Tag Archives: Πόντος

Έκτακτο Παράρτημα: «Είμαστε Έλληνες»: μια ταινία μικρού μήκους που απέσπασε βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό

Όταν οι μαθητές μεγαλουργούν!
«Μια σταλιά» παιδιά,
(το πιο μικρό πάει Β’ Δημοτικού
και το πιο μεγάλο Γ΄ Γυμνασίου)
αποφάσισαν να καταθέσουν
σκέψεις, συναισθήματα, αξίες,
ολάκερο τον καημό της Ρωμιοσύνης του Πόντου



συμπυκνωμένο σε οκτώ λεπτά (!)
Έγραψαν σενάριο,
σκηνοθέτησαν,
υποδύθηκαν απαιτητικούς ρόλους,
έκαναν γυρίσματα
σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους …
Και το ‘φτιαξαν!
Με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών του σχολείου τους,
του Γυμνασίου Αμαρουσίου «Η Ελληνική Παιδεία».
Έστειλαν το φιλμάκι τους σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό
για τον Ποντιακό Ελληνισμό
και απέσπασαν το 3ο Βραβείο!
Δείτε το …
και αφήστε την καρδιά σας να χτυπήσει στους ρυθμούς των παιδιών
και το δάκρυ να κυλήσει ελεύθερα …
Όσο υπάρχουν τέτοια παιδιά,
όσο υπάρχουν τέτοιοι εκπαιδευτικοί,
όσο υπάρχουν τέτοια σχολεία,
υπάρχει ελπίδα! Υπ.

http://amfoterodexios.blogspot.com/2019/05/blog-post_20.html

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: «Είμαστε Έλληνες»: μια ταινία μικρού μήκους που απέσπασε βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Αρητιάδα: Το ιστορικό νησί του Ελληνισμού του Πόντου

Η «άσβεστη κανδήλα» της Αρητιάδας με φόντο

 ένα «ματωμένο» Ποντιακό ηλιοβασίλεμα 

[πηγή: giresunblog.com]

του Ιωάννη Μιχαήλ

«Νήσος μεν πέλας ήμιν Αρητιάς…»

(μτφ. «Πλησιάζουμε το νησί του Άρη…», Αργοναυτικά Β, στ. 1047)

Έτσι, σιγανά και ταπεινά (και ελαφρώς… «ανορθόγραφα»), παρουσιάζεται μπροστά μας η «οδός Αρετιάδος»∙ ο μοναδικός δρομίσκος του λεκανοπεδίου με αυτό το όνομα. Το εν λόγω συμπαθές σοκάκι εντοπίζεται πλησίον αλσυλλίου, σε γειτονιά της «προσφυγομάνας» Καλλιθέας, κάπου ανάμεσα στις οδούς Σινώπης, Τραπεζούντος και Κερασούντος. Με λίγη παραστατική φαντασία, κάπως έτσι είναι η διάταξη των συγκεκριμένων χωρικών οντοτήτων και στη γεωγραφική πραγματικότητα.

Τα τρία αυτά αστικά κέντρα πολιτισμού (Σινώπη, Κερασούντα και Τραπεζούντα) κοσμούν τα μεσημβρινά παράλια του Έλληνος Πόντου, έτοιμα λες να «αγκαλιάσουν» την Αρητιάδα τους. Βέβαια, το πολυσήμαντο αυτό νησάκι της «Αρητιάδος» βρίσκεται -σαν ζωογόνος πνοή- πολύ κοντά στα χείλη της Κερασούντας, απέχοντας μόλις 1,5 χλμ από τις εκβολές του Ασκιανού ποταμού και 3 χλμ από την προκυμαία της σύγχρονης πόλης Giresun (πλησίον της αρχαίας Φαρνακίας – Pharnakeia). Γενικότερα, υπογραμμίζεται ότι στα εκτεταμένα βόρεια μικρασιατικά παράλια οι κόλποι και οι φυσικοί λιμένες σπανίζουν ενώ ο αριθμός νήσων είναι εξαιρετικά περιορισμένος. Χηλή, Δάφνη, Sary Ada, Κιλικόνησος, Φιλυρηίς, Furun Adasi είναι (πέραν της Αρητιάδας) τα ονόματα των πιο βασικών νησίδων της περιοχής που, παρά το μικρό μέγεθός τους, σχετίζονται άμεσα με κάποιες πτυχές της ιστορίας του Ελληνισμού.

Από τη «μνημειώδη» Γεωγραφία (της Μικράς Ασίας) του αειμνήστου

Παντελή Κοντογιάννη και τις εμπεριστατωμένες μελέτες του κ. Γεωργίου Γιαγκάκη πληροφορούμαστε ότι η Κερασούντα, που η ονομασία της οφείλεται στην αφθονία των κερασιών της περιοχής, μέχρι το 1922 είχε 22.000 κατοίκους εκ των οποίων 10.000 Έλληνες και 2.000 Αρμένιους. Παράλληλα, δεχόταν 750 προσεγγίσεις ατμοπλοίων ετησίως ενώ άλλοτε είχε αξιόλογο στόλο 60 ιστιοφόρων τα οποία -σημειωτέον- εναυπηγούντο στο λιμάνι της. Η ακμαία ελληνική κοινότητα είχε τον έλεγχο του εμπορίου και της ναυτιλίας, καθιστώντας εύλογη την αφιέρωση του μητροπολιτικού ναού στον άγιο Νικόλαο, που σώζεται μέχρι σήμερα στην Κερασούντα η οποία αριθμεί πλέον περίπου 75.000 κατοίκους.

Χάρτης όπου η Αρητιάς αναφέρεται

και ως Puga Adasi

[πηγή: Επιτροπή Ποντιακών Μελετών]

Η Αρητιάς (Αρητιάδα – Νήσος του Άρεως) έχει λάβει το όνομά της από έναν ναό τον οποίον είχαν αφιερώσει οι Αμαζόνες στο θεό του πολέμου. Συγκεκριμένα, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος γράφει στο έπος του «Αργοναυτικά»  ότι πριν από κάθε μάχη οι βασίλισσες (Αντιόπη και Οτρήρη) της πολεμοχαρούς φυλής θυσίαζαν άλογα -τα οποία εξέτρεφαν για το συγκεκριμένο σκοπό– στον Άρη. Στην ίδια πηγή γίνεται αναφορά σε ένα μεγάλο μαύρο βράχο που λειτουργούσε ως θυσιαστήριο (βωμός) κατά τη διάρκεια τέτοιων μυστικιστικών τελετουργιών. Ταυτόχρονα, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος (στο μυθολογικό κείμενό του), περιγράφοντας τη διέλευση των Αργοναυτών από την περιοχή, επισημαίνει την ύπαρξη πολλών ορνέων με επιθετική διάθεση προς τους διερχόμενους ανθρώπους (Αργοναυτικά Β, στ. 380 – 390, 1030 – 1090, 1168 – 1178, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ).

Περνώντας στη Ρωμαϊκή περίοδο, ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος (23 – 79 μ.Χ.) αποδίδει στην Αρητιάδα την ονομασία «Χαλκερίτις», αναφέρει σαφώς το υπαίθριο ιερό τους Άρεως καθώς και κάποια σμήνη από άγρια θαλασσοπούλια που απογειώνονται εκ της βραχώδους ακτής κινούμενα «εναντίον» κάθε παραπλέοντος σκάφους (Natural History VI 13.32).

Οι (λιγοστές) γραπτές μαρτυρίες που προέρχονται από τη Βυζαντινή εποχή, μιλούν για κάποιο τείχος κατασκευασμένο επί της Νήσου, το οποίο περιελάμβανε και έναν πύργο. Οι ντόπιοι είχαν υιοθετήσει το παρανόμι «Παλάτι της Βασίλισσας» για τον εν λόγω πύργο, καθότι, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, σε αυτό το μέρος έζησε βίο ασκητικό μια βασιλοπούλα της αυλής του Βυζαντίου, που εξορίσθηκε από τους οικείους της χάριν κάποιου ηθικού – ερωτικού παραστρατήματος… Παράλληλα, εκείνη την περίοδο καταγράφεται και ύπαρξη ναού του Αγίου Φωκά στο νησί της Κερασούντας. Τονίζεται ότι ο Άγιος Φωκάς προϋπήρξε του Αγίου Νικολάου ως προστάτης των ναυτικών και η λατρεία προς αυτόν ήταν έντονη και ιδιαίτερη στην περιοχή του Πόντου (και της ανατολικής Μεσογείου) για περίπου εννιακόσια χρόνια (5ος – 14ος αιώνας).

Οι περιηγητές του 19ου αιώνα κάνουν σαφείς αναφορές για την Αρητιάδα (η οποία εγκαταλείφθηκε προς το τέλος του 15ου αιώνα) λέγοντας ότι πάνω σε αυτή υπάρχουν οχυρωματικά έργα (τείχος με καστρόπυργους) αλλά και Μοναστήρι του Αγίου Φωκά από τη Σινώπη.

Φωτογραφία από αέρος, όπου φαίνεται

η χαρακτηριστική

«κάτοψη» από την εκκλησία

του Αγίου Φωκά [ΠΗΓΗ: giresunblog.com]

Έτσι, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις το συγκεκριμένο «μικρό» νησαίον έδαφος (με έκταση 40 στρέμματα) φιλοξένησε ανθρώπινη παρουσία και ποικίλες δραστηριότητες συνεχώς και αδιαλείπτως για περίπου 20 αιώνες. Πλην όμως, μόλις τα τελευταία χρόνια (2011 – 2012) ήλθε η «επίσημη» αρχαιολογική σκαπάνη να φέρει στο φως εξαιρετικά ενδιαφέροντα ευρήματα που αποδεικνύουν πολλά από τα γραφόμενα των ταξιδευτάδων, θρύλους και τοπικές ιστορίες. Συγκεκριμένα, μετά την ολοκλήρωση των πρώτων ανασκαφών δημοσιεύθηκαν σε έγκριτες τουρκικές εφημερίδες – ιστοσελίδες (πχ Hurriet, Sabah) και ειδησεογραφικά πρακτορεία (πχ Anadolu Agency, CNN Turk) εκτενή αφιερώματα όπου παρουσιάζονταν τα πρώτα πορίσματα των αρχαιολόγων. Αρχικά, μετά το βραχώδη αιγιαλό εντοπίστηκαν δύο πύργοι και προμαχώνες ενός περιμετρικού αμυντικού (μάλλον Ρωμαϊκής κατασκευής) τείχους μήκους εξακοσίων (600) μέτρων, ύψους έξι (6) μέτρων και πάχους ενός (1) μέτρου. Επίσης, στον ίδιο χώρο αποδεικνύεται ότι υπήρχαν δεξαμενές συλλογής ομβρίων υδάτων (στέρνες), αποθήκες τροφίμων, ένα ευμέγεθες κυβερνητικό κτίριο ενώ ανασύρθηκαν και ψηφιδωτά του 5ου αιώνα π.Χ.! Εντός των τειχών βρέθηκαν ακόμα, τα θεμέλια του «καταπεσόντος ναού» του αγίου Φωκά, ο οποίος αποτελούσε το Καθολικόν ενός καστρομονάστηρου (10ος – 12ος αιώνας μ.Χ.).

Γύρω από την εκκλησία ανεσκάφησαν πολλοί τάφοι με μεσημβρινό (πάντοτε) προσανατολισμό, ενώ οι 172 (!) σκελετοί που μελετήθηκαν από τους επιστήμονες, αντιστοιχούν σε πληθυσμό, αποτελούμενο από ενηλίκους και ανηλίκους (άνδρες και γυναίκες). Έξω από το αμυντικό τείχος, υπήρχε το κυρίως λιμάνι στον απάνεμο κολπίσκο, στα νοτιοανατολικά του νησιού, καθώς και ένα λατομείο πέτρας. Συνδυάζοντας τα ανωτέρω, προκύπτει ότι η πολυαίωνη παρουσία ανθρώπινης μικροκοινωνίας στην Αρητιάδα, δεν εξυπηρετούσε μόνον θρησκευτικούς – λατρευτικούς σκοπούς, αλλά είχε (συχνά) και στρατιωτικό χαρακτήρα. Το Νησί αποτελούσε ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της περιοχής, ήταν η απόληξη της Κερασούντιας άμυνας, ένα αβύθιστο παρατηρητήριο, μια «άσβεστη κανδήλα» στη νευραλγική θέση ανάμεσα σε Σινώπη και Τραπεζούντα.

Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, αφού ο Ηρακλής
εξεδίωξε τις Στυμφαλίδες Όρνιθες από την Πελοπόννησο,
αυτές βρήκαν καταφύγιο στο νησί τους Άρεως
στον Εύξεινο Πόντο.

Κατόπιν τούτων, προκαλεί ελαφρά «αμηχανία» (με εποικοδομητική διάθεση εθνικής αυτοκριτικής) το γεγονός ότι η γειτονική χώρα έχει αναπτύξει ένα έντονο πολιτιστικό μάρκετινγκ στην περιοχή, ανάγοντας –με επιτυχία- σε τουριστικό προϊόν το Giresun Adasi (Νησί της Κερασούντας) και οδηγώντας  σε αυτό (γιατί όχι;!) 27.000 επισκέπτες ετησίως! Μάλιστα, τα ταξιδιωτικά – τουριστικά γραφεία που περιλαμβάνουν στο «πακέτο» τους την Αρητιάδα, έχουν υιοθετήσει και κάποιες πρωτότυπες επικοινωνιακές τεχνικές ιδιάζουσας αισθητικής. Συγκεκριμένα, κατά τις ξεναγήσεις εκτυλίσσονται συμμετοχικά δρώμενα (events) όπου νεαρές κοπέλες με αμφίεση και «οπλισμό» Αμαζόνων αναλαμβάνουν να ενημερώσουν τον κόσμο για την πλούσια ιστορία του τόπου…

Τέλος, υπογραμμίζεται ότι οι μέχρι τώρα έρευνες δεν έχουν καλύψει το σύνολο της επιφάνειας του Νησιού, καθότι η πυκνή βλάστηση καθιστά δυσχερές το περαιτέρω ανασκαφικό έργο των αρχαιολόγων (το οποίο αναμένουμε εναγωνίως!). Έτσι, δεν είναι ακόμα δυνατός ο ακριβής εντοπισμός του αρχαιοελληνικού υπαίθριου ιερού (ή ιερών) όπου θυσίαζαν οι Αμαζόνες και οι Αργοναύτες σύμφωνα με τη Μυθιστορία. Μεταξύ των σαφών ενδείξεων περί ύπαρξης τέτοιων λατρευτικών χώρων στο Νησί, είναι και μια μεγάλη μαύρη πέτρα που βρίσκεται στην ανατολική βραχώδη ακτή. Σημειώνεται ότι η εν λόγω πέτρα ονομάζεται από τους ντόπιους “Hamza Stone” και έχει συνδεθεί με ένα έθιμο το οποίο έχει δυσανάγνωστη προέλευση.

Κάθε χρόνο στις 7 (yedi) Μαΐου (20/05 με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο), πολλοί επισκέπτες έρχονται στο Giresun Adasi για να βαδίσουν τρεις φορές γύρω από αυτό το βράχο, ψιθυρίζοντας ευχές. Γενικότερα όμως, αυτές τις μέρες του έτους διεξάγεται στην Κερασούντα μια πολυσυλλεκτική γιορτή με θέμα τις άυλες πολιτιστικές κληρονομιές της ευρύτερης περιοχής: το International Aksou Festival. Πολλοί συμμετέχοντες φέρνουν ο καθένας από επτά ζευγάρια βότσαλα, προερχόμενα από την ηπειρωτική ενδοχώρα. Στέκουν στις εκβολές του ποταμού Ασκιανού -με πλάτη προς την Αρητιάδα- και πετούν τα βότσαλα στη θάλασσα. Σε τέτοιες περιπτώσεις δοξασιών, πέρα και πάνω από γεωγραφικά σύνορα, τα συνήθη «διακυβεύματα» είναι η υγεία, η γονιμότητα, η καλή τύχη, η εξάλειψη του φόβου του Θανάτου… Ποικίλα ήθη κι έθιμα των οποίων οι ρίζες χάνονται στα βάθη του χρόνου, του χώρου και των τοπικών δεισιδαιμονιών.

Λοιπόν, από ξένο (;) τόπο κι απ’ αλαργινό (“üsküdar’ a gider iken…”)

μας ήλθε σήμερα η γλυκερή μνημοσύνη του «χαμηλού και λοχμώδους νησυδρίου» της Αρητιάδας.

Μαζί με τα απόκοσμα μακάμια της Ανατολής, πρόβαλαν μπροστά μας οι φιλοπόλεμες και χαριτόβρυτες Αμαζόνες. Το Παλάτι της (ερωτεύσιμης μα και πλανεμένης) Βασιλίσσης από τους «ομιχλώδεις» Βυζαντινούς χρόνους. Οι σύγχρονες «Στυμφαλίδες όρνιθες» που ακόμα παρενοχλούν τους διερχόμενους ναυτιλομένους…

Μέσα από τα αγριεμένα Ποντικά κύματα διακρίναμε τον ναό του Άρεως, το Καστρομονάστηρο του «ημέτερου» Αγίου Φωκά καθώς και… «θήκας τε προγόνων».

Κλείνοντας (μα όχι τελειώνοντας…) με το θέμα αυτού του μοναδικού ενάλιου κοσμήματος της Κερασούντoς, έρχονται στο νου και στην καρδιά οι (ελαφρώς παραφρασμένοι) στίχοι… «πουλιά της Μαύρης Θάλασσας που χαμηλοπετάτε, αν δείτε την αγάπη μου, να μου τη χαιρετάτε»!

Αρητιάδα ήταν τ΄ όνομά της…

ΠΗΓΕΣ:

  • «Η Αρητιάς. Νησίς του Ελληνισμού του Πόντου», Γ. Γιαγκάκης, 2002, Αθήνα
  • «Γεωγραφία της Μικράς Ασίας», Π. Κοντογιάννης, Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 1921, Αθήναι
  • hurriyetdailynews.com [12 October 2016, 03 March 2018]
  • dailysabah.com [10 July 2018]
  • Ναυτική Ελλάς, Δεκέμβριος 2018

Πηγή: Αρητιάδα: Το ιστορικό νησί του Ελληνισμού του Πόντου

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: «Είμαστε Ρωμιοί σαν εσάς» – Η Πόντια γυναίκα που συγκλόνισε στο World Party!

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: «Είμαστε Ρωμιοί σαν εσάς» – Η Πόντια γυναίκα που συγκλόνισε στο World Party!.

 

Σχολιάστε

Filed under ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

ΕΙΜΑΙ ΠΟΝΤΙΟΣ ΡΩΜΑΙΟΣ

Έπηγαμ εμείς σον πόντον κ είνας χότζας οξοπίς Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Tα ποντιακά της Τουρκίας

Τα ρωµαίικα της Τραπεζούντας που τα µιλούν ακόµα χιλιάδες µουσουλµάνοι στα γύρω χωριά, έλεγε προ ηµερών στη βρετανική εφηµερίδα «The Independent» η λέκτορας στο Κέµπριτζ Ιωάννα Σιταρίδου, είναι πολύ κοντά στα αρχαία ελληνικά. Ο ηθοποιός, που τα καταλαβαίνει και έχει επισκεφτεί επανειληµµένα τον τόπο, µιλάει γι’ αυτά µε αγάπη, µε εικόνες και παραδείγµατα.

Ιεροκλής Μιχαηλίδης

«Πήγα τρεις φορές από το 2008 στα χωριά γύρω από την Τραπεζούντα, όπου έχει διατηρηθεί µια διάλεκτος σαν την ποντιακή που συγγενεύει µε τα αρχαία ελληνικά.
Προηγήθηκαν βέβαια κάποιοι άνθρωποι που είχαν κάνει διερευνητικά ταξίδια και µε συνόδευαν», λέει στα «ΝΕΑ» ο ηθοποιός Ιεροκλής Μιχαηλίδης, γνώστης Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ… ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟ ΠΙΟΝΙ!

10000greeks

——-

Προσέξτε το Υστερόγραφον…Αποδεικνύει ξεκάθαρα, ποιοι συνέλαβαν την ιδέα και όπλισαν τα χέρια των αιμοβόρων…

Από την εποχή της προωθήσεως των βαρβαρικών φραγκικών φύλων από την
περιοχή της Βαλτικής, στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, μεταξύ 2ου και
6ου αι. μ.Χ., η διαχρονική τους πολεμική, το σύμπλεγμα και το άσβεστο
μίσος κατά Βυζαντίου, της Ρωμηοσύνης, αλλά και αργότερα, κατά του
νεοελλαδικού κρατιδίου, υπήρξε και παραμένει αμείωτη…

Από την εποχή του βδελυρού Καρλομάγνου, και της παπικής και
στρατιωτικής ελίτ που φυλάκισε τους επί τρεις αιώνες (8ος-11ος αι. μ.Χ.)
υπηκόους της ορθόδοξης δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα κάστρα και
στα χωριά, μετατρέποντας τους σε βιλάνους και δουλοπάροικους…

Από την εποχή του εκβιαστή της Συνόδου Φερράρας – Φλωρεντίας
(1438-39) πάπα Ευγενίου του ‘Δ ο οποίως παρέδωσε αβοήθητους τους Ρωμηούς
της Κωνσταντινουπόλεως στους βαρβάρους Αγαρηνούς…

Από την εποχή της αγαστής συνεργασίας Αγαρηνών και των παποπροτεσταντών μισσιοναρίων
“ιεραποστόλων” (18ος-19ος αι. μ.Χ) προκειμένου να αλλοτριωθεί το
ορθόδοξο φρόνημα των πιστών μαρτυρικών ραγιάδων ορθοδόξων…

Από την εποχή που ο Ιησουίτης Δυφούρ υμνούσε τον οθωμανικό
πολιτισμό, υβρίζοντας σκαιότατα τον Ελληνορωμαϊκό Υπερπολιτισμό: “Η
μουσουλμανική θρησκεία είναι πολλώ ανωτέρα της θρησκείας των Ορθοδόξων,
καθ’ όσον, η των μουσουλμάνων θρησκεία πλησιάζει πολλώ περισσότερον προς
την αληθή θρησκείαν, την καθολικήν, παρά η ασεβής Ορθοδοξία, το
σύμβολον τούτο του δεσποτισμού.

Μετ’ ου πολύ ο βάρβαρος Κοζάκος θέλει αποκρουσθή δια παντός εις τους πάγους αυτού, τότε θα στρέψωμεν εναντίον των αυθαδών Ελλήνων ουχί πλέον τα όπλα, αλλά την μάστιγα ημών. Εδιδάχθημεν αρκούντως πόσον η ελευθέρωσις των αισχρών τούτων ληστών ην έργον ασύμφορον.

Ω, εάν οι Τούρκοι μη είχον την φιλάνθρωπον μεν, αλλά πολιτικώς πλημμελή
αρχήν της ανεξιθρησκείας! Σήμερον ήθελεν υπάρχει ομογένεια μείζων εν τω
Οθωμανικώ κράτει, και ήθελεν εκλείψει η ενοχλητική αυτή φυλή των
Ελλήνων, ων η ύπαρξις είναι ομοία προς την των σαρκοβόρων και αηδών
σκωλήκων.

Τι σημαίνει Ελλάς; Οι μωρολογιώτατοι μόνον θαμβούνται εις το όνομα τούτο(!).  Τι
ήσαν οι Έλληνες το πάλαι; Λησταί. Τι είναι η ασεβής φιλολογία των
αρχαίων Ελλήνων; Καταγώγιον αισχροτήτων. Αφώμεν πλέον τας ανάνδρους
συμπαθείας και εμβλέψωμεν εις τα αληθή συμφέροντα του πολιτισμού. Ο
ευρωπαϊκός πολιτισμός οφείλει την αναγέννησιν των γραμμάτων εις τους
Άραβας, κλάδον ένδοξον του αθανάτου γένους των Οσμανλί (!!!)”».

Από την εποχή των ληστείων των

αρχαιοτήτων και χειρογράφων μας στις οποίες προέβησαν  οι δούκες, οι μαρκήσιοι και οι κόμητες…
Αυτοί οι αδυσώπητοι δήθεν «φιλέλληνες» αρχαιοκάπηλοι, οι Κοκερέλ, οι
Φόστερ, οι Λινκ, οι Γκουφιέ, οι Έλγιν, οι Χάλλερ και οι Φαβέλ, αυτοί οι
νέοι Bέρροι, Σύλλες, Τίτοι και Καλιγούλες, κατά τη διάρκεια της
οθωμανικής μας σκλαβιάς…

Από την εποχή του Όθωνα και του Άρμανσμπεργκ, που κατέλαβαν ειρηνικά
την Ελλάδα ως διαχειριστές των ευρωπαίων δανειστών και δυναστών μας,
που οδήγησαν και στο δικαστήριο με την κατηγορία της εθνικής προδοσίας!
τους επικίνδυνους ρωμηούς οπλαρχηγούς μας…

Από την εποχή του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897, όταν οι
Αυστρογερμανοί (συνεργία των Ιταλών) τορπίλισαν το όραμα του
Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του Μπότσαρη, του Τζαβέλλα, του  Χουρμούζη,
του Ανδρούτσου κ.α. Την δημιουργία της Ελληνο – Αλβανικής
Συνομοσπονδίας, με τους, πάλαι ποτέ, Ρωμανούς αδελφούς μας, τους
εξισλαμισμένους Αλβανούς – Αρβανίτες, αυτούς τους παλαιοπελασγούς
Ιλλυριούς απογόνους της Ολυμπιάδας, του Αλεξάνδρου, του Πύρρου, του Μέγα
Κωνσταντίνου, του Σκεντέρμπεη, του Αθανασίου Διάκου και της
Μπουμπουλίνας…

βασιλικοδιάταγμααπαγορεύει-1922Από
την εποχή της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922, των εκπαιδευτών του
στρατού των Νεοτούρκων από τον Λίμαν βον Σάντερες και τον Κολμαρ βον
ντερ Γκόλτζ… Τότε, που το πρώτο συγχαρητήριο τηλεγράφημα που έλαβε ο Κεμάλ ήταν από τον Πάπα της Ρώμης, Πίο τον ΙΑ΄…ataturk

Από την εποχή της Ναζιστικής Θηριωδίας των 558.000 νεκρών Ελλήνων,
των 830.000 ανικάνων για εργασία, των 408.000 κατεστραμμένων κατοικιών,
των 3.700 ερειπωμένων χωριών, των κατά 50% κατεστραμμένων βιομηχανιών,
των κατά 25% κατεστραμμένων δασών, των κατά 60% κατεστραμμένων γεωργικών
υποδομών, του κατά 75% κατεστραμμένου οδικού δικτύου, της κατά 50%
κατεστραμμένης μας βιομηχανίας, του κατά 73% κατεστραμμένου μας
εμπορικού στόλου και των κατά 100% κατεστραμμένων μας τηλεπικοινωνιών…

Από την εποχή που οι Γερμανοαμερικάνοι, εδώ και δύο αιώνες,
«άρμεξαν» κανονικότατα τις οικονομίες και το βιος μας, όπως μόνον αυτοί
ξέρουν. Μάς έβαλαν «πανηγυρικώς» στο euro, ασχέτως εάν ακόμα αναμένουμε
μια πειστική εξήγηση για την πανύψηλη ισοτιμία των 340,75 δραχμών… Για
να  μας εγκλωβίσουν ξανά, σήμερα, σε σε μια νέα μακρόχρονη δουλεία
πιστωτικών καρτών και δανείων χειρότερη των 1826, 1843, 1860, 1894, 1913
και 1932, τις παρενέργειες της οποίας, τις ζει ήδη «στο πετσί της» η
μέση ελληνική οικογένεια.

   Ανέκαθεν οι σχέσεις των προαιώνιων εχθρών του Ελληνισμού, Φράγκων και Τούρκων ΥΠΗΡΞΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΙΣΤΕΣ!!!

ΈΛΛΗΝΑ ΕΛΥΛΗΘΕΝ Η ΩΡΑ ΕΞ ΥΠΝΟΥ ΕΓΕΡΘΗΝΑΙ!

Yστερόγραφον

“(…) Υπάρχουν όμως κάποιες ενοχλητικές μειονότητες στην
Οθωμανική αυτοκρατορία που αφενός είναι δραστήριες και έχουν
αξιοζήλευτες επιδώσεις στο εμπόριο (άρα είναι ανταγωνιστές τους)  και
αφ’ ετέρου προσδοκούν με λαχτάρα την ελευθερία τους. Είναι οι Έλληνες
και οι Αρμένιοι.

Τα τεράστια οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα της
Γερμανίας στην οθωμανική αυτοκρατορία όμως δεν πρέπει να διαταραχθούν.
Γι αυτό μετά τους βαλκανικούς πολέμους οι Γερμανοί προσπαθούν με κάθε
τρόπο να φανατίσουν τις Τουρκικές μάζες κατά των χριστιανών
της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σε μια προκήρυξη  της η «Γερμανική Τράπεζα της Παλαιστίνης» έγραφε:

«Αν πεινούμε και υποφέρουμε  εμείς οι Τούρκοι αιτία είναι οι
γκιαούρηδες που κρατούν στα χέρια τους  τον πλούτο μας και  το εμπόριό
μας. «Ως πότε θα ανεχόμαστε τις προκλήσεις τους; Μποϋκοτάρετε τα
προϊόντα τους σταματήστε  κάθε δοσοληψία μαζί τους. Τι την  θέλετε την
φιλία τους;  Ποιο το όφελός να  συναδελφώνεστε   και να προσφέρετε με
τόση ειλικρίνεια την αγάπη και τον πλούτο  σας;» (Συγκινητικό ε;; Όχι
για τους ίδιους ,  αλλά για τους φουκαράδες τους Τούρκους ,παραφράζοντας
τη γνωστή , πετυχημένη διαφήμιση).

Το 1911 στο συνέδριο των Νεότουρκων στη  Θεσσαλονίκη αποφασίζεται  πως:

«η Τουρκία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα όπου οι μωαμεθανική
θρησκεία  και η μωαμεθανική αντίληψη θα κυριαρχούν και κάθε άλλη
θρησκευτική προπαγάνδα θα καταπνίγεται. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να
πραγματοποιηθεί η πλήρης οθωμανοποίηση όλων των υπηκόων της
αυτοκρατορίας. Είναι ολοκάθαρο ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με την πειθώ
άρα πρέπει να χρησιμοποιηθεί εναντίον τους βία. Το δικαίωμα των άλλων
εθνοτήτων να έχουν δικές του οργανώσεις θα πρέπει να αποκλεισθεί και
κάθε μορφή αποκέντρωσης και Αυτοδιοίκησης θα θεωρείται προδοσία προς την
Οθωμανική Αυτοκρατορία».

Έτσι ξεκινά περισσότερο συστηματικά τη γενοκτονία των
μειονοτήτων . Οι Αρμένιοι, οι Χαλδαίοι, οι… Ασσύριοι, οι Έλληνες τη
νιώθουν ολοένα και περισσότερο στο πετσί τους. Βέβαια οι Τούρκοι κάνουν
αυτό που έκαναν ανέκαθεν με ωμότητα, με σκληρότητα, με  τρομοκρατικές
σφαγές, καταστροφές αίμα παντού. Ένας «κόκκινος θάνατος» για τους
αλλόθρησκους . Όμως οι Γερμανοί συμβουλάτορές τους με κυριότερο τον
Γερμανό στρατηγό και αρχιστράτηγο του Τουρκικού Στρατου Λίμαν Φον
Σάντερς τους προτείνουν κάτι καλύτερο. «Το λευκό θάνατο»,
από κοντά και ο πρεσβευτής φον  Βαγκενχάιμ ,ο Μπέτμαν –Χολβεγκ υπουργός
Εξωτερικών της Γερμανίας  ο Βολφ Μέτερνιχ πρέσβης και άλλοι σύμβουλοι
και βοηθοί του Σουλτάνου αλλά και των Νεότουρκων φιλογερμανών   Εμβέρ
μπέη , Ταλαάτ πασά και Τζεμάλ Πασά.

ΦονΣάντερς με ΚεμάλΟ
Λίμαν φον Σάντερς  ο οποίος βρίσκεται από τα τέλη του 1913 στην Τουρκία
παίζει το ρόλο του αντιπροσώπου του Κάιζερ στην Υψηλή Πύλη και
αναλαμβάνει να κάνει αυτό που υπαγορεύουν τα συμφέροντα της Γερμανίας.
Έτσι  παίζοντας το ρόλο του καθοδηγητή λέει στην τουρκική ηγεσία .

«Η Τουρκία δεν έχει ουδεμίαν ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων».
Έπειτα αναλύοντας το μεγαλοφυές σχέδιο του, σχέδιο  που τελικά θα
εφαρμοστεί  με ολέθριες συνέπειες για  Έλληνες και Αρμένιους τονίζει:

«Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές
και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η
τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι ασθένειες του εξανθηματικού τύφου και
της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα που
λογαριάζετε εσείς με το δικό σας σχέδιο, δηλαδή  να τους ξεκαθαρίσετε
με τις σφαγές»

Και συνεχίζει επιχειρηματολογώντας.

«Με το σύστημα που σας προτείνω, ο
θάνατος τους είναι βέβαιος. Επιπλέον, οι γυναίκες τους δεν θα γεννούν
και έτσι θα λυθεί το δημογραφικό σας πρόβλημα, ενώ η μισητή και άτιμη
ράτσα των Ελλήνων θα ξεκληριστεί και θα χαθεί για πάντα μέσα σε μια
γενιά και εσείς θα αποκτήσετε μια συμπαγή τούρκικη ομοιογένεια»

Φοβερός στρατηγός ε; Τίμησε τη στολή και τη χώρα που εκπροσωπούσε!!!

Από κει και πέρα τα γεγονότα είναι λίγο ως πολύ γνωστά. Η μικρή
Ελλάδα βέβαια όρθωσε  το ανάστημά της και αφού ξεπέρασε παροδικά τον
Εθνικό διχασμό στον οποίο πρωταγωνίστησαν οι γερμανόφιλοι Κωνσταντίνος
Α, Μεταξάς, Δούσμανης, Γούναρης κ.α. συνέβαλε τα μέγιστα στη νίκη κατά
των κεντρικών απολυταρχικών αυτοκρατοριών. Ο Κάιζερ παραιτήθηκε, αλλά οι
ολέθριες συμβουλές των απεσταλμένων του δυστυχώς πέτυχαν το σκοπό τους.
Βοηθούντος και του Εθνικού διχασμού που επέστρεψε δριμύτερος το Νοέμβρη
του 1920  οι Τούρκοι πέτυχαν αυτό που ήθελαν, ξερίζωσαν τον Ελληνισμό
από τις πατρογονικές εστίες στη Μικρά Ασία(…)”.

New York Times 7 Ιουλίου 1921…

Nytimes971921

http://olympia.gr/2013/05/……

Σχολιάστε

Filed under Χωρίς κατηγορία