΡΙΚΟΥΤΣΙΗΣ ΣΠΥΡΟΣ – Λ/ΣΟΣ 145. ΦΩΤΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥΛΛΑ – Λ/ΣΟΣ 146. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ – Λ/ΣΟΣ 147. ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΔΩΡΙΤΑ – ΠΑΦΟΣ 148. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – Λ/ΣΟΣ

ΒΙΟΧΗΜΙΚΟΙ

149. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΣ – ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ – ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑ – Λ/ΣΙΑ

ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΙ

150. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΥΛΟΣ – Λ/ΣΟΣ 151. ΜΑΣΤΡΟΥ ΑΝΤΡΗ – ΑΜ/ΣΤΟΣ

ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ

152. ΠΑΛΑΖΗ ΔΕΝΑ – ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ – Λ/ΣΟΣ

Πηγή

Πηγή: 152 Κύπριοι γιατροί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Ανοίξτε τις Εκκλησίες – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

To Aναστάσιμο Φως λάμπει κυνηγημένο πίσω από Κάδους Απορριμμάτων – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Της  Ράνιας Γάτου στην Romfea.gr

Ποιήτριας – Δοκιμιογράφου – Εικαστικού 

(Φωτο): Μεγάλο Σάββατο βράδυ, σε κάποιο σημείο της Ελλάδος, ένα ζευγάρι με το Άγιο Φως στα χέρια, κρύβεται πίσω από κάδους απορριμμάτων για να αποφύγει το διερχόμενο περιπολικό.Θα μπορούσε να είναι σκηνή από τον 2ο αιώνα και τους διωγμούς των Χριστιανών. Κι όμως συνέβη το 2020 μ.Χ..

 

Μεγάλο Σάββατο βράδυ. Ένα ζευγάρι κρυμμένο πίσω από τους κάδους απορριμμάτων έχοντας στα χέρια τους αναμμένες τις λαμπάδες της Αναστάσεως.

Απομακρυσμένοι από τον κόσμο και προφυλαγμένοι από τα μάτια της αστυνομίας. Δεδιωγμένοι φυγάδες. Φυγάδες της Ορθοδοξίας.

Μέσα στην απλότητα της καθαρότητάς τους, μόνοι με τον Χριστό με «νήπιο φρόνημα» και» «καρδία ἁπλῆ». Γιορτάζουν την Ανάσταση παρέα με τα σκουπίδια, τα μικρόβια, τον κορονοϊό και τον φόβο της αστυνομίας.

Δεν φοβούνται τον θάνατο, γιατί η καρδιά τους φλέγεται από το φως της Αναστάσεως. Φλέγεται από τη ζωντανή και καθαρή πίστη. Πίστη ζέουσα. Πίστη ασκητική που δεν στριμώχνεται από μέτρα ανθρώπινα.

Με επικεφαλίδα την αλήθεια της Αναστάσεως. Παραβαίνοντας τους νόμους του Καίσαρα και τον κοσμικό ορθολογισμό των οπαδών του.

Ποιοι να είναι αυτοί άραγε; Αββάδες άγιοι της πίστεως που υψώνουν την πίστη μας πίσω από τα σκουπίδια; Μήπως οι νικητές της επηρμένης ζωής μας;

Ή μήπως ορθόδοξοι φιλόσοφοι της Εκκλησίας του Χριστού; Δείτε τους!

Καμαρώστε την αγνότητα τους! Σεβαστείτε την Ιερότητα τους.! Μη διανοηθείτε να τους συλλάβετε γιατί θα καείτε από την οργή του Θεού, «φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος».

Καταπάτησαν τον θάνατο για την λυτρωτική θυσία του Χριστού μας. Δεν αθέτησαν την ομολογία. Δεν παρέβησαν τον νόμο του Χριστού. Δεν υπήρξαν δειλοί! Δεν θεατρινίστηκαν από την θλίψη του κορονοϊού.

Αγάπησαν τον διωγμό και χλεύασαν τον ονειδισμό του. Τίμησαν και λάτρεψαν το Πνεύμα το Άγιο και την παντοδυναμία του Θεού.

Μίλησαν για την θεία φύση του Χριστού, φωτίστηκαν από το άγιο βάπτισμα και αρπάχθηκαν από τον θείο βλέμμα του Κυρίου. Διαπόμπευσαν τοὺς ὑπεναντίους. Αντιστάθηκαν στην ωμή πραγματικότητα.

Είναι γνήσιοι ομολογητές φυλακισμένοι στα σκουπίδια. Κομισάμενοι την επαγγελία του θεού. Τολμηρά φωτισμένοι και ταυτόχρονα καταδικασμένοι από το κράτος «ἐῤῥαντισμένοι τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς».

Ανακαινισμένοι προτρέπουν ανεξάλειπτα με το φως της συνειδήσεως τα πλήθη. Έχουν το θάρρος μπροστά στο τίμιο αίμα του Χριστού να προσκυνήσουν την Ανάσταση λέγοντας «εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν».

Είναι εκείνοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ανάστασης που απαγόρευσε το Κράτος. Είναι εκείνοι που γνωρίζουν πραγματικά το πρόσωπο του Χριστού. Είναι μεγαλειώδεις φυσιογνωμίες που αναφωνούν σαν τον Ναθαναήλ «σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ».

Την πίστη που μας παρέδωσαν οι Πατέρες, αυτό τον μεγάλο και ανεξάντλητο θησαυρό τον κρατούν μέσα τους καρδιές άδολες. Καρδιές που δεν κατατρώγουν τις σάρκες συνανθρώπων τους.

Καρδιές που υπομένουν με ζήλο τα παθήματα και τους διωγμούς. Καρδιές που δεν αμφιταλαντεύονται στους διωγμούς. Καρδιές που δεν αποχωρούν από τον πνευματικό στίβο.

Δεν είναι πλανεμένοι από τον κόσμο. Δεν γνωρίζουν την αναισχυντία της βλασφημίας. Είναι ησυχαστές μέσα στον κόσμο. Είναι μυστικοί επόπτες της αλήθειας του Χριστού. Δεν είναι πλανεμένοι και δεν πλανώνται από τον θεϊσμό.

Στη συνείδησή τους είναι κοπιώντες και πεφορτισμένοι. Εξόριστοι και αγρυπνούντες. Στοιβαγμένοι στα άχρηστα σκουπίδια. Ποτισμένοι «αισθήσεως εν Θεώ»( Αββάς Ισαάκ), και «τοκετόν της καθαράς προσευχής» (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς), τέμνονται στο θείο φως το ανέσπερο. Αναχωρητές εγκόσμιοι του κόσμου. Πάμφιλοι εραστές του Χριστού, αναθεματίζουν την ασέβεια.

Η νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου υπήρξε μια λιτανεία της άρνησης της θείας Αγάπης. Η Ανάσταση των ορθοδόξων φέτος στάθηκε κρυμμένη στους κάδους απορριμμάτων. Η τέλεια αγάπη του θεού χρίστηκε με ποινή που αναλογεί στις αμαρτίες μας. Χρίστηκε με την κακοδοξία της αμαρτωλής μας κατάστασης. Κρυμμένη πίσω από την πλάνη του οικουμενισμού, μέσα στην άμετρη ελεημοσύνη του Θεού.  (Αββάς Ισαάκ Σύρος) «οι δέ δίκαιοι, εις ζωην αιωνιον εκλαμψουσι νως ο Ηλιος».

Οι δε υιοί της απωλείας, οι αμετανόητοι αποστάτες και αμαρτωλοί,  εκβληθήσονται εις το σκότος το εξώτερον˙ όπου ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. Όπερ εστί παντός πυρός φοβερώτατον».

Χριστός Ανέστη!  Αληθώς ανέστη ο Κύριος!

Πηγή

Πηγή: To Aναστάσιμο Φως λάμπει κυνηγημένο πίσω από Κάδους Απορριμμάτων – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

«Κύριε, σῶσον λαόν ἀπεγνωσμένον» – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Στίς κρίσιμες ἡμέρες πού διανύομε καί στήν ἱερότητα τῶν ἡμερῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος ἐπιβάλλεται μᾶλλον σιωπή καί προσευχή. Ὅμως ἐπειδή προσφάτως στό Διαδίκτυο κυκλοφορήθηκαν κάποιες ἀπόψεις μέ τόν ὄνομά μου, πρός ἀποκατάσταση τῆς ἀληθείας, γιά νά μήν προκύψη ζημία, ἀναφέρω τά ἑξῆς:

Οὐδέποτε εἶπα σέ ἀνθρώπους νά ἀποθηκεύουν τρόφιμα λόγω ἐπικείμενου πολέμου καί οὐδέποτε προφήτευσα τήν λήξη τῆς ἀπειλῆς τοῦ ἰοῦ, ὅπως κάποιοι ἀνεύθυνα καί ψευδῶς διέδωσαν. Ἐπίσης χωρίς τήν ἀδειά μου ἀνήρτησαν συζητήσεις μου μέ ἀνακριβεῖς καί ἀντικρουόμενες ἀπόψεις μου γιά τόν κορονοϊό, οἱ ὁποῖες προκάλεσαν ἐρωτηματικά. Ἡ ἄποψή μου φαίνεται ξεκάθαρα σέ ὅσα ἀκολουθοῦν, εἶναι ἐντελῶς προσωπική, χωρίς διάθεση νά τήν ἐπιβάλλω καί σέ ἄλλους.

Στά τόσα δυσβάσταχτα προβλήματα πού ἔχουν οἱ ἄνθρωποι, τώρα προστέθηκε καί ἡ ἀπειλή τοῦ ἰοῦ, πού κατήντησε ἐφιάλτης. Πιό πολύ ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι ἀπό τόν φόβο, τόν πανικό καί τόν ἀκούσιο ἐγκλεισμό, παρά ἀπό τόν ἰό. Ἡ πολιτεία πῆρε μέτρα προστασίας, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία ἔχει τά δικά της ἐφόδια γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἰοῦ, πού τώρα ταπεινωμένη ὅσο ποτέ ἄλλοτε, ἀποδυναμωμένη καί δεσμευμένη ἀπό τήν πολιτεία, ἀδυνατεῖ νά τά παράσχη στούς πιστούς της.

Παλαιώτερα σέ παρόμοιες περιπτώσεις θανατηφόρων ἐπιδημιῶν τελοῦσε ἁγιασμούς καί ἔκανε λιτανεῖες ἱερῶν εἰκόνων καί ἁγίων λειψάνων. Γιατί καί σήμερα νά μήν γίνωνται αὐτά; «Μή οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ Κυρίου» νά μᾶς βοηθήση καί σήμερα;

Στό χωρίο μου τήν τρίτη δεκαετία τοῦ 20ου αἰῶνος ἔπεσε λοιμώδης νόσος ἀπό τήν ὁποῖα πέθαναν 50 μικρά παιδιά σέ λίγες ἡμέρες. Δέν προλάβαιναν νά ἀνοίγουν τάφους. Ἔφεραν τότε τήν κάρα τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους ἀπό τόν Ἅγιο Στέφανο Μετεώρων καί ἀμέσως κατέπαυσε τό θανατικό.

Ἀπό τότε πού ὁ Κύριος ἐτέλεσε τόν Μυστικό Δεῖπνο καί παρέδωσε τό ἁγιώτατο μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, δέν ἔπαυσε μέχρι σήμερα νά τελεῖται ἡ «σωσίκοσμη» θεία Λειτουργία. Οὔτε ὁ Διοκλητιανός, οὔτε οἱ Τοῦρκοι, οὔτε οἱ κομμουνιστές στήν Ρωσσία, οὔτε οἱ Γερμανοί στά χρόνια τῆς κατοχῆς κατάφεραν νά παύσουν τήν θεία Λειτουργία καί τήν προσέλευση τῶν πιστῶν γιά τήν θεία Κοινωνία. Καί τώρα μέ τόν φόβο τοῦ ἰοῦ ἔκλεισαν οἱ Ναοί καί στεροῦνται οἱ πιστοί τήν σωστική χάρη τῶν Μυστηρίων, πού τόση ἀνάγκη τήν ἔχουν. Ἀντιθέτως, τήν ἴδια ὥρα πού ἐδῶ ὅλα σιωποῦν ἀπό φόβο, στίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς Σερβίας, Βουλγαρίας καί Γεωργίας γίνεται ἡ λατρεία ἀπρόσκοπτα, οἱ ναοί εἶναι ἀνοιχτοί, τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία καί δέν φοβοῦνται οἱ πιστοί μήν προσβληθοῦν ἀπό τόν ἰό.

Τά μέτρα προστασίας πού ἐπιβάλλει ἡ νῦν κυβέρνηση εἶναι ἀντισυνταγματικά, δυσβάσταχτα, ὑπερβολικά καί ἄνισα πρός τούς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους, ἐνῶ ἔχουν δημιουργήση ἕνα κλῖμα τρομοκρατίας, τό ὁποῖο ἐπιδεινώνουν τά ΜΜΕ. Ναί, ὑπάρχει ὁ ἰός καί ἐπιβάλλεται νά προστατεύσωμε τήν ὑγεία μας καί τήν ὑγεία τῶν ἄλλων. Ὅμως ὁ φόβος πρέπει νά ἐκλείψη, διότι στήν κατάσταση τοῦ φόβου ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά σκεφθῆ καί νά ἐνεργήση λογικά καί διακριτικά.

Σέ παρόμοια περίπτωση, ὅταν ἔγινε ἡ ἔκρηξη στό Τσερνομπίλ, οἱ ἄνθρωποι τότε πανικοβλήθηκαν καί ἐξέταζαν τά λαχανικά καί τά φροῦτα γιά νά τρῶνε ἀπό αὐτά πού εἶχαν τήν λιγώτερη ἀκτινοβολία. Ὁ ὅσιος Παΐσιος ἐρωτηθείς εἶπε νά κάνωμε τόν σταυρό μας καί νά τρῶμε ἄφοβα, δίνοντας ὁ ἴδιος πρῶτος τό παράδειγμα.

Ἄν ζοῦσε σήμερα εἶναι ἀδιανόητο νά τόν βλέπαμε μέ μάσκα καί γάντια, νά ἔχη στήν τσέπη του τό μπουκάλι μέ τό οἰνόπνευμα καί νά ἀποφεύγη τούς ἀνθρώπους ἤ νά τούς μιλᾶ ἀπό ἀπόσταση. Εἶναι βέβαιο ὅτι θά εἰρήνευε τούς ἀνθρώπους καί θά βοηθοῦσε νά ἀποβάλλουν τόν φόβο καί πιό πολύ θά ἐλυπεῖτο γιά τό κλείσιμο τῶν Ἐκκλησιῶν. Εἶναι ἀταίριαστος αὐτός ὁ φόβος γιά τούς χριστιανούς πού ἐμπνέονται ἀπό τό παράδειγμα τοῦ Θεανθρώπου καί ἀπό τούς Μάρτυρες τῆς πίστεώς μας.

Ἀπό πολλούς ἀναμένεται ἐναγωνίως ἡ νίκη τοῦ κορονοϊοῦ μέ τήν ἐφεύρεση τοῦ ἐμβολίου, τό ὁποῖο θά εἶναι ὑποχρεωτικό γιά ὅλους. Ἐμεῖς ἀρνούμαστε νά κάνωμε τό ἐμβόλιο. Ὅποιος φοβᾶται, ἄς κάνη ὅσα ἐμβόλια θέλει, ἀλλά νά γνωρίζη ὅτι μπορεῖ νά ἔχη ἀπρόβλεπτες βαρειές παρενέργειες, ὅπως εἶχαν τά ἐμβόλια πού ἔκαναν στά παιδιά πρίν λίγα χρόνια γιά τήν νόσο τῶν πτηνῶν καί πολλά παρέλυσαν. Ὅπως ἐπίσης ἔπαθαν σκλήρυνση κατά πλάκας πολλοί πού ἔκαναν τό ἐμβόλιο τῆς ἡπατίτιδας Β’ καί τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ ἄλλα ἐμβόλια. Ἄν δέν φυλάξη ὁ Θεός, τί μποροῦν νά κάνουν τά ἐμβόλια καί τά φάρμακα; Ὁ ἄθεος Καζαντζάκης γιά νά προφυλαχθῆ ἀπό τήν χολέρα σέ ταξίδι του στό ἐξωτερικό, ἔκανε ἐμβόλιο καί πάλι νόσησε.

Ἐμεῖς ἔχομε ἀνώτερα ἐμβόλια καί «φάρμακα ἀθανασίας», τά ἅγια Μυστήρια. Γιατρούς δοκιμασμένους καί εἰδικούς γιά τόν ἰό, τόν ἅγιο Χαράλαμπο, τόν ἅγιο Βησσαρίωνα Δουσίκου, πού εἶναι γιά τήν πανώλη καί τόσους ἄλλους Ἁγίους. Τώρα ὅμως μέ τίς αὐστηρές ἀπαγορεύσεις ὁ λαός παραμένει ἀβοήθητος καί ἀπαρηγόρητος.

Καί ἐνῶ ὅλοι ἀγωνίζονται γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἰοῦ, κάποιοι, ἄλλα ἔχουν κατά νοῦ καί κάπου ἀλλοῦ ἀποβλέπουν. Κορυφαῖοι γιατροί καί ἐπιστήμονες ἐπισημαίνουν ὅτι αὐτά πού γίνονται εἶναι τέστ πειθαρχίας γιά νά χειραγωγοῦν τούς ἀνθρώπους ἐκεῖ πού θέλουν. Αὐτό φαινόταν παράξενο καί ἀπίθανο μέχρι πρότινος ἀλλά δέν εἶναι φαντασία, διότι οἱ ἄνθρωποι πλέον τό λένε δημόσια: «Ἡ πανδημία τοῦ κορονοϊοῦ ἀνέδειξε τήν ἀνάγκη μιᾶς παγκόσμιας δημοκρατικῆς διακυβέρνησης» (Γιώργος Παπανδρέου) καί προτείνουν «νά ἔχη ὁ κάθε ἄνθρωπος ἕνα μικροτσίπ γιά νά ἔχη βιομετρικά δεδομένα σέ σχέση μέ τόν ἰό ἤ μέ ἄλλες ἐπιδημικές μετρήσεις» (Εὐάγγελος Βενιζέλος). Αὐτοί μιλοῦν ἀνοιχτά γιά σφράγισμα καί παγκόσμια δικτατορία, ἀλλά ἐμεῖς καταλαβαίνομε; Καί τί κάνομε; Ἄν καί τόσα εἶχε γράψει καί πῆ ὁ ὄσιος Παΐσιος γιʼ αὐτό τό θέμα. Αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού μᾶς ὑποδούλωσαν στούς ξένους δανειστές καί τώρα μᾶς ὁδηγοῦν στήν σκλαβιά τοῦ Ἀντιχρίστου, εἶναι δυνατόν νά τούς ἐμπιστευθοῦμε;

Ὁ ὅσιος Παΐσιος προλέγοντας τίς μελλοντικές δυσκολίες τόνιζε: «Μόνο μέ καλή πνευματική ζωή θά τά βγάλωμε πέρα». Ἐπέτρεψε ὁ Θεός γιά τίς ἁμαρτίες μας αὐτήν τήν μεγάλη δοκιμασία. Ἔχομε ἀνάγκη ἀπό εἰλικρινῆ μετάνοια, ὑπομονή ἀνεξάντλητη καί προσευχή ἀδιάλειπτη, ἡ ὁποία ἐνισχύει τήν Πίστη μας. Εὐχώμαστε ἀδελφικά καλή Ἀνάσταση μέ τίς ὁποιεσδήποτε συνθῆκες. Ὁ Ἀναστάς, ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καί Νικητής τοῦ θανάτου νά παρηγορήση, νά φωτίση μέ τό φῶς τῆς Ἀναστάσεώς Του ὅλους μας καί νά δώση δύναμη καί ἀντοχή στόν λαό Του. Μέ τήν χάρη Του νά φθάσωμε στήν ἡμέρα τῆς ἀπολυτρώσεώς μας ἀπό τήν ἁμαρτία καί ἀπό ὅλα τά δεινά. Ἀμήν.

Μέ πόνο ψυχῆς

καί εἰλικρινή φιλαδελφία.

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος

Καλύβη Ἀναστάσεως – Καψάλα

Ἅγιον Ὄρος

01-14 / 04 / 2020

Πηγή: «Κύριε, σῶσον λαόν ἀπεγνωσμένον» – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ