Tag Archives: ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

___________ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ___________: Ο πονηρός φοβάται το Κομποσχοίνι και την Ευχή

Στην Σκήτη της Αγίας Άννας, ό Μοναχός Προκόπιος από την Καλύβα «Είσόδια της Θεοτόκου» είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσικά, για να δοξολογεί κι αυτός το Θεό, όπως και οι άλλοι …

Πηγή: ___________ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ___________: Ο πονηρός φοβάται το Κομποσχοίνι και την Ευχή

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΘΕΟ

Ένας βασιλιάς κάλεσε όλους τους λόγιους για να του δείξουν τον Θεό «Σας κάλεσα εδώ, εσάς τους επιστήμονες της αυτοκρατορίας μου για να μου Τον δείξετε, εγώ θέλω να δω τον Θεό .Αν δε μου Τον δείξετε θα σας κόψω το κεφάλι.

-«Μα βασιλιά μου πως θα σας δείξουμε τον Θεό;»

-«Ε, εσείς ξέρετε πολλά πράγματα έχετε βιβλία θα βρείτε τον τρόπο»

Και πλησίαζε ο καιρός που έπρεπε να δώσουν απάντηση και …

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΘΕΟ

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Το ωραιότερο πράγμα στην Γη…

ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ

 

Ένας καλλιτέχνης ήθελε να βρή και να ζωγραφίσει το ωραιότερο πράγμα στη γη.

Ρώτησε έναν ιερέα, ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα στην γη.

-Η πίστη, του απάντησε εκείνος. Είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο δυναμικού στη ζωή.

Ρώτησε έναν γεωργό.

-Η ελπίδα, του απάντησε. Αν λείψη αυτή, έλειψε κάθε δημιουργία για την ζωή.

Ρώτησε και μια φτωχή εργάτρια.

-Η αγάπη, του είπε. Μ’ αυτήν ξεπερνώ κάθε μου καημό.

Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη σκέφθηκε ο καλλιτέχνης. Πώς όμως μπορώ να ζωγραφίσω μαζί αυτά τα τρία;

Την ώρα που έμπαινε στο σπίτι του, στάθηκε με έκσταση μπροστά σ’ένα ζωντανό πίνακα: Τους γονείς του, την γυναίκα του, τα παιδιά του!

  • Στο μέτωπο των γονέων του είδε την πίστη.
  •  Στο χαμόγελο των παιδιών του την ελπίδα.
  •  Στα μάτια της γυναίκας του λαμποκοπούσε η αγάπη.

Η καρδιά του σκίρτησε.
Να το ωραιότερο πράγμα στην γη! Αυτό θα ζωγραφίσω.

Και αυτό δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά η οικογενειακή του εστία.

Ένα απλό χαρούμενο σπιτάκι, που το κυβερνούσε, η…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 5 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

“Το ψωμάκι που έγινε θυμίαμα”. Λαϊκό ιστόρημα απ’ τον Γέρμα Καστοριάς.

Το σπιτάκι της Μέλιας

Καταγραφή του Γιώργου Τ. Αλεξίου

Ζούσε κάποτε σε ένα χωριό μια φτωχή οικογένεια που είχε μία θυγατέρα 10 – 12 ετών, περίπου. Η κοπέλα αυτή ήταν πολύ ευαίσθητη κι ευσπλαχνική και συμπονούσε και βοηθούσε όσο μπορούσε τους ανήμπορους ανθρώπους.

Κάθε φορά που περνούσε έξω από το σπίτι των γονιών της ένας νηστικός επαίτης έκοβε ένα μικρό κομμάτι από το λιγοστό ψωμί της και το έδινε κρυφά στον πεινασμένο.

Αυτό γινόταν επί αρκετό καιρό, μέχρι που το αντιλήφθηκε ο αυστηρός πατέρας της, θύμωσε πολύ, τη μάλωσε και την πρόσταξε να μη ξαναελεήσει τους φτωχούς.

Το συμπονετικό κορίτσι στενοχωρήθηκε πολύ απ’ αυτήν την απόφαση του πατέρα του και βρέθηκε σε μεγάλο δίλημμα, διότι αφ’ ενός μεν επιθυμούσε να δίνει τροφή στους πεινασμένους, αφ’ ετέρου όμως δεν ήθελε να παρακούσει την εντολή των γονιών του.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 135 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΚΟΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΓΙΑΓΙΑ ΜΑΝΙΑΤΙΣΣΑ – Ρωμνιός

Τον καιρό που οι Βαυαροί ήρθαν στην Μάνη και πολεμούσαν να μας καταφέρουν να γκρεμίσουμε τους πύργους, έφτασαν στο χωριό τρεις. Ένας χωρομέτρης, ένας γιατρός και ένας φυσικός. Ήθελαν να διορθώσουνε τον τόπο μας αφού τον μελετούσανε πρώτα.

Θα τους φιλοξενούσε ένας χωριάτης. Τους έβαλε πάνω …

Πηγή: ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΚΟΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΓΙΑΓΙΑ ΜΑΝΙΑΤΙΣΣΑ – Ρωμνιός

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Κάθε φορά που εντυπωσιάζεις, αποκτάς κι έναν εχθρό Για να είσαι δημοφιλής πρέπει να είσαι μετριότητα

Ο Ισπανός ψυχολόγος και ψυχίατρος Ενρίκε Ρόχας αναφέρει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών, πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα». Για το τόσο ανθρώπινο ελάττωμα του φθόνου, μια …

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Κάθε φορά που εντυπωσιάζεις, αποκτάς κι έναν εχθρό Για να είσαι δημοφιλής πρέπει να είσαι μετριότητα

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

____________ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ____________: Κονγκό: » Ποια ν’ απαρνηθώ από τις 2;;;»

Μια αληθινή ιστορία από τα χρόνια του μακαριστού ιεραποστόλου π. Κοσμά Γρηγοριάτη.

Βρισκόμαστε σε κάποιο γραφικό χωριουδάκι του Ζαΐρ (σημερινό Κογκό). Η τροπική βλάστηση γύρω βρίσκεται σε έξαρση. Οι μπανανιές πιο κει, κατάμεστες από καρπούς, γέρνουν τα κλαδιά τους κι ο φοίνικας δίπλα στη χορταρένια καλύβα καμαρώνει περήφανος για τη λεβεντιά του!

μέσω ____________ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΣ____________: Κονγκό: » Ποια ν’ απαρνηθώ από τις 2;;;».

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

ΗΠΑ: Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΥ

«Δημοσιεύθηκε εὐρύτατα μιά προσευχή, πού βρέθηκε στό ἀμπέχονο ἑνός Ἀμερικανοῦ στρατιώτη, πού σκοτώθηκε στόν πόλεμο, στή βόρεια Ἀφρική.
Προσευχή, βαθειά συγκλονιστική γιατί, μέσα στήν οἰκειότητα τοῦ ὕφους της, φανερώνει τήν ἀνάγκη τήν ὁποία νοιώθει κάποτε καί ὁ νέος ἄνθρωπος νά εἶναι κοντά στό Θεό. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

ΦΩΤΕΙΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΡΕΤΗΣ

areti-1024x7011. ΤΟ ΚΑΝΤΗΛΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΜΑΝΑΣ

Το 1952 πήγα για πρώτη φορά στην Αθήνα μετά τον πόλεμο. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε ότι είχα την πρόθεση να πάω στην Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή οι πληγές του πολέμου ήταν ακόμη ανοιχτές να λέω ότι είμαι Ελβετός. Όμως εγώ ήξερα τους Κρήτες και από την πρώτη στιγμή είπα ότι ήμουν Γερμανός και απόλαυσα και πάλι την κρητική φιλοξενία.

Ένα σούρουπο πήγα στο γερμανικό νεκροταφείο και εκεί νόμιζα ότι ήμουν μόνος. Όμως με μεγάλη έκπληξη είδα μια μαυροφορεμένη γυναίκα να ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών στρατιωτών πηγαίνοντας από τάφο σε τάφο. Την ρώτησα: Γιατί ανάβετε κεριά στους τάφους των Γερμανών; Αυτοί σκότωσαν τους Κρητικούς. Η απάντησή της ήταν απίστευτη:

Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Χωρίς κατηγορία

ΜΑΣ ΤΑ ΕΚΛΕΨΑΝ ΟΛΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ.

 
ΕΙΜΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΣΤΗ

Ένας πατέρας από το Καμισλί της Συρίας, διηγείται ζωντανά στον Γ. Μικαλεσίν πως απήγαγαν το γιό του, πως πέθανε η γυναίκα του, πως έχασε το σπίτι του… Συντετριμμένος και μόνος ελπίζει με την πίστη του χριστιανού ότι θα ξαναδεί το παιδί του….

Η πίστη , μόνη του ελπίδα. Μια καρδιά στερεμένη, ένα πρόσωπο φαγωμένο από τη θλίψη και ένα πνεύμα λυγισμένο από τη μνήμη.
Δ Πορφύρης/Π Σταφυλά
Η ιστορία του Ντάνυ Γκόρι, είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που ο πόλεμος του τα στέρησε όλα. Η ιστορία του είναι η ιστορία πολλών χριστιανών της Συρίας:
Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Ιδιότροπος γέρος.

Όταν ένας γέρος άντρας πέθανε στη γηριατρική πτέρυγα ενός γηροκομείου σε μια πόλη της Αυστραλίας, θεωρήθηκε πως δεν είχε αφήσει τίποτα αξίας.

Αργότερα, όταν οι νοσοκόμες έψαχναν ανάμεσα στα λιγοστά υπάρχοντά του, βρήκαν αυτό το ποίημα. Η ποιότητά του και το περιεχόμενό του εντυπωσίασαν τόσο πολύ το προσωπικό, που φτιάχτηκαν αντίγραφα του και μοιράστηκε σε κάθε νοσοκόμα του νοσοκομείου.

Μια νοσοκόμα πήρε το δικό της αντίγραφο στη Μελβούρνη. Η μοναδική κληρονομία του γέρου άντρα στους μεταγενέστερους έχει εμφανιστεί από τότε σε χριστουγεννιάτικες εκδόσεις περιοδικών σε όλη τη χώρα και περιοδικά Ψυχικής Υγείας. Έχει επίσης γίνει μια παρουσίαση διαφανειών βασισμένη σε αυτό το απλό, αλλά εύγλωττο, ποίημα.

Και αυτός ο γέρος άντρας, χωρίς τίποτα να έχει μείνει να δώσει στον κόσμο, είναι τώρα ο συγγραφέας αυτού του «ανώνυμου» ποιήματος που τριγυρίζει σε ολόκληρο το διαδίκτυο.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

ΠΡΑΞΗ ΑΓΑΠΗΣ – ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΣ (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ)

ΔΙΑΣAIMA

Συγκινητική ήταν η κινητοποίηση της Άμεσης Δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας και ειδικά της ομάδας ΔΙΑΣ του Νομού Αττικής, στην έκκλησή μας να συγκεντρωθεί η απαιτούμενη ποσότητα αίματος για τον μικρό Σ. Ν.-Κ.

Ο εννιάχρονος Σ. διαγνώσθηκε με όγκο στον εγκέφαλο και χειρουργήθηκε στις 11/09/2014 στο Νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Οι λεπροί άκουγαν από τα κελιά τούς ψαλμωδίες.

Έγινε πολύς λόγος για το νησί της Σπιναλόγκα, με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο με τίτλο «Το νησί», της Αγγλίδας Victoria Hislop.
Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

«ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ»

hrvasΒιογραφικό  Νικολάου Ὀρφανοῦ

Τυφλοῦ, Ἀναπήρου πολέμου

 Ἀντωνίου Ὀρφανοῦ

         Ὁ Νικόλαος Ὀρφανός τοῦ Ἀντωνίου, εἶχεγεννηθεῖστίς 23-8-1922 στό  Πλαγιάρι Καλλιπόλεως (ἈνατολικήΘράκη), καί μόλις σαράντησε, ἡοἰκογένειά του ἐγκαταστάθηκε στό χωριό Καρδία Θεσσαλονίκης, ὅπου ἔφτασαν ὡς πρόσφυγες, ἀφοῦ ἐξαναγκάστηκαν νά ἐγκαταλείψουν τήν πατρογονική τους ἑστία.

       Ἀμέσως μετά τήν ἀποφοίτησή  του ἀπό τό Δημοτικό Σχολεῖο,  ρίχτηκε στή σκληρή βιοπάλη, καί μικρός ἔφηβος ξεκίνησε νά βοηθάει τούς γονεῖς του καί τά μεγαλύτερα ἀδέλφια του (Χριστόφορο κατά 12 ἔτη καί Μαρία κατά 3 ἔτη) στίς γεωργικές καί κτηνοτροφικές ἐργασίες.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Λιοντάρι αγκαλιάζει την κυρία που το έσωσε και της δείχνει την αγάπη του (vid)

Μια κυρία κάποτε έσωσε από βέβαιο θάνατο ένα μικρό λιονταράκι. Όταν μεγάλωσε το χάρισε σε ένα ζωλογικό κήπο. Το λιοντάρι ποτέ δεν ξέχασε την κυρία, και το έδειξε εμπράκτως μετά από χρόνια που την αγκάλιασε, όταν το επισκέφτηκε. Περιττό να πουμε πως φέρονται οι άνθρωποι στους ευεργέτες τους.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

“ΑΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΓΕΡΟ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙΣ”

1

“Άμα δεν έχεις γέρο να αγοράσεις…”

Παράξενο μου φάνηκε όταν πρωτοάκουσα από το στόμα του παπα-Σίμωνα το «Άμα δεν έχεις γέρο να αγοράσεις».

– Γιατί το λέτε αυτό, παπα-Σίμωνα; Τόσο χρήσιμος είναι ο γέρος; Δεν βλέπετε που τόσα χρόνια σας στέλνουν στο γηροκομείο; Τον ρώτησα.

 

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

«ΝΗΣΤΙΣΙΜΑ ΕΧΕΤΕ;» (ΣΑΡΑΚΟΣΤΙΑΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΣΤΟ…FAST-FOOD) Αληθινή ιστορία

nhsteia

Γράφει ο δημοσιογράφος Δημήτριος Σωτηρόπουλος

Τετάρτη βράδυ, νωρίς. Μετά από μια πολύωρη συζήτηση για επαγγελματικά θέματα, ο φίλος – συνεργάτης μου έχει τηφαεινή ιδέα: «Πάμε να τσιμπήσουμε κάτι εδώ δίπλα στα…»;

«Πού, άνθρωπέ μου;», τον ρωτάω. «Τι να φάμε;». Ξέρω ότι νηστεύει, όπως κι εγώ. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ;

KOYTSOMPOLIO

γράφει ο αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος
 Ήταν κάποτε μία κυρία η οποία προσήλθε με μετάνοια να εξομολογηθεί σε κάποιον ιερέα. Ο ιερέας την καλοδέχτηκε, έβαλε το πετραχήλι του και την παρότρυνε να αρχίσει να του λέγει τα λάθη της. Η γυναίκα κόμπιαζε. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Ηρωϊκοί παππούδες και γιαγιάδες, κρατάνε ακόμα αυτή τη χώρα – Δύο συγκλονιστικές αληθινές ιστορίες στην Ελλάδα της κρίσης


 
«Αρχαίοι ανθρώποι της Ανατολής» ξαναζούνε στα χρόνια τα δικά μας…
 
ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ

– Γιατρέ μου, πόσο κοστίζουν τα φάρμακα που μου γράφεις;

– Φτηνά είναι μπάρμπα-Γιώργη…
– Αχ! Νάσαι καλά, γιατί έμεινα με ένα εικοσάρικο όλο κι όλο.
– Γιατί βρε μπάρμπα-Γιώργη; Εγώ βλέπω ότι είσαι συνταξιούχος του ΙΚΑ. Πόση σύνταξη παίρνεις; Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ

Γιαγιά να με περιμένεις!

«Στις εφηβικές μου αναμνήσεις συνυπάρχουν τα πάρτι, η ρόκ μουσική και η γιαγιά μου. Για εκείνην, η ρόκ μουσική δεν ήταν παρά ένας κακότεχνος θόρυβος. Πάντως σεβόταν περισσότερο την νεανική μας σύγχυση, από όσο εμείς την νηφάλια σοφία της. Ήξερε που πηγαίναμε, αλλά ποτέ δεν έμπαινε στον πειρασμό να αντιπαρατεθεί προς ό,τι θεωρούσε φυσικό για την ηλικία μας. Σηκωνόταν, μας φιλούσε, ευχόταν να περάσουμε καλά, κι ύστερα προσέθετε να έχουμε τον Χριστό στην καρδιά μας εκεί που θα

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ

Η μετάνοια της Ζαμφίρας της τσιγγάνας: Μια αληθινή ιστορία που αφυπνίζει συνειδήσεις!!

Εδώ και επτά χρόνια είμαι ιερέας στο παρεκκλήσι των φυλακών Προύνκου στο Κίσιβο (σ.σ.Δημοκρατία της Μολδαβίας). Επειδή παράλληλα υπηρετώ και στην ενορία μου κάνω εκεί ακολουθίες τις Τετάρτες και τις Παρασκευές. Με βοηθούν κάποιοι κρατούμενοι ως εθελοντές.Ένα από τα καθήκοντά τους είναι να προετοιμάσουν τους κρατουμένους που θα συμμετάσχουν στην Ακολουθία της επομένης ημέρας δινοντάς τους να διαβάσουν είτε το Ωρολόγιο είτε κάποιο από τα βιβλία που έχουμε στην μικρή μας βιβλιοθήκη.

Θέλω όμως να σας διηγηθώ κάτι που συνέβη το φθινόπωρο του 2008. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Η 11χρονη κράτησε ψηλά τη σημαία της Ελλάδας

Με τη δύναμη της ψυχής της κατόρθωσε να κρατήσει ψηλά το φρόνημα της Ελλάδας! Αν και είναι μόλις 11 χρονών, η Δήμητρα Μοσχοπούλου ύψωσε την ελληνική σημαία στη διάρκεια αρχιερατικής θείας λειτουργίας και την κράτησε ψηλά χωρίς να κουραστεί ή έστω να λυγίσει τα χέρια της. Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Αρέσει σε %d bloggers: