Ο Μητροπολίτης Σάμου Ειρηναίος (†) αναλύει τη σκέψη του Ν. Μπερντιάγιεφ | Πεμπτουσία

Το κακόν, κατά τον εν λόγω φιλόσοφον, δεν προέρχεται από τον Θεόν, καίτοι θεωρείται ούτος ως πηγή πάσης ζωής και πάσης δημιουργίας. Ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμον εκ του μηδενός, το μηδέν όμως αυτό δεν είναι εντελώς αρνητική έννοια, είναι το δυνάμει της ζωής. Δέχεται ο Μπερδιάγεφ ότι υπάρχουν δύο ελευθερίαι, η μείζων (Major) και η ελάσσων (Minor), ως διδά­σκει τούτο και ο ιερός Αυγουστίνος. Η μείζων εγκλείει το δυνάμει, εξ αυτής ως τίνος χάους εδημιουργήθησαν ο κόσμος, τα πνεύματα και επλάσθη ο άν­θρωπος υπό του Θεού ως φωτός, ως αντιθέσεως προς το σκότος, προς το μη­δεν· η εμφύσησις του ανθρώπου υπό του Θεού, ως αναφέρει η Γραφή, έδωκεν εις αυτόν την ελάσσονα ελευθερίαν, δηλ. την διαίσθησιν, τους ευγενείς οραματισμούς, τον έρωτα προς την αλήθειαν, και τον πόθον προς βίωσιν και κατάκτησιν αυτής. Και η μεν μεγάλη ελευθερία, το δυνάμει του κόσμου και της ζωής, παρέχει εις τον άνθρωπον την ικανότητα της εκλογής, της προτιμήσεως, η δε ελάσσων είναι αι μεγάλαι ηθικαί αρχαί και οι ωραίοι σκοποί, τους οποίους δύναται ο άνθρωπος να πραγματοποιή προσεγγίζων και εξομοιούμενος προς τον Δημιουργόν του. Ο άνθρωπος εν τη ασκήσει της μείζονος ελευθερίας, η οποία ήτο στοιχείον συστάσεως εκτός του Θεού και ικανότης προς εκλογήν, επροτίμησε να ακολουθήση οδόν αντίθετον προς ό,τι ενεφύσησε και διεχάραξεν εις την καρδίαν του ο Δημιουργός, ως γραμμήν κατακτήσεως και ολοκληρώσεως του αγαθού εντός της εαυτού συνειδήσεως. Εντεύθεν η γένεσις και η εισβολή του κακού εις τον κόσμον, καίτοι ο Μπερδιάγεφ δεν αρνείται, ότι η πρώτη πτώσις ήτο η πτώσις του Εωσφόρου. Έκτοτε το κακόν, ως διατάραξις της θείας τάξεως εντός της κτίσεως, ως άρνησις του αγαθού, ως διαστροφή της βουλήσεως, ως θάνατος, λυμαίνεται όλον τον κόσμον.

Ο άνθρωπος δεν δύναται διά των ιδίων δυνάμεων να νικήση το κακόν· όλαι αι προχριστιανικαί προσπάθειαί του, οι πολιτισμοί του, δεν ήσαν επαρκείς, δεν ικανοποιούν την ανήσυχον ψυχήν του, δεν έδιδον την διαβεβαίωσιν της αιωνίου λυτρώσεως, και αυτοί οι πολιτισμοί και αι θρησκείαι των διαφό­ρων λαών ανεφέροντο εις τον Χριστόν ως τον μόνον Λυτρωτήν. Ο Χριστός εμφανίζεται εις τον κόσμον όχι ως Δημιουργός αυτήν την φοράν, αλλ’ ως Λυτρωτής, επωμίζεται τας αμαρτίας όλου του κόσμου, συγκαταβαίνει προς τον πονεμένον άνθρωπον, συμμερίζεται τας οδύνας του και δέχεται να βεβαιώση την αγάπην του προς αυτόν αποθνήσκων επί του Σταυρού. Ο Μπερδιάγεφ δεν δέχεται, ότι ο σταυρικός θάνατος του Χριστού ικανοποιεί την θείαν δι­καιοσύνην, ως διδάσκει τούτο η Εκκλησία, θεωρεί την αντίληψιν αυτήν ως ιδιάζουσαν εις την Παλαιάν Διαθήκην και τας θρησκείας των Εθνικών, ως μη συμβιβαζομένην προς την άπειρον αγάπην του Θεού. Ο Σταυρός του Κυρίου είναι η σταυρουμένη αγάπη του που συγκινεί τον άνθρωπον βαθύτατα και τον ενώνει μυστικώς προς τον πάσχοντα δι’ αυτόν Θεόν του. Η εκουσία αυτή θυσία του Αγίου, του Αμώμου, ως είναι ο Κύριος, γίνεται δύναμις που συν­τρίβει το κακόν, νικά τον θάνατον και βεβαιώνεται μέσα εις την Ανάστασιν, που είναι φως λυτρώσεως και ανακαινισμού του κόσμου και της ζωής.

Η ζωή του Χριστού συνεχίζεται διά της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι μία, αγία, καθολική, αποστολική. Διευθύνεται υπό του Πνεύματος του Αγίου. Η Εκκλησία εις το βάθος της είναι αγάπη και δύναμις αναγεννήσεως του κόσμου και της ανθρωπότητος όλης. Ο οικουμενικός της χαρακτήρ πιστοποιείται εντός της πνευματικής εμπειρίας, την οποίαν τα μέλη, ποιμένες και ποιμαινόμενοι, αποκτούν με τον μυστικόν των σύνδεσμον προς τον Κύριον. Η πνευματική αυτή εμπειρία γίνεται εστία φωτός, αγάπης και καλωσύνης, η οποία ζωογονείται αενάως από την συνάντησιν των μελών μετά του Χριστού, και δίδει την έννοιαν ότι ο χριστιανός δεν είναι μόνος, δεν είναι εγκαταλελειμμένος εντός των ορίων της ατομικότητός του, αλλ’ είναι ηνωμένος με όλους εκείνους, όσοι έζησαν και ζουν την αυτήν εμπειρίαν, και όσοι συνεδέθησαν και συνδέονται μετά του Κυρίου, μετά των Αποστόλων, μετά των Αγίων, μέθ’ όλων των αδελφών εν Χριστώ ζώντων και νεκρών. Η Εκκλησία είναι μία, δεν είναι ούτε Ανατολική, ούτε Ρωμαϊκή, ως γνωματεύει ο Μπερδιάγεφ, προσέ­χει δηλαδή ούτος περισσότερον εις την οικουμενικότητά της, η οποία αγκα­λιάζει όλην την ανθρωπότητα και όλον τον κόσμον, με σκοπόν να τους φωτίση, να τους ανακαινίση, να τους μεταβάλη εις καινόν ουρανόν και καινήν γην.

Πηγή: Ο Μητροπολίτης Σάμου Ειρηναίος (†) αναλύει τη σκέψη του Ν. Μπερντιάγιεφ | Πεμπτουσία

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Βιέννη: Ἡ ραγδαία αὔξηση τῶν Μουσουλμάνων μαθητῶν ἀπειλεῖ τὸ ὑποχρεωτικὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Ἀνατροπὴ στὴ Βιέννη: Περισσότεροι οἱ μουσουλμάνοι μαθητὲς στὰ σχολεῖα ἀπ’ ὅ,τι οἱ καθολικοὶ!

Γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τῆς Αὐστρίας οἱ Μουσουλμάνοι μαθητὲς ποὺ φοιτοῦν σὲ δημόσια σχολεῖα τῆς Βιέννης ξεπέρασαν σὲ ἀριθμὸ τοὺς Καθολικούς. Σύμφωνα μὲ τὴν ἐφημερίδα Kurier οἱ καθολικοὶ μαθητὲς τῶν δημοτικῶν καὶ τῶν γυμνασίων τῆς αὐστριακῆς πρωτεύουσας εἶναι 30.000 ἐνῶ οἱ μουσουλμάνοι 32.000. Στὴν τρίτη θέση βρίσκονται ὅσοι δηλώνουν ἄθεοι καὶ στὴν τέταρτοι οἱ Σέρβοι Ὀρθόδοξοι μὲ 10.000 …

Πηγή: Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Βιέννη: Ἡ ραγδαία αὔξηση τῶν Μουσουλμάνων μαθητῶν ἀπειλεῖ τὸ ὑποχρεωτικὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

«ΜΥΣΤΗΡΙΟ» ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΥΤΙΚΟ ΠΛΟΙΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Greek National Pride

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ανοιχτά του κόλπου του Σάρου, δηλαδή στην περιοχή μεταξύ Αλεξανδρούπολης και τουρκικού Αίνου, ένα μυστήριο σκάφος που επισημάνθηκε και από δορυφορική λήψη και χαρακτηρίστηκε κατασκοπευτικό, αναστάτωσε τους Τούρκους και ακόμα ερευνούν την προέλευση του και τι έκανε στην ευαίσθητη αυτή περιοχή.

Saros ta casus tekne = Στον (κόλπο) του Σάρου κατασκοπευτικό πλοίο.

Hangı ülkeye ait olduğu araştırılıyor = Ερευνάται η εθνικότητα του

Όπως αναφέρεται, σε ανακοίνωση της τουρκικής ακτοφυλακής στην ευρύτερη περιοχή του Αίνου και του Τσανακκαλέ, στα τέλη Αυγούστου, (τώρα γίνεται γνωστό), επισημάνθηκε ένα μυστήριο πλοίο να πλέει σε αμφισβητούμενα νερά και να εποπτεύει την τουρκική πλευρά διενεργώντας, όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι, κατασκοπεία σε βάρος τους.

Σήμανε συναγερμός στην τουρκική ακτοφυλακή και το περίεργο ήταν όπως διαπιστώθηκε όταν πλησίασαν το άγνωστο πλοίο, ότι ήταν μη επανδρωμένο, χωρίς να υπάρχει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο για την ταυτότητα του.

Το σκάφος όπως αναφέρεται ήταν ειδικό σκάφος εξοπλισμένο με…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 59 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η ΛΑΧΤΑΡΑ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ

Greek National Pride

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Ενώ σήμερα η ελληνική σημαία συχνά παραμερίζεται ακόμα και περιφρονείται, πριν από ένα αιώνα αυτή η σημαία κυμάτιζε ξανά στην Βασιλίδα και τίποτα δεν πρόδιδε την μεγάλη προδοσία που ακολούθησε από τους συμμάχους και την καταστροφή του ελληνισμού της Ανατολής.

Έτος 1919. Η Κωνσταντινούπολη είναι υπό την κυριαρχία των συμμαχικών δυνάμεων της Ατάντ. Ανάμεσα τους και ένα ελληνικό απόσπασμα.

Η εντυπωσιακή μοναδική αυτή φωτογραφία που προβλήθηκε από ένα ανήσυχο Τούρκο, είναι από την αρχή του Γαλατά σε μια παράταξη των συμμαχικών δυνάμεων.

Ο δρόμος που οδηγεί προς τα πάνω, προς την πλατεία Ταξίμ, είναι γεμάτος από ελληνικές σημαίες που κυματίζουν πάνω από τους παρατεταγμένους Εγγλέζους στρατιώτες.

Η συγκίνηση του ελληνικού στοιχείου της Πόλης είναι μεγάλη καθώς μετά από τόσους αιώνες η σημαία των Ελλήνων, η σημαία της Ρωμιοσύνης, κυματίζει ξανά στα άγια χώματα της Βασιλεύουσας.

Πόσο κράτησε το όνειρο αυτό ;

Μόνο μέχρι την μικρασιατική καταστροφή…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 56 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΤΑ ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΘ (PHOTOS)

Greek National Pride

Εντυπωσιακή είναι η παρουσία του Ελληνικού Στρατού στην 82η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, συγκεντρώνοντας μεγάλο ενδιαφέρον από τους επισκέπτες, οι οποίοι έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά, να μπουν μέσα αλλά και να φωτογραφηθούν με τα πιο σύγχρονα άρματα μάχης.

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την έκθεση:

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Ο Μύθος των «Μισθών Βουλγαρίας»

Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει τη φράση: θα μας κάνουνε Βουλγαρία! Οι μισθοί μας θα γίνουν μισθοί Βουλγαρίας! Θα παίρνουμε συντάξεις Βουλγαρίας! Είναι όμως έτσι; Πρέπει να φοβόμαστε τους μισθούς της Βουλγαρίας και το μοντέλο της οικονομίας της; Ας ξεκινήσουμε με ένα παράδειγμα της σχετικά μικρής πόλης των 25.000 κατοίκων που εδρεύει η εταιρεία μας, η Taxbg, το Gotse Delchev.

Ας πούμε λοιπόν, πως σε αυτή τη πόλη μία εταιρεία ψάχνει για ανειδίκευτους εργάτες. Θα βρει με δυσκολία κάπου κοντά στα 600 Λέβα (περίπου 300 ευρώ.) Τα νούμερα ανεβαίνουν καθώς θα χρειαστείς κάποιον εξειδικευμένο εργάτη ή προσωπικό. Π.χ. ένας οδηγός με δίπλωμα Γ’ κατηγορίας θα πάρει περίπου 1.200 Λέβα. Μία κοπέλα με γνώσεις υπολογιστή και Αγγλικά περίπου στα 900 -1.000 Λέβα, μία φαρμακοποιός με πτυχίο 1.200-1.300 και μία απλή υπάλληλος φαρμακείου χωρίς πτυχίο γύρω στα 700-800 λέβα. taxbg

Μείνετε μόνο σε αυτά τα νούμερα και μη κάνετε τις μετατροπές σε ευρώ ακόμα. Η ισοτιμία είναι 1.95 οπότε χονδρικά μία διαίρεση δια 2 θα σας δώσει το αποτέλεσμα, Αλλα μη βιαστείτε γιατί πρέπει να συνυπολογίσετε και κάτι άλλο που θα θίξω παρακάτω.

Μισθοί Βουλγαρίας σε μεγαλύτερες πόλεις:

Πηγαίνοντας προς τις μεγαλύτερες πόλεις που λόγο της χαμηλής φορολογίας έχει μεγάλες εταιρείες από πολυεθνικές μέχρι ότι μπορείτε να φανταστείτε, συναντάς διπλάσιους και τριπλάσιους μισθούς από αυτούς που ανέφερα και μηδενική ανεργία. Ο εργαζόμενος «παζαρεύει» το μισθό του και τις παροχές και αν δε του αρέσει, αποχωρεί βρίσκοντας εύκολα άλλη δουλειά! Περιζήτητοι γαμπροί δε, είναι τα παιδιά που σπουδάζουν προγραμματιστές γιατί ο αρχικός τους μισθός θα είναι στα 4.000 Λέβα. (το καταλάβαμε το αρχικός, έτσι δεν είναι;) Μιλάμε για νεοεισερχόμενο στην αγορά εργασίας.

Μισθοί Βουλγαρίας δημοσίων υπαλλήλων:

Υπάλληλος εφορίας: 650-700 Λέβα

Δημοτικός Παρκαδόρος, κηπουρός κτλ: 425 Λέβα (Κατώτατος νομοθετημένος μισθός χωρίς αυξήσεις.)

Νηπιαγωγός: 700-750 Λέβα

Ταμίας Τραπέζης: 650-700 Λέβα

Περιπτώσεις μονιμότητας: ΚΑΜΜΙΑ. Το δημόσιο προσλαμβάνει και απολύει ανάλογα με τις ανάγκες του.

Θα προσέξατε πως οι μισθοί διαμορφώνονται αναλόγως των πτυχίων, προσόντων, εμπειρίας και φυσικά ζήτησης. Οι χαμηλοί μισθοί αφορούν ανειδίκευτους εργάτες (υπερπροσφορά) και Δημοσίους όπως και τραπεζικούς υπαλλήλους. Μη σας εκπλήσσει! Έτσι γίνεται σε όλες τις πολιτισμένες χώρες εκτός από την Ελλάδα που ένας απόφοιτος δημοτικού μπορεί να είναι μόνιμος στη ΔΟΥ Κύμης και να αμείβεται με 1.500 ευρώ το μήνα.

Κόστος διαβίωσης – Συγκρίσεις:

Πάμε τωρα να δούμε γιατί είναι αστείο να διαιρούμε δια 2 τους μισθούς αυτούς και να τους συγκρίνουμε με τους ελληνικούς. Για τον απλό λόγο πως στη Βουλγαρία, τα πάντα είναι φτηνότερα γιατί δεν έχει:

Υψηλούς φόρους,

Έμμεσους φόρους,

Γραφειοκρατία,

Υψηλά ενοίκια,

Υψηλές λειτουργικές δαπάνες (Ρευμα, νερό, τηλεφωνία)

Το κόστος ζωής στη βουλγαρία είναι λοιπόν στο 1/3 του ελληνικού αφού δύο άτομα μπορουν να δειπνήσουν σε εστιατόριο με 20- 25 λέβα, να ζησουν σε ένα επιπλωμένο διαμέρισμα με 250 Λέβα, να πληρώνουν ρευμα 40-50 λέβα μηνιαίως και νερό, 5-10 λέβα το μήνα. Σε συνδιασμό με τη χαμηλή φορολογία και τη καταναλωτική συνείδηση των πολιτών, έχουμε ένα καταπληκτικό –κατά τη ταπεινή μου άποψη– αποτέλεσμα.

Βενζίνη στα 2 Λέβα, ετήσιοι φόροι αυτοκινήτου 10ετίας 270 Λέβα, ετήσια ασφάλεια του ίδιου αυτοκινήτου, 150 Λέβα.

Αξίζει να σημειωθεί πως ελληνικά προιόντα στα Βουλγάρικα σουπερ μάρκετ είναι στη μισή τιμή.

Αν ακόμα δε μπορέσατε να βγάλετε τις αναλογίες, θα σας βοηθήσω:

Η Ελλάδα έχει μέσο μισθό αυτή τη στιγμή 1.000 ευρώ με πτωτική τάση αλλά…. Τον μέσο όρο τον ανεβάζει το δημόσιο!

Η Βουλγαρία έχει επίσης 1.000 ευρώ με ανοδικές τάσεις με το μέσο όρο να τον διαμορφώνει ο ιδ. τομέας.

Αν και αυτά είναι στοιχεία που μπορεί οι περήφανοι απόγονοι του Σωκράτη και του Πλάτωνα να αμφισβητήσουν για να νοιωσουν καλύτερα με τα χάλια μας, ένα δε μπορεί να αμφισβητηθεί:

-Το γεγονός πως 1.000 Λέβα (500 ευρώ περίπου) στη Βουλγαρία είναι αντίστοιχα των 1.500 ΕΥΡΩ στην Ελλάδα. Λόγω του μειωμένου κόστους διαβίωσης και της χαμηλής φορολογίας, Τα πάντα είναι φτηνότερα. Γι αυτό άλλωστε και οι πόλεις κοντά στα σύνορα έχουν γεμίσει με Έλληνες συνταξιούχους που απολαμβάνουν αυτό που η πλειοψηφία των Ελλήνων αρνείται πεισματικά να δει και να συγκρίνει…

Τέλος, για τους κακοπροάιρετους που έχουν ακούσει για συντάξεις των 200-250  Λέβα, θα πω πως αυτό ισχύει για όσους είχαν όλα τα ενσημα τους επί Κομμουνισμού… Τώρα παίρνουν ένα κοινωνικό επίδομα και όχι σύνταξη. Αλλά… Τους βοηθούν τα παιδιά τους… Που δε μένουν στιγμή χωρις δουλειά! Όχι το αντίθετο…

Μισθοί Βουλγαρίας Λοιπόν… Για πείτε μου τώρα…. Είναι παράδειγμα προς αποφυγή;

Παναγιώτης Γ. Κορφοξυλιώτης

Business consultant

ν «Μισθών Βουλγαρίας»

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

“Βροχή” οι αιτήσεις για άσυλο από Τούρκους στην Ελλάδα

Greek National Pride

Τουλάχιστον 995 Τούρκοι πολίτες έχουν υποβάλει αίτηση για άσυλο στην Ελλάδα μετά από το απίστευτο κύμα καταστολής που έχει εξαπολύσει το καθεστώς Ερντογάν.

Η τουρκική ιστοσελίδα ***turkishminute.com ,επικαλούμενη την Καθημερινή αναφέρει ότι ο αριθμός των Τούρκων αιτούντων άσυλο έχει αυξηθεί σημαντικά τους τελευταίους έξι μήνες,με  πάνω από 236 να έχουν υποβληθεί μόνο μέσα στον Φεβρουάριο.

Μετά από το πραξικόπημα περισσότεροι από 120.000 άνθρωποι έχουν συλληφθεί και 55.000 φυλακίστηκαν ενώ χιλιάδες διαβατήρια έχουν ανακληθεί .

“Πολλοί επιχείρησαν την παράνομη είσοδο στην Ελλάδα, με ορισμένους να συλλαμβάνονται στα σύνορα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να πνιγούν στον ποταμό Έβρο, τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών”, σημειώνει το ρεπορτάζ της τουρκικής ιστοσελίδας.

Τουλάχιστον 408 Τούρκοι πολίτες ζήτησαν άσυλο στην Ελβετία μέσα σε ένα χρόνο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, ενώ 620 κατέφυγαν στη Γερμανία κατά την ίδια περίοδο.

***turkishminute.com 

πηγη

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Έντι Ράμα: Τέλος της στρατηγικής εταιρικής σχέσης με την Ελλάδα

Greek National Pride

Τίρανα.

Χθες το βράδυ (προχθές) στην εκπομπή «Απέναντι» /’përballë’, ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα επιβεβαίωσε την ολοκλήρωση της λεγόμενης στρατηγικής συνεργασίας με την Ελλάδα, όταν δήλωσε ότι οι σχέσεις με τον νότιο γείτονα έχουν προβλήματα.

Αυτή η νέα στάση των Τιράνων για τις σχέσεις με την Αθήνα, ήρθε λίγες ώρες αφού ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, ανακοίνωσε στους ομολόγους του για το βέτο που αναμένεται να θέσει στην Αλβανία με την έναρξη των διαπραγματεύσεων.

Κατά τη συνάντηση στην Εσθονία, όπου ήταν παρόντες υπουργοί των υποψήφιων χωρών, μεταξύ των οποίων και ο Ντιτμίρ Μπουσάτι, ο Κοτζιάς δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι έχει ενημερώσει τους ομολόγους του για τα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης για το σφετερισμό ιδιοκτησιών που ανήκουν στην ελληνική μειονότητα στη Χιμάρα.

Ο Κοτζιάς δήλωσε ότι ο σεβασμός της ιδιοκτησίας της μειονότητας αποτελεί προϋπόθεση για τις διαπραγματεύσεις ένταξης πράγμα που σημαίνει ότι η Αλβανία δεν θα μπορούσε να κάνει ένα ακόμη…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 72 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ινφογνώμων Πολιτικά: Το Νέο Καλάσνικωφ που Σκοτώνει Κηφήνες ( Drones, ή Κηφήνες είναι Ανεπάνδρωτα Εναέρια Οχήματα)

Russia Insider, Zero-Hedge,

Eνώ οι περισσότερες δυτικές χώρες γυρίζουν πίσω σε μεσαιωνική τεχνολογία για να αντιμετωπίσουν την πολεμική χρήση των «Drones» (κηφήνων) –όπως ονομάζουν οι Αμερικανοί κατασκευαστές τα ανεπάνδρωτα εναέρια οχήματα (ΑΕΟ)- οι συνεχιστές του θρυλικού Ρώσου οπλουργού Καλάσνικωφ, κατασκευαστή των πασίγνωστων τουφεκιών (και πολυβόλων), παρήγαγαν ένα προηγμένης τεχνολογίας όπλο εξουδετέρωσης των «κηφήνων».

Η χρήση των Α.Ε.Ο. έχει τώρα διαδοθεί και επομένως η τεχνολογία για την αντιμετώπιση του νέου όπλου κατασκοπείας και βομβαρδισμών εξελίσσεται σε σημαντικό τομέα της αμυντικής βιομηχανίας. Η ρωσική εταιρεία Καλάσνικωφ εμφανίσθηκε  προσφάτως  πρωταγωνίστρια στον αγώνα κατά των «κηφήνων».    …..

Πηγή: Ινφογνώμων Πολιτικά: Το Νέο Καλάσνικωφ που Σκοτώνει Κηφήνες ( Drones, ή Κηφήνες είναι Ανεπάνδρωτα Εναέρια Οχήματα)

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Τὸ μέγα ψέμα τῶν νέων θρησκευτικῶν

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας
Προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι τὰ παιδιὰ θὰ μάθουν νὰ εἶναι ἀνεκτικὰ ἀπέναντι εἰς ἄτομα ἄλλων θρησκειῶν, ἂν διδαχθοῦν εἰς τὸ σχολεῖον τὶς ἄλλες θρησκεῖες.
Παράλληλα κατηγοροῦν θεολόγους, ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν διδαχθῆ ἄλλες θρησκεῖες, ὡς φονταμενταλιστὲς καὶ μισαλλοδόξους. Ὡς εἶναι αὐτονόητον δὲν μποροῦν νὰ ἰσχύουν ἐκ παραλλήλου καὶ τὰ δύο. Προφανῶς ἡ ἐννοοῦν ὅτι θὰ προσφέρουν μεροληπτικὴν γνῶσιν εἰς τὰ παιδιά, ἡ ὁποία θὰ στοχεύη νὰ πείση τὰ παιδιὰ παρουσιάζοντας μόνον τὰ «καλά» των ἄλλων θρησκειῶν ἡ ἡ γνῶσις ἀπὸ μόνην της δὲν ἀρκεῖ διὰ νὰ καλλιεργήση τὴν ἀνεκτικότητα.
Πράγματι τὸ μεγαλύτερον ψέμα, ποὺ ἔχει λεχθῆ εἰς τὸ ζήτημα τῶν θρησκευτικῶν, εἶναι ὅτι ἡ γνῶσις τῶν ἄλλων θρησκειῶν καλλιεργεῖ τὴν ἀνεκτικότητα. Εἰς τὴν πραγματικότητα τὴν ἀνεκτικότητα τὴν καλλιεργεῖ μόνον ἡ ἀληθὴς μύησις εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν. Ἂν ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἡ «θρησκεία τῆς ἀγάπης» καὶ ἡ Ὀρθοδοξία ὁ μόνος ἀπαραχάρακτος Χριστιανισμός, τότε ἂν….

Πηγή: Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Τὸ μέγα ψέμα τῶν νέων θρησκευτικῶν

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ἡ ἐπιλογὴ Πνευματικοῦ – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Ἡ συμμετοχὴ στὴ λατρεία καὶ τὰ μυστήρια τῆς ἐκκλησίας μας ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο κομμάτι τῆς ζωῆς τοῦ κάθε συνειδητοῦ ὀρθόδοξου χριστιανοῦ. Κομβικὸ ρόλο σὲ αὐτὸ ποὺ ἐν συντομίᾳ ὀνομάζουμε «πνευματική ζωή» ἔχουν τὰ ἑξῆς δύο μυστήρια: αὐτὸ τῆς Μετάνοιας καὶ Ἐξομολόγησης καὶ ἐκεῖνο τῆς Θείας Κοινωνίας τοῦ Τιμίου Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μὲ τὸ πρῶτο ὁ πιστός λαμβάνει τὴν ἄφεση τὸν ἁμαρτιῶν του, γεφυρώνοντας ἔτσι τὸ χάσμα ποὺ εἶχε ἀνοίξει ἀνάμεσα σ’ αὐτὸν καὶ τὸν Θεὸ, ἐνῷ μέ τὸ δεύτερο ἀνακαινίζει τὴν ἴδια του τὴν ὕπαρξη καθώς γίνεται κοινωνός τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι «ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή».

Σύμβουλος, ὁδηγὸς καὶ χειραγωγὸς στὴν πνευματικὴ ζωὴ εἶναι ὁ ἱερέας-πνευματικὸς, ποὺ ὡς ἰατρὸς τῆς ψυχῆς τὴν παρακολουθεῖ τακτικὰ καὶ τὴν προφυλάσσει ἀπὸ τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ. Κι ὅταν ξαναπέσει στὴν ἁμαρτία, τὴν ἀνορθώνει καὶ τὴν καθαρίζει μέσῳ τῆς χάριτος τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐξομολογήσεως. Ἔτσι, ὅπως εἶναι σημαντικὸ νὰ βρεῖ κάποιος ἕναν γιατρὸ γιὰ νὰ ἔχει καλὴ σωματικὴ ὑγεία, ἀντίστοιχα εἶναι σημαντικὴ γιὰ τὴν πορεία τῆς πνευματικῆς ὑγείας ἡ εὕρεση τοῦ κατάλληλου πνευματικοῦ. Συνήθως, μάλιστα, ἡ ἀναζήτηση ἑνὸς πνευματικοῦ εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα στὴν πνευματικὴ ζωή.

Ἔλεγε ὁ ἃγιος Παΐσιος:

«Σήμερα τὸ πιὸ ἀπαραίτητο εἶναι νὰ βροῦν οἱ ἄνθρωποι ἕναν πνευματικό, νὰ ἐξομολογοῦνται, νὰ τοῦ ἔχουν ἐμπιστοσύνη καὶ νὰ τὸν συμβουλεύονται. […] Τὸν πνευματικὸ ὁδηγὸ φυσικὰ κανεὶς θὰ τὸν διαλέξει. Δὲν θὰ ἐμπιστευθεῖ στὸν ὁποιονδήποτε τὴν ψυχὴ του.» Παρακάτω, λοιπόν, θὰ ἀναφέρουμε -ἐπιγραμματικὰ καὶ μὲ τὴ βοήθεια σύγχρονων Ἁγίων καὶ Πατέρων- ὁρισμένα στοιχεῖα ποὺ μπορεῖ νὰ λάβει ὑπόψη του ὁ πιστὸς, ὥστε νὰ κάνει μιὰ σωστὴ ἐπιλογή. Τὸ πρῶτο ἴσως ποὺ θὰ ἀξιολογήσει ὁ πιστὸς εἶναι τὸ πόσο τὸν ἀναπαύει ἡ προσωπικότητα ἑνὸς ἱερέα καθὼς καὶ ἡ ἐπικοινωνία μαζὶ του. Αὐτὸ μπορεῖ μὲν νὰ τὸ διαπιστώσει κάνοντας μία πρώτη ἐξομολόγηση σ’ αὐτὸν, εἶναι ὅμως προτιμότερο νὰ συμβουλευτεῖ πρῶτα κάποιο ἄτομο τῆς ἐμπιστοσύνης του, κληρικὸ ἤ λαϊκὸ, καὶ ἀκόμα καλύτερα ἐὰν διασταυρώσει μεταξὺ τους τὶς διάφορες πληροφορίες. Διηγεῖται πνευματικο παιδὶ τοῦ διακριτικοῦ ἁγίου Πορφυρίου: «Χρειάσθηκε μερικὲς φορὲς νὰ τὸν ρωτήσω γιὰ ἱερεῖς-πνευματικούς, διότι φιλικὰ πρόσωπα μοῦ ζητοῦσαν νὰ τοὺς πῶ τὴ γνώμη μου, προκειμένου νὰ ἐξομολογοῦνται σ’ αὐτούς. Ὁ Γέροντας πολλὲς φορὲς ἐκφραζόταν θετικά, λίγες φορές μοῦ ἀπάντησε: «Δέν ξέρω».»

Τὸ μέτρο τῆς αὐστηρότητας ἑνός πνευματικοῦ εἶναι ἐπίσης ἕνα στοιχεῖο ποὺ πρέπει νὰ συνυπολογιστεῖ, εἰδικὰ γιὰ κάποιον ποὺ εἶναι στὸ ξεκίνημα τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Κάποιος πνευματικὸς ἀποπῆρε καὶ φοβέρισε μὶα γυναίκα, ποὺ μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ἔκανε πολὺ καιρὸ νὰ ξαναπάει νὰ ἐξομολογηθεῖ. Ὅταν ὁ σύζυγὸς της τὸ ἀνέφερε στὸν ἃγιο Πορφύριο, ἐκεῖνος εἶπε: «Εἶδες τὶ κάνει ἡ πολλή αὐστηρότητα; Γι’ αὐτὸ σᾶς λέω νὰ προσέχετε σὲ τὶ πνευματικοὺς πηγαίνετε γιὰ νὰ ἐξομολογεῖσθε, καὶ σὺ καὶ ἡ γυναίκα σου καὶ τὰ παιδιὰ σου…». Σὲ ἀνάλογη περίπτωση, ἀναφορικὰ μὲ τοὺς κανόνες καὶ τὰ ἐπιτίμια ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ πνευματικοί, ὁ Ἅγιος εἶπε: «Ὄχι μεγάλες τιμωρίες. Ἀλλὰ σωστές συμβουλές. Γιατί, οἱ μεγάλες τιμωρίες, τροφοδοτοῦν τὸν ἄλλο (τὸν διάβολο) μὲ πλούσια πελατεία. Καὶ αὐτός, αὐτὸ περιμένει. […] Γι’ αὐτό, ἀπαιτεῖται μεγάλη προσοχὴ στὴν ἐπιλογὴ τοῦ πνευματικοῦ. Ὅπως ἀναζητᾶτε τὸν καλύτερο γιατρό, τὸ ἴδιο νὰ κάνετε καὶ γιὰ τὸν πνευματικό. Καὶ οἱ δύο γιατροὶ εἶναι. Ὁ ἕνας τοῦ σώματος καὶ ὁ ἄλλος τῆς ψυχῆς!».

Ὁ ἃγιος Παΐσιος εἰσάγει ἄλλη μία παράμετρο: «Ὅπως κανεὶς φροντίζει ὁ οἰκογενειακὸς γιατρὸς νὰ βρίσκεται, ὅσο τὸ δυνατὸν, κοντὰ του, ἔτσι πρέπει νὰ φροντίσει καὶ ὁ πνευματικὸς νὰ βρίσκεται κοντὰ του. […] Ὁ πνευματικός πρέπει ἀπὸ κοντὰ νὰ παρακολουθεῖ τὴν ψυχή, γιατὶ κατὰ καιροὺς παρουσιάζει διάφορες ἀλλαγὲς καὶ ἀντιδράσεις, τὶς ὁποῖες ἀπὸ μακριὰ δὲν μπορεῖ νὰ παρακολουθήσει, γιὰ νὰ τὴν βοηθήσει ἀποτελεσματικά.»

Δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ψυχῆς νὰ λαμβάνει κανεὶς ὑπόψη του ἐξωτερικά σημεῖα, ὅπως ἡ ἐμφάνιση, ἤ νὰ ἀναζητᾶ «χαρισματούχους» πνευματικούς. Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ἔδωσε μία πολὺ χαρακτηριστικὴ καὶ χιουμοριστικὴ ἀπάντηση σὲ σχετικὴ περίπτωση: «Κάποια κυρία ποὺ ἐξομολογεῖτο γιὰ πρώτη φορὰ σ’ αὐτόν, τοῦ εἶπε στὸ τέλος:

-Ἐγώ, πάτερ μου, θὰ προτιμοῦσα νὰ ἐξομολογοῦμαι σὲ κάποιον Πνευματικό ποὺ νὰ εἶναι γέρος καὶ τυφλός…

Καὶ ὁ Γέροντας μέ ἑτοιμότητα: -Ἄν ἦταν καὶ κουφός, ἀκόμη καλύτερα!»

Ἡ ἀναζήτηση “χαρισμάτων καὶ χαρισματούχων” φανερώνει ἐπιπολαιότητα καὶ πνευματικὴ ἀνωριμότητα ἐκ μέρους τοῦ ἐνδιαφερομένου, ὁ ὁποῖος κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο συγχέει τὴν ἔννοια τοῦ πνευματικοῦ πατέρα μὲ αὐτὴν τοῦ “γκουρού” τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν. Ἀντίθετα, ὅπως ἀναφέρει σὲ σχετικὸ σύγγραμμὰ του ὁ μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, τὰ δύο θεμελιώδη γνωρίσματα τοῦ γνήσιου πνευματικοῦ εἶναι ἡ διάκριση καὶ ἡ ἀγάπη, ἐνῷ πολὺ βοηθάει καὶ τὸ νὰ εἶναι ἔμπειρος στὴν πνευματικὴ ζωή. Ἐπίσης, χρειάζεται προσοχὴ σὲ περιπτώσεις ἐκκοσμικευμένων κληρικῶν, ποὺ δυστυχῶς καλλιεργοῦν τὴν προσωπολατρεία ἤ ἄλλων ποὺ συγχέουν τὴν ἐξομολόγηση μὲ μεθόδους ψυχανάλυσης καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο μπερδεύουν τοὺς πιστούς, ἀντὶ νὰ τοὺς βοηθοῦν. Ὁ ἃγιος Πορφύριος εἶπε σὲ γνωστό του (ποὺ προηγουμένως εἶχε ἐξομολογηθεῖ σὲ ἕναν τέτοιο πνευματικὸ καὶ εἶχε φύγει ἀναστατωμένος): “Πό-πό! Πόσο πλανήθηκε ὁ εὐλογημένος! […] Μὲ τέτοια ἀντιμετώπιση μπορεῖ νὰ βλάψεις πολὺ τὸν ἄλλον. Ξέρεις, μερικοὶ πνευματικοὶ κάνουν τὸν ψυχίατρο.»

Στὴν περίπτωση ποὺ κάποιος καλοπροαίρετος χριστιανός, παρ’ ὅλη τὴν ἔρευνα ποὺ θὰ κάνει, “ἀτυχήσει” τελικὰ στὴν ἐπιλογὴ πνευματικοῦ, ἀκόμη καὶ τότε ὁ καλὸς Θεὸς “θὰ φωτίζει τὸν πνευματικὸ του τὶ νὰ τὸν συμβουλεύει. Ἀκόμα ὅμως κι ἄν τὸν συμβουλεύσει λάθος, ὁ Θεός θὰ ἐκτιμήσει τὴν ὑπακοὴ τὴν ὁποία κάνει καὶ θὰ βρεῖ τρόπο ὥστε καὶ ἡ λανθασμένη συμβουλὴ νὰ ἀποβεῖ πρὸς τὸ καλὸ του», ὅπως ἀναφέρει ὁ π. Ἐπιφάνιος. Αὐτὸ ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη σημασία, καθὼς μερικοὶ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση προφασιζόμενοι ὅτι δὲν βρίσκουν καλὸ πνευματικό, καλύπτοντας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο δικὰ τους πάθη καὶ ἀδυναμίες. Ὁ ἃγιος Παΐσιος ἀπαντᾶ χαρακτηριστικά: «Αὐτὰ εἶναι δικαιολογίες. Κάθε πνευματικὸς ἔχει ἐξουσία, ἐφόσον φοράει πετραχήλι. Τελεῖ τὸ μυστήριο, ἔχει τὴ θεία Χάρη καί, ὅταν διαβάσει τὴ συγχωρητικὴ εὐχή, ὁ Θεὸς σβήνει ὅλες τὶς ἁμαρτίες τὶς ὁποῖες ἐξομολογηθήκαμε μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια. Ἀπὸ μᾶς ἐξαρτᾶται πόσο θὰ βοηθηθοῦμε ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως.» Μὲ παρόμοιο τρόπο ἀπάντησε ὁ π. Ἐπιφάνιος σὲ κάποιον πού τοῦ ἔλεγε ὅτι δυσκολευόταν νὰ βρεῖ κατάλληλο πνευματικό: «Ἀγαπητέ μου, δὲν ἔχεις πρόβλημα Γέροντα. Πρόβλημα μὲ τὸν ἑαυτὸ σου ἔχεις. […] Δὲν εἶναι τόσο ἀπὸ ἁγίους Γεροντάδες ποὺ ἔχουμε ἀνάγκη, ὅσο ἀπὸ ἁγία ὑπακοή. Αὐτὴ μᾶς λείπει. Μήπως ὅλοι οἱ μεγάλοι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας εἶχαν κάποιον ἅγιο Γέροντα; Ὄχι! Αὐτὸ τὸ ὁποῖο εἶχαν ἦταν ἡ ἁγία ταπείνωση καὶ ἡ ἁγία ὑπακοή. Γι’ αὐτὸ καὶ ἁγίασαν.» Καὶ ὁ ἃγιος Πορφύριος εἶπε μὲ ἔμφαση σὲ κάποιον, σὲ παρόμοια περίπτωση: «Ἐσὺ ὅμως δὲν ἔχεις διάθεση νὰ ὑπακούσεις σὲ ὅ,τι καὶ νὰ σοῦ πῶ, γι’ αὐτὸ κι ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ σοῦ πῶ τίποτα ἀπολύτως.»

Συμπληρώνοντας τὰ παραπάνω, θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι ἡ ἀναζήτηση πνευματικοῦ εἶναι ἕνα μόνο -ἀλλά καίριο- στάδιο πρός τὴν ἐπίγνωση τοῦ ἴδιου μας τοῦ ἑαυτοῦ, ἄρα χρειάζεται καὶ ἀπὸ ἐμᾶς ὁ ἀνάλογος ἀγώνας, μέσῳ τῆς ὑπακοῆς καὶ τῆς ταπείνωσης. Ὅπως ἀναφέρει ὁ μητροπολίτης κ. Συμεών, «ἡ ἐν Χριστῷ οἰκοδομὴ τοῦ πιστοῦ ἀπὸ τὸν δεσμό πού συνῆψε μὲ ἕναν πνευματικὸ πατέρα δὲν εἶναι αὐτονόητη. Προϋποθέτει καὶ τὴ δικὴ του ἀνταπόκριση στὴν ἀγάπη ποὺ θὰ τοῦ δείχνει καὶ στὶς φροντίδες ποὺ θὰ καταβάλει γι’ αὐτὸν ὁ πνευματικὸς του πατέρας.» Μόνο μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἡ σχέση μὲ τὸν πνευματικὸ θὰ ἀποφέρει πνευματικούς καρπούς καὶ θὰ ὁδηγήσει τὸν ἐξομολογούμενο μὲ ἀσφάλεια στὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.

Πηγὲς:

1) Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου Λόγοι, τόμος Γ’ «Πνευματικός Ἀγώνας», ἔκδοση Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης

2) Γέροντος Πορφυρίου Ἱερομονάχου Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν, ἐκδόσεις «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος», Μήλεσι Ἀττικῆς

3) Ὑποθῆκες Ζωῆς, ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ τὴ διδασκαλία τοῦ πατρός Ἐπιφανίου, ἔκδοση Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνας

4) Μητροπολίτη Ν. Σμύρνης Συμεών Π. Κούτσα, Ὁ Πνευματικός Πατήρ, Ἡ πνευματική πατρότης ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως, Ἔκδοση Ἱ. Μητροπόλεως Καλαβρύτων & Αἰγιαλείας, Αἴγιον 1995

Πηγή: Ἡ ἐπιλογὴ Πνευματικοῦ – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ἡ ἑλληνικὴ ὅμως γλῶσσα ἔχει «γλῶσσα» ἀπὸ τὶς πύρινες Γλῶσσες τῆς Πεντηκοστῆς – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Ἁγίου Παϊσίου

– Γέροντα, γιατί κατήργησαν τοὺς τόνους ἀπὸ τὴ γραμματική;

– Τώρα, ὅπως οἱ ἄνθρωποι δὲν σηκώνουν τίποτε καὶ τὰ πετοῦν ὅλα, ἔτσι καὶ τὰ γράμματα δὲν σηκώνουν τίποτε, οὔτε ὀξεῖες οὔτε περισπωμένες! Καὶ ὅπως ὅλοι τρέχουν, δὲν βάζουν οὔτε τελεία!

Βλέπω μία γλώσσα ποὺ γράφουν μερικοί! Διάβαζα σὲ μία μετάφραση τῆς Καινῆς Διαθήκης: «Ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο κάλεσα τὸν γιό μου». Δὲν ταιριάζει, βρὲ παιδί! Δὲν ξεχωρίζει τὸ ἱερὸ ἀπὸ τὸ ἀνίερο! Γράφουν ἔτσι, δῆθεν γιὰ νὰ εἶναι ὅλα ἴδια, νὰ ὑπάρχη ὁμοιομορφία στὴ γλώσσα. Ποιός, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ πιὸ τελευταῖο χωριό, δὲν θὰ καταλάβαινε, ἂν ἔγραφε «τὸν υἱόν μου»; Ἄκουσα μία φορὰ στὸ Ἅγιον Ὂρος σὲ μία ἀνάγνωση: «Τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ ποὺ κάνουν τὴ Μεταλαβιά». Δὲν ταιριάζει· πῶς νὰ τὸ κάνουμε; Ποιὸς δὲν ξέρει τί θὰ πῆ «ἄρτος» καὶ «οἶνος»;

– Λένε, Γέροντα, ὅτι θὰ ἀντικαταστήσουν τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο μὲ τὸ λατινικό.

– Ἂσ’ τά, δὲν θὰ σταθοῦν αὐτά· δὲν θὰ σταθοῦν.

Εὐτυχῶς ποὺ ὁ Θεὸς καὶ ἀπὸ τὸ στραβὸ καὶ ἀπὸ τὸ κακὸ βγάζει καλό, ἀλλιῶς θὰ ἤμασταν χαμένοι.

Δὲν χάθηκε ἡ Παράδοση, ἡ γλώσσα τότε ποὺ τὰ εἶχαν ὅλα σὲ χειρόγραφα καὶ δὲν ὑπῆρχαν οὔτε φωτοτυπικὰ οὔτε τίποτε καὶ θὰ χαθῆ τώρα ποὺ βγῆκαν τόσα μέσα;

Ὄχι, δὲν πρόκειται νὰ χαθῆ, ὅ,τι καὶ νὰ κάνουν οἱ ἄνθρωποι. Βλέπετε καὶ οἱ Ρῶσοι πρόσφυγες πῶς κράτησαν τὰ ἔθιμά τους! Αὐτὸ ποὺ τοὺς βοήθησε ἦταν ποὺ ἤξεραν τὴν ποντιακὴ γλώσσα.

Κράτησαν ἔτσι τὴν Παράδοση μέσα τους. Ἀλλά, παρ’ ὅλο ποὺ τοὺς δόθηκε λίγη ἐλευθερία, ἔφυγαν ἀπὸ τὴ Ρωσία, γιὰ νὰ βροῦν ἐλευθερία, γιατί καὶ πάλι ἦταν σὰν ἕνα πουλάκι ποὺ τὸ ἔβγαλαν ἀπὸ τὸ κλουβὶ καὶ τὸ ἄφησαν μέσα στὸ δωμάτιο ἐλεύθερο. Δὲν θὰ στενοχωριόταν καὶ ἐκεῖ; Φαντασθῆτε πῶς ἦταν πρὶν οἱ καημένοι!

Εἶναι καὶ μερικοὶ ποὺ πᾶνε νὰ κάνουν μία νέα γλώσσα. Ἡ ἑλληνικὴ ὅμως γλώσσα ἔχει «γλώσσα» ἀπὸ τὶς πύρινες Γλῶσσες τῆς Πεντηκοστῆς! Τὸ δόγμα τῆς πίστεώς μας καμμιὰ γλώσσα δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἀποδώση. Γι’ αὐτὸ οἰκονόμησε ὁ Θεὸς καὶ ἡ Παλαιὰ Διαθήκη μεταφράσθηκε ἀπὸ τοὺς Ἑβδομήκοντα στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα καὶ τὸ Εὐαγγέλιο γράφτηκε στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα.

Ἂν δὲν ξέρη Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ κανεὶς καὶ ἀσχολῆται μὲ τὸ δόγμα, μπορεῖ νὰ πλανηθῆ. Καὶ ἐμεῖς καταργήσαμε τὰ Ἀρχαῖα ἀπὸ τὰ σχολεῖα! Μετὰ ἀπὸ λίγο θὰ ἔρχονται Γερμανοὶ νὰ διδάσκουν Ἀρχαῖα στὰ δικά μας Πανεπιστήμια. Τότε θὰ καταλάβουν οἱ δικοί μας τὴν ἀξία ποὺ ἔχουν τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, ἀφοῦ πρῶτα γίνουν ρεζίλι, καὶ θὰ ποῦν: «Γιὰ δὲς ἡ Ἐκκλησία ποὺ κρατοῦσε τὰ Ἀρχαῖα»!

Πᾶνε νὰ ἐξαφανίσουν ἕνα ὀρθόδοξο ἔθνος. Ξέρετε τί σημαίνει αὐτό; Ἕνα ὀρθόδοξο ἔθνος σήμερα εἶναι μεγάλη ὑπόθεση! Παλιὰ εἴχαμε τὴ φιλοσοφία. Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη μὲ βάση τὴ φιλοσοφία ἀποστόμωσε τοὺς φιλοσόφους. Οἱ φιλόσοφοι ἑτοίμασαν τὸν δρόμο γιὰ τὸν Χριστιανισμό. Τὸ Εὐαγγέλιο γράφτηκε στὰ ἑλληνικὰ καὶ διαδόθηκε στὸν κόσμο. Μετὰ οἱ Ἕλληνες προχώρησαν νὰ φωτίσουν καὶ τοὺς Σλαύους. Σὲ μερικοὺς δὲν συμφέρει νὰ ὑπάρχη ἡ Ἑλλάδα. «Μᾶς κάνει κακό, λένε. Πρέπει νὰ τὴν ἐξαφανίσουμε»!

Πηγή: Ἡ ἑλληνικὴ ὅμως γλῶσσα ἔχει «γλῶσσα» ἀπὸ τὶς πύρινες Γλῶσσες τῆς Πεντηκοστῆς – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ

Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: «Κι ὅμως εἶναι ἑλληνικές» ἐτυμολογικὴ ἐξέταση λέξεων τῆς Ἀγγλικῆς

Γεώργιος Μπαμπινιώτης καθηγητὴς Γλωσσολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν

Ἂν σᾶς ρωτήσει κανείς, θέλοντας νὰ ἐλέγξει τὶς ἐτυμολογικὲς γνώσεις σας στὴν Ἀγγλικὴ ἢ στὴν Ἑλληνική, ἂν λέξεις ὅπως λ.χ. butter «βούτυρο», paper «χαρτί», church «ἐκκλησία», sketch «σκαρίφημα – θεατρικὸ σκέτς», bomb «βόμβα», clergy «κληρικὸς» καὶ clerk «ὑπάλληλος», chart «χάρτης» καὶ card «κάρτα», calm «νηνεμία, γαλήνη», pain «πόνος», pirate «πειρατής», diploma «δίπλωμα», chanel «δίαυλος», priest «ἱερέας», buffalo «βουβάλι», monk «μοναχός», bishop «ἐπίσκοπος» κ.α. προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ ἢ εἶναι ἀμιγῶς ἀγγλικές, μὴ βιαστεῖτε νὰ ἀπαντήσετε ὅτι δὲν σᾶς φαίνονται ἑλληνικές. Ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι περνώντας μέσα ἀπὸ διάφορους, συχνὰ δαιδαλώδεις καὶ σκολιούς, γλωσσικοὺς δρόμους οἱ λέξεις αὐτὲς ἔφτασαν στὴν Ἀγγλική, ἔχοντας ξεκινήσει ἀπὸ…

τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα. Εἶναι δάνειες λέξεις τῆς Ἀγγλικῆς ἀπὸ τὴν Ἑλληνική. Μία ματιὰ σὲ ἔγκυρα λεξικὰ τῆς Ἀγγλικῆς (Webster, Random House, Longman, Oxford κ.α.) μπορεῖ νὰ σᾶς πείσει.

Τὸ ἄρχ. ἑλληνικὸ βούτυρον / βούτυρος (βοὺς + τυρός), μέσω τοῦ λατιν. butyrum, ἔδωσε τὸ ἄρχ., ἀγγλ. butere, ἀπ’ ὅπου τὸ σύγχρονο ἀγγλ. butter (καὶ τὰ γέρμ. Butter, γάλλ. beurre, ἰταλ. burro κ.α.). Τὸ ἄρχ. ἕλλην. πάπυρος, ποὺ δήλωσε τὴν πρώτη μορφὴ γραφικῆς ὕλης ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο φυτὸ τὸ ὁποῖο εὐδοκιμοῦσε στὴν Αἴγυπτο, ἔδωσε τὸ ἀγγλ. paper (γάλλ. papier, γέρμ. Papier κ.α.) μέσω τοῦ λατιν. papyrum, ἀπ’ ὅπου τὸ μεσαίων. γάλλ. papier καὶ τὸ μεσαίων. ἀγγλ. papir. Πιὸ σύνθετη εἶναι ἡ προέλευση τῆς λέξης ποὺ δήλωσε στὴν Ἀγγλικὴ «τὴν ἐκκλησία», τῆς λ. church. Ξεκίνησε ἀπὸ τὸ ἑλληνιστ. κυριακὸν (δῶμα) «ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου» (ἀπὸ τὸ Κύριος), τὸ ὁποῖο, μέσω τοῦ ἄρχ. γέρμ. kirihha (ἀπ’ ὅπου τὸ νέο γέρμ. Kirche «ἐκκλησία») καὶ τῶν ἄρχ. ἀγγλ. cirice καὶ μεσαίων. ἀγγλ. chirche, ἔδωσε τὸ νέο ἀγγλ. church. Οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες χριστιανοὶ χρησιμοποίησαν τὸ ἄρχ. ἐκκλησία (ἐκκλησία τοῦ δήμου «ἡ συγκέντρωση τοῦ λαοῦ / τῶν πολιτῶν ὡς θεσμικὸ ὄργανο») μὲ νέο περιεχόμενο: χῶρος ὅπου συγκεντρώνονται οἱ πιστοὶ γιὰ νὰ λατρεύσουν τὸν Θεὸ (ἐνῶ οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες χρησιμοποιοῦσαν τὴ λ. ναός, μὲ τὴν ἀντίληψη ὅτι ἀποτελεῖ χῶρο ὅπου ναίουν, ὅπου κατοικοῦν οἱ θεοί).

Ἐνδιαφέρον ἔχει, γιὰ τὶς περιπέτειές της, ἡ λέξη sketch «σκαρίφημα – θεατρικὸ σκέτς». Ποιὸς τὸ φαντάζεται, ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν ἕλλην. λ. σχέδιο; Ἡ ἀρχαία ἔλλ. λ. σχέδιον (ἀπὸ τὸ ἄρχ. σχέδιος ποὺ σήμαινε «προσωρινός, αὐτοσχέδιος», προερχόμενη ἀπὸ τὴ λ. σχεδὸν κι αὐτὴ ἀπὸ τὸ ἔχω), μέσω τοῦ λατιν. schedium, ἔδωσε τὸ ἰταλ. schizzo, ποὺ πέρασε στὰ ὀλλανδικὰ ὡς schets, ἀπὸ ὅπου τὸ ἀγγλ. sketch. Τὸ περίεργο γιὰ τὴ ζωὴ τῶν λέξεων εἶναι ὅτι τὸ ἕλλην. σχέδιο ἐπανῆλθε στοὺς νεότερους χρόνους στὴν Ἑλληνική, δήλ. ὡς «ἀντιδάνειο» (ὡς δάνειο δανείου!…), μέσα ἀπὸ δύο ξένες γλωσσες: ἀπὸ τὴν Ἰταλικὴ ὡς σκίτσο καὶ ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴ ὡς σκέτς. Ἀνάλογη εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ ἀγγλ. scene «σκηνή». Προέρχεται ἀπὸ τὸ ἕλλην. σκηνή, μέσω τοῦ λατιν. scaena / scena. Ἀπὸ τὸ ὑποκοριστικό του λατιν. scene, ἀπὸ τὸ scenarium, προῆλθε τὸ ἰταλ. scenario ποὺ πέρασε σὲ διαφορες γλῶσσες (ἀγγλ. scenario, γάλλ. scenario κ.α.) καὶ ἐπανῆλθε στὰ Ἑλληνικὰ ὡς σενάριο (ἀντιδάνειο). Ἀπὸ τὸ θέμα σχ- (τοῦ ἔχω, πβ. κατὰ-σχ-ω, παρὰ-σχ-ω, σχ-ἐδὸν) ποὺ εἴδαμε καὶ στὸ σχέδιο, προῆλθε καὶ ἡ λ. σχῆμα ποὺ ἔδωσε, μέσω τοῦ λατιν. schema, τὸ ἀγγλ. scheme.

Μία λέξη ποὺ θὰ ξαφνίαζε ἴσως ὅταν κανεὶς διαπιστώσει ὅτι εἶναι ἑλληνική, εἶναι ἡ ἀγγλικὴ λ. pain «πόνος». Ἡ λέξη αὐτὴ προῆλθε ἀπὸ τὴν ἕλλην. λ. ποινὴ ποὺ σήμαινε ἀρχικὰ «τιμὴ αἵματος, ἐκδίκηση (γιὰ ἔγκλημα)» καὶ μετὰ «τιμωρία». Μέσω τοῦ λάτ. poena, ποὺ ἔδωσε τὸ γάλλ. peine (ἀρχικὰ σήμαινε «τὰ βασανιστήρια τῶν μαρτύρων τῆς πίστεως»), προῆλθε τὸ ἀγγλ. pain μὲ τὴ σήμ. «πόνος» ὡς ἀπόρροια τῶν πόνων ἀπὸ τὰ βασανιστήρια καὶ ὡς ἐπακόλουθό της τιμωρίας γενικότερα. Ἐξίσου ἴσως θὰ ξαφνίαζε καὶ ἡ ἀγγλικὴ λ. calm «κάλμα, νηνεμία».

Κι αὐτὴ προῆλθε ἀπὸ ἑλληνικὴ λέξη, τὸ ἄρχ. καῦμα, ποὺ δήλωνε τὸν καύσωνα καὶ τὸ θέρος, ὁδηγώντας συνεκδοχικὰ στὴ σήμ. τῆς ἠρεμίας τῆς θάλασσας, τῆς ἔλλειψης δυνατῶν ἀνέμων. Στὴν Ἀγγλικὴ ἔφτασε ἡ λέξη ἀπὸ τὸ ἰταλ. calma ποὺ ἀνάγεται σὲ ὄψιμο λατιν. cauma ἀπὸ τὸ καῦμα. Ὅτι ἡ λ. ξαναγύρισε στὴν Ἑλληνικὴ μέσω τῆς Ἰταλικῆς ὡς κάλμα, δήλ. ὡς ἀντιδάνειο, εἴδαμε ὅτι ἀποτελεῖ συχνὸ φαινόμενο. Τὸ ἄρχ. πειρῶμαι «προσπαθῶ, ἀποπειρῶμαι, τολμῶ» ἔδωσε στὴ μεταγενέστερη Ἑλληνικὴ τὴ λ. πειρατὴς ποὺ προφανῶς θὰ σήμαινε ἀρχικὰ αὐτὸν ποὺ ἀποτολμᾶ παράτολμα καὶ παράνομα ἐγχειρήματα. Μέσω τοῦ λατιν. pirata ἡ λ. ἔδωσε τὸ ἀγγλ. pirate.

Στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλώσσα μία σειρὰ ἀπὸ ἀγγλικὲς λέξεις προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἑλληνική, χωρὶς αὐτὸ νὰ εἶναι ἀμέσως αἰσθητὸ στὸν μὴ εἰδικό. Τέτοιες εἶναι οἱ ἀγγλικὲς λέξεις priest, clergy (καὶ clerc), bishop, monk κ.α. Συγκεκριμένα τὸ ἕλλην. πρεσβύτερος (ἀρχικὴ σήμ. «γεροντότερος») ἔδωσε τὸ ὄψιμο λάτ. presbyter. Ἀπὸ αὐτό, μὲ ὁρισμένες μεταβολές, προῆλθε τὸ ἄρχ. ἀγγλ. preost καὶ κατόπιν τὸ μεσαίων. ἀγγλ. preist, ποὺ ἔδωσε τὸ νεότ. ἀγγλ. priest. Τὸ ἕλλην. κληρικὸς (ἀπὸ τὴ λ. κλῆρος) «αὐτὸς ποὺ τοῦ πέφτει ὁ κλῆρος, ποὺ τοῦ ἀνατίθεται ἕνα ἔργο» ἔδωσε τὸ ὄψιμο λατιν. clericus ἀπ’ ὅπου τὰ ἄρχ. ἀγγλ. cleric καὶ clerc. Ἀπὸ αὐτὰ προῆλθε τὸ ἀγγλ. clerk «λόγιος» – «ὑπάλληλος ἐξουσιοδοτημένος μὲ συγκεκριμένο ἔργο» – «ἁπλὸς ὑπάλληλος». Τὸ ἄρχ. ἀγγλ. clerc ἔδωσε καὶ τὸν ἐκκλησιαστικὸ ὄρο clergy «κληρικός, ἱερωμένος». Τὸ ἕλλην. ἐπίσκοπος εἶναι ἡ λέξη ἀπ’ ὅπου προῆλθε τὸ ἀγγλ. bishop «ἐπίσκοπος», μέσω τοῦ ὄψιμου λατιν. episcopus, ἀπ’ ὅπου τὰ ἄρχ. ἀγγλ. bisceop καὶ μεσαίων. ἀγγλ. bishhop ποὺ προηγήθηκαν τοῦ νεότερου ἀγγλικοῦ bishop. Ὡς πρὸς τὸ ἀγγλ. monk «μοναχὸς» προῆλθε ἀπὸ τὸ μεταγεν. ἕλλην. μοναχὸς μέσω τοῦ ὄψιμου λατιν. monachus, ἀπ’ ὅπου τὸ ἄρχ. ἀγγλ. munuc καὶ μετέπειτα τὸ νεοτ. ἀγγλ. monk. Το ἀγγλ. chart «χάρτης» ἀλλὰ καὶ τὸ card «κάρτα» προῆλθαν ἀπὸ τὸ ἕλλην. χάρτης. Τὸ bomb «βόμβα» ἀπὸ τὸ ἄρχ. ἕλλην. βόμβος. Τὸ «πολὺ ἀμερικάνικο» buffalo ἀπὸ τὸ ἕλλην. βούβαλος. Τὸ ἕλλην. δίπλωμα (ἀπὸ διπλώνω, διπλοὺς) μὲ τὴ σήμ. «ἐπίσημο ἔγγραφο» ἔδωσε τὸ diploma καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ diplomat «διπλωμάτης» κ.ο.κ.

‘Ὅπως ἔγινε, ἐλπίζω, φανερό, ἕνα πλῆθος ἀπὸ ξένες λέξεις, ἐν προκειμένω ἀγγλικές, ἕλκουν τὴν καταγωγή τους ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, ἀπευθείας ἤ, πιὸ συχνά, μέσω τῆς λατινικῆς γλώσσας. Ὅσα γράφονται ἐδῶ δὲν δίδονται γιὰ νὰ ἀποτελέσουν ἀφορμὴ κομπασμοῦ ἀλλὰ ὡς νύξεις γιὰ γλωσσικὴ αὐτογνωσία καὶ περίσκεψη, γιὰ τὸ πόσα ἔχει κανεὶς νὰ κερδίσει ἀπὸ μία ἐτυμολογικὴ περιδιάβαση στοὺς δρόμους τῆς γλώσσας μας.

Ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Τὸ Βῆμα»

Πηγή: Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: «Κι ὅμως εἶναι ἑλληνικές» ἐτυμολογικὴ ἐξέταση λέξεων τῆς Ἀγγλικῆς

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Βασκανία και Ξεματιάσματα

Συντάκτης  π.Παναγιώτης Βαρδουνιώτης

Από αρχαιοτάτων χρόνος ο άνθρωπος αυτά που δεν μπορούσε να καταλάβει και να εξηγήσει, τους έδινε μεταφυσικές εξηγήσεις. Έτσι μπήκαν στη ζωή του ανθρώπου η αστρολογία, η οιωνοσκοπία, η μαντεία, το  «μάτιασμα», η γλωσοφαγιά  κ.α. Όλα αυτά όμως είναι προλήψεις και δεισιδαιμονίες και είναι αμαρτίες μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, γιατί δείχνουν έλλειψη πίστης, εμπιστοσύνης, στον αληθινό Τριαδικό Θεό. Όλα αυτά ως όργανα του διαβόλου, σκοπό έχουν να αιχμαλωτίσουν τον νου και την καρδιά του ανθρώπου και να κρατήσουν τον άνθρωπο μακριά από τον Θεό. Το «μάτιασμα» περί του οποίου θα γίνει λόγος, κακώς έχει περαστεί στο κόσμο και ως βασκανία. Άλλο είναι το «μάτιασμα» και άλλο η βασκανία στη γλώσσα των πατέρων.  …

Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Βασκανία και Ξεματιάσματα

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Χωρίς παιδεία όλα επιτρέπονται

Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνικη παιδεια

Στο πολυτεχνείο το ‘74 φωνάζαμε «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Ψωμί σημαίνει να μπορεί να ζει το σώμα και να έχει υγεία και δύναμη να στηρίζει το πνεύμα, το οποίο οδηγεί στην ελευθερία.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 628 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Oι τρεις τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για οι τρεις τελευταίες επιθυμίες του μεγάλου αλεξάνδρου

Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 192 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Το Ελληνικό Σκάφος των Ειδικών Δυνάμεων «Ωκύαλος» των ΟΥΚ του ΠΝ …Θα βάλει τη φωτιά στην «Αρμάτα» (video)

Greek National Pride

Εντυπωσιακός προβλέπεται να είναι εφέτος ο Εορτασμός της Ανατίναξης της Αρμάτας στο νησί των Σπετσών με την Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και των Αρχηγών Α/ΓΕΕΘΑ και Α/ΓΕΝ!

Δείτε την αρχική δημοσίευση 297 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Απίστευτο: Τα Στελέχη του «307 ΤΣΥΑΥ»…Είναι έτοιμα μετά από (Overhaul) να παραδώσουν και 4ο Ε/Π στο ΠΝ!

Greek National Pride

Αν και φαίνεται απίστευτο σε όλους μας ,σε  λιγότερο απο 12 μήνες τα Στελέχη του ΤΣΥΑΥ είναι έτοιμα και  σε χρόνο λιγότερο των δύο μηνών , να παραδώσουν και το 4ο AB-212 ASW του Πολεμικού Ναυτικού …Και μας βάζουν τα γυαλιά για μια ακόμη φορά

Δείτε την αρχική δημοσίευση 346 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Άρχισαν Εντυπωσιακά τις (Καταλήψεις) οι Κοκκινομπερέδες του Στρατού στη ΔΕΘ! (φωτό)

Greek National Pride

Εντυπωσιακές είναι οι προετοιμασίες των Ενόπλων Δυνάμεων που εφέτος δίνουν έναν ξεχωριστό τόνο στην ΔΕΘ που σύμφωνα με πληροφορίες ετοιμάζουν και εκπλήξεις που για πρώτη φορά θα συμβούν στη Νύμφη του Βορρά !

Δείτε την αρχική δημοσίευση 90 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Ευαγγελική περικοπή Κυριακής προ της υψώσεως

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Γ´ 13 – 17

13 καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ.
14 καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου,
15 ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.
16 Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.
17 οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ.

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα

13 Κανείς δε δεν ανέβηκε στον ουρανόν, δια να μάθη εκεί και διδάξη εις σας αυτάς τας αληθείας, παρά μόνον αυτός που κατέβηκε από τον ουρανόν και έγινε δια της ενανθρωπήσεως υιός του ανθρώπου και ο όποιος εξακολουθεί, καθ’ ον χρόνον ζη εις την γην, να είναι και στον ουρανόν ως Θεός.

14 Οπως δε ο Μωϋσής εκρέμεσε υψηλά το χάλκινι φίδι εις την έρημον, δια να το αντικρύζουν με πίστιν οι Ισραηλίται και να σώζωνται από το θανατηφόρον δηλητήριον των φιδιών της ερήμου, έτσι, σύμφωνα με το πάνσοφον σχέδιον του Θεού, πρέπει να κρεμασθή και ο υιός του ανθρώπου επάνω στον σταυρόν.

15 Και τούτο, δια να μη καταδικασθή εις την αιωνίαν απώλειαν κανένας από εκείνους, που θα πιστεύσουν εις αυτόν, αλλά να κερδήση και να έχη την αιώνιον ζωήν.

16 Διότι τόσον πολύ ηγάπησεν ο Θεός τον βυθισμένον εις τας αμαρτίας κόσμον, ώστε παρέδωκεν εις σταυρικόν θάνατον τον μονογενή του Υιόν· δια να μη καταδικασθή εις την αιωνίαν απώλειαν κάθε ένας που θα πιστεύη εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.

17 Διότι δεν έστειλεν ο Θεός τον Υιόν του στον κόσμον δια να κρίνη και καταδικάση τον κόσμον, αλλά δια να σωθή ο κόσμος με την θυσίαν αυτού.

Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Ευαγγελική περικοπή Κυριακής προ της υψώσεως

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής προ της υψώσεως

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής προ της υψώσεως

Γαλ. Ϛ´ 11-18

Ἀ­δελ­φοί,

11 ἴ­δε­τε πη­λί­κοις ὑ­μῖν γράμ­μα­σιν ἔ­γρα­ψα τῇ ἐ­μῇ χει­ρί. 12 Ὅ­σοι θέ­λου­σιν εὐ­προ­σω­πῆ­σαι ἐν σαρ­κί, οὗ­τοι ἀ­ναγ­κά­ζου­σιν ὑ­μᾶς πε­ρι­τέ­μνε­σθαι, μό­νον ἵ­να μὴ τῷ σταυ­ρῷ τοῦ Χρι­στοῦ δι­ώ­κων­ται. 13 Οὐ­δὲ γὰρ οἱ πε­ρι­τε­τμη­μέ­νοι αὐ­τοὶ νό­μον φυ­λάσ­σου­σιν, ἀλ­λὰ θέ­λου­σιν ὑ­μᾶς πε­ρι­τέ­μνε­σθαι, ἵ­να ἐν τῇ ὑ­με­τέ­ρᾳ σαρ­κὶ καυ­χή­σων­ται. 14 Ἐ­μοὶ δὲ μὴ γέ­νοι­το καυ­χᾶ­σθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυ­ρῷ τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ, δι᾿ οὗ ἐ­μοὶ κό­σμος ἐ­σταύ­ρω­ται κἀ­γὼ τῷ κό­σμῳ. 15 Ἐν γὰρ Χρι­στῷ Ἰ­η­σοῦ οὔ­τε πε­ρι­το­μή τι ἰ­σχύ­ει οὔ­τε ἀ­κρο­βυ­στί­α, ἀλ­λὰ και­νὴ κτί­σις. 16 Καὶ ὅ­σοι τῷ κα­νό­νι τού­τῳ στοι­χή­σου­σιν, εἰ­ρή­νη ἐπ᾿ αὐ­τοὺς καὶ ἔ­λε­ος, καὶ ἐ­πὶ τὸν Ἰσ­ρα­ὴλ τοῦ Θε­οῦ. 17 Τοῦ λοι­ποῦ κό­πους μοι μη­δεὶς πα­ρε­χέ­τω· ἐ­γὼ γὰρ τὰ στίγ­μα­τα τοῦ Κυ­ρί­ου Ἰ­η­σοῦ ἐν τῷ σώ­μα­τί μου βα­στά­ζω. 18 Ἡ χά­ρις τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ με­τὰ τοῦ πνεύ­μα­τος ὑ­μῶν, ἀ­δελ­φοί· ἀ­μήν.

Νεοελληνική Απόδοση

Αδελφοί,

11 προσέξτε με πόσο μεγάλα γράμματα σας γράφω τώρα με το ίδιο μου το χέρι. 12 Όσοι θέλουν ν’ αποκτήσουν καλή φήμη στους ανθρώπους, αυτοί προσπαθούν να σας υποχρεώσουν να περιτέμνεστε με μόνο στόχο να μην καταδιώκονται από τους Ιουδαίους εξαιτίας του σταυρού του Χριστού. 13 Άλλωστε ούτε κι αυτοί που επιμένουν στην περιτομή τηρούν τον νόμο. Απλώς θέλουν να περιτέμνεστε εσείς, για να καυχηθούν που σας κατάφεραν να το κάνετε. 14 Όσο για μένα, δε θέλω άλλη αφορμή για καύχηση εκτός από το σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, το σταυρό που πάνω του πέθανε ο κόσμος για μένα κι εγώ για τον κόσμο. 15 Γιατί για όσους ανήκουν στον Ιησού Χριστό δεν έχει καμιά σημασία ούτε το να κάνεις περιτομή ούτε το να μην κάνεις, αλλά όλοι είναι νέα δημιουργήματα του Θεού. 16 Κι όσοι ακολουθούν αυτή την αρχή, θα έχουν την ειρήνη και το έλεος του θεού μαζί τους, αυτοί και όλος ο λαός του Θεού. 17 Στο εξής ας μη μου δημιουργεί κανένας προβλήματα. Αρκετά έχω πάθει για τον Ιησού, όπως δείχνουν τα σημάδια στο σώμα μου. 18 Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εύχομαι να είναι μαζί σας, αδελφοί μου. Αμήν.

Σχολιασμός

Τρύφωνα Παπαγιάννη, Καθηγητού Μ.Ε

«Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι, εἰ μὴ ἐν τῷ Σταυρῷ τοῦ Κυρίου, δι᾽ οὗ ὁ κόσμος ἐμοὶ ἐσταύρωται, κἀγὼ τῷ κόσμῳ».

Το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακῆς προ της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, βρίσκεται μέσα στην προοπτική της μεγάλης γιορτής που ακολουθεί. Παρμένο από την προς Γαλάτας επιστολή του αποστόλου Παύλου, αναφέρεται στο τι αποτελεί καύχημα του αποστόλου. Και το καύχημα αυτό είναι ο Σταυρός του Κυρίου.

Αφού ο απόστολος επιστήσει την προσοχή των Γαλατών απέναντι σ᾽ εκείνους που θέλουν να τους χρησιμοποιούν από πλευράς θρησκευτικής – τους Ιουδαιοχριστιανούς, που ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους, αρκεί να μη υφίσταντο κάποιο διωγμό για την πίστη τους – τονίζει ακριβώς τον Σταυρό του Κυρίου ως καύχηση της ζωής του και ως προσωπικό γεγονός σωτηρίας του.

῾῞Όσο για μένα, δεν θέλω άλλη αφορμή για καύχηση εκτός από τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, τον σταυρό που πάνω του ο κόσμος πέθανε για μένα κι εγώ για τον κόσμο᾽.

Οι άνθρωποι συνήθως υπερηφανεύονται για τα πλούτη τους, τη δύναμή τους, τη ψηλή θέση τους στην κοινωνία, θαυμάζουν τη δόξα τους, τα χαρίσματά τους και αποκτούν οπαδούς. Ξεχνούν πόσο εφήμερα και επιζήμια για τη ψυχή του ανθρώπου είναι όλα αυτά αν δεν αντιμετωπίζονται ως δώρα της αγάπης του Θεού.

Ο απόστολος Παύλος, που είχε πολλά χαρίσματα για τα οποία μπορούσε να καυχηθεί, παραμερίζει τα πάντα και μόνο καύχημά του είχε το σταυρικό θάνατο του Σωτήρος Χριστού, που υπέστη για όλο τον κόσμο και για τον ίδιο. Ο απόστολος δεν καυχάται για επίγεια πράγματα, δηλαδή για χρήματα, για δόξα, για δύναμη – ό,τι εκφράζει τον κοσμικό λεγόμενο άνθρωπο κάθε εποχής.

Μια τέτοια καύχηση αποκαλύπτει τον άνθρωπο, που έχει διαγράψει τον Θεό και την παρουσία Του στη ζωή του και έχει κάνει κέντρο αυτής μόνο τη φιλαυτία και τον εγωϊσμό του. Ένα εγωπαθές άτομο που βιώνει έτσι την ουσία της αμαρτίας, έχει ως μόνη όραση ζωής ό,τι ικανοποιεί τις αισθήσεις του και τα πάθη του, κατά το «φάγωμεν, πίωμεν, αὔριον γάρ ἀποθνῄσκομεν».

Ο απόστολος καυχάται για κείνο που για τους Ιουδαίους ήταν σκάνδαλο και για τους ειδωλολάτρες ανοησία: το Σταυρό του Κυρίου. Γιατί; Διότι ως γνωστό πάνω στο Σταυρό αποκορυφώθηκε η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο – ῾οὕτω γάρ ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον ὥστε τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν᾽ – αφού δια του Σταυρού ήρθη εν Χριστώ η αμαρτία του ανθρώπου και σώθηκε.

Με το Σταυρό ο άνθρωπος οδηγήθηκε στην ελευθερία και τη χαρά της αληθινής ζωής: τη μετοχή του στο αποτέλεσμα του Σταυρού, την Ανάσταση του Χριστού. Έτσι καύχηση για το Σταυρό σημαίνει καύχηση για το μυστήριο της αγάπης του Θεού που νίκησε το θάνατο και τον εγωϊσμό, δείχνοντας την αιώνια ζωή ως προοπτική του ανθρώπου.

Την πραγματικότητα αυτή εξηγεί ο απόστολος στη συνέχεια: «Με το Σταυρό ο κόσμος για μένα έχει σταυρωθεί και εγώ για τον κόσμο». Ο Σταυρός έχει ανθρωπολογικές και παγκόσμιες διαστάσεις.

Ό,τι υπέστη ο Κύριος αντανακλά πια στον άνθρωπο που προσέλαβε και που μπορεί να υπερνικήσει τις όποιες επιρροές του αμαρτωλού κόσμου, προερχόμενες είτε έξω απ’ αυτόν είτε από τα ίδια τα πάθη του. Αρκεί βεβαίως να πιστέψει στο Χριστό και να Τον αποδεχθεί στη ζωή του, που σημαίνει να βαπτισθεί στο άγιο όνομά Του και να γίνει μέλος του ζωντανού σώματός Του, την Εκκλησία.

Ενσωματωμένος στον Χριστό εισπράττει τη δύναμή Του και απελευθερώνεται από τη δύναμη της αμαρτίας. Ο κόσμος, κατά τη διατύπωση του αποστόλου, νεκρώνεται γι᾽ αυτόν και ο ίδιος νεκρώνεται για τον κόσμο. Και βεβαίως εννοείται ότι μιλώντας για τη νέκρωση του κόσμου ο απόστολος δεν εννοεί τον κόσμο ως δημιουργία του Θεού. Εννοεί αυτό που ο λόγος του Θεού δίνει ως περιεχόμενο: το αμαρτωλό φρόνημα του κόσμου, τη δύναμη της αμαρτίας.

Με άλλα λόγια, καυχάται ο Παύλος για το Σταυρό του Κυρίου. Αλλά δε βλέπει το Σταυρό σαν κάτι μετέωρο: αποκομμένο από τον ίδιο, σαν γεγονός δηλαδή που σχετίζεται με κάποιον άλλον έστω και τον Θεό. Μια τέτοια θεώρηση θα συνιστούσε διαστροφή της πίστης μας. Θα σήμαινε αλλοίωσή της κι έκπτωσή της σε μια ιδεολογία.

Τον Σταυρό Τον βλέπει χάριτι Θεού ως προσωπικό υπαρξιακό γεγονός, ως βίωμα δικό του, που τον κάνει να μετέχει σ᾽ Αυτόν. Το είχε πει άλλωστε ο ίδιος ο Κύριος. «΄Οστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι».

Ο απόστολος τονίζει επίσης στους Γαλάτας τη ανωτερότητα της «νέας πίστης» σε σύγκριση με τη διδασκαλία του Νόμου. Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο και σταυρώθηκε, όχι για να συνεχίζουν οι άνθρωποι να τσακώνονται για την περιτομή, όπως την περίπτωση των Γαλατών.

Αν τηρούσαν την περιτομή ή όχι δεν είχε αξία, γιατί η περιτομή ήταν ένας τύπος της Παλαιάς Διαθήκης που προμηνούσε το βάπτισμα της Εκκλησίας. Την αναγέννηση του ανθρώπου «δι’ ύδατος και πνεύματος». Την «καινή κτίσιν», τον καινούριο κόσμο του Χριστού, «εν γαρ Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή τι ισχύει ούτε ακροβυστία, αλλά καινή κτίσις».

Ο νέος κόσμος είναι κόσμος ελευθερίας από τους τύπους και το νεκρό γράμμα του νόμου. Ελευθερίας που δε σημαίνει ασυδοσία, αλλά αυτοπειθαρχία, συνέπεια στη ζωή και σταύρωση των επιθυμιών. Ο απόστολος Παύλος μόχθησε πάρα πολύ να αντιληφθούν οι άνθρωποι τη διαφορά μεταξύ του νόμου του Μωϋσή και της χάριτος του Χριστού.

Τη στενότητα της Συναγωγής και το πλάτος της Εκκλησίας. Να μάθουν να καυχώνται για την αισχύνη του σταυρού και όχι για την υπόληψη του κόσμου. Για όλα αυτά είχε την απαίτηση να μην ενοχλείται για συζητήσεις και καυγάδες γύρω από ζητήματα που δεν έπρεπε να απασχολούν τους Χριστιανούς. Είχε αποδείξει έμπρακτα τι πίστευε και για τι αγωνιζόταν.

Οι Χριστιανοί γίνονται άνθρωποι δυνατοί κι’ ευτυχισμένοι, δίδουν στη ζωή τους περιεχόμενο, αντικρίζουν με σύνεση τα προβλήματα της ζωής, πορεύονται ασφαλώς στην αιωνιότητα, όταν έχουν ως καύχησή τους το σταυρικό θάνατο του Ιησού Χριστού. Είναι η πιο ευλογημένη καύχηση.

http://www.askitikon.eu

Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ: Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής προ της υψώσεως

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πως οδηγηθήκαμε στο σχίσμα του 1054; Ποιες οι διαφορές μας με τους καθολικούς, με λίγα και απλά λόγια;

Σημεία Καιρών

Σχετική εικόνα

Σαφώς και πρόθεση μας εδώ δεν είναι να θίξουμε κανέναν άνθρωπο που ακολουθεί άλλο θρήσκευμα. Όλοι είμαστε επιρρεπείς στην αμαρτία και ανά πάσα ώρα μπορεί και εμείς (μη γένοιτο!) να πέσουμε σε πλάνη! Αυτά που παρατίθενται εδώ είναι για καθαρά ενημερωτικό σκοπό.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 430 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Αρέσει σε %d bloggers: