Tag Archives: ΑΟΖ

ΑΟΖ: Το Ταμάρ δείχνει το παράδειγμα.

Του Νίκου Λυγερού*
 
Το κοίτασμα Ταμάρ που βρίσκεται στην ΑΟΖ του Ισραήλ περνάει τώρα στην εμπορική του φάση. Αυτό το κοίτασμα ανακαλύφθηκε το 2009 και τώρα το 2013, δηλαδή μετά από μόνο τέσσερα χρόνια είναι πλέον συνδεδεμένο μέσω αγωγού και αρχίζει η εκμετάλλευσή του. Αποτελεί λοιπόν ένα χειροπιαστό αντιπαράδειγμα σε όσους ισχυρίζονται ότι το θέμα της ΑΟΖ είναι μια ουτοπία ή στην καλύτερη περίπτωση μια προφητεία που δεν μπορεί να έχει άμεση δράση πάνω στην ελληνική κοινωνία. Αυτοί που προωθούν τις ιδέες ότι τα κοιτάσματα που βρίσκονται στην ελληνική ΑΟΖ, δεν πρόκειται να τα εκμεταλλευτούμε πριν από μια εικοσαετία, δέχονται τώρα μια νοητική σφαλιάρα εκ μέρους του Ισραήλ, διότι απορρίπτει επί του πρακτέου όλες τις προσπάθειες μερικών να μειώσουν τον αγώνα της ελληνικής ΑΟΖ, δηλώνοντας ότι το έργο της στην καλύτερη περίπτωση δεν πρόκειται να έχει επιπτώσεις στην οικονομία μας πριν από δεκαετίες. Το Ισραήλ που έχει μια μικρή ΑΟΖ και μάλιστα πολύ μικρότερη από τη δική μας, η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου, έκανε κάθε προσπάθεια για να την αξιοποιήσει δίχως καμιά καθυστέρηση, διότι θεώρησε ότι αυτό το θέμα είναι υπερκομματικό και αποκλειστικά εθνικό, όπου πρέπει να υπάρχει μια σύγκλιση από όλους για να δημιουργηθεί μια εθνική στρατηγική και ένας στρατηγικός σχεδιασμός. Το Ισραήλ δημιουργεί με το Ταμάρ μια αλλαγή φάσης, διότι ήταν το 2009, το μεγαλύτερο κοίτασμα της χρονιάς. Και προετοιμάζει την εκμετάλλευση του Λεβιάθαν, κοίτασμα το οποίο είναι από το 2010, το μεγαλύτερο κοίτασμα της τελευταίας δεκαετίας. Το καλό για την πατρίδα μας αλλά και για την Κύπρο μας, είναι ότι τώρα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξη εμπορεύσιμου φυσικού αερίου στην Λεκάνη Λεβαντίνης, όπου βρίσκεται το κοίτασμα Αφροδίτη. Κατά συνέπεια και η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου όσον αφορά στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στην Μεσόγειο και στην Μαύρη θάλασσα, ενισχύεται σημαντικά με αυτή την ουσιαστική αλλαγή. Τώρα πρέπει να συσχετίσουμε όλα τα δεδομένα που διαθέτουμε στον τομέα της ενέργειας για να προχωρήσουμε στρατηγικά και να αλλάξουμε το πλαίσιο της οικονομικής κατάστασης ακολουθώντας χειροπιαστά παραδείγματα όπως είναι της Νορβηγίας, της Ολλανδίας, του Ισραήλ αλλά και της Κύπρου. Ας πάψουμε λοιπόν ν’ ακούμε όλους όσους μας καθυστερούν εδώ και χρόνια πάνω στο θέμα της ΑΟΖ κι ας μελετήσουμε πρακτικά πλέον αυτό το εθνικό θέμα για να είμαστε έτοιμοι ως λαός και πατρίδα, όταν θα περάσει σε φάση εκμετάλλευσης προς όφελος μας και θα μας δώσει τη δυνατότητα να αξιοποιήσουμε τον πραγματικό μας πλούτο δίχως να ζητάμε ελεημοσύνη από κανένα, επειδή δεν πιστεύουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας λόγω της αρνητικής προπαγάνδας μερικών.
 * Ο Νίκος Λυγερός είναι Στρατηγικός Σύμβουλος και καθηγητής γεωστρατηγικής.
Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Όσο η Κύπρος και η Ελλάδα παλεύουν στα άγρια κύματα των μνημονίων, Τουρκία και Αίγυπτος ετοιμάζουν την «Ισλαμική Χατζάρα της Μεσογείου»!!!

Η «ισλαμική χατζάρα της Μεσογείου», το νέο σχέδιο του Νταβούτογλου, φίλου και αδελφού του κ. Αβραμόπουλου

Tουρκία και Αίγυπτος κινούνται από κοινού, για την ακύρωση της συμφωνίας οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας Κύπρου -Αιγύπτου, του 2003, με βάση το άρθρο «Η Χατζάρα της Μεσογείου», του Μπουλέντ Έραντατς

Του Σάββα Καλεντερίδη

Ο Μπουλέντ Έραντάτς (Bülent Erandaç), αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας Τακβίμ (Takvim), σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στις 11 Μαρτίου με τίτλο «Η Χατζάρα τηςΜεσογείου», αναφέρει τα εξής: Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Α. Η γεωπολιτική αξία Ελλάδας – Κύπρου και ο ¨χειρουργικός¨ ακρωτηριασμός της. ΜΕΡΟΣ 1ο:Οι γεωπολιτικές επιλογές του Ελληνισμού.

ΜΕΡΟΣ 1ο:Οι γεωπολιτικές επιλογές του Ελληνισμού.

ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:  03/11/2011

Γράφει Ευάγγελος ο Σάμιος      Σχόλιο ΠΑΖΛ: Η παρούσα ανάρτηση εξετάζει την γεωπολιτική αξία της Ελλάδας και της Κύπρου, προσπαθώντας να δώσει μία όσο το δυνατόν πλήρη εικόνα. Μέσα από αυτήν την προσπάθεια επιδιώκεται ένας πρώτος προβληματισμός, σχετικά με τις γεωπολιτικές επιλογές του Ελληνισμού.        Θα ξεκινήσουμε με το τι είναι γεωπολιτική και ποίες οι σχολές της καθώς την άποψη του καθηγητού κυρίου Ιωάννου Μάζη, ο οποίος μεταξύ των άλλων μας επισημαίνει ότι: ¨ Η φάση της εφαρμογής των συμπερασμάτων της Γεωπολιτικής, καλείται «Γεωστρατηγική» και συνεπώς, δεν είναι απαλλαγμένη από εθνικοκεντρικές θεάσεις και προσεγγίσεις, χωρίς αυτό να αποτελεί κάποιο μειονέκτημα για την προσέγγιση per se και τα ζητούμενά της. Μειονέκτημα, στη Γεωστρατηγική προσέγγιση δεν αποτελεί η επιδίωξη του εθνικού συμφέροντος δια της αξιοποιήσεως των γεωπολιτικών συμπερασμάτων. Μειονέκτημα, για οποιαδήποτε ορθολογιστική, άρα και αποτελεσματική, προσέγγιση αποτελεί η «εθνικιστική» ή η αντίστοιχη «διεθνιστική» μεταφυσική με την εμπάθεια και τον μεσσιανισμό που τις χαρακτηρίζει αμφότερες¨.
Εν συνεχεία αναλύουμε την συνολική αξία του προαναφερθέντος ενιαίου χώρου από την οπτική και χρονική γωνία των αναλυτών. 

       Ξεκινάμε με τον Στρατηγό ε.α. Δ. ΣΚΑΡΒΕΛΗ με απόσπασμα από την ομιλία του  κατά την έναρξη του 3ου Διεθνούς Συνεδρίου της ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ, την 10ην Νοεμβρίου 2003,  που μας διαφωτίζει με σημαντικά ιστορικά γεγονότα για να  κατανοήσουμε τη δυναμική της χωροθεσίας της Ελλάδος από γεωπολιτικής απόψεως. Ταυτόχρονα όμως αναφέρει  στοιχεία που επαύξαναν την γεωπολιτική μας αξία, μέχρι εκείνη την χρονική στιγμή. Τώρα διαβάζοντας το κείμενο αντιλαμβανόμαστε τι έχουμε χάσει, εξ αιτίας  των χειρισμών των κυβερνήσεων ¨…με τη σημασία της γεωπολιτικής διαστάσεως της Χώρας μας, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι αυτή συνεπικουρείται και από το πολιτικό, πολιτισμικό και κοινωνικό εποικοδόμημα του συγκεκριμένου γεωγραφικού και γεωφυσικού χώρου. Η σταθερή πολιτική δομή και το δημοκρατικό πολίτευμα, το πλούσιο ιστορικό παρελθόν, η πληθυσμιακή ομοιογένεια με την έννοια της εθνικής και θρησκευτικής αυτοσυνειδησίας, η παράδοση και οι αξίες της ζωής, είναι παράμετροι ή μάλλον συντελεσταί της γεωπολιτικής βαρύτητος της Χώρας, μαζί με τη γεωστρατηγική και την όποια γεωοικονομική παρουσία της. Ακόμη και η δυναμικότης του αποδήμου ελληνισμού, καταλλήλως αξιοποιουμένου, είναι συντελεστής υπολογίσιμος. Είναι, η Χώρα, ένας μικρός παίκτης στη διεθνή σκηνή, όμως είναι σοβαρός παίκτης για τον περίγυρό της, με την προϋπόθεση ότι και η ιδία συμπεριφέρεται σοβαρά¨. 

       Συνεχίζουμε με την Γεωπολιτική Συνείδηση της Ορθοδοξίας της Χριστίνας Μέλλιου, για να δούμε μία άλλη άποψη γεωπολιτικής εκτίμησης, με βάσει την ορθόδοξο πίστη. Καταλήγει δε στο συμπέρασμα ότι : ¨Η διασύνδεση επομένως «Ορθοδοξίας» και «Γεωπολιτικής» φρονούμε ότι είναι πέρα ως πέρα αληθινή και υπαρκτή. Και μάλιστα ο «δεσμός» αυτός, όταν αναγνωσθεί χωρίς τους παραμορφωτικούς φακούς της λαϊκίστικης υστερίας, θα μπορέσει να καταδείξει τον τρόπο με τον οποίο η Ορθοδοξία μπορεί να αναγνωριστεί ως ενεργός παράγοντας του σύγχρονου παγκόσμιου γίγνεσθαι, αποδεικνύοντας πως η θρησκεία και πιο συγκεκριμένα η Ορθοδοξία, φέρει μαζί της μια βαριά κληρονομιά και ένα μεγάλο όραμα: την διατήρηση και εξασφάλιση της ισορροπίας και της ειρήνης στις ανθρώπινες κοινωνίες¨. 

       Ακολουθήσει  η » ΝΕΑ RIMLAND» και η » ΝΕΑ ΓΙΑΛΤΑ» του Ιωάννη Θεοδωράτου, όπου μας αναλύει τις δικές του  προοπτικές, για τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ελλάδας στην διεθνή σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου. Προτείνει δε όπως  ¨Η Αθήνα θα πρέπει να σταθεί κοιτάζοντας το συμφέρον της κατανοώντας ότι το «ξανθόν γένος» δεν είναι μόνον το ρωσικό. Τα γεωπολιτικά συμφέροντα της χώρας ήταν πάντοτε σταθερά προσανατολισμένα με τις ναυτικές δυνάμεις της ιστορίας. Όποτε το παρέβλεπε, υφίστατο ήττες, δεινά και καταστροφές. Τώρα χαράζει η ευκαιρία να γυρίσει το ρολόι πίσω στις αρχές του 20ου αιώνα και η ιστορία να λάβει διαφορετική τροπή, προτού ολοκληρωθεί η κατασκευή της μεγαλύτερης αντιαρματικής τάφρου της Ευρώπης¨. 

     Τελικά η γεωπολιτική αξία του ελληνικού χώρου είναι αγαθό ή κατάρα; Αυτό θα μας το αναλύση ο Σάββας Καλεντερίδης,διευκρινίζοντας ότι ¨η διαχείριση της γεωπολιτικής αξίας του ελληνικού χώρου απαιτεί ανώτερης ποιότητας πολιτικό προσωπικό για να μετατραπεί η αξία αυτή σε αγαθό που μπορεί να ωφελήσει τη χώρα και τους πολίτες, ειδάλλως, μπορεί να μετατραπεί σε κατάρα, όπως έγινε πολλές φορές στο παρελθόν, με τραγικές συνέπειες για την πατρίδα και το έθνος¨. 

      Ακολουθεί η ανάλυση από τον  Λουκά Αξελό ο οποίος μας επισημαίνει ότι: ¨Η πικρή αυτή αλήθεια, σημαίνει με δύο λόγια ότι η ελληνική (ελλαδική και ελληνοκυπριακή) πλευρά, παρά τον «σχεδόν σταθερό» δυσμενή συσχετισμό στην σφαίρα της γεω(πολιτικής), έχει περιθώρια για διαφοροποίηση ή ανατροπή του αρνητικού ισοζυγίου, με την σωστή αντιμετώπιση του ζητήματος στην σφαίρα της (γεω)πολιτικής.
Προϋπόθεση των παραπάνω είναι η αλλαγή γραμμής πλεύσης από το κυρίαρχο μεταπολεμικά πνεύμα, που αποτελεί ένα αντιφατικό αμάλγαμα «εξαρτημένου πατριωτισμού» και «εξαρτημένου διεθνισμού», με κοινούς παρονομαστές τον λαϊκισμό, τον κοσμοπολιτισμό και την μεταπρατική ιδεολογία, που συνοψίζεται πρακτικά έως σήμερα στην θεωρητική και πρακτική αποδοχή της πρωτοκαθεδρίας των διεθνών κέντρων, που επίμονα μας προπαγανδίζουν οι ψοφοδεείς επαρχιώτες μικροευρωπαίοι, επίγονοι των ρωσοαγγλογάλλων¨. 

  Ο Περικλής Νεάρχου μας τονίζει ότι ¨Παρατηρείται έτσι το παράδοξο, η Ελλάδα, που είναι παγκόσμια ναυτιλιακή δύναμη και έχει για την εθνική της ασφάλεια τόση ανάγκη από το ναυτικό πλεονέκτημα, να χάνει έδαφος και στον τομέα αυτό. Να φαίνεται ανίκανη να συντηρήσει αποτελεσματικά τη ναυπηγική της βιομηχανία, ιδιαίτερα την πολεμική. Να την ξεπουλάει σε ξένα συμφέροντα, όταν η επιβίωση της τελευταίας βασίζεται, κατά κύριο λόγο, στις παραγγελίες του Πολεμικού Ναυτικού. 
   Ο υπερφίαλος χαρακτήρας των τουρκικών φιλοδοξιών δεν είναι λόγος για την υποτίμηση των τουρκικών συστηματικών προσπαθειών (για αεροναυτική κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο). Είναι προφανές ότι, ανεξάρτητα από τη μακροπρόθεσμη έκβασή τους, επηρεάζουν άμεσα τις τοπικές ισορροπίες, που μας αφορούν. Ένας λόγος παραπάνω είναι το γεγονός ότι τώρα διακυβεύονται ύψιστα εθνικά μας συμφέροντα, με την ανακήρυξη ή μη της ΑΟΖ και την αξιοποίηση του υποθαλάσσιου εθνικού πλούτου».

  Οι Τούρκους αναλυτές¨ μας ενημερώνει ο Σάββας Καλντερίδης ¨εκτιμούν ότι εάν η ελληνοκυπριακή πλευρά, καταφέρει να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα της ΑΟΖ, θα έχει κατορθώσει να ενισχύσει τόσο τη θέση της γεωπολιτικά, που στην ουσία θα έχει εξουδετερώσει τα αποτελέσματα της εισβολής, γεγονός που θα ισχυροποιήσει σε απαράδεκτο για την Άγκυρα βαθμό τη θέση της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού¨

  Στην συνέχεια ακολουθεί η μελέτη με θέμα «Η Ελλάδα στο Νέο Γεωπολιτικό Περιβάλλον» ΟΜΑΔΟΣ ΜΕΛΕΤΩΝ – ΕΡΕΥΝΩΝ του  Σ.Ε.ΕΘ.Α.  Αθήνα Ιούνιος 2004. Για όποιον θέλει να αυξήσει και άλλο τις γνώσεις πάνω στο υπό εξέταση θέμα.
          

   Έχουμε λοιπόν τις παρακάτω ενότητες:

   1. Τι είναι Γεωπολιτική – Σχολές ( Βικιπαιδεία και Ιωάννης Μάζης). 
   2.  Γεωπολιτική του Ελληνικού Χώρου και Άμυνα  (Στρατηγού εα ΣΚΑΡΒΕΛΗ).
   3.  Η Γεωπολιτική Συνείδηση της Ορθοδοξίας  (Χριστίνας Π. Μέλλιου). 
   4.  Η » ΝΕΑ RIMLAND» και η » ΝΕΑ ΓΙΑΛΤΑ» ( Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος ).
   5.  Η γεωπολιτική αξία του ελληνικού χώρου: Αγαθό ή κατάρα; ( Σάββα 
Καλεντερίδη).
    6. Κύπρος:Γεωπολιτικές δεσμεύσεις και συμπλέγματα εξάρτησης (Λουκάς Αξελός).
   7. Ελλάδα, Κύπρος και γεωπολιτική στην ανατολική Μεσόγειο (Περικλής Νεάρχου Πρέσβυς ε.τ.)
   8. Γεωπολιτικός γρίφος στην Κύπρο (Σάββας Καλντερίδης).
   9. Η Ελλάδα στο Νέο Γεωπολιτικό Περιβάλλον (Μελέτη Σ.Ε.Εθ.Α.). 

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία