Έκτακτο Παράρτημα: Ομολογία Πίστεως από τον Νίκο Βέρτη: «Αγαπώ πολύ τον Χριστό, τον έχω μέσα στη ζωή μου»

σχόλιο Γ.Θ : Συγκλονιστικός ο Νίκος Βέρτης… Πραγματικά θα εκπλαγείτε…

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Ομολογία Πίστεως από τον Νίκο Βέρτη: «Αγαπώ πολύ τον Χριστό, τον έχω μέσα στη ζωή μου»

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΟΗΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΥΦΑΛΟKΡΗΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΟΖ! Ντοκουμέντα που ανατρέπουν τα πάντα – Ξυπνήστε ρε

του Κωστή Αλεξίου

Και όμως! Η Ελλάδα έχει ορίσει εγκαίρως Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ και έχει μάλιστα καταθέσει τα όρια τους στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ)! Κάτι που αποκρύπτεται εντελώς από τον ελληνικό λαό, ίσως για να αποδεχθεί ευκολότερα μελλοντικούς επώδυνους συμβιβασμούς (βλέπε Χάγη), αλλά πολύ πιθανόν να αποκρύπτεται στις πλήρεις του διαστάσεις και από τον ίδιο τον Ερντογάν, τον οποίο διπρόσωποι επιτελείς και σύμβουλοι σπρώχνουν ξαφνικά σε Κρίση με την Ελλάδα, ώστε να απαλλαγούν το γρηγορότερο από αυτόν, εκτελώντας εντολές των εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών του Τούρκου Προέδρου, βάζοντάς τον τελικά να παίξει ο ίδιος το σενάριο της Επιχείρησης «Βαριοπούλα» και «Suga» (δείτε εδώ και εδώ)…

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΟΖ
Εδώ και μερικά χρόνια, όταν γίνεται λόγος για ΑΟΖ της Ελλάδας, εμφανίζονται κάποιοι χάρτες που την παρουσιάζουν «χωρίς να έχει οριστεί»… Πώς προκύπτουν αυτοί οι χάρτες, που μάλιστα δεν είναι μόνο ελληνικοί, αλλά και διεθνείς; Πώς έχουν κατασκευασθεί; Με ποια δεδομένα; Με ποια όρια; Με ποιες συντεταγμένες; Ποιος τις όρισε; Πότε;

Η απάντηση βρίσκεται στην σημερινή μας αποκάλυψη. Η Ελλάδα έχει καθορίσει τα όρια της Υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της και μάλιστα με Νόμο που ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή, σε ανύποπτο χρόνο, μέσα στην καταιγίδα των Μνημονίων! Τα δε όρια αυτά αντιστοιχούν στον παρακάτω ενδεικτικό χάρτη και σε όλους τους σχετικούς χάρτες που κυκλοφορούν διεθνώς.

Πρόκειται για τον Νόμο 4001 του 2011, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α’ 179 της 22/8/2011 και ορίζει στο άρθρο 156, παράγραφος 1, εδάφιο 3:

«Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης»!

Με το άρθρο αυτό λοιπόν η Ελλάδα από το 2011 έχει καθορίσει την Υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ της (και μάλιστα τη δεύτερη προκαταβολικά), ορίζοντας πως εφ΄ όσον δεν συμφωνούν σε από κοινού οριοθέτηση γειτονικά κράτη, τότε ισχύει αυτόματα η μέση γραμμή! Δηλαδή χονδρικά θα μπορούσαμε να πούμε η μέση απόσταση μεταξύ π.χ. ελλαδικών νησιών ΒΑ Αιγαίου – Δωδεκανήσων και των απέναντι Μικρασιατικών ακτών.


Ο Ελληνικός Νόμος της ΑΟΖ που αποκρύπτουν

Πρόκειται για ιστορική νομική διατύπωση και διακήρυξη των εξωτερικών ορίων και της Ελλαδικής Υφαλοκρηπίδας, αλλά και της Ελλαδικής ΑΟΖ, η οποία βρίσκεται απολύτως σε ισχύ και ενέργεια!


Ο επίσημος κρατικός χάρτης του 2ου Διεθνούς Γύρου Παραχωρήσεων δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης ελληνικών υδρογονανθράκων σε είκοσι (20) θαλάσσιες περιοχές στη Δυτική Ελλάδα (Ιόνιο) και νοτίως της Κρήτης

Βάση άλλωστε του παραπάνω ζωτικού άρθρου 156 παρ. 1, μπόρεσαν να γίνουν και οι προκηρύξεις για έρευνες υδρογονανθράκων και να καθοριστούν με συγκεκριμένες συντεταγμένες τα όρια των θαλασσίων οικοπέδων μας, τα οποία και έχουν γίνει διεθνώς αποδεκτά από ξένες κυβερνήσεις και εταιρείες, ακόμη και από αυτήν την Τουρκία, που φρόντισε σχολαστικά η ψευτοΑΟΖ που όρισε με την Λιβύη, να μην θίγει τα θαλάσσια οικόπεδα που προκήρυξε η χώρα μας (δείτε εδώ)!

Επομένως η Ελλάδα δια της μέσης γραμμής έχει μονομερώς διακηρύξει Υφαλοκρηπίδα και έχει καθορίσει ΑΟΖ προς Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτο, Κύπρο και Τουρκία, είτε συμφωνούν, είτε διαφωνούν. Και αν μεν διαφωνούν, μπορούν να προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις κοινής οριοθέτησης, εφ΄ όσον αναγνωρίζουν τα σύνορα της Ελλάδας και την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (ΣΔΘ), βάσει της οποίας κινείται και ενεργεί η Ελλάς! Αν δεν τα αναγνωρίζουν (Τουρκία) τότε καμμία από κοινού οριοθέτηση δεν μπορεί να γίνει. Αν π.χ. η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τα Ίμια, την Ζουράφα, τους Καλογήρους, τα 10 μίλια, σε τι οριοθέτηση να πάμε; Αν δεν αναγνωρίζει το Δίκαιο της Θάλασσας, πώς θα κατοχυρωθεί η οριοθεσία; Διότι το Δίκαιο της Θάλασσας (ΣΔΘ) ορίζει ότι τα νησιά (μικρά και μεγάλα ανεξαιρέτως) έχουν και Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ! (δείτε εδώ και εδώ)

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΟΗΕ
Η Ελλάδα όμως, όχι μόνο έχει ορίσει όρια Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, αλλά τα έχει καταθέσει και στον ΟΗΕ με το παρακάτω έγγραφο-ντοκουμέντο το οποίο παρουσιάζουμε!

Ντοκουμέντο – Το έγγραφο κατάθεσης των ορίων Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ της Ελλάδας στον ΟΗΕ

Με το έγγραφο αυτό, που περιέχει σε αγγλική μετάφραση το επίμαχο άρθρο 156, παρ. 1 του Νόμου 4001 του 2011, η Ελλάδα μέσω του ΟΗΕ γνωστοποιεί σε όλα τα κράτη τα όρια της Υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της και άρα κάθε παραβίασή τους αποτελεί παραβίαση και του Διεθνούς Δικαίου, ενώ πάνω σε αυτά στηρίζονται όλες οι ξένες εταιρείες για την ανάληψη έρευνας και εκμετάλλευσης των ελλαδικών θαλάσσιων οικοπέδων:

«In the absence of a delimination agrmeement with neigbouring States, whose coasts are opposite or adjacent to the coasts of the Hellenic Republic, the outer limit of the continental shelf and of the exclusive economic zone (once declared) is the median line, every point of which is equidistant from the nearest points on the baselines (both continental and insular) from which the breadth of the territorial sea is measured».

Επομένως, η ψευδοΤουρκο-Λιβυκή ΑΟΖ, συγκρούεται με τα σαφή και ρητά όρια Ελλαδικής Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ τα οποία έχουν κατατεθεί στον ΟΗΕ και είναι σαφώς άκυρη και παράνομη. Ο δε ΟΗΕ οφείλει να την απορρίψει, λαμβάνοντας υπόψη την παραπάνω ρητή Ελλαδική νομική διακήρυξη.

Εδώ ακριβώς διαφαίνεται το πελώριο, παιδαριώδες πραγματικά σφάλμα της Τουρκίας, να προχωρήσει σε εντελώς ανυπόστατη ΑΟΖ με τον Τούρκο «Πρόεδρο» της Λιβύης (δείτε εδώ), ενώ η Ελλάδα είχε ήδη καταθέσει Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στον ΟΗΕ! Κάτι το οποίο δείχνει ότι ο Ερντογάν δεν είχε, δεν τον άφησαν να έχει, πλήρη γνώση των ελληνικών «οχυρών»…

Διεθνώς παράνομη θα είναι άρα και κάθε τυχόν προσπάθεια της Τουρκίας να «χαράξει θαλάσσια οικόπεδα» εντός της Ελλαδικής Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, με την Ελλάδα να μπορεί να προσφύγει και εναντίον της και εναντίον των Εταιρειών που θα επιχειρήσουν παράνομες έρευνες, εκδίδοντας εντάλματα σύλληψης – όπως έκανε και η Κύπρος – και απαιτώντας οικονομική αποζημίωση!

Η Ελλάδα επίσης έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να ανοίξει πυρ εναντίον τέτοιων πλοίων, βάση της νομικής διακήρυξης της Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ που έχει καταθέσει στον ΟΗΕ, εάν αρνηθούν να απομακρυνθούν (περίπτωση ερευνητικού σκάφους Μαλένε Όστερβολντ και απειλή καταβύθισης από τότε Α/ΓΕΕΘΑ Δημήτρη Γράψα, 2008)

Με βάση τα παραπάνω, μπορούμε πλέον σε επόμενο άρθρο να απαντήσουμε στο μεγάλο ερώτημα: «ναι ή όχι στη Χάγη»;

ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ – ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 156 ΤΟΥ Ν. 4001/2011

Άρθρο 156 1. Η παράγραφος 1 του άρθρου 2 του ν. 2289/1995 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Το δικαίωμα αναζήτησης, έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων που υπάρχουν στις χερσαίες, στις υπολίμνιες και υποθαλάσσιες περιοχές στις οποίες η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί αντιστοίχως κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, όπως κυρώθηκε με το ν. 2321/1995 ανήκει αποκλειστικά στο Δημόσιο και η άσκησή του αφορά πάντοτε τη δημόσια ωφέλεια. Η διαχείριση για λογαριασμό του Δημοσίου των δικαιωμάτων της παραγράφου αυτής ασκείται από την ΕΔΕΥ ΑΕ.

Ως «υποθαλάσσιες περιοχές» νοούνται ο βυθός και το υπέδαφος των εσωτερικών υδάτων, της αιγιαλίτιδας ζώνης, της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) μέχρι την απόσταση των 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.»

Πηγή: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΟΗΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΥΦΑΛΟKΡΗΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΟΖ! Ντοκουμέντα που ανατρέπουν τα πάντα – Ξυπνήστε ρε

1 σχόλιο

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τι λέει γιατρός ΜΚΟ για τους «πρόσφυγες»

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τι λέει γιατρός ΜΚΟ για τους «πρόσφυγες»

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Κορφιάτικο: Θράκη ώρα μηδέν;

Κωνσταντίνου Τερζή και Γεωργίου Μιχαήλ

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ζούμε σε μία περίοδο ισχυρών γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Τα όσα συμβαίνουν στη Συρία είναι προφανώς η πρώτη πράξη των γεωπολιτικών αλλαγών. Η Τουρκία του Ερντογάν, έχοντας αντιληφθεί την γεωστρατηγική και γεωπολιτική της σπουδαιότητα, ακροβατώντας έχει μετατραπεί σε έναν πανίσχυρο παίκτη γεωπολιτικής ισχύος. Η Άγκυρα δείχνει να εκμεταλλεύεται την εργαλειοποίησή της από τη Μόσχα ενώ ταυτόχρονα ο Ερντογάν -παρά τις προσβολές του και την ευθεία αμφισβήτηση της ισχύος και του κύρους των ΗΠΑ- φαίνεται να «απολαμβάνει» την φιλία του «πλανητάρχη» αλλά και την γενικότερη ανοχή της Δύσης που επιθυμεί διακαώς την επιστροφή της Τουρκίας στο δυτικό «στρατόπεδο».Τα θέματα που έχει ρίξει στο τραπέζι ο Τούρκος πρόεδρος είναι ιδιαίτερα σημαντικά, είναι άμεσα συνδεδεμένα με την εσωτερική πολιτική της Τουρκίας, αλλά και με την θέση της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή από τα Βαλκάνια έως και την Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Μεσογείου. Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας επιβάλλεται πλέον είτε με τα όπλα, είτε με καλά σχεδιασμένες κινήσεις που απειλούν το ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης μέσω της διπλωματίας των κανονιοφόρων.

…….

Πηγή: Κορφιάτικο: Θράκη ώρα μηδέν;

Σχολιάστε

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τό μανιασμένο χειροκρότημα

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.estianews.gr/

Μανώλης Κοττάκης

TΙ ΕΧΟΥΜΕ τελικά μέσα μας καί δέν τό ξέρουμε. Τί κουβαλᾶμε στό DNA μας καί τελεῖ ἐν ὑπνώσει. Ἕως τό σωτήριον ἔτος 2006 τά ζητήματα τῆς προσφυγιᾶς καί ἡ ἱστορική ἀνάγνωση τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς ἀφοροῦσαν μόνον μερικούς ἀνά τήν Ἑλλάδα ὁμίλους ἀναμνήσεων. Τό θέμα δέν συγκινοῦσε.

Χρειάστηκε μιά προσβολή ὅμως. Μιά βαρειά προσβολή στήν ἱστορική μνήμη γιά νά ξυπνήσει τό ἡφαίστειο. Οἱ ἀναθεωρητές τῆς Ἱστορίας ἔγραψαν τό βιβλίο Ἱστορίας μέ τήν φωτογραφία πού εἶχε τήν λεζάντα γιά τόν συνωστισμό στήν Προκυμαία τῆς Σμύρνης καί ἔκτοτε ἄγνωστο γιατί, ἄναψαν φωτιές στίς ψυχές μας. Ἡ Ρεπούση ἄγγιξε πολύ εὐαίσθητη χορδή. Εἶμαι βέβαιος ὅτι τό ἔχει μετανοιώσει πικρά.

Πάνω σέ αὐτό τό μεγάλο κῦμα τῆς ἐθνικῆς μνήμης «σερφάρισε» ἡ Μιμή Ντενίση. Ἡ συγκλονιστική της παράσταση «Σμύρνη μου ἀγαπημένη» μέ τήν ἀπίστευτη ἀτάκα «Σά δέ θέλεις νά πεθάνεις, νά θυμᾶσαι, μήν ξεχνᾶς» ἀνέβηκε γιά πέντε συνεχόμενα χρόνια στό θέατρο «Ἑλληνικός Κόσμος» τοῦ Ἱδρύματος Μείζονος Ἑλληνισμοῦ. Ὁ δημιουργός του, Μικρασιάτης στήν καταγωγή, Λάζαρος Ἐφραίμογλου θά καμάρωνε σίγουρα ἀπό ἐκεῖ ψηλά πού βρίσκεται γιά τίς παραστάσεις πού ἐπιλέγουν γιά τό θέατρό του ἡ νύφη του Σοφία καί ὁ υἱός του Δημήτρης. Ἐκείνη ἡ παράσταση πού μέ μετριοπαθεῖς ὑπολογισμούς εἶδαν 500.000 Ἕλληνες ἔκλεινε μέ τήν μεγάλη Μιμή Ντενίση νά λέει, πρόσφυγας πλέον: «Ἐμεῖς ἐδῶ δέν φέραμε τίς στάχτες τῆς Σμύρνης, φέραμε τό φῶς γιά νά φτιάξουμε ἐδῶ μιά μεγάλη Ἑλλάδα».

Φέτος, ἡ ἀειθαλής ἠθοποιός ἔκανε τό ἑπόμενο βῆμα στόν ἴδιο χῶρο. Ἀνεβάζει τήν συνέχεια, τήν ζωή τῶν προσφύγων σέ μιά δύσκολη πόλη. Στήν Θεσσαλονίκη. «Κι ἀπό Σμύρνη, Σαλονίκη» εἶναι ὁ τίτλος της, καί ἔχει ἀξία γιά δύο λόγους. Ὁ πρῶτος εἶναι γιατί περιγράφει μέ ἀκρίβεια τίς ἀντίξοες συνθῆκες πού γνώρισαν οἱ «βενιζελικοί» στίς πολιτικές τους προτιμήσεις πρόσφυγες στήν Ἑλλάδα. Τήν ἐχθρότητα τῶν γηγενῶν ντόπιων καί Ἑβραίων. Τόν ξεπεσμό τους σέ σχέση μέ τήν κοινωνική τάξη ἀπό τήν ὁποία προέρχονταν. Τίς ἔριδες μεταξύ τους. Δέν ὡραιοποιεῖται τίποτε. Ὡστόσο ἡ Ντενίση, κόρη στρατηγοῦ, φθάνοντας τήν διήγηση μέχρι τό 1940 καί τήν ἑνότητα τοῦ Ἔθνους, σέ ὁδηγεῖ νά καταλάβεις ὅτι ἄνθρωποι μέ τήν ἴδια ἐθνική καταγωγή εἶναι καταδικασμένοι νά τά βροῦν καί νά ὁμονοήσουν. Ἀργά ἤ γρήγορα. Ἐνῶ μέ διαφορετική…

Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι γιατί ἡ Ντενίση ὁλοκληρώνει τήν προσέγγισή της ἀπέναντι στόν Ἐλευθέριο Βενιζέλο. Ἄν καί σέ σύγκριση μέ τό πρῶτο της ἔργο (ὅπου κατηγόρησε εὐθέως τόν Μεγάλο Κρητικό ὅτι προκήρυξε ἐκλογές γιά νά δραπετεύσει ἀπό τήν τραγωδία τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς) εἶναι σχετικά ἐπιεικής, τελικῶς ἡ Μιμή Ντενίση συνεχίζει τήν ἀποκαθήλωσή του. Ναί μέν τόν ἀποκαλεῖ «ὁ πατέρας μας», ἀλλά ἀνασύρει μία μεγάλη φωτογραφία του μέ τόν Κεμάλ στήν Πόλη, γιά νά τόν κατηγορήσει ὅτι συναγελάζετο μέ τόν σφαγέα τῶν Ἑλλήνων ἐνῶ δέν εἶχαν περάσει οὔτε δέκα χρόνια ἀπό τήν τραγωδία! Μέ τό αἷμα νωπό. Καί βεβαίως δέν παραλείπει νά τόν κατηγορήσει μέ φράσεις πού ἔβαλε στά στόματα προσφύγων γιά τίς γλίσχρες ἀποζημιώσεις πού συνεφώνησε μέ τόν Κεμάλ γιά τίς περιουσίες τῶν Ἑλλήνων στήν Μικρά Ἀσία.

Προτείνω σέ κάθε πολιτικό πού σέβεται τόν ἑαυτό του νά δεῖ αὐτήν τήν παράσταση γιά νά συναντηθεῖ μέ ρεύματα πού δέν θά ἐντοπίσει σέ καμμία δημοσκόπηση. 1.000-1.500 Ἕλληνες τήν βλέπουν σέ κάθε παράσταση. Οἱ πιό δυνατές στιγμές τῆς παράστασης εἶναι δύο ἀτάκες τῆς Ντενίση. Ἡ μία περιέχει τήν λέξη «Μακεδονία» καί ἡ ἄλλη τήν λέξη «Πόλεμος». Τό μανιασμένο χειροκρότημα τοῦ κοινοῦ ἀντηχεῖ ἀκόμη στ’ αὐτιά μου… Καί μέ ὅσα βλέπουμε καί ἀκοῦμε θά ἀντηχεῖ γιά πολύ.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Τό μανιασμένο χειροκρότημα

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Η μελλοντική Ευρωπαϊκή Ένωση

Η μελλοντική Ευρωπαϊκή Ένωση

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΡΟΥΚΟΥΜΟΥΚΟΥ: Η μελλοντική Ευρωπαϊκή Ένωση

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Από ποια ίδια αιτία πέθαναν όλοι οι μεγάλοι της αρχαίας Ελλάδας; – Ξυπνήστε ρε

Όλοι οι μεγάλοι της αρχαίας Ελλάδας πέθαναν από την ίδια αιτία…

Όσο απαίσιο και εάν φαίνεται, αυτή είναι η αλήθεια.

Όλοι οι μεγάλοι Αρχαίοι Έλληνες πέθαναν στην εξορία, στη φυλακή ή αυτοκτόνησαν…

Καλύτερα να μην αναφερθούμε στην νεότερη ιστορία..

Σχολιάστε

Filed under ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Έκτακτο Παράρτημα: ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΡΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!

σχόλιο Γ.Θ : Απλά συγκλονιστικός. Κάποτε θα λέμε στις νεότερες γενιές ότι ζήσαμε στην εποχή του…

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΡΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Έκτακτο Παράρτημα: Λίγοι σὲ κατάλαβαν, πολλοὶ σὲ πολέμησαν γιατί ἤσουν ἀσυμβίβαστος, δηλ. Ρωμηὸς πραγματικός! Τὴν εὐχή σου πατέρα Γεώργιε


Τὸ πολιτικὸ πρόβλημα τοῦ νέου Ἑλληνισμοῦ

Ἡ θεμελίωση Κρισιμότατη καμπὴ γιὰ τὴ ῥωμαίικη – ἑλληνορθόδοξη πραγματικότητα ὑπῆρξε ἡ συνάντηση μὲ τὰ δυτικὰ φῶτα. Ὁ Διαφωτισμός, ὡς πνευματικὴ καὶ κοινωνικὴ πλημμυρίδα, ποὺ εἶχε κατακλύσει τὴν Εὐρώπη, ἦλθε νὰ ἀναταράξει καθολικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, ποὺ ἐκινεῖτο μέσα στὸ ὀρθόδοξο – ἐκκλησιαστικὸ πλαίσιο μὲ τὶς καθιερωμένες πρακτικές του. Ὁ διαφωτιστικὸς – γνωσιολογικὸς καὶ κοινωνικοπολιτικὸς – ριζοσπαστισμὸς εἰσέδυσε στὴν ἑλληνικὴ διανόηση, ἀναπροσαρμόζοντας τὰ συστατικά τῆς ἑλληνικῆς ἰδεολογίας καὶ ἀναπροσανατολίζοντας τοὺς στόχους της. Τὸ αἴτημα, ἄλλωστε, τῆς «μετακένωσης» ἐπέβαλε τὴ μεταφορὰ τῶν εὐρωπαϊκῶν θεσμῶν καὶ δομῶν -αὐτούσιων μάλιστα- στὴν «καθ’ ἠμᾶς Ἀνατολήν». Οἱ κοραϊκὲς ὅμως προϋποθέσεις τῆς «μετακένωσης» βαρύνονται ἀπὸ τὸ τερατῶδες λάθος, ὅτι ἡ εἰσαγόμενη στὴν ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ «Εὐρώπη» οὔτε «κλασικὴ» Ἑλλάδα ἦταν, οὔτε «ῥωμαίικη», ἀφοῦ ἡ μὲν ἑλληνικότητά της εἶχε…
περάσει μέσα ἀπὸ τοὺς ἀλλοτριωτικοὺς μηχανισμοὺς τοῦ φράγκικου σχολαστικισμοῦ, ἡ δὲ Ὀρθοδοξία μέσα στὸν παπικὸ συγκεντρωτισμὸ καὶ τὴν προτεσταντικὴ πολυδιάσπαση εἶχε χαθεῖ γι’ αὐτὴν ἀμετάκλητα.

Τὸ κοινωνικοπολιτικὸ ἐντούτοις μοντέλο, ποὺ εἶχε διαμορφωθεῖ στὴ φραγκικὴ Εὐρώπη, μεταφυτεύθηκε σταδιακὰ καὶ στὸν ἑλληνικὸ χῶρο, τουλάχιστον ἀπὸ τοὺς διαφωτιστὲς ἐκείνους, ποὺ δὲν εἶχαν ἐσωτερικὴ σχέση μὲ τὴν προγονική τους παράδοση. Καὶ αὐτὸ ἦταν τὸ εὐρωπαϊκὰ δομημένο καὶ πρὸς τὴν «καθολική μας μητρόπολη» -κατὰ τὸν Κ. Μοσκὼφ- μόνιμα προσανατολισμένο ἐθνικὸ κράτος.

Ἡ μεθοδευμένη μάλιστα καὶ συστηματικὰ καλλιεργούμενη στροφὴ στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, ὡς πολιτιστικὴ πηγὴ τῆς Εὐρώπης, λειτούργησε ὡς συνειδησιακὸς καταλύτης μὲ ἄμεσα ἀποτελέσματα στὴν ἀποστροφὴ πρὸς τὸ ἐθναρχικὸ κέντρο τῆς Ῥωμηοσύνης, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, καὶ τὸν προσανατολισμὸ στὸ στενὸ – κλειστὸ «κράτος», στὰ ὅρια τῆς ἀρχαίας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδας καὶ μὲ κέντρο ὄχι πιὰ τὴν Πόλη, ἀλλὰ μονιστικὰ τὴν Ἀθήνα, γιὰ τὴν ὁριστικὴ λήθη τῆς Ὀρθόδοξης Αὐτοκρατορίας τῆς Νέας Ρώμης, τῆς ἑλληνορθόδοξης Ρωμανίας.

Μὲ τοὺς δυτικότροπους (γιατί ὑπῆρχαν καὶ παραδοσιακοὶ) Διαφωτιστὲς καὶ τὰ ὁράματά τους ἔπεσε τὸ Γένος στὴν καλοστημένη παγίδα τῆς Φράγκικης Εὐρώπης καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ τῶν ἀπογόνων τοῦ Καρλομάγνου, ὥστε νὰ δομηθεῖ τὸ ἑλληνικὸ Κράτος ὄχι πάνω στὰ παραδοσιακὰ θεμέλιά του, ἀλλὰ ἀντιγράφοντας τὰ προϊόντα τῶν εὐρωπαϊκῶν μακραίωνων ἐξελίξεων, ποὺ εἶναι ὁλότελα ξένα στὴν ῥωμαίικη – ἑλληνορθόδοξη ἱστορικὴ σάρκα καὶ διαμετρικὰ ἀντίθετα πρὸς τὴν ὀρθόδοξη παράδοση, ὥστε καμιὰ συμφωνία καὶ σύμπτωση ἀνάμεσά τους νὰ εἶναι δυνατή.

Τὸ αἴτημα τῶν Διαφωτιστῶν γιὰ ἑλληνικὸ κράτος εὐρωπαϊκοῦ τύπου, ποὺ θὰ πραγματώσει τοὺς ὁραματισμούς τους, θὰ γίνει μὲ τοὺς Βαυαροὺς πραγματικότητα, ἔστω κι ἂν χρειάσθηκαν περισσότερα ἀπὸ 150 χρόνια, γιὰ νὰ ἐκπληρώσει τὸ κράτος αὐτὸ τὶς διαφωτιστικὲς προσδοκίες. Δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ κατανοήσουμε τὶς σημερινὲς σχέσεις, οὔτε πολὺ περισσότερο νὰ ἀναζητήσουμε κάποιες ἀναγκαῖες βασικὲς ἰσοῤῥοπίες, πέρα ἀπὸ καιροσκοπικοὺς συμβιβασμούς, ἂν δὲν λάβουμε ὑπόψη, πῶς ὀργανώθηκε τὸ ἑλληνικὸ κράτος μέσα στὴ Βαυαροκρατία.

Καρπὸς τῆς εὐρωπαϊκῆς – κοραϊκῆς ἰδέας τὸ κράτος αὐτό, θὰ θέσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς μέτρο τῆς ἀνάπτυξής του τὸν καθολικὸ ἐξευρωπαϊσμό του, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθεῖ χωρὶς περιθωριοποίηση καὶ ἐγκατάλειψη τοῦ ῥωμαίικου – ὀρθόδοξου πλαισίου ζωῆς καὶ ὅλων τῶν παραμέτρων του. Ἡ πολιτειακὴ φιλοσοφία τῶν Βαυαρῶν, σὲ σχέση μὲ τὸν Διαφωτισμό, ἐκφράσθηκε μὲ μία ἀριστοτεχνικὰ σχεδιασμένη καὶ ἔκτοτε κατὰ κανόνα συνεχιζόμενη παραλλαγή. Φαινομενικὰ εὐνόησε (ὑπερτροφικὰ γιὰ πολλοὺς) τὴ Θρησκεία, δίνοντας τὴν ἐντύπωση μάλιστα ἐπιστροφῆς στὴ συντήρηση. Καὶ πράγματι στράφηκε στὴ συντήρηση, ἀλλὰ ὄχι στὴν παράδοση! Μὲ τὴν ἀποκοπή της ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ – Ῥωμαίικο πλαίσιο, ἡ Ἐκκλησία (1833), ἀπὸ ἐθναρχικὸ σῶμα γίνεται ἕνας κρατικὸς θεσμός, ὑποβοηθητικὸς τῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους. Οἱ Βαυαροί, βέβαια, συνεδύασαν τὶς εὐρωπαϊκὲς πολιτειακὲς κατευθύνσεις μὲ τὴν προτεσταντικὴ πολιτειακὴ ἀντίληψη, ποὺ περιέκλειε καὶ τὴν ἔννοια τῆς κρατικῆς θρησκείας (σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχή: cujus regio, eius religio). Καὶ αὐτὸ οὐσιαστικὰ ὑπηρετοῦσε τὸ πραξικοπηματικὸ αὐτοκέφαλο τοῦ 1833 (Staatskirchentum).

Ὁ ἐκκλησιαστικὸς ὀργανισμὸς γίνεται τώρα μία κρατικὴ θρησκευτικὴ ὑπηρεσία, ποὺ θὰ δίνει μὲν ἕνα θρησκευτικὸ χρῶμα στὴν σύνθεση τῆς κοινωνίας -ἐρεθιστικὸ γιὰ τοὺς Διαφωτιστὲς- ἀλλὰ δὲν θὰ ἔχει ἀποφασιστικὸ ῥόλο στὴν πραγμάτωση τοῦ Ἕλληνα ἀνθρώπου καὶ στὴν πορεία τοῦ Ἔθνους. Ἀντίθετα, μπορεῖ νὰ γίνει ἄνετα λόγος γιὰ ἀποεκκλησιοποίηση τοῦ κοινωνικοῦ χώρου, παρὰ τὴν φαινομενικὴ θρησκευτικότητα, μὲ τὴν αὐταπάτη τῶν δημόσιων θρησκευτικῶν τελετῶν, ποὺ ἁπλούστατα ἐνισχύουν ἔκτοτε τὴν κρατικὴ ἰδεολογία. Ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικότητα, ὡς καθολικὴ θεονομία, ἔπεσε τὸ ΄Ἔθνος στὴν κρατικὴ θρησκευτικότητα, ὡς νεοειδωλολατρία.

Ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία, διαφωτισμένη καὶ προτεσταντίζουσα, θὰ βλέπει τὴν παραδοσιακὴ πίστη τοῦ Λαοῦ καὶ τὴν θεσμικὴ ἐκπροσώπησή του, τὸν Κλῆρο – Ἱεραρχία, ὡς μέρος τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ θὰ τὸ «χρησιμοποιεῖ», ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα. Τὸ πλαίσιο, συνεπῶς, διαμόρφωσης τοῦ Ἕλληνα δὲν θὰ εἶναι πιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα μὲ τὴν παράδοσή του, ἀλλὰ ἡ Πολιτεία, στὴν συντηρητικότητα ἢ προοδευτικότητά της, ποὺ κι αὐτὲς θὰ προσδιορίζονται ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες τῆς Εὐρώπης, ὡς εὐρωπαϊκὸς συντηρητισμὸς ἢ εὐρωπαϊκὴ προοδευτικότητα. Στὰ δεκαεπτὰ χρόνια τοῦ σχίσματος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας (1833-1850) κυοφορήθηκε κοινωνικὰ καὶ πολιτικὰ ὅλη ἡ μεταγενέστερη Ἑλλάδα. Στὰ κατοπινὰ χρόνια θὰ πραγματοποιηθοῦν (μὲ κάποιες παλινδρομήσεις λόγω τῆς παθητικῆς ἀντίστασης τοῦ ἀνυποψίαστου Λαοῦ), ὅλες οἱ εἰλημμένες ἤδη γιὰ τὸν ἐξευρωπαϊσμὸ μας ἀποφάσεις.

Ἡ πραγμάτωση
Ἐξευρωπαϊσμὸς σημαίνει ἀναγκαστικὰ ἐκφράγκευση, μετάσταση δηλαδὴ συνόλου τοῦ ἐθνικοῦ βίου στὸν τρόπο ζωῆς τῆς φραγκικῆς καὶ μεταφραγκικῆς Εὐρώπης. Σ’ αὐτὴν δὲ τὴν διαδικασία, ὅσον ἀφορᾶ στὸν πολιτικό μας χῶρο, ἐξευρωπαϊσμὸς σήμανε πρῶτα, μεταφύτευση τῶν ἀρχῶν καὶ μηχανισμῶν τῆς δυτικῆς κοινωνίας στὴν Ἀνατολή, ποὺ ἦταν ἑπόμενο νὰ συνοδευθεῖ ἀπὸ τὴν μεταφορὰ καὶ τοῦ ῥιζοσπαστκότερου σκέλους τοῦ εὐρωπαϊκοῦ Διαφωτισμοῦ, τοῦ μαρξισμοῦ, στὸν ὁποῖο κορυφώθηκε ἡ μακραίωνη διαλεκτικὴ πολιτικὴ διαδικασία τῆς Δ. Εὐρώπης.

Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὰ τὰ εἰσαγόμενα στὴν ἐθνικὴ ἰδεολογία καὶ ζωὴ στοιχεῖα εἶναι ὁλότελα ξένα πρὸς τὴν ἐγχώρια παράδοση, ἦταν ἑπόμενο μόνο μὲ τὴν περιθωριοποίηση τῆς παραδόσεως νὰ μποροῦν νὰ ἐπικρατήσουν. Γι’ αὐτὸ ἡ μὲν «προοδευτικὴ» παράταξη θὰ ἀντιμάχεται μόνιμα ὅ,τι εἶναι –ἢ φαίνεται– ὡς παράδοση, ἡ δὲ πολιτικὴ συντήρηση θὰ ἀνέχεται στοιχεῖα τῆς παραδόσεως, ἀλλὰ στὸ χῶρο τῶν μουσειακῶν ἐπιβιώσεων ἢ ἐκθεμάτων λαογραφικοῦ χαρακτήρα, καὶ ὄχι ὡς ζωτικὰ καὶ ζωοποιητικὰ συστατικά τῆς ἑλληνικῆς ὕπαρξης.

Τὸν λόγο τοῦ Κ. Μοσκὼφ «ἡ ὀρθοδοξία παραμένει στὰ πλατύτερα στρώματα λαϊκὴ» (Εἰσαγωγικὰ στὴν Ἱστορία τοῦ κινήματος τῆς ἐργατικῆς τάξης…, Ἀθήνα 1985, σ. 93) ἕνας ἐκκλησιαστικὸς τὰ καταλαβαίνει μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ἡ πλατειὰ λαϊκὴ βάση διασώζει ἀνεπίγνωστα τὶς παραδοσιακὲς ἡσυχαστικὲς πρακτικὲς – καὶ ὄχι μόνο στὰ πνευματικὰ ζητήματα – ἀλλὰ σὲ ὅλο τὸ φάσμα τῆς ζωῆς. Καὶ εἶναι αὐτὸ τὸ πλαίσιο ζωῆς, ποὺ ἄλλαξε καὶ ἀλλάζει συνεχῶς ἡ εὐρωπαϊκὴ ἀλλοτρίωση τοῦ λαοῦ μας, ἡ ὁποία τὰ τελευταία χρόνια εἰσδύει στὸ ἐθνικὸ σῶμα νομικὰ κατοχυρωμένη καὶ κατευθυνόμενη. Θὰ σταθοῦμε δειγματοληπτικὰ σὲ κάποιες εὔγλωττες περιπτώσεις δυτικοποίησης:

Ἕνα Λαό, ποὺ ὁρίζει στὸν καθημερινό του λόγο τὴν ἀπαξία κάποιου μὲ τὴν ἡσυχαστικῆς προέλευσης φράση: «δὲν ἔχει Θεὸ μέσα του» (ἡ ἐνοίκηση τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο εἶναι ὀρθόδοξα ἡ καταξίωση τοῦ ἀνθρώπου)· ἕνα Λαὸ ποὺ ἀκόμη καὶ σήμερα διασώζει τὴν πίστη του στὸ θαῦμα, στὴν παρουσία δηλαδὴ καὶ φανέρωση τοῦ Θεοῦ στὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα καὶ δέχεται τὴν προτεραιότητα τῆς Χάρης, ζητοῦμε νὰ τὸν ἐγκλωβίσουμε στὰ στεγανὰ κάποιου συστήματος καὶ στὴν ὀρθολογικότητά του. Σ’ ἕνα Λαό, ποὺ εὔχεται ἀκόμη στὰ γλέντια του γιὰ «καλὴ καρδιά», δηλαδὴ «καθαρὴ –ἀπὸ πάθη– καρδιά», ὅπως ἀκριβῶς καὶ στὴ λατρεία τοῦ «ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ σὲ δοξάζειν…» καὶ «ξαγορεύεται», γιὰ νὰ συμφιλιωθεῖ μὲ τοὺς ἀδελφούς τους καὶ νὰ κάμει Ἀνάσταση («συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καὶ οὕτῳ βοήσωμεν, Χριστὸς ἀνέστη…»), μεταφέρεται ὁ δυτικὸς ἰδεολογικὸς διχασμὸς μὲ τὶς κομματικές του συγκρούσεις, ξένες ὁλότελα, ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενό τους στὴν ἑλληνικὴ νοοτροπία, ποὺ δὲν ἀγνοεῖ βέβαια συγκρούσεις, ἀλλὰ μέσα στὰ δικά της ἑνιαία πλαίσια.

Εἰσάγεται δηλαδὴ ὁ Λαός μας στὴν πόλωση τῶν παρατάξεων, ποὺ ἀλληλοαναιροῦνται, ἔστω καὶ ἂν ἡ μία εἶναι παραλλαγὴ τῆς ἄλλης. Ἕνα Λαό, ποὺ ἡ ἱστορική του παρουσία δέθηκε μὲ τὴν αὐτοθυσία καὶ τὴν ὑπέρβαση τῆς ἀτομικότητας (π.χ Κούγκι, Ζάλογγο, Ἀρκάδι, 1940, Ἀντίσταση, Κύπρος), τὸν ἐγκλωβίζουμε στὰ «ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ τὶς νομικὲς διεκδικήσεις, τὴν προτεραιότητα δηλαδὴ τοῦ νεκροῦ γράμματος τοῦ Νόμου. Ἴσως γι’ αὐτὸ ὁ Ῥωμηὸς – Νεοέλληνας αἰσθάνεται ἡδονὴ παραβαίνοντας τὸ νόμο. Γιατί οἱ περισσότεροι νόμοι ἔγιναν, γιὰ νὰ φυλακίζουν τὴν ἐλευθερίαν του μέσα στὸ «σύστημα». Κι αὐτὸ ποὺ λέμε δὲν ἔχει καμιὰ ἀπολύτως σχέση μὲ τὴν γνωστὴ ἀναρχία, γιατί κι αὐτή, μὲ τὴ μορφὴ ποὺ κυκλοφορεῖται στὸν τόπο μας, πάλι ξενόφερτη εἶναι. Ὁ λόγος εἶναι γιὰ τὴν ἀναρχία τὴν κλεφτουριᾶς καὶ τῶν Ὀρεινῶν τῆς Τουρκοκρατίας, τῆς ἡρωικῆς δηλαδὴ παρακοινωνίας, ποὺ ἡ ὕπαρξή της ἁπλωνόταν στὰ ὅρια Κτιστοῦ καὶ Ἀκτίστου, στὸ θεονόμο ἦθος τοῦ «πειθαρχεῖν Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις» (Πράξ. 5, 29)

Τὸ δράμα ὅμως τῆς νεώτερής μας ἱστορίας εἶναι, ὅτι ὅλες οἱ ἀλλαγὲς στὴν ἐθνικὴ παράδοση γίνονται ἐρήμην του Λαοῦ, ἐπιβαλλόμενες ἀπὸ τὴν Διανόηση καὶ τὴν Πολιτικὴ Ἡγεσία. Ἀρκεῖ νὰ ὑπενθυμίσω τὸ συνταγματικὰ μὲν καθιερωμένο, ἀλλ’ οὐδέποτε ἐφαρμοζόμενο δημοψήφισμα γιὰ θέματα ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας. Ἔτσι λειτούργησε ἡ διαδικασία τοῦ ἐξευρωπαϊσμοῦ ἀπ’ τὸ ξεκίνημά της. Ἔπρεπε νὰ ἀποξενωθεῖ ὁ Λαὸς ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστική του παράδοση, γιατί τὸ ἤθελαν οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ ὁ Φαρμακίδης, ὑποκαθιστώντας την μὲ ἕνα κατασκεύασμα – σύγκραση Διαφωτισμοῦ, Ἰωσηφινισμοῦ, Προτεσταντισμοῦ καὶ εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, βέβαια, πόση σχέση εἶχε ὁ Φαρμακίδης καὶ ὅλοι οἱ συνεχιστές του μὲ τὴν παράδοση, ποὺ ζητοῦσε νὰ ὑποκαταστήσει.

Ὁ λόγος τοῦ Κ. Οἰκονόμου εἶναι ἐδῶ καταλυτικός: «Ἱερομόναχος τῆς ἐν λόγοις μὲν παιδείας ἐγκρατής (…) ἀλλ’ εἰς οὐδὲν ἀνήκων μοναστήριον ἢ Ἐκκλησίαν οὐδεμιᾶς τοῦ Κράτους ἐπισκοπῆς». Ἄλλο ἀνάλογο τραγικὸ σύμπτωμα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μιμητισμοῦ –παπὰς καὶ αὐτὸς– ἦταν ὁ ἀκραῖος διαφωτιστὴς Θεόφιλος Καΐρης, ποὺ ἀντὶ γιὰ μία (ἀναγκαία) ἀνανέωση τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης, κατασκεύασε τὸ «δικό» του εὐρωπαΐζον σύστημα μίας ἱεροκρατικῆς κοινωνίας, θεμελιωμένης στὸν (ἀστικὸ) τεκτονισμὸ καὶ τὸν εὐσεβισμό, καὶ ὡς ἕνα βαθμὸ στὸ ἰδεολογικὸ πλέγμα τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης. Καὶ οἱ δύο εἶναι χαρακτηριστικὰ παραδείγματα γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ ὁ ἐκδυτικισμὸς στὸν τόπο μας.

Στὴ διαδικασία ὅμως τοῦ ἐξευρωπαϊσμοῦ ἔλαβε μέρος καὶ ἡ «ἐπίσημη» ἐκκλησιαστικὴ παράταξη, μὲ πρώτη τὴν ἀκαδημαϊκή μας Θεολογία. Ἐπηρεασμένη ἡ τελευταία ἀπὸ τὴν διαφωτισμένη εὐρωπαϊκὴ θεολογία, δὲν μπόρεσε στὸ σύνολό της νὰ ἀγαπήσει τὴ λαϊκὴ εὐσέβεια καὶ ἰδεολογία τῶν Κολλυβάδων, τοῦ Μακρυγιάννη καὶ τοῦ Παπαδιαμάντη. Ἀλλ’ ἐνῶ κατὰ κανόνα ἡ ἀκαδημαϊκὴ Θεολογία, μέσα στὸν «ἐπιστημονισμό» της, προτεσταντίζει, ἡ ἐκκλησιαστικὴ Ἡγεσία, ἐγγυστωμένη στὴν συντηρητικότητά της, κατὰ κανόνα παπίζει, λειτουργεῖ δηλαδὴ δεσποτικά. Ὁ παπικὸς – δεσποτικὸς συντηρητισμός, ποὺ συμβαδίζει στὴν Ἀνατολὴ μὲ τὴν ἐξάπλωση τοῦ Βααρλαμικοῦ Ἀντιησυχασμοῦ, στηρίζεται ὄχι στὸ Πνεῦμα καὶ τὴ Χάρη, ἀλλὰ στὴν ὑλικὴ δύναμη καὶ τὴν ἐξουσία. Τὸ «σκοτάδι» (Ματθ. 6, 23) γίνεται πυκνότερο, ὅταν στὰ ἐπείσακτα δυτικὰ πλαίσια ζωῆς δὲν ἀντιπαρατάσσεται ἡ παράδοση, ἀλλὰ μία συντήρηση, ποὺ θέλει νὰ διαλεχθεῖ μὲ τὴν ἀντιπαράδοση, προβάλλοντας μία δυτικοποιημένη ψευδοορθοδοξία, κυμαινόμενη ἀνάμεσα στὸν παπικὸ δεσποτισμὸ καὶ τὸν προτεσταντικὸ εὐσεβισμό.

Μία ἀπὸ τὶς ὀδυνηρότερες ὄψεις αὐτῆς τῆς σύγχυσης εἶναι ἀκριβῶς ἡ τοποθέτηση τοῦ προβλήματος τῶν σχέσεων «Ἐκκλησίας – Πολιτείας», μονίμου πονοκεφάλου τῆς πολιτικῆς μας ἐξουσίας.

Οἱ δυτικοὶ ἢ δυτικίζοντες ρυθμιστὲς τῆς ἐθνικῆς μας πορείας δὲν μποροῦσαν – ἢ καὶ δὲν μποροῦν – νὰ συλλάβουν τὴν ὀρθόδοξη παράδοση τῶν σχέσεων τῶν δύο αὐτῶν μεγεθῶν ὡς «συναλληλίας» καὶ «συμφωνίας». Ἀντίθετα, μετέφεραν καὶ ἐδῶ ἀκέραιο τὸν δυτικὸ προβληματισμὸ τῶν σχέσεων αὐτῶν καὶ ἐπιδιώκουν μία δυτικὴ λύση, ἀγνοώντας τὴν φυσικὴ καὶ αὐτονόητη γιὰ τὴν παράδοσή μας συνύπαρξη καὶ συμπόρευση τῶν δύο ῥωμαίικων διακονιῶν τοῦ ἴδιου λαοῦ, τῆς «βασιλείας» (πολιτικῆς διακονίας) καὶ τῆς «ἱερωσύνης» (πνευματικῆς διακονίας). Μέσα σ’ αὐτὴ τὴ σύγχυση, πάλι, γίνεται κατανοητὸ τὸ -φράγκικο καὶ αὐτὸ- αἴτημα τοῦ «χωρισμοῦ» Ἐκκλησίας – Πολιτείας, ὄχι ὡς ἐλευθερία βέβαια τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας, ἀλλὰ ὡς περιθωριοποίηση καὶ φίμωσή της, γιὰ νὰ μὴν ἔχει λόγο στὴν πορεία τοῦ ἔθνους καὶ ἀποσύνδεση τῆς παραδοσιακῆς ὀρθοδοξίας ἀπὸ ὅλες τὶς δομές του. Τὸ ἐπιχείρημα τῶν βερμπαλιστικῶν προκλήσεων ἡγετικῶν μορφῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου δὲν εἶναι παρὰ πρόφαση. Μὲ μία πρόχειρη ἀνατομία τῆς ἐπιδίωξης αὐτῆς τῆς πολιτικῆς μας ἡγεσίας, μπορεῖ εὔκολα νὰ διαπιστωθεῖ, ἡ πιστὴ ἀντιγραφὴ τῶν εὐρωπαϊκῶν («δυτικῶν») προτύπων καὶ καταστάσεων γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀναίρεσης τῆς μακραίωνης παράδοσης αὐτοῦ τοῦ τόπου, ποὺ ἔπνιγε ὡς τώρα τὴν ταυτότητά του.

Μολονότι ἀπευθυνόμαστε σὲ καλοὺς γνῶστες τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητας θὰ ἐπιτραπεῖ νὰ ὑπενθυμίσουμε, ὅτι ὁ ἀπὸ τινῶν ἐτῶν σκανδαλώδης τονισμὸς τῶν διαφόρων θρησκευτικῶν μειονοτήτων τῆς Χώρας μας καὶ ἡ συνεχιζόμενη ἀπὸ τὸν 19ο αἰώνα ἀμφισβήτηση τῆς ἔννοιας τῆς «ἐπικρατούσης θρησκείας» στοχεύουν στὴ δημιουργία συνείδησης θρησκευτικῆς πολυμορφίας καὶ πολυφωνίας στὸν σύγχρονο Ἑλληνισμό, ὥστε νὰ καταστεῖ καὶ ἐδῶ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἢ ἀμερικανικῆς λύσεως τοῦ «ἂ-θρησκου» κράτους ἢ καὶ τοῦ «ἀθέου» κράτους, ἂν τὸ ἐπιτρέψουν κάποτε οἱ Μεγάλοι μας Προστάτες. Οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχουν γίνει πρῶτα «πολὺ δυτικοί», γιὰ νὰ μποροῦν νὰ βλέπουν τὴν Ἐκκλησία τόσο εὐρωπαϊκά… Γι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ δώσω μία προέκταση στὴν ἐπικρατοῦσα ἔννοια τῆς «ξενοκρατίας», ὡς ἐπέμβασης τῶν Ξένων στὴ χάραξη τῆς ἐθνικῆς πολιτικῆς καὶ τὴ μεταβολὴ τοῦ κράτους σὲ μεταπρατικὸ χῶρο, τονίζοντας καὶ τὴν ὄψη τῆς κυριάρχησης τοῦ «ξένου» στὴ συνείδηση καὶ τὸ φρόνημα ὅλων τῶν ἀποξενωμένων ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ παράδοση, ποὺ ἔχουν τὴ δύναμη νὰ χαράσσουν τὴν πολιτικὴ τῆς Χώρας.

Καταλήγουμε, ἔτσι, στὴ διαπίστωση, ὅτι καὶ οἱ ἐκκλησιαστικοὶ καὶ οἱ (ἀληθινοὶ ἢ ὑποθετικοὶ) ἀντιεκκλησιαστικοὶ συναντώμαστε συνήθως σὲ μία εὐρωπαΐζουσα καρικατούρα μας, ποὺ τὴ θεωροῦμε ὡς (παραδοσιακὴ) Ὀρθοδοξία καὶ ἢ τὴν προβάλλουμε ὡς σωτηρία, ἢ τὴν ἀποῤῥίπτουμε ὡς καταστροφή. Στὸ σημεῖο αὐτὸ λ.χ. μπορεῖ νὰ ἀναφέρει κανεὶς τὸν θεσμὸ τῆς κληρονομικῆς βασιλείας, ποὺ μᾶς ἐπέβαλε πάλι ἡ Εὐρώπη, γιατί ἡ ῥωμαίικη (ὀρθόδοξη) βασιλεία δὲν ἦταν κληρονομική, δηλαδὴ ῥατσιστική. Καὶ ἐνῶ ἡ «πρόοδος» φρίττει καὶ στὸ ἁπλὸ ἄκουσμα τοῦ ὄρου «βασιλέα», ἔστω καὶ ἂν ἡ ἑλληνικὴ παράδοση γνωρίζει ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα βασιλεία, ἀλλὰ αἱρετό, ὁρισμένοι «ἐκκλησιαστικοὶ» πιστεύουν, ὅτι ἡ ἔκπτωση τῆς φράγκικου τύπου βασιλείας στὴ Χώρα μας σημαίνει καὶ ἀπεμπόληση τῆς παραδόσεώς μας!

Μὲ τὶς ἀναφορές, φυσικά, αὐτὲς δὲν ζητῶ νὰ καταλογίσω εὐθύνες, ἀλλὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν τρομερὴ σύγχυση στὴν ὁποία ζοῦμε, ἀλλὰ καὶ τὴ φρικιαστικὴ ἄγνοια τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης. Οἱ διαστάσεις αὐτῆς τῆς σύγχυσης ἢ ἄγνοιας γίνονται τραγικές, ὅταν σὲ Συνέδρια ἐπιστημονικὰ γίνεται λόγος, καὶ ἀπὸ ἱστορικοὺς ἀκόμη, γιὰ τὸν «Χριστιανισμὸ» γενικὰ καὶ ἀόριστα, μέσα στὸν ὁποῖο στριμώχνονται μὲ κάθε ἄνεση Ὀρθοδοξία καὶ μὴ Ὀρθοδοξία, Ῥωμηοσύνη κὰ Φραγκοσύνη. Καὶ αὐτὰ ἀπὸ λεγόμενους «συντηρητικούς».

Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως πλευρὰ τὸ φαινόμενο πολλῶν ὀπαδῶν τῆς παραδοσιακῆς Ἀριστερᾶς, ποὺ διατηροῦν στενὲς σχέσεις μὲ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὶς πρακτικές της, δὲν εἶναι μία ἀπόδειξη γιὰ τὴν ἀπόσταση, πού χωρίζει ἀκόμη τὸ Λαὸ στὸ εὐρὺ φάσμα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ του ἡγεσία;

Ἡ λαϊκὴ εὐσέβεια, ποὺ μέσα στὴ λαϊκότητά της εἶναι πιὸ αὐθεντικὴ ἀπὸ τὴν πεφωτισμένη θρησκευτικότητα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συντηρητισμοῦ, ἐπιμένει ἀκόμη νὰ ἀγνοεῖ τὸν Διαφωτισμὸ καὶ τὰ εἰσαγόμενα στὸ Ἔθνος παράγωγά του. Αὐτὴ ἡ ἀντοχὴ τοῦ Λαοῦ μας, σὲ μία τόσο παρατεινόμενη διάρκεια, μόνο στὴν ἐνέργεια τῆς Θείας Χάρης μπορεῖ νὰ ἀποδοθεῖ. Καὶ ὁ μόνος, ποὺ τελικὰ εἶναι ἀνεύθυνος γιὰ ὅ,τι σὲ βάρος του συντελεῖται, εἶναι ὁ Λαός, ὁ «πάσχων Χριστὸς» τῆς ἱστορικῆς συνέχειάς μας.

(Πατὴρ Γεώργιος Δ. Μεταλληνὸς, τ. Κοσμήτορας Θεολογικῆς Σχολῆς Παν/μίου Ἀθηνῶν,
Περιοδικὸ «ΡΕΣΑΛΤΟ» τ. 11 καὶ τ. 12) http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2019/12/blog-post_240.html   

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2019/12/blog-post_437.html#more

 

Σχολιάστε

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Όσο αντέχει η Οικογένεια θα αντέχει και η Πατρίδα

*Η οικογένεια είναι ο βασικός πυλώνας της ελληνικής κοινωνίας. Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε ότι αυτήν την στιγμή η οικογένεια είναι το ουσιαστικότερο κύτταρο της κοινωνίας. Όσο και αν θέλουν κάποιοι να την διαλύσουν, η ελληνική οικογένεια αντέχει και διατηρεί την συνοχή της και το δέσιμο μεταξύ των μελών της…
Πειραχτικά και ειρωνικά ξένος διαπρεπής συνομιλητής ρώτησε τον μεγάλο νομπελίστα μας και ποιητή Γιώργο Σεφέρη: «Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή»; Απαντά ο τροπαιούχος Σεφέρης:

«Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε Ελληνικά, που προσευχήθηκε Ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει την Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου».

(Απόσπασμα από βιβλίο της Μερόπης Σπυροπούλου «Οικογένεια ώρα μηδέν»)
Οικογένεια: θεσμός Θεόσδοτος, ιερός, άγιος και ακατάλυτος. Το ουσιαστικότερο κύτταρο της κοινωνίας, ο βασικότερος κοινωνικός θεσμός στον οποίο οφείλουμε την επιβίωση του ανθρωπίνου γένους. Στήριγμα σταθερό, καταφύγιο ασφαλές, λιμάνι απάνεμο, τόπος και χώρος ιερός και άγιος, όταν είναι θεμελιωμένη στην ιερότητα του γάμου, της θυσιαστικής αγάπης, της ανιδιοτελούς προσφοράς, του αμοιβαίου σεβασμού, της αλληλοκατανόησης. Οικογένεια: Ο κύκλος της φύσης, η πλάση ολόκληρη, το θαύμα των θαυμάτων, μία λέξη απλή με μεγάλο νόημα, μία έννοια βασική με βαθιά ουσία.
Εις ότι αφορά τα καθ΄ ημάς, την Ελληνική οικογένεια, είναι αλήθεια ότι παρά την πίεση της καθημερινότητας και τις πάσης φύσεως δυσκολίες των καιρών μας, κοινωνικές, οικονομικές αλλαγές, τα νέα ήθη που η εποχή του διαδικτύου έχει επιβάλλει, αγωνίζεται να παραμείνει συμπαγής και προσπαθεί να διατηρήσει ζωντανές τις αξίες της. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (EΛΣΤΑΤ) για το τρίμηνο Απριλίου-Ιουνίου 2019 στην Ελλάδα υπάρχουν 4.134.540 «ανθεκτικές» οικογένειες. Από αυτές οι 1.852.311 διαθέτουν από ένα έως εννέα μέλη, ενώ μόλις 2.216 οικογένειες φιλοξενούν πάνω δέκα. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, οι 3.021.425 είναι πυρηνικές οικογένειες -που δημιουργήθηκαν δηλαδή έπειτα από γάμο και περιλαμβάνουν μόνο τους συζύγους ή και τα παιδιά τους- εκ των οποίων οι 1.570.422 είναι παντρεμένα ζευγάρια με τουλάχιστον ένα τέκνο. Μάλιστα, η ηλικία των γονιών σε 1.201.808 οικογένειες κυμαίνεται από τα 40 έως τα 49 έτη, ενώ το προσδόκιμο ζωής των γιαγιάδων φθάνει τα 83,9 έτη και των παππούδων τα 78,8 έτη. Την ίδια στιγμή ο θεσμός της οικογένειας «κερδίζει» τα διαζύγια, τα οποία εμφανίζουν πτώση τα τελευταία χρόνια, παρά τις δυσκολίες της οικονομικής κρίσης που δυσχεραίνει την καθημερινότητα των ζευγαριών στη χώρα μας. Από 14.880 το 2012 μειώθηκαν στα 11.013 το 2018.Τέλος, μία στις δύο ελληνικές οικογένειες διαμένουν σε σπίτι τριών δωματίων, με το εμβαδό της κατοικίας να είναι μεταξύ 61 και 100 τετραγωνικών μέτρων.
Σύμφωνα δε με τις περισσότερες μελέτες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια, η απασχόληση και η οικονομική ασφάλεια είναι οι καθοριστικοί παράγοντες, που επηρεάζουν την απόφαση για δημιουργία οικογένειας. Αυτοί είναι δύο από τους λόγους που έχουν συμβάλλει στην αισθητή αύξηση του αριθμού των γυναικών, οι οποίες επιλέγουν να τεκνοποιήσουν στα 35-39 έτη, όντας εργαζόμενες. Ανεξάρτητα, όμως, από την ηλικία που τα ζευγάρια επιλέγουν να κάνουν παιδιά, το βασικό στην περίπτωση της Ελλάδας είναι ότι οι νέοι θέλουν να κάνουν οικογένεια, σε αντίθεση με τους ευρωπαίους συμπολίτες μας, π.χ. Γερμανία, όπου μία στις τρεις γυναίκες είναι «συνειδητά άτεκνες». Μπορεί δηλαδή οι νέοι να εγκαταλείπουν την πατρογονική εστία σε μεγαλύτερες ηλικίες απ’ ό,τι παλαιότερα, να δημιουργούν σε μεγαλύτερη ηλικία την δική τους οικογένεια και να αυξάνεται η ηλικία που αποφασίζουν να κάνουν παιδιά, ωστόσο η στενή σχέση που υπάρχει μεταξύ των διαφορετικών γενεών στην ελληνική οικογένεια, παραμένει δυνατή και σταθερή και είναι αυτή που λύνει τις όποιες δυσκολίες και προβλήματα αντιμετωπίζουν τα μέλη της.
Ποιό είναι άραγε το.. «μυστικό» που συμβάλλει στο να παραμένει δεμένη η ελληνική οικογένεια, να αντέχει και να αντιστέκεται στην ισοπεδωτική λαίλαπα των σειρήνων των καιρών μας και των πάσης φύσεως προκλήσεων απαξίωσης και ισοπέδωσης; Μου άρεσε πολύ ερμηνεία αρθογράφου, την οποία και μεταφέρω αυτούσια. «Είναι οι συνήθειες και οι παραδόσεις που περνούν από γενιά σε γενιά, είναι τα οικογενειακά τραπέζια που φέρνουν κοντά μικρούς και μεγάλους, είναι η γιαγιά και ο παππούς που ζουν για τα εγγόνια τους και τα μεγαλώνουν σαν να είναι δικά τους παιδιά, είναι η υπερπροστατευτική Ελληνίδα μάνα που θα νοιάζεται πάντα για τα παιδιά της -και το αν έχουν φάει- σε όποια ηλικία και αν βρίσκονται, είναι οι γιοι και οι κόρες που, παρά το γεγονός ότι έχουν μεγαλώσει, δεν θέλουν να απομακρυνθούν από την προστασία και τη ζεστασιά της οικογένειας, είναι οι γονείς που όσα χρόνια και αν περάσουν θα κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να είναι καλά τα παιδιά τους και θα εργάζονται σκληρά για να προσφέρουν σε εκείνα ένα καλύτερο «αύριο». Είναι, θα λέγαμε εμείς, οι βαθιά ριζωμένες μέσα μας αξίες, παραδόσεις, πιστεύω και ιδανικά που ταυτίζονται με την πατρογονική εστία, την οικογένεια και τους συμβολισμούς της, που σημαδεύουν την ζωή μας, δηλώνουν την ταυτότητα μας και ορίζουν το παρόν και το μέλλον μας. Χάρη σε αυτή την ασφάλεια, άλλωστε, αναπτυσσόμαστε, δημιουργούμε και κυρίως, μαθαίνουμε να αγαπάμε.
Όμως.. στον ευρύτερο περίγυρο υπάρχουν και άλλου είδους μορφές οικογένειας, όπως έχουν θεσμοθετηθεί. Είναι αυτές που βαφτίζουν τον πατέρα «Γονέα 1» και την μάνα «Γονέα 2», αυτές που μπερδεύουν τους ρόλους. Είναι αυτό που περιέχεται στην «Νεοελληνική Γλώσσα» της Γ΄ Γυμνασίου, όπου ο φιλόλογος καλείται να διδάξει το γνωστό τραγούδι: «Don’t worry be happy».
Παραθέτω ένα στίχο: «…Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά, ενώ ο γιος σου σε φωνάζει μαμά, don’t worry be happy…».
Είναι, με άλλα λόγια, η προσπάθεια αποϊεροποίησης του ιερού και μυστηριακού θεσμού της οικογένειας από εργαστήρι αγιότητας και οχυρό της ανθρώπινης ψυχής σε ένα κοινωνικό θεσμό, σε μια απλή συμβολαιογραφική σχέση και πράξη. Είναι η επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 21 του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο αναφέρεται και προστατεύει τον ιερό θεσμό της οικογένειας, που σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα η οικογένεια αποτελεί «θεμέλιο της συντήρησης και της προαγωγής του Έθνους και τελεί υπό την προστασία του Κράτους». Άρθρο το οποίο έχει ψηφιστεί και προταθεί προς αναθεώρηση και απάλειψη της διατύπωσης αυτής.
Γιατί άραγε; Μήπως επειδή υπάρχει η γνώση πως όσο αντέχει η Οικογένεια θα αντέχει και η Πατρίδα;
Τι μέλει γενέσθαι λοιπόν; Θα παρακολουθούμε με απάθεια τα δρώμενα, γενόμενα και τεκταινόμενα ή θα ακούσουμε τη φωνή του Στρατηγού Μακρυγιάννη: «Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν»;;
Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος

Πηγή: Όσο αντέχει η Οικογένεια θα αντέχει και η Πατρίδα

1 σχόλιο

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ

«Αγιοταφίτες» – Τραγουδώντας στα Ιεροσόλυμα. (Ακούστε το!)

Σημεία Καιρών

Σχετική εικόνα«…εδώ θα βρείτε Μοναχούς που την Ελλάδα έχουν ψηλά και όσο και αν θέλουν οι εχθροί αυτό δεν το ξεχνούνε…» ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΣΜΑ από το CD «Τραγουδώντας στα Ιεροσόλυμα» !

Δείτε την αρχική δημοσίευση 83 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

7 τροφές που βελτιώνουν την όραση με φυσικό τρόπο. Θα εκπλαγείτε με τα αποτελέσματα

Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για οι καλυτερες τροφες για την οραση"Η όραση είναι από τις αισθήσεις που παραμελείται από πολλούς ανθρώπους. Συνήθως, οι περισσότεροι φροντίζουν την όρασή τους μόνο όταν αρχίζουν να αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 503 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Ομιλία Αγ. Γεωργίου Διονύσου για το Μακεδονικό Ζήτημα 29-9-19 (Video) – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακή 29.9.2019 στό ἀρχονταρίκι τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Διονύσου ἡ ἐκδήλωση τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης γιά τήν Μακεδονία μας μέ θέμα: ‘’Μακεδονικό Ζήτημα: παρελθόν, παρόν, μέλλον’’. Τό θέμα ἀνέπτυξε ὁ στρατηγός ἐ. ἀ. καί δημοσιογράφος τοῦ “Ἀχελῶος TV” κ. Ἀνδρέας Μπλάνος. Ὁ ὁμιλητής παρουσίασε μέσα ἀπό τίς ἱστορικές πηγές τήν ἀναμφισβήτητη ἀλήθεια τῆς ἑλληνικότητας τῆς Μακεδονίας ἐνῶ ἐν συνεχείᾳ ἀνέπτυξε τό πῶς μέ τίς ἐπεμβάσεις τῶν μεγάλων δυνάμεων καί τόν ἀλυτρωτισμό κάποιων βαλκανικῶν ἐθνῶν δημιουργήθηκε αὐτό, πού διεθνῶς ἀποκαλεῖται Μακεδονικό Ζήτημα. Ἐν συνεχείᾳ ὁ στρατηγός Ἀνδρέας Μπλάνος κατέγραψε τούς λόγους ἀκυρότητας τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν, καθώς καί τούς νομικούς τρόπους ἀντιμετώπισής της ὅπως αὐτοί παρουσιάστηκαν πρόσφατα -σε ἐκδήλωση τῶν Παμμακεδονικῶν ἑνώσεων Η.Π.Α. καί Αὐστραλίας- ἀπό τόν συνταγματολόγο κ. Γιῶργο Κασιμάτη, τόν ἱστορικό ἐρευνητή Γιῶργο Ρωμανό καί λοιπούς διεθνολόγους.

Πηγή: Ομιλία Αγ. Γεωργίου Διονύσου για το Μακεδονικό Ζήτημα 29-9-19 (Video) – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ

Ο Αγιος Νεκτάριος και η Γλώσσα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Πῶς τὸ θεῖο δῶρο τῆς γλώσσας χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ μερικοὺς σοφοὺς προγόνους μας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ συναφὲς δῶρο τῆς θείας Προνοίας, τὴ φιλοσοφία.«Ἡ ἑλληνικὴ φιλοσοφία εἶναι ἡ βάση καὶ τὸ θεμέλιο γιὰ μία ἀληθινὴ ἀνάπτυξη καὶ μόρφωση. Εἶναι ὁ παιδαγωγὸς τοῦ ἀνθρώπου…Ἡ ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἐδίδαξε τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, καὶ μὲ τὶς ὀρθὲς ἀπὸ τὶς θεωρίες της χειραγώγησε ὡς παιδαγωγὸς τὴν ἀνθρωπότητα πρὸς τὸν Χριστό.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Πηγή: Ο Αγιος Νεκτάριος και η Γλώσσα – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Γάμος – Παρθενία – Προγαμιαίες Σχέσεις – Σωφροσύνη – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

(Θε­ο­λο­γι­κὴ προ­σέγ­γι­ση κατά τὸν Ἅγ. Ἰ­ω­άν­νη τὸν Χρυ­σό­στο­μο) Ὁ γά­μος καὶ ἡ ἐξ αὐ­τοῦ παι­δο­ποι­ΐα, ἀ­πο­τε­λοῦν, με­τὰ τὴν παι­δεί­α, τὴν πρώ­τη καὶ βα­σι­κὴ μορ­φὴ κοι­νω­νι­κοῦ βί­ου. Ἡ παρ­θε­νί­α ἀ­πο­τε­λεῖ ἐ­ξαί­ρε­ση καὶ ὑ­πέρ­βα­ση τοῦ γά­μου. Ὁ γά­μος, στὸ πλαί­σιο τῆς δη­μι­ουρ­γί­ας καὶ τῆς θεί­ας οἰ­κο­νο­μί­ας, εἶ­ναι δευ­τε­ρο­γε­νὲς γε­γο­νός. Δὲν δη­μι­ουρ­γή­θη­κε συγ­χρό­νως μὲ τοὺς πρω­το­πλά­στους, ἀλ­λὰ αὐ­τοὶ ἕ­νε­κα τῆς προ­γνώ­σε­ως τοῦ Θε­οῦ, πλά­στη­καν ἔ­τσι ὥ­στε νὰ εἶ­ναι βι­ο­λο­γι­κὰ κα­τάλ­λη­λοι «γιὰ γά­μου κοι­νω­νί­α». Ἡ κα­θαυ­τὸ δη­μι­ουρ­γί­α τοῦ ἀν­θρώ­που, ἀ­να­φέ­ρε­ται στὸν Ἀ­δάμ, ἐκ τῆς πλευ­ρᾶς τοῦ ὁ­ποί­ου κα­τα­σκευ­ά­στη­κε ἡ γυ­ναῖ….

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Πηγή: Γάμος – Παρθενία – Προγαμιαίες Σχέσεις – Σωφροσύνη – Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Σχολιάστε

Filed under ΑΞΙΕΣ-ΡΙΖΕΣ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Κορφιάτικο: video – Ισλάμ και Λaθρoμετανάστευση – Στο Κοράνι η απάντηση Όλη η αλήθεια που πονάει κάποιους «έλληνες» κι όχι μόνο, σε ένα λεπτό.

ΙΣΛΑΜ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ… ΚΑΙ ΝΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ…
ΔΕΙΤΕ ΑΠΛΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ!

oparlapipas.gr

Πηγή: Κορφιάτικο: video – Ισλάμ και Λaθρoμετανάστευση – Στο Κοράνι η απάντηση Όλη η αλήθεια που πονάει κάποιους «έλληνες» κι όχι μόνο, σε ένα λεπτό.

Σχολιάστε

Filed under ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Έκτακτο Παράρτημα: Αξίζει να διαβαστεί!!! Η Τουρκία, το Σχέδιο Ψυχολογικών Επιχειρήσεων (Ψ.Ε.) και η Χώρα μας!

 …μέχρι το 2023 

Λευτέρης Παπαϊωάννου*
Από το 2005 οι ένοπλες συγκρούσεις ανά τον κόσμο μεταλλάχτηκαν, ο πόλεμος έγινε τρισδιάστατος, οι τακτικοί στρατοί αντιμάχονται τους άτακτους και μισθοφόροι ανέλαβαν το βρώμικο παιχνίδι, οι αγώνες μεταφέρθηκαν στις πόλεις, οι άμαχοι έγιναν ο πρώτος στόχος, η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ σε ρόλο «ηδονοβλεψία» και οι ΜΚΟ το μακρύ χέρι των ισχυρών.
Σε αυτό το Επιχειρησιακό περιβάλλον, οι Ψυχολογικές Επιχειρήσεις διαφοροποίησαν την προτεραιότητα των στόχων τους και αναβαθμίστηκαν σε πρωτεύοντα ρόλο αφενός για να κάμψουν τη θέληση των λαών για αντίσταση και αφετέρου να δώσουν ισχύ στις κυβερνήσεις και ταυτόχρονα να αφαιρέσουν έργο από τις Τακτικές Επιχειρήσεις. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι, για πρώτη φορά στις Ψ.Ε. γίνεται μνεία για αναλώσιμους λαούς.

Σε αυτή τη μετάλλαξη των συγκρούσεων η Τουρκία δεν έμεινε αμέτοχη, πολύ έγκαιρα αναβάθμισε τη Πτέρυγα των Ψ.Ε. σε πρώτο πυλώνα ισχύος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων ενισχύοντάς την με ένα προϋπολογισμό ίσο σχεδόν με αυτόν των υπολοίπων δυνάμεων, υιοθετώντας την Αρχή του Πολέμου «Πετυχημένος, είναι ο στρατηγός που θα νικήσει τον εχθρό του χωρίς πόλεμο» (Ζουν Σου 5ος π.Χ αιώνας)

Στη πτέρυγα των Τουρκικών Ψ.Ε. υπάγονται:
– Το Κρατικό Πρακτορείο Anadolοu με τα αντίστοιχα Πανεπιστήμια.
– Οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι και τα κρατικά ΜΜΕ.
– Το Τεχνολογικό Ερευνητικό Συμβούλιο της Τουρκίας & το Κέντρο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Έρευνας (TUBITAK).
– Η ανάπτυξη και προώθηση της Τουρκικής Αμυντικής Βιομηχανίας.
– Η σχεδίαση και διαχείριση των μειονοτήτων εντός και εκτός Τουρκίας, και τέλος
– Η διαχείριση των προσφύγων και μεταναστών τόσο εντός της χώρας της, όσο και στην Ευρώπη.

Από επίσημα στοιχεία, η Τουρκία το 2015 απώλεσε από τον τουρισμό της περίπου 14 δις ευρώ, ενώ τα έσοδα της από τη διαχείριση της λαθρομετανάστευσης και το λαθρεμπόριο καυσίμων σε συνεργασία με τον ISIS, ξεπέρασαν τα 35 δις ευρώ.

Σήμερα η Πτέρυγα Ψυχολογικών Επιχειρήσεων της Τουρκίας, χρηματοδοτεί:
– Την Προπαγάνδα για τις γεωτρήσεις στη Κυπριακή ΑΟΖ.
– Διεθνή Συνέδρια, Κέντρα Λήψης Αποφάσεων, Κυβερνήσεις, Προσωπικότητες και ΜΜΕ.
– Έδρες Τουρκικών Σπουδών, σε ξένα μεγάλα Πανεπιστήμια.
– Τα πλοιάρια που μας μεταφέρουν από τα νησιά μας στις απέναντι αγορές τους.
– Τις ΜΚΟ και μέσω αυτών, υπό μορφή δωρεών, τοπικούς παράγοντες, κατοίκους ή συλλόγους καθώς και αλληλέγγυους με ελαφρά εθνική συνείδηση.

Οι Ψ.Ε. στα πεδία των διεκδικήσεων είναι το ποιο φονικό όπλο, καταστρέφει προσωπικότητες, κοινωνίες και χώρες. Η Τουρκία στο τομέα αυτό πρωτοπορεί έναντι της χώρας μας η οποία βρίσκεται σε νηπιακή κατάσταση όπως και σε άλλα εθνικά θέματα.

Για τα νησιά μας, από το 2012 οι Ψ.Ε. της Τουρκίας, εφήρμοσαν ένα καλοστημένο Σχέδιο. Πριν αρχίσουν οι μεγάλες ένοπλες συγκρούσεις στη Συρία, φρόντισαν να προσελκύσουν στη χώρα τους ως πρόσφυγες τα «μεγάλα πορτοφόλια» και επιφανείς επιστήμονες τους οποίους και παραχώρησαν άσυλο.

Στη συνέχεια διευκόλυναν με απευθείας πτήσεις να μετακινηθούν κυρίως προς Γερμανία, Γαλλία και Αγγλία και πάλι «μεγάλα πορτοφόλια» προκειμένου να καμφθεί η πολιτική αντίδραση των χωρών αυτών.

Από το 2014, όταν τελείωσαν τα «μεγάλα πορτοφόλια», φρόντισαν να δημιουργήσουν κατά μήκος της Τουρκοσυριακής μεθόριου ένα ανθρώπινο τείχος με 2,5 εκατ. απελπισμένων τους οποίους σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν εκδιώκοντας τους Κούρδους από τη βόρεια Συρία.

Από το 2015, άρχισαν να προωθούν μαζικά στην Ελλάδα πρόσφυγες από τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα με παράλληλη χρηματοδότηση αρκετών ΜΚΟ, οι οποίες κατάφεραν τα γνωστά αποτελέσματα.

Από το 2017, με το κλείσιμο των συνόρων στην Ευρώπη, μη έχοντας «απόθεμα» προσφύγων από τη Συρία, στράφηκαν στη μετακίνηση πληθυσμών από τις Αφρικανικές χώρες προκειμένου να διασπάσουν τη κοινωνική συνοχή της Ελλάδος και όχι μόνο.

Από τις αρχές του 2019, αλλάζουν τακτική, στοχεύουν στο συναίσθημα των νησιωτών μας και αρχίζουν να προωθούν κυρίως από το Αφγανιστάν οικογένειες με πολλά μικρά παιδιά με σκοπό, αφενός να εντείνουν το ανθρωπιστικό πρόβλημα και αφετέρου μέσα σε αυτούς να ενσωματωθούν οι οικογένειες των 85.000 περίπου Τζιχαντιστών που προωθούνται προ τη χώρα μας. Εάν η Τουρκία επιτύχει και σε αυτό, όλοι μας αντιλαμβανόμαστε τη συνέχεια.

Ερώτημα: Τι πέτυχαν οι Ψ.Ε. της Τουρκίας έναντι στη χώρα μας; Διαχρονικά πέτυχαν:
– Να απεμπολήσουμε από το 1996 τις βραχονησίδες των Ιμίων.
– Να αφομοιώσουμε την ιδέα ότι υπάρχουν Γκρίζες Ζώνες και αμφισβητούμενα νησιά.
– Να αποδεχόμαστε τη μειωμένη Εθνική Κυριαρχία και τα αφύλακτα σύνορα.
– Να προωθούν κατά το δοκούν χιλιάδες λαθρομετανάστες.
– Να διασπούν τη κοινωνική μας συνοχή.
– Να Δυσφημούν τα νησιά και τη χώρα μας.
– Να πλήττουν τον Τουρισμό και την Οικονομία μας.
– Να Καλλιεργούν την ηττοπάθεια και τη θέληση για «μηδενική» αντίσταση.
– Να μας κρατούν ομήρους του φόβου και της αβεβαιότητας.
– Να μας μετατρέψουν σε «κλεπταποδόχους» στην αλυσίδα του δουλεμπορίου, ήτοι «παραγωγή, διακίνηση, κατανάλωση».
– Να καλλιεργούν το έδαφος για την αυτοδιάθεση των «δικών τους μειονοτήτων» σε Θράκη και τώρα στα Δωδεκάνησα.
– Να μας προετοιμάζουν στην ιδέα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο.

Κατόπιν των παραπάνω, η στρατιωτική μου δεοντολογία μου επιβάλει να παραδεχθώ ότι οι Ψ.Ε. της Τουρκίας έχουν όραμα και στόχους», εκτιμώ ότι ο χρόνος υλοποίησης αυτών θα είναι μέχρι το 2023.Τους μελετάμε, τους γνωρίζουμε, μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε. Από εμάς απαιτείται σοβαρότητα και εθνική συναίνεση. Οσο για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας, τις έχω απόλυτη εμπιστοσύνη!!

*Υποστράτηγος ε.α
Σύμβουλος Στρατηγικού Σχεδιασμού, Ασφάλειας & Διαχείρισης Κρίσεων
τ. καθηγητής στη Πτέρυγα Ψ.Ε της Ανωτάτης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου

πηγή 

Πηγή: Έκτακτο Παράρτημα: Αξίζει να διαβαστεί!!! Η Τουρκία, το Σχέδιο Ψυχολογικών Επιχειρήσεων (Ψ.Ε.) και η Χώρα μας!

1 σχόλιο

Filed under ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Holy Mountain (Jonathan Jackson)

Σχολιάστε

Filed under ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΙΖΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ της Κύπρου…!! Ανοικτή επιστολή κόλαφος μαθητών προς ΥΠΠ: «Είστε Μόνο για δεξιώσεις…»

Greek National Pride

Ανοικτή επιστολή κόλαφος μαθητών προς το Υπουργείο Παιδείας, υπό τον τίτλο «Παρέλαση ή παρ-ελα-και-συ στην αδράνεια;», αποστέλλουν τα Κεντρικά Μαθητικά Συμβούλια Λυκείου Ακροπόλεως και Παγκυπρίου Γυμνασίου.

Μεταξύ άλλων επικρίνουν την ακύρωση της μαθητικής παρέλασης λέγοντας ότι «μόνο για δεξιώσεις είμαστε ικανοί».

Πιο κάτω, αυτούσια η επιστολή:

«Ορκιζόμεθα ότι υπό την σκιά των ιερών μας τούτων συμβούλων ανδρούμενοι, θα τα διαφυλάττωμεν αγρύπνως, μετ’αυτοθυσίας δε υπερμαχόμενοι των ιδεωδών της πατρίδος, αόκνως θα μεριμνήσωμεν διά την δόξα της φυλής και το μεγαλείον του έθνους».

Τα λόγια αυτά κάναμε πράξη σήμερα κύριε Υπουργέ. Τα λόγια που εσείς υπαγορεύσατε στους λαβαροφόρους των σχολείων να ορκιστούν.

Γιατί είναι ντροπή, ενώ οι πρόγονοί μας αψήφησαν τον βαρύ χειμώνα και τα κρυοπαγήματα και πάλεψαν ηρωικά για να αναχαιτίσουν την προέλαση του φασισμού, εμείς τρομοκρατημένοι από μερικές ψιχάλες- που τελικά δεν έπεσαν πότε- να ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ εθνικές παρελάσεις.

Έστω και αν τα σημάδια του καιρού ήταν αποτρεπτικά για τους μετεωρολόγους…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 354 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

«ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤA OΠΛΑ» – ΞΕΚΙΝΗΣΕ O «ΠΟΛΕΜΟΣ»: ΟΡΘΩΣΑΝ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΣΚΥΔΡΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ Λ@ΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Greek National Pride

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΛΑΒΡΑ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ! (ΒΙΝΤΕΟ)

Απειλούν να εμποδίσουν την εγκατάσταση παράνομων μεταναστών στην περιοχή τους, οι κάτοικοι της Σκύδρας, σε μια ακόμη περίπτωση «αποσυμφόρησης» των νησιών με αθρόες μετακινήσεις πληθυσμών αλλοδαπών στην περίφημη «ενδοχώρα».

Δείτε την αρχική δημοσίευση 275 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Έφυγε ο Άνθρωπος που έγραψε το «Εμβατήριο του Παύλου Μελά»! Αυτός ήταν ο ΜΕΓΑΛΟΣ Γιάννης Σπανός που «ξέχασαν» όσοι μας θέλουν υποταγμένους!

Greek National Pride

Εχθές έφυγε ένας από τους τελευταίους μεγάλους συνθέτες της Ελλάδας.

Σε όλα τα ραδιόφωνα της χώρας άρχισαν τα αφιερώματα για τα τραγούδια του.

Πουθενά όμως δεν ακούστηκε ότι ο Γιάννης Σπανός έγραψε την μεγαλειώδη μουσική για την θρυλική ταινία «Παύλος Μελάς», που την έθαψαν οι… ψύχραιμοι της δημοκρατίας, επειδή προτιμάνε το Έθνος υποταγμένο!

Μουσική που ανατριχιάζει τους Έλληνες (και όχι τους ελληνόφωνους) και έγραψε πραγματικά ιστορία.

Αυτό που όλοι γνωρίζουμε σαν «Εμβατήριο του Παύλου Μελά» είναι δημιουργία του Γιάννη Σπανού…

Ακούστε το:

πηγη

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized