Ο Τσιλιγκίρ ζητά στήριξη στους κρυπτοχριστιανούς Ελλήνες – Πλησιάζει η ώρα (ΒΙΝΤΕΟ)

Σημεία Καιρών

Διηγείται πως οι Τούρκοι τον βασάνισαν για τις πεποιθήσεις του.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 258 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Το Ίλιντεν, οι κομιτατζήδες του VMRO και ο Μουσολίνι

Το Ίλιντεν, οι κομιτατζήδες του VMRO και ο Μουσολίνι, Δημήτρης Δεληολάνης

Το σύγχρονο VΜRO (Μακεδονική Επαναστατική Εσωτερική Οργάνωση) δεν θέλει να θυμάται. Αποκρύπτει τη συνεργασία του με τη φασιστική Ιταλία. Μια συνεργασία καθόλου περιστασιακή, ενεργή και μακρόχρονη, καθώς διήρκεσε –σχεδόν αδιάκοπα– από το 1928 έως το 1944, όταν οι παρτιζάνοι του Τίτο απελευθέρωσαν τη Γιουγκοσλαβία. Το ενδιαφέρον της Ιταλίας για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια ανάγεται στην εποχή των Βαλκανικών Πολέμων.

Οι πρώτες διπλωματικές αναφορές για τους Σλαβομακεδόνες αντάρτες -καταγράφονται ως «κομιτατζήδες»- και το VMRO, χρονολογούνται από το 1903, την επομένη της εξέγερσης του Ίλιντεν, δηλαδή του Προφήτη Ηλία. Η άγρια καταστολή της από την οθωμανική χωροφυλακή έδωσε στις Μεγάλες Δυνάμεις την ευκαιρία να επέμβουν στέλνοντας «τεχνοκράτες» και «ειδικούς» με σκοπό τον εκσυγχρονισμό του τουρκικού σώματος. Ο Iταλός απεσταλμένος, στρατηγός Ντε Τζόρτζις, παρέμεινε μάλιστα στη Θεσσαλονίκη έως το 1911, όταν οι Ιταλοί επιτέθηκαν στην Τουρκία και κατέλαβαν τη Λιβύη και τα Δωδεκάνησα.

Ο επόμενος αξιωματούχος της Ρώμης που ήρθε σε στενή επαφή με το VMRO ήταν ο Αλεσάντρο ντε Μποσντάρι, πρέσβης πρώτα στη Σόφια και μετά στην Αθήνα. Ο διπλωμάτης ανέφερε υπηρεσιακώς ότι κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το VMRO είχε συγκροτήσει ένα «Μακεδονικό Σύνταγμα» που πολεμούσε στις τάξεις του βουλγαρικού στρατού.

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το ενδιαφέρον των Ιταλών για τα Βαλκάνια είχε πάρει νέες διαστάσεις: οι ιταλικές διεκδικήσεις στη Δαλματία, όπου ζούσε μια σημαντική ιταλική μειονότητα, δεν ικανοποιήθηκαν στη σύνοδο ειρήνης του Παρισιού. Δεν είχε επίσης αποτέλεσμα η επίμονη απαίτηση της Ιταλίας να αναγνωριστεί ως «νέο κράτος» η «Μακεδονία» ή η «μακεδονική μειονότητα» στο πλαίσιο της Νοτιοσλαβίας.

Αντιθέτως, η δημιουργία του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, που μετά λίγα χρόνια μετονομάστηκε σε Νοτιοσλαβία, δημιούργησε πρόσθετα προβλήματα στους Ιταλούς. Έχαναν τις προσβάσεις τους στον βασιλικό οίκο του Μαυροβουνίου (μέλος του οποίου ήταν η Ιταλίδα βασίλισσα Έλενα), ενώ έβλεπαν να διακυβεύονται οι προσπάθειές τους να ελέγξουν την Αλβανία. Από τότε, μόνιμος στόχος της ιταλικής πολιτικής στα Βαλκάνια ήταν η απομόνωση και ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας.

Τεμαχίστε τη Γιουγκοσλαβία

Αυτήν ακριβώς την πολιτική ακολούθησε και ο Μουσολίνι. Από το 1923, έναν μόλις χρόνο μετά τον διορισμό του στη θέση του πρωθυπουργού, άρχισε να παρακολουθεί στενά τις δραστηριότητες του VMRO και να το υποστηρίζει οικονομικά. Εν τω μεταξύ, η σλαβομακεδονική οργάνωση είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις, καθώς είχε επιβάλει τον έλεγχό της στη Μακεδονία του Πιρίν και επηρέαζε σημαντικά την εσωτερική πολιτική της Βουλγαρίας.

Ο ηγέτης του VMRO, στρατηγός Προτογέρωφ και το δεξί χέρι του, ο Αλεξαντρώφ, είχαν καταφέρει να διοργανώσουν μια στρατιά με περίπου εννέα χιλιάδες κομιτατζήδες, οι οποίοι διέσχιζαν με μεγάλη ευκολία τα σύνορα προκειμένου να πλήξουν σερβικούς στόχους. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης, από το 1919 έως το 1934 το VMRO είχε εξαπολύσει 467 επιθέσεις σκοτώνοντας 185 και τραυματίζοντας 253 Σέρβους στρατιωτικούς. Οι κομιτατζήδες είχαν δολοφονήσει και 253 αμάχους. Από τις ίδιες αρχές προκύπτει ότι την ίδια περίοδο οι αρχές της Γιουγκοσλαβίας σκότωσαν 128 Σλαβομακεδόνες αντάρτες, τραυμάτισαν 13 και συνέλαβαν 15.116.

Οι πιο εντυπωσιακές επιθέσεις του VMRO σε γιουγκοσλαβικό έδαφος ήταν η σφαγή 30 Σέρβων χωρικών στο χωριό Καντριφάκοβο τον Ιανουάριο του 1923, η δολοφονία του Σπασόγιε Χατζηποπόβιτς, διευθυντή της σερβικής εφημερίδας του Μοναστηρίου το 1926 και το επόμενο έτος η δολοφονία του Σέρβου στρατηγού Μιχαήλο Κοβάτσεβιτς.

Εσωτερικές έριδες

Οι ιταλικές διπλωματικές πηγές παρακολουθούσαν τις δραστηριότητες του VMRO και στην ελληνική Μακεδονία, όπου όμως η ανταλλαγή πληθυσμών είχε μειώσει σημαντικά τον αριθμό των φίλα προσκείμενων στη Βουλγαρία. Μεταξύ των Σλαβομακεδόνων της Ελλάδας, ισχυρίζονται οι πληροφοριοδότες των Ιταλών, οι πλέον ισχυροί ήταν οι φιλοκομμουνιστές του «VMRO ομπεντινένα» («ενωτικό»), που υποστηριζόταν από τη Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 είχαν κάνει την εμφάνισή τους ένα Μακεδονικό Κομμουνιστικό Κόμμα με επικεφαλής τον Ντίμο Χατζηντίμοφ και μια αναρχική ομάδα με επικεφαλής τον Πάβελ Σάτεφ. Έτσι, λοιπόν, οι εσωτερικές έριδες στο VMRO σήμαναν συναγερμό στην κυβέρνηση της Βουλγαρίας, η οποία το 1923 υπέγραψε με το Βελιγράδι συμφωνία συνεργασίας για την καταπολέμηση της οργάνωσης. Το VMRO απάντησε με τη δολοφονία του υπουργού Άμυνας της Βουλγαρίας και, τον Ιούνιο του ίδιου έτους, με πραξικόπημα σε συνεργασία με ακροδεξιά συνωμοτική οργάνωση του στρατού.

Οι Ιταλοί κινητοποιούνται

Η εγκαθίδρυση στη Σόφια μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης που ευνοούσε το VMRO δεν απάλυνε τις εσωτερικές διαμάχες της οργάνωσης. Ο Αλεξαντρώφ δολοφονήθηκε από τους φιλοκομμουνιστές το 1924, ενώ το 1928 ήρθε η σειρά και του παλαίμαχου Προτογέρωφ. Δολοφόνος του δεύτερου ήταν ο φιλόδοξος συναγωνιστής του Ιβάν Μιχαήλωφ. Ο κατακερματισμός του VMRO και ο εμφύλιος στις τάξεις των κομιτατζήδων κινητοποίησαν τον Μουσολίνι, ο οποίος ζήτησε από τον επικεφαλής της ιταλικής αντικατασκοπείας πλήρη έκθεση για την κατάσταση.

Παράλληλα, ο υπουργός Εξωτερικών Ντίνο Γκράντι έσπευσε να εισηγηθεί στον Ντούτσε ότι το φασιστικό καθεστώς δεν έπρεπε να εγκαταλείψει τη φράξια του Προτογέρωφ και προσκάλεσε σε συνομιλίες στη Ρώμη τον διάδοχό του, Ναούμ Τομαλέφσκι. Παρά την αντίθεση εισήγηση της αντικατασκοπείας, που υποστήριζε ότι η μόνη αξιόμαχη οργάνωση ήταν του Μιχαήλωφ, τον Αύγουστο του 1928 ο Τομαλέφκσι έγινε δεκτός από τον Γκράντι στο ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η ιταλική κυβέρνηση συμφώνησε να τον χρηματοδοτήσει με ένα εκατομμύριο λιρέτες σε δόσεις -ανάλογα με τη συχνότητα και την αποτελεσματικότητα των τρομοκρατικών επιχειρήσεων σε γιουγκοσλαβικό έδαφος. Παράλληλα, η Ιταλία προσέφερε, για πρώτη φορά, ιταλικής κατασκευής οπλισμό (πιστόλια Μπερέτα, τουφέκια, εκρηκτικά και λίγα πολυβόλα) καθώς και επιμελητεία: μια βάση στο Μπρίντιζι και άλλες δύο στην Αλβανία -στο Δυρράχιο και στα Τίρανα. Η συμφωνία δεν υλοποιήθηκε, καθώς ο Τομαλέφσκι δεν πρόλαβε να αναδιοργανώσει τους υποστηρικτές του.

Συμμαχία με τον «τραγικά παράφρονα εγκληματία«

Την άνοιξη του 1929, ο αντίπαλος οπλαρχηγός Μιχαήλωφ έκλεισε συμφωνία συνεργασίας με ένα άλλο αποσχιστικό κίνημα που χρηματοδοτούσαν οι Ιταλοί, τους Κροάτες Ουστάσι του Άντε Πάβελιτς. Στη συμφωνία έσπευσε να ενταχθεί και ο ισχυρός οπλαρχηγός του Κοσσυφοπεδίου Χασάν Μπέης Πρίστινα. Οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες πήραν οριστικά την υπόθεση στα χέρια τους και ήρθαν σε επαφή με τον Μιχαήλωφ, αδιαφορώντας για τις αναφορές των διπλωματών που τον χαρακτήρισαν «τραγικά παράφρονα εγκληματία».

Το 1930 ο Μιχαήλωφ, ως νέος ηγέτης του VMRO, δολοφόνησε τον Τομαλέφσκι και υποκίνησε αποτυχημένο πραξικόπημα στη Σόφια. Το 1934 προσέγγισαν τον Μιχαήλωφ εκπρόσωποι του ιταλικού Φασιστικού Κόμματος. Πιο συγκεκριμένα, εκπρόσωποι του CAUR (Επιτροπές Δράσης για την Καθολικότητα της Ρώμης), της οργάνωσης που προωθούσε ενός είδους «φασιστικής διεθνούς» και στην οποία είχαν ήδη ενταχθεί οι Ουστάσι της Κροατίας. Οι δύο πλευρές διαπίστωσαν «πολλά κοινά» στην ιδεολογία και την πολιτική τους και οι Ιταλοί δεσμεύτηκαν το κρατικό μονοπώλιο να αγοράσει καπνό από τις αγροτικές εταιρείες που τους υπέδειξε ο Μιχαήλωφ.

Αυτή η ιδεολογική διαπίστευση του «φασιστικού χαρακτήρα» του VMRO οδήγησε την ιταλική κυβέρνηση να εντάξει τους Κροάτες και τους Σλαβομακεδόνες στο ίδιο Γραφείο του υπουργείου Εξωτερικών. Το γραφείο αυτό, σε συνεργασία με την ιταλική αντικατασκοπεία, ίδρυσε τρία στρατόπεδα στρατιωτικής εκπαίδευσης στην κεντρική Ιταλία και προσέφερε φιλοξενία στον Μιχαήλωφ και τους συνεργάτες του τον Μάιο του 1934, όταν, μετά την πολλοστή απόπειρα πραξικοπήματος, ο ηγέτης του VMRO ήρθε σε ρήξη με την κυβέρνηση της Βουλγαρίας.

Αυτή η στενή προσέγγιση θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στη Ρώμη μετά τη δολοφονία του βασιλιά της Γιουγκοσλαβίας Αλέξανδρου και του Γάλλου υπουργού Εξωτερικών Λουί Μπαρτού στις 9 Οκτωβρίου 1934 στη Μασσαλία, αν και δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί ιστορικά η ανάμειξη του φασιστικού καθεστώτος στη διπλή δολοφονία. Ο δράστης Βλάντο Τσερνοζέμσκι ήταν μαχητής του VMRO και συνεργάστηκε για την επιχείρηση με τους Ουστάσι. Είχε μεταβεί στη Μασσαλία μέσω Ιταλίας.

Το Παρίσι και το Βελιγράδι προτίμησαν, πάντως, να μη βάλουν στο στόχαστρο τον Μουσολίνι, ενώ στην Κοινωνία των Εθνών έστρεψαν τις κατηγορίες εναντίον της Ουγγαρίας, καθώς ο τρομοκράτης ταξίδευε με πλαστό ουγγρικό διαβατήριο. Σε κάθε περίπτωση, το φασιστικό καθεστώς της Ρώμης δεν διέκοψε την υποστήριξή του προς τους Κροάτες και τους Σλαβομακεδόνες τρομοκράτες. Απλώς, αναδιάρθρωσαν τα στρατόπεδα στα οποία τους εκπαίδευαν, ώστε να μην τραβούν την προσοχή.

Χτυπήσατε την Ελλάδα

Λίγους μήνες πριν την εισβολή στην Ελλάδα, οι Ιταλοί ζήτησαν από τον Μιχαήλωφ να εντείνει τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη «Μακεδονία του Αιγαίου» υποσχόμενοι ότι ο Άξονας θα προωθούσε τη δημιουργία μιας «ανεξάρτητης Μακεδονίας». Υπόσχεση που δεν τηρήθηκε: μετά την εισβολή Γερμανών και Ιταλών στη Γιουγκοσλαβία το 1941, η περιφέρεια Βαρντάρσκα Μπαντόβινα διαμελίστηκε: οι νοτιοανατολικές επαρχίες πέρασαν σε βουλγαρική κατοχή, ενώ το βορειοδυτικό μέρος εντάχθηκε μαζί με το Κοσσυφοπέδιο στην ιταλοκρατούμενη Μεγάλη Αλβανία.

Στην πλειονότητά τους τα στελέχη του VMRO συνεργάστηκαν με τους Βούλγαρους. Ορισμένοι θέλησαν να κάνουν σαφή την προτίμησή τους υπέρ του Άξονα σχηματίζοντας μικρές οργανώσεις, ουσιαστικά ληστρικές συμμορίες, ανάμεσα στις οποίες η πλέον σημαντική ήταν η Μπράνικ («Υπερασπιστής»). Μόνο μια μικρή ομάδα, με επικεφαλής τον Ντίμιταρ Βλαχώφ, στρατολογήθηκε από τον Τέμπο, εκπρόσωπο του Τίτο στην περιοχή.

Ο Μιχαήλωφ παρέμεινε καθ΄ όλη τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Κροατία, όπου συνεργάστηκε στενά με τον Πάβελιτς και συμμετείχε στις θηριωδίες των Κροατών φασιστών εναντίον Σέρβων, Εβραίων και Τσιγγάνων. Τυπικά ήταν «Βοεβόδας» της εξόριστης «Εθνικής Μακεδονικής Κυβέρνησης» με έδρα τη Βιέννη, αλλά οι Γερμανοί δεν τον άφησαν να αναπτύξει αυτόνομη δράση. Αρνήθηκαν επίσης την ιδέα του να ιδρύσει «Μακεδονική Μεραρχία» των SS, στα πρότυπα των μουσουλμάνων της Βοσνίας.

Οι Γερμανοί ναζί επέτρεψαν στον Μιχαήλωφ και τους συνεργάτες του να επιστρέψουν στα Σκόπια τον Σεπτέμβριο του 1944, όταν οι Βούλγαροι αποσύρθηκαν από τα γιουγκοσλαβικά εδάφη. Ο ηγέτης του VMRO προσπάθησε να ανακηρύξει ανεξάρτητο κράτος, στρατολογώντας παλιούς κομιτατζήδες και δοσίλογους, τους οποίους εξόπλισε με γερμανικό οπλισμό προκειμένου να αντισταθούν στους κομμουνιστές αντάρτες του Τίτο. Το VMRO απλώς εξουδετερώθηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο Μιχαήλωφ και οι πιο στενοί συνεργάτες του βρήκαν καταφύγιο στο Ζάγκρεμπ. Τα ίχνη τους χάθηκαν την άνοιξη του 1945.

Ο Μιχαήλωφ επανεμφανίστηκε το 1948 στη Ρώμη. Κατά πάσα πιθανότητα είχε ακολουθήσει τον φίλο του Πάβελιτς στη φυγή του προς τη φιλόξενη Ιταλία και το Βατικανό, περνώντας από μοναστήρι σε μοναστήρι. Πέθανε στην ιταλική πρωτεύουσα το 1991. Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, το νέο VMRO των Σκοπίων αλλά και δεξιές οργανώσεις της Βουλγαρίας ζήτησαν από τις ιταλικές αρχές να μεταφέρουν τη σορό του αγαπημένου συνεργάτη του φασισμού στη γενέτειρά του.

https://slpress.gr/idees/to-ilinden-oi-komitatzides-tou-vmro-kai-o-mousolini/

1 σχόλιο

Filed under Uncategorized

Το αυγό του φιδιού επωάζεται στους κόλπους της συγκυβέρνησης – Δείτε γιατί

του Παναγιώτη Μπαλακτάρη*

Η επίθεση στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη δεν θα είχε γίνει αν:

  • Η ελληνική κοινωνία και μέρος του πολιτικού κόσμου, του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου, δεν επιδοκίμαζε κρυφά και φανερά τη δράση των τρομοκρατικών οργανώσεων «17Νοέμβρη», «ΕΛΑ», «ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ» κ.λπ. από το 1974 και εντεύθεν.
  • Η κοινωνία σύσσωμη, χωρίς «ναι μεν αλλά», καταδίκαζε τόσα χρόνια τις επιθέσεις των αναρχικών και λοιπών κατευθυνόμενων αντιεξουσιαστών εναντίον αστυνομικών, στρατιωτικών και άλλων φορέων και χώρων του κράτους.
  • Όλοι οι πολιτικοί χώροι καταδίκαζαν ΑΠΕΡΙΦΡΑΣΤΑ τις αποτρόπαιες δολοφονίες κρατικών αξιωματούχων, κλείνοντας ακόμη και το παράθυρο στους εγκληματίες δολοφόνους.
  • Όλες οι εφημερίδες αρνούνταν να δημοσιεύσουν κείμενα μίσους και τρομοκρατίας παραχωρώντας βήμα σε δειλούς.
  • Είχε καταστεί βίωμα όλων μας ότι η βία προκαλεί κοινωνική αναταραχή και δηλητηριάζει την κοινωνική συνοχή.
  • Δεν είχαν στηθεί πολιτικές καριέρες από την επί τούτω επιδοκιμασία της βίας, κάθε φορά που αυτή στρεφόταν εναντίον πολιτικού αντιπάλου.
  • Όλοι οι διάττοντες και μη πολιτικοί αστέρες αποχωρούσαν από εκδηλώσεις τις οποίες στόλιζαν κρεμάλες για τους κυβερνώντες της εποχής.
  • Όλοι οι πολιτικοί χώροι είχαν απομονώσει τους στυγνούς δολοφόνους των θυμάτων της MARFIN.
  • Ουδεμία παράταξη παρείχε πολιτικό άσυλο ανομίας στα Πανεπιστήμια και σε χώρους εκπαίδευσης.
  • Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα έδιωχναν τις χαμένες περιπτώσεις ανθρώπων που λειτουργούν ως τάγματα εφόδου, με ορμητήριο τους χώρους των ιδρυμάτων.
  • Ανεξαρτήτως του ονοματεπωνύμου των θυμάτων η καταδίκη ήταν ομόθυμη, χωρίς εξαιρέσεις και υποδιαιρέσεις.
  • Τα πολιτικά κόμματα απομάκρυναν τους ακραίους που εγκαταβιούν στα υπόγειά τους και τους στερούσαν τη δυνατότητα προβολής των ακροτήτων τους.
  • Ο νόμος εφαρμοζόταν απαρέγκλιτα και αυστηρά σε περιπτώσεις που υφίσταται τη βία κάποιος κρατικός αξιωματούχος.
  • Ο καθηγητής Συρίγος και οι άλλοι πρυτάνεις και καθηγητές, σε βάρος των οποίων ασχημονούν κατά καιρούς διάφοροι τυχάρπαστοι κακοποιοί, υποστηρίζονταν ενεργά από το κράτος.
  • Οι αρχές αφήνονταν να ενεργήσουν απερίσπαστες συμφώνως προς την αποστολή τους.
  • Οι συμβολαιογράφοι δεν υποδεικνύονταν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι για πολιτικές που επιλέγει και χαράσσει καθαρά η κυβέρνηση.
  • Δεν υφίστατο ούτε σωματική, αλλά ούτε λεκτική βία εναντίον κατηγοριών πολιτών που δεν είναι αρεστές στις πολιτικές ελίτ και τους χειριστές τους.
  • Η προσπάθεια ανατροπής κυβερνήσεων δεν δικαιολογούσε τα πάντα.
  • Υπουργοί δεν είχαν περίεργο παρελθόν προτροπής σε βία.
  • Δεν υπήρχαν βουλευτές που έχουν ασκήσει βία σε συμπολίτες μας και οι συνάδελφοί τους δεν τους κάλυπταν με την ασυλία – απαλλαγή.
  • Δεν είχε δοθεί το σύνθημα «μεγάλη αναταραχή υπέροχη κατάσταση».
  • Δεν επιτρεπόταν σε γκρουπούσκουλα στις παρυφές της τρομοκρατίας να αλωνίζουν ατιμώρητα.
  • Ο τότε υποψήφιος πρωθυπουργός τον Ιανουάριο του  2015 δεν έλεγε «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».
  • Οι κυβερνώντες δεν υιοθετούσαν τη βία που ασκούν τα δικά τους παιδιά.
  • Δεν υπήρχε διάκριση ανάμεσα σε «καλή-ανεκτή» και «κακή-μη ανεκτή» βία.
  • Η ελληνική κοινωνία, με λίγα λόγια, δεν είχε εθιστεί στη βία.

Αλλά που τέτοια τύχη;

Έχουμε συλλογικώς παρεκτραπεί και τώρα πληρώνουμε τα επίχειρα.

*Δικηγόρος

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2018/05/blog-post_117.html#more

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Προβληματική η έρευνα που παρουσιάστηκε από ακαδημαϊκούς για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια

Profamily news

imgΕίναι γνωστή η τακτική του υπέρμαχων του ομοφυλοφιλικού κινήματος να στηρίζονται σε αμφίβολης επιστημονικής ορθότητας ευρήματα, προκειμένου να πείσουν για τα μέτρα που θέλουν να επιβάλουν στην κοινωνία. Το ίδιο έγινε και στο προσφάτως ψηφισθέν νομοσχέδιο περί αναδοχής τέκνων, όπου παρουσιάστηκε στην Ελληνική Βουλή κείμενο 55 ακαδημαϊκών, που ισχυρίστηκαν ότι η επιστημονική βιβλιογραφία «καταλήγει στο ξεκάθαρο συμπέρασμα ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός των γονέων δεν έχει μετρήσιμες επιπτώσεις στην ποιότητα των σχέσεων γονέα-παιδιού». Στηρίχθηκαν όμως σε ξένη έρευνα μη αντιπροσωπευτικού δείγματος (άτομα υψηλού κοινωνικού status που έκαναν ιδιωτικές υιοθεσίες, ενώ στην Ελλάδα οι αναδοχές γίνονται συνήθως από δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες), δεν ανέφεραν την πιθανή ύπαρξη άλλου φύλου στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού (π.χ. νταντάς, που συνηθίζεται στις πλούσιες οικογένειες), ενώ η αξιολόγηση για την ύπαρξη προβλημάτων δεν έγινε από ειδικούς ψυχικής υγείας, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά… από τους ίδιους τους ομόφυλους ή ετερόφυλους γονείς, που φυσικά έχουν κάθε λόγο να υποστηρίζουν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 9 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

«Παναγία μου, αξίωσε με, εμένα την αμαρτωλή να σπουδάσω το μοναχογιό μου»

Σημεία Καιρών

Ζούσε, κάποτε, σ’ ένα χωριό μία χήρα πολύ φτωχιά με το μοναχογιό της. Για να μεγαλώσει το παιδί της ξενοδούλευε κι επειδή έβαλε σ’ αυτό όλο το μεράκι της, απ’ τον καημό της, αποφάσισε να το σπουδάσει.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 369 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η Ρωμιοσύνη αποτελεί την εθνική συνείδηση των προγόνων μας από την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου έως την εποχή της Μεγάλης Ιδέας

‘‘Ο Διονύσιος Ζακυθηνός και ο Γάλλος ιστορικός της αρχαίας Ρώμης, Πωλ Βεν [βλέπουν την] ρωμαϊκή αυτοκρατορία…[ως] μια διπλή αυτοκρατορία, κατά το ανάλογο της αυστρο-ουγγρικής, μια ελληνο-ρωμαϊκή αυτοκρατορία» (Γ. Καραμπελιάς, 2007, ‘‘1204…», σελ. 46).

Τι είναι τελικά η Ρωμιοσύνη; Τι σημασία έχει για τους Έλληνες σήμερα; Αποτελεί μια παλιομοδίτικη πατριωτική ιδεολογία ή εθνική ταυτότητα; Γιατί οι σημερινοί Έλληνες ολοένα και περισσότερο την ξεχνούν και δυσκολεύονται να καταλάβουν την σημασία της; Τελικά η απάντηση δεν μπορεί να αποδοθεί βασιζόμενη σε σύγχρονα, ιστορικώς υποκειμενικά, κριτήρια. Αντιθέτως οφείλουμε να αποκτήσουμε βαθειά και εμπεριστατωμένη ιστορική γνώση και συνείδηση για να κατανοήσουμε και να προσδιορίσουμε την Ρωμιοσύνη και την σημασία της για τον ελληνισμό του σήμερα. Κάτι το οποίο δυστυχώς απαιτεί χρόνο και κόπο από οποιονδήποτε επιχειρήσει το παραπάνω, εξ ου και η αυξανόμενη και εξαπλούμενη απελπιστική άγνοια των περισσοτέρων περί του θέματος.

Όπως αναφέραμε, οφείλουμε να ξεφύγουμε από τα σημερινά υποκειμενικά πολιτικό-κοινωνικά δεδομένα. Οι σύγχρονες εθνικό-πολιτικές ιδεολογίες και κοινωνικές αξίες, οι κρατικές δομές και η γενικότερη πολιτικό-εθνική συνείδηση ενός σύγχρονου ανθρώπου είναι χρονικά μεταγενέστερες και κατ’ ουσία διαφορετικές από την Ρωμιοσύνη. Παρ’ όλα αυτά η Ρωμιοσύνη συνεχίζει και υπάρχει με πλήρες νόημα ύπαρξης.

Με λίγα λόγια η Ρωμιοσύνη αποτελεί την εθνική συνείδηση των προγόνων μας από την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου έως την εποχή της Μεγάλης Ιδέας. Είναι το σύνολο των πολιτικο-κοινωνικών και θρησκευτικών αξιών εκείνων, που αποτέλεσαν την αυθεντική ελληνική συνείδηση καθ’ όλη την διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας έως και τις αρχές του εικοστού αιώνα. Η Ρωμιοσύνη είναι συνδυασμός της ιστορικής, εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας μαζί με την ορθόδοξη θρησκευτική πίστη. Από την στιγμή που η αρχαία Ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, στην τέχνη, την φιλοσοφία και τις άλλες επιστήμες ‘εκχριστιανίστηκε’ μέσα στο Βυζάντιο και συνεχίστηκε αδιάσπαστη και αλώβητη μέσα από τον Μεσαίωνα, αυτό το οποίο αποκαλείται Ρωμιοσύνη αποτελεί τον συνδετικό κρίκο του σημερινού ελληνισμού με τους αρχαίους, προ Χριστού, προγόνους του.

Αλλά ακόμα και αυτός ο ορισμός παραμένει δυσνόητος για τους σημερινούς Έλληνες. Για τους σημερινούς Έλληνες οι οποίοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στις σύγχρονες στενόμυαλες και υποκειμενικές αντιλήψεις. Όλο το φάσμα των σύγχρονων πολιτικο-κοινωνικών ταυτοποιήσεων κινείται στο μήκος κύματος του ιδεολογικού προσανατολισμού. Οι Έλληνες σήμερα είναι ‘‘δεξιοί», ‘‘αριστεροί», ‘‘φιλελεύθεροι», ‘‘σοσιαλιστές», ‘‘κομμουνιστές», ‘‘άκρο-δεξιοί», τέλος ‘‘καπιταλιστές» ή ‘‘μαρξιστές». Δηλαδή οι συνειδήσεις καταλήγουν να προσδιορίζονται από την υποκειμενική αντίληψη κάθε ενός ατόμου ως προς τον τρόπο διαβίωσης, απόκτησης και συσσώρευσης πλούτου, αύξησης της κατανάλωσης, της καλοπέρασης και διασκέδασης οπωσδήποτε και αν ορίζονται αυτές. Ανάμεσα σε όλο αυτό το συνονθύλευμα, το οποίο κυριολεκτικά καταρρακώνει τον σύγχρονο άνθρωπο με το εξοντωτικό άγχος του ‘αυτοπροσδιορισμού’ (δηλαδή να διαλέξει αναγκαστικά ο άνθρωπος μόνος του πιο προκαθορισμένο καλούπι θα τον κόψει και θα τον ράψει στα μέτρα του) στο οποίο τον αναγκάζει ο σύγχρονος κόσμος, δεν αφήνει, φαινομενικά τουλάχιστον, κανένα περιθώριο για την ύπαρξη φασμάτων ταυτοποίησης και συνειδητοποίησης τόσο ‘παλαιού τύπου’ όπως η Ρωμιοσύνη.

Αλλά, βέβαια η Ρωμιοσύνη δεν χωρά σε περιορισμούς πολιτικο-κοινωνικών ιδεολογιών. Δεν αποτελεί καν μια ιδεολογία ως προς τον τρόπο ‘δημοκρατικής διακυβέρνησης ή ένα οικονομικό μοντέλο, το οποίο θα εξασφαλίσει την ευημερία ενός κράτους. Διαμορφώθηκε στην πάροδο πολλών αιώνων κατά την διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ως την πλήρη ταύτιση του ελληνισμού με τον χριστιανισμό. Η Ρωμιοσύνη είναι ουσιαστικά το σύνολο των στοιχείων εκείνων της ελληνικής παράδοσης, η οποία έχει άρρηκτα συνδεθεί και ταυτιστεί με την χριστιανική πίστη, ούτως ώστε να μιλάμε σήμερα για ελληνο-χριστιανική παράδοση χωρίς να μπορούμε να νοήσουμε κάτι το ελληνικό το οποίο ταυτόχρονα να μην είναι και χριστιανικό. Έτσι όποιος σήμερα επιθυμεί να αυτοπροσδιοριστεί ως ‘Έλληνας’ αυτό θα έπρεπε να γίνεται με τους όρους της Ρωμιοσύνης.

Δεν μπορεί να διανοηθεί ελληνισμός χωρίς Ορθοδοξία. Δεδομένου ότι στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία ο ελληνισμός εκχριστιανίστηκε ούτως ώστε ό,τι ελληνικό-ειδωλολατρικό δεν το ενστερνίσθηκε η Ρωμιοσύνη αποκόπηκε και ‘πέθανε’. Όπως πέθανε η αρχαία θρησκεία και ο παλαιός κόσμος έτσι και ο αρχαίος ελληνισμός ‘πέθανε’ ως προς εκείνα τα στοιχεία του που δεν εκχριστιανίστηκαν και μετεξελίχθηκε σε ελληνοχριστιανισμό – θα μπορούσε εδώ κάποιος ίσως να κάνει μια μεταφορά για τον αρχαίο ελληνισμό, της ρήσης του Γρηγορίου του Θεολόγου, ότι ‘‘το γάρ απρόσληπτον αθεράπευτον», που αναφέρεται στην ανθρώπινη φύση. Για αυτό το λόγο και η μάχη των Ελλήνων-Ρωμιών ορθοδόξων εναντίων των παγανιστών αρχαιολατρών συνεχίστηκε για αιώνες έως και σήμερα.

Επομένως, στον εικοστό-πρώτο αιώνα, ουσιαστικά δεν μπορεί να αυτοπροσδιοριστεί κάποιος ως ‘’Έλλην», χωρίς να ταυτίζεται με την Ορθοδοξία. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος ύπαρξης της Ρωμιοσύνης σήμερα. Διότι κατά τρόπον τινά, η Ρωμιοσύνη ομοιάζει της Ορθόδοξης Εκκλησίας η οποία παραμένει αναλλοίωτη στους αιώνες και ανεπηρέαστη από τα εφήμερα πολιτικό-κοινωνικά ρεύματα τα οποία έρχονται και φεύγουν, κι όχι τυχαία άλλωστε αφού η Ρωμιοσύνη έχει ταυτιστεί με την Ορθοδοξία. Όπως λοιπόν η Εκκλησία συνεχίζει να υπάρχει και να έχει λόγο ύπαρξης για την σωτηρία του ανθρώπου στον σύγχρονο κόσμο, αυτόν τον ρόλο εξυπηρετεί και η Ρωμιοσύνη για τον Ελληνισμό.

Βέβαια, αν κάποιος απορεί για τον λόγο τον οποίο οι Έλληνες αυτοαποκαλούνται Ρωμιοί, δηλαδή Ρωμαίοι και αν αυτό δεν αποτελεί άρνηση της ελληνικής του ταυτότητας, τούτο γίνεται απολύτως κατανοητό όταν αναγνωριστεί το εξής. Όπως εξηγούν πολλοί ιθύνοντες και μεταξύ αυτών εναργέστατα ο Ράνσιμαν και ο Γ. Καραμπελιάς, για τους Έλληνες της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας δεν ετίθετο κανένα θέμα εθνικής απάρνησης η ονομασία του Ρωμαίου, εφόσον από την στιγμή που ο αρχαίος ρωμαϊκός πολιτισμός είχε κατακτηθεί από τον αντίστοιχο ελληνικό. Έτσι κάποιος Άγγλος ιστορικός των αρχών του περασμένου αιώνα κατέταξε τον Ρωμαϊκό πολιτισμό ως επιμέρους κομμάτι του ευρύτερου οικουμενικού ελληνισμού. Εκτός αυτού ο ρόλος και η παρουσία των Ελλήνων στον Ρωμαϊκό κόσμο ήταν τέτοιος που τους έβαζε σε θέση μάλλον συγκυβέρνησης παρά υποδουλείας. Ο Γ. Καραμπελιάς σημειώνει ότι ‘‘ο Διονύσιος Ζακυθηνός και ο Γάλλος ιστορικός της αρχαίας Ρώμης, Πωλ Βεν [βλέπουν την] ρωμαϊκή αυτοκρατορία…[ως] μια διπλή αυτοκρατορία, κατά το ανάλογο της αυστρο-ουγγρικής, μια ελληνο-ρωμαϊκή αυτοκρατορία» (Γ. Καραμπελιάς, 2007, ‘‘1204…», σελ. 46). Είναι επομένως εύκολο να κατανοήσουμε ότι όταν για αιώνες οι πολιτικά διαιρεμένοι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν πάνω από μια ονομασία, όπως Αχαιοί, Δαναοί, Ίωνες, Γραικοί, για τους Έλληνες χριστιανούς του 4ου και 5ου αιώνα και η έννοια Ρωμαίος είχε ταυτιστεί με την ελληνική συνείδηση και συγκεκριμένα με την ελληνο-χριστιανική δεδομένου εξάλλου ότι το ‘‘ελληνικός» είχε αντιθέτως ταυτιστεί με τον ευαγγελικό όρο ‘‘εθνικός» δηλαδή ειδωλολατρικός.

Ερχόμενοι όμως στο σήμερα αντιμετωπίζουμε σοβαρά προβλήματα με την συνέχεια του όρου Ρωμιοσύνη. Όταν, λοιπόν, σήμερα ο πολιτικός και ο οικονομικός παράγοντας είναι εκείνοι γύρω από τους οποίους περιστρέφεται ο σύγχρονος άνθρωπος και δη ο Έλληνας, πώς μπορεί η Ρωμιοσύνη να έχει για αυτόν κάποιο νόημα; Ο σύγχρονος Έλληνας με δυσκολία αν όχι και καθόλου, αυτοπροσδιορίζεται ως Ρωμιός, ακόμα και αν τυγχάνει πιστός ορθόδοξος χριστιανός και πατριώτης. Η ελληνική εθνική συνείδηση έχει, όπως εξηγεί ο Γιώργος Καραμπελιάς, περάσει από την οικουμενική/πολιτισμική της φάση στη φάση του έθνους-κράτους (Γ. Καραμπελιάς, 2007, ‘‘Το 1204…»σελ. 43). Σήμερα κάποιος τυγχάνει κάτοχος της ‘‘ελληνικής υπηκοότητας» εάν πληροί κάποιες νομικές προϋποθέσεις – πρόκειται ξεκάθαρα για εκφυλισμό της εθνικής ταυτότητας και συνείδησης. Παρ’ όλα αυτά η Ρωμιοσύνη δεν επηρεάζεται από νομικά κατεστημένα, ούτε κλονίζεται από την ισχνή αποδοχή του κόσμου.

Γιατί οι πολιτικό-κοινωνικές ιδεολογίες και τα νομικά καθεστώτα έρχονται και παρέρχονται, αλλά η Ρωμιοσύνη αποτελεί την αυθεντική ελληνική ταυτότητα και συνείδηση και τα έθνη δεν πεθαίνουν. Εξαρτάται από τους σημερινούς Έλληνες να στηρίξουν την αληθινή τους εθνική ταυτότητα η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ορθόδοξη πίστη τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι αρκετοί Έλληνες οι οποίοι δεν είναι θερμοί στην πίστη τους, διακηρύττουν ότι παρόλο που δυσκολεύονται να πιστέψουν στην Ανάσταση του Χριστού, δεν θέλουν να αρνηθούν την ορθοδοξία, η οποία αποτελεί το βασικό στοιχείο της ελληνικότητάς τους.

Εμείς σήμερα δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να στηρίξουμε τον ελληνισμό στηρίζοντας την Ρωμιοσύνη. Είναι δε αυτή οικουμενικής φύσεως, καθώς έτσι διαμορφώθηκε στο Βυζάντιο και έτσι την αντιλαμβάνονται όλοι όσοι ταυτίζονται με αυτήν. Άλλωστε Έλληνας και δη Ρωμιός είναι ‘‘πας ό της ημετέρας παιδείας μετέχων».

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Εγώ δεν αλλάζω τον Χριστό για το κεφάλι μου!

Η γιαγιά η Ευγενία είχε δύο αδελφές, την Παρασκευή και την Σουμέλα.


Η Παρασκευή ήτο ωραία και την ξεχώρισε ένας Τούρκος αξιωματικός μαζί με τα παιδιά της, επτά τον αριθμό.
Την παρακάλεσε να αλλάξει θρησκεία, να ασπασθεί το Ισλάμ, και θα την έκανε γυναίκα του χαρίζοντας την ζωή των παιδιών της και την δική της.
Και η Παρασκευή του απαντούσε σταθερά και αταλάντευτα:
«Εγώ δεν αλλάζω τον Χριστό για το κεφάλι μου». Τέσσερις ώρες την περίμενε μήπως και αλλάξει γνώμη και, αφού δεν την έπεισε, έσφαξε τα παιδιά της στην ποδιά της και τελευταία έσφαξε και αυτή!…Η γιαγιά μας, απ᾽ ό,τι θυμάμαι, κάθε μέρα τις πρωινές ώρες μοιρολογούσε αυτούς πού άφησε πίσω στην πατρίδα τους, αλλά κυρίως την Παρασκευή εθρηνούσε.

Μοναχή Θηρεσία Παπαδοπούλου- Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΣ ό,τι άκουσα από τη γιαγιά μας την Πόντια Ευγενία (μητέρα του πατέρα μου) (από το περιοδικό Η Δράση μας)

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Κυριακή των 318 Αγίων Πατέρων. Ορ­θοδοξία θα πει πατερική παράδοση

Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για Κυριακή των 318 Αγίων Î Î±Ï„Î­ÏÏ‰Î½Η ευαγγελική περικοπή, που διαβάζεται στη θεία Λειτουργία, είναι η αρχή της αρχιερατικής προσευχής του Ιησού Χριστού. Ύστερα από το μυστικό Δείπνο, ο Ιησούς Χριστός μίλησε προς τους Αποστόλους και τους έδωσε τις τελευταίες του υποθήκες.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.348 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Φρεγάτες Fremm για την Ελλάδα: Η «αυτοψία» από τον Στρατηγό Κωσταράκο

Greek National Pride

«Αυτοψία» στην υπόθεση της χρονομίσθωσης των γαλλικών φρεγατών FREMM, από τον επικεφαλής της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ε.Ε. και επίτιμο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Μιχαήλ Κωσταράκο.

Ο Στρατηγός Κωσταράκος υπογραμμίζει μεταξύ άλλων με νόημα: άσχετα με την απόκτηση ή όχι των φρεγατών ( FREMM ή άλλου τύπου) θα πρέπει να εχουμε υπόψη μας οτι οι φρεγάτες δεν ειναι ούτε θα γίνουν το προσδωκομενο στρατηγικό υπερόπλο ( γιατι δεν υπάρχει τέτοιο) αλλα ούτε και η λύση στο στρατηγικό προβλημα της Ελλαδος.

Διαβάστε την ανάρτηση του Στρατηγού Κωσταράκου:

Πέντε γεγονότα και πέντε συμπεράσματα για τις φρεγάτες FREMM

Αποφάσισα να καταθέσω τα οσα γνωρίζω και την εκτιμηση μου για για την προμήθεια των φρεγατών FREMM διότι το τελευταίο διάστημα λέχθηκαν και γράφτηκαν πολλά. Πολυ πρόσφατες πληροφοριες μάλιστα ανέφεραν οτι το θέμα έκλεισε οριστικά απο την πλευρά των Γάλλων. Το θέμα στην Ελλάδα εγινε πολιτικό μέχρι κάποιο σημείο και αυτο επέβαλλε την μη συμμετοχή μου στην περαιτέρω πολιτική συζητηση…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 943 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Τι σημαίνει η απόδοση διπλωματικής ιδιότητας στους αιχμάλωτους Έλληνες στρατιωτικούς – Ανοιχτή σε «αντίποινα» η Τουρκία

Greek National Pride

Χθες το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) αποφάσισε την μετάθεση στην διπλωματική αντιπροσωπεία της Άγκυρας των δύο Ελλήνων αιχμαλώτων στρατιωτικών Αγγελου Μητρετώδη και Δημήτρη Κούκλατζη που κρατούνται στις φυλακές Αδριανούπολης από την 1η Μαρτίου όταν και συνελήφθησαν από τουρκικό περίπολο στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο.

Ήταν μια πολύ έξυπνη κίνηση καθώς έτσι αναγκάζεται η Τουρκία να τηρήσει το δικό της Δίκαιο και τους διεθνείς νόμους.

Οι δύο Έλληνες αιχμάλωτοι στρατιωτικοί παίρνουν διπλωματικό διαβατήριο και δεν μπορούν πλέον να κρατούνται αλλά μονάχα να απελαθούν.

Την κίνηση είχε προαναγγείλει προ ημερών ο Πάνος Καμμένος και ενώ οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί, παραμένουν στις τουρκικές φυλακές και θα λάβουν αποζημίωση αποστολής εξωτερικού. 

Με την κίνηση αυτή, ο ανθυπολοχαγός Άγγελος Μητρετώδης και ο λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης θα θεωρούνται πλέον «διπλωματικοί υπάλληλοι».

Ως τέτοιοι θεωρούνται άλλωστε και ο Ακόλουθος Αμύνης (ΑΚΑΜ) Αγκύρας μαζί με τους ακολούθους των τριών Κλάδων και τους βοηθούς τους, κατά τα ειωθότα και…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 358 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ἀφιέρωμα στή γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ

Ἐπιμέλεια –παρουσίαση τῆς Ρ/Φ ἐκπομπῆς Χρῆστος Τσακούμης.

Μετατροπή Ρ/Φ ἐκπομπῆς σέ βίντεο ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ τομέας ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ.

Ἡ σημερινή ἐκπομπή θᾶ μᾶς ταξιδέψει στόν Πόντο, ἐκεῖ στήν ἀλησμόνητη καί ἀξέχαστη πατρίδα τοῦ ποντιακοῦ ἑλληνισμοῦ.

Ἡ 19η Μαΐου καθιερώθηκε ὡς ἡμέρα μνήμης, γιά τό μεγάλο ἔγκλημα τῆς γενοκτονίας τῶν ἀδελφῶν μας Ποντίων πού διεπράχθη πρίν 96 περίπου χρόνια.

Ἐμεῖς σήμερα ἀφιερώνουμε τήν σημερινή μας ἐκπομπή στήν θλιβερή αὐτή ἐπέτειο σέ ἀνάμνηση καί διδαχή ἀπό τό ἱστορικό αὐτό γεγονός.

Ἀκούγονται:

1. Καί ν’ ἀϊλλοί ἐκεῖνεν τήν μάναν

2. Ὠχ! ὁ Γιάννες, ὁ Μονόγιαννες

3. Ἔλα ἀπάν’, πουλί μ’, ‘ς σό σύριγμα μ’,

4. Ἀητέντς ἐπεριπέτανεν

5. Ὅλα τά κάστρα εἶδα

6. Χορός Διπάτ

http://enromiosini.gr/ekpaideysh/…ce%ba/

1 σχόλιο

Filed under Uncategorized

Σταυρός στάζει «αίμα»! Δέος στο εκκλησάκι των Αγίων Ισιδώρων

Σημεία Καιρών

Σοκ και δέος στο εκκλησάκι των Αγίων Ισιδώρων του Λυκαβηττού! Το Αγιο Μύρο πήρε κατακόκκινο χρώμα στα χέρια του παπα-Δημήτρη.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 595 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ο Γερμανός που έσωσε τον Έλληνα στρατιώτη που ψυχορραγούσε στο πεδίο της μάχης.

Greek National Pride

Η συγκινητική ιστορία δυο «εχθρών» στη μάχη των Οχυρών και το παιχνίδι της μοίρας 40 χρόνια αργότερα.

Νέα εκπομπή (βίντεο)

Νευροκόπι Δράμας. Ύψωμα Κρέστη, 7 Απριλίου 1941. Η μάχη των Οχυρών μαίνεται. Ο πόλεμος μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών αφήνει πίσω του πολλά θύματα και από τις δυο πλευρές. Ο 22χρονος στρατιώτης Γιώργος Θηβαίος πέφτει βαριά τραυματισμένος από σφαίρα στο πόδι. Μια ολόκληρη μέρα αιμορραγούσε στο πεδίο της μάχης.

Ξαφνικά βλέπει να τον πλησιάζει ένας Γερμανός. ‘Hταν σίγουρος ότι ο «εχθρός» θα τον αποτελείωνε. Όπως αφηγήθηκε ο συνταξιούχος δάσκαλος, Παντελής Σοφιανός, στη «Μηχανή του Χρόνου» και τον Χρίστο Βασιλόπουλο, οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν στη συνέχεια ανέδειξαν μια σπάνια αλλά βαθιά ανθρώπινη πλευρά του πολέμου.

«Τη δεύτερη μέρα της μάχης, ο Moehn βρήκε έναν έλληνα στρατιώτη τραυματία στο πόδι να αιμορραγεί και να κοντεύει να πεθάνει. Η μέρα ήταν δύσκολη. Οι Έλληνες βγήκαν από τα οχυρωματικά έργα και επιτέθηκαν στους Γερμανούς.

Αυτός τραυματίστηκε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 597 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Μην παύεις

Λέγε ακατάπαυστα την ευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” με τη γλώσσα και με τον νου. Όταν η γλώσσα κουράζεται ας αρχίζει ο νους. Και πάλιν όταν ο νους βαρύνεται, η γλώσσα . Μόνον να μην παύεις. Λοιπόν όταν ευχόμενος κρατάει τον νου του να μην φαντάζεται τίποτα, αλλά προσέχει μόνον στα λόγια της ευχής.

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής

http://www.pemptousia.gr/rimata_zois/min-pavis/

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Οταν ο «τρελος» Υποστράτηγος περνούσε με Leopard τον Ποταμό Άρδα…!!!

Είναι 4 Ιουλίου του 2006 και ο τότε ο Υποστράτηγος Φράγκος Διοικητής της Μεραρχίας έδωσε εντολή σε ΙΛΗ ΜΕΣΩΝ ΑΡΜΑΤΩΝ της 16ης ΕΜΑ με άρματα LEOPARD της ΧVΙ Μ/ Κ ΜΠ και
να πραγματοποιήσουν βίαια διάβαση τον πλημμυρισμένο ΑΡΔΑ ποταμό χωρίς «Σνορκελ» καθώς και ΤΟΜΠ Μ113.

Στιγμές από την ρεαλιστική εκπαίδευση της ΧVΙ Μ/ Κ ΜΠ …Που πήρε το «Μονοπάτι του Πολέμου! Ο

«παλαβός» Στρατηγός μπήκε ο ίδιος στο LEOPARD και πέρασε πρώτος τον Πλημμυρισμένο Άρδα χωρίς γέφυρες και ακολούθησε ολόκληρη η Ιλη της 16ης ΕΜΑ !

Η Ρεαλιστική εκπαίδευση των Μαχητών της Μεραρχίας δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβητήσεις και συμβιβασμούς !! Εδώ υπηρετούν μόνο όσοι μπορούν και όσοι αντέχουν!

Το video προβλήθηκε σε επίσκεψη του Τούρκου Στρατηγού Διοικητή της 1ης Στρατιάς, οποίος έπαθε… πολλαπλά εγκεφαλικά και δεν μπορούσε να πιστέψει με τίποτα ότι υπήρχε περίπτωση να βρει τα Ελληνικά «LEOPARD» στην πόρτα του, χωρίς προπαρασκευή διάβασης Ποταμού με γέφυρες και Μηχανικό.

ΠΗΓΗ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Πολύ δυνατός ο λόγος αυτού του (άγνωστου) γέροντα πνευματικού

Είπε Γέρων:
Το μεγαλύτερο εμπόδιο για να κοινωνήσεις κατὰ τὴ γνώμη μου εἶναι ἡ ἀσπλαχνία καί ἡ κατάκριση τῶν ἄλλων .
Μπορεῖ νὰ νηστεύεις καί νὰ ἐκκλησιάζεσαι .
Νὰ τηρεῖς τοὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ κάνεις πολλὰ ποὺ μυρίζουν λιβάνι . Γι’ αὐτὸ καί ἀπατοῦν – ξεγελοῦν καί σὲ κάνουν νὰ χάνεις τὸ δρόμο .
Ἐσύ βέβαια , κάνεις πολλά . Νὰ τὸ ποῦμε αὐτό . Τὸ ξέρω . Εὖγε . Μὰ ἂν δὲν τηρεῖς καὶ τὴν πρώτη ἐντολὴ τὴς ἀγάπης πῶς θὰ ἑνωθεῖς μ’ αὐτὸν πού εἶναι η αγάπη ;
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ χωνέψεις τὴν πεθερά σου , νὰ μιλήσεις στὰ παιδιά σου , νὰ συγχωρέσεις τὴ μάνα σου , νὰ κατανοήσεις τὸν πατέρα σου , νὰ ἑνωθεῖς μὲ τὴ σύζυγό σου , νὰ τηλεφωνήσεις στὸν ἄδερφό σου γιὰ νὰ πεῖς μία κουβέντα γλυκιά τί νὰ τὰ κάνω ὅλα τ’ ἄλλα όπως π.χ πρόσφορα , κόλλυβα , λάδια , θυμιάματα , ἀρτοκλασίες κι ἀλάδωτες νηστεῖες ;
Ὁμιλίες καί κηρύγματα ποὺ μένουν μόνο λόγια , λόγια , λόγια …
Ὅλα κούφια .
Ὀνόματα γραμμένα στὰ χαρτιὰ «ὑπὲρ ὑγείας» καί ξεγραμμένα ἀπ’ τὴν καρδιὰ μετ’ ἀσπλαχνίας . Πάρ’ το ἀπόφαση καί κατάλαβέ το . Δὲν εἶναι πίστη αὐτὸ ποὺ ἔχεις .
Κι ἅμα σὲ πόνεσα συγχώρα μὲ ποὺ θὰ στὸ πῶ μὰ κι ἐγὼ αὐτὸ ἤθελα .
Νὰ πονέσεις .
Γιὰ νὰ βγεῖ ἀπὸ μέσα σου τὸ πύον ποὺ περνᾶς γι’ ἁγιασμό …

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

TO NEO ΩΡΑΡΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΣΤΗ ΣΟΥΡΩΤΗ

σχόλιο Γ.Θ : Από τότε που ο αγαπημένος μας Γέροντας αγιοκατατάχθηκε αυτό που συμβαίνει στην Σουρωτή δεν περιγράφεται. Χιλιάδες κόσμος απ’ όλο το κόσμο σπεύδει στην πνευματική πηγή να δει το Φως. Όποτε το μοναστήρι είναι ανοικτό, θα έλεγε κανείς ότι είναι σαν πανηγύρι και γιορτή του Αγίου Παϊσίου!
Έδωσε αγάπη και έγινε θυσία για τον συνάνθρωπο. Τώρα από την Φωτεινή Πατρίδα βλέπει τους καρπούς της θυσίας του.
Σε ευχαριστούμε Γέροντα

Θα ήθελα να σας ενημερώσω για το νέο ωράριο της Ι.Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή για να ενημερώσετε την ιστοσελίδα σας.
O τάφος του Αγίου Παϊσίου βρίσκεται στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Για οποιαδήποτε πληροφορία το τηλέφωνο του Ησυχαστηρίου είναι 23960-41320
Το Ησυχαστήριο είναι ανοικτό:


ΤΡΙΤΗ και ΠΕΜΠΤΗ
Χειμερινή́ Ώρα: 10 π.μ. – 1 μ.μ. και 4 μ.μ. – 6 μ.μ.
Θερινή Ώρα: 10 π.μ. – 1 μ.μ. και 5 μ.μ. – 7 μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ
Χειμερινή́ Ώρα: 10 π.μ. ­ 03 μ.μ.
Θερινή Ώρα: 10 π.μ. ­ 03 μ.μ.

ΚΥΡΙΑΚΗ
Χειμερινή́ Ώρα: 11 π.μ. – 1 μ.μ. και 4 μ.μ. – 6 μ.μ
Θερινή Ώρα: 11 π.μ. – 1 μ.μ. και 5 μ.μ. – 7 μ.μ
Κατά την Καθαρά Εβδομάδα και την Μεγάλη Εβδομάδα το Ησυχαστήριο είναι κλειστό.

Η είσοδος στο Ησυχαστήριο δεν επιτρέπεται στις γυναίκες που φορούν παντελόνια, κοντές φούστες, αμάνικα και εξώπλατα. Οι γυναίκες να φορούν φούστα φαρδιά και μακριά, κάτω από το γόνατο. Το Ησυχαστήριο δεν δίνει φούστες, μαντήλια ή οτιδήποτε άλλο. Δεν επιτρέπεται και η είσοδος στους άνδρες που φορούν κοντά παντελόνια και αμάνικα. Το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά.

http://apantaortodoxias.blogspot.gr

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ποιος έβαλε το μωρό στο σβέρκο του ιερέως;

Σημεία Καιρών

~ Με αφορμή το βιβλίο “Εμπειρίες…” [“Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία” που έγραψε ο αφηγητής της διήγησης αυτής π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος] μου τηλεφώνησε κάποιος πρώην άθεος και μου διηγήθηκε τα εξής:

Δείτε την αρχική δημοσίευση 550 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η κυρά της Ρω ( Δέσποινα Αχλαδιώτη, +13 Μαίου 1982).

ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ: 07/05/2012

Γράφει Ευάγγελος ο Σάμιος

         Σχόλιο ΠΑΖΛ:  Θα μια σας παρουσιάσω « την  ενσάρκωση της απλότητας, του πατριωτισμού και της μεγαλοψυχίας. Ήταν η γνήσια Ελληνίδα πατριώτισσα, ήταν αυτή που επέκτεινε τα χωρικά μας ύδατα κατά 75 μίλια. Θέλω να κάνω έκκληση σε όλους να φυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού αυτά που μας παρέδωσε η Κυρά της Ρω. Τίμησε με τη ζωή της και τη δράση της το Καστελόριζο και την Ελλάδα».

        Το νέο πάζλ αποτελείται από τις παρακάτω ενότητες:

  1. Η Κυρά της Ρω: Η μακαριστή Δέσποινα Αχλαδιώτη.
  2. Αναφορές-Αφιερώματα – Κυρά της Ρω 
  3. Η Κυρά της Ρω (ποίημα).
  4. Το Καστελόριζο ανήκει στην Κυρά της Ρω! 
  5. Η Κυρά της Ρω και ο τόπος της, στην Τelegramm.gr (Απόσπασμα).
  6. Κυρά της Ρω και τα νησάκια μας.
  7. Βίντεο αναφερόμενα στην κυρά της Ρω.
  8. Η κυρά της Ρω – ‘Αθως παιδικά (βιβλίο).

 1. Η Κυρά της Ρω: Η μακαριστή Δέσποινα Αχλαδιώτη.

Η Ρω ή Ρώγη ή Ροπή, όπως την αναφέρουν διάφοροι χάρτες ή παλιά βιβλία, βρίσκεται 4 μίλια δυτικά από το Καστελλόριζο και σε απόσταση 12 μιλίων από τις τoυρκικές ακτές. Είναι το πρώτο νησάκι που βλέπει ο επισκέπτης από το πλοίο λίγο πριν φτάσει στο νησί προερχόμενος από τη Ρόδο, με την Ελληνική σημαία να ανεμίζει και το Κάστρο να δεσπόζει στη μέση και ψηλά, σαν μάρτυρας μιας μακράς Ιστορίας πολυκύμαντης αλλά όχι ξεχασμένης.

Επί 34 χρόνια, μόνη κάτοικος της βραχονησίδας – της νήσου Ρω – της αρχής και του τέλους της Ελλάδας, απέναντι από την Αντίφελο (αρχαία Λυκία), ήταν η Δέσποινα Αχλαδιώτου, η ακρίτας του Αιγαίου, η κυρά της Ρω.

Η Pω ανήκει «κατά κυριότητα» στο Δήμο Μεγίστης, ο οποίος κάθε τέσσερα χρόνια την εκμισθώνει σε κτηνοτρόφο κάτοικο Καστελλορίζου με τη διαδικασία πλειοδοτικού διαγωνισμού.

Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν το Καστελλόριζο, την ονόμασαν «Καρά αντά», από το μελανωπό χρώμα των βουνών της. Η ονομασία «Άι Γιώργης» δόθηκε από το μικρό εκκλησάκι με τη λιτή αιγαιοπελαγίτικη, μοναστηριακού ρυθμού, αρχιτεκτονική που μέχρι σήμερα σώζεται ιερό και αμόλυντο στο μικρό και πεταλοειδές λιμανάκι της Ρω. Κοντά του υπάρχει μια μικρή αγροτική έκταση, που καλλιεργεί ο εκάστοτε διαμένων κτηνοτρόφος.

Σε αυτό το άγονο νησί, έζησε μια Ελληνίδα νησιώτισσα. Η Δέσποινα Αχλαδιώτη. Έγινε γνωστή στο πανελλήνιο ως «κυρά της Ρω» γιατί επί 40 χρόνια (από το 1943 ως το θάνατό της) ύψωνε την Ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και την κατέβαζε με τη δύση του ήλιου, για να πει σ’ όλους, πως τούτος ο τόπος που πατούσε, απέναντι από τα τουρκικά παράλια, ήταν Ελλάδα.

Στη Ρω είχε εγκατασταθεί με τον άνδρα της, Κώστα και την τυφλή μητέρα της από το 1924. Μετά το θάνατο και του άνδρα της και της μητέρας της, η κυρα-Δέσποινα ή η «Κόρη της Ρω», όπως την έλεγαν στο νησί, κατόρθωσε μόνη της να κατοικήσει και να κρατήσει Ελληνικό το νησάκι της, καλλιεργώντας και βόσκωντας εκεί τα λιγοστά ζώα της.

Το σπουδαιότερο είναι πως συνεργάσθηκε με τον Ιερό Λόχο και με άλλους αντιστασιακούς. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πήγε στο Καστελόριζο και εκεί έδρασε με τις αποστολές στρατευμάτων για τη Μέση Ανατολή, κρύβοντας και φυγαδεύοντας αξιωματικούς και στρατιώτες. Τότε, όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του Καστελόριζου, είχαν φύγει για τα γύρω νησιά, την Κύπρο, την Αίγυπτο. Όταν με διαταγή των Άγγλων εγκαταλείφθηκε ομαδικά το Καστελόριζο, εκείνη παρέμεινε μόνη στη Ρω. Και με θάρρος και ψυχραιμία αντιμετώπισε όλους τους κινδύνους.

Εξαιτίας αυτής της ηρωίδας, το μικρό αυτό νησί παρέμεινε Ελληνικό, στο οποίο ύψωνε τη σημαία ή χαιρετούσε με αυτήν τα διερχόμενα πλοία. Κι εκείνα ανταπέδιδαν το χαιρετισμό με τα σφυρίγματά τους. Έλεγε έτσι σε όλους τους ξένους – και κύρια στους απέναντι Τούρκους – πως ο τόπος τούτος που πατούσε, ήταν Ελλάδα (από τον Όμηρο και πριν, ως το σήμερα).

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.

Μετά τα γνωστά γεγονότα του 1974, όπου Τούρκοι τοποθετούσαν κρυφά τη σημαία τους, η γυναίκα και το νησάκι της έγιναν γνωστά παντού. Την τίμησε η Ακαδημία Αθηνών, το Πολεμικό Ναυτικό, η Βουλή των Ελλήνων, η Εθνική Τράπεζα, Δήμοι, Σύλλογοι και άλλοι φορείς.

«Για την Ελλάδα το ‘κανα. Νοιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι μέσα στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Τουρκικές ακτές», είπε όταν την βράβευσε η Ακαδημία Αθηνών.

Η ίδια η Δέσποινα Αχλαδιώτη, είχε ζητήσει να ταφεί με αυτή τη σημαία:

«Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τ’ αγαπώ.Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο.Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου, πέρασα όλες τις κακουχίες…Βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις τουρκικές ακτές.Την Ελληνική σημαία θέλω να μου τη βάλουν μαζί μου στον τάφο».

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, την 13η Μαΐου του 1982. Η κηδεία της έγινε την 14η Μαΐου 1982, με τιμές Εθνικής Ηρωίδας, δημοσία δαπάνη στο Καστελόριζο, παρουσία του τότε υφυπουργού Άμυνας Αντώνη Δροσογιάννη, και η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον ιστό όπου ύψωνε τη σημαία. Το φέρετρό της ήταν σκεπασμένο με την Ελληνική σημαία.

πηγή: Η Κυρά της Ρω

http://vatopaidi.wordpress.com/2010/09/15/%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%81%CF%89-%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE-%CE%B4%CE%AD%CF%83%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%87%CE%BB%CE%B1/

2. Αναφορές-Αφιερώματα – Κυρά της Ρω
            Επί 34 χρόνια, μόνη και μόνιμη κάτοικος του νησιού (που βρίσκεται απέναντι από την Αντίφελλο της Μικράς Ασίας [περιοχή που την έχουμε συνδέσει με την αρχαία Λυκία]), ήταν η Δέσποινα Αχλαδιώτου, η Ακρίτας του Αιγαίου και του Ελληνισμού, η «Κυρά της Ρω». Από το 1927 ως το 1961, έζησε εκεί και κάθε μέρα ύψωνε την Ελληνική Σημαία, για να πει σ’ όλους, πως τούτος ο τόπος που πατούσε, ήταν Ελλάδα. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πήγε στο Καστελόριζο και εκεί έδρασε με τις αποστολές στρατευμάτων για τη Μέση Ανατολή, κρύβοντας και φυγαδεύοντας αξιωματικούς και στρατιώτες. Τότε, όλοι σχεδόν οι Κάτοικοι του Καστελόριζου, είχαν φύγει για τα γύρω νησιά, την Κύπρο, την Αίγυπτο.
            Λίγα λιτά λόγια απ’ την ίδια: «Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τ’ αγαπώ. / Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο. Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες… …βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Τουρκικές ακτές. / Την Ελληνική Σημαία θέλω να μου τη βάλουν μαζί μου στον Τάφο.»
            Στις 14 Μάη 1982, η ενενηντάχρονη Δέσποινα Αχλαδιώτου κηδεύτηκε με τιμές Εθνικής ηρωίδας. Το φέρετρό της ήταν σκεπασμένο με την Ελληνική σημαία. Η μνήμη της, λειτουργεί σα γέφυρα που ενώνει την Αρχαία Ελλάδα των αποίκων του 9ου-8ου αιώνα π.Χ., το Βυζάντιο, την παράδοση και τον πολιτισμό χαμένων πατρίδων…

            Αφήνουμε το γωνιακό πλακόστρωτο χώρο και ανηφορίζουμε. Περνώντας μια λευκή καμάρα, βρισκόμαστε σ’ ένα χώρο νησιώτικου σπιτιού, λευκού, ξεκούραστου. Μετά τους πολέμους στα βουνά, κάνω εδώ μια Παύση. Από μια μικρή τοξωτή πόρτα στα αριστερά, θα δούμε το θέμα μας. Απ’ αυτή τη θέση, δημιουργώ με ένα πλακόστρωτο στενό διάδρομο που τελειώνει σε μια άλλη καμαρωτή μικρή πόρτα, έναν άξονα με μικρή οπτική γωνία. Έτσι λοιπόν, τα στοιχεία αυτά, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση του χώρου στον οποίο βαδίζει ο επισκέπτης, την κίνηση του νερού κάτω απ’ τα πόδια της κεντρικής φιγούρας, οδηγούν το βλέμμα του στο βάθος. Στο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού. Επίσης, τα ξύλα της οροφής του διαδρόμου, βοηθούν στη δημιουργία προοπτικού βάθους. Δεξιά, το βάθος αυτό τονίζεται με τα βράχια που αποτελούν το δεξί τμήμα της σύνθεσης και σχηματίζουν χαμηλό προς τη θάλασσα ανηφορικό μονοπάτι, το οποίο φέρει στο τέλος του τη φιγούρα της Κυράς της Ρω. Για να καταλάβουμε την κλίμακα, σε σχέση με το νησιωτικό τόπο, αφήνω πέτρινο τοίχο με φαγωμένο το σοβά από τη θάλασσα, στο έξω βοηθητικό κτίσμα.
            Τα υλικά που χρησιμοποίησα, είναι τσιμέντο, λινάτσα, γύψος, νευρομετάλ, ξύλα και πέτρες. Ειδικά η σύνθεση αυτή, λόγω του μεγάλου της οριζόντιου άξονα, βρίσκεται να γειτνιάζει με πολλά θέματα. Βρίσκεται δεξιά της «Σφαγής», αριστερά της «Κύπρου», πίσω από τον «Νικηταρά», άνω αριστερά της «Πίνδου», κάτω αριστερά της «Κρήτης» και τέλος, διαγώνια πάνω αριστερά απ’ το «Κούγκι».
            Ήμουν ευτυχής που μπόρεσα να έχω άφθονο υλικό, τόσο από δημοσιεύματα εφημερίδων, συνεντεύξεις, ακόμη και βίντεο· προκειμένου να δουλέψω σωστά πάνω στο πορτραίτο της, βασισμένος πάντα σε πραγματικά στοιχεία.

Και είπα, όλα γύρω βλέποντας:
Νησί,
αβασίλευτη στο πέλαο δόξα,
ω ριζωμένο στο πολύβοο διάστημα
και στου Ομήρου το στίχο λουσμένο,
βυθισμένο στον ύμνο.

Άγγελος Σικελιανός

 http://www.vrellis.gr/gp/exhibition0311.html

  1. Η Κυρά της Ρω (ποίημα).

γράφει αποκλειστικά για το αφιέρωμα στο Καστελόριζο του 24grammata.com
ο ποιητής Γιώργος Πρίμπας

Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τ’ αγαπώ.
Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο.
Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες…
Βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις τουρκικές ακτές.
Την ελληνική σημαία θέλω να μου τη βάλουν μαζί μου στον τάφο.
Είχες μία σημαία να σηκώνεις.
Η αναχώρηση δεν είναι ζωή αλλά ποιος αναχωρεί;
Τι να νοιώσουν αυτοί που με το βρώμικο παρελθόν τους αναχώρησαν από το μέλλον τους;
Μια Θάλασσα, ένας Βράχος, μια Σημαία κι Εσύ.
Μία Δύναμη που δεν τόλμησαν παρά μόνο, και πάλι στα κλεφτά, όταν για λίγο θα ‘λειπες.
Αλλά και πάλι το ‘ξεραν πως μετά…
Είχες μία σημαία να σηκώνεις.
Δεύτερη δε χωρούσε.
http://www.24grammata.com/?p=10689

  1. Το Καστελόριζο ανήκει στην Κυρά της Ρω! 

 «Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τ’αγαπώ.

Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο.
Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου, πέρασα όλες τις κακουχίες…Βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα, χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις τουρκικές ακτές.
Την Ελληνική σημαία θέλω να μου τη βάλουν μαζί μου στον τάφο».
Η Κυρά της Ρω

Μην την αναζητήσετε.
Πέθανε στα 1982.
Μας έμειναν όμως πολλές σημαίες ακόμη να υψώσουμε, εκτός από κείνη που τάφηκε μαζί της.
Μας έμεινε και η εσχατιά της πατρίδας, απροστάτευτη.
Μας έμειναν και οι «φίλοι» μας οι Τούρκοι να απειλούν……
Ακούτε την φωνή της Κυράς;

anazhthseis-elena.blogspot

http://proskynitis.blogspot.com/2011/09/blog-post_17.html

  1. Η Κυρά της Ρω και ο τόπος της, στην Τelegramm.gr  (Απόσπασμα).

 … Η Τelegramm.gr συνάντησε  δίπλα στον τάφο,τον αντιδήμαρχο του Καστελόριζου και  ανεψιό της κ. Γιώργο Αχλαδιώτη, ο οποίος μας είπε: «  Η  κυρά της Ρω ήταν η ενσάρκωση της απλότητας, του πατριωτισμού και της μεγαλοψυχίας. Ήταν η γνήσια ελληνίδα πατριώτισσα, ήταν αυτή που επέκτεινε τα χωρικά μας ύδατα κατά 75 μίλια. Θέλω να κάνω έκκληση σε όλους να φυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού αυτά που μας παρέδωσε η Κυρά της Ρω. Τίμησε με τη ζωή της και τη δράση της το Καστελόριζο και την Ελλάδα»  …
http://www.telegramm.gr/%CE%93%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CE%B1/%CE%93%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1/%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B1-%CE%A1%CF%89

  1. Κυρά της Ρω και τα νησάκια  μας.
ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΜΑΣ. Κατάσπαρτο το Αιγαίο με βράχους. 9837 είναι τα νησιά μας, μαζί με τις νησίδες και τις βραχονησίδες. Πόσα από αυτά κατοικούνται; Και εδώ το κράτος δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ακριβώς αυτά τα τμήματα εθνικού εδάφους. 112 έχει καταγράψει το υπουργείο οικονομικών. Προφανώς απόγραψε τα πιο προσοδοφόρα. Αυτά που μπορεί να φορολογήσει. 127 αναγράφονται από τη Στατιστική Υπηρεσία και…227 από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης.
Από αυτά μόνο 79 έχουν πάνω από 100 κατοίκους. Στα υπόλοιπα ο εθνικός πληθυσμός φτάνει και σε ένα κάτοικο (Η Κυρά της Ρω η τελευταία ηρωίδα της μοναξιάς μεσοπέλαγα). Μια οικογένεια κατοικεί στα Λέβιθα. Ο τουρισμός που θα μπορούσε να τονώσει τους γραφικούς αυτούς βράχους, δεν έχει υποδομές. Λιμανάκι να δέσει ένα σκάφος, νερό να πιουν οι άνθρωποι. Στρατιωτικός γιατρός περνάει μια φορά το μήνα, να δει πόσοι του έμειναν…ζωντανοί από την προηγούμενη περιοδεία του. Παίρνουν ρεύμα από γεννήτριες ή φωτοβολταϊκά και πίνουν νερό από στέρνες.
Ένα πλοίο η Ελλάδα, που πλέει πάμφωτο από δόξα και ιστορία αιώνες τώρα στην ίδια ρότα και μπουχιέται από τη θάλασσα, ολόγυρα. Μαγεμένο καράβι που ταξιδεύει τα όνειρά μας στα ίδια νερά της αρχαίας τριήρης, ανάμεικτα με θρύλους που επιζούν κι ας μην είναι ημίθεοι στα κουπιά και στη γέφυρα, αλλά ο Οδυσσέας στην ψυχή των ναυτικών μας.

http://ereyna-aigio.gr/archive/27-kira-ro.html

  1. Βίντεο αναφερόμενα στην κυρά της Ρω.

              α.  Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ (30 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας).

         http://youtu.be/InqDxeJuyG4
           β. Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ-ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΧΛΑΔΙΩΤΗ.

ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΧΛΑΔΙΩΤΗ-ΤΟΥ ΦΡΕΝΤΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΑΠ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ «ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ»- ΕΡΤ

http://youtu.be/2iXMXQNNoFU

        γ. Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ.flv
Η Ελλάδα δεν μας έδωσε μόνο κατά το παρελθόν ηρωίδες γυναίκες, Μπουμπουλίνα, Μαντώ Μαυρογένους κ.ά. αλλά και στις ημέρες μας που είναι ημέρες απαξίωσης των ιδανικών της Πατρίδος, υπάρχουν γυναίκες που αγαπούν την Ελλάδα κατά θαυμαστό τρόπο και αποδεικνύονται πιστά τέκνα της. Μεταξύ των συγχρόνων γυναικών είναι και η Δέσποινα Αχλαδιώτου, η κυρά της Ρω, της οποίας το έργο επιβράβευσε ο Ελληνικός λαός και προβάλει σε σειρά εκπομπών το Εκκλησιαστικό κανάλι της 4Ε. Γαλάζια μου αὐγή κι ἄστρο τῶν πόθων μου ἡ γαλανόλευκη θωριά σου θ’ ἀνεβαίνει πάντα ψηλά κι ὅλο ψηλά κι ὅλο ψηλότερα σημαία μου ἀκριβή καί χιλιοδοξασμένη. Κι ἄν εἶναι νά πεθάνουμε γιά σένα πατρίδα μου γλυκειά καί τιμημένη χαλάλι τῆς Ἑλλάδος μιά φορά κανείς πεθαίνει! Παντέρημη στό βράχο σου Ἑλλάδα μου ἀπόμεινα νά καρτερῶ ἐσέ πατρίδα νά μ’ ἀνταμώσεις καί νά γείρω στήν ἀγκάλη σου εἶν’ ἡ στερνή πού μοῦ ἀπόμεινε ἐλπίδα. Κι ἄν εἶναι νά πεθάνουμε γιά σένα πατρίδα μου γλυκειά καί τιμημένη χαλάλι τῆς Ἑλλάδος μιά φορά κανείς πεθαίνει! Πεθαίνω μά θά ζῶ μέσα στά κύματα σέ κάθε φύσημα τοῦ ἀνέμου στό Αἰγαῖο, πού θά χαϊδεύει τήν σημαία σου Ἑλλάδα μου μέ τῆς καρδιᾶς μου τό παλμό τόν τελευταῖο. Κι ἄν εἶναι νά πεθάνουμε γιά σένα πατρίδα μου γλυκειά καί τιμημένη χαλάλι τῆς Ἑλλάδος μιά φορά κανείς πεθαίνει!
http://youtu.be/Vtp6cNp8N6Y

        δ. Νήσος Ρω 1983-Μνημόσυνο Δέσποινας Αχλαδιώτη 

Βίντεο από το μνημόσυνο της Δέσποινας Αχλαδιώτου-ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ- που έγινε στo νησάκι Ρω στις 13 Μαίου 1983

http://youtu.be/MD3RhaOFHhE

       ε. Προσκύνημα στη Ρω

Στις 17 Αυγούστου 2009 Καστελλοριζιοί και άλλοι πατριώτες μεταβήκαμε στο νησάκι της Ρώ όπου ετελέσθη Θεία Λειτουργία στο εκκλησάκι του Αη Γιώργη και τρισάγιο στο μνημείο της Κυρά της Ρώ. http://youtu.be/UnVEpRpeisQ 

      στ. Αφιέρωμα Πατριωτικού Συνδέσμου στην Κυρά της Ρω.

http://youtu.be/_7dK12_g_nE

 

Η κυρά της Ρω – ‘Αθως παιδικά (βιβλίο)

Ένα ξεχωριστό παιδικό βιβλίο από την Άννα Ιακώβου,  αφιερωμένο στη κυρά της Ρω, τη Δέσποινα Αχλαδιώτη. Η  ηρωϊκή κυρά της Ρωμηοσύνης ύψωνε καθημερινά  στο ακριτικό νησί της κοντά στο Καστελόριζο  την ελληνική σημαία πιστή σ ένα καθήκον που σήκωσε μονάχη της στις πλάτες της για πολλά χρόνια.

Η ιστορία της κυράς της Ρω είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρη από ποτέ. Η άννα Ιακώβου αφηγείται την συγκλονιστική ζωή της, εντάσσοντας παράλληλα  την ιστορία στην λαϊκή μας παράδοση, ένα εύρημα που την κάνει  συναρπαστική για τα παιδιά από 7 ετών και άνω.

Είναι αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα κείμενα της πρόσφατης λογοτεχνικής μας παραγωγής.

Η εικονογράφηση της Εύας Καραντινού αποδίδει με εξαίσιο τρόπο την ατμόσφαιρα του βιβλίου.

 http://kataskinosi-agkyra.blogspot.com/2012/02/blog-post.html

Σύνθεση ΠΑΖΛ: Ευάγγελος ο Σάμιος

http://e-puzzle.blogspot.gr/2012/05/13-1982.html

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σαν σήμερα, στις 13 Μαϊου 1982, έφυγε από τη ζωή η Κυρά της Ρω

Σημεία Καιρών

Η Κυρά της Ρω υπήρξε μέλος της Αντίστασης και το πραγματικό της όνομα ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 184 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Η προφητεία του Οσίου Νεκταρίου της Όπτινα για τον Τσάρο Νικόλαο

Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για οσιος νεκταριος οπτιναΤο 1917, πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση των μπολσεβίκων, επισκέφθηκε τον όσιο Νεκτάριο της Όπτινα ένα από τα στενά πνευματικά του τέκνα, ο πατήρ Βασίλειος Σούστιν.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 201 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Έξυπνη η πρωτοβουλία Κοτζιά, λέει ο αμερικανός πρέσβης

;;;;;;

Greek National Pride

Έξυπνη χαρακτηρίζει την πρωτοβουλία του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά να διοργανώσει στο Σούνιο τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των χωρών Βίσεγκραντ και Δυτικών Βαλκανίων, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζέφρι Πάιατ.

Σε ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter, ο κ. Πάιατ επισημαίνει ακόμα πως η συνάντηση αυτή υπογραμμίζει τον ρόλο της Ελλάδας ως χώρας που χτίζει γέφυρες στην περιοχή. πηγη

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized