Tag Archives: οικονομικός πόλεμος

Έκτακτο Παράρτημα: Ο πόλεμος της 4ης γενιάς

analyst.gr

«Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει και δεν είναι πυρηνικός. Ενώ εσείς χαλαρώνετε, ενώ καταναλώνετε, ενώ απολαμβάνετε τη διασκέδαση που σας προσφέρει το σύστημα, ένας αόρατος στρατός προσπαθεί να κυριαρχήσει στη σκέψη σας, στη συμπεριφορά και στα συναισθήματα σας, ληστεύοντας σας.

Χωρίς να το παίρνετε καθόλου είδηση, χωρίς να το νοιώθετε ή να το συνειδητοποιείτε, η θέληση σας καταλαμβάνεται από αόρατες κατοχικές δυνάμεις. Οι μάχες δεν διεξάγονται σε μακρινούς τόπους, αλλά μέσα στο ίδιο σας το κεφάλι. Δεν πρόκειται πλέον για έναν πόλεμο με στόχο τη στρατιωτική κατάκτηση κάποιων περιοχών, αλλά για έναν πόλεμο που έχει αντικείμενο την κατάκτηση του εγκεφάλου σας – για μάχες που εσείς οι ίδιοι ως άτομα, όπου και αν βρίσκεσθε, αποτελείτε τον κύριο στόχο.

Ο στόχος δεν είναι πλέον ο θάνατος του εχθρού, αλλά ο έλεγχος του. Οι σφαίρες δεν κατευθύνονται πια στο κεφάλι σου, αλλά στις αντιφάσεις, στους ενδόμυχους φόβους και στις ψυχολογικές σου ευπάθειες – στα κρυφά και ευάλωτα σημεία σου. Η συμπεριφορά σου θα ερευνάται συνεχώς από ειδικούς, θα καθοδηγείται και θα ελέγχεται. Η σκέψη και η ψυχή σου θα υποβάλλονται στις ακραίες δοκιμασίες του πολέμου της 4ης γενιάς.

Ενός πολέμου χωρίς στρατιωτικά μέτωπα, χωρίς δυνατότητες υποχώρησης, χωρίς τεθωρακισμένα και χωρίς όπλα – ενός πολέμου στον οποίο εσύ θα είσαι ταυτόχρονα θύμα όσον αφορά τον εαυτό σου και δράστης σε σχέση με το περιβάλλον σου» (M. Freytas με παρεμβάσεις).

Η ονομασία «Πόλεμος της 4ης γενιάς» (Fourth Generation Warfare – 4GW) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται κυρίως από αναλυτές και στρατιωτικούς αξιωματούχους, για να περιγράψουν την τελευταία φάση του πολέμου στην εποχή της πληροφορικής και των παγκοσμιοποιημένων μέσων επικοινωνίας. Η θεωρία εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1989, όταν ο κ. W. Lind μαζί με τέσσερις ακόμη αξιωματικούς του αμερικανικού στρατού δημοσίευσε το ντοκουμέντο «Το μεταβαλλόμενο πρόσωπο του πολέμου: στην 4η γενιά» (The Changing Face of War: Into the 4th Generation). Σύμφωνα με το έγγραφο, το οποίο έχουν φυσικά αντικρούσει αρκετοί, οι τέσσερις γενιές του πολέμου είναι οι εξής:

(α) Πρώτη γενιά: Εμφάνιση των πυροβόλων όπλων, συγκρούσεις των στρατών με τακτικές «σε γραμμές και σε στήλες» (Ναπολέων). Ξεκίνησε μετά την ειρήνη της Βεστφαλίας το 1648, όπου έληξε ο τριακονταετής πόλεμος.

(β) Δεύτερη γενιά: Είσοδος στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, όπου υπήρχε η δυνατότητα μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων στρατιωτικού εξοπλισμού και ανθρώπων, καθώς επίσης το βαρύ πυροβολικό (1ος Παγκόσμιος Πόλεμος).

(γ) Τρίτη γενιά: Εξουδετέρωση του εχθρού μέσω της εκμετάλλευσης των αδυναμιών του, χωρίς τη φυσική του καταστροφή (2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, Αστραπιαίος πόλεμος του γερμανικού στρατού – Blitzkrieg).

(δ) Τέταρτη γενιά: Η εξέλιξη της τεχνολογίας και της πληροφορικής, η παγκοσμιοποίηση των «ειδησεογραφικών μηνυμάτων», καθώς επίσης οι τρόποι επηρεασμού της κοινής γνώμης (χειραγώγηση κλπ.), έχουν καταστήσει τον ψυχολογικό πόλεμο μέσω των πάσης φύσεως ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στο στρατηγικό όπλο του πολέμου της 4ης γενιάς.

Εν προκειμένω η χρήση των στρατιωτικών μονάδων αντικαθίσταται από τη χρήση των ΜΜΕ – ενώ η ψυχολογική δράση της τρομοκρατίας, αντικαθιστά τα όπλα στο σενάριο του πολέμου. Στο συγκεκριμένο πόλεμο το πεδίο της μάχης δεν είναι πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά στο εσωτερικό του – στο μυαλό και στα συναισθήματα του. Εκτός αυτού, οι πολεμικές επιχειρήσεις δεν λειτουργούν πλέον μέσω του στρατιωτικού αποικισμού με στόχο τον έλεγχο μίας περιοχής, την κατοχή της δηλαδή, αλλά μέσω του διανοητικού αποικισμού για τον έλεγχο μίας κοινωνίας. Ο συνδυασμός της νέας πολεμικής τακτικής με τη στρατιωτική χρησιμοποιήθηκε κυρίως στο Ιράκ – ενώ έγινε γνωστή ως «στρατηγική σοκ και δέους», όπου πριν την εισβολή τα ΜΜΕ μετέδιδαν καταστροφικές εικόνες τεράστιων βομβών που τρομοκράτησαν στο έπακρο τον πληθυσμό.

Περαιτέρω, οι στρατιώτες του πολέμου της 4ης γενιάς δεν είναι πια στρατιωτικοί, αλλά ειδικοί της επικοινωνίας και της πληροφορικής στον τομέα των εξεγέρσεων – είτε για την ανατροπή ενός καθεστώτος μέσω της πυροδότησης λαϊκών εξεγέρσεων (όπως για παράδειγμα στην Ουκρανία), είτε για την καταπολέμηση υφισταμένων εξεγέρσεων, έτσι ώστε να παραμείνει το καθεστώς ως έχει (όπως στην Ελλάδα – MARFIN). Με απλά λόγια, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις αντικαθίστανται από τις ψυχολογικές – στις οποίες χρησιμοποιείται ο λαός (οι ιθαγενείς), χειραγωγούμενος κατά το δοκούν.

Οι σφαίρες τώρα των στρατιωτών αντικαθιστώνται από κατάλληλα «σλόγκαν» στα ΜΜΕ, τα οποία δεν καταστρέφουν τα σώματα των ανθρώπων, αλλά διαλύουν την ικανότητα των εγκεφάλων τους να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις – στηρίζοντας τότε τα συμφέροντα των επιτιθεμένων, αντί τα δικά τους! Ο επικοινωνιακός βομβαρδισμός μέσω των ΜΜΕ και των καταστροφικών συνθημάτων που προωθούνται, έχει στόχο την «αποτέφρωση» της ανακλαστικής σκέψης (=πληροφόρηση, επεξεργασία των πληροφοριών, σύνθεση) – αμέσως μετά στην αντικατάσταση της από μία διαδοχική σειρά εικόνων εκτός του χώρου και του χρόνου. Σε μία χρονική και τοπική απόσταση δηλαδή που δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν οι εικόνες και οι πληροφορίες ως προς την αλήθεια τους, από αυτούς που δέχονται την επίθεση.

Ο επικοινωνιακός βομβαρδισμός μέσω των ΜΜΕ δεν λειτουργεί δια μέσου της λογικής των ανθρώπων, αλλά μέσω της ψυχολογίας τους. Με απλά λόγια δεν χειραγωγείται το συνειδητό, αλλά οι επιθυμίες και οι μη συνειδητοί φόβοι τους – με έναν τρόπο που είναι σχεδόν αδύνατον να αμυνθούν οι περισσότεροι, ειδικά οι λιγότερο μορφωμένοι.

Στα πλαίσια αυτά κάθε ημέρα, 24 ώρες το 24ωρο, ένας αόρατος στρατός τοποθετεί ως στόχο τον εσωτερικό κόσμο των θυμάτων του – χωρίς να χρησιμοποιεί αεροπλάνα ή υποβρύχια, αλλά μόνο εικόνες και μηνύματα (σλόγκαν) «στοχευόμενα» χειραγωγημένων πληροφοριών. Οι ψυχολογικοί πολεμιστές δεν θέλουν ασφαλώς να σκέφτονται και να αναλύουν οι άνθρωποι τις «πληροφορίες» που τους δίνουν – αλλά να τις καταναλώνουν «ωμές», χωρίς να τις συνδέουν (συνδυάζουν) μεταξύ τους.

Τέλος, τα μηνύματα και οι εικόνες είναι ουσιαστικά οι πύραυλοι του πολέμου της τέταρτης γενιάς, οι οποίοι εκτοξεύονται από τα συνδεδεμένα μεταξύ τους μεγάλα ΜΜΕ, με στόχο τον ανθρώπινο εγκέφαλο που αποτελεί το σύγχρονο πεδίο μάχης – συνήθως με μία εντυπωσιακή ακρίβεια ενώ, όλοι όσοι τυχόν δεν «προσβάλλονται», περιθωριοποιούνται ως οπαδοί θεωριών συνωμοσίας, φαντασιόπληκτοι, ανόητοι κοκ. Εκτός αυτού όταν αντιδρούν ενεργητικά και θέλουν να ενημερώσουν τους συνανθρώπους τους, γίνονται στόχος επιθέσεων – όπως για παράδειγμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αγενή σχόλια, με βρώμικες εκφράσεις, με προσβλητικές κριτικές κοκ. Όσον αφορά δε τις «επαναστάσεις», αντικαθίστανται από αυτές του πληκτρολογίου – μέσω των οποίων οι μάζες εκτονώνονται, χωρίς να δημιουργούν προβλήματα στη «νέα τάξη πραγμάτων».
Ο οικονομικός πόλεμος

Περαιτέρω, όλοι γνωρίζουμε πως η Ελλάδα δέχθηκε μία μαζική οικονομική επίθεση – ότι αποτέλεσε το στόχο ενός οικονομικού πολέμου, με όπλα της τρίτης και της τέταρτης γενιάς, σύμφωνα με τα παραπάνω. Υπενθυμίζουμε δε τα εξής, όσον αφορά τη διαφορά ενός στρατιωτικού, από έναν οικονομικό πόλεμο:

«Σε γενικές γραμμές, κατά τη διάρκεια ενός στρατιωτικού πολέμου η ηττημένη χώρα έχει οικονομικές απώλειες, έμψυχες, καθώς επίσης υλικές – αφού το κόστος διεξαγωγής είναι μεγάλο, σκοτώνονται άνθρωποι, ενώ καταστρέφονται τα κτίρια και οι λοιπές υποδομές της. Στη συνέχεια εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής, ορίζεται μία κυβέρνηση δωσίλογων, λεηλατούνται οι πόροι της, φορολογείται από τους εισβολείς, βασανίζονται οι Πολίτες της, επικρατούν συνθήκες υπογεννητικότητας, μετανάστευσης κοκ.

Κατά τη διάρκεια ενός οικονομικού πολέμου τώρα, το κόστος είναι επίσης μεγάλο, οι άνθρωποι στην ηττημένη χώρα πεθαίνουν χωρίς να χρειαστεί να σκοτωθούν (μείωση του προσδόκιμου ζωής, ελλιπής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ανεργία, εξαθλίωση κλπ.), τα κτίρια ερημώνουν λόγω των μαζικών χρεοκοπιών, καθώς επίσης της οικονομικής αδυναμίας του πληθυσμού, ενώ οι υποδομές καταστρέφονται σταδιακά εξαιτίας της μη συντήρησης τους. Επίσης, εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής στο εσωτερικό της, λιγότερες και με πολύ χαμηλότερο κόστος, η κυβέρνηση της «αναγκάζεται» να λειτουργεί ενδοτικά, λεηλατείται η ιδιωτική και η δημόσια περιουσία της, φορολογείται, βασανίζονται οικονομικά οι Πολίτες της, υπάρχει υπογεννητικότητα, κλιμακώνεται η μετανάστευση κοκ.

Σε αντίθεση όμως με την οικονομική ήττα και την κατοχή της, όταν η χώρα χάνει έναν στρατιωτικό πόλεμο, όλα συμβαίνουν χωρίς τη συμφωνία των Πολιτών της. Παράλληλα, δημιουργούνται ομάδες αντίστασης στο εσωτερικό της, με στόχο την ανάκτηση της ελευθερίας, καθώς επίσης της εθνικής τους κυριαρχίας.

Η οικονομικά ηττημένη χώρα όμως αναγκάζεται να συμφωνεί με την κατοχή της, η υφαρπαγή και η εξαθλίωση της διενεργούνται σταδιακά (κυλιόμενη πτώχευση), ενώ όλα όσα υπογράφουν οι πολιτικοί της είναι δεσμευτικά και εντός των κανόνων του διεθνούς δικαίου – οπότε δεν θεωρείται κατακτημένη, αλλά ότι πληρώνει δίκαια τα λάθη και τις παραλείψεις της, αφού με δική της επιλογή χρεώθηκε.

Φυσικά ο δανειστής προστατεύεται από τους διεθνείς νόμους – ενώ τυπικά δεν υφαρπάζει, αλλά είτε κατάσχει ότι είναι χρεωμένο για να εξοφληθεί, είτε εξαγοράζει άλλα περιουσιακά στοιχεία του ηττημένου, ελεύθερα χρεών, στις εξευτελιστικές τιμές βέβαια που έχει ως αποτέλεσμα ένας χαμένος πόλεμος.

Τα παραπάνω αποτελούν τις σημαντικότερες ίσως διαφορές μεταξύ των δύο μορφών πολέμου – σημειώνοντας ότι, η συμπεριφορά του στρατιωτικού κατακτητή ευρίσκεται εκτός των κανόνων του διεθνούς Δικαίου. Όταν δε κάποια στιγμή χάνει τον πόλεμο από τις συμμαχικές δυνάμεις που δημιουργούνται και επιτίθενται εναντίον του, η ηττημένη χώρα ανακτά όλα όσα έχασε αυτόματα – απαιτώντας ταυτόχρονα αποζημιώσεις για τις ζημίες που της προκλήθηκαν (κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει στην οικονομική μορφή του πολέμου)«.

Στην Ελλάδα προφανώς τα γνωρίζουμε όλα αυτά, αφού έχουμε μετατραπεί στην πρώτη δυτική αποικία της Δύσης, με τη χρήση οικονομικών όπλων (ανάλυση) – χωρίς όμως να το έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι, αφού οι περισσότεροι ισχυρίζονται (ακούσια ή ακούσια, από ιδιοτέλεια ή από απλή ανοησία), πως πρόκειται για μία θεωρία συνωμοσίας. Ότι κανένας δηλαδή δεν θέλει να μας υφαρπάξει τη δημόσια και ιδιωτική μας περιουσία, παρά το ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει – ενώ αρκετοί επιμένουν πως πρέπει να ευγνωμονούμε την καγκελάριο, επειδή μας δάνεισε αφιλοκερδώς, από αλληλεγγύη και καλοσύνη.
Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, εάν συνδέσει κανείς τα δύο διαφορετικά κείμενα μαζί με την εισαγωγή, θα κατανοήσει εύκολα τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα – γιατί σιωπούν τα πρόβατα παρά το ότι οδηγούνται στη σφαγή, τους φόβους που έχουν πλημμυρίσει το υποσυνείδητο τους, την πλήρη ανυπαρξία διαμαρτυριών και εξεγέρσεων απέναντι σε μία πολιτική που οδηγεί στην πλήρη απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας στο διηνεκές, την αδιαφορία για τα παιδιά τους κοκ.

Πρέπει βέβαια να κάνει τον κόπο να διαβάσει προσεκτικά και να σκεφτεί σοβαρά μόνος του, κλείνοντας τα μάτια και τα αυτιά του για να αποφύγει τον εχθρικό επικοινωνιακό βομβαρδισμό που δέχεται σε καθημερινή βάση, άμεσα και έμμεσα – τον οποίο, στην προσπάθεια τους να ερμηνεύουν οι Έλληνες, εφεύραν την ανόητη έννοια του «ψεκασμού», η οποία φυσικά τους γελοιοποίησε και τους εξευτέλισε. Τέλος, ο έμμεσος επικοινωνιακός βομβαρδισμός είναι αυτός που ασκείται από ΜΜΕ, από κόμματα και Θεσμούς, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τους ξένους χωρίς καν να το καταλαβαίνουν – υποστηρίζοντας ως εκ τούτου ακούσια ή/και ιδιοτελώς τους επιτιθέμενους.

https://analyst.gr

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ο πόλεμος της 4ης γενιάς

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»!

Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ να θέτει την απαράβατη ντιρεκτίβα:
«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»

 

του Νίκου Καλογερόπουλου
Το παρόν αποτελεί συνέχεια της σειράς ερωτηματικών με τα οποία τελείωνε το προηγούμενο άρθρο μου. Έχουμε φθάσει στο τέλος μιας μακράς διαδικασίας που έχει αρχίσει από το 1973 και φθάνει σήμερα να πλησιάζει τον τελικό της σκοπό.

Δεν θα σταματήσω να το τονίζω, όπως ο Κάτων: Delenda Carthago και Delenda η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδος. Την θέση του Κάτωνος έχουν σήμερα οι κληρονόμοι του ιστορικού γεγονότος που λέγεται «το Ανατολικό Ζήτημα». Άρχισε επί Αικατερίνης συνεχίζεται με την Ιερή Συμμαχία και υπάρχει ολοζώντανο μέχρι σήμερα, το μόνο που έχει αλλάξει είναι οι πρωταγωνιστές και τα αίτια. 

Όχι όμως και οι προθέσεις των Ισχυρών…


Τα αίτια τότε ήσαν «ο δρόμος προς τις Ινδίες». Σήμερα είναι «ο θεός Πετρέλαιον». Και είναι η σαθρή βάση όπου, με την ευθύνη των Αμερικανικών κυβερνήσεων, ετέθη εξ αρχής το θέμα του Ισραήλ. Για το τελευταίο θα βρω ευκαιρία να επανέλθω άλλη φορά διότι δεν είναι το κύριο θέμα αυτού του άρθρου. Με συντομία θα πω ότι η σαθρότης της βάσεως είναι ότι η δίκαιη απόφαση για ίδρυση του κράτους ακολουθείται με την άδικη μεταχείρηση του λαού της Παλαιστίνης ο οποίος, εξ αρχής εθεωρήθη αλαζονικά από τις ΗΠΑ, ως λαός εσχάτης κατηγορίας.

 

Το ότι δεν απεκατεστάθη ταυτοχρόνως ο λαός της Παλαιστίνης με ένα πλουσιοπάροχο είδος Σχεδίου Μάρσαλ έχει οδηγήσει σε τραγικό αδιέξοδο που είναι και η κύρια, μάλιστα η μοναδική, αιτία της εξαπλώσεως της τρομοκρατίας και του Μουσουλμανικού κινδύνου που διείδε, κάπως αργά, ο Huntington. Οι ΗΠΑ επήραν αλαζονικά, μετά τον πόλεμο, τον ρόλο της Πλανητικής Ηγεμονίας. Αρχικώς τελείως άπειροι και ανώριμοι, απεδείχθησαν ανίκανοι να μάθουν από τα πάθη τους. Ανιστόρητοι θεμελιωδώς, δεν αντελήφθησαν τίποτε από την σοφή πολιτική ψυχολογικής διεισδύσεως του μαθητή του Αριστοτέλους Αλέξανδρου την οποίαν κατόπιν εφήρμοσαν οι Ρωμαίοι, με μίαν Pax Romana όπου κυριαρχεί το Ρωμαίκό Δίκαιο, που εκράτησε σταθερά πάνω από 700 έτη με συνέχειαν άλλων 1.000 θαυμαστών ετών της Βυζαντινής κυριαρχίας. Μετέβαλαν την Pax Romana σε obese αλαζονία που κατέληξε να δημιουργήσει τον τύπο του Ugly American (όπως το έδειξε ένα ομώνυμο φιλμ με ευρείαν απήχηση).

 

Τι συνέβη ακριβώς, το έχουμε όλοι οι Έλληνες συνειδητοποιήσει; Πώς μία χώρα και ένας περήφανος λαός, από το 1953 μέχρι και το 1973 προχωρούσε με ετήσια άυξηση του ΑΕΠ 8% και των ιδιωτικών επενδύσεων 10% του ΑΕΠ και ΞΑΦΝΙΚΑ (πράγματι ξαφνικά) με την έλευση του «Εθνάρχη» φθάνει το 1975 σε αύξηση ΑΕΠ 3,5% και, το τραγικότερο, πτώση των ιδιωτικών επενδύσεων στο …0,6%; Μηδέν, κόμμα έξη, που συνεχίζεται και μετά την έλευση το 1981 του «Χαρισματικού» ο οποίος, κατά την Τσαρούχειον δήλωση «μεγάλος οικονομολόγος» εξ Αμερικής, κατόρθωσε να κατεβάσει το ΑΕΠ στο 1,5%! Και έκτοτε η συνέχεια της εκκολάψεως με τον αχαλίνωτο δανεισμό για εξαγορά ψήφων, με το «Τσοβόλα δώσ’τα όλα» τα δανεικά, με την δαιμονοποίηση και δίωξη του επενδυτή επιχειρηματία, με την Orwellική κοπρολόγηση λέξεων όπως πατρίδα, έθνος, προσπάθεια πρωτιάς, αγώνας για εργασία και βελτίωση, με την πιστή εφαρμογή της αποδιδομένης δήθεν στον Kissinger εθνικής εξουθενώσεως και ευτελισμού αλλά εφαρμοζομένης από πλήθος προθύμων «Ελλήνων», η από 1975 εκκόλαψις τελικώς έτεκεν όχι μυν αλλά όρος.

 

Η Πτώχευση με μουσική υπόκρουση το περίφημο τραγούδι που ξαναθυμώμαστε «Βρέχει την φτωχογειτονιά, βρέχει και στην καρδιά μου». Και παρηγοριά για καλύτερες μέρες το Μνημόνιο, ύστερα από «σκληρή διαπραγμάτευση» του αδαούς πηδαλιούχου με το μηδέν στο πηλίκιο και στο σπασμένο πηδάλιο!

Βεβαίως ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος πιστεύει ότι η Ελλάδα ΔΕΝ θα χρεοκοπήσει. Έχει χρεοκοπήσει ήδη από το 1984 (το 1984!) όταν έγραφα στο βιβλίο μου Ο Μαρξιστικός Μύθος (σελ. 37 Σημ. 2) «η οικονομική καταστροφή της Ελλάδος είναι τόσον ιστορικώς τελεσίδικη όσο και η Μικρασιατική καταστροφή». Και προσθέτω τώρα: για τους ίδιους λόγους! Ποιούς ακριβώς; Αλλά πώς είναι δυνατόν ένας λαός που ανέδειξε την πρώτη Ναυτιλία στον κόσμο (αναπτυσσόμενη εκτός Ελλάδος), που δοξάστηκε με δύο βραβεία Νόμπελ και μεγάλους καλλιτέχνες στο εξωτερικό, που επί μία εικοσαετία (1953-1973) είχε την δραχμή ως «σκληρό νόμισμα», που ήταν δεύτερος στην ανάπτυξη μετά την Ιαπωνία, που όλη η Ευρώπη μίλαγε για το «ελληνικό οικονομικό θαύμα», πώς είναι δυνατόν αυτός ο λαός ΞΑΦΝΙΚΑ να γίνει διεθνώς περίγελως ως τεμπέλης, ως απατεών, ως ΤΙΠΟΤΑ;

 

Πώς είναι δυνατόν αυτός ο λαός να βλέπει τα παιδιά του να μαθαίνουν στο σχολείο από την ΓΓ του Υπουργείου Παιδείας ότι «δεν είναι Έλληνες», να ακούει από τον πρωθυπουργό Σημίτη ότι πρέπει «να αποτρέψει με κάθε κόστος την ιδέα του έθνους», να βλέπει τον νυν πρωθυπουργό του να λέει στον Ερντογκάν σαν ψοφοδεής ραγιάς «φοβάμαι μη μου επιτεθείς και μου πάρεις κανένα νησί»; Ποιοί και γιατί τον έκαναν να ντρέπεται για την Ιστορία του και για τα «κίνητρα» που τον έφεραν στην Επανάσταση του 1821;;

 

Θα πω με λίγα λόγια τον λόγο για όλα αυτά. Μετά την εξουθένωση του πολέμου και την «ολόμαυρη ράχη» που άφησε η κομμουνιστική ανταρσία, οι Αμερικανοί βοήθησαν στην οικονομική ανάπτυξη. Όχι από φιλελληνισμό αλλά διότι εσκέφθηκαν ότι αν τον αφήσουν στην εξαθλίωση θα γινόταν κομμουνιστής. Αλλά με τον θρίαμβο της 20ετίας, την εισροή των Ελλήνων της διασποράς και του επενδυτικού κεφαλαίου προς την πατρίδα, είδαν ότι η κατάσταση του προτεκτοράτου κινδύνευε να τους ξεφύγει από τα χέρια. Η Ελλάς «κινδύνευε» να γίνει μεγάλη Οικονομική Δύναμις.

 

Έτσι, όπως ο Μαρδόνιος, ανεζήτησαν τους πρόθυμους Εφιάλτες. Είναι πάντοτε παρόντες στην Ιστορία της Ελλάδος, από την αρχαιότητα. Έχουν άλλοτε την ωραία μορφή του Αλκιβιάδη, άλλοτε την αποκρουστική του Σατύρου. Τότε ακούστηκαν οι φωνές για το «μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που πίνει το αίμα του λαού». Τότε άρχισε ο διωγμός των επενδυτών με την επιδοκιμασία των αγυρτών «καλά κάναν και τους τα πήρανε». Τότε ξεριζώθηκε κάθε βιομηχανία που μόλις είχε αρχίσει να φυτρώνει και αναπτύσσεται. Τότε, μπροστά στην φυγή του κεφαλαίου των επενδυτών που οι αγύρτες «πηδαλιούχοι» προκάλεσαν, άρχισε ο ασύστολος δανεισμός με τις παροχές για την εξαγορά ψήφων.

 

Το χρέος, από τα 700 εκατ. Δολάρια το 1973 που το άφησε η Χούντα, οι αγύρτες της πολιτικής το έφθασαν 400 δισεκατομμύρια! Και η Ελλάς έγινε ΤΙΠΟΤΑ. Διατί απορούμε γι’ αυτό το κατάντημα; Όλα αυτά «τυχαίως» έγιναν; «Ο όφις με ηπάτησε» είχε πει η αγαθή πρωτόπλαστη. Λαός «πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» είπε ο ποιητής. Η φιλοσοφία του Ανατολικού Ζητήματος υπό μακράν εκκόλαψη πλέον των 35 ετών έτεκεν τελικώς όρος. Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ να θέτει την απαράβατη ντιρεκτίβα: «Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη». Και ούτω «επληρώθη το υπό του Προφήτου λεχθέν».

ΕΛΕΥΣΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ

aienaristeyein

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ